{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1332278"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1332278","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαχείριση βιομηχανικής ασφάλειας. Θέματα έκτακτης ανάγκης και ενημέρωσης κοινού. Μελέτη περίπτωσης: Περιοχή Αγίων Θεοδώρων ανατολικής Κορινθίας","abstract":"Η ραγδαία βιομηχανική ανάπτυξη των τελευταίων δεκαετιών, αναμφίβολα συνέβαλε στην ανθρώπινη ευημερία. Ταυτόχρονα όμως μια σειρά από ατυχήματα μεγάλης έκτασης που έλαβαν χώρα σε εγκαταστάσεις ή μονάδες, που διαχειρίζονταν επικίνδυνες ουσίες, είχαν καταστροφικές επιπτώσεις για τον άνθρωπο και το περιβάλλον, θέτοντας παράλληλα προβληματισμούς αναφορικά με τα ζητήματα ασφάλειας. Με μοναδικό σκοπό την αποτροπή ή και τον περιορισμό των ατυχημάτων αυτών, πολλοί διεθνείς οργανισμοί προέβησαν στην έκδοση μιας σειράς οδηγιών, συμβάσεων και κανονισμών. Στα πλαίσια αυτά, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέδωσε το 1982 την πρώτη κοινοτική Οδηγία για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων σχετιζόμενων με επικίνδυνες ουσίες. Η Οδηγία αυτή που ονομάστηκε SEVESO, από την ομώνυμη πόλη της Ιταλίας όπου συνέβη βιομηχανικό ατύχημα, βρήκε εφαρμογή σε χιλιάδες βιομηχανικές εγκαταστάσεις και μονάδες. Μετά από μια σειρά τροποποιήσεων της αρχικής Οδηγίας, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέδωσε την 4 Ιουλίου 2012 την Οδηγία 2012/18/ΕΕ γνωστότερη ως SEVESO III. Η τελευταία, η οποία είναι ενταγμένη και στο εθνικό μας δίκαιο με την ΚΥΑ 172058/2016, περιλαμβάνει ένα αναθεωρημένο και διευρυμένο πεδίο εφαρμογής σε σχέση με τις προηγούμενες, καθώς εισάγει νέες απαιτήσεις σχετικά με την εφαρμογή των συστημάτων διαχείρισης της ασφάλειας, του σχεδιασμού έκτακτης ανάγκης και της ενημέρωσης του κοινού. Ακόμα όμως και με τον περιορισμό των βιομηχανικών ατυχημάτων, η πληροφόρηση των πολιτών που υπάρχει πιθανότητα να προσβληθούν από αυτά, πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα της πολιτείας. Η ενημέρωση του κοινού για τους δυνητικούς κινδύνους από τη λειτουργία μιας βιομηχανίας που διαχειρίζεται επικίνδυνες ουσίες, τις ποσοτικές επιπτώσεις σε ενδεχόμενο ατύχημα καθώς και τις απαραίτητες δράσεις αυτοπροστασίας σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, είναι καθοριστικής σημασίας διότι καθιστά την κοινωνία λιγότερο τρωτή, έτοιμη να ανταπεξέλθει και να αντιμετωπίσει μια ενδεχόμενη καταστροφή. Η Ελλάδα έχοντας βιομηχανικές εγκαταστάσεις που υπάγονται στις διατάξεις της Οδηγίας SEVESO, και παρά το γεγονός της ύπαρξης σχετικής εμπειρίας βιομηχανικών ατυχημάτων, δεν έχει προβεί σε ουσιαστικές ενέργειες στον τομέα της ενημέρωσης του κοινού. Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί και η περιοχή των Αγίων Θεοδώρων Κορινθίας στην οποία εδρεύουν αρκετές μονάδες που διαχειρίζονται επικίνδυνες ουσίες. Η καταγραφή των μέχρις στιγμής υλοποιούμενων, δράσεων ενημέρωσης του κοινού, υποδεικνύει μια ελλιπή εκπλήρωση των εκ του θεσμικού πλαισίου υποχρεώσεων της Χώρας μας. Καταδεικνύεται παράλληλα η αναγκαιότητα συστηματοποίησης των ενεργειών προς την κατεύθυνση της ενημέρωσης των πολιτών ώστε να προστατευτεί το υπέρτατο αγαθό της ζωής","abstract_html":"Η ραγδαία βιομηχανική ανάπτυξη των τελευταίων δεκαετιών, αναμφίβολα συνέβαλε στην ανθρώπινη ευημερία. Ταυτόχρονα όμως μια σειρά από ατυχήματα μεγάλης έκτασης που έλαβαν χώρα σε εγκαταστάσεις ή μονάδες, που διαχειρίζονταν επικίνδυνες ουσίες, είχαν καταστροφικές επιπτώσεις για τον άνθρωπο και το περιβάλλον, θέτοντας παράλληλα προβληματισμούς αναφορικά με τα ζητήματα ασφάλειας. Με μοναδικό σκοπό την αποτροπή ή και τον περιορισμό των ατυχημάτων αυτών, πολλοί διεθνείς οργανισμοί προέβησαν