{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1448056"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1448056","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The economic role of the EU in the Western Balkans","abstract":"Τα Δυτικά Βαλκάνια ξεκίνησαν τη διαδικασία μετάβασης τους από εξαιρετικά δυσχερές σημείο. Η ανεργία ήταν εξαιρετικά υψηλή, το ΑΕΠ σημείωνε ανώμαλη πορεία και οι επενδύσεις δεν μπορούσαν να εγγυηθούν ανάπτυξη. Οι εθνικές συγκρούσεις και η πολιτική αστάθεια που επικρατούσαν καθιστούσαν αδύνατο το γεγονός να εξασφαλιστεί ένα βιώσιμο περιβάλλον, το οποίο θα μπορούσε να διασφαλίσει μια ομαλή πορεία μεταρρυθμίσεων. Το μεγαλύτερο τμήμα της περιοχής αποτελούνταν από προβληματικά κράτη με προβληματικές οικονομίες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπάθησε να ανταποκριθεί σε αυτές τις ανάγκες με διάφορους τύπους συμβάσεων, έτσι ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την επιτυχή διαδικασία ολοκλήρωσης. Στην πρώτη δεκαετία της μετάβασης, η Ένωση δεν ήταν αρκετά έτοιμη και φάνηκε ότι δεν είχε συγκροτημένο σχέδιο για την περιοχή. Οι εμπορικές συμφωνίες που είχαν υπογραφεί καθώς και οι ευρωπαϊκές που ακολούθησαν ανταποκρίθηκαν εν μέρει στις ανάγκες των κρατών. Τα προβλήματα στην περιοχή ήταν βαθιά και απαιτούνταν ριζικές αλλαγές. Μόνο στα μέσα της δεκαετίας του '90 και ιδιαίτερα μετά την σύνοδο κορυφής Royaumont το 1995, η Ένωση αποφάσισε να εγκαταλείψει την ad hoc πολιτική και να την αντικαταστήσει με μια πιο δομημένη και συγκροτημένη. Τα προγράμματα OBNOVA και PHARE ήταν μερικά από τα πρώτα εργαλεία οικονομικής βοήθειας. Ωστόσο, το πιο δομημένο και προσεκτικά σχεδιασμένο πρόγραμμα θεσπίστηκε το 2007 με το IPA μηχανισμό βοήθειας. Η Ένωση κατάφερε μέχρι σήμερα να διατηρήσει την παρουσία της στην περιοχή για περισσότερα από είκοσι χρόνια. Τα Δυτικά Βαλκάνια από την άλλη μεριά έπρεπε να καρπωθούν τα οφέλη αυτής της βοήθειας και να τα μετατρέψουν σε πραγματική ανάπτυξη και ευημερία. Η ύπαρξη, ωστόσο, διαρθρωτικών και θεσμικών εμποδίων δεν επέτρεψε πραγματική ανάπτυξη. Παρά το γεγονός ότι η πρόοδός τους ήταν εντυπωσιακή και κατάφεραν να απαλείψουν μεγάλο μέρος της παλαιάς τους κληρονομιάς και να αυξήσουν το ΑΕΠ τους και τις άμεσες επενδύσεις, δεν κατάφεραν, ωστόσο, να επωφεληθούν πλήρως από τα οφέλη. Ο δρόμος προς τη σταθερότητα δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα, αντιθέτως παραμένει ιδιαίτερα μακρύς. Η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να στηρίζει την περιοχή όχι μόνο με το ανανεωμένο πρόγραμμα ΙΡΑ αλλά και με πολλές άλλες μορφές συνεργασίας. Όλα αυτά είναι σημάδια αισιοδοξίας που υπόσχονται, σε κάποιο βαθμό, περαιτέρω πρόοδο στο μέλλον. Παρά το γεγονός ότι διάφοροι παράγοντες μπορεί να απειλούν τη διαδικασία ένταξης των Δυτικών Βαλκανίων, αυτό που χρειάζεται είναι χρόνος, δέσμευση και στενή συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση, έτσι ώστε να εδραιωθούν γερές βάσεις που θα εξασφαλίσουν πλούτο και βιωσιμότητα.","abstract_html":"Τα Δυτικά Βαλκάνια ξεκίνησαν τη διαδικασία μετάβασης τους από εξαιρετικά δυσχερές σημείο. Η ανεργία ήταν εξαιρετικά υψηλή, το ΑΕΠ σημείωνε ανώμαλη πορεία και οι επενδύσεις δεν μπορούσαν να εγγυηθούν ανάπτυξη. Οι εθνικές συγκρούσεις και η πολιτική αστάθεια που επικρατούσαν καθιστούσαν αδύνατο το γεγονός να εξασφαλιστεί ένα βιώσιμο περιβάλλον, το οποίο θα μπορούσε να διασφαλίσει μια ομαλή πορεία μεταρρυθμίσεων. Το μεγαλύτερο τμήμα της περιοχής