{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1383226"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1383226","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίπεδα βιολογικών παραγόντων ενδεικτικών της μεταβολικής δραστηριότητας του οστού μετά από εφαρμογή πορωδών κόκκων τιτανίου σε πειραματόζωα","abstract":"Εισαγωγή: Η χρήση οστικών μοσχευμάτων για την ανάπλαση οστικών ελλειμμάτων αποτελεί μία ευρέως διαδεδομένη τακτική σήμερα στον τομέα της οδοντιατρικής και της εμφυτευματολoγίας. Παρότι το αυτόλογο οστικό μόσχευμα παραμένει η χρυσή σταθερά σε κάθε περίπτωση που επιδιώκεται οστική ανάπλαση, τα μειονεκτήματα που σχετίζονται εγγενώς με την λήψη του έχουν περιορίσει αισθητά την χρήση του στην κλινική πράξη. Πληθώρα υποκατάστατων μοσχευματικών υλικών είναι εμπορικά διαθέσιμα, το καθένα από τα οποία εμφανίζει διαφορετική συμπεριφορά και ιδιότητες. Μεταξύ αυτών, οι πορώδεις κόκκοι τιτανίου αποτελούν ένα αλλοπλαστικό υποκατάστατο μοσχευματικό υλικό και αρκετές προκλινικές και κλινικές μελέτες υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητά του, τόσο στον τομέα της οδοντιατρικής όσο και της ορθοπεδικής. Παρότι υπάρχουν διαθέσιμα βιβλιογραφικά δεδομένα για την επίδραση των διαφόρων τύπων οστικών μοσχευμάτων τοπικά στους ιστούς κατά την προσπάθεια ανάπλασης οστικών βλαβών, εν τούτοις δεν υπάρχει έως σήμερα κανένα διαθέσιμο στοιχείο για τη συστηματική επίδραση της χρήσης διαφόρων τύπων οστικών μοσχευμάτων κατά την προσπάθεια αντιμετώπισης οστικών βλαβών. Μελέτες από τον τομέα της ορθοπεδικής δείχνουν ότι κατά την επούλωση οστικών καταγμάτων τα επίπεδα των δεικτών οστικού μεταβολισμού στον ορό πιθανόν να μεταβάλλονται. Οι συστηματικές αυτές μεταβολές φαίνεται πως αντικατοπτρίζουν τις υποκείμενες διεργασίες που λαμβάνουν χώρα σε ιστολογικό επίπεδο στην περιοχή της βλάβης. Παράγοντες που περιλαμβάνουν το είδος της βλάβης, τον τρόπο αντιμετώπισης και την πορεία της επούλωσης πιθανόν να μπορούν να επηρεάσουν το μέγεθος και τη χρονική διάρκεια αυτών των μεταβολών. Τα οστικά ελλείμματα αποτελούν ένα είδος οστικής βλάβης, οι μηχανισμοί επούλωσης της οποίας σε ιστολογικό επίπεδο διαφέρουν αισθητά από τον μηχανισμό επούλωσης ενός οστικού κατάγματος, λόγω των διαφορετικών μηχανικών συνθηκών που επικρατούν στην περιοχή κατά τη διάρκεια επούλωσης. Στη βιβλιογραφία έως σήμερα δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για την πιθανή επίδραση της επούλωσης οστικών ελλειμμάτων στα επίπεδα των δεικτών οστικού μεταβολισμού στον ορό. Επίσης, ανεξάρτητα από το είδος της οστικής βλάβης που μελετάται, δεν υπάρχει έως σήμερα κανένα βιβλιογραφικό δεδομένο αναφορικά με την επίδραση της χρήσης οστικού μοσχεύματος για την αντιμετώπιση της εκάστοτε οστικής βλάβης στα επίπεδα των δεικτών οστικού μεταβολισμού συστηματικά. Σκοπός: Ο πρώτος σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας παρέμβασης σε κουνέλια που υποβλήθηκαν σε πειραματική πρόκληση οστικών βλαβών στο μηριαίο οστούν ήταν η μελέτη στον ορό του αίματος των επιπέδων των δεικτών ειδική για το οστούν αλκαλική φωσφατάση (BALP), ενδιάμεσο κλάσμα της οστεοκαλσίνης (N-MID-OC), προπεπτίδιο αμινοτελικού άκρου προκολλαγόνου τύπου Ι (PINP), καρβοξυτελικά διασταυρούμενα τελοπεπτίδια κολλαγόνου τύπου Ι (CTX-I) και ανθεκτική στο άλας του τρυγικού οξέος όξινη φωσφατάση (TRAP5b) κατά τη διάρκεια της επούλωσης. Ο δεύτερος σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η συγκριτική αξιολόγηση της διαχρονικής εξέλιξης στον ορό του αίματος των επιπέδων των παραγόντων BALP, N-MID-OC, PINP, CTX-I και TRAP5b σε κουνέλια στα οποία προκλήθηκαν πειραματικά οστικές βλάβες στο μηριαίο οστούν και οι οποίες αντιμετωπίσθηκαν θεραπευτικά με πορώδεις κόκκους τιτανίου ή με αυτογενές οστικό μόσχευμα ή αφέθηκαν να επουλωθούν χωρίς μοσχευματικό υλικό, ανάλογα με τη θεραπευτική αντιμετώπιση. Υλικά και μέθοδοι: Το υλικό της παρούσας μελέτης είναι δείγματα φλεβικού αίματος που προήλθαν 45 κουνέλια τύπου New Zealand στα οποία είχαν προκληθεί πειραματικά τυποποιημένες ενδοοστικές βλάβες στο δεξί μηριαίο οστούν και είχαν αντιμετωπισθεί με βάση τυχαιοποιημένο πρωτόκολλο με μία από τις τρεις κάτωθι θεραπευτικές επιλογές: 1. Πορώδεις κόκκοι τιτανίου (PTG) και απορροφήσιμη μεμβράνη κολλαγόνου (Μ) - Ομάδα PTGM 2. Αυτογενές οστικό μόσχευμα (AG) και απορροφήσιμη μεμβράνη κολλαγόνου (Μ) - Ομάδα AGM 3. Απορροφήσιμη μεμβράνη κολλαγόνου (Μ) - Ομάδα CM Σε κάθε πειραματόζωο πραγματοποιήθηκαν αιμοληψίες προεγχειρητικά και στην 1η, 2η, 4η και 6η (τελική) μετεγχειρητική εβδομάδα. Ο ποσοτικός προσδιορισμός των δεικτών οστικού μεταβολισμού στον ορό πραγματοποιήθηκε με ανοσοενζυμική μέθοδο ELISA (Ενζυμοσύνδετης ανοσοπροσροφητικής μέτρησης, Enzyme-linked immunosorbent assay, ELISA). Τα αποτελέσματα αναλύθηκαν στατιστικά μέσω μοντέλων παλινδρόμησης για επαναλαμβανόμενες μετρήσεις. Οι συσχετίσεις μεταξύ των τιμών των διαφόρων δεικτών ανά ομάδα και εβδομάδα μέτρησης υπολογογίστηκαν με τον συντελεστή συσχέτισης Pearson {Pearson correlation coefficient (r)}. Αποτελέσματα: Η επούλωση πειραματικά προκληθέντων οστικών βλαβών χωρίς τη χρήση μοσχεύματος (ομάδα CM) οδήγησε σε στατιστικά σημαντικές διαχρονικές μεταβολές στα επίπεδα των δεικτών CTX-I και PINP. Επίσης, ορισμένες μεταβολές στα επίπεδα των δεικτών BALP και TRAP5b προσέγγισαν το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας Η διαχρονική πορεία των επιπέδων των δεικτών CTX-I, PINP, TRAP5b στο διάστημα των έξι εβδομάδων επούλωσης ακολούθησε παρόμοιο πρότυπο σε όλες τις ομάδες, ενώ το πρότυπο διέφερε για τις μεταβολές στα επίπεδα των δεικτών BALP και N-MID-OC. Η πορεία όμως των επιπέδων του δείκτη N-MID-OC ήταν παρόμοια για τις ομάδες PTGM και AGM