{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1332428"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1332428","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συστήματα Mη Eπανδρωμένων Aεροσκαφών (Unmanned Aircraft Systems) στην Πολιτική Προστασία","abstract":"Η χρήση των Συστημάτων Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (επίσης γνωστά με την ονομασία Drones, RPAS, UAVs) από τους φορείς πολιτικής προστασίας, είναι μια αναδυόμενη έννοια των τελευταίων ετών, παρά το γεγονός ότι χρησιμοποιούνται για ερασιτεχνική αλλά και επαγγελματική χρήση από φωτογράφους, παρατηρητές και επιθεωρητές εγκαταστάσεων ήδη ένα υπολογίσιμο χρονικό διάστημα. Η χρήση των UAS προσμετρά πληθώρα από οφέλη για τους φορείς πολιτικής προστασίας και τους ανθρωπιστικούς οργανισμούς. Αναμφίβολα θεωρούνται ως μια ευπρόσδεκτη προσθήκη στην εργαλειοθήκη των φορέων αυτών. Τα UAS έχουν τη δυνατότητα να υποστηρίξουν με πληροφορίες (δίνοντας πληροφορίες για την επίγνωση της κατάστασης) και βοηθητικό υλικό (με ρίψεις εξοπλισμού υποστήριξης της ζωής) με ένα ευέλικτο, αποτελεσματικό και επαρκή τρόπο, παρά μόνο αν το πλαίσιο δράσης τους είναι υπαρκτό. Οι αρχές που διέπουν την άδεια για πτήση των Συστημάτων Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών, υπό συγκεκριμένες συνθήκες και με συγκεκριμένο εξοπλισμό, δεν είναι εναρμονισμένες εντός Ευρώπης, με πολλά από τα κράτη μέλη να υιοθετούν διαφορετικές προσεγγίσεις έκαστο. Η επικρατούσα τάση περιγράφεται από βήματα θέσπισης ισχυρών κανόνων της αγοράς αυτής, αλλά κάτι τέτοιο θα μπορούσε να οδηγήσει σε σφάλμα. Το νομοθετικό πλαίσιο εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης συντάσσεται επί της παρούσης, και είναι σημαντικό να χορηγηθούν στις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης ειδικές εξαιρέσεις για να χρησιμοποιούν τα UAS, κατά την διάρκεια άσκησης των καθηκόντων τους. Κάτι τέτοιο δε σημαίνει πως οι φορείς πολιτικής προστασίας πρέπει να είναι απαλλαγμένοι από την υποχρέωση για ασφαλή χρήση τους, αλλά εν αντιθέσει θα πρέπει να εξασφαλίσουν πως κάθε διαγνωσμένο ρίσκο έχει μετριαστεί και οι πολίτες δεν εκτίθενται σε κανέναν απολύτως κίνδυνο κατά την επιχειρησιακή λειτουργία των UAS. Οι κίνδυνοι που προκύπτουν από την χρήση τους είναι ήδη γνωστοί και υπάρχουν επαρκώς καταγεγραμμένα διάφορα περιστατικά . Ένα σύστημα αναφοράς ατυχημάτων και «παρ ολίγον ατυχημάτων» θα πετύχει να δημιουργήσει τον απαραίτητο ηθικό κώδικα διαφάνειας και ασφάλειας, όπως ακριβώς θα έπραττε και ένα σύστημα για αναγνώριση κάθε καταχωρημένου UAS και πιλότου – χειριστή του. Η ύπαρξη ενός ενισχυμένου προγράμματος εκπαίδευσης (και επανεκπαίδευσης) των πιλότων είναι εξαιρετικά σημαντικό, ειδικά για τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης, όντας ένα κρίσιμο στοιχείο της χρήσης τους. Η παρούσα και μελλοντική τεχνολογία τους (σε επίπεδο υλικού και λογισμικού) θα προσφέρει στις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης όλο και περισσότερες ικανότητες και αυτές οι ικανότητες θα ταιριάξουν απόλυτα με τις απαιτήσεις των εν λόγω υπηρεσιών. Αυτό είναι το σημείο στο οποίο οι κατασκευαστές ΣμηΕΑ οφείλουν να συντονιστούν με τις υπηρεσίες πολιτικής προστασίας, έτσι ώστε να προβούν στην παραγωγή εξοπλισμού που θα είναι συμβατός με τις ανάγκες τους. Τέλος, οι υπηρεσίες αυτές κατά την διάρκεια εκτέλεσης των καθηκόντων τους, χρήζουν κατάλληλης προστασίας από τα UAS τα οποία πετούν πολίτες, με τις απαραίτητες νομοθετικές προβλέψεις σε Ευρωπαϊκό και Εθνικό επίπεδο να πρέπει να σχεδιαστούν. Kάτι τέτοιο περιλαμβάνει υποχρεωτική εκπαίδευση για τους χειριστές των Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών και ένα ευέλικτο αλλά αποτελεσματικό νομοθετικό πλαίσιο για όλα τα UAS που πωλούνται σε κάθε κράτος της Ευρώπης. Η υπάρχουσα νομοθεσία που σχετίζεται με την ιδιωτικότητα θα πρέπει να ληφθεί υπ όψιν (αν κριθεί απαραίτητο), ώστε να εξασφαλισθεί ότι η χρήση τους δεν θέτει σε κίνδυνο τα δικαιώματα περί ασφάλειας προσωπικών δεδομένων των πολιτών. Τα UAS αναμφίβολα θα συνεχίσουν να σώζουν ζωές και να προστατεύουν τις περιουσίες, με την χρήση τους να είναι ευπρόσδεκτη από της υπηρεσίες πολιτικής προστασίας. Η αξιοποίηση των δυνατοτήτων τους είναι το κλειδί για την επιτυχία τους, παράλληλα με την διαφύλαξη της ασφάλειας και ιδιωτικότητας των πολιτών.","abstract_html":"Η χρήση των Συστημάτων Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (επίσης γνωστά με την ονομασία Drones, RPAS, UAVs) από τους φορείς πολιτικής προστασίας, είναι μια αναδυόμενη έννοια των τελευταίων ετών, παρά το γεγονός ότι χρησιμοποιούνται για ερασιτεχνική αλλά και επαγγελματική χρήση από φωτογράφους, παρατηρητές και επιθεωρητές εγκαταστάσεων ήδη ένα υπολογίσιμο χρονικό διάστημα. Η χρήση των UAS προσμετρά πληθώρα από οφέλη για τους φορείς πολιτικής προστασίας και τους ανθρωπιστικούς οργανισμούς. Αναμφίβολα θεωρούνται ως μια ευπρόσδεκτη προσθήκη στην εργαλειοθήκη των φορέων αυτών. Τα UAS έχουν τη δυνατότητα να υποστηρίξουν με πληροφορίες (δίνοντας πληροφορίες για την επίγνωση της κατάστασης) και βοηθητικό υλικό (με ρίψεις εξοπλισμού υποστήριξης της ζωής) με ένα ευέλικτο, αποτελεσματικό και επαρκή τρόπο, παρά μόνο αν το πλαίσιο δράσης τους είναι υπαρκτό. Οι αρχές που διέπουν την άδεια για πτήση των Συστημάτων Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών, υπό συγκεκριμένες συνθήκες και με συγκεκριμένο εξοπλισμό, δεν είναι εναρμονισμένες εντός Ευρώπης, με πολλά από τα κράτη μέλη να υιοθετούν διαφορετικές προσεγγίσεις έκαστο. Η επικρατούσα τάση περιγράφεται από βήματα θέσπισης ισχυρών κανόνων της αγοράς αυτής, αλλά κάτι τέτοιο θα μπορούσε να οδηγήσει σε σφάλμα. Το νομοθετικό πλαίσιο εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης συντάσσεται επί της παρούσης, και είναι σημαντικό να χορηγηθούν στις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης ειδικές εξαιρέσεις για να χρησιμοποιούν τα UAS, κατά την διάρκεια άσκησης των καθηκόντων τους. Κάτι τέτοιο δε σημαίνει πως οι φορείς πολιτικής προστασίας πρέπει να είναι απαλλαγμένοι από την υποχρέωση για ασφαλή χρήση τους, αλλά εν αντιθέσει θα πρέπει να εξασφαλίσουν πως κάθε διαγνωσμένο ρίσκο έχει μετριαστεί και οι πολίτες δεν εκτίθενται σε κανέναν απολύτως κίνδυνο κατά την επιχειρησιακή λειτουργία των UAS. Οι κίνδυνοι που προκύπτουν από την χρήση τους είναι ήδη γνωστοί και υπάρχουν επαρκώς καταγεγραμμένα διάφορα περιστατικά . Ένα σύστημα αναφοράς ατυχημάτων και «παρ ολίγον ατυχημάτων» θα πετύχει να δημιουργήσει τον απαραίτητο ηθικό κώδικα διαφάνειας και ασφάλειας, όπως ακριβώς θα έπραττε και ένα σύστημα για αναγνώριση κάθε καταχωρημένου UAS και πιλότου – χειριστή του. Η ύπαρξη ενός ενισχυμένου προγράμματος εκπαίδευσης (και επανεκπαίδευσης) των πιλότων είναι εξαιρετικά σημαντικό, ειδικά για τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης, όντας ένα κρίσιμο στοιχείο της