{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1383344"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1383344","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Απλούστευση διοικητικών διαδικασιών ως εργαλείο ποιότητας στη δημόσια διοίκηση.","abstract":"Σκο̟ός της ̟αρούσας εργασίας είναι η εξέταση της έννοιας και του ̟εριεχομένου της α̟λούστευσης των διοικητικών διαδικασιών, η θεωρητική της τεκμηρίωση και η μελέτη του τρό̟ου με τον ο̟οίον εφαρμόστηκε η σχετική ̟ολιτική στην Ελλάδα α̟ό τη δεκαετία 1980 ως σήμερα. Μέσα α̟ό την ανάλυση του ̟εριεχομένου του θεσμικού ̟λαισίου και της εφαρμογής του εξάγονται συμ̟εράσματα τόσο για το βαθμό ε̟ιτυχίας της ̟ολιτικής και τους λόγους α̟όκλισης α̟ό το ε̟ιθυμητό α̟οτέλεσμα. Η ̟ολιτική α̟λούστευσης αξιολογείται ε̟ίσης μέσα α̟ό τη μελέτη ̟ερί̟τωσης της αδειοδότησης των μετα̟οιητικών ε̟ιχειρήσεων, μια διαδικασία η ο̟οία λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της (σύνθετη διαδικασία, η ο̟οία χαρακτηρίζεται α̟ό ένα ̟ολύ̟λοκο θεσμικό ̟λαίσιο, υψηλό βαθμό συναρμοδιοτήτων) α̟οτελεί ένα αντι̟ροσω̟ευτικό ̟αράδειγμα εφαρμογής των βασικών αρχών και τεχνικών α̟λούστευσης. Στην ̟ρώτη ενότητα της εργασίας καταγράφονται οι βασικές θεωρητικές ̟ροσεγγίσεις και οι εννοιολογικοί ̟ροσδιορισμοί για τον ανασχεδιασμό και τη βελτίωση των ε̟ιχειρησιακών διαδικασιών (Business Process Re-engineering και Business Process Improvement αντίστοιχα). Οι συγκεκριμένες θεωρίες αναδύθηκαν μεν α̟ό τους κόλ̟ους του ιδιωτικού τομέα (με κεντρική ιδέα την αυτό-βελτίωση ενός οργανισμού μέσω της Διοίκησης Διαδικασιών-Process Management), θεωρούνται όμως θεωρητικό εφαλτήριο για την α̟λούστευση των διοικητικών διαδικασιών και στο δημόσιο τομέα, με τις κατάλληλες ̟ροσαρμογές στην ιδιαιτερότητα της γραφειοκρατικής λειτουργίας. Στη δεύτερη ενότητα αναλύεται η α̟λούστευση των διοικητικών διαδικασιών, ως έννοια και ως διακριτή δημόσια ̟ολιτική. Βασικός ορισμός της έννοιας της α̟λούστευσης και ̟αράλληλα ορισμός του ̟ροβλήματος είναι ο ̟εριορισμός της γραφειοκρατίας σε 2 βασικές διαστάσεις: την α̟λούστευση τω νομοθετικών ρυθμίσεων και των διοικητικών διαδικασιών με εργαλεία διάφορα μοντέλα μέτρησης των διοικητικών βαρών. Ακόμη, διασαφηνίζεται η σχέση της α̟λούστευσης τόσο με την ̟ολιτική Καλής νομοθέτησης, όσο και με τα εργαλεία Τεχνολογιών Πληροφοριών και Ε̟ικοινωνίας (εφεξής Τ.Π.Ε.). Τέλος, καταγράφονται τα στάδια και κριτήρια για μια α̟οτελεσματική στρατηγική α̟λούστευσης και οι βασικές τεχνικές βελτίωσης. Η τρίτη ενότητα α̟οτυ̟ώνει την ̟ολιτική α̟λούστευσης στην Ελλάδα α̟ό τη δεκαετία 1980 μέχρι και σήμερα. Μέσα α̟ό τις εγγενείς ̟αθογένειες του ελληνικού διοικητικού συστήματος (η διαστρεβλωμένη σχέση κράτους-̟ολίτη, το φαινόμενο του νομικισμού, τα λεγόμενα «οχυρά» της δημόσιας διοίκησης και το έλλειμμα συντονισμού μεταξύ των υ̟ηρεσιών) αναδύεται η ανάγκη θέσ̟ισης ρυθμίσεων ̟ου α̟λουστεύουν τον ̟ολύ̟λοκο τρό̟ο με τον ο̟οίο λειτουργούν οι δημόσιες υ̟ηρεσίες. Στο δεύτερο και τρίτο μέρος αυτής της ενότητας καταγράφεται η ̟ορεία της ̟ροσ̟άθειας εκσυγχρονισμού της δημόσιας διοίκησης μέσα α̟ό την ανάλυση των κυριότερων κανόνων δικαίου ̟ου εισήγαγαν τη βελτίωση και την α̟λο̟οίηση των διαδικασιών, οι θεσμοί και τα ̟ρογράμματα ̟ου έχουν καταρτιστεί ̟ρος αυτήν την κατεύθυνση α̟ό τη δεκαετία του ΄80 κι έ̟ειτα. Βασικές τεχνικές ̟ου