{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1335540"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1335540","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Effect of degradation systems in a-­‐synuclein intracellular levels and release","abstract":"H νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ), είναι η δεύτερη πιο κοινή νευροεκφυλιστική διαταραχή μετά τη νόσο του Αλτσχάιμερ (ΝΑ) και χαρακτηρίζεται από την προοδευτική απώλεια των ντοπαμινεργικών νευρώνων στην μέλαινα ουσία pars compacta. Χαρακτηριστικό γνώρισμα της νόσου είναι η παρουσία ενδονευρωνικών πρωτεϊνικών εγκλεισμάτων, τα οποία αναφέρονται ως σωμάτια Lewy με κύριο συστατικό την πρωτεΐνη α-συνουκλεΐνη. Ασθενείς με τριπλασιασμούς στο γονίδιο που κωδικοποιεί για την α-συνουκλεΐνη εμφανίζουν άνοια σε μικρότερη ηλικία από εκείνους με διπλασιασμούς, το οποίο υποδεικνύει μία συσχέτιση με τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης και την κλινική σοβαρότητα της ασθένειας. Έτσι η ρύθμιση της αποικοδόμησης της θα μπορούσε να αποτελέσει μια θεραπευτική στρατηγική στην ΝΠ. Η α-συνουκλεΐνη αποικοδομείται από το πρωτεάσωμα και το λυσόσωμα, με το τελευταίο να έχει εμφανιστεί ως την πιο σχετική οδό αποικοδόμησης στην ΝΠ. Τόσο η μακροαυτοφαγία οσο και η αυτοφαγία μεσολαβούμενη από σαπερονες (ΑΜΣ), έχουν εμπλακεί στην αποικοδόμηση της α-συνουκλεΐνης, καθώς και στην έκκριση της. Σε έρευνες που ενίσχυαν την αυτοφαγία μεσολαβούμενη από σαπερονες, με υπερέκφραση του λυσοσωμικού υποδοχέα Lamp2a, είχε ως αποτέλεσμα την μείωση της α-συνουκλεΐνης και της νευροτοξικότητα της. Στη μελέτη μας αποδυναμώσαμε το μονοπάτι της ΑΜΣ με χρήση λεντοϊών που εκφραζουν αλληλουχιες shRNA που προκαλουν σιγαση στο Lamp2a σε νευρώνες ποντικιου με ταυτόχρονη αδενοϊική υπερεκφράση της αγρίου τύπου α-συνουκλεΐνης. Τα ενδοκυτταρικά επίπεδα της α-συνουκλεΐνης ήταν ιδιαίτερα αυξημένα, καθώς και οι ολιγομερείς μορφές της, που πιστεύεται ότι είναι συμβάλουν στην τοξικότητάς της. Είναι σημαντικό ότι, η έκκριση της α-συνουκλεΐνης ήταν αξιοσημείωτα αυξημένη, γεγονός που υποδηλώνει ότι δυσλειτουργία του μονοπατιού επηρεάζει την απελευθέρωση της από το κύτταρο και ενδεχομένως την επακόλουθη διάδοση της πρωτεΐνης. Σε συμφωνία με τις προηγούμενες μελέτες η υπερέκφραση του Lamp2a έδειξε μειωμένα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης, αλλά επίσης και τα ολιγομερή της πρωτείνης. Είναι ενδιαφέρον ότι αυτή η προσέγγιση διασώσει τα αυξημένα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης απελευθερώνονται από το κύτταρο τα οποία σημειώθηκαν στην Lamp2a σίγαση. Έτσι, φαίνεται ότι μονοπάτι αυτό ρυθμίζει την απελευθέρωση της α-συνουκλεΐνης και στοχεύοντας αυτό το μονοπάτι θα μπορούσε να επιφέρει ανακούφιση από τα αποτελέσματά της. Επιπλέον, έχει βρεθεί ότι ένα μέρος της α-συνουκλεΐνης είναι ουμπικουιτινημένο στα σωμάτια Lewy. Έτσι, τα ένζυμα που ρυθμίζουν ουμπικουιτίνωση θα μπορούσαν να συμβάλουν στην μείωσή της. Το ένζυμο αποουμπικουιτινάση, USP8, βρέθηκε να εμπλέκεται στην μέσω ενδοσωμάτων και την αποικοδόμηση διάφορων πρωτεϊνών με την ικανότητά του να αφαιρέσει τις αλυσίδες ουμπικουιτίνης. Πρόσφατα έχει βρεθεί ότι εγκλείσματα της α-συνουκλεΐνης περιέχουν Κ63-συνδεδεμένες αλυσίδες ουμπικουιτίνης και το Usp8 λειτουργούσε ως ρυθμιστής της διαδικασίας αυτής καθώς επάγεται σε σωμάτια Lewy και σχετίζεται αντιστρόφως με τα επίπεδα των Κ63 αλυσίδων ουμπικουιτίνης. Μελέτες σε μύγες δείχνουν ότι το Usp8 αλληλοεπιδρά με την α-συνουκλεΐνη και αυξάνει τα επίπεδα της. Επιπλέον μείωση του ενζύμου αυτού μειώνει την τοξικότητα που επάγεται από την α-συνουκλεΐνη στο σύστημα αυτό. Ως εκ τούτου, πραγματοποιήσαμε μεταγωγή με λέντοϊο ο οποίος εκφράζει shRNA έναντι του USP8 ή SCR στην κυτταρική σειρά νευροβλαστώματος SH-SY5Y και ελέγξαμε τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης. Τα προϊόντα λύσης κλασματοποίηθηκαν ώστε να χωριστούν σε κυτοσολικό και μεμβρανικό κλάσμα με το τελευταίο να είναι εμπλουτισμένο σε ενδοσωμικά-λυσοσωμικά μέρη. Σίγαση του USP8 είχε ως αποτέλεσμα την μείωση των επιπέδων της α-συνουκλεΐνης στο μεμβρανικό κλάσμα. Επιπλέον, κατά την αναστολή του λυσοσώματος αλλά όχι του πρωτεασώματος, η α-συνουκλεΐνη συσσωρευόταν, γεγονός που υποδηλώνει ότι η αποικοδόμησης της πραγματοποιήθηκε μέσω του