{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1445642"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1445642","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κλινική μελέτη για τη συσχέτιση της ψωρίασης με την αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα (hashimoto)","abstract":"Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι άτομα που πάσχουν από μια αυτοάνοση ασθένεια έχουν αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν τουλάχιστον μια ακόμα αυτοάνοση ασθένεια. Η ψωρίαση είναι μια κοινή χρόνια φλεγμονώδης νόσος του δέρματος που εμφανίζεται περίπου σε ποσοστό 1-3% σε Ευρώπη και Αμερική. Συνήθως συνοδεύεται από την εκδήλωση ψωριασικής αρθρίτιδας σε ποσοστό 10-15%. Έχει αποδειχτεί ότι άτομα με ψωρίαση έχουν υψηλό κίνδυνο να πάσχουν ταυτόχρονα από μια ή και δυο ακόμα αυτοάνοσες νόσους. Η αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα είναι μια αυτοάνοση ασθένεια του θυρεοειδούς και θεωρείται ότι πιθανών να σχετίζεται με την ψωρίαση. Για το λόγο αυτό έχει μελετηθεί η συσχέτιση μεταξύ τους με αντικρουόμενα μέχρι σήμερα αποτελέσματα. Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί αν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας σε ασθενείς (με ή χωρίς ψωριασική αρθρίτιδα) σε σύγκριση με υγιείς (χωρίς ψωρίαση ή και κάποια ασθένεια θυρεοειδούς). Δευτερεύοντες στόχοι ήταν η μελέτη της υποομάδας των ασθενών με ψωριασική αρθρίτιδα σε σχέση με τους υγιείς ως προς την εμφάνιση αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας, αλλά και η σύγκριση των χαρακτηριστικών της ψωρίασης σε ασθενείς με αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα σε σχέση με ασθενείς χωρίς αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα. Για το λόγο αυτό διεξήχθη μια μελέτη ασθενών- μαρτύρων. Οι ασθενείς προέρχονταν από το Δερματολογικό Τμήμα του Αττικού Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Αθήνας και είχαν όλοι χρόνια ψωρίαση κατά πλάκας, ενώ οι μάρτυρες από τα Εξωτερικά ιατρεία Ενδοκρινολογικής Κλινικής. Για κάθε ασθενή επιλέχθηκαν δυο μάρτυρες παρόμοιας ηλικίας και δείκτη μάζας σώματος. Όλοι οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε πλήρεις ιατρικές εξετάσεις και έδωσαν γραπτή συγκατάθεση για τη συμμετοχή τους. Έγινε περιγραφική ανάλυση με κύριο στόχο τη σύγκριση των κλινικών και εργαστηριακών χαρακτηριστικών των ασθενών και των υγιών, η οποία συνοδευόταν από τους κατάλληλους στατιστικούς ελέγχους. Επιπλέον, έγινε λογιστική παλινδρόμηση για να απαντηθεί το βασικό ερώτημα της μελέτης. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης έδειξαν απουσία συσχέτισης μεταξύ της ψωρίασης και της αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας. Επιπλέον, δε φάνηκε να διαφέρουν τα χαρακτηριστικά της ψωρίασης σε ασθενείς με αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα και σε ασθενείς χωρίς αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα. Επίσης, δεν υπήρχαν ενδείξεις για αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας σε ασθενείς με ψωριασική αρθρίτιδα σε σχέση με τους υγιείς. Ένα σημαντικό εύρημα, τέλος, ήταν ότι το φύλο φάνηκε να έχει στατιστικά σημαντική επίδραση στην εμφάνιση αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας στους μάρτυρες, πράγμα το οποίο δεν παρατηρήθηκε στους ασθενείς. Στη μελέτη υπήρξαν κάποιοι περιορισμοί που δυσχεραίνουν την ασφαλή συμπερασματολογία. Κατ’ αρχήν τα αποτελέσματα περιορίζονται στην γεωγραφική περιοχή της Ελλάδας, ενώ ο αριθμός των ασθενών και ειδικά αυτών με ψωριασική αρθρίτιδα είναι σχετικά μικρός. Επιπρόσθετα, οι ασθενείς προέρχονται από πανεπιστημιακό νοσοκομείο με αποτέλεσμα περιστατικά ήπιας μορφής ψωρίασης να έχουν υποεκτιμηθεί. Ωστόσο, η επιλογή των συμμετεχόντων έγινε από περιοχή με επαρκή ποσότητα ιωδίου, που αποτελεί βασικό στοιχείο μιας τέτοιας μελέτης, έγινε σαφής