{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1333088"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1333088","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Μελέτη της επαγωγής της έκφρασης μεταλλοπρωτεϊνασών του ιστού (MMPs) κατά τη λοίμωξη από Ελικοβακτήριο του πυλωρού». Στρωμελυσίνη 1 και επαγωγή του φαινομένου Επιθηλιακής προς Μεσεγχυματική Μετατροπή (EMT)","abstract":"Περίληψη Το Helicobacter pylori αποτελεί την κύρια αιτία γαστρίτιδας και πεπτικού έλκους ενώ ο μείζων παράγοντας παθογένειας CagA αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης γαστρικού αδενοκαρκινώματος. Η H. pylori μόλυνση έχει προταθεί ότι εμπλέκεται στην αυξο-ρύθμιση διαφόρων μεταλλοπρωτεϊνασών εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας (MMPs), μια ομάδα πρωτεολυτικών ενζύμων ικανών για αποδόμηση συστατικών του εξωκυττάριου χώρου, κατά τη διάρκεια χρόνιας γαστρικής φλεγμονής. Προηγούμενα δεδομένα του εργαστηρίου υποδεικνύουν πως η CagA ενδεχομένως εμπλέκεται στην επαγωγή Επιθηλιακής προς Μεσεγχυματική Μετατροπή (EMT) μέσω της αυξορύθμισης της MMP-3 έκφρασης σε γαστρικά επιθηλιακά κύτταρα μολυσμένα με H. pylori. Με σκοπό την επέκταση αυτών των παρατηρήσεων σε ένα in vivo πρότυπο, έλαβε χώρα μόλυνση C57BL/6 ποντικών, διάρκειας 6 και 9 μηνών, με τη χρήση 3 διαφορετικών στελεχών H. pylori, συμπεριλαμβανομένης και μιας ομάδας ελέγχου. Οι ομάδες, ανάλογα με το H. pylori στέλεχος που χρησιμοποιήθηκε, ήταν οι εξής: Hp1: HPARE (CagA-θετικό στέλεχος, n=20), Hp2: CagA-knockout HPARE μετάλλαγμα (n=20) Hp3: SS1 στέλεχος αναφοράς (CagA θετικό, cagPAI-ανενεργό => ανενεργό σύστημα μεταφοράς τύπου IV: T4SS, n=20) καθώς και η ομάδα ελέγχου αμόλυντων ποντικών (n=18). Η H. pylori μόλυνση στους 6 και 9 μήνες επιβεβαιώθηκε και στις 3 ομάδες μελέτης μέσω ανίχνευσης IgG αντισωμάτων. Στους 6 μήνες η ομάδα Hp1 παρουσίασε την υψηλότερη επαγωγή IgG, υποδηλώνοντας μια ανοσιακή απόκριση εξαρτώμενη από την έκφραση και ενδοκυτταρική μεταφορά της CagA. Ακολούθως, στους 9 μήνες, τόσο η ομάδα Hp1 όσο και η Hp3 εμφάνισαν αντίστοιχα υψηλή επαγωγή αντισωμάτων IgG, γεγονός το οποίο προτείνει ότι η λειτουργία του TIVSS δεν αποτελεί προϋπόθεση για τη συμμετοχή της CagA στην ανοσιακή απόκριση. Επιπλέον, σύγκριση του αρχικού στελέχους HPARE, με αυτό που απομονώθηκε 9 μήνες πέραν της μόλυνσης δεν παρουσίασε αλλαγές στη λειτουργικότητα της CagA, αναφορικά με την ικανότητα της πρωτεΐνης για επαγωγή φαινοτύπου διασποράς και επιμήκυνσης. Με τη χρήση RT-qPCR έγινε προσδιορισμός των επιπέδων mRNA της MMP-3 από γαστρικούς ιστούς, 6 και 9 μήνες μετά τη μόλυνση. Στους 6 μήνες εμφανίστηκε στατιστικά σημαντική αυξορύθμιση της MMP-3 σε όλες τις μολυσμένες ομάδες συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου ενώ στους 9 μήνες, οι Hp1 και Hp3 παρουσίασαν υψηλότερα επίπεδα έναντι της Hp2, υποδηλώνοντας μια CagA εξαρτώμενη απόκριση. Επιπροσθέτως, η H. pylori-επαγόμενη γαστρίτιδα επιβεβαιώθηκε με ιστολογική χρώση ηωσίνης-αιματοξυλίνης ενώ παράλληλα έλαβε χώρα δοκιμασία ανοσοϊστοχημείας για τον προσδιορισμό της πρωτεϊνικής έκφρασης της MMP-3 . Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στα επίπεδα έκφρασης ανάμεσα στις ομάδες μελέτης ενώ στους 9 μήνες η MMP-3 εμφανίστηκαν ελαφρώς αυξημένα. Τα αποτελέσματα αυτά προτείνουν μια συσχέτιση μεταξύ της έκφρασης της CagA-ενός παράγοντα παθογένειας του H. pylori και της επαγωγής MMP-3 από τα κύτταρα του ξενιστή. Δεδομένου ότι η MMP-3 συμμετέχει στη διαδικασία της EMT, η οποία λαμβάνει χώρα και υπό συνθήκες κακοήθειας, ενισχύεται η σύνδεση της CagA με την διαδικασία της κυτταρικής εξαλλαγής.","abstract_html":"Περίληψη Το Helicobacter pylori αποτελεί την κύρια αιτία γαστρίτιδας και πεπτικού έλκους ενώ ο μείζων παράγοντας παθογένειας CagA αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης γαστρικού αδενοκαρκινώματος. Η H. pylori μόλυνση έχει προταθεί ότι εμπλέκεται στην αυξο-ρύθμιση διαφόρων μεταλλοπρωτεϊνασών εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας (MMPs), μια ομάδα πρωτεολυτικών ενζύμων ικανών για αποδόμηση συστατικών του εξωκυττάριου χώρου, κατά τη διάρκεια χρόνιας γαστρικής φλεγμονής. Προηγούμενα δεδομένα του εργαστηρίου υποδεικνύουν πως η CagA ενδεχομένως εμπλέκεται στην επαγωγή Επιθηλιακής προς Μεσεγχυματική Μετατροπή (EMT) μέσω της αυξορύθμισης της MMP-3 έκφρασης σε γαστρικά επιθηλιακά κύτταρα μολυσμένα με H. pylori. Με σκοπό την επέκταση αυτών των παρατηρήσεων σε ένα in vivo πρότυπο, έλαβε χώρα μόλυνση C57BL/6 ποντικών, διάρκειας 6 και 9 μηνών, με τη χρήση 3 διαφορετικών στελεχών H. pylori, συμπεριλαμβανομένης και μιας ομάδας ελέγχου. Οι ομάδες, ανάλογα με το H. pylori στέλεχος που χρησιμοποιήθηκε, ήταν οι εξής: Hp1: HPARE (CagA-θετικό στέλεχος, n=20), Hp2: CagA-knockout HPARE μετάλλαγμα (n=20) Hp3: SS1 στέλεχος αναφοράς (CagA θετικό, cagPAI-ανενεργό =&gt; ανενεργό σύστημα μεταφοράς τύπου IV: T4SS, n=20) καθώς και η ομάδα ελέγχου αμόλυντων ποντικών (n=18). Η H. pylori μόλυνση στους 6 και 9 μήνες επιβεβαιώθηκε και στις 3 ομάδες μελέτης μέσω ανίχνευσης IgG αντισωμάτων. Στους 6 μήνες η ομάδα Hp1 παρουσίασε την υψηλότερη επαγωγή IgG, υποδηλώνοντας μια ανοσιακή απόκριση εξαρτώμενη από την έκφραση και ενδοκυτταρική μεταφορά της CagA. Ακολούθως, στους 9 μήνες, τόσο η ομάδα Hp1 όσο και η Hp3 εμφάνισαν αντίστοιχα υψηλή επαγωγή αντισωμάτων IgG, γεγονός το οποίο προτείνει ότι η λειτουργία του TIVSS δεν αποτελεί προϋπόθεση για τη συμμετοχή της CagA στην ανοσιακή απόκριση. Επιπλέον, σύγκριση του αρχικού στελέχους HPARE, με αυτό που απομονώθηκε 9 μήνες πέραν της μόλυνσης δεν παρουσίασε αλλαγές στη λειτουργικότητα της CagA, αναφορικά με την ικανότητα της πρωτεΐνης για επαγωγή φαινοτύπου διασποράς και επιμήκυνσης. Με τη χρήση RT-qPCR έγινε προσδιορισμός των επιπέδων mRNA της MMP-3 από γαστρικούς ιστούς, 6 και 9 μήνες μετά τη μόλυνση. Στους 6 μήνες εμφανίστηκε στατιστικά σημαντική αυξορύθμιση της MMP-3 σε όλες τις μολυσμένες ομάδες συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου ενώ στους 9 μήνες, οι Hp1 και Hp3 παρουσίασαν υψηλότερα επίπεδα έναντι της Hp2, υποδηλώνοντας μια CagA εξαρτώμενη απόκριση. Επιπροσθέτως, η H. pylori-επαγόμενη γαστρίτιδα επιβεβαιώθηκε με ιστολογική χρώση ηωσίνης-αιματοξυλίνης ενώ παράλληλα έλαβε χώρα δοκιμασία ανοσοϊστοχημείας για τον προσδιορισμό της πρωτεϊνικής έκφρασης της MMP-3 . Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στα επίπεδα έκφρασης ανάμεσα στις ομάδες μελέτης ενώ στους 9 μήνες η MMP-3 εμφανίστηκαν ελαφρώς αυξημένα. Τα αποτελέσματα αυτά προτείνουν μια συσχέτιση μεταξύ της έκφρασης της CagA-ενός παράγοντα παθογένειας του H. pylori και της επαγωγής MMP-3 από τα κύτταρα του ξενιστή. Δεδομένου ότι η MMP-3 συμμετέχει στη διαδικασία της EMT, η οποία λαμβάνει χώρα και υπό συνθήκες κακοήθειας, ενισχύεται η σύνδεση της CagA με την διαδικασία της κυτταρικής εξαλλαγής.