χρήσης τους. Η παρούσα και μελλοντική τεχνολογία τους (σε επίπεδο υλικού και λογισμικού) θα προσφέρει στις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης όλο και περισσότερες ικανότητες και αυτές οι ικανότητες θα ταιριάξουν απόλυτα με τις απαιτήσεις των εν λόγω υπηρεσιών. Αυτό είναι το σημείο στο οποίο οι κατασκευαστές ΣμηΕΑ οφείλουν να συντονιστούν με τις υπηρεσίες πολιτικής προστασίας, έτσι ώστε να προβούν στην παραγωγή εξοπλισμού που θα είναι συμβατός με τις ανάγκες τους. Τέλος, οι υπηρεσίες αυτές κατά την διάρκεια εκτέλεσης των καθηκόντων τους, χρήζουν κατάλληλης προστασίας από τα UAS τα οποία πετούν πολίτες, με τις απαραίτητες νομοθετικές προβλέψεις σε Ευρωπαϊκό και Εθνικό επίπεδο να πρέπει να σχεδιαστούν. Kάτι τέτοιο περιλαμβάνει υποχρεωτική εκπαίδευση για τους χειριστές των Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών και ένα ευέλικτο αλλά αποτελεσματικό νομοθετικό πλαίσιο για όλα τα UAS που πωλούνται σε κάθε κράτος της Ευρώπης. Η υπάρχουσα νομοθεσία που σχετίζεται με την ιδιωτικότητα θα πρέπει να ληφθεί υπ όψιν (αν κριθεί απαραίτητο), ώστε να εξασφαλισθεί ότι η χρήση τους δεν θέτει σε κίνδυνο τα δικαιώματα περί ασφάλειας προσωπικών δεδομένων των πολιτών. Τα UAS αναμφίβολα θα συνεχίσουν να σώζουν ζωές και να προστατεύουν τις περιουσίες, με την χρήση τους να είναι ευπρόσδεκτη από της υπηρεσίες πολιτικής προστασίας. Η αξιοποίηση των δυνατοτήτων τους είναι το κλειδί για την επιτυχία τους, παράλληλα με την διαφύλαξη της ασφάλειας και ιδιωτικότητας των πολιτών.","abstract_has_math":false,"creators":["Αλιφέρης Ιάσων","Aliferis Iason"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:27:42Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1332428"],"render_values":[{"text":"uoadl:1332428","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1332428","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1332428","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1332428","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αλιφέρης Ιάσων","Aliferis Iason"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1332428","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1332428"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η χρήση των Συστημάτων Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (επίσης γνωστά με την ονομασία Drones, RPAS, UAVs) από τους φορείς πολιτικής προστασίας, είναι μια αναδυόμενη έννοια των τελευταίων ετών, παρά το γεγονός ότι χρησιμοποιούνται για ερασιτεχνική αλλά και επαγγελματική χρήση από φωτογράφους, παρατηρητές και επιθεωρητές εγκαταστάσεων ήδη ένα υπολογίσιμο χρονικό διάστημα. Η χρήση των UAS προσμετρά πληθώρα από οφέλη για τους φορείς πολιτικής προστασίας και τους ανθρωπιστικούς οργανισμούς. Αναμφίβολα θεωρούνται ως μια ευπρόσδεκτη προσθήκη στην εργαλειοθήκη των φορέων αυτών. Τα UAS έχουν τη δυνατότητα να υποστηρίξουν με πληροφορίες (δίνοντας πληροφορίες για την επίγνωση της κατάστασης) και βοηθητικό υλικό (με ρίψεις εξοπλισμού υποστήριξης της ζωής) με ένα ευέλικτο, αποτελεσματικό και επαρκή τρόπο, παρά μόνο αν το πλαίσιο δράσης τους είναι υπαρκτό. Οι αρχές που διέπουν την άδεια για πτήση των Συστημάτων Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών, υπό συγκεκριμένες συνθήκες και με συγκεκριμένο εξοπλισμό, δεν είναι εναρμονισμένες εντός Ευρώπης, με πολλά από τα κράτη μέλη να υιοθετούν διαφορετικές προσεγγίσεις έκαστο. Η επικρατούσα τάση περιγράφεται από βήματα