λυσοσώματος. Ωστόσο η έκκριση της πρωτεΐνης δεν επηρεάστηκε. Διερευνώντας τον μηχανισμό μέσω του οποίου τι USP8 ρυθμίζει τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης βρέθηκε ότι το USP8 μπορεί να ενεργοποιήσει την αυτοφαγία στα πρώτα της στάδια, αφού ελεγχθήκαν οι αυτοφαγικοί δείκτες καθώς και τα επίπεδα των αυτοφαγοσωμάτων. Το USP8 αλληλοεπιδρά και σταθεροποιεί το σύμπλεγμα ESCORT-0, το οποίο εμπλέκεται στη ρύθμιση της ενδοσωματικής μετακίνησης των πρωτεϊνών την λυσοσωμική αποικοδόμησή τους. Ωστόσο, βρήκαμε ότι η αποικοδόμησή της α-συνουκλεΐνης δεν συνέβη μέσω αυτού του συμπλόκου καθώς η σίγαση του δεν επηρέαζε τα επίπεδα της. Επίσης σημαντικό είναι ότι μετά τη σίγαση του USP8 βρέθηκε ότι η κυτταρική σειρά αυτή έχει καλύτερη βιωσιμότητα και επίσης θα μπορούσε να διασώσει τα κύτταρα από το στρες μετά από θερμικό σοκ. Στη συνέχεια για να επικυρώσουμε αυτά τα αποτελέσματα χρησιμοποιήσαμε αναστολείς του USP8 και βρήκαμε ότι ένας εκ αυτών μείωνε σημαντικά τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης. Σε συμφωνία με την αποσιώπηση του USP8, η αναστολή του δεν φάνηκε να επηρεάζει την απελευθέρωση της α-συνουκλεΐνης. Αξίζει να σημειωθεί ότι η αναστολή του USP8, φαίνεται ότι δεν ενεργοποιεί το μονοπάτι της αυτοφαγία. Το USP8 φαίνεται να είναι ένας κρίσιμος παράγοντας που καθορίζει τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης και θα μπορούσε να είναι στόχος για θεραπείες. Συμπερασματικά αυτή η μελέτη κατέδειξε τη σημασία των οδών αποικοδόμησης της α-συνουκλεΐνης, έναν κρίσιμο παράγοντα στη ΝΠ παθογένεια. Η ρύθμιση των οδών αυτών θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως θεραπευτική προσέγγιση στην ΝΜ ή άλλες συνουκλεϊνοπάθειες.","abstract_html":"H νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ), είναι η δεύτερη πιο κοινή νευροεκφυλιστική διαταραχή μετά τη νόσο του Αλτσχάιμερ (ΝΑ) και χαρακτηρίζεται από την προοδευτική απώλεια των ντοπαμινεργικών νευρώνων στην μέλαινα ουσία pars compacta. Χαρακτηριστικό γνώρισμα της νόσου είναι η παρουσία ενδονευρωνικών πρωτεϊνικών εγκλεισμάτων, τα οποία αναφέρονται ως σωμάτια Lewy με κύριο συστατικό την πρωτεΐνη α-συνουκλεΐνη. Ασθενείς με τριπλασιασμούς στο γονίδιο που κωδικοποιεί για την α-συνουκλεΐνη εμφανίζουν άνοια σε μικρότερη ηλικία από εκείνους με διπλασιασμούς, το οποίο υποδεικνύει μία συσχέτιση με τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης και την κλινική σοβαρότητα της ασθένειας. Έτσι η ρύθμιση της αποικοδόμησης της θα μπορούσε να αποτελέσει μια θεραπευτική στρατηγική στην ΝΠ. Η α-συνουκλεΐνη αποικοδομείται από το πρωτεάσωμα και το λυσόσωμα, με το τελευταίο να έχει εμφανιστεί ως την πιο σχετική οδό αποικοδόμησης στην ΝΠ. Τόσο η μακροαυτοφαγία οσο και η αυτοφαγία μεσολαβούμενη από σαπερονες (ΑΜΣ), έχουν εμπλακεί στην αποικοδόμηση της α-συνουκλεΐνης, καθώς και στην έκκριση της. Σε έρευνες που ενίσχυαν την αυτοφαγία μεσολαβούμενη από σαπερονες, με υπερέκφραση του λυσοσωμικού υποδοχέα Lamp2a, είχε ως αποτέλεσμα την μείωση της α-συνουκλεΐνης και της νευροτοξικότητα της. Στη μελέτη μας αποδυναμώσαμε το μονοπάτι της ΑΜΣ με χρήση λεντοϊών που εκφραζουν αλληλουχιες shRNA που προκαλουν σιγαση στο Lamp2a σε νευρώνες ποντικιου με ταυτόχρονη αδενοϊική υπερεκφράση της αγρίου τύπου α-συνουκλεΐνης. Τα ενδοκυτταρικά επίπεδα της α-συνουκλεΐνης ήταν ιδιαίτερα αυξημένα, καθώς και οι ολιγομερείς μορφές της, που πιστεύεται ότι είναι συμβάλουν στην τοξικότητάς της. Είναι σημαντικό ότι, η έκκριση της α-συνουκλεΐνης ήταν αξιοσημείωτα αυξημένη, γεγονός που υποδηλώνει ότι δυσλειτουργία του μονοπατιού επηρεάζει την απελευθέρωση της από το κύτταρο και ενδεχομένως την επακόλουθη διάδοση της πρωτεΐνης. Σε συμφωνία με τις προηγούμενες μελέτες η υπερέκφραση του Lamp2a έδειξε μειωμένα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης, αλλά επίσης και τα ολιγομερή της πρωτείνης. Είναι ενδιαφέρον ότι αυτή η προσέγγιση διασώσει τα αυξημένα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης απελευθερώνονται από το κύτταρο τα οποία σημειώθηκαν στην Lamp2a σίγαση. Έτσι, φαίνεται ότι μονοπάτι αυτό ρυθμίζει την απελευθέρωση της α-συνουκλεΐνης και στοχεύοντας αυτό το μονοπάτι θα μπορούσε να επιφέρει ανακούφιση από τα αποτελέσματά της. Επιπλέον, έχει βρεθεί ότι ένα μέρος της α-συνουκλεΐνης