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραγιάννης Ιωάννης","Karayiannis Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:27:47Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1333088"],"render_values":[{"text":"uoadl:1333088","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1333088","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1333088","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1333088","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραγιάννης Ιωάννης","Karayiannis Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1333088","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1333088"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Περίληψη Το Helicobacter pylori αποτελεί την κύρια αιτία γαστρίτιδας και πεπτικού έλκους ενώ ο μείζων παράγοντας παθογένειας CagA αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης γαστρικού αδενοκαρκινώματος. Η H. pylori μόλυνση έχει προταθεί ότι εμπλέκεται στην αυξο-ρύθμιση διαφόρων μεταλλοπρωτεϊνασών εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας (MMPs), μια ομάδα πρωτεολυτικών ενζύμων ικανών για αποδόμηση συστατικών του εξωκυττάριου χώρου, κατά τη διάρκεια χρόνιας γαστρικής φλεγμονής. Προηγούμενα δεδομένα του εργαστηρίου υποδεικνύουν πως η CagA ενδεχομένως εμπλέκεται στην επαγωγή Επιθηλιακής προς Μεσεγχυματική Μετατροπή (EMT) μέσω της αυξορύθμισης της MMP-3 έκφρασης σε γαστρικά επιθηλιακά κύτταρα μολυσμένα με H. pylori. Με σκοπό την επέκταση αυτών των παρατηρήσεων σε ένα in vivo πρότυπο, έλαβε χώρα μόλυνση C57BL/6 ποντικών, διάρκειας 6 και 9 μηνών, με τη χρήση 3 διαφορετικών στελεχών H. pylori, συμπεριλαμβανομένης και μιας ομάδας ελέγχου. Οι ομάδες, ανάλογα με το H. pylori στέλεχος που χρησιμοποιήθηκε, ήταν οι εξής: Hp1: HPARE (CagA-θετικό στέλεχος, n=20), Hp2: CagA-knockout HPARE μετάλλαγμα (n=20) Hp3: SS1 στέλεχος αναφοράς (CagA θετικό, cagPAI-ανενεργό => ανενεργό σύστημα μεταφοράς τύπου IV: T4SS, n=20) καθώς και η ομάδα ελέγχου αμόλυντων ποντικών (n=18). Η H. pylori μόλυνση στους 6 και 9 μήνες επιβεβαιώθηκε και στις 3 ομάδες μελέτης μέσω ανίχνευσης IgG αντισωμάτων. Στους 6 μήνες η ομάδα Hp1 παρουσίασε την υψηλότερη επαγωγή IgG, υποδηλώνοντας μια ανοσιακή απόκριση εξαρτώμενη από την έκφραση και ενδοκυτταρική μεταφορά της CagA. Ακολούθως, στους 9 μήνες, τόσο η ομάδα Hp1 όσο και η Hp3 εμφάνισαν αντίστοιχα υψηλή επαγωγή αντισωμάτων IgG, γεγονός το οποίο προτείνει ότι η λειτουργία του TIVSS δεν αποτελεί προϋπόθεση για τη συμμετοχή της CagA στην ανοσιακή απόκριση. Επιπλέον, σύγκριση του αρχικού στελέχους HPARE, με αυτό που απομονώθηκε 9 μήνες πέραν της μόλυνσης δεν παρουσίασε αλλαγές στη λειτουργικότητα της CagA, αναφορικά με την ικανότητα της πρωτεΐνης για επαγωγή φαινοτύπου διασποράς και επιμήκυνσης. Με τη χρήση RT-qPCR έγινε προσδιορισμός των επιπέδων mRNA της MMP-3 από γαστρικούς ιστούς, 6 και 9 μήνες μετά τη μόλυνση. Στους 6 μήνες εμφανίστηκε στατιστικά σημαντική αυξορύθμιση της MMP-3 σε όλες τις μολυσμένες ομάδες συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου ενώ στους 9 μήνες, οι Hp1 και Hp3 παρουσίασαν υψηλότερα επίπεδα έναντι της Hp2, υποδηλώνοντας μια CagA εξαρτώμενη απόκριση. Επιπροσθέτως, η H. pylori-επαγόμενη γαστρίτιδα επιβεβαιώθηκε με ιστολογική χρώση ηωσίνης-αιματοξυλίνης ενώ παράλληλα έλαβε χώρα δοκιμασία ανοσοϊστοχημείας για τον προσδιορισμό της πρωτεϊνικής έκφρασης της MMP-3 . Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στα επίπεδα έκφρασης ανάμεσα στις ομάδες μελέτης ενώ στους 9 μήνες η MMP-3 εμφανίστηκαν ελαφρώς αυξημένα. Τα αποτελέσματα αυτά προτείνουν μια συσχέτιση μεταξύ της έκφρασης της CagA-ενός παράγοντα παθογένειας του H. pylori και της επαγωγής MMP-3 από τα κύτταρα του ξενιστή. Δεδομένου ότι η MMP-3 συμμετέχει στη διαδικασία της EMT, η οποία λαμβάνει χώρα και υπό συνθήκες κακοήθειας, ενισχύεται η σύνδεση της CagA με την διαδικασία της κυτταρικής εξαλλαγής.","Abstract Helicobacter pylori consists the main causative agent of gastritis and peptic ulceration while the major pathogenic determinant of CagA increases the risk of gastric adenocarcinoma development. H. pylori infection has been implicated in the upregulation of various matrix metalloproteinases (MMPs), a group of proteolytic enzymes capable of degrading components of the extracellular matrix, during chronic gastric inflammation. Previous data from our lab indicate that CagA may be implicated in the induction of Epithelial to Mesenchymal Transition (EMT) through upregulation of MMP-3 expression in gastric epithelial cells infected with H. pylori. In order to further evaluate these observations in an in vivo model of infection, C57BL/6 mice were infected for 6 and 9 months, utilizing 3 different strains of H. pylori, including a control group. Mice groups, depending on the H. pylori strain used, were designated as follows: Hp1: HPARE (CagA-positive strain, n=20), Hp2: CagA-knockout HPARE isogenic mutant (n=20), Hp3: SS1 reference strain (CagA positive, cagPAI-defective => defective type 4 secretion system: T4SS, n=20) and also the control group of uninfected mice (n=18). H. pylori infection at 6 and 9 months was confirmed in all 3 study groups through the detection of IgG antibodies. At 6 months Hp1 group presented the highest IgG induction, suggesting a CagA expression and translocation-dependent immune response. Following 9 months post infection, both Hp1 and Hp3 groups induced comparable levels of IgG antibodies, suggesting that TIVSS functionality may not consist a preresquisite for CagA implication in immune response. Furthermore, comparison of the infecting HPARE strain with the corresponding isolate 9 months post infection revealed no changes in CagA functionality, regarding the protein’s ability to induce an elongation and scattering phenotype. MMP-3 mRNA levels were extracted from murine gastric tissues, 6 and 9 months post infection and quantified through RT-qPCR. At 6 months post infection MMP-3 was statistically upregulated in all study groups comparing to the control group while at 9 months post infection, both Hp1 and Hp3 showed elevated levels compared to Hp2, implicating a CagA-dependent response. Moreover, H. pylori-induced gastritis was confirmed in all study groups using histological hematoxylin and eosin staining while MMP-3 protein expression was evaluated by immunohistochemistry. No differences were observed in expression levels among the study groups while at 9 months MMP-3 staining levels appeared slightly elevated. Afforementioned results suggest a correlation between CagA-expression that is a pathogenic determinant of H. pylori and the induction of MMP-3 by host’s cells. Provided that MMP-3 is involved in EMT, which also occurs during carcinogenesis, the implication of CagA in cell transformation is further underlined."