{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1332100"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1332100","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Θεωρητική μελέτη της ηλεκτρονικής δομής επίπεδων οργανικών μορίων (πουρίνες, πυριμιδίνες και παρόμοια μόρια) με γραμμικό συνδυασμό τροχιακών.","abstract":"Μελετάμε την ηλεκτρονική δομή, συμπεριλαμβανομένης της ενέργειας ιονισμού, της ενέργειας διεγέρσεως και της ηλεκτρικής διπολικής ροπής μεταβάσεως, σε σημαντικά βιολογικά ετεροκυκλικά επίπεδα μόρια και παρόμοια μόρια. Χρησιμοποιούμε τη μέθοδο του Γραμμικού Συνδυασμού των Ατομικών Τροχιακών (Linear Combination of Atomic Orbitals), λαμβάνοντας υπ’ όψιν μόνο τα pz ατομικά τροχιακά. Με άλλα λόγια, χρησιμοποιούμε το πρότυπο του Hückel [1,2], αλλά με νεότερες παραμετροποιήσεις [3,4]. Αυτές οι παραμετροποιήσεις μπορούν να εφαρμοστούν σε μόρια που περιέχουν άτομα άνθρακα, αζώτου και οξυγόνου με sp2 υβριδισμό. Για τα διαγώνια στοιχεία πίνακα χρησιμοποιούμε εμπειρικές παραμέτρους που αντιστοιχούν στον άνθρακα, στο άζωτο με ένα ή δύο pz ηλεκτρόνια και στο οξυγόνο. Για τα μη διαγώνια στοιχεία πίνακα μεταξύ γειτονικών ατόμων χρησιμοποιούμε [3] τον τύπο του Harrison, o οποίος εξαρτάται από το μήκος του δεσμού [5] (ή παραλλαγή του [4]). Αρχικά μελετάμε αναλυτικά κάποια μικρά μόρια και συγκρίνουμε με τα υπολογιστικά αποτελέσματα των δύο παραμετροποιήσεων προκειμένου να επαληθεύσουμε την εγκυρότητα της μεθόδου. Στα επόμενα κεφάλαια εφαρμόζουμε τη μέθοδο σε πουρίνες, πυριμιδίνες, παρόμοια μόρια και σε μόρια για τα οποία μετρήθηκε πειραματικά το ενεργειακό χάσμα με φάσματα απορροφήσεως. Τέλος, συγκρίνουμε (α΄) τα αποτελέσματά μας με πειραματικές τιμές των ενεργειών ιονισμού, των ενεργειακών χασμάτων HOMO-LUMO και των διπολικών ροπών μεταβάσεως και (β΄) τις δύο παραμετροποιήσεις μεταξύ τους. [1] E. Hückel, Zeitschrift für Physik 70 (1931) 204; 72 (1931) 310; 76 (1932) 628; 83 (1933) 632. [2] R.B. Woodward and R. Hoffmann, J. Am. Chem. Soc. 87 (1965) 395. [3] L.G.D. Hawke, G. Kalosakas, and C. Simserides, Mol. Phys. 107 (2009) 1755. [4] M. Mantela, A. Morphis, M. Tassi, and C. Simserides, Mol. Phys. 114 (2016) 709. [5] (a) W.A. Harrison, Electronic Structure and the Properties of Solids, Dover, New York (1989); (b) W.A. Harrison, Elementary Electronic Structure, World Scientific, River Edge, NJ (1999).","abstract_html":"Μελετάμε την ηλεκτρονική δομή, συμπεριλαμβανομένης της ενέργειας ιονισμού, της ενέργειας διεγέρσεως και της ηλεκτρικής διπολικής ροπής μεταβάσεως, σε σημαντικά βιολογικά ετεροκυκλικά επίπεδα μόρια και παρόμοια μόρια. Χρησιμοποιούμε τη μέθοδο του Γραμμικού Συνδυασμού των Ατομικών Τροχιακών (Linear Combination of Atomic Orbitals), λαμβάνοντας υπ’ όψιν μόνο τα pz ατομικά τροχιακά. Με άλλα λόγια, χρησιμοποιούμε το πρότυπο του Hückel [1,2], αλλά με νεότερες παραμετροποιήσεις [3,4]. Αυτές οι παραμετροποιήσεις μπορούν να εφαρμοστούν σε μόρια που περιέχουν άτομα άνθρακα, αζώτου και οξυγόνου με sp2 υβριδισμό. Για τα διαγώνια στοιχεία πίνακα χρησιμοποιούμε εμπειρικές παραμέτρους που αντιστοιχούν στον άνθρακα, στο άζωτο με ένα ή δύο pz ηλεκτρόνια και στο οξυγόνο. Για τα μη διαγώνια στοιχεία πίνακα μεταξύ γειτονικών ατόμων χρησιμοποιούμε [3] τον τύπο του Harrison, o οποίος εξαρτάται από το μήκος του δεσμού [5] (ή παραλλαγή του [4]). Αρχικά μελετάμε αναλυτικά κάποια μικρά μόρια και συγκρίνουμε με τα υπολογιστικά αποτελέσματα