{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1337690"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1337690","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μεταβονομική Ανάλυση επίδρασης της Λεβοσιμεντάνης στην οξεία καρδιοτοξικότητα από Δοξορουβικίνη. Μελέτη σε επίμυες.","abstract":"H Δοξορουβικίνη (DXR) είναι ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο αντικαρκινικό φάρμακο όμως η δράση του συνοδεύεται από καρδιοτοξικότητα η οποία μπορεί να καταλήξει σε μη αντιστρεπτή καρδιακή ανεπάρκεια. Η Λεβοσιμεντάνη (LEVO) είναι ένα φάρμακο με ινότροπη και αγγειοδιασταλτική δράση, ενδείκνυται για τη βραχυχρόνια θεραπεία της σοβαρής χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας, καθώς επίσης και σε περιπτώσεις ό-που η συμβατική θεραπεία κρίνεται αναποτελεσματική. Στην παρούσα εργασία, μελετάται η δράση της λεβοσιμεντάνης (LEVO) στην χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, σε σχέση με την καρδιοτοξικότητα που επάγεται από την δοξορουβικίνη (DXR). Η εργασία αναφέρεται στην μεταβονομική ανάλυση, με την χρήση NMR, του μυοκαρδιακού ιστού επίμυων μετά από συνδυασμένη χορήγηση λεβοσιμεντάνης και δοξορουβικίνης. Για την μελέτη χρησιμοποιήθηκαν 40 αρσενικοί Wistar επίμυες οι οποίοι τυχαιοποιήθηκαν σε 5 ομάδες. Στην ομάδα Control χορηγήθηκε μόνο N/S 0.9% 10mL/kg i.p, στην ομάδα DXR χορηγήθηκε DXR 20 mg/kg, i.p., στην ομάδα DXR+LEVOA χορηγήθηκε LEVO 12 μg/kg i.p. και στη συνέχεια DXR 20 mg/kg, i.p., στην ομάδα DXR+LEVOB χορηγήθηκε LEVO 24 μg/kg i.p. και στη συνέχεια DXR 20 mg/kg, i.p, στην ομάδα DXR+LEVOB+5-Υδροξυδεκανοϊκό οξύ (5-HD) χορηγήθηκε LEVO 24 μg/kg i.p. και στη συνέχεια DXR 20 mg/kg, i.p, το 5-HD χορηγείται και τις τρεις μέρες του πειράματος σε δόση 40 mg/kg*d i.p. με την πρώτη δόση να χορηγείται αμέσως πριν την LEVO και την DXR. Σε όλους τους επίμυες, μετά την ολοκλήρωση του πρωτοκόλλου χορηγήσεων (DXR, LEVO, 5-HD & N/S) και ενόσω βρίσκονταν υπό αναισθησία πραγματοποιήθηκε ηχοκαρδιογράφημα, έπειτα θωρακοτομή και απομάκρυνση του μυοκαρδίου. Στην συνέχεια ακολούθησε εκχύλιση των μυοκαρδιακών ιστών (σύστημα CHCl3/MeOH/H2O) και προσδιορισμός των μεταβολικών τους προφίλ με την χρήση Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού (NMR) όπως και πολυπαραμετρικής στατιστικής ανάλυσης στα υδατικά εκχυλίσματα τους. Τα αποτελέσματα μετά από ανάλυση του μεταβολικού προφίλ των πειραματόζωων έδειξαν ότι η συγχορήγηση DXR και LEVO μεταβάλλει τους ενεργειακούς μεταβολίτες (ATP, ADP, AMP, IMP & Inosine), καθώς και μεταβολίτες σχετικούς με την γλυκόλυση (glucose, alanine, lactate). Παρατηρείται η μείωση του NAD+ και αύξηση του νικοτιναμιδίου. Τα διακλαδισμένα αμινοξέα leucine, valine, isoleucine είναι αυξημένα σε όλες τις ομάδες σε σχέση με τα control. Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι η λεβοσιμεντάνη μπορεί να επάγει μιτοχονδριακά μεταβολικά μονοπάτια διάσωσης με την μεταβολή του λόγου NAD+/niacinamide τα οποία σχετίζονται με την προστασία των καρδιομυοκυττάρων ενώ ταυτόχρονα μεταβάλλονται οι ενεργειακοί μεταβολίτες. Παράλληλα αναστέλλει την αναερόβια γλυκόλυση που επάγεται από την δοξορουβικίνη, ενώ δεν καταφέρνει να αναστείλει τον πιθανό καταβολισμό των πρωτεϊνών του μυοκαρδίου.","abstract_html":"H Δοξορουβικίνη (DXR) είναι ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο αντικαρκινικό φάρμακο όμως η δράση του συνοδεύεται από καρδιοτοξικότητα η οποία μπορεί να καταλήξει σε μη αντιστρεπτή καρδιακή ανεπάρκεια. Η Λεβοσιμεντάνη (LEVO) είναι ένα φάρμακο με ινότροπη και αγγειοδιασταλτική δράση, ενδείκνυται για τη βραχυχρόνια θεραπεία της σοβαρής χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας, καθώς επίσης και σε περιπτώσεις ό-που η συμβατική θεραπεία κρίνεται αναποτελεσματική. Στην παρούσα εργασία, μελετάται η δράση της λεβοσιμεντάνης (LEVO) στην χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, σε σχέση με την καρδιοτοξικότητα που επάγεται από την δοξορουβικίνη (DXR). Η εργασία αναφέρεται στην μεταβονομική ανάλυση, με την χρήση NMR, του μυοκαρδιακού ιστού επίμυων μετά από συνδυασμένη χορήγηση λεβοσιμεντάνης και δοξορουβικίνης. Για την μελέτη χρησιμοποιήθηκαν 40 αρσενικοί Wistar επίμυες οι οποίοι τυχαιοποιήθηκαν σε 5 ομάδες. Στην ομάδα Control χορηγήθηκε μόνο N/S 0.9% 10mL/kg i.p, στην ομάδα DXR χορηγήθηκε DXR 20 mg/kg, i.p., στην ομάδα DXR+LEVOA χορηγήθηκε LEVO 12 μg/kg i.p. και στη συνέχεια DXR 20 mg/kg, i.p., στην ομάδα DXR+LEVOB χορηγήθηκε LEVO 24 μg/kg i.p. και στη συνέχεια DXR 20 mg/kg, i.p, στην ομάδα DXR+LEVOB+5-Υδροξυδεκανοϊκό οξύ (5-HD) χορηγήθηκε LEVO 24 μg/kg i.p. και στη συνέχεια DXR 20 mg/kg, i.p, το 5-HD χορηγείται και τις τρεις μέρες του πειράματος σε δόση 40 mg/kg*d i.p. με την πρώτη δόση να χορηγείται αμέσως πριν την LEVO και την DXR. Σε όλους τους επίμυες, μετά την ολοκλήρωση του πρωτοκόλλου χορηγήσεων (DXR, LEVO, 5-HD &amp; N/S) και ενόσω βρίσκονταν υπό αναισθησία πραγματοποιήθηκε ηχοκαρδιογράφημα, έπειτα θωρακοτομή και απομάκρυνση του μυοκαρδίου. Στην συνέχεια ακολούθησε εκχύλιση των μυοκαρδιακών ιστών (σύστημα CHCl3/MeOH/H2O) και προσδιορισμός των μεταβολικών τους προφίλ με την χρήση Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού (NMR) όπως και πολυπαραμετρικής στατιστικής ανάλυσης στα υδατικά εκχυλίσματα τους. Τα αποτελέσματα μετά από ανάλυση του μεταβολικού προφίλ των πειραματόζωων έδειξαν ότι η συγχορήγηση DXR και LEVO μεταβάλλει τους ενεργειακούς μεταβολίτες (ATP, ADP, AMP, IMP &amp; Inosine), καθώς και μεταβολίτες σχετικούς με την γλυκόλυση (glucose, alanine, lactate). Παρατηρείται η μείωση του NAD+ και αύξηση του νικοτιναμιδίου. Τα διακλαδισμένα αμινοξέα leucine, valine, isoleucine είναι αυξημένα σε όλες τις ομάδες σε σχέση με τα control. Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι η λεβοσιμεντάνη μπορεί να επάγει μιτοχονδριακά μεταβολικά μονοπάτια διάσωσης με την μεταβολή του λόγου NAD+/niacinamide τα οποία σχετίζονται με την προστασία των καρδιομυοκυττάρων ενώ ταυτόχρονα μεταβάλλονται οι ενεργειακοί μεταβολίτες. Παράλληλα αναστέλλει την αναερόβια γλυκόλυση που επάγεται από την δοξορουβικίνη, ενώ δεν καταφέρνει να αναστείλει τον πιθανό καταβολισμό των πρωτεϊνών του μυοκαρδίου.","abstract_has_math":false,"creators":["Αντύπας Αλέξανδρος","Antypas Alexandros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:27:49Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1337690"],"render_values":[{"text":"uoadl:1337690","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1337690","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1337690","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1337690","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αντύπας Αλέξανδρος","Antypas Alexandros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1337690","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1337690"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["H Δοξορουβικίνη (DXR) είναι ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο αντικαρκινικό φάρμακο όμως η δράση του συνοδεύεται από καρδιοτοξικότητα η οποία μπορεί να καταλήξει σε μη αντιστρεπτή καρδιακή ανεπάρκεια. Η Λεβοσιμεντάνη (LEVO) είναι ένα φάρμακο με ινότροπη και αγγειοδιασταλτική δράση, ενδείκνυται για τη βραχυχρόνια θεραπεία