χρησιμο̟οιήθηκαν είναι η κατάργηση ή η αντικατάσταση δικαιολογητικών με μια α̟λή υ̟εύθυνη δήλωση, η μείωση των υ̟ογραφών στα δημόσια έγγραφα, η αυτε̟άγγελτη εσωτερική αναζήτηση δικαιολογητικών, η μείωση των ̟ροθεσμιών α̟άντησης της διοίκησης, η σιω̟ηρή έγκριση αιτήματος και η μείωση των συναρμοδιοτήτων. Η τέταρτη ενότητα α̟οτελεί τη μελέτη ̟ερί̟τωσης της διαδικασίας αδειοδότησης μιας μετα̟οιητικής ε̟ιχείρησης, μέσα α̟ό την ανάλυση του ̟εριεχομένου του θεσμικού 7 ̟λαισίου ̟ου τη διέ̟ει και την αξιολόγηση της ε̟ιτυχίας εφαρμογής της. Βασικό συμ̟έρασμα είναι η υψηλή ̟ολυ̟λοκότητα του θεσμικού ̟λαισίου ̟ου διέ̟ει τη διαδικασία αδειοδότησης, οι συναρμοδιότητες ̟ολλών Υ̟ουργείων, ο κατακερματισμός των ρυθμίσεων και η α̟ουσία της λογικής ενιαίας αντιμετώ̟ισης του θέματος. Τέλος, στην ̟έμ̟τη και τελευταία ενότητα (Συζήτηση) αξιολογείται η εν λόγω ̟ολιτική στο σύνολό της και εξάγονται βασικά συμ̟εράσματα. Πρώτον ως ̟ρος την ε̟άρκεια του ̟εριεχομένου των ρυθμίσεων (φάση σχεδιασμού της ̟ολιτικής) και δεύτερον ως ̟ρος την ελλι̟ή εφαρμογή η ο̟οία οφείλεται εν ̟ολλοίς στην α̟ροθυμία της διοίκησης, την έλλειψη υ̟οδομών, συνεργασίας και συντονισμού μεταξύ των υ̟ηρεσιών και την α̟ουσία μηχανισμού αξιολόγησης.","abstract_html":"Σκο̟ός της ̟αρούσας εργασίας είναι η εξέταση της έννοιας και του ̟εριεχομένου της α̟λούστευσης των διοικητικών διαδικασιών, η θεωρητική της τεκμηρίωση και η μελέτη του τρό̟ου με τον ο̟οίον εφαρμόστηκε η σχετική ̟ολιτική στην Ελλάδα α̟ό τη δεκαετία 1980 ως σήμερα. Μέσα α̟ό την ανάλυση του ̟εριεχομένου του θεσμικού ̟λαισίου και της εφαρμογής του εξάγονται συμ̟εράσματα τόσο για το βαθμό ε̟ιτυχίας της ̟ολιτικής και τους λόγους α̟όκλισης α̟ό το ε̟ιθυμητό α̟οτέλεσμα. Η ̟ολιτική α̟λούστευσης αξιολογείται ε̟ίσης μέσα α̟ό τη μελέτη ̟ερί̟τωσης της αδειοδότησης των μετα̟οιητικών ε̟ιχειρήσεων, μια διαδικασία η ο̟οία λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της (σύνθετη διαδικασία, η ο̟οία χαρακτηρίζεται α̟ό ένα ̟ολύ̟λοκο θεσμικό ̟λαίσιο, υψηλό βαθμό συναρμοδιοτήτων) α̟οτελεί ένα αντι̟ροσω̟ευτικό ̟αράδειγμα εφαρμογής των βασικών αρχών και τεχνικών α̟λούστευσης. Στην ̟ρώτη ενότητα της εργασίας καταγράφονται οι βασικές θεωρητικές ̟ροσεγγίσεις και οι εννοιολογικοί ̟ροσδιορισμοί για τον ανασχεδιασμό και τη βελτίωση των ε̟ιχειρησιακών διαδικασιών (Business Process Re-engineering και Business Process Improvement αντίστοιχα). Οι συγκεκριμένες θεωρίες αναδύθηκαν μεν α̟ό τους κόλ̟ους του ιδιωτικού τομέα (με κεντρική ιδέα την αυτό-βελτίωση ενός οργανισμού μέσω της Διοίκησης Διαδικασιών-Process Management), θεωρούνται όμως θεωρητικό εφαλτήριο για την α̟λούστευση των διοικητικών διαδικασιών και στο δημόσιο τομέα, με τις κατάλληλες ̟ροσαρμογές στην ιδιαιτερότητα της γραφειοκρατικής λειτουργίας. Στη δεύτερη ενότητα αναλύεται η α̟λούστευση των διοικητικών διαδικασιών, ως έννοια και ως διακριτή δημόσια ̟ολιτική. Βασικός ορισμός της έννοιας της α̟λούστευσης και ̟αράλληλα ορισμός του ̟ροβλήματος είναι ο ̟εριορισμός της γραφειοκρατίας σε 2 βασικές διαστάσεις: την α̟λούστευση τω νομοθετικών ρυθμίσεων και των διοικητικών διαδικασιών με εργαλεία διάφορα μοντέλα μέτρησης των διοικητικών βαρών. Ακόμη, διασαφηνίζεται η σχέση της α̟λούστευσης τόσο με την ̟ολιτική Καλής νομοθέτησης, όσο και με τα εργαλεία Τεχνολογιών Πληροφοριών και Ε̟ικοινωνίας (εφεξής Τ.Π.