{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1448202"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1448202","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Φυσιολογικές αποκρίσεις στην άπνοια με βύθιση του προσώπου πριν και μετά από άσκηση","abstract":"Το καταδυτικό αντανακλαστικό στον άνθρωπο ενεργοποιείται με την άπνοια και γίνεται εντονότερο με βύθιση του προσώπου σε κρύο νερό. Η ήπια άσκηση παρατεταμένης διάρκειας η οποία προηγείται της άπνοιας προκαλεί εντονότερες αποκρίσεις (Andersson et al., 2002). Η μελέτη έχει σαν στόχο να προσδιορίσει την επίδραση σύντομης έντονης άσκησης στο καταδυτικό αντανακλαστικό και την πιθανή αλληλεπίδραση του με την απόκριση στο κρύο (cold shock response). Δέκα κολυμβητές αποτέλεσαν ταυτόχρονα την πειραματική ομάδα και την ομάδα ελέγχου εκτελώντας μία άπνοια με βύθιση του προσώπου σε κρύο νερό (10±1,050C) μετά την ηρεμία (ΑΜΗ) για 40 δευτερόλεπτα και άλλη μια άπνοια μετά από άσκηση (ΑΜΑ). Οι δοκιμαζόμενοι περπάτησαν για τρια λεπτά σε διάδρομο με προκαθορισμένη ταχύτητα και κλίση αρχίζοντας με επιβάρυνση στο 55% της VO2max για το πρώτο λεπτό, στο 65% για το δεύτερο και στο 85% για το τελευταίο. Υπήρξε συνεχής καταγραφή της καρδιακής τους συχνότητας. Δείγματα αίματος ελήφθησαν στην ηρεμία και μετά τις δύο άπνοιες και αναλύθηκαν από τον αυτόματο αναλυτή i-Stat automatic analyzer (Abbott Point of Care Inc., U.S.A.). Η αρτηριακή τους πίεση μετρήθηκε και καταγράφηκε στην ηρεμία και μετά τις δύο άπνοιες. Εφαρμόστηκε απλή ANOVA επαναλαμβανόμενων μετρήσεων για την ανάλυση των δεδομένων (p<0,05). Η καρδιακή συχνότητα μειώθηκε σημαντικά από την ηρεμία (8,951±5,61bmp) στην ΑΜΗ (64,35±4,61) ενώ παρά την αύξηση της πριν από την ΑΜΑ (149,20±4,91), σημείωσε πτώση (118,55±5,07) και οι διαφορές είναι στατιστικά σημαντικές (p<0,05). Η συστολική πίεση αυξήθηκε από την ηρεμία (124±0,28mmHg) στην ΑΜΗ (138 ±0,20) και μετά την ΑΜΑ (179±0,59). Όλες οι αλλαγές στη συστολική πίεση είναι στατιστικά σημαντικές. Το γαλακτικό αίματος (La+) αυξήθηκε από την ηρεμία (1,04±0,22mmol/L) μετά την ΑΜΗ (1,23±0,22) και μετά την ΑΜΑ (4,98±0,84). Όλες οι αλλαγές στο γαλακτικό είναι στατιστικά σημαντικές. Η αλλαγή στο pH από την ηρεμία (7,35±0,01) μετά την ΑΜΗ (7,36±0,01) είναι μικρή και μη σημαντική. Αντίθετα στατιστικά σημαντική είναι η αλλαγή στο pH μετά την ΑΜΑ (7,29±0,01) σε σχέση με την ηρεμία και μετά την ΑΜΗ. Το συνολικό διοξείδιο του άνθρακος στο αίμα (TCO2) μειώθηκε σημαντικά από την τιμή ηρεμίας (30,29±0,61mmol/L) μετά την ΑΜΑ (26,43±1,19). Στατιστικά σημαντική είναι επίσης η μείωση μεταξύ της τιμής του TCO2 μετά την ΑΜΑ (29,71±0,68) σε σχέση με την τιμή μετά την ΑΜΗ (p<0,00). Ομοίως, τα διττανθρακικά (HCO3) μειώθηκαν σημαντικά (p<0,02) από τις τιμές ηρεμίας (28,76±0,54mmol/L) στην ΑΜΑ (25,06±1,09). Επίσης, στατιστικά σημαντική είναι η μείωση στα HCO3 μεταξύ της ΑΜΗ (28,24±0,62) και της ΑΜΑ (p<0,01). Τέλος, η διάρκεια της άπνοιας μετά την άσκηση μειώθηκε κατά πολύ σε σχέση με αυτή στην ηρεμία (11,20±3,16). Συμπερασματικά, η στατιστικά