καθορισμός των ασθενών και των μαρτύρων και όλοι οι συμμετέχοντες είχαν ομοιογένεια ως προς την εθνικότητα. Περαιτέρω μελέτες θα ήταν καλό να διεξαχθούν με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων.","abstract_html":"Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι άτομα που πάσχουν από μια αυτοάνοση ασθένεια έχουν αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν τουλάχιστον μια ακόμα αυτοάνοση ασθένεια. Η ψωρίαση είναι μια κοινή χρόνια φλεγμονώδης νόσος του δέρματος που εμφανίζεται περίπου σε ποσοστό 1-3% σε Ευρώπη και Αμερική. Συνήθως συνοδεύεται από την εκδήλωση ψωριασικής αρθρίτιδας σε ποσοστό 10-15%. Έχει αποδειχτεί ότι άτομα με ψωρίαση έχουν υψηλό κίνδυνο να πάσχουν ταυτόχρονα από μια ή και δυο ακόμα αυτοάνοσες νόσους. Η αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα είναι μια αυτοάνοση ασθένεια του θυρεοειδούς και θεωρείται ότι πιθανών να σχετίζεται με την ψωρίαση. Για το λόγο αυτό έχει μελετηθεί η συσχέτιση μεταξύ τους με αντικρουόμενα μέχρι σήμερα αποτελέσματα. Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί αν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας σε ασθενείς (με ή χωρίς ψωριασική αρθρίτιδα) σε σύγκριση με υγιείς (χωρίς ψωρίαση ή και κάποια ασθένεια θυρεοειδούς). Δευτερεύοντες στόχοι ήταν η μελέτη της υποομάδας των ασθενών με ψωριασική αρθρίτιδα σε σχέση με τους υγιείς ως προς την εμφάνιση αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας, αλλά και η σύγκριση των χαρακτηριστικών της ψωρίασης σε ασθενείς με αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα σε σχέση με ασθενείς χωρίς αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα. Για το λόγο αυτό διεξήχθη μια μελέτη ασθενών- μαρτύρων. Οι ασθενείς προέρχονταν από το Δερματολογικό Τμήμα του Αττικού Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Αθήνας και είχαν όλοι χρόνια ψωρίαση κατά πλάκας, ενώ οι μάρτυρες από τα Εξωτερικά ιατρεία Ενδοκρινολογικής Κλινικής. Για κάθε ασθενή επιλέχθηκαν δυο μάρτυρες παρόμοιας ηλικίας και δείκτη μάζας σώματος. Όλοι οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε πλήρεις ιατρικές εξετάσεις και έδωσαν γραπτή συγκατάθεση για τη συμμετοχή τους. Έγινε περιγραφική ανάλυση με κύριο στόχο τη σύγκριση των κλινικών και εργαστηριακών χαρακτηριστικών των ασθενών και των υγιών, η οποία συνοδευόταν από τους κατάλληλους στατιστικούς ελέγχους. Επιπλέον, έγινε λογιστική παλινδρόμηση για να απαντηθεί το βασικό ερώτημα της μελέτης. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης έδειξαν απουσία συσχέτισης μεταξύ της ψωρίασης και της αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας. Επιπλέον, δε φάνηκε να διαφέρουν τα χαρακτηριστικά της ψωρίασης σε ασθενείς με αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα και σε ασθενείς χωρίς αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα. Επίσης, δεν υπήρχαν ενδείξεις για αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας σε ασθενείς με ψωριασική αρθρίτιδα σε σχέση με τους υγιείς. Ένα σημαντικό εύρημα, τέλος, ήταν ότι το φύλο φάνηκε να έχει στατιστικά σημαντική επίδραση στην εμφάνιση αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας στους μάρτυρες, πράγμα το οποίο δεν παρατηρήθηκε στους ασθενείς. Στη μελέτη υπήρξαν κάποιοι περιορισμοί που δυσχεραίνουν την ασφαλή συμπερασματολογία. Κατ’ αρχήν τα αποτελέσματα περιορίζονται στην γεωγραφική περιοχή της Ελλάδας, ενώ ο αριθμός των ασθενών και ειδικά αυτών με ψωριασική αρθρίτιδα είναι σχετικά μικρός. Επιπρόσθετα, οι ασθενείς προέρχονται από πανεπιστημιακό νοσοκομείο με αποτέλεσμα περιστατικά ήπιας μορφής ψωρίασης να έχουν υποεκτιμηθεί. Ωστόσο, η επιλογή των συμμετεχόντων έγινε από περιοχή με επαρκή ποσότητα ιωδίου, που αποτελεί βασικό στοιχείο μιας τέτοιας μελέτης, έγινε σαφής καθορισμός των ασθενών και των μαρτύρων και όλοι οι συμμετέχοντες είχαν ομοιογένεια ως προς