από την 2η εβδομάδα και μετά. Τα τελικά επίπεδα όλων των δεικτών ήταν παρόμοια με τα προεγχειρητικά σε όλες τις ομάδες και δεν διέφεραν στατιστικά σημαντικά μεταξύ των ομάδων. Και οι τρεις ομάδες παρουσίασαν μη στατιστικά σημαντικά διαφορετικές διαχρονικές μεταβολές στα επίπεδα των δεικτών BALP, N-MID-OC, PINP και TRAP5b. Οι διαχρονικές μεταβολές στα επίπεδα του δείκτη CTX-Ι διέφεραν στατιστικά στην ομάδα PTGM σε σύγκριση με τις άλλες δύο ομάδες. Στις περιόδους στις οποίες οι μεταβολές διέφεραν στατιστικά σημαντικά μεταξύ των ομάδων και οι τρεις ομάδες αντέδρασαν με ανάλογο τρόπο, δηλαδή όλες με αύξηση ή όλες με μείωση των επιπέδων. Ορισμένες διαχρονικές μεταβολές των επιπέδων των δεικτών N-MID-OC και PINP μεταξύ των τριών ομάδων προσέγγισαν τα όρια της στατιστικής σημαντικότητας. Στην ομάδα PTGM υπήρχαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ των επιπέδων των ζευγών N-MID OC και PINP, N-MID-OC και TRAP5b καθώς και PINP και TRAP5b, που διατηρήθηκαν σε όλες τις χρονικές στιγμές και εμφάνιζαν κατά διαστήματα υψηλούς συντελεστές συσχέτισης. Παρόμοιο πρότυπο συσχετίσεων υπήρχε και στην ομάδα AGM, με τα τρία αυτά ζεύγη δεικτών να αποτελούν τις βασικές στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις που παρατηρήθηκαν σε αυτή την ομάδα (σε όλες τις χρονικές στιγμές εκτός από την 4η εβδομάδα). Οι συσχετίσεις ανά χρονική στιγμή ήταν ισχυρότερες στην ομάδα PTGM έναντι της AGM. Συμπεράσματα: Η επούλωση πειραματικά προκληθέντων οστικών βλαβών στο μηριάιο οστούν κουνελιών προκάλεσε στατιστικά σημαντικές μεταβολές στα επίπεδα των δεικτών CTX-I και PINP στον ορό. Επίσης, ορισμένες μεταβολές στα επίπεδα των δεικτών BALP και TRAP5b ήταν οριακά μόνο μη στατιστικά σημαντικές. Η χρήση πορωδών κόκκων τιτανίου οδήγησε σε στατιστικά σημαντική διαφορά στη μεταβολή των επιπέδων του δείκτη CTX-I σε σύγκριση με τη χρήση αυτομοσχεύματος ή την επούλωση χωρίς τη χρήση οστικού μοσχεύματος. Ορισμένες διαχρονικές μεταβολές των επιπέδων των δεικτών N-MID-OC και PINP μεταξύ των τριών ομάδων προσέγγισαν επίσης τα όρια της στατιστικής σημαντικότητας. Χρήση μεγαλύτερου δείγματος πειραματοζώων θα μπορούσε να οδηγήσει σε ασφαλέστερα συμπεράσματα για την επίδραση της χρήσης και του τύπου του οστικού μοσχεύματος στα επίπεδα των δεικτών οστικού μεταβολισμού στον ορό του αίματος κατά την διάρκεια της επούλωσης οστικών ελλειμμάτων.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η χρήση οστικών μοσχευμάτων για την ανάπλαση οστικών ελλειμμάτων αποτελεί μία ευρέως διαδεδομένη τακτική σήμερα στον τομέα της οδοντιατρικής και της εμφυτευματολoγίας. Παρότι το αυτόλογο οστικό μόσχευμα παραμένει η χρυσή σταθερά σε κάθε περίπτωση που επιδιώκεται οστική ανάπλαση, τα μειονεκτήματα που σχετίζονται εγγενώς με την λήψη του έχουν περιορίσει αισθητά την χρήση του στην κλινική πράξη. Πληθώρα υποκατάστατων μοσχευματικών υλικών είναι εμπορικά διαθέσιμα, το καθένα από τα οποία εμφανίζει διαφορετική συμπεριφορά και ιδιότητες. Μεταξύ αυτών, οι πορώδεις κόκκοι τιτανίου αποτελούν ένα αλλοπλαστικό υποκατάστατο μοσχευματικό υλικό και αρκετές προκλινικές και κλινικές μελέτες υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητά του, τόσο στον τομέα της οδοντιατρικής όσο και της ορθοπεδικής. Παρότι υπάρχουν διαθέσιμα βιβλιογραφικά δεδομένα για την επίδραση των διαφόρων τύπων οστικών μοσχευμάτων τοπικά στους ιστούς κατά την προσπάθεια ανάπλασης οστικών βλαβών, εν τούτοις δεν υπάρχει έως σήμερα κανένα διαθέσιμο στοιχείο για τη συστηματική επίδραση της χρήσης διαφόρων τύπων οστικών μοσχευμάτων κατά την προσπάθεια αντιμετώπισης οστικών βλαβών. Μελέτες από τον τομέα της ορθοπεδικής δείχνουν ότι κατά την επούλωση οστικών καταγμάτων τα επίπεδα των δεικτών οστικού μεταβολισμού στον ορό πιθανόν να μεταβάλλονται. Οι συστηματικές αυτές μεταβολές φαίνεται πως αντικατοπτρίζουν τις υποκείμενες διεργασίες που λαμβάνουν χώρα σε ιστολογικό επίπεδο στην περιοχή της βλάβης. Παράγοντες που περιλαμβάνουν το είδος της βλάβης, τον τρόπο αντιμετώπισης και την πορεία της επούλωσης πιθανόν να μπορούν να επηρεάσουν το μέγεθος και τη χρονική διάρκεια αυτών των μεταβολών. Τα οστικά ελλείμματα αποτελούν ένα είδος οστικής βλάβης, οι μηχανισμοί επούλωσης της οποίας σε ιστολογικό επίπεδο διαφέρουν αισθητά από τον μηχανισμό επούλωσης ενός οστικού κατάγματος, λόγω των διαφορετικών μηχανικών συνθηκών που επικρατούν στην περιοχή κατά τη διάρκεια επούλωσης. Στη βιβλιογραφία έως σήμερα δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για την πιθανή επίδραση της επούλωσης οστικών ελλειμμάτων στα επίπεδα των δεικτών οστικού μεταβολισμού στον ορό. Επίσης, ανεξάρτητα από το είδος της οστικής βλάβης που μελετάται, δεν υπάρχει έως σήμερα κανένα βιβλιογραφικό δεδομένο αναφορικά με την επίδραση της χρήσης οστικού μοσχεύματος για την αντιμετώπιση της εκάστοτε οστικής βλάβης στα επίπεδα των δεικτών οστικού μεταβολισμού συστηματικά. Σκοπός: Ο πρώτος σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας παρέμβασης σε κουνέλια που υποβλήθηκαν σε πειραματική πρόκληση οστικών βλαβών στο μηριαίο οστούν ήταν η μελέτη στον ορό του αίματος των επιπέδων των δεικτών ειδική για το οστούν αλκαλική φωσφατάση (BALP), ενδιάμεσο κλάσμα της οστεοκαλσίνης (N-MID-OC), προπεπτίδιο αμινοτελικού άκρου προκολλαγόνου τύπου Ι (PINP), καρβοξυτελικά διασταυρούμενα τελοπεπτίδια κολλαγόνου τύπου Ι (CTX-I) και ανθεκτική στο άλας του τρυγικού οξέος όξινη φωσφατάση (TRAP5b) κατά τη διάρκεια της επούλωσης. Ο δεύτερος σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η συγκριτική αξιολόγηση της διαχρονικής εξέλιξης στον ορό του αίματος των επιπέδων των παραγόντων BALP, N-MID-OC, PINP, CTX-I και TRAP5b σε κουνέλια στα οποία προκλήθηκαν