θέσπισης ισχυρών κανόνων της αγοράς αυτής, αλλά κάτι τέτοιο θα μπορούσε να οδηγήσει σε σφάλμα. Το νομοθετικό πλαίσιο εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης συντάσσεται επί της παρούσης, και είναι σημαντικό να χορηγηθούν στις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης ειδικές εξαιρέσεις για να χρησιμοποιούν τα UAS, κατά την διάρκεια άσκησης των καθηκόντων τους. Κάτι τέτοιο δε σημαίνει πως οι φορείς πολιτικής προστασίας πρέπει να είναι απαλλαγμένοι από την υποχρέωση για ασφαλή χρήση τους, αλλά εν αντιθέσει θα πρέπει να εξασφαλίσουν πως κάθε διαγνωσμένο ρίσκο έχει μετριαστεί και οι πολίτες δεν εκτίθενται σε κανέναν απολύτως κίνδυνο κατά την επιχειρησιακή λειτουργία των UAS. Οι κίνδυνοι που προκύπτουν από την χρήση τους είναι ήδη γνωστοί και υπάρχουν επαρκώς καταγεγραμμένα διάφορα περιστατικά . Ένα σύστημα αναφοράς ατυχημάτων και «παρ ολίγον ατυχημάτων» θα πετύχει να δημιουργήσει τον απαραίτητο ηθικό κώδικα διαφάνειας και ασφάλειας, όπως ακριβώς θα έπραττε και ένα σύστημα για αναγνώριση κάθε καταχωρημένου UAS και πιλότου – χειριστή του. Η ύπαρξη ενός ενισχυμένου προγράμματος εκπαίδευσης (και επανεκπαίδευσης) των πιλότων είναι εξαιρετικά σημαντικό, ειδικά για τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης, όντας ένα κρίσιμο στοιχείο της χρήσης τους. Η παρούσα και μελλοντική τεχνολογία τους (σε επίπεδο υλικού και λογισμικού) θα προσφέρει στις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης όλο και περισσότερες ικανότητες και αυτές οι ικανότητες θα ταιριάξουν απόλυτα με τις απαιτήσεις των εν λόγω υπηρεσιών. Αυτό είναι το σημείο στο οποίο οι κατασκευαστές ΣμηΕΑ οφείλουν να συντονιστούν με τις υπηρεσίες πολιτικής προστασίας, έτσι ώστε να προβούν στην παραγωγή εξοπλισμού που θα είναι συμβατός με τις ανάγκες τους. Τέλος, οι υπηρεσίες αυτές κατά την διάρκεια εκτέλεσης των καθηκόντων τους, χρήζουν κατάλληλης προστασίας από τα UAS τα οποία πετούν πολίτες, με τις απαραίτητες νομοθετικές προβλέψεις σε Ευρωπαϊκό και Εθνικό επίπεδο να πρέπει να σχεδιαστούν. Kάτι τέτοιο περιλαμβάνει υποχρεωτική εκπαίδευση για τους χειριστές των Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών και ένα ευέλικτο αλλά αποτελεσματικό νομοθετικό πλαίσιο για όλα τα UAS που πωλούνται σε κάθε κράτος της Ευρώπης. Η υπάρχουσα νομοθεσία που σχετίζεται με την ιδιωτικότητα θα πρέπει να ληφθεί υπ όψιν (αν κριθεί απαραίτητο), ώστε να εξασφαλισθεί ότι η χρήση τους δεν θέτει σε κίνδυνο τα δικαιώματα περί ασφάλειας προσωπικών δεδομένων των πολιτών. Τα UAS αναμφίβολα θα συνεχίσουν να σώζουν ζωές και να προστατεύουν τις περιουσίες, με την χρήση τους να είναι ευπρόσδεκτη από της υπηρεσίες πολιτικής προστασίας. Η αξιοποίηση των δυνατοτήτων τους είναι το κλειδί για την επιτυχία τους, παράλληλα με την διαφύλαξη της ασφάλειας και ιδιωτικότητας των πολιτών.","The use of Unmanned Aircraft Systems (also known as Drones, RPAS,) by the civil protection organizations has been an emerging concept in recent times, although the use of UAS by hobbyists and professionals such as photographers, surveyors and safety inspectors has been around for some considerable time. Using UAS has many benefits for the emergency services and humanitarian agencies and without doubt, they are a welcome addition to emergency services’ toolkit. UAS will provide both informant support (providing situational awareness information) and helper support (dropping life saving equipment) in