των δύο παραμετροποιήσεων προκειμένου να επαληθεύσουμε την εγκυρότητα της μεθόδου. Στα επόμενα κεφάλαια εφαρμόζουμε τη μέθοδο σε πουρίνες, πυριμιδίνες, παρόμοια μόρια και σε μόρια για τα οποία μετρήθηκε πειραματικά το ενεργειακό χάσμα με φάσματα απορροφήσεως. Τέλος, συγκρίνουμε (α΄) τα αποτελέσματά μας με πειραματικές τιμές των ενεργειών ιονισμού, των ενεργειακών χασμάτων HOMO-LUMO και των διπολικών ροπών μεταβάσεως και (β΄) τις δύο παραμετροποιήσεις μεταξύ τους. [1] E. Hückel, Zeitschrift für Physik 70 (1931) 204; 72 (1931) 310; 76 (1932) 628; 83 (1933) 632. [2] R.B. Woodward and R. Hoffmann, J. Am. Chem. Soc. 87 (1965) 395. [3] L.G.D. Hawke, G. Kalosakas, and C. Simserides, Mol. Phys. 107 (2009) 1755. [4] M. Mantela, A. Morphis, M. Tassi, and C. Simserides, Mol. Phys. 114 (2016) 709. [5] (a) W.A. Harrison, Electronic Structure and the Properties of Solids, Dover, New York (1989); (b) W.A. Harrison, Elementary Electronic Structure, World Scientific, River Edge, NJ (1999).","abstract_has_math":false,"creators":["Ζαχαράκη Χριστίνα","Zacharaki Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:27:39Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1332100"],"render_values":[{"text":"uoadl:1332100","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1332100","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1332100","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1332100","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζαχαράκη Χριστίνα","Zacharaki Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1332100","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1332100"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Μελετάμε την ηλεκτρονική δομή, συμπεριλαμβανομένης της ενέργειας ιονισμού, της ενέργειας διεγέρσεως και της ηλεκτρικής διπολικής ροπής μεταβάσεως, σε σημαντικά βιολογικά ετεροκυκλικά επίπεδα μόρια και παρόμοια μόρια. Χρησιμοποιούμε τη μέθοδο του Γραμμικού Συνδυασμού των Ατομικών Τροχιακών (Linear Combination of Atomic Orbitals), λαμβάνοντας υπ’ όψιν μόνο τα pz ατομικά τροχιακά. Με άλλα λόγια, χρησιμοποιούμε το πρότυπο του Hückel [1,2], αλλά με νεότερες παραμετροποιήσεις [3,4]. Αυτές οι παραμετροποιήσεις μπορούν να εφαρμοστούν σε μόρια που περιέχουν άτομα άνθρακα, αζώτου και οξυγόνου με sp2 υβριδισμό. Για τα διαγώνια στοιχεία πίνακα χρησιμοποιούμε εμπειρικές παραμέτρους που αντιστοιχούν στον άνθρακα, στο άζωτο με ένα ή δύο pz ηλεκτρόνια και στο οξυγόνο. Για τα μη διαγώνια στοιχεία πίνακα μεταξύ γειτονικών ατόμων χρησιμοποιούμε [3] τον τύπο του Harrison, o οποίος εξαρτάται από το μήκος του δεσμού [5] (ή παραλλαγή του [4]). Αρχικά μελετάμε αναλυτικά κάποια μικρά μόρια και συγκρίνουμε με τα υπολογιστικά αποτελέσματα των δύο παραμετροποιήσεων προκειμένου να επαληθεύσουμε την εγκυρότητα της μεθόδου. Στα επόμενα κεφάλαια εφαρμόζουμε τη μέθοδο σε πουρίνες, πυριμιδίνες, παρόμοια μόρια και σε μόρια για τα οποία μετρήθηκε πειραματικά το ενεργειακό χάσμα με φάσματα απορροφήσεως. Τέλος, συγκρίνουμε (α΄) τα αποτελέσματά μας με πειραματικές τιμές των ενεργειών ιονισμού, των ενεργειακών χασμάτων HOMO-LUMO και των διπολικών ροπών μεταβάσεως και (β΄) τις δύο παραμετροποιήσεις μεταξύ τους. [1] E. Hückel, Zeitschrift für Physik 70 (1931) 204; 72 (1931) 310; 76 (1932) 628; 83 (1933) 632. [2] R.B. Woodward and R. Hoffmann, J. Am. Chem. Soc. 87 (1965) 395. [3] L.G.D. Hawke, G. Kalosakas, and C. Simserides, Mol. Phys. 