στην έκδοση μιας σειράς οδηγιών, συμβάσεων και κανονισμών. Στα πλαίσια αυτά, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέδωσε το 1982 την πρώτη κοινοτική Οδηγία για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων σχετιζόμενων με επικίνδυνες ουσίες. Η Οδηγία αυτή που ονομάστηκε SEVESO, από την ομώνυμη πόλη της Ιταλίας όπου συνέβη βιομηχανικό ατύχημα, βρήκε εφαρμογή σε χιλιάδες βιομηχανικές εγκαταστάσεις και μονάδες. Μετά από μια σειρά τροποποιήσεων της αρχικής Οδηγίας, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέδωσε την 4 Ιουλίου 2012 την Οδηγία 2012/18/ΕΕ γνωστότερη ως SEVESO III. Η τελευταία, η οποία είναι ενταγμένη και στο εθνικό μας δίκαιο με την ΚΥΑ 172058/2016, περιλαμβάνει ένα αναθεωρημένο και διευρυμένο πεδίο εφαρμογής σε σχέση με τις προηγούμενες, καθώς εισάγει νέες απαιτήσεις σχετικά με την εφαρμογή των συστημάτων διαχείρισης της ασφάλειας, του σχεδιασμού έκτακτης ανάγκης και της ενημέρωσης του κοινού. Ακόμα όμως και με τον περιορισμό των βιομηχανικών ατυχημάτων, η πληροφόρηση των πολιτών που υπάρχει πιθανότητα να προσβληθούν από αυτά, πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα της πολιτείας. Η ενημέρωση του κοινού για τους δυνητικούς κινδύνους από τη λειτουργία μιας βιομηχανίας που διαχειρίζεται επικίνδυνες ουσίες, τις ποσοτικές επιπτώσεις σε ενδεχόμενο ατύχημα καθώς και τις απαραίτητες δράσεις αυτοπροστασίας σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, είναι καθοριστικής σημασίας διότι καθιστά την κοινωνία λιγότερο τρωτή, έτοιμη να ανταπεξέλθει και να αντιμετωπίσει μια ενδεχόμενη καταστροφή. Η Ελλάδα έχοντας βιομηχανικές εγκαταστάσεις που υπάγονται στις διατάξεις της Οδηγίας SEVESO, και παρά το γεγονός της ύπαρξης σχετικής εμπειρίας βιομηχανικών ατυχημάτων, δεν έχει προβεί σε ουσιαστικές ενέργειες στον τομέα της ενημέρωσης του κοινού. Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί και η περιοχή των Αγίων Θεοδώρων Κορινθίας στην οποία εδρεύουν αρκετές μονάδες που διαχειρίζονται επικίνδυνες ουσίες. Η καταγραφή των μέχρις στιγμής υλοποιούμενων, δράσεων ενημέρωσης του κοινού, υποδεικνύει μια ελλιπή εκπλήρωση των εκ του θεσμικού πλαισίου υποχρεώσεων της Χώρας μας. Καταδεικνύεται παράλληλα η αναγκαιότητα συστηματοποίησης των ενεργειών προς την κατεύθυνση της ενημέρωσης των πολιτών ώστε να προστατευτεί το υπέρτατο αγαθό της ζωής","abstract_has_math":false,"creators":["Σταυρουλάκης Ιωάννης","Stavroulakis Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:27:39Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1332278"],"render_values":[{"text":"uoadl:1332278","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1332278","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1332278","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1332278","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σταυρουλάκης Ιωάννης","Stavroulakis Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1332278","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1332278"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ραγδαία βιομηχανική ανάπτυξη των τελευταίων δεκαετιών, αναμφίβολα συνέβαλε στην ανθρώπινη ευημερία. Ταυτόχρονα όμως μια σειρά από ατυχήματα μεγάλης έκτασης που έλαβαν χώρα σε εγκαταστάσεις ή μονάδες, που διαχειρίζονταν επικίνδυνες ουσίες, είχαν καταστροφικές επιπτώσεις για τον άνθρωπο και το περιβάλλον, θέτοντας παράλληλα προβληματισμούς αναφορικά με τα ζητήματα ασφάλειας. Με μοναδικό σκοπό την αποτροπή ή και τον περιορισμό των ατυχημάτων αυτών, πολλοί διεθνείς οργανισμοί προέβησαν στην έκδοση μιας σειράς οδηγιών, συμβάσεων και κανονισμών. Στα πλαίσια αυτά, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέδωσε το 1982 την πρώτη