σημαντική πτώση στην καρδιακή συχνότητα μετά την ΑΜΗ δίνει ισχυρές ενδείξεις αναφορικά με την ενεργοποίηση του καταδυτικού αντανακλαστικού. Όμως, η αύξηση της αρτηριακής πίεσης συνιστά χαρακτηριστικό τόσο του καταδυτικού αντανακλαστικού, όσο και της απόκρισης στο κρύο και φυσικά στην άσκηση. Η στατιστικά σημαντική αύξηση στην αρτηριακή πίεση μετά την ΑΜΑ ίσως υποδηλώνει ότι η απόκριση στο κρύο εξασθενεί την επίδραση του καταδυτικού αντανακλαστικού (Gagnon et al., 2013; Jay et al, 2007). Αυτό είναι επίσης εμφανές στην πτώση του TCO2 και HCO3, και στην αδυναμία των συμμετεχόντων να διατηρήσουν άπνοια για 40 δευτερόλεπτα όπως στην ΑΜΗ. Σύμφωνα με ότι γνωρίζουμε, αυτή είναι η πρώτη μελέτη η οποία καταδεικνύει τις καρδιο-αναπνευστικές και τις μεταβολικές (αέρια αίματος) αποκρίσεις στη βύθιση σε κρύο νερό με άπνοια μετά από σύντομη έντονη άσκηση. Περαιτέρω έρευνα πρέπει να εξετάσει εκτενέστερα τις επιδράσεις της άσκησης και της άπνοιας ξεχωριστά ούτως ώστε να διευκρινιστούν οι καθαυτό αλλαγές στην άπνοια μετά την άσκηση σε σχέση με την άπνοια στην ηρεμία.","abstract_html":"Το καταδυτικό αντανακλαστικό στον άνθρωπο ενεργοποιείται με την άπνοια και γίνεται εντονότερο με βύθιση του προσώπου σε κρύο νερό. Η ήπια άσκηση παρατεταμένης διάρκειας η οποία προηγείται της άπνοιας προκαλεί εντονότερες αποκρίσεις (Andersson et al., 2002). Η μελέτη έχει σαν στόχο να προσδιορίσει την επίδραση σύντομης έντονης άσκησης στο καταδυτικό αντανακλαστικό και την πιθανή αλληλεπίδραση του με την απόκριση στο κρύο (cold shock response). Δέκα κολυμβητές αποτέλεσαν ταυτόχρονα την πειραματική ομάδα και την ομάδα ελέγχου εκτελώντας μία άπνοια με βύθιση του προσώπου σε κρύο νερό (10±1,050C) μετά την ηρεμία (ΑΜΗ) για 40 δευτερόλεπτα και άλλη μια άπνοια μετά από άσκηση (ΑΜΑ). Οι δοκιμαζόμενοι περπάτησαν για τρια λεπτά σε διάδρομο με προκαθορισμένη ταχύτητα και κλίση αρχίζοντας με επιβάρυνση στο 55% της VO2max για το πρώτο λεπτό, στο 65% για το δεύτερο και στο 85% για το τελευταίο. Υπήρξε συνεχής καταγραφή της καρδιακής τους συχνότητας. Δείγματα αίματος ελήφθησαν στην ηρεμία και μετά τις δύο άπνοιες και αναλύθηκαν από τον αυτόματο αναλυτή i-Stat automatic analyzer (Abbott Point of Care Inc., U.S.A.). Η αρτηριακή τους πίεση μετρήθηκε και καταγράφηκε στην ηρεμία και μετά τις δύο άπνοιες. Εφαρμόστηκε απλή ANOVA επαναλαμβανόμενων μετρήσεων για την ανάλυση των δεδομένων (p&lt;0,05). Η καρδιακή συχνότητα μειώθηκε σημαντικά από την ηρεμία (8,951±5,61bmp) στην ΑΜΗ (64,35±4,61) ενώ παρά την αύξηση της πριν από την ΑΜΑ (149,20±4,91), σημείωσε πτώση (118,55±5,07) και οι διαφορές είναι στατιστικά σημαντικές (p&lt;0,05). Η συστολική πίεση αυξήθηκε από την ηρεμία (124±0,28mmHg) στην ΑΜΗ (138 ±0,20) και μετά την ΑΜΑ (179±0,59). Όλες οι αλλαγές στη συστολική πίεση είναι στατιστικά σημαντικές. Το γαλακτικό αίματος (La+) αυξήθηκε από την ηρεμία (1,04±0,22mmol/L) μετά την ΑΜΗ (1,23±0,22) και μετά την ΑΜΑ (4,98±0,84). Όλες οι αλλαγές στο γαλακτικό είναι στατιστικά σημαντικές. Η αλλαγή στο pH από την ηρεμία (7,35±0,01) μετά την ΑΜΗ (7,36±0,01) είναι μικρή και μη σημαντική. Αντίθετα στατιστικά σημαντική είναι η αλλαγή στο pH μετά την ΑΜΑ (7,29±0,01) σε σχέση με την ηρεμία και μετά την ΑΜΗ. Το συνολικό διοξείδιο του άνθρακος στο αίμα (TCO2) μειώθηκε σημαντικά από την τιμή ηρεμίας (30,29±0,61mmol/L) μετά την ΑΜΑ (26,43±1,19). Στατιστικά σημαντική είναι επίσης η μείωση μεταξύ της τιμής του TCO2 μετά την ΑΜΑ (29,71±0,68) σε σχέση με την τιμή μετά την ΑΜΗ (p&lt;0,00). Ομοίως, τα διττανθρακικά (HCO3) μειώθηκαν σημαντικά (p&lt;0,02) από τις τιμές ηρεμίας (28,76±0,54mmol/L) στην ΑΜΑ (25,06±1,09). Επίσης, στατιστικά σημαντική είναι η μείωση στα HCO3 μεταξύ της ΑΜΗ (28,24±0,62) και της ΑΜΑ (p&lt;0,01). Τέλος, η διάρκεια της άπνοιας μετά την άσκηση μειώθηκε κατά πολύ σε σχέση με αυτή στην ηρεμία (11,20±3,16). Συμπερασματικά, η στατιστικά σημαντική πτώση στην καρδιακή συχνότητα μετά την ΑΜΗ δίνει ισχυρές ενδείξεις αναφορικά με την ενεργοποίηση του καταδυτικού αντανακλαστικού. Όμως, η αύξηση της αρτηριακής πίεσης συνιστά χαρακτηριστικό τόσο του καταδυτικού αντανακλαστικού, όσο και της απόκρισης στο κρύο και φυσικά στην άσκηση. Η στατιστικά σημαντική αύξηση στην αρτηριακή πίεση μετά την ΑΜΑ ίσως υποδηλώνει ότι η απόκριση στο κρύο εξασθενεί την επίδραση του καταδυτικού αντανακλαστικού (Gagnon et al., 2013; Jay et al, 2007). Αυτό είναι επίσης εμφανές στην πτώση του TCO2 και HCO3, και στην αδυναμία των συμμετεχόντων να διατηρήσουν άπνοια για 40 δευτερόλεπτα όπως στην ΑΜΗ. Σύμφωνα με ότι γνωρίζουμε, αυτή είναι η πρώτη μελέτη η οποία καταδεικνύει τις καρδιο-αναπνευστικές και τις μεταβολικές (αέρια αίματος) αποκρίσεις στη βύθιση σε κρύο νερό με άπνοια μετά από σύντομη έντονη άσκηση. Περαιτέρω έρευνα πρέπει να εξετάσει εκτενέστερα τις επιδράσεις της άσκησης και της άπνοιας ξεχωριστά ούτως ώστε να διευκρινιστούν οι καθαυτό αλλαγές στην άπνοια μετά την άσκηση σε σχέση με την άπνοια στην ηρεμία.","abstract_has_math":false,"creators":["Κωνσταντινίδου Σύλβια","Konstantinidou Sylvia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:28:06Z","subjects":["Αθλητισμός","Athletic"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1448202"],"render_values":[{"text":"uoadl:1448202","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1448202","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1448202","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1448202","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κωνσταντινίδου Σύλβια","Konstantinidou Sylvia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Αθλητισμός","Athletic"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1448202","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1448202"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το καταδυτικό αντανακλαστικό στον άνθρωπο ενεργοποιείται με την άπνοια και γίνεται εντονότερο με βύθιση του προσώπου σε κρύο νερό. Η ήπια άσκηση παρατεταμένης διάρκειας η οποία προηγείται της άπνοιας προκαλεί εντονότερες αποκρίσεις (Andersson et al., 2002). Η μελέτη έχει σαν στόχο