είναι ουμπικουιτινημένο στα σωμάτια Lewy. Έτσι, τα ένζυμα που ρυθμίζουν ουμπικουιτίνωση θα μπορούσαν να συμβάλουν στην μείωσή της. Το ένζυμο αποουμπικουιτινάση, USP8, βρέθηκε να εμπλέκεται στην μέσω ενδοσωμάτων και την αποικοδόμηση διάφορων πρωτεϊνών με την ικανότητά του να αφαιρέσει τις αλυσίδες ουμπικουιτίνης. Πρόσφατα έχει βρεθεί ότι εγκλείσματα της α-συνουκλεΐνης περιέχουν Κ63-συνδεδεμένες αλυσίδες ουμπικουιτίνης και το Usp8 λειτουργούσε ως ρυθμιστής της διαδικασίας αυτής καθώς επάγεται σε σωμάτια Lewy και σχετίζεται αντιστρόφως με τα επίπεδα των Κ63 αλυσίδων ουμπικουιτίνης. Μελέτες σε μύγες δείχνουν ότι το Usp8 αλληλοεπιδρά με την α-συνουκλεΐνη και αυξάνει τα επίπεδα της. Επιπλέον μείωση του ενζύμου αυτού μειώνει την τοξικότητα που επάγεται από την α-συνουκλεΐνη στο σύστημα αυτό. Ως εκ τούτου, πραγματοποιήσαμε μεταγωγή με λέντοϊο ο οποίος εκφράζει shRNA έναντι του USP8 ή SCR στην κυτταρική σειρά νευροβλαστώματος SH-SY5Y και ελέγξαμε τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης. Τα προϊόντα λύσης κλασματοποίηθηκαν ώστε να χωριστούν σε κυτοσολικό και μεμβρανικό κλάσμα με το τελευταίο να είναι εμπλουτισμένο σε ενδοσωμικά-λυσοσωμικά μέρη. Σίγαση του USP8 είχε ως αποτέλεσμα την μείωση των επιπέδων της α-συνουκλεΐνης στο μεμβρανικό κλάσμα. Επιπλέον, κατά την αναστολή του λυσοσώματος αλλά όχι του πρωτεασώματος, η α-συνουκλεΐνη συσσωρευόταν, γεγονός που υποδηλώνει ότι η αποικοδόμησης της πραγματοποιήθηκε μέσω του λυσοσώματος. Ωστόσο η έκκριση της πρωτεΐνης δεν επηρεάστηκε. Διερευνώντας τον μηχανισμό μέσω του οποίου τι USP8 ρυθμίζει τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης βρέθηκε ότι το USP8 μπορεί να ενεργοποιήσει την αυτοφαγία στα πρώτα της στάδια, αφού ελεγχθήκαν οι αυτοφαγικοί δείκτες καθώς και τα επίπεδα των αυτοφαγοσωμάτων. Το USP8 αλληλοεπιδρά και σταθεροποιεί το σύμπλεγμα ESCORT-0, το οποίο εμπλέκεται στη ρύθμιση της ενδοσωματικής μετακίνησης των πρωτεϊνών την λυσοσωμική αποικοδόμησή τους. Ωστόσο, βρήκαμε ότι η αποικοδόμησή της α-συνουκλεΐνης δεν συνέβη μέσω αυτού του συμπλόκου καθώς η σίγαση του δεν επηρέαζε τα επίπεδα της. Επίσης σημαντικό είναι ότι μετά τη σίγαση του USP8 βρέθηκε ότι η κυτταρική σειρά αυτή έχει καλύτερη βιωσιμότητα και επίσης θα μπορούσε να διασώσει τα κύτταρα από το στρες μετά από θερμικό σοκ. Στη συνέχεια για να επικυρώσουμε αυτά τα αποτελέσματα χρησιμοποιήσαμε αναστολείς του USP8 και βρήκαμε ότι ένας εκ αυτών μείωνε σημαντικά τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης. Σε συμφωνία με την αποσιώπηση του USP8, η αναστολή του δεν φάνηκε να επηρεάζει την απελευθέρωση της α-συνουκλεΐνης. Αξίζει να σημειωθεί ότι η αναστολή του USP8, φαίνεται ότι δεν ενεργοποιεί το μονοπάτι της αυτοφαγία. Το USP8 φαίνεται να είναι ένας κρίσιμος παράγοντας που καθορίζει τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης και θα μπορούσε να είναι στόχος για θεραπείες. Συμπερασματικά αυτή η μελέτη κατέδειξε τη σημασία των οδών αποικοδόμησης της α-συνουκλεΐνης, έναν κρίσιμο παράγοντα στη ΝΠ παθογένεια. Η ρύθμιση των οδών αυτών θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως θεραπευτική προσέγγιση στην ΝΜ ή άλλες συνουκλεϊνοπάθειες.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαζαράκη Δήμητρα","Mazaraki Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:27:49Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1335540"],"render_values":[{"text":"uoadl:1335540","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1335540","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1335540","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1335540","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαζαράκη Δήμητρα","Mazaraki Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1335540","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1335540"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["H νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ), είναι η δεύτερη πιο κοινή νευροεκφυλιστική διαταραχή μετά τη νόσο του Αλτσχάιμερ (ΝΑ) και χαρακτηρίζεται από την προοδευτική απώλεια των ντοπαμινεργικών νευρώνων στην μέλαινα ουσία pars compacta. Χαρακτηριστικό γνώρισμα της νόσου είναι η παρουσία ενδονευρωνικών πρωτεϊνικών εγκλεισμάτων, τα οποία αναφέρονται ως σωμάτια Lewy με κύριο συστατικό