αποτελούνταν από προβληματικά κράτη με προβληματικές οικονομίες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπάθησε να ανταποκριθεί σε αυτές τις ανάγκες με διάφορους τύπους συμβάσεων, έτσι ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την επιτυχή διαδικασία ολοκλήρωσης. Στην πρώτη δεκαετία της μετάβασης, η Ένωση δεν ήταν αρκετά έτοιμη και φάνηκε ότι δεν είχε συγκροτημένο σχέδιο για την περιοχή. Οι εμπορικές συμφωνίες που είχαν υπογραφεί καθώς και οι ευρωπαϊκές που ακολούθησαν ανταποκρίθηκαν εν μέρει στις ανάγκες των κρατών. Τα προβλήματα στην περιοχή ήταν βαθιά και απαιτούνταν ριζικές αλλαγές. Μόνο στα μέσα της δεκαετίας του &#x27;90 και ιδιαίτερα μετά την σύνοδο κορυφής Royaumont το 1995, η Ένωση αποφάσισε να εγκαταλείψει την ad hoc πολιτική και να την αντικαταστήσει με μια πιο δομημένη και συγκροτημένη. Τα προγράμματα OBNOVA και PHARE ήταν μερικά από τα πρώτα εργαλεία οικονομικής βοήθειας. Ωστόσο, το πιο δομημένο και προσεκτικά σχεδιασμένο πρόγραμμα θεσπίστηκε το 2007 με το IPA μηχανισμό βοήθειας. Η Ένωση κατάφερε μέχρι σήμερα να διατηρήσει την παρουσία της στην περιοχή για περισσότερα από είκοσι χρόνια. Τα Δυτικά Βαλκάνια από την άλλη μεριά έπρεπε να καρπωθούν τα οφέλη αυτής της βοήθειας και να τα μετατρέψουν σε πραγματική ανάπτυξη και ευημερία. Η ύπαρξη, ωστόσο, διαρθρωτικών και θεσμικών εμποδίων δεν επέτρεψε πραγματική ανάπτυξη. Παρά το γεγονός ότι η πρόοδός τους ήταν εντυπωσιακή και κατάφεραν να απαλείψουν μεγάλο μέρος της παλαιάς τους κληρονομιάς και να αυξήσουν το ΑΕΠ τους και τις άμεσες επενδύσεις, δεν κατάφεραν, ωστόσο, να επωφεληθούν πλήρως από τα οφέλη. Ο δρόμος προς τη σταθερότητα δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα, αντιθέτως παραμένει ιδιαίτερα μακρύς. Η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να στηρίζει την περιοχή όχι μόνο με το ανανεωμένο πρόγραμμα ΙΡΑ αλλά και με πολλές άλλες μορφές συνεργασίας. Όλα αυτά είναι σημάδια αισιοδοξίας που υπόσχονται, σε κάποιο βαθμό, περαιτέρω πρόοδο στο μέλλον. Παρά το γεγονός ότι διάφοροι παράγοντες μπορεί να απειλούν τη διαδικασία ένταξης των Δυτικών Βαλκανίων, αυτό που χρειάζεται είναι χρόνος, δέσμευση και στενή συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση, έτσι ώστε να εδραιωθούν γερές βάσεις που θα εξασφαλίσουν πλούτο και βιωσιμότητα.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαλανδράκη Δήμητρα","Malandraki Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:28:06Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1448056"],"render_values":[{"text":"uoadl:1448056","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1448056","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1448056","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1448056","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαλανδράκη Δήμητρα","Malandraki Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1448056","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1448056"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα Δυτικά Βαλκάνια ξεκίνησαν τη διαδικασία μετάβασης τους από εξαιρετικά δυσχερές σημείο. Η ανεργία ήταν εξαιρετικά υψηλή, το ΑΕΠ σημείωνε ανώμαλη πορεία και οι επενδύσεις δεν μπορούσαν να εγγυηθούν ανάπτυξη. Οι εθνικές συγκρούσεις και η πολιτική αστάθεια που επικρατούσαν καθιστούσαν αδύνατο το γεγονός να εξασφαλιστεί ένα βιώσιμο περιβάλλον, το οποίο θα μπορούσε να διασφαλίσει μια ομαλή πορεία μεταρρυθμίσεων. Το μεγαλύτερο τμήμα της περιοχής αποτελούνταν από