να προσδιορίσει την επίδραση σύντομης έντονης άσκησης στο καταδυτικό αντανακλαστικό και την πιθανή αλληλεπίδραση του με την απόκριση στο κρύο (cold shock response). Δέκα κολυμβητές αποτέλεσαν ταυτόχρονα την πειραματική ομάδα και την ομάδα ελέγχου εκτελώντας μία άπνοια με βύθιση του προσώπου σε κρύο νερό (10±1,050C) μετά την ηρεμία (ΑΜΗ) για 40 δευτερόλεπτα και άλλη μια άπνοια μετά από άσκηση (ΑΜΑ). Οι δοκιμαζόμενοι περπάτησαν για τρια λεπτά σε διάδρομο με προκαθορισμένη ταχύτητα και κλίση αρχίζοντας με επιβάρυνση στο 55% της VO2max για το πρώτο λεπτό, στο 65% για το δεύτερο και στο 85% για το τελευταίο. Υπήρξε συνεχής καταγραφή της καρδιακής τους συχνότητας. Δείγματα αίματος ελήφθησαν στην ηρεμία και μετά τις δύο άπνοιες και αναλύθηκαν από τον αυτόματο αναλυτή i-Stat automatic analyzer (Abbott Point of Care Inc., U.S.A.). Η αρτηριακή τους πίεση μετρήθηκε και καταγράφηκε στην ηρεμία και μετά τις δύο άπνοιες. Εφαρμόστηκε απλή ANOVA επαναλαμβανόμενων μετρήσεων για την ανάλυση των δεδομένων (p<0,05). Η καρδιακή συχνότητα μειώθηκε σημαντικά από την ηρεμία (8,951±5,61bmp) στην ΑΜΗ (64,35±4,61) ενώ παρά την αύξηση της πριν από την ΑΜΑ (149,20±4,91), σημείωσε πτώση (118,55±5,07) και οι διαφορές είναι στατιστικά σημαντικές (p<0,05). Η συστολική πίεση αυξήθηκε από την ηρεμία (124±0,28mmHg) στην ΑΜΗ (138 ±0,20) και μετά την ΑΜΑ (179±0,59). Όλες οι αλλαγές στη συστολική πίεση είναι στατιστικά σημαντικές. Το γαλακτικό αίματος (La+) αυξήθηκε από την ηρεμία (1,04±0,22mmol/L) μετά την ΑΜΗ (1,23±0,22) και μετά την ΑΜΑ (4,98±0,84). Όλες οι αλλαγές στο γαλακτικό είναι στατιστικά σημαντικές. Η αλλαγή στο pH από την ηρεμία (7,35±0,01) μετά την ΑΜΗ (7,36±0,01) είναι μικρή και μη σημαντική. Αντίθετα στατιστικά σημαντική είναι η αλλαγή στο pH μετά την ΑΜΑ (7,29±0,01) σε σχέση με την ηρεμία και μετά την ΑΜΗ. Το συνολικό διοξείδιο του άνθρακος στο αίμα (TCO2) μειώθηκε σημαντικά από την τιμή ηρεμίας (30,29±0,61mmol/L) μετά την ΑΜΑ (26,43±1,19). Στατιστικά σημαντική είναι επίσης η μείωση μεταξύ της τιμής του TCO2 μετά την ΑΜΑ (29,71±0,68) σε σχέση με την τιμή μετά την ΑΜΗ (p<0,00). Ομοίως, τα διττανθρακικά (HCO3) μειώθηκαν σημαντικά (p<0,02) από τις τιμές ηρεμίας (28,76±0,54mmol/L) στην ΑΜΑ (25,06±1,09). Επίσης, στατιστικά σημαντική είναι η μείωση στα HCO3 μεταξύ της ΑΜΗ (28,24±0,62) και της ΑΜΑ (p<0,01). Τέλος, η διάρκεια της άπνοιας μετά την άσκηση μειώθηκε κατά πολύ σε σχέση με αυτή στην ηρεμία (11,20±3,16). Συμπερασματικά, η στατιστικά σημαντική πτώση στην καρδιακή συχνότητα μετά την ΑΜΗ δίνει ισχυρές ενδείξεις αναφορικά με την ενεργοποίηση του καταδυτικού αντανακλαστικού. Όμως, η αύξηση της αρτηριακής πίεσης συνιστά χαρακτηριστικό τόσο του καταδυτικού αντανακλαστικού, όσο και της απόκρισης στο κρύο και φυσικά στην άσκηση. Η στατιστικά σημαντική αύξηση στην αρτηριακή πίεση μετά την ΑΜΑ ίσως υποδηλώνει ότι η απόκριση στο κρύο εξασθενεί την επίδραση του καταδυτικού αντανακλαστικού (Gagnon et al., 2013; Jay et al, 2007). Αυτό είναι επίσης εμφανές στην πτώση του TCO2 και HCO3, και