{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1332252"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1332252","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΑμεΑ και διαχείριση καταστροφών. Η εκ των προτέρων ένταξή τους στον επιχειρησιακό σχεδιασμό. Περιπτώσεις παγκόσμιων καταστροφών","abstract":"Τα τελευταία χρόνια, η συχνότητα και η σφοδρότητα των καταστροφών έχει αυξηθεί σημαντικά προκαλώντας τεράστιες επιπτώσεις στο περιβάλλον και στις υποδομές αλλά και σημαντικές κοινωνικές επιπτώσεις όπως και την απώλεια πολλών ανθρώπινων ζωών. Τα άτομα με αναπηρίες ενώ αποτελούν ένα σημαντικό τμήμα του παγκόσμιου πληθυσμού (περίπου το 15% σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας), συχνά παραβλέπονται στις διάφορες φάσεις διαχείρισης μιας καταστροφής, με αποτέλεσμα το ποσοστό των ΑμεΑ που χάνουν τη ζωή τους να είναι πολύ υψηλότερο σε σχέση με αυτό των ατόμων χωρίς αναπηρία. Στο Κεφάλαιο 1 της εργασίας αυτής γίνεται μια επεξήγηση των εννοιών που αναφέρονται στην παρούσα εργασία και σχετίζονται με την καταστροφή, τη διαχείριση καταστροφής, τη μείωση του κινδύνου καταστροφής κλπ. Στο Κεφάλαιο 2, γίνεται αναφορά στα Άτομα με Αναπηρία, στον ορισμό της αναπηρίας και στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα άτομα αυτά σε περίπτωση καταστροφής. Στο Κεφάλαιο 3, εξετάζονται οι επιπτώσεις στα ΑμεΑ δυο περιπτώσεων παγκοσμίων καταστροφών, του σεισμού και του τσουνάμι στην Ιαπωνία το 2011 και του τυφώνα Κατρίνα στις ΗΠΑ το 2005. Από την ανάλυση της διαχείρισης των καταστροφών αυτών, αναδεικνύονται τα προβλήματα που αντιμετώπισαν τα ΑμεΑ, όπως η αδυναμία κατανόησης των μηνυμάτων έκτακτης ανάγκης, η δυσκολία εντοπισμού και εκκένωσης, η διαβίωση σε μη κατάλληλους χώρους καταφυγής κλπ. με αποτέλεσμα πολλοί να χάσουν τη ζωή τους, ενώ οι επιζήσαντες να βιώσουν συχνά τραυματικές εμπειρίες. Στο Κεφάλαιο 4, προτείνονται διαδικασίες και τρόποι ένταξης των ΑμεΑ στον επιχειρησιακό σχεδιασμό, που περιλαμβάνουν προσβάσιμη πληροφόρηση και επικοινωνία, συμμετοχή των ΑμεΑ στο σχεδιασμό, προσβάσιμους χώρους καταφυγής, εκπαίδευση, ενημέρωση, προσωπικά σχέδια έκτακτης ανάγκης, ασκήσεις ετοιμότητας κλπ. Επίσης αναφέρονται οι ισχύουσες προσεγγίσεις στο σχεδιασμό διεθνώς και στην Ελλάδα, καθώς και οι στόχοι που θέτει το Πλαίσιο του Sendai και σχετίζονται με τη μείωση του κινδύνου καταστροφής για τα ΑμεΑ. Τέλος στο Κεφάλαιο 5 αναφέρονται τα συμπεράσματα και οι προτάσεις που προκύπτουν από την ανάλυση των προηγούμενων κεφαλαίων.","abstract_html":"Τα τελευταία χρόνια, η συχνότητα και η σφοδρότητα των καταστροφών έχει αυξηθεί σημαντικά προκαλώντας τεράστιες επιπτώσεις στο περιβάλλον και στις υποδομές αλλά και σημαντικές κοινωνικές επιπτώσεις όπως και την απώλεια πολλών ανθρώπινων ζωών. Τα άτομα με αναπηρίες ενώ αποτελούν ένα σημαντικό τμήμα του παγκόσμιου πληθυσμού (περίπου το 15% σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας), συχνά παραβλέπονται στις διάφορες φάσεις διαχείρισης μιας καταστροφής, με αποτέλεσμα το ποσοστό των ΑμεΑ που χάνουν τη ζωή τους να είναι πολύ υψηλότερο σε σχέση με αυτό των ατόμων χωρίς αναπηρία. Στο Κεφάλαιο 1 της εργασίας αυτής γίνεται μια επεξήγηση των εννοιών που αναφέρονται στην παρούσα εργασία και σχετίζονται με την καταστροφή, τη διαχείριση καταστροφής, τη μείωση του κινδύνου καταστροφής κλπ. Στο Κεφάλαιο 2, γίνεται αναφορά στα Άτομα με Αναπηρία, στον ορισμό της αναπηρίας και στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα άτομα αυτά σε περίπτωση καταστροφής. Στο Κεφάλαιο 3, εξετάζονται οι επιπτώσεις στα ΑμεΑ δυο περιπτώσεων παγκοσμίων καταστροφών, του σεισμού και του τσουνάμι στην