a flexible, effective and efficient manner but only if the framework to do so is created. The permitting of Unmanned Aircraft Systems to fly in certain areas, under certain conditions with certain specific types of equipment is not harmonized in Europe with many Member States adopting different approaches. The tendency might be to heavily regulate this market but to do so would be a mistake. The European Union framework is being drawn up right now and it is important, that the emergency services should be granted special exemptions to operate UAS whilst carrying out their duties. This does not mean that the emergency services should be absolved of any safety obligations; on the contrary, the emergency services should ensure that all identified risks have been mitigated and that the public are not placed in any danger whilst the emergency services are operating UAS. The risks associated with their operation are well known and there have been several well-documented incidences. A system of reporting accidents and “near misses” would go a long way to creating the much needed transparency and safety ethos as well as a system to identify each registered UAS and its pilot. A robust program for the training (and re-training) of pilots is extremely important especially so for the emergency services and this is a crucial element of their use. Current and future UAS technology (both hardware and software) will provide the emergency services with more and more capabilities and those capabilities should be matched with the requirements of the emergency services. To that end UAS suppliers should be more in tune with the emergency services so as to produce equipment that is fit for their needs. Finally, the emergency services also need to be afforded adequate protection from UAS flown by members of the public whilst they are performing their duties and the appropriate provisions in European and National legislation should be drawn up. This includes mandatory training for Unmanned Aircraft Systems pilots and a flexible but robust registration scheme for all UAS sold in each EU member state. Existing privacy legislation should be adapted (if needed) to ensure that their use is not compromising individual citizen’s rights. UAS will undoubtedly continue to save lives and protect our citizens property and their use is widely welcomed by many emergency services. Harnessing their capabilities is the key to their success whilst protecting the safety and privacy of our citizens."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συστήματα Mη Eπανδρωμένων Aεροσκαφών (Unmanned Aircraft Systems) στην Πολιτική Προστασία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αλιφέρης Ιάσων","Aliferis Iason"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η χρήση των Συστημάτων Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (επίσης γνωστά με την ονομασία Drones, RPAS, UAVs) από τους φορείς πολιτικής προστασίας, είναι μια αναδυόμενη έννοια των τελευταίων ετών, παρά το γεγονός ότι χρησιμοποιούνται για ερασιτεχνική αλλά και επαγγελματική χρήση από φωτογράφους, παρατηρητές και επιθεωρητές εγκαταστάσεων ήδη ένα υπολογίσιμο χρονικό διάστημα. Η χρήση των UAS προσμετρά πληθώρα από οφέλη για τους φορείς πολιτικής προστασίας και τους ανθρωπιστικούς οργανισμούς. Αναμφίβολα θεωρούνται ως μια ευπρόσδεκτη προσθήκη στην εργαλειοθήκη των φορέων αυτών. Τα UAS έχουν τη