προβληματικά κράτη με προβληματικές οικονομίες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπάθησε να ανταποκριθεί σε αυτές τις ανάγκες με διάφορους τύπους συμβάσεων, έτσι ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την επιτυχή διαδικασία ολοκλήρωσης. Στην πρώτη δεκαετία της μετάβασης, η Ένωση δεν ήταν αρκετά έτοιμη και φάνηκε ότι δεν είχε συγκροτημένο σχέδιο για την περιοχή. Οι εμπορικές συμφωνίες που είχαν υπογραφεί καθώς και οι ευρωπαϊκές που ακολούθησαν ανταποκρίθηκαν εν μέρει στις ανάγκες των κρατών. Τα προβλήματα στην περιοχή ήταν βαθιά και απαιτούνταν ριζικές αλλαγές. Μόνο στα μέσα της δεκαετίας του '90 και ιδιαίτερα μετά την σύνοδο κορυφής Royaumont το 1995, η Ένωση αποφάσισε να εγκαταλείψει την ad hoc πολιτική και να την αντικαταστήσει με μια πιο δομημένη και συγκροτημένη. Τα προγράμματα OBNOVA και PHARE ήταν μερικά από τα πρώτα εργαλεία οικονομικής βοήθειας. Ωστόσο, το πιο δομημένο και προσεκτικά σχεδιασμένο πρόγραμμα θεσπίστηκε το 2007 με το IPA μηχανισμό βοήθειας. Η Ένωση κατάφερε μέχρι σήμερα να διατηρήσει την παρουσία της στην περιοχή για περισσότερα από είκοσι χρόνια. Τα Δυτικά Βαλκάνια από την άλλη μεριά έπρεπε να καρπωθούν τα οφέλη αυτής της βοήθειας και να τα μετατρέψουν σε πραγματική ανάπτυξη και ευημερία. Η ύπαρξη, ωστόσο, διαρθρωτικών και θεσμικών εμποδίων δεν επέτρεψε πραγματική ανάπτυξη. Παρά το γεγονός ότι η πρόοδός τους ήταν εντυπωσιακή και κατάφεραν να απαλείψουν μεγάλο μέρος της παλαιάς τους κληρονομιάς και να αυξήσουν το ΑΕΠ τους και τις άμεσες επενδύσεις, δεν κατάφεραν, ωστόσο, να επωφεληθούν πλήρως από τα οφέλη. Ο δρόμος προς τη σταθερότητα δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα, αντιθέτως παραμένει ιδιαίτερα μακρύς. Η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να στηρίζει την περιοχή όχι μόνο με το ανανεωμένο πρόγραμμα ΙΡΑ αλλά και με πολλές άλλες μορφές συνεργασίας. Όλα αυτά είναι σημάδια αισιοδοξίας που υπόσχονται, σε κάποιο βαθμό, περαιτέρω πρόοδο στο μέλλον. Παρά το γεγονός ότι διάφοροι παράγοντες μπορεί να απειλούν τη διαδικασία ένταξης των Δυτικών Βαλκανίων, αυτό που χρειάζεται είναι χρόνος, δέσμευση και στενή συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση, έτσι ώστε να εδραιωθούν γερές βάσεις που θα εξασφαλίσουν πλούτο και βιωσιμότητα.","The starting point of the Western Balkans' transition was really very poor. Unemployment was extremely high, GDP showed abnormal course and investments could not guarantee growth. Ethnic conflicts and political instabilities did not ensure a sustainable environment which could lead to secure reforms. Most of the region was comprised of states in distress with distressed economies. The European Union tried to respond to these needs with different types of agreements so as to pave the path for a successful integration process. In the first decade of transition, the Union was not enough prepared and it seemed that it did not have a structured plan for the region. The trade agreements that were signed and the Europe ones that followed responded partially to the needs of the states. The problems in the region were deeply rooted and needed radical changes. Only in the middle of the 90s and especially after the Royaumont summit in 1995, did the Union decide to shift from an ad hoc policy to a more structured one. OBNOVA and PHARE programs were some of the first financial assistance tools. However, the most highly structured and carefully planned program was