πειραματικά οστικές βλάβες στο μηριαίο οστούν και οι οποίες αντιμετωπίσθηκαν θεραπευτικά με πορώδεις κόκκους τιτανίου ή με αυτογενές οστικό μόσχευμα ή αφέθηκαν να επουλωθούν χωρίς μοσχευματικό υλικό, ανάλογα με τη θεραπευτική αντιμετώπιση. Υλικά και μέθοδοι: Το υλικό της παρούσας μελέτης είναι δείγματα φλεβικού αίματος που προήλθαν 45 κουνέλια τύπου New Zealand στα οποία είχαν προκληθεί πειραματικά τυποποιημένες ενδοοστικές βλάβες στο δεξί μηριαίο οστούν και είχαν αντιμετωπισθεί με βάση τυχαιοποιημένο πρωτόκολλο με μία από τις τρεις κάτωθι θεραπευτικές επιλογές: 1. Πορώδεις κόκκοι τιτανίου (PTG) και απορροφήσιμη μεμβράνη κολλαγόνου (Μ) - Ομάδα PTGM 2. Αυτογενές οστικό μόσχευμα (AG) και απορροφήσιμη μεμβράνη κολλαγόνου (Μ) - Ομάδα AGM 3. Απορροφήσιμη μεμβράνη κολλαγόνου (Μ) - Ομάδα CM Σε κάθε πειραματόζωο πραγματοποιήθηκαν αιμοληψίες προεγχειρητικά και στην 1η, 2η, 4η και 6η (τελική) μετεγχειρητική εβδομάδα. Ο ποσοτικός προσδιορισμός των δεικτών οστικού μεταβολισμού στον ορό πραγματοποιήθηκε με ανοσοενζυμική μέθοδο ELISA (Ενζυμοσύνδετης ανοσοπροσροφητικής μέτρησης, Enzyme-linked immunosorbent assay, ELISA). Τα αποτελέσματα αναλύθηκαν στατιστικά μέσω μοντέλων παλινδρόμησης για επαναλαμβανόμενες μετρήσεις. Οι συσχετίσεις μεταξύ των τιμών των διαφόρων δεικτών ανά ομάδα και εβδομάδα μέτρησης υπολογογίστηκαν με τον συντελεστή συσχέτισης Pearson {Pearson correlation coefficient (r)}. Αποτελέσματα: Η επούλωση πειραματικά προκληθέντων οστικών βλαβών χωρίς τη χρήση μοσχεύματος (ομάδα CM) οδήγησε σε στατιστικά σημαντικές διαχρονικές μεταβολές στα επίπεδα των δεικτών CTX-I και PINP. Επίσης, ορισμένες μεταβολές στα επίπεδα των δεικτών BALP και TRAP5b προσέγγισαν το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας Η διαχρονική πορεία των επιπέδων των δεικτών CTX-I, PINP, TRAP5b στο διάστημα των έξι εβδομάδων επούλωσης ακολούθησε παρόμοιο πρότυπο σε όλες τις ομάδες, ενώ το πρότυπο διέφερε για τις μεταβολές στα επίπεδα των δεικτών BALP και N-MID-OC. Η πορεία όμως των επιπέδων του δείκτη N-MID-OC ήταν παρόμοια για τις ομάδες PTGM και AGM από την 2η εβδομάδα και μετά. Τα τελικά επίπεδα όλων των δεικτών ήταν παρόμοια με τα προεγχειρητικά σε όλες τις ομάδες και δεν διέφεραν στατιστικά σημαντικά μεταξύ των ομάδων. Και οι τρεις ομάδες παρουσίασαν μη στατιστικά σημαντικά διαφορετικές διαχρονικές μεταβολές στα επίπεδα των δεικτών BALP, N-MID-OC, PINP και TRAP5b. Οι διαχρονικές μεταβολές στα επίπεδα του δείκτη CTX-Ι διέφεραν στατιστικά στην ομάδα PTGM σε σύγκριση με τις άλλες δύο ομάδες. Στις περιόδους στις οποίες οι μεταβολές διέφεραν στατιστικά σημαντικά μεταξύ των ομάδων και οι τρεις ομάδες αντέδρασαν με ανάλογο τρόπο, δηλαδή όλες με αύξηση ή όλες με μείωση των επιπέδων. Ορισμένες διαχρονικές μεταβολές των επιπέδων των δεικτών N-MID-OC και PINP μεταξύ των τριών ομάδων προσέγγισαν τα όρια της στατιστικής σημαντικότητας. Στην ομάδα PTGM υπήρχαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ των επιπέδων των ζευγών N-MID OC και PINP, N-MID-OC και TRAP5b καθώς και PINP και TRAP5b, που διατηρήθηκαν σε όλες τις χρονικές στιγμές και εμφάνιζαν κατά διαστήματα υψηλούς συντελεστές συσχέτισης. Παρόμοιο πρότυπο συσχετίσεων υπήρχε και στην ομάδα AGM, με τα τρία αυτά ζεύγη δεικτών να αποτελούν τις βασικές στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις που παρατηρήθηκαν σε αυτή την ομάδα (σε όλες τις χρονικές στιγμές εκτός από την 4η εβδομάδα). Οι συσχετίσεις ανά χρονική στιγμή ήταν ισχυρότερες στην ομάδα PTGM έναντι της AGM. Συμπεράσματα: Η επούλωση πειραματικά προκληθέντων οστικών βλαβών στο μηριάιο οστούν κουνελιών προκάλεσε στατιστικά σημαντικές μεταβολές στα επίπεδα των δεικτών CTX-I και PINP στον ορό. Επίσης, ορισμένες μεταβολές στα επίπεδα των δεικτών BALP και TRAP5b ήταν οριακά μόνο μη στατιστικά σημαντικές. Η χρήση πορωδών κόκκων τιτανίου οδήγησε σε στατιστικά σημαντική διαφορά στη μεταβολή των επιπέδων του δείκτη CTX-I σε σύγκριση με τη χρήση αυτομοσχεύματος ή την επούλωση χωρίς τη χρήση οστικού μοσχεύματος. Ορισμένες διαχρονικές μεταβολές των επιπέδων των δεικτών N-MID-OC και PINP μεταξύ των τριών ομάδων προσέγγισαν επίσης τα όρια της στατιστικής σημαντικότητας. Χρήση μεγαλύτερου δείγματος πειραματοζώων θα μπορούσε να οδηγήσει σε ασφαλέστερα συμπεράσματα για την επίδραση της χρήσης και του τύπου του οστικού μοσχεύματος στα επίπεδα των δεικτών οστικού μεταβολισμού στον ορό του αίματος κατά την διάρκεια της επούλωσης οστικών ελλειμμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαραγκού Θεοδώρα","Maragkou Theodora"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:27:52Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1383226"],"render_values":[{"text":"uoadl:1383226","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1383226","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1383226","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1383226","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαραγκού Θεοδώρα","Maragkou Theodora"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1383226","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1383226"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η χρήση οστικών μοσχευμάτων για την ανάπλαση οστικών ελλειμμάτων αποτελεί μία ευρέως διαδεδομένη τακτική σήμερα στον τομέα της οδοντιατρικής και της εμφυτευματολoγίας. Παρότι το αυτόλογο οστικό μόσχευμα παραμένει η χρυσή σταθερά σε κάθε περίπτωση που επιδιώκεται οστική ανάπλαση, τα μειονεκτήματα που σχετίζονται εγγενώς με την λήψη του έχουν περιορίσει αισθητά την χρήση του στην κλινική πράξη. Πληθώρα υποκατάστατων μοσχευματικών υλικών είναι εμπορικά διαθέσιμα, το καθένα από τα οποία εμφανίζει διαφορετική