την εθνικότητα. Περαιτέρω μελέτες θα ήταν καλό να διεξαχθούν με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαγιάννη Άρπη- Χριστίνα","Papagianni Arpi- Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:28:02Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1445642"],"render_values":[{"text":"uoadl:1445642","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1445642","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1445642","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1445642","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαγιάννη Άρπη- Χριστίνα","Papagianni Arpi- Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1445642","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1445642"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι άτομα που πάσχουν από μια αυτοάνοση ασθένεια έχουν αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν τουλάχιστον μια ακόμα αυτοάνοση ασθένεια. Η ψωρίαση είναι μια κοινή χρόνια φλεγμονώδης νόσος του δέρματος που εμφανίζεται περίπου σε ποσοστό 1-3% σε Ευρώπη και Αμερική. Συνήθως συνοδεύεται από την εκδήλωση ψωριασικής αρθρίτιδας σε ποσοστό 10-15%. Έχει αποδειχτεί ότι άτομα με ψωρίαση έχουν υψηλό κίνδυνο να πάσχουν ταυτόχρονα από μια ή και δυο ακόμα αυτοάνοσες νόσους. Η αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα είναι μια αυτοάνοση ασθένεια του θυρεοειδούς και θεωρείται ότι πιθανών να σχετίζεται με την ψωρίαση. Για το λόγο αυτό έχει μελετηθεί η συσχέτιση μεταξύ τους με αντικρουόμενα μέχρι σήμερα αποτελέσματα. Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί αν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας σε ασθενείς (με ή χωρίς ψωριασική αρθρίτιδα) σε σύγκριση με υγιείς (χωρίς ψωρίαση ή και κάποια ασθένεια θυρεοειδούς). Δευτερεύοντες στόχοι ήταν η μελέτη της υποομάδας των ασθενών με ψωριασική αρθρίτιδα σε σχέση με τους υγιείς ως προς την εμφάνιση αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας, αλλά και η σύγκριση των χαρακτηριστικών της ψωρίασης σε ασθενείς με αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα σε σχέση με ασθενείς χωρίς αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα. Για το λόγο αυτό διεξήχθη μια μελέτη ασθενών- μαρτύρων. Οι ασθενείς προέρχονταν από το Δερματολογικό Τμήμα του Αττικού Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Αθήνας και είχαν όλοι χρόνια ψωρίαση κατά πλάκας, ενώ οι μάρτυρες από τα Εξωτερικά ιατρεία Ενδοκρινολογικής Κλινικής. Για κάθε ασθενή επιλέχθηκαν δυο μάρτυρες παρόμοιας ηλικίας και δείκτη μάζας σώματος. Όλοι οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε πλήρεις ιατρικές εξετάσεις και έδωσαν γραπτή συγκατάθεση για τη συμμετοχή τους. Έγινε περιγραφική ανάλυση με κύριο στόχο τη σύγκριση των κλινικών και εργαστηριακών χαρακτηριστικών των ασθενών και των υγιών, η οποία συνοδευόταν από τους κατάλληλους στατιστικούς ελέγχους. Επιπλέον, έγινε λογιστική παλινδρόμηση για να απαντηθεί το βασικό ερώτημα της μελέτης. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης έδειξαν απουσία συσχέτισης μεταξύ της ψωρίασης και της αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας. Επιπλέον, δε φάνηκε να διαφέρουν τα χαρακτηριστικά της ψωρίασης σε ασθενείς με αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα και σε ασθενείς χωρίς αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα. Επίσης, δεν υπήρχαν ενδείξεις για αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας σε ασθενείς με ψωριασική αρθρίτιδα σε σχέση με τους υγιείς. Ένα σημαντικό εύρημα, τέλος, ήταν ότι το φύλο φάνηκε να έχει στατιστικά σημαντική επίδραση στην εμφάνιση αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας στους μάρτυρες, πράγμα το οποίο δεν παρατηρήθηκε στους ασθενείς. Στη μελέτη υπήρξαν κάποιοι περιορισμοί που δυσχεραίνουν την ασφαλή συμπερασματολογία. Κατ’ αρχήν τα αποτελέσματα περιορίζονται