{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1448046"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1448046","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κριτική προσέγγιση των στρατηγικών ανάπτυξης: η περίπτωση της Υποσαχάριας Αφρικής.","abstract":"Σκοπός της εργασίας είναι η αξιολόγηση των σημαντικότερων στρατηγικών οικονομικής ανάπτυξης που έχουν προταθεί από το τέλος του Β´ Παγκόσμιου Πολέμου μέχρι και τις μέρες μας. Η εφαρμογή των εν λόγω στρατηγικών σε διάφορες χώρες και σε διαφορετικές χρονικές περιόδους έχει αποφέρει μια ποικιλία αποτελεσμάτων η οποία ενδεχομένως να υποδεικνύει πως τα αναπτυξιακά αποτελέσματα δεν εξαρτώνται μόνο από την θεωρητική συνοχή και επάρκεια των στρατηγικών αυτών αλλά και από παράγοντες που θα πρέπει να εντοπιστούν τόσο στις εσωτερικές δυνατότητες του κράτους που εφαρμόζει μια τέτοια στρατηγική όσο και στις πραγματικότητες του διεθνούς οικονομικού και πολιτικού περιβάλλοντος. Προνομιακό πεδίο της διερεύνησης αυτών των εσωτερικών και διεθνών παραγόντων θεωρούμε πως αποτελούν τα κράτη της Υποσαχάριας Αφρικής. Τα κράτη αυτά γνώρισαν δύο μεγάλες περιόδους ανάπτυξης (1960-1975 και 2000-σήμερα) που χωρίζονται από μια μεγάλη περίοδο ύφεσης. Οι δύο αυτές αναπτυξιακές περίοδοι βασίστηκαν σε διαφορετικά μείγματα αναπτυξιακών πολιτικών, με τη πρώτη να στηρίζεται κυρίως στον κρατικό αναπτυξιακό σχεδιασμό και στην εφαρμογή παρεμβατικών και δομιστικών στρατηγικών και με τη δεύτερη να στηρίζεται σε περισσότερο φιλικές προς την αγορά και φιλελεύθερες προσεγγίσεις. Επιπλέον, τα κράτη της Υποσαχάριας Αφρικής, παρά την κατηγοριοποίησή τους σε μια κοινή γεωγραφική κατηγορία, χαρακτηρίζονται από μια ποικιλία οικονομικών και πολιτικών ιδιαιτεροτήτων που βοηθά στον εντοπισμό και στην κατανόηση της δυναμικής των αναπτυξιακών παραγόντων. Στόχος μας είναι, μέσα από την ποιοτική και ποσοτική εξέταση της αναπτυξιακής εμπειρίας των κρατών αυτών, να καταδείξουμε τις υπόρρητες προϋποθέσεις των διαφόρων στρατηγικών ανάπτυξης οι οποίες και εξηγούν τόσο το συνολικό βαθμό επιτυχίας της καθεμιάς όσο και το γεγονός της διαφοροποιημένης επιτυχίας τους απο χώρα σε χώρα. Τελικά, θα υποστηρίξουμε πως το κυριότερο πρόβλημα των αναπτυξιακών στρατηγικών είναι πως προϋποθέτουν ένα κράτος αρκετά ικανό να τις εφαρμόσει και να καθοδηγήσει αποτελεσματικά την αναπτυξιακή διαδικασία, καθώς και ένα ουδέτερο και αμετάβλητο διεθνές περιβάλλον του οποίου οι εξελίξεις και οι πράξεις των υπολοίπων δρώντων δε θα επηρεάζουν αρνητικά τις αναπτυξιακές προσπάθειες της χώρας που θα εφαρμόζει την οποιαδήποτε αναπτυξιακή στρατηγική. Κατά συνέπεια, το ερώτημα που επιχειρούμε να απαντήσουμε είναι το κατά πόσο και με ποιό τρόπο είναι δυνατή στις χώρες τις Υποσαχάριας Αφρικής μια αρχική οικονομική ανάπτυξη η οποία θα δημιουργήσει τόσο τις βασικές οικονομικές όσο και τις βασικές θεσμικές υποδομές πάνω στις οποίες θα μπορέσει αργότερα να χαραχτεί μια πραγματική και αυτοτροφοδοτούμενη αναπτυξιακή πορεία.","abstract_html":"Σκοπός της εργασίας είναι η αξιολόγηση των σημαντικότερων στρατηγικών οικονομικής ανάπτυξης που έχουν προταθεί από το τέλος του Β´ Παγκόσμιου Πολέμου μέχρι και τις μέρες μας. Η εφαρμογή των εν λόγω στρατηγικών σε διάφορες χώρες και σε διαφορετικές χρονικές περιόδους έχει αποφέρει μια ποικιλία αποτελεσμάτων η οποία ενδεχομένως να υποδεικνύει πως τα αναπτυξιακά αποτελέσματα δεν εξαρτώνται μόνο από την θεωρητική συνοχή και επάρκεια των στρατηγικών αυτών αλλά και από παράγοντες που θα πρέπει να εντοπιστούν τόσο στις εσωτερικές δυνατότητες του κράτους που εφαρμόζει μια τέτοια στρατηγική όσο και στις πραγματικότητες του διεθνούς οικονομικού και πολιτικού περιβάλλοντος. Προνομιακό πεδίο της διερεύνησης αυτών των εσωτερικών και διεθνών παραγόντων