{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1400090"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1400090","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση της εκδήλωσης διατροφικών διαταραχών σε Ελληνίδες αθλήτριες ομαδικών αθλημάτων","abstract":"Σκοπός της παρούσης εργασίας είναι να ανιχνεύσει τις διατροφικές διαταραχές σε Ελληνίδες αθλήτριες ομαδικών αθλημάτων υψηλού επιπέδου και να συγκρίνει τα ευρήματα αυτά τόσο με μη αθλήτριες όσο και μεταξύ των τριών αγωνισμάτων. Στην έρευνα συμμετείχαν ομάδες της Α1 κατηγορίας για τα αθλήματα της πετοσφαίρισης, της καλαθοσφαίρισης και της υδατοσφαίρισης με εύρος ηλικίας 18-35 έτη. Για την πραγματοποίηση της έρευνας χρησιμοποιήθηκαν τα ερωτηματολόγια της φυσικής δραστηριότητας καθώς και για την ανίχνευση των Διατροφικών Διαταραχών, τα ερωτηματολόγια των Διατροφικών Διαταραχών (EDE-Q). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι αθλήτριες και οι μη αθλήτριες δεν παρουσίασαν σημαντικές διαφορές τόσο στην συνολική βαθμολογία του EDE-Q (p=0,64) όσο και στις υποκλίμακες. Εν τούτοις, οι αθλήτριες βρέθηκαν με υψηλότερα ποσοστά στην συχνότητα εμφάνισης διαταραγμένων διατροφικών συμπεριφορών. Οι αθλήτριες της υδατοσφαίρισης είχαν υψηλοτέρα σκορ στην υποκλίμακα «ανυσηχία για την διατροφή» (M=0,86), όσο και σε τρεις διαταραγμένες διατροφικές συμπεριφορές (ασυνήθιστα μεγάλη ποσότητα τροφής ή υπερφαγία, αντικειμενικά και υποκειμενικά βουλιμικά επεισόδια), από την πετοσφαίριση (Μ=0,486) και την καλαθοσφαίριση (Μ=0,485), ενώ τα δύο τελευταία αγωνίσματα δεν είχαν διαφορές μεταξύ τους. Συνολικά φάνηκε ότι στην υδατοσφαίριση, όπου απαιτείται συστηματικός έλεγχος του βάρους και ενστερνισμός του αδύνατου σώματος για την επίτευξη επιδόσεων, η τάση των αθλητριών να νοσήσουν από διατροφικές διαταραχές είναι εντονότερη συγκριτικά με τα άλλα ομαδικά αθλήματα. Στο μέλλον, κρίνεται απαραίτητη η επανεξέταση περισσοτέρων ομαδικών αθλημάτων, με στόχο τη δημιουργία βάσης δεδομένων για την καλύτερη δυνατή αξιολόγηση τους.","abstract_html":"Σκοπός της παρούσης εργασίας είναι να ανιχνεύσει τις διατροφικές διαταραχές σε Ελληνίδες αθλήτριες ομαδικών αθλημάτων υψηλού επιπέδου και να συγκρίνει τα ευρήματα αυτά τόσο με μη αθλήτριες όσο και μεταξύ των τριών αγωνισμάτων. Στην έρευνα συμμετείχαν ομάδες της Α1 κατηγορίας για τα αθλήματα της πετοσφαίρισης, της καλαθοσφαίρισης και της υδατοσφαίρισης με εύρος ηλικίας 18-35 έτη. Για την πραγματοποίηση της έρευνας χρησιμοποιήθηκαν τα ερωτηματολόγια της φυσικής δραστηριότητας καθώς και για την ανίχνευση των Διατροφικών Διαταραχών, τα ερωτηματολόγια των Διατροφικών Διαταραχών (EDE-Q). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι αθλήτριες και οι μη αθλήτριες δεν παρουσίασαν σημαντικές διαφορές τόσο στην συνολική βαθμολογία του EDE-Q (p=0,64) όσο και στις υποκλίμακες. Εν τούτοις, οι αθλήτριες βρέθηκαν με υψηλότερα ποσοστά στην συχνότητα εμφάνισης διαταραγμένων διατροφικών συμπεριφορών. Οι αθλήτριες της υδατοσφαίρισης είχαν υψηλοτέρα σκορ στην υποκλίμακα «ανυσηχία για την διατροφή» (M=0,86), όσο και σε τρεις διαταραγμένες διατροφικές συμπεριφορές (ασυνήθιστα μεγάλη ποσότητα τροφής ή υπερφαγία, αντικειμενικά και υποκειμενικά βουλιμικά επεισόδια), από την πετοσφαίριση (Μ=0,486) και την καλαθοσφαίριση (Μ=0,485), ενώ τα δύο τελευταία αγωνίσματα δεν είχαν διαφορές μεταξύ τους. Συνολικά φάνηκε ότι στην υδατοσφαίριση, όπου απαιτείται συστηματικός έλεγχος του βάρους και ενστερνισμός του αδύνατου σώματος για την επίτευξη επιδόσεων, η τάση των αθλητριών να νοσήσουν από διατροφικές διαταραχές είναι εντονότερη συγκριτικά με τα άλλα ομαδικά αθλήματα. Στο μέλλον, κρίνεται απαραίτητη η επανεξέταση περισσοτέρων ομαδικών αθλημάτων, με στόχο τη δημιουργία βάσης δεδομένων για την καλύτερη δυνατή αξιολόγηση τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Καμπούρη