Ε.). Τέλος, καταγράφονται τα στάδια και κριτήρια για μια α̟οτελεσματική στρατηγική α̟λούστευσης και οι βασικές τεχνικές βελτίωσης. Η τρίτη ενότητα α̟οτυ̟ώνει την ̟ολιτική α̟λούστευσης στην Ελλάδα α̟ό τη δεκαετία 1980 μέχρι και σήμερα. Μέσα α̟ό τις εγγενείς ̟αθογένειες του ελληνικού διοικητικού συστήματος (η διαστρεβλωμένη σχέση κράτους-̟ολίτη, το φαινόμενο του νομικισμού, τα λεγόμενα «οχυρά» της δημόσιας διοίκησης και το έλλειμμα συντονισμού μεταξύ των υ̟ηρεσιών) αναδύεται η ανάγκη θέσ̟ισης ρυθμίσεων ̟ου α̟λουστεύουν τον ̟ολύ̟λοκο τρό̟ο με τον ο̟οίο λειτουργούν οι δημόσιες υ̟ηρεσίες. Στο δεύτερο και τρίτο μέρος αυτής της ενότητας καταγράφεται η ̟ορεία της ̟ροσ̟άθειας εκσυγχρονισμού της δημόσιας διοίκησης μέσα α̟ό την ανάλυση των κυριότερων κανόνων δικαίου ̟ου εισήγαγαν τη βελτίωση και την α̟λο̟οίηση των διαδικασιών, οι θεσμοί και τα ̟ρογράμματα ̟ου έχουν καταρτιστεί ̟ρος αυτήν την κατεύθυνση α̟ό τη δεκαετία του ΄80 κι έ̟ειτα. Βασικές τεχνικές ̟ου χρησιμο̟οιήθηκαν είναι η κατάργηση ή η αντικατάσταση δικαιολογητικών με μια α̟λή υ̟εύθυνη δήλωση, η μείωση των υ̟ογραφών στα δημόσια έγγραφα, η αυτε̟άγγελτη εσωτερική αναζήτηση δικαιολογητικών, η μείωση των ̟ροθεσμιών α̟άντησης της διοίκησης, η σιω̟ηρή έγκριση αιτήματος και η μείωση των συναρμοδιοτήτων. Η τέταρτη ενότητα α̟οτελεί τη μελέτη ̟ερί̟τωσης της διαδικασίας αδειοδότησης μιας μετα̟οιητικής ε̟ιχείρησης, μέσα α̟ό την ανάλυση του ̟εριεχομένου του θεσμικού 7 ̟λαισίου ̟ου τη διέ̟ει και την αξιολόγηση της ε̟ιτυχίας εφαρμογής της. Βασικό συμ̟έρασμα είναι η υψηλή ̟ολυ̟λοκότητα του θεσμικού ̟λαισίου ̟ου διέ̟ει τη διαδικασία αδειοδότησης, οι συναρμοδιότητες ̟ολλών Υ̟ουργείων, ο κατακερματισμός των ρυθμίσεων και η α̟ουσία της λογικής ενιαίας αντιμετώ̟ισης του θέματος. Τέλος, στην ̟έμ̟τη και τελευταία ενότητα (Συζήτηση) αξιολογείται η εν λόγω ̟ολιτική στο σύνολό της και εξάγονται βασικά συμ̟εράσματα. Πρώτον ως ̟ρος την ε̟άρκεια του ̟εριεχομένου των ρυθμίσεων (φάση σχεδιασμού της ̟ολιτικής) και δεύτερον ως ̟ρος την ελλι̟ή εφαρμογή η ο̟οία οφείλεται εν ̟ολλοίς στην α̟ροθυμία της διοίκησης, την έλλειψη υ̟οδομών, συνεργασίας και συντονισμού μεταξύ των υ̟ηρεσιών και την α̟ουσία μηχανισμού αξιολόγησης.","abstract_has_math":false,"creators":["Σγούρου Διονυσία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:27:56Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1383344"],"render_values":[{"text":"uoadl:1383344","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1383344","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1383344","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1383344","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σγούρου Διονυσία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1383344","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1383344"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκο̟ός της ̟αρούσας εργασίας είναι η εξέταση της έννοιας και του ̟εριεχομένου της α̟λούστευσης των διοικητικών διαδικασιών, η θεωρητική της τεκμηρίωση και η μελέτη του τρό̟ου με τον ο̟οίον εφαρμόστηκε η σχετική ̟ολιτική στην Ελλάδα α̟ό τη δεκαετία 1980 ως σήμερα. Μέσα α̟ό την ανάλυση του ̟εριεχομένου του θεσμικού ̟λαισίου και της εφαρμογής του εξάγονται συμ̟εράσματα τόσο για το βαθμό ε̟ιτυχίας της ̟ολιτικής και τους λόγους α̟όκλισης α̟ό το ε̟ιθυμητό α̟οτέλεσμα. Η ̟ολιτική α̟λούστευσης αξιολογείται