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Μελέτη της επαγωγής της έκφρασης μεταλλοπρωτεϊνασών του ιστού (MMPs) κατά τη λοίμωξη από Ελικοβακτήριο του πυλωρού». Στρωμελυσίνη 1 και επαγωγή του φαινομένου Επιθηλιακής προς Μεσεγχυματική Μετατροπή (EMT)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραγιάννης Ιωάννης","Karayiannis Ioannis"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Περίληψη Το Helicobacter pylori αποτελεί την κύρια αιτία γαστρίτιδας και πεπτικού έλκους ενώ ο μείζων παράγοντας παθογένειας CagA αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης γαστρικού αδενοκαρκινώματος. Η H. pylori μόλυνση έχει προταθεί ότι εμπλέκεται στην αυξο-ρύθμιση διαφόρων μεταλλοπρωτεϊνασών εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας (MMPs), μια ομάδα πρωτεολυτικών ενζύμων ικανών για αποδόμηση συστατικών του εξωκυττάριου χώρου, κατά τη διάρκεια χρόνιας γαστρικής φλεγμονής. Προηγούμενα δεδομένα του εργαστηρίου υποδεικνύουν πως η CagA ενδεχομένως εμπλέκεται στην επαγωγή Επιθηλιακής προς Μεσεγχυματική Μετατροπή (EMT) μέσω της αυξορύθμισης της MMP-3 έκφρασης σε γαστρικά επιθηλιακά κύτταρα μολυσμένα με H. pylori. Με σκοπό την επέκταση αυτών των παρατηρήσεων σε ένα in vivo πρότυπο, έλαβε χώρα μόλυνση C57BL/6 ποντικών, διάρκειας 6 και 9 μηνών, με τη χρήση 3 διαφορετικών στελεχών H. pylori, συμπεριλαμβανομένης και μιας ομάδας ελέγχου. Οι ομάδες, ανάλογα με το H. pylori στέλεχος που χρησιμοποιήθηκε, ήταν οι εξής: Hp1: HPARE (CagA-θετικό στέλεχος, n=20), Hp2: CagA-knockout HPARE μετάλλαγμα (n=20) Hp3: SS1 στέλεχος αναφοράς (CagA θετικό, cagPAI-ανενεργό => ανενεργό σύστημα μεταφοράς τύπου IV: T4SS, n=20) καθώς και η ομάδα ελέγχου αμόλυντων ποντικών (n=18). Η H. pylori μόλυνση στους 6 και 9 μήνες επιβεβαιώθηκε και στις 3 ομάδες μελέτης μέσω ανίχνευσης IgG αντισωμάτων. Στους 6 μήνες η ομάδα Hp1 παρουσίασε την υψηλότερη επαγωγή IgG, υποδηλώνοντας μια ανοσιακή απόκριση εξαρτώμενη από την έκφραση και ενδοκυτταρική μεταφορά της CagA. Ακολούθως, στους 9 μήνες, τόσο η ομάδα Hp1 όσο και η Hp3 εμφάνισαν αντίστοιχα υψηλή επαγωγή αντισωμάτων IgG, γεγονός το οποίο προτείνει ότι η λειτουργία του TIVSS δεν αποτελεί προϋπόθεση για τη συμμετοχή της CagA στην ανοσιακή απόκριση. Επιπλέον, σύγκριση του αρχικού στελέχους HPARE, με αυτό που απομονώθηκε 9 μήνες πέραν της μόλυνσης δεν παρουσίασε αλλαγές στη λειτουργικότητα της CagA, αναφορικά με την ικανότητα της πρωτεΐνης για επαγωγή φαινοτύπου διασποράς και επιμήκυνσης. Με τη χρήση RT-qPCR έγινε προσδιορισμός των επιπέδων mRNA της MMP-3 από γαστρικούς ιστούς, 6 και 9 μήνες μετά τη μόλυνση. Στους 6 μήνες εμφανίστηκε στατιστικά σημαντική αυξορύθμιση της MMP-3 σε όλες τις μολυσμένες ομάδες συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου ενώ στους 9 μήνες, οι Hp1 και Hp3 παρουσίασαν υψηλότερα επίπεδα έναντι της Hp2, υποδηλώνοντας μια CagA εξαρτώμενη απόκριση. Επιπροσθέτως, η H. pylori-επαγόμενη γαστρίτιδα επιβεβαιώθηκε με ιστολογική χρώση ηωσίνης-αιματοξυλίνης ενώ παράλληλα έλαβε χώρα δοκιμασία ανοσοϊστοχημείας για τον προσδιορισμό της πρωτεϊνικής έκφρασης της MMP-3 . Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στα επίπεδα έκφρασης ανάμεσα στις ομάδες μελέτης ενώ στους 9 μήνες η MMP-3 εμφανίστηκαν ελαφρώς αυξημένα. Τα αποτελέσματα αυτά προτείνουν μια συσχέτιση μεταξύ της έκφρασης της CagA-ενός παράγοντα παθογένειας του H. pylori και της επαγωγής MMP-3 από τα κύτταρα του ξενιστή. Δεδομένου ότι η MMP-3 συμμετέχει στη διαδικασία της EMT, η οποία λαμβάνει χώρα και υπό συνθήκες κακοήθειας, ενισχύεται η σύνδεση της CagA με την διαδικασία της κυτταρικής εξαλλαγής.","Abstract Helicobacter pylori consists the main causative agent of gastritis and peptic ulceration while the major pathogenic determinant of CagA increases the risk of gastric adenocarcinoma development. H. pylori infection has been implicated in the upregulation of various matrix metalloproteinases (MMPs), a group of proteolytic enzymes capable of degrading components of the extracellular matrix, during chronic gastric inflammation. Previous data from our lab indicate that CagA may be implicated in the induction of Epithelial to Mesenchymal Transition (EMT) through upregulation of MMP-3 expression in gastric epithelial cells infected with H. pylori. In order to further evaluate these observations in an in vivo model of infection, C57BL/6 mice were infected for 6 and 9 months, utilizing 3 different strains of H. pylori, including a control group. Mice groups, depending on the H. pylori strain used, were designated as follows: Hp1: HPARE (CagA-positive strain, n=20), Hp2: CagA-knockout HPARE isogenic mutant (n=20), Hp3: SS1 reference strain (CagA positive, cagPAI-defective => defective type 4 secretion system: T4SS, n=20) and also the control group of uninfected mice (n=18). H. pylori infection at 6 and 9 months was confirmed in all 3 study groups through the detection of IgG antibodies. At 6 months Hp1 group presented the highest IgG induction, suggesting a CagA expression and translocation-dependent immune response. Following 9 months post infection, both Hp1 and Hp3 groups induced comparable levels of IgG antibodies, suggesting that TIVSS functionality may not consist a preresquisite for CagA implication in immune response. Furthermore, comparison of the infecting HPARE strain with the corresponding isolate 9 months post infection revealed no changes in CagA functionality, regarding the protein’s ability to induce an elongation and scattering phenotype. MMP-3 mRNA levels were extracted from murine gastric tissues, 6 and 9 months post infection and quantified through RT-qPCR. At 6 months post infection MMP-3 was statistically upregulated in all study groups comparing to the control group while at 9 months post infection, both Hp1 and Hp3 showed elevated levels compared to Hp2, implicating a CagA-dependent response. Moreover, H. pylori-induced gastritis was confirmed in all study groups using histological hematoxylin and eosin staining while MMP-3 protein expression was evaluated by immunohistochemistry. No differences were observed in expression levels among the study groups while at 9 months MMP-3 staining levels appeared slightly elevated. Afforementioned results suggest a correlation between CagA-expression that is a pathogenic determinant of H. pylori and the induction of MMP-3 by host’s cells. Provided that MMP-3 is involved in EMT, which also occurs during carcinogenesis, the implication of CagA in cell transformation is further underlined."],"dc:identifier":["uoadl:1333088","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1333088"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["«Μελέτη της επαγωγής της έκφρασης μεταλλοπρωτεϊνασών του ιστού (MMPs) κατά τη λοίμωξη από Ελικοβακτήριο του πυλωρού». Στρωμελυσίνη 1 και επαγωγή του φαινομένου Επιθηλιακής προς Μεσεγχυματική Μετατροπή (EMT)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:47Z"}