στην αδυναμία των συμμετεχόντων να διατηρήσουν άπνοια για 40 δευτερόλεπτα όπως στην ΑΜΗ. Σύμφωνα με ότι γνωρίζουμε, αυτή είναι η πρώτη μελέτη η οποία καταδεικνύει τις καρδιο-αναπνευστικές και τις μεταβολικές (αέρια αίματος) αποκρίσεις στη βύθιση σε κρύο νερό με άπνοια μετά από σύντομη έντονη άσκηση. Περαιτέρω έρευνα πρέπει να εξετάσει εκτενέστερα τις επιδράσεις της άσκησης και της άπνοιας ξεχωριστά ούτως ώστε να διευκρινιστούν οι καθαυτό αλλαγές στην άπνοια μετά την άσκηση σε σχέση με την άπνοια στην ηρεμία.","Diving response in humans is activated through apnea and aggravated with face immersion in cold water. Long and mild exercise on an ergometer preceding apnea intensifies the diving response (Andersson et al., 2002). This study aimed at identifying the impact of short-intensive exercise on the diving response and its potential interaction with the cold shock response. Ten swimmers formed both the experimental and the control group performing one apnea with face immersion in cold water (10±1,050C) after rest (AAR) for 40 seconds, and another apnea after exercise (AAE). Subjects were asked to perform a 3-minute walk on a treadmill at a pre-estimated speed and elevation starting at 55% of their VO2max for the first minute, at 65% for the second and at 85% for the last minute. Their heart rate was measured continuously. Blood samples were taken at rest and after the two apneas and analyzed through i-Stat automatic analyzer (Abbott Point of Care Inc., U.S.A.). Arterial blood pressure was measured and recorded at rest and after the two apneas. One way ANOVA for repeated measures was applied for data analysis (p<0,05). Heart rate dropped significantly from rest (80,95±5,61bmp) to AAR (64,35±4,61) whereas despite its increase before AAE (149,20±4,91), there was still a fall (118,55±5,07) and the differences were statistically significant (p<0,05). Systolic blood pressure increased from rest (124±0,28 mmHg) to AAR (138±0,20) and after AAE (179±0,59). All changes for systolic blood pressure were statistically significant. Lactic acid (La+) increased from rest (1,04±0,22mmol/L) to AAR (1,23±0,22) and after AAE (4,98±0,84). All changes for lactic acid were statistically significant. The pH changes from rest (7,35±0,01) to AAR (7,36±0,01) is minimal and insignificant. On the contrary, statistically significant differences were observed in the pH after AAE (7,29±0,01) with respect to the values at rest and after AAR. Total blood carbon dioxide (TCO2) dropped significantly from values at rest (30,29±0,61mmol/L) to AAE (26,43±1,19). Statistically significant is also the drop of the TCO2 value between AAR (29,71±0,68) and AAE (p<0,00). Similarly, bicarbonates (HCO3) dropped significantly (p<0,02) from resting values (28,76±0,54mmol/L) to AAE (25,06±1,09). Furthermore, statistically significant is the drop of HCO3 between AAR (28,24±0,62) and AAE (p<0,01). Finally, the duration of apnea after exercise was reduced compared with apnea after rest (11,20 seconds (±3,16). In