Ιαπωνία το 2011 και του τυφώνα Κατρίνα στις ΗΠΑ το 2005. Από την ανάλυση της διαχείρισης των καταστροφών αυτών, αναδεικνύονται τα προβλήματα που αντιμετώπισαν τα ΑμεΑ, όπως η αδυναμία κατανόησης των μηνυμάτων έκτακτης ανάγκης, η δυσκολία εντοπισμού και εκκένωσης, η διαβίωση σε μη κατάλληλους χώρους καταφυγής κλπ. με αποτέλεσμα πολλοί να χάσουν τη ζωή τους, ενώ οι επιζήσαντες να βιώσουν συχνά τραυματικές εμπειρίες. Στο Κεφάλαιο 4, προτείνονται διαδικασίες και τρόποι ένταξης των ΑμεΑ στον επιχειρησιακό σχεδιασμό, που περιλαμβάνουν προσβάσιμη πληροφόρηση και επικοινωνία, συμμετοχή των ΑμεΑ στο σχεδιασμό, προσβάσιμους χώρους καταφυγής, εκπαίδευση, ενημέρωση, προσωπικά σχέδια έκτακτης ανάγκης, ασκήσεις ετοιμότητας κλπ. Επίσης αναφέρονται οι ισχύουσες προσεγγίσεις στο σχεδιασμό διεθνώς και στην Ελλάδα, καθώς και οι στόχοι που θέτει το Πλαίσιο του Sendai και σχετίζονται με τη μείωση του κινδύνου καταστροφής για τα ΑμεΑ. Τέλος στο Κεφάλαιο 5 αναφέρονται τα συμπεράσματα και οι προτάσεις που προκύπτουν από την ανάλυση των προηγούμενων κεφαλαίων.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζώη Σωτηρία","Zoi Sotiria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:27:39Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1332252"],"render_values":[{"text":"uoadl:1332252","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1332252","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1332252","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1332252","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζώη Σωτηρία","Zoi Sotiria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1332252","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1332252"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα τελευταία χρόνια, η συχνότητα και η σφοδρότητα των καταστροφών έχει αυξηθεί σημαντικά προκαλώντας τεράστιες επιπτώσεις στο περιβάλλον και στις υποδομές αλλά και σημαντικές κοινωνικές επιπτώσεις όπως και την απώλεια πολλών ανθρώπινων ζωών. Τα άτομα με αναπηρίες ενώ αποτελούν ένα σημαντικό τμήμα του παγκόσμιου πληθυσμού (περίπου το 15% σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας), συχνά παραβλέπονται στις διάφορες φάσεις διαχείρισης μιας καταστροφής, με αποτέλεσμα το ποσοστό των ΑμεΑ που χάνουν τη ζωή τους να είναι πολύ υψηλότερο σε σχέση με αυτό των ατόμων χωρίς αναπηρία. Στο Κεφάλαιο 1 της εργασίας αυτής γίνεται μια επεξήγηση των εννοιών που αναφέρονται στην παρούσα εργασία και σχετίζονται με την καταστροφή, τη διαχείριση καταστροφής, τη μείωση του κινδύνου καταστροφής κλπ. Στο Κεφάλαιο 2, γίνεται αναφορά στα Άτομα με Αναπηρία, στον ορισμό της αναπηρίας και στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα άτομα αυτά σε περίπτωση καταστροφής. Στο Κεφάλαιο 3, εξετάζονται οι επιπτώσεις στα ΑμεΑ δυο περιπτώσεων παγκοσμίων καταστροφών, του σεισμού και του τσουνάμι στην Ιαπωνία το 2011 και του τυφώνα Κατρίνα στις ΗΠΑ το 2005. Από την ανάλυση της διαχείρισης των καταστροφών αυτών, αναδεικνύονται τα προβλήματα που αντιμετώπισαν τα ΑμεΑ, όπως η αδυναμία κατανόησης των μηνυμάτων έκτακτης ανάγκης, η δυσκολία εντοπισμού και εκκένωσης, η διαβίωση σε μη κατάλληλους χώρους καταφυγής κλπ. με αποτέλεσμα πολλοί να χάσουν τη ζωή τους, ενώ οι επιζήσαντες να βιώσουν συχνά τραυματικές εμπειρίες. Στο Κεφάλαιο 4, προτείνονται διαδικασίες και τρόποι ένταξης των ΑμεΑ στον επιχειρησιακό σχεδιασμό, που περιλαμβάνουν προσβάσιμη πληροφόρηση και επικοινωνία, συμμετοχή των ΑμεΑ στο σχεδιασμό, προσβάσιμους χώρους καταφυγής, εκπαίδευση, ενημέρωση, προσωπικά σχέδια έκτακτης ανάγκης, ασκήσεις ετοιμότητας κλπ. Επίσης αναφέρονται οι ισχύουσες