{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1383693"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1383693","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι σύγχρονες τάσεις στην αξιοποίηση της περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου","abstract":"Η διαχείριση και αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου συνιστά ένα νέο πεδίο μελέτης που αναδύεται από τον μετασχηματισμό της απλής διαχείρισης των ακινήτων. Αποτελεί, ουσιαστικά μια εξέλιξη από την παραδοσιακή αντίληψη του κράτους ως διαχειριστή της δημόσιας περιουσίας σε μια αντίληψη του κράτους ως επιχειρηματία. Η δημόσια κτήση λαμβάνει πέρα από τη λειτουργική και μια επιχειρησιακή διάσταση και τα δημόσια ακίνητα γίνονται πλέον αντιληπτά ως στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο ενός οργανισμού. Οι νέες τάσεις στην αξιοποίηση των δημόσιων περιουσιακών στοιχείων αποτελούν λογική συνέχεια των μακροπρόθεσμων τάσεων που επέβαλλαν οι αποκρατικοποιήσεις του παρελθόντος. Στο πλαίσιο των εννοιολογικών και θεσμικών μεταβολών που διέπουν τη μετάβαση από τη διαχείριση της δημόσιας περιουσίας στην αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η μετάβαση από το δημόσιο στο ιδιωτικό ιδιοκτησιακό καθεστώς, η αναγνώριση της ιδιοκτησίας πρωτίστως ως παραγωγικό περιουσιακό στοιχείο και δευτερευόντως ως δημόσιο αγαθό και η εισαγωγή πρακτικών του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας. Υπάρχει, βεβαίως, ένας συνδυασμός παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων των εξωτερικών ή οικονομικών πιέσεων και της ισχυρής πολιτικής βούλησης σε εθνικό επίπεδο, που πρέπει να συντρέχουν για την ορθολογική και αποτελεσματική αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου. Έχει καταστεί ευρέως αντιληπτό ότι η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου μπορεί να αποτελέσει απάντηση σε μια σειρά προβλημάτων της γενικής κυβέρνησης, μέσω της πώλησης ή διάθεσης περιουσιακών στοιχείων και της παραχώρησης δικαιωμάτων. Εντούτοις, η υπόθεση της ενισχυμένης αποδοτικότητας του ιδιωτικού τομέα βασίζεται στην απλουστευτική παραδοχή ότι όλοι οι υπόλοιποι παράγοντες παραμένουν αμετάβλητοι. Για παράδειγμα, μπορεί να υπάρχουν σημαντικές εξωτερικότητες για την κοινωνική ευημερία οι οποίες δεν λαμβάνονται υπόψη σε ένα σενάριο ιδιωτικής κυριότητας και απαιτούν δύσκολες ή περίπλοκες παρεμβάσεις κανονιστικού ή συμβατικού χαρακτήρα.","abstract_html":"Η διαχείριση και αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου συνιστά ένα νέο πεδίο μελέτης που αναδύεται από τον μετασχηματισμό της απλής διαχείρισης των ακινήτων. Αποτελεί, ουσιαστικά μια εξέλιξη από την παραδοσιακή αντίληψη του κράτους ως διαχειριστή της δημόσιας περιουσίας σε μια αντίληψη του κράτους ως επιχειρηματία. Η δημόσια κτήση λαμβάνει πέρα από τη λειτουργική και μια επιχειρησιακή διάσταση και τα δημόσια ακίνητα γίνονται πλέον αντιληπτά ως στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο ενός οργανισμού. Οι νέες τάσεις στην αξιοποίηση των δημόσιων περιουσιακών στοιχείων αποτελούν λογική συνέχεια των μακροπρόθεσμων τάσεων που επέβαλλαν οι αποκρατικοποιήσεις του παρελθόντος. Στο πλαίσιο των εννοιολογικών και θεσμικών μεταβολών που διέπουν τη μετάβαση από τη διαχείριση της δημόσιας περιουσίας στην αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η μετάβαση από το δημόσιο στο ιδιωτικό ιδιοκτησιακό καθεστώς, η αναγνώριση της ιδιοκτησίας πρωτίστως ως παραγωγικό περιουσιακό στοιχείο και δευτερευόντως ως δημόσιο αγαθό και η εισαγωγή πρακτικών του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας. Υπάρχει, βεβαίως, ένας συνδυασμός παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων των εξωτερικών ή οικονομικών πιέσεων και της ισχυρής πολιτικής βούλησης σε εθνικό επίπεδο, που πρέπει να συντρέχουν για την ορθολογική και αποτελεσματική αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου. Έχει καταστεί ευρέως αντιληπτό ότι η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου μπορεί να αποτελέσει απάντηση σε μια σειρά προβλημάτων της γενικής κυβέρνησης, μέσω της πώλησης ή διάθεσης περιουσιακών στοιχείων και της παραχώρησης δικαιωμάτων. Εντούτοις, η υπόθεση της ενισχυμένης αποδοτικότητας του ιδιωτικού τομέα βασίζεται στην απλουστευτική παραδοχή ότι όλοι οι υπόλοιποι παράγοντες παραμένουν αμετάβλητοι. Για παράδειγμα, μπορεί να υπάρχουν σημαντικές εξωτερικότητες για την κοινωνική ευημερία οι οποίες δεν λαμβάνονται υπόψη σε ένα σενάριο ιδιωτικής κυριότητας και απαιτούν δύσκολες ή περίπλοκες παρεμβάσεις κανονιστικού ή συμβατικού χαρακτήρα.","abstract_has_math":false,"creators":["Σταματίου