θεωρούμε πως αποτελούν τα κράτη της Υποσαχάριας Αφρικής. Τα κράτη αυτά γνώρισαν δύο μεγάλες περιόδους ανάπτυξης (1960-1975 και 2000-σήμερα) που χωρίζονται από μια μεγάλη περίοδο ύφεσης. Οι δύο αυτές αναπτυξιακές περίοδοι βασίστηκαν σε διαφορετικά μείγματα αναπτυξιακών πολιτικών, με τη πρώτη να στηρίζεται κυρίως στον κρατικό αναπτυξιακό σχεδιασμό και στην εφαρμογή παρεμβατικών και δομιστικών στρατηγικών και με τη δεύτερη να στηρίζεται σε περισσότερο φιλικές προς την αγορά και φιλελεύθερες προσεγγίσεις. Επιπλέον, τα κράτη της Υποσαχάριας Αφρικής, παρά την κατηγοριοποίησή τους σε μια κοινή γεωγραφική κατηγορία, χαρακτηρίζονται από μια ποικιλία οικονομικών και πολιτικών ιδιαιτεροτήτων που βοηθά στον εντοπισμό και στην κατανόηση της δυναμικής των αναπτυξιακών παραγόντων. Στόχος μας είναι, μέσα από την ποιοτική και ποσοτική εξέταση της αναπτυξιακής εμπειρίας των κρατών αυτών, να καταδείξουμε τις υπόρρητες προϋποθέσεις των διαφόρων στρατηγικών ανάπτυξης οι οποίες και εξηγούν τόσο το συνολικό βαθμό επιτυχίας της καθεμιάς όσο και το γεγονός της διαφοροποιημένης επιτυχίας τους απο χώρα σε χώρα. Τελικά, θα υποστηρίξουμε πως το κυριότερο πρόβλημα των αναπτυξιακών στρατηγικών είναι πως προϋποθέτουν ένα κράτος αρκετά ικανό να τις εφαρμόσει και να καθοδηγήσει αποτελεσματικά την αναπτυξιακή διαδικασία, καθώς και ένα ουδέτερο και αμετάβλητο διεθνές περιβάλλον του οποίου οι εξελίξεις και οι πράξεις των υπολοίπων δρώντων δε θα επηρεάζουν αρνητικά τις αναπτυξιακές προσπάθειες της χώρας που θα εφαρμόζει την οποιαδήποτε αναπτυξιακή στρατηγική. Κατά συνέπεια, το ερώτημα που επιχειρούμε να απαντήσουμε είναι το κατά πόσο και με ποιό τρόπο είναι δυνατή στις χώρες τις Υποσαχάριας Αφρικής μια αρχική οικονομική ανάπτυξη η οποία θα δημιουργήσει τόσο τις βασικές οικονομικές όσο και τις βασικές θεσμικές υποδομές πάνω στις οποίες θα μπορέσει αργότερα να χαραχτεί μια πραγματική και αυτοτροφοδοτούμενη αναπτυξιακή πορεία.","abstract_has_math":false,"creators":["Κανελλακόπουλος Χαράλαμπος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:28:06Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1448046"],"render_values":[{"text":"uoadl:1448046","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1448046","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1448046","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1448046","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κανελλακόπουλος Χαράλαμπος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1448046","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1448046"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της εργασίας είναι η αξιολόγηση των σημαντικότερων στρατηγικών οικονομικής ανάπτυξης που έχουν προταθεί από το τέλος του Β´ Παγκόσμιου Πολέμου μέχρι και τις μέρες μας. Η εφαρμογή των εν λόγω στρατηγικών σε διάφορες χώρες και σε διαφορετικές χρονικές περιόδους έχει αποφέρει μια ποικιλία αποτελεσμάτων η οποία ενδεχομένως να υποδεικνύει πως τα αναπτυξιακά αποτελέσματα δεν εξαρτώνται μόνο από την θεωρητική συνοχή και επάρκεια των στρατηγικών αυτών αλλά και από παράγοντες που θα πρέπει να εντοπιστούν τόσο στις εσωτερικές δυνατότητες του κράτους που εφαρμόζει μια τέτοια στρατηγική όσο και στις πραγματικότητες του διεθνούς οικονομικού και πολιτικού περιβάλλοντος. Προνομιακό πεδίο της διερεύνησης αυτών των εσωτερικών και διεθνών παραγόντων θεωρούμε πως αποτελούν τα κράτη της Υποσαχάριας Αφρικής. Τα κράτη αυτά γνώρισαν δύο μεγάλες περιόδους ανάπτυξης (1960-1975 και 2000-σήμερα) που χωρίζονται από μια μεγάλη περίοδο ύφεσης. Οι δύο αυτές αναπτυξιακές περίοδοι βασίστηκαν σε διαφορετικά μείγματα αναπτυξιακών πολιτικών, με τη πρώτη να στηρίζεται κυρίως στον κρατικό αναπτυξιακό σχεδιασμό και στην εφαρμογή παρεμβατικών