ε̟ίσης μέσα α̟ό τη μελέτη ̟ερί̟τωσης της αδειοδότησης των μετα̟οιητικών ε̟ιχειρήσεων, μια διαδικασία η ο̟οία λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της (σύνθετη διαδικασία, η ο̟οία χαρακτηρίζεται α̟ό ένα ̟ολύ̟λοκο θεσμικό ̟λαίσιο, υψηλό βαθμό συναρμοδιοτήτων) α̟οτελεί ένα αντι̟ροσω̟ευτικό ̟αράδειγμα εφαρμογής των βασικών αρχών και τεχνικών α̟λούστευσης. Στην ̟ρώτη ενότητα της εργασίας καταγράφονται οι βασικές θεωρητικές ̟ροσεγγίσεις και οι εννοιολογικοί ̟ροσδιορισμοί για τον ανασχεδιασμό και τη βελτίωση των ε̟ιχειρησιακών διαδικασιών (Business Process Re-engineering και Business Process Improvement αντίστοιχα). Οι συγκεκριμένες θεωρίες αναδύθηκαν μεν α̟ό τους κόλ̟ους του ιδιωτικού τομέα (με κεντρική ιδέα την αυτό-βελτίωση ενός οργανισμού μέσω της Διοίκησης Διαδικασιών-Process Management), θεωρούνται όμως θεωρητικό εφαλτήριο για την α̟λούστευση των διοικητικών διαδικασιών και στο δημόσιο τομέα, με τις κατάλληλες ̟ροσαρμογές στην ιδιαιτερότητα της γραφειοκρατικής λειτουργίας. Στη δεύτερη ενότητα αναλύεται η α̟λούστευση των διοικητικών διαδικασιών, ως έννοια και ως διακριτή δημόσια ̟ολιτική. Βασικός ορισμός της έννοιας της α̟λούστευσης και ̟αράλληλα ορισμός του ̟ροβλήματος είναι ο ̟εριορισμός της γραφειοκρατίας σε 2 βασικές διαστάσεις: την α̟λούστευση τω νομοθετικών ρυθμίσεων και των διοικητικών διαδικασιών με εργαλεία διάφορα μοντέλα μέτρησης των διοικητικών βαρών. Ακόμη, διασαφηνίζεται η σχέση της α̟λούστευσης τόσο με την ̟ολιτική Καλής νομοθέτησης, όσο και με τα εργαλεία Τεχνολογιών Πληροφοριών και Ε̟ικοινωνίας (εφεξής Τ.Π.Ε.). Τέλος, καταγράφονται τα στάδια και κριτήρια για μια α̟οτελεσματική στρατηγική α̟λούστευσης και οι βασικές τεχνικές βελτίωσης. Η τρίτη ενότητα α̟οτυ̟ώνει την ̟ολιτική α̟λούστευσης στην Ελλάδα α̟ό τη δεκαετία 1980 μέχρι και σήμερα. Μέσα α̟ό τις εγγενείς ̟αθογένειες του ελληνικού διοικητικού συστήματος (η διαστρεβλωμένη σχέση κράτους-̟ολίτη, το φαινόμενο του νομικισμού, τα λεγόμενα «οχυρά» της δημόσιας διοίκησης και το έλλειμμα συντονισμού μεταξύ των υ̟ηρεσιών) αναδύεται η ανάγκη θέσ̟ισης ρυθμίσεων ̟ου α̟λουστεύουν τον ̟ολύ̟λοκο τρό̟ο με τον ο̟οίο λειτουργούν οι δημόσιες υ̟ηρεσίες. Στο δεύτερο και τρίτο μέρος αυτής της ενότητας καταγράφεται η ̟ορεία της ̟ροσ̟άθειας εκσυγχρονισμού της δημόσιας διοίκησης μέσα α̟ό την ανάλυση των κυριότερων κανόνων δικαίου ̟ου εισήγαγαν τη βελτίωση και την α̟λο̟οίηση των διαδικασιών, οι θεσμοί και τα ̟ρογράμματα ̟ου έχουν καταρτιστεί ̟ρος αυτήν την κατεύθυνση α̟ό τη δεκαετία του ΄80 κι έ̟ειτα. Βασικές τεχνικές ̟ου χρησιμο̟οιήθηκαν είναι η κατάργηση ή η αντικατάσταση δικαιολογητικών με μια α̟λή υ̟εύθυνη δήλωση, η μείωση των υ̟ογραφών στα δημόσια έγγραφα, η αυτε̟άγγελτη εσωτερική αναζήτηση δικαιολογητικών, η μείωση των ̟ροθεσμιών α̟άντησης της διοίκησης, η σιω̟ηρή έγκριση αιτήματος και η μείωση των συναρμοδιοτήτων. Η τέταρτη ενότητα α̟οτελεί τη μελέτη ̟ερί̟τωσης της διαδικασίας αδειοδότησης μιας μετα̟οιητικής ε̟ιχείρησης, μέσα α̟ό την ανάλυση του ̟εριεχομένου του θεσμικού 7 ̟λαισίου ̟ου τη διέ̟ει και την αξιολόγηση της ε̟ιτυχίας εφαρμογής της. Βασικό συμ̟έρασμα είναι η υψηλή ̟ολυ̟λοκότητα του θεσμικού ̟λαισίου ̟ου διέ̟ει τη διαδικασία αδειοδότησης, οι συναρμοδιότητες ̟ολλών Υ̟ουργείων, ο κατακερματισμός των ρυθμίσεων και η α̟ουσία της λογικής ενιαίας αντιμετώ̟ισης του θέματος. Τέλος, στην ̟έμ̟τη και τελευταία ενότητα (Συζήτηση) αξιολογείται η εν λόγω ̟ολιτική στο σύνολό της και εξάγονται βασικά συμ̟εράσματα. Πρώτον ως ̟ρος την ε̟άρκεια του ̟εριεχομένου των ρυθμίσεων (φάση σχεδιασμού της ̟ολιτικής) και δεύτερον ως ̟ρος την ελλι̟ή εφαρμογή η ο̟οία οφείλεται εν ̟ολλοίς στην α̟ροθυμία της διοίκησης, την έλλειψη υ̟οδομών, συνεργασίας και συντονισμού μεταξύ των υ̟ηρεσιών και την α̟ουσία μηχανισμού αξιολόγησης.","The purpose of this dissertation is the examination of the meaning and scope of the simplification of administrative procedures, the theoretical approaches and the elaboration of how this specific policy has been applied n Greece from the 1980s to the present. Through content analysis of the institutional framework and its implementation we draw conclusions as to the degree of the success of this policy and the reasons for the deviation from the desired effect. The simplification policy is also evaluated through the case study of the licensing of manufacturing business, a process the special features of which (complexity of process, labyrinthine institutional framework and a high degree of co-responsibilities) renders it a prime example of how the basic simplification principles and techniques are applied. The first section of the paper elaborates the main theoretical approaches and conceptual determinations for the redesign and improvement of business processes (Business Process Re-engineering and Business Process Improvement respectively). These theories emerged from the private sector (having as a core idea the selfimprovement of an organization through Process Management), but they are considered to be the theoretical springboard for the simplification of administrative procedures in the public sector as well, taking into account the necessary adjustments to the bureaucratic function of the public sector. The second section discusses the simplification of administrative procedures, as a concept and as a distinctive public policy. Basic definition of the simplification (and at the same time the determination of the problem) is cutting red tape in two main dimensions: the regulations and the administrative procedures using tools and various models for measuring administrative burdens. Moreover, this study clarifies the relationship between administrative simplification and the policy for Better Regulation and the tools of Information and Communication Technologies. Finally, the basic steps and criteria for an effective simplification strategy are being listed in the final chapter. The third section illustrates the simplification policy in Greece from the 1980s until today. Through the inherent pathologies of Greek administrative system (the distorted state-citizen relationship, law inflation, the so called \"strongholds\" of bureaucracy and the shortfall of coordination between services) the need for regulations that simplify the complex way in which operate public services emerges. The second and third part of this section records the progress of modernization of public administration through the analysis of the main legal rules introduced to improve and simplify procedures, to introduce new institutions and programs since the decade 80 onwards. Basic techniques used are the abolition or replacement of documents with