δυνατότητα να υποστηρίξουν με πληροφορίες (δίνοντας πληροφορίες για την επίγνωση της κατάστασης) και βοηθητικό υλικό (με ρίψεις εξοπλισμού υποστήριξης της ζωής) με ένα ευέλικτο, αποτελεσματικό και επαρκή τρόπο, παρά μόνο αν το πλαίσιο δράσης τους είναι υπαρκτό. Οι αρχές που διέπουν την άδεια για πτήση των Συστημάτων Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών, υπό συγκεκριμένες συνθήκες και με συγκεκριμένο εξοπλισμό, δεν είναι εναρμονισμένες εντός Ευρώπης, με πολλά από τα κράτη μέλη να υιοθετούν διαφορετικές προσεγγίσεις έκαστο. Η επικρατούσα τάση περιγράφεται από βήματα θέσπισης ισχυρών κανόνων της αγοράς αυτής, αλλά κάτι τέτοιο θα μπορούσε να οδηγήσει σε σφάλμα. Το νομοθετικό πλαίσιο εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης συντάσσεται επί της παρούσης, και είναι σημαντικό να χορηγηθούν στις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης ειδικές εξαιρέσεις για να χρησιμοποιούν τα UAS, κατά την διάρκεια άσκησης των καθηκόντων τους. Κάτι τέτοιο δε σημαίνει πως οι φορείς πολιτικής προστασίας πρέπει να είναι απαλλαγμένοι από την υποχρέωση για ασφαλή χρήση τους, αλλά εν αντιθέσει θα πρέπει να εξασφαλίσουν πως κάθε διαγνωσμένο ρίσκο έχει μετριαστεί και οι πολίτες δεν εκτίθενται σε κανέναν απολύτως κίνδυνο κατά την επιχειρησιακή λειτουργία των UAS. Οι κίνδυνοι που προκύπτουν από την χρήση τους είναι ήδη γνωστοί και υπάρχουν επαρκώς καταγεγραμμένα διάφορα περιστατικά . Ένα σύστημα αναφοράς ατυχημάτων και «παρ ολίγον ατυχημάτων» θα πετύχει να δημιουργήσει τον απαραίτητο ηθικό κώδικα διαφάνειας και ασφάλειας, όπως ακριβώς θα έπραττε και ένα σύστημα για αναγνώριση κάθε καταχωρημένου UAS και πιλότου – χειριστή του. Η ύπαρξη ενός ενισχυμένου προγράμματος εκπαίδευσης (και επανεκπαίδευσης) των πιλότων είναι εξαιρετικά σημαντικό, ειδικά για τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης, όντας ένα κρίσιμο στοιχείο της χρήσης τους. Η παρούσα και μελλοντική τεχνολογία τους (σε επίπεδο υλικού και λογισμικού) θα προσφέρει στις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης όλο και περισσότερες ικανότητες και αυτές οι ικανότητες θα ταιριάξουν απόλυτα με τις απαιτήσεις των εν λόγω υπηρεσιών. Αυτό είναι το σημείο στο οποίο οι κατασκευαστές ΣμηΕΑ οφείλουν να συντονιστούν με τις υπηρεσίες πολιτικής προστασίας, έτσι ώστε να προβούν στην παραγωγή εξοπλισμού που θα είναι συμβατός με τις ανάγκες τους. Τέλος, οι υπηρεσίες αυτές κατά την διάρκεια εκτέλεσης των καθηκόντων τους, χρήζουν κατάλληλης προστασίας από τα UAS τα οποία πετούν πολίτες, με τις απαραίτητες νομοθετικές προβλέψεις σε Ευρωπαϊκό και Εθνικό επίπεδο να πρέπει να σχεδιαστούν. Kάτι τέτοιο περιλαμβάνει υποχρεωτική εκπαίδευση για τους χειριστές των Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών και ένα ευέλικτο αλλά αποτελεσματικό νομοθετικό πλαίσιο για όλα τα UAS που πωλούνται σε κάθε κράτος της Ευρώπης. Η υπάρχουσα νομοθεσία που σχετίζεται με την ιδιωτικότητα θα πρέπει να ληφθεί υπ όψιν (αν κριθεί απαραίτητο), ώστε να εξασφαλισθεί ότι η χρήση τους δεν θέτει σε κίνδυνο τα δικαιώματα περί ασφάλειας προσωπικών δεδομένων των πολιτών. Τα UAS αναμφίβολα θα συνεχίσουν να σώζουν ζωές και να προστατεύουν τις περιουσίες, με την χρήση τους να είναι ευπρόσδεκτη από της υπηρεσίες πολιτικής προστασίας. Η αξιοποίηση των δυνατοτήτων τους είναι το κλειδί για την επιτυχία τους, παράλληλα με την διαφύλαξη της ασφάλειας και ιδιωτικότητας των πολιτών.","The use