conclusion, the statistically significant fall in the heart rate with apnea AAR provides strong evidence concerning the activation of the diving reflex. On the other hand, the increase in blood pressure is a characteristic not only of the dive reflex but also a response to cold and of course to exercise. Blood pressure’s statistically significant increase at AAE, may suggest that the cold shock after short intensive exercise attenuated the diving reflex’s impact (Gagnon et al., 2013; Jay et al, 2007). This was also made evident by the drop of TCO2 and HCO3, and the inability of the participants to maintain apnea with immersion for 40 s as with AAR. To the best of our knowledge, this is the first study demonstrating the cardio respiratory and metabolic (blood gases) responses to cold water immersion apnea after short intensive exercise. Further research must examine meticulously the effect of exercise and apnea separately in order to clarify the exact changes caused from apnea after exercise in contrast with changes from apnea at rest."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Φυσιολογικές αποκρίσεις στην άπνοια με βύθιση του προσώπου πριν και μετά από άσκηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κωνσταντινίδου Σύλβια","Konstantinidou Sylvia"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Το καταδυτικό αντανακλαστικό στον άνθρωπο ενεργοποιείται με την άπνοια και γίνεται εντονότερο με βύθιση του προσώπου σε κρύο νερό. Η ήπια άσκηση παρατεταμένης διάρκειας η οποία προηγείται της άπνοιας προκαλεί εντονότερες αποκρίσεις (Andersson et al., 2002). Η μελέτη έχει σαν στόχο να προσδιορίσει την επίδραση σύντομης έντονης άσκησης στο καταδυτικό αντανακλαστικό και την πιθανή αλληλεπίδραση του με την απόκριση στο κρύο (cold shock response). Δέκα κολυμβητές αποτέλεσαν ταυτόχρονα την πειραματική ομάδα και την ομάδα ελέγχου εκτελώντας μία άπνοια με βύθιση του προσώπου σε κρύο νερό (10±1,050C) μετά την ηρεμία (ΑΜΗ) για 40 δευτερόλεπτα και άλλη μια άπνοια μετά από άσκηση (ΑΜΑ). Οι δοκιμαζόμενοι περπάτησαν για τρια λεπτά σε διάδρομο με προκαθορισμένη ταχύτητα και κλίση αρχίζοντας με επιβάρυνση στο 55% της VO2max για το πρώτο λεπτό, στο 65% για το δεύτερο και στο 85% για το τελευταίο. Υπήρξε συνεχής καταγραφή της καρδιακής τους συχνότητας. Δείγματα αίματος ελήφθησαν στην ηρεμία και μετά τις δύο άπνοιες και αναλύθηκαν από τον αυτόματο αναλυτή i-Stat automatic analyzer (Abbott Point of Care Inc., U.S.A.). Η αρτηριακή τους πίεση μετρήθηκε και καταγράφηκε στην ηρεμία και μετά τις δύο άπνοιες. Εφαρμόστηκε απλή ANOVA επαναλαμβανόμενων μετρήσεων για την ανάλυση των δεδομένων (p<0,05). Η καρδιακή συχνότητα μειώθηκε σημαντικά από την ηρεμία (8,951±5,61bmp) στην ΑΜΗ (64,35±4,61) ενώ παρά την αύξηση της πριν από την ΑΜΑ (149,20±4,91), σημείωσε πτώση (118,55±5,07) και οι διαφορές είναι στατιστικά σημαντικές (p<0,05). Η συστολική πίεση αυξήθηκε από την ηρεμία (124±0,28mmHg) στην ΑΜΗ (138 ±0,20) και μετά την ΑΜΑ (179±0,59). Όλες οι αλλαγές στη συστολική