την πρωτεΐνη α-συνουκλεΐνη. Ασθενείς με τριπλασιασμούς στο γονίδιο που κωδικοποιεί για την α-συνουκλεΐνη εμφανίζουν άνοια σε μικρότερη ηλικία από εκείνους με διπλασιασμούς, το οποίο υποδεικνύει μία συσχέτιση με τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης και την κλινική σοβαρότητα της ασθένειας. Έτσι η ρύθμιση της αποικοδόμησης της θα μπορούσε να αποτελέσει μια θεραπευτική στρατηγική στην ΝΠ. Η α-συνουκλεΐνη αποικοδομείται από το πρωτεάσωμα και το λυσόσωμα, με το τελευταίο να έχει εμφανιστεί ως την πιο σχετική οδό αποικοδόμησης στην ΝΠ. Τόσο η μακροαυτοφαγία οσο και η αυτοφαγία μεσολαβούμενη από σαπερονες (ΑΜΣ), έχουν εμπλακεί στην αποικοδόμηση της α-συνουκλεΐνης, καθώς και στην έκκριση της. Σε έρευνες που ενίσχυαν την αυτοφαγία μεσολαβούμενη από σαπερονες, με υπερέκφραση του λυσοσωμικού υποδοχέα Lamp2a, είχε ως αποτέλεσμα την μείωση της α-συνουκλεΐνης και της νευροτοξικότητα της. Στη μελέτη μας αποδυναμώσαμε το μονοπάτι της ΑΜΣ με χρήση λεντοϊών που εκφραζουν αλληλουχιες shRNA που προκαλουν σιγαση στο Lamp2a σε νευρώνες ποντικιου με ταυτόχρονη αδενοϊική υπερεκφράση της αγρίου τύπου α-συνουκλεΐνης. Τα ενδοκυτταρικά επίπεδα της α-συνουκλεΐνης ήταν ιδιαίτερα αυξημένα, καθώς και οι ολιγομερείς μορφές της, που πιστεύεται ότι είναι συμβάλουν στην τοξικότητάς της. Είναι σημαντικό ότι, η έκκριση της α-συνουκλεΐνης ήταν αξιοσημείωτα αυξημένη, γεγονός που υποδηλώνει ότι δυσλειτουργία του μονοπατιού επηρεάζει την απελευθέρωση της από το κύτταρο και ενδεχομένως την επακόλουθη διάδοση της πρωτεΐνης. Σε συμφωνία με τις προηγούμενες μελέτες η υπερέκφραση του Lamp2a έδειξε μειωμένα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης, αλλά επίσης και τα ολιγομερή της πρωτείνης. Είναι ενδιαφέρον ότι αυτή η προσέγγιση διασώσει τα αυξημένα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης απελευθερώνονται από το κύτταρο τα οποία σημειώθηκαν στην Lamp2a σίγαση. Έτσι, φαίνεται ότι μονοπάτι αυτό ρυθμίζει την απελευθέρωση της α-συνουκλεΐνης και στοχεύοντας αυτό το μονοπάτι θα μπορούσε να επιφέρει ανακούφιση από τα αποτελέσματά της. Επιπλέον, έχει βρεθεί ότι ένα μέρος της α-συνουκλεΐνης είναι ουμπικουιτινημένο στα σωμάτια Lewy. Έτσι, τα ένζυμα που ρυθμίζουν ουμπικουιτίνωση θα μπορούσαν να συμβάλουν στην μείωσή της. Το ένζυμο αποουμπικουιτινάση, USP8, βρέθηκε να εμπλέκεται στην μέσω ενδοσωμάτων και την αποικοδόμηση διάφορων πρωτεϊνών με την ικανότητά του να αφαιρέσει τις αλυσίδες ουμπικουιτίνης. Πρόσφατα έχει βρεθεί ότι εγκλείσματα της α-συνουκλεΐνης περιέχουν Κ63-συνδεδεμένες αλυσίδες ουμπικουιτίνης και το Usp8 λειτουργούσε ως ρυθμιστής της διαδικασίας αυτής καθώς επάγεται σε σωμάτια Lewy και σχετίζεται αντιστρόφως με τα επίπεδα των Κ63 αλυσίδων ουμπικουιτίνης. Μελέτες σε μύγες δείχνουν ότι το Usp8 αλληλοεπιδρά με την α-συνουκλεΐνη και αυξάνει τα επίπεδα της. Επιπλέον μείωση του ενζύμου αυτού μειώνει την τοξικότητα που επάγεται από την α-συνουκλεΐνη στο σύστημα αυτό. Ως εκ τούτου, πραγματοποιήσαμε μεταγωγή με λέντοϊο ο οποίος εκφράζει shRNA έναντι του USP8 ή SCR στην κυτταρική σειρά νευροβλαστώματος SH-SY5Y και ελέγξαμε τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης. Τα προϊόντα λύσης κλασματοποίηθηκαν ώστε να χωριστούν σε κυτοσολικό και μεμβρανικό κλάσμα με το τελευταίο να είναι εμπλουτισμένο σε ενδοσωμικά-λυσοσωμικά μέρη. Σίγαση του USP8 είχε ως αποτέλεσμα την μείωση των επιπέδων της α-συνουκλεΐνης στο μεμβρανικό κλάσμα. Επιπλέον, κατά την αναστολή του λυσοσώματος αλλά όχι του πρωτεασώματος, η α-συνουκλεΐνη συσσωρευόταν, γεγονός που υποδηλώνει ότι η αποικοδόμησης της πραγματοποιήθηκε μέσω του λυσοσώματος. Ωστόσο η έκκριση της πρωτεΐνης δεν επηρεάστηκε. Διερευνώντας τον μηχανισμό μέσω του οποίου τι USP8 ρυθμίζει τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης βρέθηκε ότι το USP8 μπορεί να ενεργοποιήσει την αυτοφαγία στα πρώτα της στάδια, αφού ελεγχθήκαν οι αυτοφαγικοί δείκτες καθώς και τα επίπεδα των αυτοφαγοσωμάτων. Το USP8 αλληλοεπιδρά και σταθεροποιεί το σύμπλεγμα ESCORT-0, το οποίο εμπλέκεται στη ρύθμιση της ενδοσωματικής μετακίνησης των πρωτεϊνών την λυσοσωμική αποικοδόμησή τους. Ωστόσο, βρήκαμε ότι η αποικοδόμησή της α-συνουκλεΐνης δεν συνέβη μέσω αυτού του συμπλόκου καθώς η σίγαση του δεν επηρέαζε τα επίπεδα της. Επίσης σημαντικό είναι ότι