και δομιστικών στρατηγικών και με τη δεύτερη να στηρίζεται σε περισσότερο φιλικές προς την αγορά και φιλελεύθερες προσεγγίσεις. Επιπλέον, τα κράτη της Υποσαχάριας Αφρικής, παρά την κατηγοριοποίησή τους σε μια κοινή γεωγραφική κατηγορία, χαρακτηρίζονται από μια ποικιλία οικονομικών και πολιτικών ιδιαιτεροτήτων που βοηθά στον εντοπισμό και στην κατανόηση της δυναμικής των αναπτυξιακών παραγόντων. Στόχος μας είναι, μέσα από την ποιοτική και ποσοτική εξέταση της αναπτυξιακής εμπειρίας των κρατών αυτών, να καταδείξουμε τις υπόρρητες προϋποθέσεις των διαφόρων στρατηγικών ανάπτυξης οι οποίες και εξηγούν τόσο το συνολικό βαθμό επιτυχίας της καθεμιάς όσο και το γεγονός της διαφοροποιημένης επιτυχίας τους απο χώρα σε χώρα. Τελικά, θα υποστηρίξουμε πως το κυριότερο πρόβλημα των αναπτυξιακών στρατηγικών είναι πως προϋποθέτουν ένα κράτος αρκετά ικανό να τις εφαρμόσει και να καθοδηγήσει αποτελεσματικά την αναπτυξιακή διαδικασία, καθώς και ένα ουδέτερο και αμετάβλητο διεθνές περιβάλλον του οποίου οι εξελίξεις και οι πράξεις των υπολοίπων δρώντων δε θα επηρεάζουν αρνητικά τις αναπτυξιακές προσπάθειες της χώρας που θα εφαρμόζει την οποιαδήποτε αναπτυξιακή στρατηγική. Κατά συνέπεια, το ερώτημα που επιχειρούμε να απαντήσουμε είναι το κατά πόσο και με ποιό τρόπο είναι δυνατή στις χώρες τις Υποσαχάριας Αφρικής μια αρχική οικονομική ανάπτυξη η οποία θα δημιουργήσει τόσο τις βασικές οικονομικές όσο και τις βασικές θεσμικές υποδομές πάνω στις οποίες θα μπορέσει αργότερα να χαραχτεί μια πραγματική και αυτοτροφοδοτούμενη αναπτυξιακή πορεία.","The purpose of this study is to evaluate the most influential economic developmental strategies that have been proposed since the end of the Second World War and up to the present day. The implementation of these strategies in different countries and at different times has yielded a variety of results which may indicate that their actual results depend not only on their theoretical consistency and adequacy but on a variety of other factors, as well, that should be identified and be taken into consideration when forming a developmental strategy, such as the internal capabilities of the state that implements such a strategy and the realities of the international economic and political environment. The failure of the various developmental strategies to identify and tackle those internal and external constraints gravely undermines their overall effectiveness and reduces them to inconsistent “economical recipes” that, although they may have produced considerable results in some instances, they have been unable to assist the whole of the developing world. In our effort to identify the internal and international factors that inhibit the effective implementation of those developmental strategies, we focus to the countries of the Sub-Saharan Africa. These countries have experienced after their independence two major periods of growth (1960-1975 and 2000-present), separated by a long recession. These two developmental periods were based on different mixtures of policies, with the first period leaning mainly towards national development planning and implementation of intervention and structuralistic strategies and with the second based on more market friendly and liberal approaches. Moreover, the countries of sub-Saharan Africa, despite their inclusion in a common geographic category, are characterised by a variety of economic and political specificities, a fact that can aid our undertaking to identify and understand the dynamics of those, neglected by most developmental strategies, growth factors. Our broader objective is, through a qualitative and quantitative examination of the developmental experience of these states, to demonstrate