107 (2009) 1755. [4] M. Mantela, A. Morphis, M. Tassi, and C. Simserides, Mol. Phys. 114 (2016) 709. [5] (a) W.A. Harrison, Electronic Structure and the Properties of Solids, Dover, New York (1989); (b) W.A. Harrison, Elementary Electronic Structure, World Scientific, River Edge, NJ (1999).","We study the electronic structure, including the ionisation energy, the excitation energy, and the transition electric dipole moment of biologically important heterocyclic planar molecules and similar molecules. We use the Linear Combination of Atomic Orbitals (LCAO) method, taking only pz atomic orbitals into account. In other words, we use a type of Huckel model [1,2] but with newer parametrizations [3] and [4]. These parametrizations can be employed to molecules containing carbon, nitrogen, or oxygen atoms with sp2 hybridization. For the diagonal matrix elements, we use empirical parameters, corresponding to carbon, nitrogen with one or two pz electrons and oxygen atoms. For the non-diagonal matrix elements between neighbouring atoms we use [3] the bond-length dependent formula of Harrison [5] (or a variant [4]). First, we study analytically some small molecules and we compare the analytical results to the numerical ones of these two parametrizations in order to verify the validity of the method. In the next chapters we apply this method numerically to purines, pyrimidines, similar molecules and molecules whose energy gap we have measured experimentally by taking absorption spectra. Finally, we compare (a) our results to experimental ionisation energies, HOMO-LUMO gaps and transition dipole moments and (b) the two parametrizations to each other. [1] E. Hückel, Zeitschrift für Physik 70 (1931) 204; 72 (1931) 310; 76 (1932) 628; 83 (1933) 632. [2] R.B. Woodward and R. Hoffmann, J. Am. Chem. Soc. 87 (1965) 395. [3] L.G.D. Hawke, G. Kalosakas, and C. Simserides, Mol. Phys. 107 (2009) 1755. [4] M. Mantela, A. Morphis, M. Tassi, and C. Simserides, Mol. Phys. 114 (2016) 709. [5] (a) W.A. Harrison, Electronic Structure and the Properties of Solids, Dover, New York (1989); (b) W.A. Harrison, Elementary Electronic Structure, World Scientific, River Edge, NJ (1999)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Θεωρητική μελέτη της ηλεκτρονικής δομής επίπεδων οργανικών μορίων (πουρίνες, πυριμιδίνες και παρόμοια μόρια) με γραμμικό συνδυασμό τροχιακών."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζαχαράκη Χριστίνα","Zacharaki Christina"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Μελετάμε την ηλεκτρονική δομή, συμπεριλαμβανομένης της ενέργειας ιονισμού, της ενέργειας διεγέρσεως και της ηλεκτρικής διπολικής ροπής μεταβάσεως, σε σημαντικά βιολογικά ετεροκυκλικά επίπεδα μόρια και παρόμοια μόρια. Χρησιμοποιούμε τη μέθοδο του Γραμμικού Συνδυασμού των Ατομικών Τροχιακών (Linear Combination of Atomic Orbitals), λαμβάνοντας υπ’ όψιν μόνο τα pz ατομικά τροχιακά. Με άλλα λόγια, χρησιμοποιούμε το πρότυπο του Hückel [1,2], αλλά με νεότερες παραμετροποιήσεις [3,4]. Αυτές οι παραμετροποιήσεις μπορούν να εφαρμοστούν σε μόρια που περιέχουν άτομα άνθρακα, αζώτου και οξυγόνου με sp2 υβριδισμό. Για τα διαγώνια στοιχεία πίνακα χρησιμοποιούμε εμπειρικές παραμέτρους που αντιστοιχούν στον άνθρακα, στο άζωτο με ένα ή δύο pz ηλεκτρόνια και στο οξυγόνο. Για τα μη διαγώνια στοιχεία πίνακα μεταξύ γειτονικών ατόμων χρησιμοποιούμε [3] τον τύπο του Harrison, o