μετά τη σίγαση του USP8 βρέθηκε ότι η κυτταρική σειρά αυτή έχει καλύτερη βιωσιμότητα και επίσης θα μπορούσε να διασώσει τα κύτταρα από το στρες μετά από θερμικό σοκ. Στη συνέχεια για να επικυρώσουμε αυτά τα αποτελέσματα χρησιμοποιήσαμε αναστολείς του USP8 και βρήκαμε ότι ένας εκ αυτών μείωνε σημαντικά τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης. Σε συμφωνία με την αποσιώπηση του USP8, η αναστολή του δεν φάνηκε να επηρεάζει την απελευθέρωση της α-συνουκλεΐνης. Αξίζει να σημειωθεί ότι η αναστολή του USP8, φαίνεται ότι δεν ενεργοποιεί το μονοπάτι της αυτοφαγία. Το USP8 φαίνεται να είναι ένας κρίσιμος παράγοντας που καθορίζει τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης και θα μπορούσε να είναι στόχος για θεραπείες. Συμπερασματικά αυτή η μελέτη κατέδειξε τη σημασία των οδών αποικοδόμησης της α-συνουκλεΐνης, έναν κρίσιμο παράγοντα στη ΝΠ παθογένεια. Η ρύθμιση των οδών αυτών θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως θεραπευτική προσέγγιση στην ΝΜ ή άλλες συνουκλεϊνοπάθειες.","Parkinson’s disease (PD), is the second most common neurodegenerative disorder after Alzheimer’s disease (AD) and is characterized by the progressive loss of dopaminergic neurons in substantia nigra pars compacta (SNc). Hallmark of the disease is the presence of intraneuronal proteinacious inclusions, referred as Lewy Bodies (LBs) with main component the misfolded a-synuclein. Patients with a triplication of the a-synuclein gene develop dementia at an earlier age than those with duplications indicating a dose response with the levels of a-synuclein and the clinical severity of the disease. Thus regulation of its clearance could represent a therapeutic strategy in PD. A-synuclein is degraded by both proteasomes and lysosomes with the latter have appeared as the most relevant degradative pathway in PD. Both macroautophagy and chaperone-mediated autophagy have been implicated in the lysosomal clearance of a-synuclein as well as in its secretion. Boosting CMA by overexpressing lysosomal-associated membrane protein 2a, the rate-limiting step of chaperone-mediated autophagy, decreased α-synuclein turnover and protected against its neurotoxicity. In our study we impaired the CMA pathway by Lentiviral down-regulation of Lamp2a in mouse cortical neurons with simultaneous adenoviral overexpressing WT a-synuclein. Intracellular levels of a-synuclein was notably increased as well as its oligomeric species which they thought to be the effector of its toxicity. Importantly, secretion of a-synuclein was remarkably increased, suggesting that dysfuction of CMA influences its release and potentially the subsequent propagation of the protein. In agreement with previous study overexpression of Lamp2a reduced a-synuclein levels but notably also decreased its oligomeric species. Interestingly this approach rescue the elevated extracellular levels of a-synuclein that were noted in Lamp2a downregulation. Thus, dysfuction of CMA seems to regulate a-synuclein release and target this pathway could relief from its effects. Furthermore, a-synuclein in Lewy pathology is party ubiquitinated. Thus, enzymes that regulate ubiquitination could contribute to its trafﬁcking and turnover. The deubiquitinase enzyme USP8 is previously involved in endosomal trafficking and degradation by its ability to remove ubiquitin chains, a regulatory step of this pathway. Recently has been found that a-synuclein inclusions contain K63-linked ubiquitin chains and Usp8 work as a regulator of this process as is induced in LBs and its content is related inversely to the extent of K63-linked ubiquitination. Studies in flies indicate that Usp8 interacts with and deconjugates K63-linked ubiquitin chains on a-synuclein and increases its levels. Furthermore down regulation of this enzyme rescue the a-sunuclein-induced toxicity in this system. Therefore we performed transduction with lentivirus expressing shRNA against USP8 or scr in SH-SY5Y neuroblastoma cell line and we seek for changes in levels of a-synuclein. Fractionation of the lysates separated them in cytosolic and membranous fraction with the latter be enriched in endosomal-lysosomal compartments. Down regulation of USP8 was found to reduce the levels of