στην γεωγραφική περιοχή της Ελλάδας, ενώ ο αριθμός των ασθενών και ειδικά αυτών με ψωριασική αρθρίτιδα είναι σχετικά μικρός. Επιπρόσθετα, οι ασθενείς προέρχονται από πανεπιστημιακό νοσοκομείο με αποτέλεσμα περιστατικά ήπιας μορφής ψωρίασης να έχουν υποεκτιμηθεί. Ωστόσο, η επιλογή των συμμετεχόντων έγινε από περιοχή με επαρκή ποσότητα ιωδίου, που αποτελεί βασικό στοιχείο μιας τέτοιας μελέτης, έγινε σαφής καθορισμός των ασθενών και των μαρτύρων και όλοι οι συμμετέχοντες είχαν ομοιογένεια ως προς την εθνικότητα. Περαιτέρω μελέτες θα ήταν καλό να διεξαχθούν με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων.","Many studies have shown that individuals with an autoimmune disease are at increased risk of developing another autoimmune disease. Psoriasis is a common chronic inflammatory disease of the skin, affecting 1-3% of the population in Europe and North America. Sometimes patients with psoriasis develop psoriatic arthritis (10-15%). Psoriatic patients have an increased risk of developing a second or third autoimmune disease. Autoimmune thyroiditis is an autoimmune disease of the thyroid and is supposed to be associated with psoriasis. This is the reason why their relationship has been studied, with contradictory results so far. The main purpose of this study was to investigate whether patients with psoriasis (with or without psoriatic arthritis) have an increased risk of developing autoimmune thyroiditis, compared with controls (without psoriasis or known thyroid disease). Secondary, the study aimed to compare the characteristics of psoriasis between patients with autoimmune thyroiditis and patients without autoimmune thyroiditis. Finally, a subgroup of the patients was taken that consisted of patients with psoriatic arthritis. This subgroup was compared with the controls in relation to the presence of autoimmune thyroiditis. The type of this study is case- control. Patients with chronic plaque psoriasis were recruited from the Dermatology Department of Attikon University Hospital. Controls without psoriasis or known thyroid disease were selected from the outpatient Endocrine and Obesity Clinic. For each patient there were selected two controls of similar age and body mass index (bmi). All participants underwent a complete medical examination and gave informed written consent. Descriptive statistics was used to analyze the clinical and laboratory characteristics of cases and controls. Statistical tests were used to compare the characteristics between the two groups and logistic regression models were used in order to investigate the aims of the study. As far as the results are concerned, no association between psoriasis and autoimmune thyroiditis was detected. Also, there was no difference at the characteristics of psoriasis between patients with autoimmune thyroiditis and patients without autoimmune thyroiditis. In addition, no association between psoriasis and autoimmune thyroiditis was found when the subgroup of patients with psoriatic arthritis was compared to the controls. One important finding of this study was that gender seemed to have a statistically significant impact at the presence of autoimmune thyroiditis at the control group. This relationship was not significant at the patients group. Limitations of the study are restriction of the findings at the geographical region of Greece, relatively small sample size of patients and especially those with psoriatic arthritis and, finally, the inclusion of psoriatic patients seeking medical care in a tertiary centre probably caused underrepresentation of mild forms of psoriasis. Strengths of the study are the selection of participants living in an iodine-replete area, well-characterized patients and controls and homogeneity concerning ethnicity of the participants. Further studies with larger samples would be useful to be conducted in the future."