Παναγιώτα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:27:56Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1383693"],"render_values":[{"text":"uoadl:1383693","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1383693","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1383693","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1383693","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σταματίου Παναγιώτα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1383693","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1383693"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η διαχείριση και αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου συνιστά ένα νέο πεδίο μελέτης που αναδύεται από τον μετασχηματισμό της απλής διαχείρισης των ακινήτων. Αποτελεί, ουσιαστικά μια εξέλιξη από την παραδοσιακή αντίληψη του κράτους ως διαχειριστή της δημόσιας περιουσίας σε μια αντίληψη του κράτους ως επιχειρηματία. Η δημόσια κτήση λαμβάνει πέρα από τη λειτουργική και μια επιχειρησιακή διάσταση και τα δημόσια ακίνητα γίνονται πλέον αντιληπτά ως στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο ενός οργανισμού. Οι νέες τάσεις στην αξιοποίηση των δημόσιων περιουσιακών στοιχείων αποτελούν λογική συνέχεια των μακροπρόθεσμων τάσεων που επέβαλλαν οι αποκρατικοποιήσεις του παρελθόντος. Στο πλαίσιο των εννοιολογικών και θεσμικών μεταβολών που διέπουν τη μετάβαση από τη διαχείριση της δημόσιας περιουσίας στην αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η μετάβαση από το δημόσιο στο ιδιωτικό ιδιοκτησιακό καθεστώς, η αναγνώριση της ιδιοκτησίας πρωτίστως ως παραγωγικό περιουσιακό στοιχείο και δευτερευόντως ως δημόσιο αγαθό και η εισαγωγή πρακτικών του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας. Υπάρχει, βεβαίως, ένας συνδυασμός παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων των εξωτερικών ή οικονομικών πιέσεων και της ισχυρής πολιτικής βούλησης σε εθνικό επίπεδο, που πρέπει να συντρέχουν για την ορθολογική και αποτελεσματική αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου. Έχει καταστεί ευρέως αντιληπτό ότι η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου μπορεί να αποτελέσει απάντηση σε μια σειρά προβλημάτων της γενικής κυβέρνησης, μέσω της πώλησης ή διάθεσης περιουσιακών στοιχείων και της παραχώρησης δικαιωμάτων. Εντούτοις, η υπόθεση της ενισχυμένης αποδοτικότητας του ιδιωτικού τομέα βασίζεται στην απλουστευτική παραδοχή ότι όλοι οι υπόλοιποι παράγοντες παραμένουν αμετάβλητοι. Για παράδειγμα, μπορεί να υπάρχουν σημαντικές εξωτερικότητες για την κοινωνική ευημερία οι οποίες δεν λαμβάνονται υπόψη σε ένα σενάριο ιδιωτικής κυριότητας και απαιτούν δύσκολες ή περίπλοκες παρεμβάσεις κανονιστικού ή συμβατικού χαρακτήρα.","Asset management is a new discipline emerging as a transformation from the existing discipline of property management. It represents an evolution from a ‘traditional stewardship’ view of property to one of ‘public entrepreneurialism’ and from an operationally focused view of property to one which promotes consideration of buildings as a strategic asset of an organization. The emergence of asset management can be set against some long term trends. The conceptual changes which underlie the transition from property management to asset management include a shift from public to private ownership of property, recognition of property as a productive asset rather than a public good and introduction of private sector practices. The combination of several drivers including external compulsion and financial pressures allied with strong internal leadership seemed to provide the strongest catalyst for adopting asset management. It has been widely realized that the public sector is sitting on, or in, property that could provide many of the answers to the government’s current problems, both financial and in terms of the quality of public sector service delivery. There is the potential to sell or allocate assets, both to raise cash and reduce future liabilities; however this is not the complete picture. The presumption of superior private sector economy efficiency is also dependent upon the simplifying assumption of other things remaining equal. For example, there may be significant externalities which are material to social welfare but which are not taken into account by the market pressures that drive private sector economic efficiency. The need to meet these social welfare objectives in a private ownership scenario may require difficult or complex intervention of a regulatory nature or difficult contractual