συμπεριφορά και ιδιότητες. Μεταξύ αυτών, οι πορώδεις κόκκοι τιτανίου αποτελούν ένα αλλοπλαστικό υποκατάστατο μοσχευματικό υλικό και αρκετές προκλινικές και κλινικές μελέτες υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητά του, τόσο στον τομέα της οδοντιατρικής όσο και της ορθοπεδικής. Παρότι υπάρχουν διαθέσιμα βιβλιογραφικά δεδομένα για την επίδραση των διαφόρων τύπων οστικών μοσχευμάτων τοπικά στους ιστούς κατά την προσπάθεια ανάπλασης οστικών βλαβών, εν τούτοις δεν υπάρχει έως σήμερα κανένα διαθέσιμο στοιχείο για τη συστηματική επίδραση της χρήσης διαφόρων τύπων οστικών μοσχευμάτων κατά την προσπάθεια αντιμετώπισης οστικών βλαβών. Μελέτες από τον τομέα της ορθοπεδικής δείχνουν ότι κατά την επούλωση οστικών καταγμάτων τα επίπεδα των δεικτών οστικού μεταβολισμού στον ορό πιθανόν να μεταβάλλονται. Οι συστηματικές αυτές μεταβολές φαίνεται πως αντικατοπτρίζουν τις υποκείμενες διεργασίες που λαμβάνουν χώρα σε ιστολογικό επίπεδο στην περιοχή της βλάβης. Παράγοντες που περιλαμβάνουν το είδος της βλάβης, τον τρόπο αντιμετώπισης και την πορεία της επούλωσης πιθανόν να μπορούν να επηρεάσουν το μέγεθος και τη χρονική διάρκεια αυτών των μεταβολών. Τα οστικά ελλείμματα αποτελούν ένα είδος οστικής βλάβης, οι μηχανισμοί επούλωσης της οποίας σε ιστολογικό επίπεδο διαφέρουν αισθητά από τον μηχανισμό επούλωσης ενός οστικού κατάγματος, λόγω των διαφορετικών μηχανικών συνθηκών που επικρατούν στην περιοχή κατά τη διάρκεια επούλωσης. Στη βιβλιογραφία έως σήμερα δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για την πιθανή επίδραση της επούλωσης οστικών ελλειμμάτων στα επίπεδα των δεικτών οστικού μεταβολισμού στον ορό. Επίσης, ανεξάρτητα από το είδος της οστικής βλάβης που μελετάται, δεν υπάρχει έως σήμερα κανένα βιβλιογραφικό δεδομένο αναφορικά με την επίδραση της χρήσης οστικού μοσχεύματος για την αντιμετώπιση της εκάστοτε οστικής βλάβης στα επίπεδα των δεικτών οστικού μεταβολισμού συστηματικά. Σκοπός: Ο πρώτος σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας παρέμβασης σε κουνέλια που υποβλήθηκαν σε πειραματική πρόκληση οστικών βλαβών στο μηριαίο οστούν ήταν η μελέτη στον ορό του αίματος των επιπέδων των δεικτών ειδική για το οστούν αλκαλική φωσφατάση (BALP), ενδιάμεσο κλάσμα της οστεοκαλσίνης (N-MID-OC), προπεπτίδιο αμινοτελικού άκρου προκολλαγόνου τύπου Ι (PINP), καρβοξυτελικά διασταυρούμενα τελοπεπτίδια κολλαγόνου τύπου Ι (CTX-I) και ανθεκτική στο άλας του τρυγικού οξέος όξινη φωσφατάση (TRAP5b) κατά τη διάρκεια της επούλωσης. Ο δεύτερος σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η συγκριτική αξιολόγηση της διαχρονικής εξέλιξης στον ορό του αίματος των επιπέδων των παραγόντων BALP, N-MID-OC, PINP, CTX-I και TRAP5b σε κουνέλια στα οποία προκλήθηκαν πειραματικά οστικές βλάβες στο μηριαίο οστούν και οι οποίες αντιμετωπίσθηκαν θεραπευτικά με πορώδεις κόκκους τιτανίου ή με αυτογενές οστικό μόσχευμα ή αφέθηκαν να επουλωθούν χωρίς μοσχευματικό υλικό, ανάλογα με τη θεραπευτική αντιμετώπιση. Υλικά και μέθοδοι: Το υλικό της παρούσας μελέτης είναι δείγματα φλεβικού αίματος που προήλθαν 45 κουνέλια τύπου New Zealand στα οποία είχαν προκληθεί πειραματικά τυποποιημένες ενδοοστικές βλάβες στο δεξί μηριαίο οστούν και είχαν αντιμετωπισθεί με βάση τυχαιοποιημένο πρωτόκολλο με μία από τις τρεις κάτωθι θεραπευτικές επιλογές: 1. Πορώδεις κόκκοι τιτανίου (PTG) και απορροφήσιμη μεμβράνη κολλαγόνου (Μ) - Ομάδα PTGM 2. Αυτογενές οστικό μόσχευμα (AG) και απορροφήσιμη μεμβράνη κολλαγόνου (Μ) - Ομάδα AGM 3. Απορροφήσιμη μεμβράνη κολλαγόνου (Μ) - Ομάδα CM Σε κάθε πειραματόζωο πραγματοποιήθηκαν αιμοληψίες προεγχειρητικά και στην 1η, 2η, 4η και 6η (τελική) μετεγχειρητική εβδομάδα. Ο ποσοτικός προσδιορισμός των δεικτών οστικού μεταβολισμού στον ορό πραγματοποιήθηκε με ανοσοενζυμική μέθοδο ELISA (Ενζυμοσύνδετης ανοσοπροσροφητικής μέτρησης, Enzyme-linked immunosorbent assay, ELISA). Τα αποτελέσματα αναλύθηκαν στατιστικά μέσω μοντέλων παλινδρόμησης για επαναλαμβανόμενες μετρήσεις. Οι συσχετίσεις μεταξύ των τιμών των διαφόρων δεικτών ανά ομάδα και εβδομάδα μέτρησης υπολογογίστηκαν με τον συντελεστή συσχέτισης Pearson {Pearson correlation coefficient (r)}. Αποτελέσματα: Η επούλωση πειραματικά προκληθέντων οστικών βλαβών χωρίς τη χρήση μοσχεύματος (ομάδα CM) οδήγησε σε στατιστικά σημαντικές διαχρονικές μεταβολές στα επίπεδα των δεικτών CTX-I και PINP. Επίσης, ορισμένες μεταβολές στα επίπεδα των δεικτών BALP και TRAP5b προσέγγισαν το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας Η διαχρονική πορεία των επιπέδων των δεικτών CTX-I, PINP, TRAP5b στο διάστημα των έξι εβδομάδων επούλωσης ακολούθησε παρόμοιο πρότυπο σε όλες τις ομάδες, ενώ το πρότυπο διέφερε για τις μεταβολές στα επίπεδα των δεικτών BALP και N-MID-OC. Η πορεία όμως των επιπέδων του δείκτη N-MID-OC ήταν παρόμοια για τις ομάδες PTGM και AGM από την 2η εβδομάδα και μετά. Τα τελικά επίπεδα όλων των δεικτών ήταν παρόμοια με τα προεγχειρητικά σε όλες τις ομάδες και δεν διέφεραν στατιστικά σημαντικά μεταξύ των ομάδων. Και οι τρεις ομάδες παρουσίασαν μη στατιστικά σημαντικά διαφορετικές διαχρονικές μεταβολές στα επίπεδα των δεικτών BALP, N-MID-OC, PINP και TRAP5b. Οι διαχρονικές μεταβολές στα επίπεδα του δείκτη CTX-Ι διέφεραν στατιστικά στην ομάδα PTGM σε σύγκριση με τις άλλες δύο ομάδες. Στις περιόδους στις οποίες οι μεταβολές διέφεραν στατιστικά σημαντικά μεταξύ των ομάδων και οι τρεις ομάδες αντέδρασαν με ανάλογο τρόπο, δηλαδή όλες με αύξηση ή όλες με μείωση των επιπέδων. Ορισμένες διαχρονικές μεταβολές των επιπέδων των δεικτών N-MID-OC και PINP μεταξύ των τριών ομάδων προσέγγισαν τα όρια της στατιστικής σημαντικότητας. Στην ομάδα PTGM υπήρχαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ των επιπέδων των ζευγών N-MID OC και PINP, N-MID-OC και TRAP5b καθώς και PINP και TRAP5b, που διατηρήθηκαν σε όλες τις χρονικές στιγμές και εμφάνιζαν κατά διαστήματα υψηλούς συντελεστές συσχέτισης. Παρόμοιο πρότυπο συσχετίσεων υπήρχε και στην ομάδα AGM, με τα τρία αυτά ζεύγη δεικτών να αποτελούν τις βασικές στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις που παρατηρήθηκαν σε αυτή την ομάδα (σε όλες τις χρονικές στιγμές εκτός από την 4η εβδομάδα). Οι συσχετίσεις ανά χρονική στιγμή ήταν ισχυρότερες στην ομάδα PTGM έναντι της AGM. Συμπεράσματα: Η επούλωση πειραματικά προκληθέντων οστικών βλαβών στο μηριάιο οστούν κουνελιών προκάλεσε στατιστικά σημαντικές μεταβολές στα επίπεδα των δεικτών CTX-I και PINP στον ορό. Επίσης, ορισμένες μεταβολές στα επίπεδα των δεικτών BALP και TRAP5b ήταν οριακά μόνο μη στατιστικά σημαντικές. Η χρήση πορωδών κόκκων τιτανίου οδήγησε σε στατιστικά σημαντική διαφορά στη μεταβολή των επιπέδων του δείκτη CTX-I σε σύγκριση με τη χρήση αυτομοσχεύματος ή την επούλωση χωρίς τη χρήση οστικού μοσχεύματος. Ορισμένες διαχρονικές μεταβολές των επιπέδων των δεικτών N-MID-OC και PINP μεταξύ των τριών ομάδων προσέγγισαν επίσης τα όρια της στατιστικής σημαντικότητας. Χρήση μεγαλύτερου δείγματος πειραματοζώων θα μπορούσε να οδηγήσει σε ασφαλέστερα συμπεράσματα για την επίδραση της χρήσης και του τύπου του οστικού μοσχεύματος στα επίπεδα των δεικτών οστικού μεταβολισμού στον ορό του αίματος κατά την διάρκεια της επούλωσης οστικών ελλειμμάτων.","Introduction: The use of bone grafts for the regeneration of osseous defects constitutes a widely spread technique nowadays in the field of dentistry and implantology. Despite the fact that autogenous bone graft remains the gold standard in every case when bone regeneration is the endpoint, the disadvantages that are intrinsically associated with its harvesting have significantly restricted its use in clinical practice. A large variety of bone replacement grafts are commercially available, each of them showing different behavior and properties. Within them, porous titanium granules constitute an alloplastic bone replacement grafting material and several preclinical and clinical studies have supported its efficacy both in the fields of dentistry and orthopedics. Despite the fact that several evidence exists on the effect of various bone grafts locally on the tissues when applied for the treatment of osseous defects, no evidence exists up to now on the systemic effects of the use of bone grafts. Studies in the field of orthopedics have shown that during fracture healing serum levels of bone turnover markers possibly change. Those systemic changes may reflect the underlying procedures that take place at a histological level at the site of injury. Factors such as the type of injury, the treatment strategy applied and the outcome of healing are likely to affect the magnitude and the overall duration of these changes. Osseous defects are a type of tissue damage whose healing mechanisms at the histological level differ significantly from those of fracture healing, due to the different mechanical conditions that prevail at the injury site during healing. No literature data exist on the possible effect of osseous defects healing on the serum levels of bone turnover markers. Moreover, irrespective of the type of defect that is studied, no literature data exist on the effect of the use of bone grafts for the treatment of any type of osseous lesion on the serum levels of bone turnover markers. Purpose: the first purpose of the present experimental study on rabbits subjected to experimental induction of osseous defects in the femur was to evaluate the serum levels of Bone Alkaline Phosphatase (BALP), N-Terminal-Mid-molecule fragment of Osteocalcin (N-MID-OC), N-Terminal Procollagen type I Propeptides (PINP), C-Terminal Crosslinked Telopeptides of Type I Collagen (CTX), Tartrate-Resistant Acid Phosphatase 5 beta (TRAP5b) during the healing period. The second purpose was the comparative evaluation of BALP, N-MID-OC, PINP, CTX-I and TRAP5b serum level changes over time as related to the treatment strategy that was followed in rabbits subjected to experimental induction of osseous defects in the femur which were treated with the application of porous titanium granules, autogenous bone graft or were left to heal without the use of bone graft. Materials and methods: The material of the present study was blood samples collected from 45 New Zealand type rabbits that had been subjected to experimental induction of standardized osseous defects in the right femur and which were randomized in three different treatment groups: 1. Porous titanium granules (PTG) and resorbable collagen membrane (M) – PTGM group 2. Autogenous bone graft (AG) and resorbable collagen membrane (M) – AGM group 3. Resorbable collagen membrane (M) – CM group Blood samples had been collected from each animal prior to the initiation of the surgical procedure and 1, 2, 4 and 6(final) weeks postoperatively. The quantitative evaluation of bone turnover markers serum levels was carried out by ELISA method (Enzyme-linked immunosorbent assay). The results were analyzed through regression analysis models for repeated measurements. The correlations between the values of the various markers per group and measurement week were calculated with the Pearson correlation coefficient (r). Results: Healing of osseous defects without the use of bone grafts resulted in statistically significant changes of CTX-I and TRAP5b levels. Moreover, some changes in the BALP and TRAP5b serum levels only marginally failed to reach