πίεση είναι στατιστικά σημαντικές. Το γαλακτικό αίματος (La+) αυξήθηκε από την ηρεμία (1,04±0,22mmol/L) μετά την ΑΜΗ (1,23±0,22) και μετά την ΑΜΑ (4,98±0,84). Όλες οι αλλαγές στο γαλακτικό είναι στατιστικά σημαντικές. Η αλλαγή στο pH από την ηρεμία (7,35±0,01) μετά την ΑΜΗ (7,36±0,01) είναι μικρή και μη σημαντική. Αντίθετα στατιστικά σημαντική είναι η αλλαγή στο pH μετά την ΑΜΑ (7,29±0,01) σε σχέση με την ηρεμία και μετά την ΑΜΗ. Το συνολικό διοξείδιο του άνθρακος στο αίμα (TCO2) μειώθηκε σημαντικά από την τιμή ηρεμίας (30,29±0,61mmol/L) μετά την ΑΜΑ (26,43±1,19). Στατιστικά σημαντική είναι επίσης η μείωση μεταξύ της τιμής του TCO2 μετά την ΑΜΑ (29,71±0,68) σε σχέση με την τιμή μετά την ΑΜΗ (p<0,00). Ομοίως, τα διττανθρακικά (HCO3) μειώθηκαν σημαντικά (p<0,02) από τις τιμές ηρεμίας (28,76±0,54mmol/L) στην ΑΜΑ (25,06±1,09). Επίσης, στατιστικά σημαντική είναι η μείωση στα HCO3 μεταξύ της ΑΜΗ (28,24±0,62) και της ΑΜΑ (p<0,01). Τέλος, η διάρκεια της άπνοιας μετά την άσκηση μειώθηκε κατά πολύ σε σχέση με αυτή στην ηρεμία (11,20±3,16). Συμπερασματικά, η στατιστικά σημαντική πτώση στην καρδιακή συχνότητα μετά την ΑΜΗ δίνει ισχυρές ενδείξεις αναφορικά με την ενεργοποίηση του καταδυτικού αντανακλαστικού. Όμως, η αύξηση της αρτηριακής πίεσης συνιστά χαρακτηριστικό τόσο του καταδυτικού αντανακλαστικού, όσο και της απόκρισης στο κρύο και φυσικά στην άσκηση. Η στατιστικά σημαντική αύξηση στην αρτηριακή πίεση μετά την ΑΜΑ ίσως υποδηλώνει ότι η απόκριση στο κρύο εξασθενεί την επίδραση του καταδυτικού αντανακλαστικού (Gagnon et al., 2013; Jay et al, 2007). Αυτό είναι επίσης εμφανές στην πτώση του TCO2 και HCO3, και στην αδυναμία των συμμετεχόντων να διατηρήσουν άπνοια για 40 δευτερόλεπτα όπως στην ΑΜΗ. Σύμφωνα με ότι γνωρίζουμε, αυτή είναι η πρώτη μελέτη η οποία καταδεικνύει τις καρδιο-αναπνευστικές και τις μεταβολικές (αέρια αίματος) αποκρίσεις στη βύθιση σε κρύο νερό με άπνοια μετά από σύντομη έντονη άσκηση. Περαιτέρω έρευνα πρέπει να εξετάσει εκτενέστερα τις επιδράσεις της άσκησης και της άπνοιας ξεχωριστά ούτως ώστε να διευκρινιστούν οι καθαυτό αλλαγές στην άπνοια μετά την άσκηση σε σχέση με την άπνοια στην ηρεμία.","Diving response in humans is activated through apnea and aggravated with face immersion in cold water. Long and mild exercise on an ergometer preceding apnea intensifies the diving response (Andersson et al., 2002). This study aimed at identifying the impact of short-intensive exercise on the diving response and its potential interaction with the cold shock response. Ten swimmers formed both the experimental and the control group performing one apnea with face immersion in cold water (10±1,050C) after rest (AAR) for 40 seconds, and another apnea after exercise (AAE). Subjects were asked to perform a 3-minute walk on a treadmill at a pre-estimated speed and elevation starting at 55% of their VO2max for the first minute, at 65% for the second and at 85% for the last minute. Their heart rate was measured continuously. Blood samples were taken at rest and