{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1335597"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1335597","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η Διαιτησία σύμφωνα με το Σύνταγμα και τις Δ.Σ.Ε.","abstract":"Κύριο σκοπό του δικαιώματος της συλλογικής αυτονομίας συνιστά η κατάρτιση σ.σ.ε. και η επίτευξη μέσω αυτής ευνοϊκότερων ρυθμίσεων σε σχέση με τις νομοθετικές ρυθμίσεις ή τους όρους των ατομικών εργασιακών συμβάσεων. Προς εκπλήρωση του σκοπού αυτού ο νομοθέτης κατοχύρωσε στο άρθρο 4 παρ.1 του ν. 1876/1990 όχι μόνο το δικαίωμα για ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, αλλά και την υποχρέωση για καλόπιστη συμμετοχή σε αυτές. Παρόλα αυτά, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις δεν καταλήγουν πάντα σε υπογραφή σ.σ.ε., με αποτέλεσμα να αναφύονται συλλογικές διαφορές συμφερόντων όρους προσφυγής στη μεσολάβηση και τη διαιτησία και αφετέρου από το γεγονός ότι η διαιτησία αποτελεί την έσχατη λύση επίλυσης των συλλογικών διαφορών εργασίας, αφού παρέχονται και οι μηχανισμοί της συμφιλίωσης και της μεσολάβησης. Μάλιστα η μονομερής προσφυγή στη διαιτησία που αναγνωρίζεται κατά τρόπο περιοριστικό από το νομοθέτη (άρθρο 16 παρ. 1, περ. β', γ' και δ') χαρακτηρίζεται ως εύλογη κύρωση για τις περιπτώσεις άρνησης της μεσολάβησης ή των αποτελεσμάτων της. Αποτέλεσμα της διαδικασίας της Διαιτησίας είναι η έκδοση της δ.α., η οποία κατά το άρθρο 16 παρ. 3 του ν. 1876/1990 εξομοιώνεται με σ.σ.ε., προς επίλυση των οποίων και με σκοπό πάντα την αυτόνομη ρύθμιση των εργασιακών θεμάτων, χωρίς την παρέμβαση τρίτων, ο ν. 1876/1990 προέβη στην ίδρυση του ΟΜΕΔ, ο οποίος μέσω των διαδικασιών της μεσολάβησης και της διαιτησίας συνδράμει στην επίλυση των συλλογικών διαφορών εργασίας. Τα εργασιακά ζητήματα που ρυθμίζονται από μια σ.σ.ε. είναι αυτά που, μετατρεπόμενα σε συλλογικές διαφορές συμφερόντων, επιλύονται με τη μεσολάβηση και τη διαιτησία. Συλλογική διαφορά συμφερόντων μπορεί να υπάρχει ακόμη και όταν το αντικείμενό της δεν έχει μόνο σχέση με τη δημιουργία νέου δικαίου, αλλά και με την ερμηνεία και εφαρμογή θεσπισμένων ήδη κανόνων δικαίου, συνιστά δηλαδή νομική διαφορά που επιλύεται από τα δικαστήρια. Προτεραιότητα δίνεται πάντα στις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις που γίνονται στο πλαίσιο της συλλογικής αυτονομίας των μερών να ρυθμίζουν τους όρους εργασίας με σ.σ.ε.. Οι μηχανισμοί μεσολάβησης και διαιτησίας έχουν επικουρικό χαρακτήρα και ενεργοποιούνται όταν οι ελεύθερες διαπραγματεύσεις αποτυγχάνουν. Η προτεραιότητα που δίνει ο νομοθέτης στις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις φαίνεται αφενός από το συνδυασμό των άρθρων 14 παρ. 2 και 2 αρ. 8 του ν. 1876/1990 που αναγνωρίζουν στα μέρη την εξουσία να ρυθμίσουν με σ.σ.ε. ή απλή συμφωνία τους.","abstract_html":"Κύριο σκοπό του δικαιώματος της συλλογικής αυτονομίας συνιστά η κατάρτιση σ.σ.