κοινοτική Οδηγία για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων σχετιζόμενων με επικίνδυνες ουσίες. Η Οδηγία αυτή που ονομάστηκε SEVESO, από την ομώνυμη πόλη της Ιταλίας όπου συνέβη βιομηχανικό ατύχημα, βρήκε εφαρμογή σε χιλιάδες βιομηχανικές εγκαταστάσεις και μονάδες. Μετά από μια σειρά τροποποιήσεων της αρχικής Οδηγίας, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέδωσε την 4 Ιουλίου 2012 την Οδηγία 2012/18/ΕΕ γνωστότερη ως SEVESO III. Η τελευταία, η οποία είναι ενταγμένη και στο εθνικό μας δίκαιο με την ΚΥΑ 172058/2016, περιλαμβάνει ένα αναθεωρημένο και διευρυμένο πεδίο εφαρμογής σε σχέση με τις προηγούμενες, καθώς εισάγει νέες απαιτήσεις σχετικά με την εφαρμογή των συστημάτων διαχείρισης της ασφάλειας, του σχεδιασμού έκτακτης ανάγκης και της ενημέρωσης του κοινού. Ακόμα όμως και με τον περιορισμό των βιομηχανικών ατυχημάτων, η πληροφόρηση των πολιτών που υπάρχει πιθανότητα να προσβληθούν από αυτά, πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα της πολιτείας. Η ενημέρωση του κοινού για τους δυνητικούς κινδύνους από τη λειτουργία μιας βιομηχανίας που διαχειρίζεται επικίνδυνες ουσίες, τις ποσοτικές επιπτώσεις σε ενδεχόμενο ατύχημα καθώς και τις απαραίτητες δράσεις αυτοπροστασίας σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, είναι καθοριστικής σημασίας διότι καθιστά την κοινωνία λιγότερο τρωτή, έτοιμη να ανταπεξέλθει και να αντιμετωπίσει μια ενδεχόμενη καταστροφή. Η Ελλάδα έχοντας βιομηχανικές εγκαταστάσεις που υπάγονται στις διατάξεις της Οδηγίας SEVESO, και παρά το γεγονός της ύπαρξης σχετικής εμπειρίας βιομηχανικών ατυχημάτων, δεν έχει προβεί σε ουσιαστικές ενέργειες στον τομέα της ενημέρωσης του κοινού. Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί και η περιοχή των Αγίων Θεοδώρων Κορινθίας στην οποία εδρεύουν αρκετές μονάδες που διαχειρίζονται επικίνδυνες ουσίες. Η καταγραφή των μέχρις στιγμής υλοποιούμενων, δράσεων ενημέρωσης του κοινού, υποδεικνύει μια ελλιπή εκπλήρωση των εκ του θεσμικού πλαισίου υποχρεώσεων της Χώρας μας. Καταδεικνύεται παράλληλα η αναγκαιότητα συστηματοποίησης των ενεργειών προς την κατεύθυνση της ενημέρωσης των πολιτών ώστε να προστατευτεί το υπέρτατο αγαθό της ζωής","The rapid industrial growth taking place over the last several decades has undoubtedly contributed to human prosperity. At the same time, however, a series of large-scale accidents at installations and units managing hazardous materials has had disastrous consequences on both people and the environment, and has raised significant safety concerns. Various international organisations have issued a series of guidelines, treaties and regulations aimed solely at preventing or reducing such disasters. It is within this framework that the European Union, in 1982, issued its first Directive on dealing with large-scale disasters involving hazardous materials. The Directive, named SEVESO after the Italian city of the same name where an industrial accident had occurred, was applied in thousands of industrial installations and units. On 4 July 2012, after a series of modifications of the original Directive, the European Union published Directive 2012/18/EU, better known as SEVESO III. This Directive, which has been incorporated into Greek national law by 172058/2016 common ministerial order, has a revised and broader field of application compared to previous ones, as it introduces new requirements regarding the implementation of safety management, emergency planning and public information systems. Even with the restriction of industrial accidents, however, the distribution of information to citizens at risk of such accidents must remain a priority of the state. It is