after the two apneas and analyzed through i-Stat automatic analyzer (Abbott Point of Care Inc., U.S.A.). Arterial blood pressure was measured and recorded at rest and after the two apneas. One way ANOVA for repeated measures was applied for data analysis (p<0,05). Heart rate dropped significantly from rest (80,95±5,61bmp) to AAR (64,35±4,61) whereas despite its increase before AAE (149,20±4,91), there was still a fall (118,55±5,07) and the differences were statistically significant (p<0,05). Systolic blood pressure increased from rest (124±0,28 mmHg) to AAR (138±0,20) and after AAE (179±0,59). All changes for systolic blood pressure were statistically significant. Lactic acid (La+) increased from rest (1,04±0,22mmol/L) to AAR (1,23±0,22) and after AAE (4,98±0,84). All changes for lactic acid were statistically significant. The pH changes from rest (7,35±0,01) to AAR (7,36±0,01) is minimal and insignificant. On the contrary, statistically significant differences were observed in the pH after AAE (7,29±0,01) with respect to the values at rest and after AAR. Total blood carbon dioxide (TCO2) dropped significantly from values at rest (30,29±0,61mmol/L) to AAE (26,43±1,19). Statistically significant is also the drop of the TCO2 value between AAR (29,71±0,68) and AAE (p<0,00). Similarly, bicarbonates (HCO3) dropped significantly (p<0,02) from resting values (28,76±0,54mmol/L) to AAE (25,06±1,09). Furthermore, statistically significant is the drop of HCO3 between AAR (28,24±0,62) and AAE (p<0,01). Finally, the duration of apnea after exercise was reduced compared with apnea after rest (11,20 seconds (±3,16). In conclusion, the statistically significant fall in the heart rate with apnea AAR provides strong evidence concerning the activation of the diving reflex. On the other hand, the increase in blood pressure is a characteristic not only of the dive reflex but also a response to cold and of course to exercise. Blood pressure’s statistically significant increase at AAE, may suggest that the cold shock after short intensive exercise attenuated the diving reflex’s impact (Gagnon et al., 2013; Jay et al, 2007). This was also made evident by the drop of TCO2 and HCO3, and the inability of the participants to maintain apnea with immersion for 40 s as with AAR. To the best of our knowledge, this is the first study demonstrating the cardio respiratory and metabolic (blood gases) responses to cold water immersion apnea after short intensive exercise. Further research must examine meticulously the effect of exercise and apnea separately in order to clarify the exact changes caused from apnea after exercise in contrast with changes from apnea at rest."],"dc:identifier":["uoadl:1448202","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1448202"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Αθλητισμός","Athletic"],"dc:title":["Φυσιολογικές αποκρίσεις στην άπνοια με βύθιση του προσώπου πριν και μετά από άσκηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:06Z"}