a simple affirmation, the reduction of necessary signatures of public documents, the internal sharing of supporting documents, the shortening of time period in which the competent authority must deliver the service, the tacit approval of the application and the reduction of joint competences. The fourth section is a case study of the licensing process of a manufacturing company, through the analysis of the content of the institutional framework and the degree of the implementation. The key finding are the high complexity of the institutional framework governing the licensing process, the joint competences of several ministries, the fragmentation of regulation and the lack of a consistent approach of the subject. 9 Finally, the fifth and last section (Discussion) evaluates this policy as a whole and basic conclusions are drawn. First as to the adequacy of the content of the regulations (planning phase) and secondly as to the poor implementation due largely to the reluctance of management, the lack of infrastructure, cooperation and coordination between the services and the lack of an efficient evaluation mechanism."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Απλούστευση διοικητικών διαδικασιών ως εργαλείο ποιότητας στη δημόσια διοίκηση."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σγούρου Διονυσία"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Σκο̟ός της ̟αρούσας εργασίας είναι η εξέταση της έννοιας και του ̟εριεχομένου της α̟λούστευσης των διοικητικών διαδικασιών, η θεωρητική της τεκμηρίωση και η μελέτη του τρό̟ου με τον ο̟οίον εφαρμόστηκε η σχετική ̟ολιτική στην Ελλάδα α̟ό τη δεκαετία 1980 ως σήμερα. Μέσα α̟ό την ανάλυση του ̟εριεχομένου του θεσμικού ̟λαισίου και της εφαρμογής του εξάγονται συμ̟εράσματα τόσο για το βαθμό ε̟ιτυχίας της ̟ολιτικής και τους λόγους α̟όκλισης α̟ό το ε̟ιθυμητό α̟οτέλεσμα. Η ̟ολιτική α̟λούστευσης αξιολογείται ε̟ίσης μέσα α̟ό τη μελέτη ̟ερί̟τωσης της αδειοδότησης των μετα̟οιητικών ε̟ιχειρήσεων, μια διαδικασία η ο̟οία λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της (σύνθετη διαδικασία, η ο̟οία χαρακτηρίζεται α̟ό ένα ̟ολύ̟λοκο θεσμικό ̟λαίσιο, υψηλό βαθμό συναρμοδιοτήτων) α̟οτελεί ένα αντι̟ροσω̟ευτικό ̟αράδειγμα εφαρμογής των βασικών αρχών και τεχνικών α̟λούστευσης. Στην ̟ρώτη ενότητα της εργασίας καταγράφονται οι βασικές θεωρητικές ̟ροσεγγίσεις και οι εννοιολογικοί ̟ροσδιορισμοί για τον ανασχεδιασμό και τη βελτίωση των ε̟ιχειρησιακών διαδικασιών (Business Process Re-engineering και Business Process Improvement αντίστοιχα). Οι συγκεκριμένες θεωρίες αναδύθηκαν μεν α̟ό τους κόλ̟ους του ιδιωτικού τομέα (με κεντρική ιδέα την αυτό-βελτίωση ενός οργανισμού μέσω της Διοίκησης Διαδικασιών-Process Management), θεωρούνται όμως θεωρητικό εφαλτήριο για την α̟λούστευση των διοικητικών διαδικασιών και στο δημόσιο τομέα, με τις κατάλληλες ̟ροσαρμογές στην ιδιαιτερότητα της γραφειοκρατικής λειτουργίας. Στη δεύτερη ενότητα αναλύεται η α̟λούστευση των διοικητικών διαδικασιών, ως έννοια και ως διακριτή δημόσια ̟ολιτική. Βασικός ορισμός της έννοιας της α̟λούστευσης και ̟αράλληλα ορισμός του ̟ροβλήματος είναι ο ̟εριορισμός της γραφειοκρατίας σε 2 βασικές διαστάσεις: την α̟λούστευση τω νομοθετικών ρυθμίσεων και των διοικητικών διαδικασιών με εργαλεία διάφορα μοντέλα μέτρησης των διοικητικών βαρών. Ακόμη, διασαφηνίζεται η σχέση της α̟λούστευσης τόσο με την ̟ολιτική Καλής νομοθέτησης, όσο και με τα εργαλεία Τεχνολογιών Πληροφοριών και Ε̟ικοινωνίας (εφεξής Τ.