a-synuclein in membranous fraction and in total lysates. Furthermore upon lysosomal inhibition but not proteasomal, a-synuclein was accumulated suggesting that this degradation is occurred through lysosome. However secretion of the protein was not influenced. Investigating the mechanism through USP8 regulates the levels of a-synuclein revealed that USP8 may activate autophagy in early stages as early but not late autophagic markers as well as autophagosomes are induced. USP8 interacts and stabilizes the ESCORT-0 complex, which is involved in regulation of endosomal trafficking of cargo proteins targeted for lysosomal degradation. However degradation of a-synuclein is not occurred through this complex as depletion of STAM do not affect its levels. Importantly depletion of USP8 was found to have better viability in this cells line and notably could rescue the cells from stress upon heat shock. Next we validate these results by inhibiting USP8 with small molecules inhibitors and we found that a specific inhibitor for USP8 significantly reduced the levels of a-synuclein. In agreement with the results upon lentiviral silencing of USP8, release of a-synuclein is again not influenced. Notably inhibition of USP8, seems that did not activate the autophagy pathway. Thus, Usp8 appears to be a critical factor determining a-synuclein levels that could be targeted for therapies. This study demonstrated the importance of degradation pathways in a-synuclein abundance, a critical factor in PD pathogenesis. Regulation of interactors of these pathway could be utilized as a therapeutic approach in PD or other synucleinopathies."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Effect of degradation systems in a-­‐synuclein intracellular levels and release"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαζαράκη Δήμητρα","Mazaraki Dimitra"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["H νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ), είναι η δεύτερη πιο κοινή νευροεκφυλιστική διαταραχή μετά τη νόσο του Αλτσχάιμερ (ΝΑ) και χαρακτηρίζεται από την προοδευτική απώλεια των ντοπαμινεργικών νευρώνων στην μέλαινα ουσία pars compacta. Χαρακτηριστικό γνώρισμα της νόσου είναι η παρουσία ενδονευρωνικών πρωτεϊνικών εγκλεισμάτων, τα οποία αναφέρονται ως σωμάτια Lewy με κύριο συστατικό την πρωτεΐνη α-συνουκλεΐνη. Ασθενείς με τριπλασιασμούς στο γονίδιο που κωδικοποιεί για την α-συνουκλεΐνη εμφανίζουν άνοια σε μικρότερη ηλικία από εκείνους με διπλασιασμούς, το οποίο υποδεικνύει μία συσχέτιση με τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης και την κλινική σοβαρότητα της ασθένειας. Έτσι η ρύθμιση της αποικοδόμησης της θα μπορούσε να αποτελέσει μια θεραπευτική στρατηγική στην ΝΠ. Η α-συνουκλεΐνη αποικοδομείται από το πρωτεάσωμα και το λυσόσωμα, με το τελευταίο να έχει εμφανιστεί ως την πιο σχετική οδό αποικοδόμησης στην ΝΠ. Τόσο η μακροαυτοφαγία οσο και η αυτοφαγία μεσολαβούμενη από σαπερονες (ΑΜΣ), έχουν εμπλακεί στην αποικοδόμηση της α-συνουκλεΐνης, καθώς και στην έκκριση της. Σε έρευνες που ενίσχυαν την αυτοφαγία μεσολαβούμενη από σαπερονες, με υπερέκφραση του λυσοσωμικού υποδοχέα Lamp2a, είχε ως αποτέλεσμα την μείωση της α-συνουκλεΐνης και της νευροτοξικότητα της. Στη μελέτη μας αποδυναμώσαμε το μονοπάτι της ΑΜΣ με χρήση λεντοϊών που εκφραζουν αλληλουχιες shRNA που προκαλουν σιγαση στο Lamp2a σε νευρώνες ποντικιου με ταυτόχρονη αδενοϊική υπερεκφράση της αγρίου τύπου α-συνουκλεΐνης. Τα ενδοκυτταρικά επίπεδα της α-συνουκλεΐνης ήταν ιδιαίτερα αυξημένα, καθώς και οι ολιγομερείς μορφές της, που πιστεύεται ότι είναι συμβάλουν στην τοξικότητάς της. Είναι σημαντικό ότι, η έκκριση της α-συνουκλεΐνης ήταν αξιοσημείωτα αυξημένη, γεγονός που υποδηλώνει ότι δυσλειτουργία του μονοπατιού επηρεάζει την απελευθέρωση της από το κύτταρο και ενδεχομένως την επακόλουθη διάδοση της πρωτεΐνης. Σε συμφωνία με τις προηγούμενες μελέτες η υπερέκφραση του Lamp2a έδειξε μειωμένα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης, αλλά επίσης και τα ολιγομερή της πρωτείνης. Είναι ενδιαφέρον ότι αυτή η προσέγγιση διασώσει τα αυξημένα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης απελευθερώνονται από το κύτταρο τα οποία σημειώθηκαν στην Lamp2a σίγαση. Έτσι, φαίνεται ότι μονοπάτι