της σοβαρής χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας, καθώς επίσης και σε περιπτώσεις ό-που η συμβατική θεραπεία κρίνεται αναποτελεσματική. Στην παρούσα εργασία, μελετάται η δράση της λεβοσιμεντάνης (LEVO) στην χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, σε σχέση με την καρδιοτοξικότητα που επάγεται από την δοξορουβικίνη (DXR). Η εργασία αναφέρεται στην μεταβονομική ανάλυση, με την χρήση NMR, του μυοκαρδιακού ιστού επίμυων μετά από συνδυασμένη χορήγηση λεβοσιμεντάνης και δοξορουβικίνης. Για την μελέτη χρησιμοποιήθηκαν 40 αρσενικοί Wistar επίμυες οι οποίοι τυχαιοποιήθηκαν σε 5 ομάδες. Στην ομάδα Control χορηγήθηκε μόνο N/S 0.9% 10mL/kg i.p, στην ομάδα DXR χορηγήθηκε DXR 20 mg/kg, i.p., στην ομάδα DXR+LEVOA χορηγήθηκε LEVO 12 μg/kg i.p. και στη συνέχεια DXR 20 mg/kg, i.p., στην ομάδα DXR+LEVOB χορηγήθηκε LEVO 24 μg/kg i.p. και στη συνέχεια DXR 20 mg/kg, i.p, στην ομάδα DXR+LEVOB+5-Υδροξυδεκανοϊκό οξύ (5-HD) χορηγήθηκε LEVO 24 μg/kg i.p. και στη συνέχεια DXR 20 mg/kg, i.p, το 5-HD χορηγείται και τις τρεις μέρες του πειράματος σε δόση 40 mg/kg*d i.p. με την πρώτη δόση να χορηγείται αμέσως πριν την LEVO και την DXR. Σε όλους τους επίμυες, μετά την ολοκλήρωση του πρωτοκόλλου χορηγήσεων (DXR, LEVO, 5-HD & N/S) και ενόσω βρίσκονταν υπό αναισθησία πραγματοποιήθηκε ηχοκαρδιογράφημα, έπειτα θωρακοτομή και απομάκρυνση του μυοκαρδίου. Στην συνέχεια ακολούθησε εκχύλιση των μυοκαρδιακών ιστών (σύστημα CHCl3/MeOH/H2O) και προσδιορισμός των μεταβολικών τους προφίλ με την χρήση Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού (NMR) όπως και πολυπαραμετρικής στατιστικής ανάλυσης στα υδατικά εκχυλίσματα τους. Τα αποτελέσματα μετά από ανάλυση του μεταβολικού προφίλ των πειραματόζωων έδειξαν ότι η συγχορήγηση DXR και LEVO μεταβάλλει τους ενεργειακούς μεταβολίτες (ATP, ADP, AMP, IMP & Inosine), καθώς και μεταβολίτες σχετικούς με την γλυκόλυση (glucose, alanine, lactate). Παρατηρείται η μείωση του NAD+ και αύξηση του νικοτιναμιδίου. Τα διακλαδισμένα αμινοξέα leucine, valine, isoleucine είναι αυξημένα σε όλες τις ομάδες σε σχέση με τα control. Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι η λεβοσιμεντάνη μπορεί να επάγει μιτοχονδριακά μεταβολικά μονοπάτια διάσωσης με την μεταβολή του λόγου NAD+/niacinamide τα οποία σχετίζονται με την προστασία των καρδιομυοκυττάρων ενώ ταυτόχρονα μεταβάλλονται οι ενεργειακοί μεταβολίτες. Παράλληλα αναστέλλει την αναερόβια γλυκόλυση που επάγεται από την δοξορουβικίνη, ενώ δεν καταφέρνει να αναστείλει τον πιθανό καταβολισμό των πρωτεϊνών του μυοκαρδίου.","Doxorubicin (DXR) is a widely used antineoplastic drug whose action is followed by cardiotoxicity which in turn may lead to irreversible heart failure. Levosimendan (LEVO) is an inotropic and vasodilator drug, indicated for the short-term treatment of chronic heart failure as well as in cases where conventional treatment is considered ineffective. In this study, the effect of levosimendan (LEVO) on chronic heart failure in relation to doxorubicin-induced cardiotoxicity (DXR) is examined. We present, the NMR based metabonomic analysis, of rat myocardial tissue after combined administration of levosimendan and doxorubicin. Methods: 40 male Wistar rats were randomized into 5 groups. Control group received only N/S 0.9% 10 mL/kg i.p., DXR group received DXR 20 mg/kg i.p., DXR+LEVOA group was treated with LEVO 12 μg/kg i.p. and then received DXR 20 mg/kg i.p., DXR+LEVOB group was treated with LEVO 24 μg/kg i.p. and then received DXR 20 mg/kg, i.p., DXR+LEVOB+5-Hydroxydecanoic acid (5-HD) group was treated with LEVO 24 