ε. και η επίτευξη μέσω αυτής ευνοϊκότερων ρυθμίσεων σε σχέση με τις νομοθετικές ρυθμίσεις ή τους όρους των ατομικών εργασιακών συμβάσεων. Προς εκπλήρωση του σκοπού αυτού ο νομοθέτης κατοχύρωσε στο άρθρο 4 παρ.1 του ν. 1876/1990 όχι μόνο το δικαίωμα για ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, αλλά και την υποχρέωση για καλόπιστη συμμετοχή σε αυτές. Παρόλα αυτά, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις δεν καταλήγουν πάντα σε υπογραφή σ.σ.ε., με αποτέλεσμα να αναφύονται συλλογικές διαφορές συμφερόντων όρους προσφυγής στη μεσολάβηση και τη διαιτησία και αφετέρου από το γεγονός ότι η διαιτησία αποτελεί την έσχατη λύση επίλυσης των συλλογικών διαφορών εργασίας, αφού παρέχονται και οι μηχανισμοί της συμφιλίωσης και της μεσολάβησης. Μάλιστα η μονομερής προσφυγή στη διαιτησία που αναγνωρίζεται κατά τρόπο περιοριστικό από το νομοθέτη (άρθρο 16 παρ. 1, περ. β&#x27;, γ&#x27; και δ&#x27;) χαρακτηρίζεται ως εύλογη κύρωση για τις περιπτώσεις άρνησης της μεσολάβησης ή των αποτελεσμάτων της. Αποτέλεσμα της διαδικασίας της Διαιτησίας είναι η έκδοση της δ.α., η οποία κατά το άρθρο 16 παρ. 3 του ν. 1876/1990 εξομοιώνεται με σ.σ.ε., προς επίλυση των οποίων και με σκοπό πάντα την αυτόνομη ρύθμιση των εργασιακών θεμάτων, χωρίς την παρέμβαση τρίτων, ο ν. 1876/1990 προέβη στην ίδρυση του ΟΜΕΔ, ο οποίος μέσω των διαδικασιών της μεσολάβησης και της διαιτησίας συνδράμει στην επίλυση των συλλογικών διαφορών εργασίας. Τα εργασιακά ζητήματα που ρυθμίζονται από μια σ.σ.ε. είναι αυτά που, μετατρεπόμενα σε συλλογικές διαφορές συμφερόντων, επιλύονται με τη μεσολάβηση και τη διαιτησία. Συλλογική διαφορά συμφερόντων μπορεί να υπάρχει ακόμη και όταν το αντικείμενό της δεν έχει μόνο σχέση με τη δημιουργία νέου δικαίου, αλλά και με την ερμηνεία και εφαρμογή θεσπισμένων ήδη κανόνων δικαίου, συνιστά δηλαδή νομική διαφορά που επιλύεται από τα δικαστήρια. Προτεραιότητα δίνεται πάντα στις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις που γίνονται στο πλαίσιο της συλλογικής αυτονομίας των μερών να ρυθμίζουν τους όρους εργασίας με σ.σ.ε.. Οι μηχανισμοί μεσολάβησης και διαιτησίας έχουν επικουρικό χαρακτήρα και ενεργοποιούνται όταν οι ελεύθερες διαπραγματεύσεις αποτυγχάνουν. Η προτεραιότητα που δίνει ο νομοθέτης στις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις φαίνεται αφενός από το συνδυασμό των άρθρων 14 παρ. 2 και 2 αρ. 8 του ν. 1876/1990 που αναγνωρίζουν στα μέρη την εξουσία να ρυθμίσουν με σ.σ.ε. ή απλή συμφωνία τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Κρίκα Κωνσταντίνα-Μαρία","Krika Konstantina-Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:27:49Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1335597"],"render_values":[{"text":"uoadl:1335597","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1335597","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1335597","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1335597","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κρίκα Κωνσταντίνα-Μαρία","Krika Konstantina-Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1335597","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1335597"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Κύριο σκοπό του δικαιώματος της συλλογικής αυτονομίας συνιστά η κατάρτιση σ.