Δήμητρα","Kampouri Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:28:00Z","subjects":["Αθλητισμός","Athletic"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1400090"],"render_values":[{"text":"uoadl:1400090","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1400090","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1400090","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1400090","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καμπούρη Δήμητρα","Kampouri Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Αθλητισμός","Athletic"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1400090","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1400090"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσης εργασίας είναι να ανιχνεύσει τις διατροφικές διαταραχές σε Ελληνίδες αθλήτριες ομαδικών αθλημάτων υψηλού επιπέδου και να συγκρίνει τα ευρήματα αυτά τόσο με μη αθλήτριες όσο και μεταξύ των τριών αγωνισμάτων. Στην έρευνα συμμετείχαν ομάδες της Α1 κατηγορίας για τα αθλήματα της πετοσφαίρισης, της καλαθοσφαίρισης και της υδατοσφαίρισης με εύρος ηλικίας 18-35 έτη. Για την πραγματοποίηση της έρευνας χρησιμοποιήθηκαν τα ερωτηματολόγια της φυσικής δραστηριότητας καθώς και για την ανίχνευση των Διατροφικών Διαταραχών, τα ερωτηματολόγια των Διατροφικών Διαταραχών (EDE-Q). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι αθλήτριες και οι μη αθλήτριες δεν παρουσίασαν σημαντικές διαφορές τόσο στην συνολική βαθμολογία του EDE-Q (p=0,64) όσο και στις υποκλίμακες. Εν τούτοις, οι αθλήτριες βρέθηκαν με υψηλότερα ποσοστά στην συχνότητα εμφάνισης διαταραγμένων διατροφικών συμπεριφορών. Οι αθλήτριες της υδατοσφαίρισης είχαν υψηλοτέρα σκορ στην υποκλίμακα «ανυσηχία για την διατροφή» (M=0,86), όσο και σε τρεις διαταραγμένες διατροφικές συμπεριφορές (ασυνήθιστα μεγάλη ποσότητα τροφής ή υπερφαγία, αντικειμενικά και υποκειμενικά βουλιμικά επεισόδια), από την πετοσφαίριση (Μ=0,486) και την καλαθοσφαίριση (Μ=0,485), ενώ τα δύο τελευταία αγωνίσματα δεν είχαν διαφορές μεταξύ τους. Συνολικά φάνηκε ότι στην υδατοσφαίριση, όπου απαιτείται συστηματικός έλεγχος του βάρους και ενστερνισμός του αδύνατου σώματος για την επίτευξη επιδόσεων, η τάση των αθλητριών να νοσήσουν από διατροφικές διαταραχές είναι εντονότερη συγκριτικά με τα άλλα ομαδικά αθλήματα. Στο μέλλον, κρίνεται απαραίτητη η επανεξέταση περισσοτέρων ομαδικών αθλημάτων, με στόχο τη δημιουργία βάσης δεδομένων για την καλύτερη δυνατή αξιολόγηση τους.","The purpose of the study was to detect the prevalence of eating disorders (ED) among Greek elite female athletes in team sports and to compare the results with no athletes, as well as among the team sport. The athletes were classified according to their sport involvement into volleyball, basketball and water polo, comprised teams of Α1 category from (aged 18-35). The control group was students from University of Faculty of Physical Education and Sport Science, who participate at first and second year of their studies. The participants responded to questionnaires about their physical situation and the Eating Disorders Questionnaire (EDE-Q). The EDE-Q incorporates 36 statements which relate to the occurrence and frequency of key behavioral features of eating disorders, under the following four subscales: Restraint, eating concern, shape concern and weight concern. A global EDE-Q score can be obtained by calculating a mean of the four subscale scores. Higher EDE-Q scores indicate greater severity of eating disorder psychopathology. The results revealed that athletes had the same tendency to exhibit ED as no athletes had. Furthermore, water polo players had significantly higher scores in ‘eating concern’ subscale (M=0,86), in binge eating episodes as well as in objective and subjective bulimic episodes, compared to volleyball (Μ=0,486) and basketball players (Μ=0,485). Overall, it appears that water polo players, which emphasizes leanness and control of weight for international distinctions, is associated with a higher tendency to exhibit ED, when compared to other team sports."