αυτό ρυθμίζει την απελευθέρωση της α-συνουκλεΐνης και στοχεύοντας αυτό το μονοπάτι θα μπορούσε να επιφέρει ανακούφιση από τα αποτελέσματά της. Επιπλέον, έχει βρεθεί ότι ένα μέρος της α-συνουκλεΐνης είναι ουμπικουιτινημένο στα σωμάτια Lewy. Έτσι, τα ένζυμα που ρυθμίζουν ουμπικουιτίνωση θα μπορούσαν να συμβάλουν στην μείωσή της. Το ένζυμο αποουμπικουιτινάση, USP8, βρέθηκε να εμπλέκεται στην μέσω ενδοσωμάτων και την αποικοδόμηση διάφορων πρωτεϊνών με την ικανότητά του να αφαιρέσει τις αλυσίδες ουμπικουιτίνης. Πρόσφατα έχει βρεθεί ότι εγκλείσματα της α-συνουκλεΐνης περιέχουν Κ63-συνδεδεμένες αλυσίδες ουμπικουιτίνης και το Usp8 λειτουργούσε ως ρυθμιστής της διαδικασίας αυτής καθώς επάγεται σε σωμάτια Lewy και σχετίζεται αντιστρόφως με τα επίπεδα των Κ63 αλυσίδων ουμπικουιτίνης. Μελέτες σε μύγες δείχνουν ότι το Usp8 αλληλοεπιδρά με την α-συνουκλεΐνη και αυξάνει τα επίπεδα της. Επιπλέον μείωση του ενζύμου αυτού μειώνει την τοξικότητα που επάγεται από την α-συνουκλεΐνη στο σύστημα αυτό. Ως εκ τούτου, πραγματοποιήσαμε μεταγωγή με λέντοϊο ο οποίος εκφράζει shRNA έναντι του USP8 ή SCR στην κυτταρική σειρά νευροβλαστώματος SH-SY5Y και ελέγξαμε τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης. Τα προϊόντα λύσης κλασματοποίηθηκαν ώστε να χωριστούν σε κυτοσολικό και μεμβρανικό κλάσμα με το τελευταίο να είναι εμπλουτισμένο σε ενδοσωμικά-λυσοσωμικά μέρη. Σίγαση του USP8 είχε ως αποτέλεσμα την μείωση των επιπέδων της α-συνουκλεΐνης στο μεμβρανικό κλάσμα. Επιπλέον, κατά την αναστολή του λυσοσώματος αλλά όχι του πρωτεασώματος, η α-συνουκλεΐνη συσσωρευόταν, γεγονός που υποδηλώνει ότι η αποικοδόμησης της πραγματοποιήθηκε μέσω του λυσοσώματος. Ωστόσο η έκκριση της πρωτεΐνης δεν επηρεάστηκε. Διερευνώντας τον μηχανισμό μέσω του οποίου τι USP8 ρυθμίζει τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης βρέθηκε ότι το USP8 μπορεί να ενεργοποιήσει την αυτοφαγία στα πρώτα της στάδια, αφού ελεγχθήκαν οι αυτοφαγικοί δείκτες καθώς και τα επίπεδα των αυτοφαγοσωμάτων. Το USP8 αλληλοεπιδρά και σταθεροποιεί το σύμπλεγμα ESCORT-0, το οποίο εμπλέκεται στη ρύθμιση της ενδοσωματικής μετακίνησης των πρωτεϊνών την λυσοσωμική αποικοδόμησή τους. Ωστόσο, βρήκαμε ότι η αποικοδόμησή της α-συνουκλεΐνης δεν συνέβη μέσω αυτού του συμπλόκου καθώς η σίγαση του δεν επηρέαζε τα επίπεδα της. Επίσης σημαντικό είναι ότι μετά τη σίγαση του USP8 βρέθηκε ότι η κυτταρική σειρά αυτή έχει καλύτερη βιωσιμότητα και επίσης θα μπορούσε να διασώσει τα κύτταρα από το στρες μετά από θερμικό σοκ. Στη συνέχεια για να επικυρώσουμε αυτά τα αποτελέσματα χρησιμοποιήσαμε αναστολείς του USP8 και βρήκαμε ότι ένας εκ αυτών μείωνε σημαντικά τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης. Σε συμφωνία με την αποσιώπηση του USP8, η αναστολή του δεν φάνηκε να επηρεάζει την απελευθέρωση της α-συνουκλεΐνης. Αξίζει να σημειωθεί ότι η αναστολή του USP8, φαίνεται ότι δεν ενεργοποιεί το μονοπάτι της αυτοφαγία. Το USP8 φαίνεται να είναι ένας κρίσιμος παράγοντας που καθορίζει τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης και θα μπορούσε να είναι στόχος για θεραπείες. Συμπερασματικά αυτή η μελέτη κατέδειξε τη σημασία των οδών αποικοδόμησης της α-συνουκλεΐνης, έναν κρίσιμο παράγοντα στη ΝΠ παθογένεια. Η ρύθμιση των οδών αυτών θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως θεραπευτική προσέγγιση στην ΝΜ ή άλλες συνουκλεϊνοπάθειες.","Parkinson’s disease (PD), is the second most common neurodegenerative disorder after Alzheimer’s disease (AD) and is characterized by the progressive loss of dopaminergic neurons in substantia nigra pars compacta (SNc). Hallmark of the disease is the presence of intraneuronal proteinacious inclusions, referred as Lewy Bodies (LBs) with main component the misfolded a-synuclein. Patients with a triplication of the a-synuclein gene develop dementia at an earlier age than those with duplications indicating a dose response with the levels of a-synuclein and the clinical severity of the disease. Thus regulation of its clearance could represent a therapeutic strategy in PD. A-synuclein is degraded by both proteasomes and lysosomes with the latter have appeared as the most relevant degradative pathway in PD. Both macroautophagy and chaperone-mediated autophagy have been implicated in the