οποίος εξαρτάται από το μήκος του δεσμού [5] (ή παραλλαγή του [4]). Αρχικά μελετάμε αναλυτικά κάποια μικρά μόρια και συγκρίνουμε με τα υπολογιστικά αποτελέσματα των δύο παραμετροποιήσεων προκειμένου να επαληθεύσουμε την εγκυρότητα της μεθόδου. Στα επόμενα κεφάλαια εφαρμόζουμε τη μέθοδο σε πουρίνες, πυριμιδίνες, παρόμοια μόρια και σε μόρια για τα οποία μετρήθηκε πειραματικά το ενεργειακό χάσμα με φάσματα απορροφήσεως. Τέλος, συγκρίνουμε (α΄) τα αποτελέσματά μας με πειραματικές τιμές των ενεργειών ιονισμού, των ενεργειακών χασμάτων HOMO-LUMO και των διπολικών ροπών μεταβάσεως και (β΄) τις δύο παραμετροποιήσεις μεταξύ τους. [1] E. Hückel, Zeitschrift für Physik 70 (1931) 204; 72 (1931) 310; 76 (1932) 628; 83 (1933) 632. [2] R.B. Woodward and R. Hoffmann, J. Am. Chem. Soc. 87 (1965) 395. [3] L.G.D. Hawke, G. Kalosakas, and C. Simserides, Mol. Phys. 107 (2009) 1755. [4] M. Mantela, A. Morphis, M. Tassi, and C. Simserides, Mol. Phys. 114 (2016) 709. [5] (a) W.A. Harrison, Electronic Structure and the Properties of Solids, Dover, New York (1989); (b) W.A. Harrison, Elementary Electronic Structure, World Scientific, River Edge, NJ (1999).","We study the electronic structure, including the ionisation energy, the excitation energy, and the transition electric dipole moment of biologically important heterocyclic planar molecules and similar molecules. We use the Linear Combination of Atomic Orbitals (LCAO) method, taking only pz atomic orbitals into account. In other words, we use a type of Huckel model [1,2] but with newer parametrizations [3] and [4]. These parametrizations can be employed to molecules containing carbon, nitrogen, or oxygen atoms with sp2 hybridization. For the diagonal matrix elements, we use empirical parameters, corresponding to carbon, nitrogen with one or two pz electrons and oxygen atoms. For the non-diagonal matrix elements between neighbouring atoms we use [3] the bond-length dependent formula of Harrison [5] (or a variant [4]). First, we study analytically some small molecules and we compare the analytical results to the numerical ones of these two parametrizations in order to verify the validity of the method. In the next chapters we apply this method numerically to purines, pyrimidines, similar molecules and molecules whose energy gap we have measured experimentally by taking absorption spectra. Finally, we compare (a) our results to experimental ionisation energies, HOMO-LUMO gaps and transition dipole moments and (b) the two parametrizations to each other. [1] E. Hückel, Zeitschrift für Physik 70 (1931) 204; 72 (1931) 310; 76 (1932) 628; 83 (1933) 632. [2] R.B. Woodward and R. Hoffmann, J. Am. Chem. Soc. 87 (1965) 395. [3] L.G.D. Hawke, G. Kalosakas, and C. Simserides, Mol. Phys. 107 (2009) 1755. [4] M. Mantela, A. Morphis, M. Tassi, and C. Simserides, Mol. Phys. 114 (2016) 709. [5] (a) W.A. Harrison, Electronic Structure and the Properties of Solids, Dover, New York (1989); (b) W.A. Harrison, Elementary Electronic Structure, World Scientific, River Edge, NJ (1999)."],"dc:identifier":["uoadl:1332100","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1332100"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Θεωρητική μελέτη της ηλεκτρονικής δομής επίπεδων οργανικών μορίων (πουρίνες, πυριμιδίνες και παρόμοια μόρια) με γραμμικό συνδυασμό τροχιακών."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:39Z"}