the implicit conditions of the various developmental strategies, conditions which inevitably limit their effectiveness since they are based on a western economic and political normality that does not exist in the majority of the developing states. Indeed, we identify as the main problem of most developmental strategies the fact that they presuppose a capable enough state to apply them and to effectively guide the development process, as well as a neutral and unchanging international environment within which the decisions and the objectives of the various international actors will not negatively affect the efforts of those countries that pursue development by implementing such a strategy. Consequently, the question we try to answer is whether and how it is possible for the countries of Sub-Saharan Africa to achieve an initial economic growth which will create both basic economic and institutional infrastructure upon which an effective and self-sustaining growth path will be maintained organically."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κριτική προσέγγιση των στρατηγικών ανάπτυξης: η περίπτωση της Υποσαχάριας Αφρικής."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κανελλακόπουλος Χαράλαμπος"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Σκοπός της εργασίας είναι η αξιολόγηση των σημαντικότερων στρατηγικών οικονομικής ανάπτυξης που έχουν προταθεί από το τέλος του Β´ Παγκόσμιου Πολέμου μέχρι και τις μέρες μας. Η εφαρμογή των εν λόγω στρατηγικών σε διάφορες χώρες και σε διαφορετικές χρονικές περιόδους έχει αποφέρει μια ποικιλία αποτελεσμάτων η οποία ενδεχομένως να υποδεικνύει πως τα αναπτυξιακά αποτελέσματα δεν εξαρτώνται μόνο από την θεωρητική συνοχή και επάρκεια των στρατηγικών αυτών αλλά και από παράγοντες που θα πρέπει να εντοπιστούν τόσο στις εσωτερικές δυνατότητες του κράτους που εφαρμόζει μια τέτοια στρατηγική όσο και στις πραγματικότητες του διεθνούς οικονομικού και πολιτικού περιβάλλοντος. Προνομιακό πεδίο της διερεύνησης αυτών των εσωτερικών και διεθνών παραγόντων θεωρούμε πως αποτελούν τα κράτη της Υποσαχάριας Αφρικής. Τα κράτη αυτά γνώρισαν δύο μεγάλες περιόδους ανάπτυξης (1960-1975 και 2000-σήμερα) που χωρίζονται από μια μεγάλη περίοδο ύφεσης. Οι δύο αυτές αναπτυξιακές περίοδοι βασίστηκαν σε διαφορετικά μείγματα αναπτυξιακών πολιτικών, με τη πρώτη να στηρίζεται κυρίως στον κρατικό αναπτυξιακό σχεδιασμό και στην εφαρμογή παρεμβατικών και δομιστικών στρατηγικών και με τη δεύτερη να στηρίζεται σε περισσότερο φιλικές προς την αγορά και φιλελεύθερες προσεγγίσεις. Επιπλέον, τα κράτη της Υποσαχάριας Αφρικής, παρά την κατηγοριοποίησή τους σε μια κοινή γεωγραφική κατηγορία, χαρακτηρίζονται από μια ποικιλία οικονομικών και πολιτικών ιδιαιτεροτήτων που βοηθά στον εντοπισμό και στην κατανόηση της δυναμικής των αναπτυξιακών παραγόντων. Στόχος μας είναι, μέσα από την ποιοτική και ποσοτική εξέταση της αναπτυξιακής εμπειρίας των κρατών αυτών, να καταδείξουμε τις υπόρρητες προϋποθέσεις των διαφόρων στρατηγικών ανάπτυξης οι οποίες και εξηγούν τόσο το συνολικό βαθμό επιτυχίας της καθεμιάς όσο και το γεγονός της διαφοροποιημένης επιτυχίας τους απο χώρα σε χώρα. Τελικά, θα υποστηρίξουμε πως το κυριότερο πρόβλημα των αναπτυξιακών στρατηγικών είναι πως προϋποθέτουν ένα κράτος αρκετά ικανό να τις εφαρμόσει και να καθοδηγήσει αποτελεσματικά την αναπτυξιακή διαδικασία, καθώς και ένα ουδέτερο και αμετάβλητο διεθνές περιβάλλον του οποίου οι εξελίξεις και οι πράξεις των υπολοίπων δρώντων δε θα επηρεάζουν αρνητικά τις αναπτυξιακές προσπάθειες της χώρας που θα εφαρμόζει την οποιαδήποτε αναπτυξιακή στρατηγική. Κατά συνέπεια, το ερώτημα που επιχειρούμε να απαντήσουμε είναι το κατά πόσο και με ποιό τρόπο είναι δυνατή στις χώρες τις Υποσαχάριας