προσεγγίσεις στο σχεδιασμό διεθνώς και στην Ελλάδα, καθώς και οι στόχοι που θέτει το Πλαίσιο του Sendai και σχετίζονται με τη μείωση του κινδύνου καταστροφής για τα ΑμεΑ. Τέλος στο Κεφάλαιο 5 αναφέρονται τα συμπεράσματα και οι προτάσεις που προκύπτουν από την ανάλυση των προηγούμενων κεφαλαίων.","In recent years, the frequency and severity of disasters has increased significantly not only causing huge implications for the environment and the infrastructure, but also causing social implications as human deaths. Although people with disabilities are an important part of the worlds’ population (about 15% according to the World Health Organization), they are often overlooked in the various management phases of a disaster, resulting in the proportion of disabled people, who lose their life, to be much higher than that of people without disabilities. In Chapter 1, the concepts mentioned in this project that are related to the destruction, disaster management, disaster risk reduction, etc. are explained. In Chapter 2, there is a reference made to people with disabilities, the definition of disability and the challenges faced by these people in case of disaster. Chapter 3 examines the implications for people with disabilities in both cases of the earthquake and tsunami in Japan in 2011 and Hurricane Katrina in the US in 2005. Through the analysis of the management of these disasters, the problems faced by the disabled are highlighted. Problems that the disabled face are, for example, the lack of understanding of emergency messages, the difficulty of detection and evacuation, the difficulty of living in unsuitable shelters etc., which lead the disabled to death, while survivors often experience trauma. In Chapter 4, procedures and ways of integrating disabled people into operational planning, which include accessible information and communication, involvement of people with disabilities in the design, accessible shelter, education, personal emergency plans, awareness exercises, etc. are proposed. Also, it lists the current approaches to design internationally and in Greece, and the goals set by the Framework of Sendai related to the reduction of disaster risk for people with disabilities. Finally, in Chapter 5, conclusions and recommendations that resulted from the analysis of the preceding chapters are suggested."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΑμεΑ και διαχείριση καταστροφών. Η εκ των προτέρων ένταξή τους στον επιχειρησιακό σχεδιασμό. Περιπτώσεις παγκόσμιων καταστροφών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζώη Σωτηρία","Zoi Sotiria"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Τα τελευταία χρόνια, η συχνότητα και η σφοδρότητα των καταστροφών έχει αυξηθεί σημαντικά προκαλώντας τεράστιες επιπτώσεις στο περιβάλλον και στις υποδομές αλλά και σημαντικές κοινωνικές επιπτώσεις όπως και την απώλεια πολλών ανθρώπινων ζωών. Τα άτομα με αναπηρίες ενώ αποτελούν ένα σημαντικό τμήμα του παγκόσμιου πληθυσμού (περίπου το 15% σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας), συχνά παραβλέπονται στις διάφορες φάσεις διαχείρισης μιας καταστροφής, με αποτέλεσμα το ποσοστό των ΑμεΑ που χάνουν τη ζωή τους να είναι πολύ υψηλότερο σε σχέση με αυτό των ατόμων χωρίς αναπηρία. Στο Κεφάλαιο 1 της εργασίας αυτής γίνεται μια επεξήγηση των εννοιών που αναφέρονται στην παρούσα εργασία και σχετίζονται με την καταστροφή, τη διαχείριση καταστροφής, τη μείωση του κινδύνου καταστροφής κλπ. Στο Κεφάλαιο 2, γίνεται αναφορά στα Άτομα με Αναπηρία, στον ορισμό της αναπηρίας και στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα άτομα αυτά σε περίπτωση καταστροφής. Στο Κεφάλαιο 3, εξετάζονται οι επιπτώσεις στα ΑμεΑ δυο περιπτώσεων παγκοσμίων καταστροφών, του σεισμού και του τσουνάμι στην Ιαπωνία το 2011 και του τυφώνα Κατρίνα στις ΗΠΑ το 2005. Από την ανάλυση της διαχείρισης των καταστροφών αυτών, αναδεικνύονται τα προβλήματα που αντιμετώπισαν τα ΑμεΑ, όπως η αδυναμία κατανόησης των μηνυμάτων έκτακτης ανάγκης, η δυσκολία εντοπισμού και εκκένωσης, η διαβίωση σε μη κατάλληλους χώρους καταφυγής κλπ. με αποτέλεσμα πολλοί να χάσουν τη ζωή τους, ενώ οι επιζήσαντες να βιώσουν συχνά τραυματικές εμπειρίες. Στο Κεφάλαιο 4, προτείνονται διαδικασίες και τρόποι ένταξης των ΑμεΑ στον επιχειρησιακό σχεδιασμό, που περιλαμβάνουν προσβάσιμη πληροφόρηση και επικοινωνία, συμμετοχή των ΑμεΑ στο σχεδιασμό, προσβάσιμους χώρους καταφυγής, εκπαίδευση, ενημέρωση, προσωπικά σχέδια έκτακτης ανάγκης, ασκήσεις ετοιμότητας κλπ. Επίσης αναφέρονται οι ισχύουσες προσεγγίσεις στο σχεδιασμό διεθνώς και στην Ελλάδα, καθώς και οι στόχοι που θέτει το Πλαίσιο του Sendai και σχετίζονται με τη μείωση του κινδύνου καταστροφής για τα ΑμεΑ. Τέλος στο Κεφάλαιο 5 αναφέρονται τα συμπεράσματα και οι προτάσεις που προκύπτουν από την ανάλυση των προηγούμενων κεφαλαίων.","In recent years, the frequency and severity of disasters has increased significantly not only causing huge implications for the environment and the infrastructure, but also causing social implications as human deaths. Although people with disabilities are an important part of the worlds’ population (about 15% according to the World Health Organization), they are often overlooked in the various management phases of a disaster, resulting in the proportion of disabled people, who lose their life, to be much higher than that of people without disabilities. In Chapter 1, the concepts mentioned in this project that are related to the destruction, disaster management, disaster risk reduction, etc. are explained. In Chapter 2, there is a reference made to people with disabilities, the definition of disability and the challenges faced by these people in case of disaster. Chapter 3 examines the implications for people with disabilities in both cases of the earthquake and tsunami in Japan in 2011 and Hurricane Katrina in the US in 2005. Through the analysis of the management of these disasters, the problems faced by the disabled are highlighted. Problems that the disabled face are, for example, the lack of understanding of emergency messages, the difficulty of detection and evacuation, the difficulty of living in unsuitable shelters etc., which lead the disabled to death, while survivors often experience trauma. In Chapter 4, procedures and ways of integrating disabled people into operational planning, which include accessible information and communication, involvement of people with disabilities in the design, accessible shelter, education, personal emergency plans, awareness exercises, etc. are proposed. Also, it lists the current approaches to design internationally and in Greece, and the goals set by the Framework of Sendai related to the reduction of disaster risk for people with disabilities. Finally, in Chapter 5, conclusions and recommendations that resulted from the analysis of the preceding chapters are suggested."],"dc:identifier":["uoadl:1332252","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1332252"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["ΑμεΑ και διαχείριση καταστροφών. Η εκ των προτέρων ένταξή τους στον επιχειρησιακό σχεδιασμό. Περιπτώσεις παγκόσμιων καταστροφών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:39Z"}