Π.Ε.). Τέλος, καταγράφονται τα στάδια και κριτήρια για μια α̟οτελεσματική στρατηγική α̟λούστευσης και οι βασικές τεχνικές βελτίωσης. Η τρίτη ενότητα α̟οτυ̟ώνει την ̟ολιτική α̟λούστευσης στην Ελλάδα α̟ό τη δεκαετία 1980 μέχρι και σήμερα. Μέσα α̟ό τις εγγενείς ̟αθογένειες του ελληνικού διοικητικού συστήματος (η διαστρεβλωμένη σχέση κράτους-̟ολίτη, το φαινόμενο του νομικισμού, τα λεγόμενα «οχυρά» της δημόσιας διοίκησης και το έλλειμμα συντονισμού μεταξύ των υ̟ηρεσιών) αναδύεται η ανάγκη θέσ̟ισης ρυθμίσεων ̟ου α̟λουστεύουν τον ̟ολύ̟λοκο τρό̟ο με τον ο̟οίο λειτουργούν οι δημόσιες υ̟ηρεσίες. Στο δεύτερο και τρίτο μέρος αυτής της ενότητας καταγράφεται η ̟ορεία της ̟ροσ̟άθειας εκσυγχρονισμού της δημόσιας διοίκησης μέσα α̟ό την ανάλυση των κυριότερων κανόνων δικαίου ̟ου εισήγαγαν τη βελτίωση και την α̟λο̟οίηση των διαδικασιών, οι θεσμοί και τα ̟ρογράμματα ̟ου έχουν καταρτιστεί ̟ρος αυτήν την κατεύθυνση α̟ό τη δεκαετία του ΄80 κι έ̟ειτα. Βασικές τεχνικές ̟ου χρησιμο̟οιήθηκαν είναι η κατάργηση ή η αντικατάσταση δικαιολογητικών με μια α̟λή υ̟εύθυνη δήλωση, η μείωση των υ̟ογραφών στα δημόσια έγγραφα, η αυτε̟άγγελτη εσωτερική αναζήτηση δικαιολογητικών, η μείωση των ̟ροθεσμιών α̟άντησης της διοίκησης, η σιω̟ηρή έγκριση αιτήματος και η μείωση των συναρμοδιοτήτων. Η τέταρτη ενότητα α̟οτελεί τη μελέτη ̟ερί̟τωσης της διαδικασίας αδειοδότησης μιας μετα̟οιητικής ε̟ιχείρησης, μέσα α̟ό την ανάλυση του ̟εριεχομένου του θεσμικού 7 ̟λαισίου ̟ου τη διέ̟ει και την αξιολόγηση της ε̟ιτυχίας εφαρμογής της. Βασικό συμ̟έρασμα είναι η υψηλή ̟ολυ̟λοκότητα του θεσμικού ̟λαισίου ̟ου διέ̟ει τη διαδικασία αδειοδότησης, οι συναρμοδιότητες ̟ολλών Υ̟ουργείων, ο κατακερματισμός των ρυθμίσεων και η α̟ουσία της λογικής ενιαίας αντιμετώ̟ισης του θέματος. Τέλος, στην ̟έμ̟τη και τελευταία ενότητα (Συζήτηση) αξιολογείται η εν λόγω ̟ολιτική στο σύνολό της και εξάγονται βασικά συμ̟εράσματα. Πρώτον ως ̟ρος την ε̟άρκεια του ̟εριεχομένου των ρυθμίσεων (φάση σχεδιασμού της ̟ολιτικής) και δεύτερον ως ̟ρος την ελλι̟ή εφαρμογή η ο̟οία οφείλεται εν ̟ολλοίς στην α̟ροθυμία της διοίκησης, την έλλειψη υ̟οδομών, συνεργασίας και συντονισμού μεταξύ των υ̟ηρεσιών και την α̟ουσία μηχανισμού αξιολόγησης.","The purpose of this dissertation is the examination of the meaning and scope of the simplification of administrative procedures, the theoretical approaches and the elaboration of how this specific policy has been applied n Greece from the 1980s to the present. Through content analysis of the institutional framework and its implementation we draw conclusions as to the degree of the success of this policy and the reasons for the deviation from the desired effect. The simplification policy is also evaluated through the case study of the licensing of manufacturing business, a process the special features of which (complexity of process, labyrinthine institutional framework and a high degree of co-responsibilities) renders it a prime example of how the basic simplification principles and techniques are applied. The first section of the paper elaborates the main theoretical approaches and conceptual determinations for the redesign and improvement of business processes (Business