Αφρικής μια αρχική οικονομική ανάπτυξη η οποία θα δημιουργήσει τόσο τις βασικές οικονομικές όσο και τις βασικές θεσμικές υποδομές πάνω στις οποίες θα μπορέσει αργότερα να χαραχτεί μια πραγματική και αυτοτροφοδοτούμενη αναπτυξιακή πορεία.","The purpose of this study is to evaluate the most influential economic developmental strategies that have been proposed since the end of the Second World War and up to the present day. The implementation of these strategies in different countries and at different times has yielded a variety of results which may indicate that their actual results depend not only on their theoretical consistency and adequacy but on a variety of other factors, as well, that should be identified and be taken into consideration when forming a developmental strategy, such as the internal capabilities of the state that implements such a strategy and the realities of the international economic and political environment. The failure of the various developmental strategies to identify and tackle those internal and external constraints gravely undermines their overall effectiveness and reduces them to inconsistent “economical recipes” that, although they may have produced considerable results in some instances, they have been unable to assist the whole of the developing world. In our effort to identify the internal and international factors that inhibit the effective implementation of those developmental strategies, we focus to the countries of the Sub-Saharan Africa. These countries have experienced after their independence two major periods of growth (1960-1975 and 2000-present), separated by a long recession. These two developmental periods were based on different mixtures of policies, with the first period leaning mainly towards national development planning and implementation of intervention and structuralistic strategies and with the second based on more market friendly and liberal approaches. Moreover, the countries of sub-Saharan Africa, despite their inclusion in a common geographic category, are characterised by a variety of economic and political specificities, a fact that can aid our undertaking to identify and understand the dynamics of those, neglected by most developmental strategies, growth factors. Our broader objective is, through a qualitative and quantitative examination of the developmental experience of these states, to demonstrate the implicit conditions of the various developmental strategies, conditions which inevitably limit their effectiveness since they are based on a western economic and political normality that does not exist in the majority of the developing states. Indeed, we identify as the main problem of most developmental strategies the fact that they presuppose a capable enough state to apply them and to effectively guide the development process, as well as a neutral and unchanging international environment within which the decisions and the objectives of the various international actors will not negatively affect the efforts of those countries that pursue development by implementing such a strategy. Consequently, the question we try to answer is whether and how it is possible for the countries of Sub-Saharan Africa to achieve an initial economic growth which will create both basic economic and institutional infrastructure upon which an effective and self-sustaining growth path will be maintained organically."],"dc:identifier":["uoadl:1448046","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1448046"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Κριτική προσέγγιση των στρατηγικών ανάπτυξης: η περίπτωση της Υποσαχάριας Αφρικής."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:06Z"}