statistical significance. CTX-I, PINP and TRAP5b levels followed a similar pattern during the six week healing period in all three groups. BALP and N-MID-OC level followed a different pattern among the three groups, although N-MID-OC levels followed a similar pattern in groups PTGM and AGM after the second week of healing. The final levels of all bone turnover markers were similar to baseline values for all groups and did not statistically significantly differ among groups. BALP, N-MID-OSC, PINP and TRAP5b level changes over time did not statistically significantly differ among groups. CTX level changes statistically significantly differed between PTGM group and the other two groups. CTX levels followed a similar pattern for all groups during these time intervals. Some differences of N-MID-OC and PINP level serum level changes over time among the three groups only marginally failed to reach statistical significance. For PTGM group, there were significant positive correlations between N-MID-OC and PINP, N-MID-OC and TRAP5b as well as between PINP and TRAP5b. These correlations sustained for all time intervals showing high correlation coeffecients for several time periods. A similar correlation pattern was found for group AGM for all time intervals, except for the 4th week. The correlations were stronger for group PTGM than AGM for all time intervals. Conclusions: Healing of experimentally induced osseous defects in the rabbit femur led to statistically significant changes in the serum levels of CTX-I and PINP. Some changes in the levels of BALP and TRAP5b only marginally failed to reach statistical significance. The use of porous titanium granules for the treatment of osseous defects led to statistically significantly different serum level changes of CTX-I when compared to the use of autogenous bone graft or healing without the use of bone graft. Some differences in the serum level changes of N-MID-OC and PINP only marginally failed to reach statistical significance. A larger sample size might lead to safer conclusions on the effect of the use of various bone grafts for the treatment of osseous defects on serum levels of bone turnover markers during the healing of osseous defects."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίπεδα βιολογικών παραγόντων ενδεικτικών της μεταβολικής δραστηριότητας του οστού μετά από εφαρμογή πορωδών κόκκων τιτανίου σε πειραματόζωα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαραγκού Θεοδώρα","Maragkou Theodora"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η χρήση οστικών μοσχευμάτων για την ανάπλαση οστικών ελλειμμάτων αποτελεί μία ευρέως διαδεδομένη τακτική σήμερα στον τομέα της οδοντιατρικής και της εμφυτευματολoγίας. Παρότι το αυτόλογο οστικό μόσχευμα παραμένει η χρυσή σταθερά σε κάθε περίπτωση που επιδιώκεται οστική ανάπλαση, τα μειονεκτήματα που σχετίζονται εγγενώς με την λήψη του έχουν περιορίσει αισθητά την χρήση του στην κλινική πράξη. Πληθώρα υποκατάστατων μοσχευματικών υλικών είναι εμπορικά διαθέσιμα, το καθένα από τα οποία εμφανίζει διαφορετική συμπεριφορά και ιδιότητες. Μεταξύ αυτών, οι πορώδεις κόκκοι τιτανίου αποτελούν ένα αλλοπλαστικό υποκατάστατο μοσχευματικό υλικό και αρκετές προκλινικές και κλινικές μελέτες υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητά του, τόσο στον τομέα της οδοντιατρικής όσο και της ορθοπεδικής. Παρότι υπάρχουν διαθέσιμα βιβλιογραφικά δεδομένα για την επίδραση των διαφόρων τύπων οστικών μοσχευμάτων τοπικά στους ιστούς κατά την προσπάθεια ανάπλασης οστικών βλαβών, εν τούτοις δεν υπάρχει έως σήμερα κανένα διαθέσιμο στοιχείο για τη συστηματική επίδραση της χρήσης διαφόρων τύπων οστικών μοσχευμάτων κατά την προσπάθεια αντιμετώπισης οστικών βλαβών. Μελέτες από τον τομέα της ορθοπεδικής δείχνουν ότι κατά την επούλωση οστικών καταγμάτων τα επίπεδα των δεικτών οστικού μεταβολισμού στον ορό πιθανόν να μεταβάλλονται. Οι συστηματικές αυτές μεταβολές φαίνεται πως αντικατοπτρίζουν τις υποκείμενες διεργασίες που λαμβάνουν χώρα σε ιστολογικό επίπεδο στην περιοχή της βλάβης. Παράγοντες που περιλαμβάνουν το είδος της βλάβης, τον τρόπο αντιμετώπισης και την πορεία της επούλωσης πιθανόν να μπορούν να επηρεάσουν το μέγεθος και τη χρονική διάρκεια αυτών των μεταβολών. Τα οστικά ελλείμματα αποτελούν ένα είδος οστικής βλάβης, οι μηχανισμοί επούλωσης της οποίας σε ιστολογικό επίπεδο διαφέρουν αισθητά από τον μηχανισμό επούλωσης ενός οστικού κατάγματος, λόγω των διαφορετικών μηχανικών συνθηκών που επικρατούν στην περιοχή κατά τη διάρκεια επούλωσης. Στη βιβλιογραφία έως σήμερα δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για την πιθανή επίδραση της επούλωσης οστικών ελλειμμάτων στα επίπεδα των δεικτών οστικού μεταβολισμού στον ορό. Επίσης, ανεξάρτητα από το είδος της οστικής βλάβης που μελετάται, δεν υπάρχει έως σήμερα κανένα βιβλιογραφικό δεδομένο αναφορικά με την επίδραση της χρήσης οστικού μοσχεύματος για την αντιμετώπιση της εκάστοτε οστικής βλάβης στα επίπεδα των δεικτών οστικού μεταβολισμού συστηματικά. Σκοπός: Ο πρώτος σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας παρέμβασης σε κουνέλια που υποβλήθηκαν σε πειραματική πρόκληση οστικών βλαβών στο μηριαίο οστούν ήταν η μελέτη στον ορό του αίματος των επιπέδων των δεικτών ειδική για το οστούν αλκαλική φωσφατάση (BALP), ενδιάμεσο κλάσμα της οστεοκαλσίνης (N-MID-OC), προπεπτίδιο αμινοτελικού άκρου προκολλαγόνου τύπου Ι (PINP), καρβοξυτελικά διασταυρούμενα τελοπεπτίδια κολλαγόνου τύπου Ι (CTX-I) και ανθεκτική στο άλας του τρυγικού οξέος όξινη φωσφατάση (TRAP5b) κατά τη διάρκεια της επούλωσης. Ο δεύτερος σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η συγκριτική αξιολόγηση