vital to inform the public of the potential dangers resulting from the operation of an industrial unit managing hazardous materials, including a quantification of the consequences of a potential accident, and the necessary self-protecting actions to be taken by the public in case of an emergency. This is due to the fact that an informed society is less vulnerable and better able to cope with, and manage, a potential disaster. Despite the existence of a number of industrial installations falling within the guidelines of the SEVESO Directive, and despite having experienced a number of industrial accidents, Greece has not, to date, taken effective action with regard to public information. A case in point is the area of Agioi Theodoroi in Corinthia, which houses several units managing hazardous materials. A review of the public information activities undertaken to date suggests that Greece’s responsibilities, as deriving from the EU institutional framework, have been less than adequately fulfilled. At the same time, it also highlights the need to undertake systematic action towards informing citizens, so as to safeguard the highest good, human life."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαχείριση βιομηχανικής ασφάλειας. Θέματα έκτακτης ανάγκης και ενημέρωσης κοινού. Μελέτη περίπτωσης: Περιοχή Αγίων Θεοδώρων ανατολικής Κορινθίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σταυρουλάκης Ιωάννης","Stavroulakis Ioannis"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η ραγδαία βιομηχανική ανάπτυξη των τελευταίων δεκαετιών, αναμφίβολα συνέβαλε στην ανθρώπινη ευημερία. Ταυτόχρονα όμως μια σειρά από ατυχήματα μεγάλης έκτασης που έλαβαν χώρα σε εγκαταστάσεις ή μονάδες, που διαχειρίζονταν επικίνδυνες ουσίες, είχαν καταστροφικές επιπτώσεις για τον άνθρωπο και το περιβάλλον, θέτοντας παράλληλα προβληματισμούς αναφορικά με τα ζητήματα ασφάλειας. Με μοναδικό σκοπό την αποτροπή ή και τον περιορισμό των ατυχημάτων αυτών, πολλοί διεθνείς οργανισμοί προέβησαν στην έκδοση μιας σειράς οδηγιών, συμβάσεων και κανονισμών. Στα πλαίσια αυτά, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέδωσε το 1982 την πρώτη κοινοτική Οδηγία για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων σχετιζόμενων με επικίνδυνες ουσίες. Η Οδηγία αυτή που ονομάστηκε SEVESO, από την ομώνυμη πόλη της Ιταλίας όπου συνέβη βιομηχανικό ατύχημα, βρήκε εφαρμογή σε χιλιάδες βιομηχανικές εγκαταστάσεις και μονάδες. Μετά από μια σειρά τροποποιήσεων της αρχικής Οδηγίας, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέδωσε την 4 Ιουλίου 2012 την Οδηγία 2012/18/ΕΕ γνωστότερη ως SEVESO III. Η τελευταία, η οποία είναι ενταγμένη και στο εθνικό μας δίκαιο με την ΚΥΑ 172058/2016, περιλαμβάνει ένα αναθεωρημένο και διευρυμένο πεδίο εφαρμογής σε σχέση με τις προηγούμενες, καθώς εισάγει νέες απαιτήσεις σχετικά με την εφαρμογή των συστημάτων διαχείρισης της ασφάλειας, του σχεδιασμού έκτακτης ανάγκης και της ενημέρωσης του κοινού. Ακόμα όμως και με τον περιορισμό των βιομηχανικών ατυχημάτων, η πληροφόρηση των πολιτών που υπάρχει πιθανότητα να προσβληθούν από αυτά, πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα της πολιτείας. Η ενημέρωση του κοινού για τους δυνητικούς κινδύνους από τη λειτουργία μιας βιομηχανίας που διαχειρίζεται επικίνδυνες ουσίες, τις ποσοτικές επιπτώσεις σε ενδεχόμενο ατύχημα καθώς και τις απαραίτητες δράσεις αυτοπροστασίας σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, είναι καθοριστικής σημασίας διότι καθιστά την κοινωνία λιγότερο τρωτή, έτοιμη να ανταπεξέλθει και να αντιμετωπίσει μια ενδεχόμενη καταστροφή. Η Ελλάδα έχοντας βιομηχανικές εγκαταστάσεις που υπάγονται στις διατάξεις της Οδηγίας SEVESO, και παρά το γεγονός της ύπαρξης σχετικής εμπειρίας βιομηχανικών ατυχημάτων, δεν έχει προβεί σε ουσιαστικές ενέργειες στον τομέα της ενημέρωσης του κοινού. Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί και η περιοχή των Αγίων Θεοδώρων Κορινθίας στην οποία εδρεύουν αρκετές μονάδες που διαχειρίζονται επικίνδυνες ουσίες. Η καταγραφή των μέχρις στιγμής υλοποιούμενων, δράσεων ενημέρωσης του κοινού, υποδεικνύει μια ελλιπή εκπλήρωση των εκ του θεσμικού πλαισίου υποχρεώσεων της Χώρας μας. Καταδεικνύεται παράλληλα η αναγκαιότητα συστηματοποίησης των ενεργειών προς την κατεύθυνση της ενημέρωσης των πολιτών ώστε να προστατευτεί το υπέρτατο αγαθό της ζωής","The rapid industrial growth taking place over the last several decades has undoubtedly contributed to human prosperity. At the same time, however, a series of large-scale accidents at installations and units managing hazardous materials has had disastrous consequences on both people and the environment, and has raised significant safety concerns. Various international organisations have issued a series of guidelines, treaties and regulations aimed solely at preventing or reducing such disasters. It is within this framework that the European Union, in 1982, issued its first Directive on dealing with large-scale disasters involving hazardous materials. The Directive, named SEVESO after the Italian city of the same name where an industrial accident had occurred, was applied in thousands of industrial installations and units. On 4 July 2012, after a series of modifications of the original Directive, the European Union published Directive 2012/18/EU, better known as SEVESO III. This Directive, which has been incorporated into Greek national law by 172058/2016 common ministerial order, has a revised and broader field of application compared to previous ones, as it introduces new requirements regarding the implementation of safety management, emergency planning and public information systems. Even with the restriction of industrial accidents, however, the distribution of information to citizens at risk of such accidents must remain a priority of the state. It is vital to inform the public of the potential dangers resulting from the operation of an industrial unit managing hazardous materials, including a quantification of the consequences of a potential accident, and the necessary self-protecting actions to be taken by the public in case of an emergency. This is due to the fact that an informed society is less vulnerable and better able to cope with, and manage, a potential disaster. Despite the existence of a number of industrial installations falling within the guidelines of the SEVESO Directive, and despite having experienced a number of industrial accidents, Greece has not, to date, taken effective action with regard to public information. A case in point is the area of Agioi Theodoroi in Corinthia, which houses several units managing hazardous materials. A review of the public information activities undertaken to date suggests that Greece’s responsibilities, as deriving from the EU institutional framework, have been less than adequately fulfilled. At the same time, it also highlights the need to undertake systematic action towards informing citizens, so as to safeguard the highest good, human life."],"dc:identifier":["uoadl:1332278","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1332278"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Διαχείριση βιομηχανικής ασφάλειας. Θέματα έκτακτης ανάγκης και ενημέρωσης κοινού. Μελέτη περίπτωσης: Περιοχή Αγίων Θεοδώρων ανατολικής Κορινθίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:39Z"}