σ.ε. και η επίτευξη μέσω αυτής ευνοϊκότερων ρυθμίσεων σε σχέση με τις νομοθετικές ρυθμίσεις ή τους όρους των ατομικών εργασιακών συμβάσεων. Προς εκπλήρωση του σκοπού αυτού ο νομοθέτης κατοχύρωσε στο άρθρο 4 παρ.1 του ν. 1876/1990 όχι μόνο το δικαίωμα για ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, αλλά και την υποχρέωση για καλόπιστη συμμετοχή σε αυτές. Παρόλα αυτά, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις δεν καταλήγουν πάντα σε υπογραφή σ.σ.ε., με αποτέλεσμα να αναφύονται συλλογικές διαφορές συμφερόντων όρους προσφυγής στη μεσολάβηση και τη διαιτησία και αφετέρου από το γεγονός ότι η διαιτησία αποτελεί την έσχατη λύση επίλυσης των συλλογικών διαφορών εργασίας, αφού παρέχονται και οι μηχανισμοί της συμφιλίωσης και της μεσολάβησης. Μάλιστα η μονομερής προσφυγή στη διαιτησία που αναγνωρίζεται κατά τρόπο περιοριστικό από το νομοθέτη (άρθρο 16 παρ. 1, περ. β', γ' και δ') χαρακτηρίζεται ως εύλογη κύρωση για τις περιπτώσεις άρνησης της μεσολάβησης ή των αποτελεσμάτων της. Αποτέλεσμα της διαδικασίας της Διαιτησίας είναι η έκδοση της δ.α., η οποία κατά το άρθρο 16 παρ. 3 του ν. 1876/1990 εξομοιώνεται με σ.σ.ε., προς επίλυση των οποίων και με σκοπό πάντα την αυτόνομη ρύθμιση των εργασιακών θεμάτων, χωρίς την παρέμβαση τρίτων, ο ν. 1876/1990 προέβη στην ίδρυση του ΟΜΕΔ, ο οποίος μέσω των διαδικασιών της μεσολάβησης και της διαιτησίας συνδράμει στην επίλυση των συλλογικών διαφορών εργασίας. Τα εργασιακά ζητήματα που ρυθμίζονται από μια σ.σ.ε. είναι αυτά που, μετατρεπόμενα σε συλλογικές διαφορές συμφερόντων, επιλύονται με τη μεσολάβηση και τη διαιτησία. Συλλογική διαφορά συμφερόντων μπορεί να υπάρχει ακόμη και όταν το αντικείμενό της δεν έχει μόνο σχέση με τη δημιουργία νέου δικαίου, αλλά και με την ερμηνεία και εφαρμογή θεσπισμένων ήδη κανόνων δικαίου, συνιστά δηλαδή νομική διαφορά που επιλύεται από τα δικαστήρια. Προτεραιότητα δίνεται πάντα στις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις που γίνονται στο πλαίσιο της συλλογικής αυτονομίας των μερών να ρυθμίζουν τους όρους εργασίας με σ.σ.ε.. Οι μηχανισμοί μεσολάβησης και διαιτησίας έχουν επικουρικό χαρακτήρα και ενεργοποιούνται όταν οι ελεύθερες διαπραγματεύσεις αποτυγχάνουν. Η προτεραιότητα που δίνει ο νομοθέτης στις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις φαίνεται αφενός από το συνδυασμό των άρθρων 14 παρ. 2 και 2 αρ. 8 του ν. 1876/1990 που αναγνωρίζουν στα μέρη την εξουσία να ρυθμίσουν με σ.σ.ε. ή απλή συμφωνία τους.","-"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η Διαιτησία σύμφωνα με το Σύνταγμα και τις Δ.Σ.Ε."