established in 2007 with the IPA assistance tool. The Union managed to preserve its presence in the region for more than twenty years responding to regional needs and problems. The Western Balkans one the other hand had to reap the benefits of this assistance and convert them into real growth and prosperity. The existence of some significant structural and institutional thorns did not leave enough space for real development. Although their progress was spectacular and they managed to abolish most of the functions of the past legacy and increase their GDP and direct investments, they partially succeeded to take full advantage of the benefits. The road to stability has not reached an end yet. A long way still has to be paved for the completion of the initial goals. The Union continues to assist the region with the renewed IPA program and with many other types of cooperation. All these are signs of optimism which promise, to some extent, further progress in the future. Although several factors may threaten the integration process of the Western Balkans, what is needed is time and commitment and close cooperation with the Union so that solid and strong foundations can be established which can secure wealth and viability."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The economic role of the EU in the Western Balkans"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαλανδράκη Δήμητρα","Malandraki Dimitra"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Τα Δυτικά Βαλκάνια ξεκίνησαν τη διαδικασία μετάβασης τους από εξαιρετικά δυσχερές σημείο. Η ανεργία ήταν εξαιρετικά υψηλή, το ΑΕΠ σημείωνε ανώμαλη πορεία και οι επενδύσεις δεν μπορούσαν να εγγυηθούν ανάπτυξη. Οι εθνικές συγκρούσεις και η πολιτική αστάθεια που επικρατούσαν καθιστούσαν αδύνατο το γεγονός να εξασφαλιστεί ένα βιώσιμο περιβάλλον, το οποίο θα μπορούσε να διασφαλίσει μια ομαλή πορεία μεταρρυθμίσεων. Το μεγαλύτερο τμήμα της περιοχής αποτελούνταν από προβληματικά κράτη με προβληματικές οικονομίες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπάθησε να ανταποκριθεί σε αυτές τις ανάγκες με διάφορους τύπους συμβάσεων, έτσι ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την επιτυχή διαδικασία ολοκλήρωσης. Στην πρώτη δεκαετία της μετάβασης, η Ένωση δεν ήταν αρκετά έτοιμη και φάνηκε ότι δεν είχε συγκροτημένο σχέδιο για την περιοχή. Οι εμπορικές συμφωνίες που είχαν υπογραφεί καθώς και οι ευρωπαϊκές που ακολούθησαν ανταποκρίθηκαν εν μέρει στις ανάγκες των κρατών. Τα προβλήματα στην περιοχή ήταν βαθιά και απαιτούνταν ριζικές αλλαγές. Μόνο στα μέσα της δεκαετίας του '90 και ιδιαίτερα μετά την σύνοδο κορυφής Royaumont το 1995, η Ένωση αποφάσισε να εγκαταλείψει την ad hoc πολιτική και να την αντικαταστήσει με μια πιο δομημένη και συγκροτημένη. Τα προγράμματα OBNOVA και PHARE ήταν μερικά από τα πρώτα εργαλεία οικονομικής βοήθειας. Ωστόσο, το πιο δομημένο και προσεκτικά σχεδιασμένο πρόγραμμα θεσπίστηκε το 2007 με το IPA μηχανισμό βοήθειας. Η Ένωση κατάφερε μέχρι σήμερα να διατηρήσει την παρουσία της στην περιοχή για περισσότερα από είκοσι χρόνια. Τα Δυτικά Βαλκάνια από την άλλη μεριά έπρεπε να καρπωθούν τα οφέλη αυτής της βοήθειας και να τα μετατρέψουν σε πραγματική ανάπτυξη και ευημερία. Η ύπαρξη, ωστόσο, διαρθρωτικών και θεσμικών εμποδίων δεν επέτρεψε πραγματική ανάπτυξη. Παρά το γεγονός ότι η πρόοδός τους ήταν εντυπωσιακή και κατάφεραν να απαλείψουν μεγάλο μέρος της παλαιάς τους κληρονομιάς και να αυξήσουν το ΑΕΠ τους και τις άμεσες επενδύσεις, δεν κατάφεραν, ωστόσο, να επωφεληθούν πλήρως από τα οφέλη. Ο δρόμος προς τη σταθερότητα δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα, αντιθέτως παραμένει ιδιαίτερα μακρύς. Η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να στηρίζει την περιοχή όχι μόνο με το ανανεωμένο πρόγραμμα ΙΡΑ αλλά και με πολλές άλλες μορφές συνεργασίας. Όλα αυτά είναι σημάδια αισιοδοξίας που υπόσχονται, σε κάποιο βαθμό, περαιτέρω πρόοδο στο μέλλον. Παρά το γεγονός ότι διάφοροι παράγοντες μπορεί να απειλούν τη διαδικασία ένταξης των Δυτικών Βαλκανίων, αυτό που χρειάζεται είναι χρόνος, δέσμευση και στενή συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση, έτσι ώστε να εδραιωθούν γερές βάσεις που θα εξασφαλίσουν πλούτο και βιωσιμότητα.","The starting point of the Western Balkans' transition was really very poor. Unemployment was extremely high, GDP showed abnormal course and investments could not guarantee growth. Ethnic conflicts and political instabilities did not ensure a sustainable environment which could lead to secure reforms. Most of the region was comprised of states in distress with distressed economies. The European Union tried to respond to these needs with different types of agreements so as to pave the path for a successful integration process. In the first decade of transition, the Union was not enough prepared and it seemed that it did not have a structured plan for the region. The trade agreements that were signed and the Europe ones that followed responded partially to the needs of the states. The problems in the region were deeply rooted and needed radical changes. Only in the middle of the 90s and especially after the Royaumont summit in 1995, did the Union decide to shift from an ad hoc policy to a more structured one. OBNOVA and PHARE programs were some of the first financial assistance tools. However, the most highly structured and carefully planned program was established in 2007 with the IPA assistance tool. The Union managed to preserve its presence in the region for more than twenty years responding to regional needs and problems. The Western Balkans one the other hand had to reap the benefits of this assistance and convert them into real growth and prosperity. The existence of some significant structural and institutional thorns did not leave enough space for real development. Although their progress was spectacular and they managed to abolish most of the functions of the past legacy and increase their GDP and direct investments, they partially succeeded to take full advantage of the benefits. The road to stability has not reached an end yet. A long way still has to be paved for the completion of the initial goals. The Union continues to assist the region with the renewed IPA program and with many other types of cooperation. All these are signs of optimism which promise, to some extent, further progress in the future. Although several factors may threaten the integration process of the Western Balkans, what is needed is time and commitment and close cooperation with the Union so that solid and strong foundations can be established which can secure wealth and viability."],"dc:identifier":["uoadl:1448056","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1448056"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["The economic role of the EU in the Western Balkans"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:06Z"}