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση της εκδήλωσης διατροφικών διαταραχών σε Ελληνίδες αθλήτριες ομαδικών αθλημάτων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καμπούρη Δήμητρα","Kampouri Dimitra"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσης εργασίας είναι να ανιχνεύσει τις διατροφικές διαταραχές σε Ελληνίδες αθλήτριες ομαδικών αθλημάτων υψηλού επιπέδου και να συγκρίνει τα ευρήματα αυτά τόσο με μη αθλήτριες όσο και μεταξύ των τριών αγωνισμάτων. Στην έρευνα συμμετείχαν ομάδες της Α1 κατηγορίας για τα αθλήματα της πετοσφαίρισης, της καλαθοσφαίρισης και της υδατοσφαίρισης με εύρος ηλικίας 18-35 έτη. Για την πραγματοποίηση της έρευνας χρησιμοποιήθηκαν τα ερωτηματολόγια της φυσικής δραστηριότητας καθώς και για την ανίχνευση των Διατροφικών Διαταραχών, τα ερωτηματολόγια των Διατροφικών Διαταραχών (EDE-Q). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι αθλήτριες και οι μη αθλήτριες δεν παρουσίασαν σημαντικές διαφορές τόσο στην συνολική βαθμολογία του EDE-Q (p=0,64) όσο και στις υποκλίμακες. Εν τούτοις, οι αθλήτριες βρέθηκαν με υψηλότερα ποσοστά στην συχνότητα εμφάνισης διαταραγμένων διατροφικών συμπεριφορών. Οι αθλήτριες της υδατοσφαίρισης είχαν υψηλοτέρα σκορ στην υποκλίμακα «ανυσηχία για την διατροφή» (M=0,86), όσο και σε τρεις διαταραγμένες διατροφικές συμπεριφορές (ασυνήθιστα μεγάλη ποσότητα τροφής ή υπερφαγία, αντικειμενικά και υποκειμενικά βουλιμικά επεισόδια), από την πετοσφαίριση (Μ=0,486) και την καλαθοσφαίριση (Μ=0,485), ενώ τα δύο τελευταία αγωνίσματα δεν είχαν διαφορές μεταξύ τους. Συνολικά φάνηκε ότι στην υδατοσφαίριση, όπου απαιτείται συστηματικός έλεγχος του βάρους και ενστερνισμός του αδύνατου σώματος για την επίτευξη επιδόσεων, η τάση των αθλητριών να νοσήσουν από διατροφικές διαταραχές είναι εντονότερη συγκριτικά με τα άλλα ομαδικά αθλήματα. Στο μέλλον, κρίνεται απαραίτητη η επανεξέταση περισσοτέρων ομαδικών αθλημάτων, με στόχο τη δημιουργία βάσης δεδομένων για την καλύτερη δυνατή αξιολόγηση τους.","The purpose of the study was to detect the prevalence of eating disorders (ED) among Greek elite female athletes in team sports and to compare the results with no athletes, as well as among the team sport. The athletes were classified according to their sport involvement into volleyball, basketball and water polo, comprised teams of Α1 category from (aged 18-35). The control group was students from University of Faculty of Physical Education and Sport Science, who participate at first and second year of their studies. The participants responded to questionnaires about their physical situation and the Eating Disorders Questionnaire (EDE-Q). The EDE-Q incorporates 36 statements which relate to the occurrence and frequency of key behavioral features of eating disorders, under the following four subscales: Restraint, eating concern, shape concern and weight concern. A global EDE-Q score can be obtained by calculating a mean of the four subscale scores. Higher EDE-Q scores indicate greater severity of eating disorder psychopathology. The results revealed that athletes had the same tendency to exhibit ED as no athletes had. Furthermore, water polo players had significantly higher scores in ‘eating concern’ subscale (M=0,86), in binge eating episodes as well as in objective and subjective bulimic episodes, compared to volleyball (Μ=0,486) and basketball players (Μ=0,485). Overall, it appears that water polo players, which emphasizes leanness and control of weight for international distinctions, is associated with a higher tendency to exhibit ED, when compared to other team sports."],"dc:identifier":["uoadl:1400090","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1400090"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Αθλητισμός","Athletic"],"dc:title":["Διερεύνηση της εκδήλωσης διατροφικών διαταραχών σε Ελληνίδες αθλήτριες ομαδικών αθλημάτων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:00Z"}