της διαχρονικής εξέλιξης στον ορό του αίματος των επιπέδων των παραγόντων BALP, N-MID-OC, PINP, CTX-I και TRAP5b σε κουνέλια στα οποία προκλήθηκαν πειραματικά οστικές βλάβες στο μηριαίο οστούν και οι οποίες αντιμετωπίσθηκαν θεραπευτικά με πορώδεις κόκκους τιτανίου ή με αυτογενές οστικό μόσχευμα ή αφέθηκαν να επουλωθούν χωρίς μοσχευματικό υλικό, ανάλογα με τη θεραπευτική αντιμετώπιση. Υλικά και μέθοδοι: Το υλικό της παρούσας μελέτης είναι δείγματα φλεβικού αίματος που προήλθαν 45 κουνέλια τύπου New Zealand στα οποία είχαν προκληθεί πειραματικά τυποποιημένες ενδοοστικές βλάβες στο δεξί μηριαίο οστούν και είχαν αντιμετωπισθεί με βάση τυχαιοποιημένο πρωτόκολλο με μία από τις τρεις κάτωθι θεραπευτικές επιλογές: 1. Πορώδεις κόκκοι τιτανίου (PTG) και απορροφήσιμη μεμβράνη κολλαγόνου (Μ) - Ομάδα PTGM 2. Αυτογενές οστικό μόσχευμα (AG) και απορροφήσιμη μεμβράνη κολλαγόνου (Μ) - Ομάδα AGM 3. Απορροφήσιμη μεμβράνη κολλαγόνου (Μ) - Ομάδα CM Σε κάθε πειραματόζωο πραγματοποιήθηκαν αιμοληψίες προεγχειρητικά και στην 1η, 2η, 4η και 6η (τελική) μετεγχειρητική εβδομάδα. Ο ποσοτικός προσδιορισμός των δεικτών οστικού μεταβολισμού στον ορό πραγματοποιήθηκε με ανοσοενζυμική μέθοδο ELISA (Ενζυμοσύνδετης ανοσοπροσροφητικής μέτρησης, Enzyme-linked immunosorbent assay, ELISA). Τα αποτελέσματα αναλύθηκαν στατιστικά μέσω μοντέλων παλινδρόμησης για επαναλαμβανόμενες μετρήσεις. Οι συσχετίσεις μεταξύ των τιμών των διαφόρων δεικτών ανά ομάδα και εβδομάδα μέτρησης υπολογογίστηκαν με τον συντελεστή συσχέτισης Pearson {Pearson correlation coefficient (r)}. Αποτελέσματα: Η επούλωση πειραματικά προκληθέντων οστικών βλαβών χωρίς τη χρήση μοσχεύματος (ομάδα CM) οδήγησε σε στατιστικά σημαντικές διαχρονικές μεταβολές στα επίπεδα των δεικτών CTX-I και PINP. Επίσης, ορισμένες μεταβολές στα επίπεδα των δεικτών BALP και TRAP5b προσέγγισαν το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας Η διαχρονική πορεία των επιπέδων των δεικτών CTX-I, PINP, TRAP5b στο διάστημα των έξι εβδομάδων επούλωσης ακολούθησε παρόμοιο πρότυπο σε όλες τις ομάδες, ενώ το πρότυπο διέφερε για τις μεταβολές στα επίπεδα των δεικτών BALP και N-MID-OC. Η πορεία όμως των επιπέδων του δείκτη N-MID-OC ήταν παρόμοια για τις ομάδες PTGM και AGM από την 2η εβδομάδα και μετά. Τα τελικά επίπεδα όλων των δεικτών ήταν παρόμοια με τα προεγχειρητικά σε όλες τις ομάδες και δεν διέφεραν στατιστικά σημαντικά μεταξύ των ομάδων. Και οι τρεις ομάδες παρουσίασαν μη στατιστικά σημαντικά διαφορετικές διαχρονικές μεταβολές στα επίπεδα των δεικτών BALP, N-MID-OC, PINP και TRAP5b. Οι διαχρονικές μεταβολές στα επίπεδα του δείκτη CTX-Ι διέφεραν στατιστικά στην ομάδα PTGM σε σύγκριση με τις άλλες δύο ομάδες. Στις περιόδους στις οποίες οι μεταβολές διέφεραν στατιστικά σημαντικά μεταξύ των ομάδων και οι τρεις ομάδες αντέδρασαν με ανάλογο τρόπο, δηλαδή όλες με αύξηση ή όλες με μείωση των επιπέδων. Ορισμένες διαχρονικές μεταβολές των επιπέδων των δεικτών N-MID-OC και PINP μεταξύ των τριών ομάδων προσέγγισαν τα όρια της στατιστικής σημαντικότητας. Στην ομάδα PTGM υπήρχαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ των επιπέδων των ζευγών N-MID OC και PINP, N-MID-OC και TRAP5b καθώς και PINP και TRAP5b, που διατηρήθηκαν σε όλες τις χρονικές στιγμές και εμφάνιζαν κατά διαστήματα υψηλούς συντελεστές συσχέτισης. Παρόμοιο πρότυπο συσχετίσεων υπήρχε και στην ομάδα AGM, με τα τρία αυτά ζεύγη δεικτών να αποτελούν τις βασικές στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις που παρατηρήθηκαν σε αυτή την ομάδα (σε όλες τις χρονικές στιγμές εκτός από την 4η εβδομάδα). Οι συσχετίσεις ανά χρονική στιγμή ήταν ισχυρότερες στην ομάδα PTGM έναντι της AGM. Συμπεράσματα: Η επούλωση πειραματικά προκληθέντων οστικών βλαβών στο μηριάιο οστούν κουνελιών προκάλεσε στατιστικά σημαντικές μεταβολές στα επίπεδα των δεικτών CTX-I και PINP στον ορό. Επίσης, ορισμένες μεταβολές στα επίπεδα των δεικτών BALP και TRAP5b ήταν οριακά μόνο μη στατιστικά σημαντικές. Η χρήση πορωδών κόκκων τιτανίου οδήγησε σε στατιστικά σημαντική διαφορά στη μεταβολή των επιπέδων του δείκτη CTX-I σε σύγκριση με τη χρήση αυτομοσχεύματος ή την επούλωση χωρίς τη χρήση οστικού μοσχεύματος. Ορισμένες διαχρονικές μεταβολές των επιπέδων των δεικτών N-MID-OC και PINP μεταξύ των τριών ομάδων προσέγγισαν επίσης τα όρια της στατιστικής σημαντικότητας. Χρήση μεγαλύτερου δείγματος πειραματοζώων θα μπορούσε να οδηγήσει σε ασφαλέστερα συμπεράσματα για την επίδραση της χρήσης και του τύπου του οστικού μοσχεύματος στα επίπεδα των δεικτών οστικού μεταβολισμού στον ορό του αίματος κατά την διάρκεια της επούλωσης οστικών ελλειμμάτων.","Introduction: The use of bone grafts for the regeneration of osseous defects constitutes a widely spread technique nowadays in the field of dentistry and implantology. Despite the fact that autogenous bone graft remains the gold standard in every case when bone regeneration is the endpoint, the disadvantages that are intrinsically associated with its harvesting have significantly restricted its use in clinical practice. A large variety of bone replacement grafts are commercially available, each of them showing different behavior and properties. Within them, porous titanium granules constitute an alloplastic bone replacement grafting material and several preclinical and clinical studies have supported its efficacy both in the fields of dentistry and orthopedics. Despite the fact that several evidence exists on the effect of various bone grafts locally on the tissues when applied for the treatment of osseous defects, no evidence exists up to now on the systemic effects of the use of bone grafts. Studies in the field of orthopedics have shown that