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κρίκα Κωνσταντίνα-Μαρία","Krika Konstantina-Maria"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Κύριο σκοπό του δικαιώματος της συλλογικής αυτονομίας συνιστά η κατάρτιση σ.σ.ε. και η επίτευξη μέσω αυτής ευνοϊκότερων ρυθμίσεων σε σχέση με τις νομοθετικές ρυθμίσεις ή τους όρους των ατομικών εργασιακών συμβάσεων. Προς εκπλήρωση του σκοπού αυτού ο νομοθέτης κατοχύρωσε στο άρθρο 4 παρ.1 του ν. 1876/1990 όχι μόνο το δικαίωμα για ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, αλλά και την υποχρέωση για καλόπιστη συμμετοχή σε αυτές. Παρόλα αυτά, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις δεν καταλήγουν πάντα σε υπογραφή σ.σ.ε., με αποτέλεσμα να αναφύονται συλλογικές διαφορές συμφερόντων όρους προσφυγής στη μεσολάβηση και τη διαιτησία και αφετέρου από το γεγονός ότι η διαιτησία αποτελεί την έσχατη λύση επίλυσης των συλλογικών διαφορών εργασίας, αφού παρέχονται και οι μηχανισμοί της συμφιλίωσης και της μεσολάβησης. Μάλιστα η μονομερής προσφυγή στη διαιτησία που αναγνωρίζεται κατά τρόπο περιοριστικό από το νομοθέτη (άρθρο 16 παρ. 1, περ. β', γ' και δ') χαρακτηρίζεται ως εύλογη κύρωση για τις περιπτώσεις άρνησης της μεσολάβησης ή των αποτελεσμάτων της. Αποτέλεσμα της διαδικασίας της Διαιτησίας είναι η έκδοση της δ.α., η οποία κατά το άρθρο 16 παρ. 3 του ν. 1876/1990 εξομοιώνεται με σ.σ.ε., προς επίλυση των οποίων και με σκοπό πάντα την αυτόνομη ρύθμιση των εργασιακών θεμάτων, χωρίς την παρέμβαση τρίτων, ο ν. 1876/1990 προέβη στην ίδρυση του ΟΜΕΔ, ο οποίος μέσω των διαδικασιών της μεσολάβησης και της διαιτησίας συνδράμει στην επίλυση των συλλογικών διαφορών εργασίας. Τα εργασιακά ζητήματα που ρυθμίζονται από μια σ.σ.ε. είναι αυτά που, μετατρεπόμενα σε συλλογικές διαφορές συμφερόντων, επιλύονται με τη μεσολάβηση και τη διαιτησία. Συλλογική διαφορά συμφερόντων μπορεί να υπάρχει ακόμη και όταν το αντικείμενό της δεν έχει μόνο σχέση με τη δημιουργία νέου δικαίου, αλλά και με την ερμηνεία και εφαρμογή θεσπισμένων ήδη κανόνων δικαίου, συνιστά δηλαδή νομική διαφορά που επιλύεται από τα δικαστήρια. Προτεραιότητα δίνεται πάντα στις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις που γίνονται στο πλαίσιο της συλλογικής αυτονομίας των μερών να ρυθμίζουν τους όρους εργασίας με σ.σ.ε.. Οι μηχανισμοί μεσολάβησης και διαιτησίας έχουν επικουρικό χαρακτήρα και ενεργοποιούνται όταν οι ελεύθερες διαπραγματεύσεις αποτυγχάνουν. Η προτεραιότητα που δίνει ο νομοθέτης στις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις φαίνεται αφενός από το συνδυασμό των άρθρων 14 παρ. 2 και 2 αρ. 8 του ν. 1876/1990 που αναγνωρίζουν στα μέρη την εξουσία να ρυθμίσουν με σ.σ.ε. ή απλή συμφωνία τους.","-"],"dc:identifier":["uoadl:1335597","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1335597"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η Διαιτησία σύμφωνα με το Σύνταγμα και τις Δ.Σ.Ε."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:49Z"}