agreements, so it is necessary to examine the specific circumstances in each case"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι σύγχρονες τάσεις στην αξιοποίηση της περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σταματίου Παναγιώτα"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Η διαχείριση και αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου συνιστά ένα νέο πεδίο μελέτης που αναδύεται από τον μετασχηματισμό της απλής διαχείρισης των ακινήτων. Αποτελεί, ουσιαστικά μια εξέλιξη από την παραδοσιακή αντίληψη του κράτους ως διαχειριστή της δημόσιας περιουσίας σε μια αντίληψη του κράτους ως επιχειρηματία. Η δημόσια κτήση λαμβάνει πέρα από τη λειτουργική και μια επιχειρησιακή διάσταση και τα δημόσια ακίνητα γίνονται πλέον αντιληπτά ως στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο ενός οργανισμού. Οι νέες τάσεις στην αξιοποίηση των δημόσιων περιουσιακών στοιχείων αποτελούν λογική συνέχεια των μακροπρόθεσμων τάσεων που επέβαλλαν οι αποκρατικοποιήσεις του παρελθόντος. Στο πλαίσιο των εννοιολογικών και θεσμικών μεταβολών που διέπουν τη μετάβαση από τη διαχείριση της δημόσιας περιουσίας στην αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η μετάβαση από το δημόσιο στο ιδιωτικό ιδιοκτησιακό καθεστώς, η αναγνώριση της ιδιοκτησίας πρωτίστως ως παραγωγικό περιουσιακό στοιχείο και δευτερευόντως ως δημόσιο αγαθό και η εισαγωγή πρακτικών του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας. Υπάρχει, βεβαίως, ένας συνδυασμός παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων των εξωτερικών ή οικονομικών πιέσεων και της ισχυρής πολιτικής βούλησης σε εθνικό επίπεδο, που πρέπει να συντρέχουν για την ορθολογική και αποτελεσματική αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου. Έχει καταστεί ευρέως αντιληπτό ότι η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου μπορεί να αποτελέσει απάντηση σε μια σειρά προβλημάτων της γενικής κυβέρνησης, μέσω της πώλησης ή διάθεσης περιουσιακών στοιχείων και της παραχώρησης δικαιωμάτων. Εντούτοις, η υπόθεση της ενισχυμένης αποδοτικότητας του ιδιωτικού τομέα βασίζεται στην απλουστευτική παραδοχή ότι όλοι οι υπόλοιποι παράγοντες παραμένουν αμετάβλητοι. Για παράδειγμα, μπορεί να υπάρχουν σημαντικές εξωτερικότητες για την κοινωνική ευημερία οι οποίες δεν λαμβάνονται υπόψη σε ένα σενάριο ιδιωτικής κυριότητας και απαιτούν δύσκολες ή περίπλοκες παρεμβάσεις κανονιστικού ή συμβατικού χαρακτήρα.","Asset management is a new discipline emerging as a transformation from the existing discipline of property management. It represents an evolution from a ‘traditional stewardship’ view of property to one of ‘public entrepreneurialism’ and from an operationally focused view of property to one which promotes consideration of buildings as a strategic asset of an organization. The emergence of asset management can be set against some long term trends. The conceptual changes which underlie the transition from property management to asset management include a shift from public to private ownership of property, recognition of property as a productive asset rather than a public good and introduction of private sector practices. The combination of several drivers including external compulsion and financial pressures allied with strong internal leadership seemed to provide the strongest catalyst for adopting asset management. It has been widely realized that the public sector is sitting on, or in, property that could provide many of the answers to the government’s current problems, both financial and in terms of the quality of public sector service delivery. There is the potential to sell or allocate assets, both to raise cash and reduce future liabilities; however this is not the complete picture. The presumption of superior private sector economy efficiency is also dependent upon the simplifying assumption of other things remaining equal. For example, there may be significant externalities which are material to social welfare but which are not taken into account by the market pressures that drive private sector economic efficiency. The need to meet these social welfare objectives in a private ownership scenario may require difficult or complex intervention of a regulatory nature or difficult contractual agreements, so it is necessary to examine the specific circumstances in each case"],"dc:identifier":["uoadl:1383693","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1383693"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Οι σύγχρονες τάσεις στην αξιοποίηση της περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:56Z"}