during fracture healing serum levels of bone turnover markers possibly change. Those systemic changes may reflect the underlying procedures that take place at a histological level at the site of injury. Factors such as the type of injury, the treatment strategy applied and the outcome of healing are likely to affect the magnitude and the overall duration of these changes. Osseous defects are a type of tissue damage whose healing mechanisms at the histological level differ significantly from those of fracture healing, due to the different mechanical conditions that prevail at the injury site during healing. No literature data exist on the possible effect of osseous defects healing on the serum levels of bone turnover markers. Moreover, irrespective of the type of defect that is studied, no literature data exist on the effect of the use of bone grafts for the treatment of any type of osseous lesion on the serum levels of bone turnover markers. Purpose: the first purpose of the present experimental study on rabbits subjected to experimental induction of osseous defects in the femur was to evaluate the serum levels of Bone Alkaline Phosphatase (BALP), N-Terminal-Mid-molecule fragment of Osteocalcin (N-MID-OC), N-Terminal Procollagen type I Propeptides (PINP), C-Terminal Crosslinked Telopeptides of Type I Collagen (CTX), Tartrate-Resistant Acid Phosphatase 5 beta (TRAP5b) during the healing period. The second purpose was the comparative evaluation of BALP, N-MID-OC, PINP, CTX-I and TRAP5b serum level changes over time as related to the treatment strategy that was followed in rabbits subjected to experimental induction of osseous defects in the femur which were treated with the application of porous titanium granules, autogenous bone graft or were left to heal without the use of bone graft. Materials and methods: The material of the present study was blood samples collected from 45 New Zealand type rabbits that had been subjected to experimental induction of standardized osseous defects in the right femur and which were randomized in three different treatment groups: 1. Porous titanium granules (PTG) and resorbable collagen membrane (M) – PTGM group 2. Autogenous bone graft (AG) and resorbable collagen membrane (M) – AGM group 3. Resorbable collagen membrane (M) – CM group Blood samples had been collected from each animal prior to the initiation of the surgical procedure and 1, 2, 4 and 6(final) weeks postoperatively. The quantitative evaluation of bone turnover markers serum levels was carried out by ELISA method (Enzyme-linked immunosorbent assay). The results were analyzed through regression analysis models for repeated measurements. The correlations between the values of the various markers per group and measurement week were calculated with the Pearson correlation coefficient (r). Results: Healing of osseous defects without the use of bone grafts resulted in statistically significant changes of CTX-I and TRAP5b levels. Moreover, some changes in the BALP and TRAP5b serum levels only marginally failed to reach statistical significance. CTX-I, PINP and TRAP5b levels followed a similar pattern during the six week healing period in all three groups. BALP and N-MID-OC level followed a different pattern among the three groups, although N-MID-OC levels followed a similar pattern in groups PTGM and AGM after the second week of healing. The final levels of all bone turnover markers were similar to baseline values for all groups and did not statistically significantly differ among groups. BALP, N-MID-OSC, PINP and TRAP5b level changes over time did not statistically significantly differ among groups. CTX level changes statistically significantly differed between PTGM group and the other two groups. CTX levels followed a similar pattern for all groups during these time intervals. Some differences of N-MID-OC and PINP level serum level changes over time among the three groups only marginally failed to reach statistical significance. For PTGM group, there were significant positive correlations between N-MID-OC and PINP, N-MID-OC and TRAP5b as well as between PINP and TRAP5b. These correlations sustained for all time intervals showing high correlation coeffecients for several time periods. A similar correlation pattern was found for group AGM for all time intervals, except for the 4th week. The correlations were stronger for group PTGM than AGM for all time intervals. Conclusions: Healing of experimentally induced osseous defects in the rabbit femur led to statistically significant changes in the serum levels of CTX-I and PINP. Some changes in the levels of BALP and TRAP5b only marginally failed to reach statistical significance. The use of porous titanium granules for the treatment of osseous defects led to statistically significantly different serum level changes of CTX-I when compared to the use of autogenous bone graft or healing without the use of bone graft. Some differences in the serum level changes of N-MID-OC and PINP only marginally failed to reach statistical significance. A larger sample size might lead to safer conclusions on the effect of the use of various bone grafts for the treatment of osseous defects on serum levels of bone turnover markers during the healing of osseous defects."],"dc:identifier":["uoadl:1383226","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1383226"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επίπεδα βιολογικών παραγόντων ενδεικτικών της μεταβολικής δραστηριότητας του οστού μετά από εφαρμογή πορωδών κόκκων τιτανίου σε πειραματόζωα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:52Z"}