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κλινική μελέτη για τη συσχέτιση της ψωρίασης με την αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα (hashimoto)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαγιάννη Άρπη- Χριστίνα","Papagianni Arpi- Christina"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι άτομα που πάσχουν από μια αυτοάνοση ασθένεια έχουν αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν τουλάχιστον μια ακόμα αυτοάνοση ασθένεια. Η ψωρίαση είναι μια κοινή χρόνια φλεγμονώδης νόσος του δέρματος που εμφανίζεται περίπου σε ποσοστό 1-3% σε Ευρώπη και Αμερική. Συνήθως συνοδεύεται από την εκδήλωση ψωριασικής αρθρίτιδας σε ποσοστό 10-15%. Έχει αποδειχτεί ότι άτομα με ψωρίαση έχουν υψηλό κίνδυνο να πάσχουν ταυτόχρονα από μια ή και δυο ακόμα αυτοάνοσες νόσους. Η αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα είναι μια αυτοάνοση ασθένεια του θυρεοειδούς και θεωρείται ότι πιθανών να σχετίζεται με την ψωρίαση. Για το λόγο αυτό έχει μελετηθεί η συσχέτιση μεταξύ τους με αντικρουόμενα μέχρι σήμερα αποτελέσματα. Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί αν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας σε ασθενείς (με ή χωρίς ψωριασική αρθρίτιδα) σε σύγκριση με υγιείς (χωρίς ψωρίαση ή και κάποια ασθένεια θυρεοειδούς). Δευτερεύοντες στόχοι ήταν η μελέτη της υποομάδας των ασθενών με ψωριασική αρθρίτιδα σε σχέση με τους υγιείς ως προς την εμφάνιση αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας, αλλά και η σύγκριση των χαρακτηριστικών της ψωρίασης σε ασθενείς με αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα σε σχέση με ασθενείς χωρίς αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα. Για το λόγο αυτό διεξήχθη μια μελέτη ασθενών- μαρτύρων. Οι ασθενείς προέρχονταν από το Δερματολογικό Τμήμα του Αττικού Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Αθήνας και είχαν όλοι χρόνια ψωρίαση κατά πλάκας, ενώ οι μάρτυρες από τα Εξωτερικά ιατρεία Ενδοκρινολογικής Κλινικής. Για κάθε ασθενή επιλέχθηκαν δυο μάρτυρες παρόμοιας ηλικίας και δείκτη μάζας σώματος. Όλοι οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε πλήρεις ιατρικές εξετάσεις και έδωσαν γραπτή συγκατάθεση για τη συμμετοχή τους. Έγινε περιγραφική ανάλυση με κύριο στόχο τη σύγκριση των κλινικών και εργαστηριακών χαρακτηριστικών των ασθενών και των υγιών, η οποία συνοδευόταν από τους κατάλληλους στατιστικούς ελέγχους. Επιπλέον, έγινε λογιστική παλινδρόμηση για να απαντηθεί το βασικό ερώτημα της μελέτης. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης έδειξαν απουσία συσχέτισης μεταξύ της ψωρίασης και της αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας. Επιπλέον, δε φάνηκε να διαφέρουν τα χαρακτηριστικά της ψωρίασης σε ασθενείς με αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα και σε ασθενείς χωρίς αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα. Επίσης, δεν υπήρχαν ενδείξεις για αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας σε ασθενείς με ψωριασική αρθρίτιδα σε σχέση με τους υγιείς. Ένα σημαντικό εύρημα, τέλος, ήταν ότι το φύλο φάνηκε να έχει στατιστικά σημαντική επίδραση στην εμφάνιση αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας στους μάρτυρες, πράγμα το οποίο δεν παρατηρήθηκε στους ασθενείς. Στη μελέτη υπήρξαν κάποιοι περιορισμοί που δυσχεραίνουν την ασφαλή συμπερασματολογία. Κατ’ αρχήν τα αποτελέσματα περιορίζονται στην γεωγραφική περιοχή της Ελλάδας, ενώ ο αριθμός των ασθενών και ειδικά αυτών με ψωριασική αρθρίτιδα είναι σχετικά μικρός. Επιπρόσθετα, οι ασθενείς προέρχονται από πανεπιστημιακό νοσοκομείο με αποτέλεσμα περιστατικά ήπιας μορφής ψωρίασης να έχουν υποεκτιμηθεί. Ωστόσο, η επιλογή των συμμετεχόντων έγινε από περιοχή με επαρκή ποσότητα ιωδίου, που αποτελεί βασικό στοιχείο μιας τέτοιας