μg/kg i.p. and then received DXR 20 mg/kg, i.p., 5-HD was administered all three days of the test at a dose of 40 mg/kg*d i.p. The first dose of 5-HD should be given immediately before LEVO and DXR. Right after the administration protocol (DXR, LEVO, 5-HD & N/S), while being anaesthetized, an echocardiogram was performed on all rats,. Τhen, through chest incision, hearts were removed and myocardial tissues were extracted (CHCl3/MeOH/H2O system). Metabolic profiles of the aqueous extracts were determined using Nuclear Magnetic Resonance (NMR) and analyzed using multivariate statistical analysis. The metabolic profile analysis showed that cotreatment with DXR & LEVO alters the energy metabolites (ATP, ADP, AMP, IMP & Inosine) as well as metabolites related to glycolysis (glucose, alanine, lactate). Most importantly NAD+ was decreased while niacinamide was increased. The BCAA (leucine, valine, isoleucine) are increased in all groups compared to control. The above results imply that in group DXR+LEVOB, mitochondrial metabolic salvage pathways are triggered as revealed by NAD+/niacinamide ratio change, which is related to cardiomyocyte protection, while preventing doxorubicin-induced anaerobic glycolysis. LEVO however fails to inhibit the potential catabolism of myocardial proteins."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μεταβονομική Ανάλυση επίδρασης της Λεβοσιμεντάνης στην οξεία καρδιοτοξικότητα από Δοξορουβικίνη. Μελέτη σε επίμυες."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αντύπας Αλέξανδρος","Antypas Alexandros"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["H Δοξορουβικίνη (DXR) είναι ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο αντικαρκινικό φάρμακο όμως η δράση του συνοδεύεται από καρδιοτοξικότητα η οποία μπορεί να καταλήξει σε μη αντιστρεπτή καρδιακή ανεπάρκεια. Η Λεβοσιμεντάνη (LEVO) είναι ένα φάρμακο με ινότροπη και αγγειοδιασταλτική δράση, ενδείκνυται για τη βραχυχρόνια θεραπεία της σοβαρής χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας, καθώς επίσης και σε περιπτώσεις ό-που η συμβατική θεραπεία κρίνεται αναποτελεσματική. Στην παρούσα εργασία, μελετάται η δράση της λεβοσιμεντάνης (LEVO) στην χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, σε σχέση με την καρδιοτοξικότητα που επάγεται από την δοξορουβικίνη (DXR). Η εργασία αναφέρεται στην μεταβονομική ανάλυση, με την χρήση NMR, του μυοκαρδιακού ιστού επίμυων μετά από συνδυασμένη χορήγηση λεβοσιμεντάνης και δοξορουβικίνης. Για την μελέτη χρησιμοποιήθηκαν 40 αρσενικοί Wistar επίμυες οι οποίοι τυχαιοποιήθηκαν σε 5 ομάδες. Στην ομάδα Control χορηγήθηκε μόνο N/S 0.9% 10mL/kg i.p, στην ομάδα DXR χορηγήθηκε DXR 20 mg/kg, i.p., στην ομάδα DXR+LEVOA χορηγήθηκε LEVO 12 μg/kg i.p. και στη συνέχεια DXR 20 mg/kg, i.p., στην ομάδα DXR+LEVOB χορηγήθηκε LEVO 24 μg/kg i.p. και στη συνέχεια DXR 20 mg/kg, i.p, στην ομάδα DXR+LEVOB+5-Υδροξυδεκανοϊκό οξύ (5-HD) χορηγήθηκε LEVO 24 μg/kg i.p. και στη συνέχεια DXR 20 mg/kg, i.p, το 5-HD χορηγείται και τις τρεις μέρες του πειράματος σε δόση 40 mg/kg*d i.p. με την πρώτη δόση να χορηγείται αμέσως πριν την LEVO και την DXR. Σε όλους τους επίμυες, μετά την ολοκλήρωση του πρωτοκόλλου χορηγήσεων (DXR, LEVO, 5-HD & N/S) και ενόσω βρίσκονταν υπό αναισθησία πραγματοποιήθηκε ηχοκαρδιογράφημα, έπειτα θωρακοτομή και απομάκρυνση του μυοκαρδίου. Στην συνέχεια ακολούθησε εκχύλιση των μυοκαρδιακών ιστών (σύστημα CHCl3/MeOH/H2O) και προσδιορισμός των μεταβολικών τους προφίλ με την χρήση Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού (NMR) όπως και πολυπαραμετρικής στατιστικής ανάλυσης στα υδατικά εκχυλίσματα τους. Τα αποτελέσματα μετά από ανάλυση του μεταβολικού προφίλ των πειραματόζωων έδειξαν ότι η συγχορήγηση DXR και LEVO μεταβάλλει τους ενεργειακούς μεταβολίτες (ATP, ADP, AMP, IMP & Inosine), καθώς και μεταβολίτες σχετικούς με την γλυκόλυση (glucose, alanine, lactate). Παρατηρείται η μείωση του NAD+ και αύξηση του νικοτιναμιδίου. Τα διακλαδισμένα αμινοξέα leucine, valine, isoleucine είναι αυξημένα σε όλες τις ομάδες σε σχέση με τα control. Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι η λεβοσιμεντάνη μπορεί να επάγει μιτοχονδριακά μεταβολικά μονοπάτια διάσωσης με την μεταβολή του λόγου NAD+/niacinamide τα οποία σχετίζονται με την προστασία των καρδιομυοκυττάρων ενώ ταυτόχρονα μεταβάλλονται οι ενεργειακοί μεταβολίτες. Παράλληλα αναστέλλει την αναερόβια γλυκόλυση που επάγεται από την δοξορουβικίνη, ενώ δεν καταφέρνει να αναστείλει τον πιθανό καταβολισμό των πρωτεϊνών του μυοκαρδίου.","Doxorubicin (DXR) is a widely used antineoplastic drug whose action is followed by cardiotoxicity which in turn may lead to irreversible heart failure. Levosimendan (LEVO) is an inotropic and vasodilator drug, indicated for the short-term treatment of chronic heart failure as well as in cases where conventional treatment is considered ineffective. In this study, the effect of levosimendan (LEVO) on chronic heart failure in relation to doxorubicin-induced cardiotoxicity (DXR) is examined. We present, the NMR based metabonomic analysis, of rat myocardial tissue after combined administration of levosimendan and doxorubicin. Methods: 40 male Wistar rats were randomized into 5 groups. Control group received only N/S 0.9% 10 mL/kg i.p., DXR group received DXR 20 mg/kg i.p., DXR+LEVOA group was treated with LEVO 12 μg/kg i.p. and then received DXR 20 mg/kg i.p., DXR+LEVOB group was treated with LEVO 24 μg/kg i.p. and then received DXR 20 mg/kg, i.p., DXR+LEVOB+5-Hydroxydecanoic acid (5-HD) group was treated with LEVO 24 μg/kg i.p. and then received DXR 20 mg/kg, i.p., 5-HD was administered all three days of the test at a dose of 40 mg/kg*d i.p. The first dose of 5-HD should be given immediately before LEVO and DXR. Right after the administration protocol (DXR, LEVO, 5-HD & N/S), while being anaesthetized, an echocardiogram was performed on all rats,. Τhen, through chest incision, hearts were removed and myocardial tissues were extracted (CHCl3/MeOH/H2O system). Metabolic profiles of the aqueous extracts were determined using Nuclear Magnetic Resonance (NMR) and analyzed using multivariate statistical analysis. The metabolic profile analysis showed that cotreatment with DXR & LEVO alters the energy metabolites (ATP, ADP, AMP, IMP & Inosine) as well as metabolites related to glycolysis (glucose, alanine, lactate). Most importantly NAD+ was decreased while niacinamide was increased. The BCAA (leucine, valine, isoleucine) are increased in all groups compared to control. The above results imply that in group DXR+LEVOB, mitochondrial metabolic salvage pathways are triggered as revealed by NAD+/niacinamide ratio change, which is related to cardiomyocyte protection, while preventing doxorubicin-induced anaerobic glycolysis. LEVO however fails to inhibit the potential catabolism of myocardial proteins."],"dc:identifier":["uoadl:1337690","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1337690"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μεταβονομική Ανάλυση επίδρασης της Λεβοσιμεντάνης στην οξεία καρδιοτοξικότητα από Δοξορουβικίνη. Μελέτη σε επίμυες."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:49Z"}