of Unmanned Aircraft Systems (also known as Drones, RPAS,) by the civil protection organizations has been an emerging concept in recent times, although the use of UAS by hobbyists and professionals such as photographers, surveyors and safety inspectors has been around for some considerable time. Using UAS has many benefits for the emergency services and humanitarian agencies and without doubt, they are a welcome addition to emergency services’ toolkit. UAS will provide both informant support (providing situational awareness information) and helper support (dropping life saving equipment) in a flexible, effective and efficient manner but only if the framework to do so is created. The permitting of Unmanned Aircraft Systems to fly in certain areas, under certain conditions with certain specific types of equipment is not harmonized in Europe with many Member States adopting different approaches. The tendency might be to heavily regulate this market but to do so would be a mistake. The European Union framework is being drawn up right now and it is important, that the emergency services should be granted special exemptions to operate UAS whilst carrying out their duties. This does not mean that the emergency services should be absolved of any safety obligations; on the contrary, the emergency services should ensure that all identified risks have been mitigated and that the public are not placed in any danger whilst the emergency services are operating UAS. The risks associated with their operation are well known and there have been several well-documented incidences. A system of reporting accidents and “near misses” would go a long way to creating the much needed transparency and safety ethos as well as a system to identify each registered UAS and its pilot. A robust program for the training (and re-training) of pilots is extremely important especially so for the emergency services and this is a crucial element of their use. Current and future UAS technology (both hardware and software) will provide the emergency services with more and more capabilities and those capabilities should be matched with the requirements of the emergency services. To that end UAS suppliers should be more in tune with the emergency services so as to produce equipment that is fit for their needs. Finally, the emergency services also need to be afforded adequate protection from UAS flown by members of the public whilst they are performing their duties and the appropriate provisions in European and National legislation should be drawn up. This includes mandatory training for Unmanned Aircraft Systems pilots and a flexible but robust registration scheme for all UAS sold in each EU member state. Existing privacy legislation should be adapted (if needed) to ensure that their use is not compromising individual citizen’s rights. UAS will undoubtedly continue to save lives and protect our citizens property and their use is widely welcomed by many emergency services. Harnessing their capabilities is the key to their success whilst protecting the safety and privacy of our citizens."],"dc:identifier":["uoadl:1332428","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1332428"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Συστήματα Mη Eπανδρωμένων Aεροσκαφών (Unmanned Aircraft Systems) στην Πολιτική Προστασία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:42Z"}