Process Re-engineering and Business Process Improvement respectively). These theories emerged from the private sector (having as a core idea the selfimprovement of an organization through Process Management), but they are considered to be the theoretical springboard for the simplification of administrative procedures in the public sector as well, taking into account the necessary adjustments to the bureaucratic function of the public sector. The second section discusses the simplification of administrative procedures, as a concept and as a distinctive public policy. Basic definition of the simplification (and at the same time the determination of the problem) is cutting red tape in two main dimensions: the regulations and the administrative procedures using tools and various models for measuring administrative burdens. Moreover, this study clarifies the relationship between administrative simplification and the policy for Better Regulation and the tools of Information and Communication Technologies. Finally, the basic steps and criteria for an effective simplification strategy are being listed in the final chapter. The third section illustrates the simplification policy in Greece from the 1980s until today. Through the inherent pathologies of Greek administrative system (the distorted state-citizen relationship, law inflation, the so called \"strongholds\" of bureaucracy and the shortfall of coordination between services) the need for regulations that simplify the complex way in which operate public services emerges. The second and third part of this section records the progress of modernization of public administration through the analysis of the main legal rules introduced to improve and simplify procedures, to introduce new institutions and programs since the decade 80 onwards. Basic techniques used are the abolition or replacement of documents with a simple affirmation, the reduction of necessary signatures of public documents, the internal sharing of supporting documents, the shortening of time period in which the competent authority must deliver the service, the tacit approval of the application and the reduction of joint competences. The fourth section is a case study of the licensing process of a manufacturing company, through the analysis of the content of the institutional framework and the degree of the implementation. The key finding are the high complexity of the institutional framework governing the licensing process, the joint competences of several ministries, the fragmentation of regulation and the lack of a consistent approach of the subject. 9 Finally, the fifth and last section (Discussion) evaluates this policy as a whole and basic conclusions are drawn. First as to the adequacy of the content of the regulations (planning phase) and secondly as to the poor implementation due largely to the reluctance of management, the lack of infrastructure, cooperation and coordination between the services and the lack of an efficient evaluation mechanism."],"dc:identifier":["uoadl:1383344","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1383344"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Απλούστευση διοικητικών διαδικασιών ως εργαλείο ποιότητας στη δημόσια διοίκηση."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:56Z"}