μελέτης, έγινε σαφής καθορισμός των ασθενών και των μαρτύρων και όλοι οι συμμετέχοντες είχαν ομοιογένεια ως προς την εθνικότητα. Περαιτέρω μελέτες θα ήταν καλό να διεξαχθούν με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων.","Many studies have shown that individuals with an autoimmune disease are at increased risk of developing another autoimmune disease. Psoriasis is a common chronic inflammatory disease of the skin, affecting 1-3% of the population in Europe and North America. Sometimes patients with psoriasis develop psoriatic arthritis (10-15%). Psoriatic patients have an increased risk of developing a second or third autoimmune disease. Autoimmune thyroiditis is an autoimmune disease of the thyroid and is supposed to be associated with psoriasis. This is the reason why their relationship has been studied, with contradictory results so far. The main purpose of this study was to investigate whether patients with psoriasis (with or without psoriatic arthritis) have an increased risk of developing autoimmune thyroiditis, compared with controls (without psoriasis or known thyroid disease). Secondary, the study aimed to compare the characteristics of psoriasis between patients with autoimmune thyroiditis and patients without autoimmune thyroiditis. Finally, a subgroup of the patients was taken that consisted of patients with psoriatic arthritis. This subgroup was compared with the controls in relation to the presence of autoimmune thyroiditis. The type of this study is case- control. Patients with chronic plaque psoriasis were recruited from the Dermatology Department of Attikon University Hospital. Controls without psoriasis or known thyroid disease were selected from the outpatient Endocrine and Obesity Clinic. For each patient there were selected two controls of similar age and body mass index (bmi). All participants underwent a complete medical examination and gave informed written consent. Descriptive statistics was used to analyze the clinical and laboratory characteristics of cases and controls. Statistical tests were used to compare the characteristics between the two groups and logistic regression models were used in order to investigate the aims of the study. As far as the results are concerned, no association between psoriasis and autoimmune thyroiditis was detected. Also, there was no difference at the characteristics of psoriasis between patients with autoimmune thyroiditis and patients without autoimmune thyroiditis. In addition, no association between psoriasis and autoimmune thyroiditis was found when the subgroup of patients with psoriatic arthritis was compared to the controls. One important finding of this study was that gender seemed to have a statistically significant impact at the presence of autoimmune thyroiditis at the control group. This relationship was not significant at the patients group. Limitations of the study are restriction of the findings at the geographical region of Greece, relatively small sample size of patients and especially those with psoriatic arthritis and, finally, the inclusion of psoriatic patients seeking medical care in a tertiary centre probably caused underrepresentation of mild forms of psoriasis. Strengths of the study are the selection of participants living in an iodine-replete area, well-characterized patients and controls and homogeneity concerning ethnicity of the participants. Further studies with larger samples would be useful to be conducted in the future."],"dc:identifier":["uoadl:1445642","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1445642"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Κλινική μελέτη για τη συσχέτιση της ψωρίασης με την αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα (hashimoto)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:02Z"}