lysosomal clearance of a-synuclein as well as in its secretion. Boosting CMA by overexpressing lysosomal-associated membrane protein 2a, the rate-limiting step of chaperone-mediated autophagy, decreased α-synuclein turnover and protected against its neurotoxicity. In our study we impaired the CMA pathway by Lentiviral down-regulation of Lamp2a in mouse cortical neurons with simultaneous adenoviral overexpressing WT a-synuclein. Intracellular levels of a-synuclein was notably increased as well as its oligomeric species which they thought to be the effector of its toxicity. Importantly, secretion of a-synuclein was remarkably increased, suggesting that dysfuction of CMA influences its release and potentially the subsequent propagation of the protein. In agreement with previous study overexpression of Lamp2a reduced a-synuclein levels but notably also decreased its oligomeric species. Interestingly this approach rescue the elevated extracellular levels of a-synuclein that were noted in Lamp2a downregulation. Thus, dysfuction of CMA seems to regulate a-synuclein release and target this pathway could relief from its effects. Furthermore, a-synuclein in Lewy pathology is party ubiquitinated. Thus, enzymes that regulate ubiquitination could contribute to its trafﬁcking and turnover. The deubiquitinase enzyme USP8 is previously involved in endosomal trafficking and degradation by its ability to remove ubiquitin chains, a regulatory step of this pathway. Recently has been found that a-synuclein inclusions contain K63-linked ubiquitin chains and Usp8 work as a regulator of this process as is induced in LBs and its content is related inversely to the extent of K63-linked ubiquitination. Studies in flies indicate that Usp8 interacts with and deconjugates K63-linked ubiquitin chains on a-synuclein and increases its levels. Furthermore down regulation of this enzyme rescue the a-sunuclein-induced toxicity in this system. Therefore we performed transduction with lentivirus expressing shRNA against USP8 or scr in SH-SY5Y neuroblastoma cell line and we seek for changes in levels of a-synuclein. Fractionation of the lysates separated them in cytosolic and membranous fraction with the latter be enriched in endosomal-lysosomal compartments. Down regulation of USP8 was found to reduce the levels of a-synuclein in membranous fraction and in total lysates. Furthermore upon lysosomal inhibition but not proteasomal, a-synuclein was accumulated suggesting that this degradation is occurred through lysosome. However secretion of the protein was not influenced. Investigating the mechanism through USP8 regulates the levels of a-synuclein revealed that USP8 may activate autophagy in early stages as early but not late autophagic markers as well as autophagosomes are induced. USP8 interacts and stabilizes the ESCORT-0 complex, which is involved in regulation of endosomal trafficking of cargo proteins targeted for lysosomal degradation. However degradation of a-synuclein is not occurred through this complex as depletion of STAM do not affect its levels. Importantly depletion of USP8 was found to have better viability in this cells line and notably could rescue the cells from stress upon heat shock. Next we validate these results by inhibiting USP8 with small molecules inhibitors and we found that a specific inhibitor for USP8 significantly reduced the levels of a-synuclein. In agreement with the results upon lentiviral silencing of USP8, release of a-synuclein is again not influenced. Notably inhibition of USP8, seems that did not activate the autophagy pathway. Thus, Usp8 appears to be a critical factor determining a-synuclein levels that could be targeted for therapies. This study demonstrated the importance of degradation pathways in a-synuclein abundance, a critical factor in PD pathogenesis. Regulation of interactors of these pathway could be utilized as a therapeutic approach in PD or other synucleinopathies."],"dc:identifier":["uoadl:1335540","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1335540"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Effect of degradation systems in a-­‐synuclein intracellular levels and release"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:49Z"}