{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1449442"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1449442","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Δεδικασμένο επί δικονομικού ζητήματος","abstract":"Αντικείμενο της παρούσης εργασίας είναι το ζήτημα, εάν το (ουσιαστικό) δεδικασμένο εκτείνεται και επί του δικονομικού ζητήματος που κρίθηκε, ή μόνο επί του ουσιαστικού ζητήματος. Το άρθρο 322 παρ. 1 εδ. β' ΚΠολΔ, ορίζοντας ότι \"το δεδικασμένο εκτείνεται και επί του δικονομικού ζητήματος που κρίθηκε οριστικά\" , προέβλεψε, τη δημιουργία δεδικασμένου και από αποφάσεις, οι οποίες περιορίζονται στη κρίση δικονομικών ζητημάτων και δεν υπεισέρχονται στην ουσία της διαφοράς, διευθετώντας έτσι αμφισβητήσεις που είχαν προκύψει στο προϊσχύσαν δίκαιο. Γίνεται δεκτό όμως ότι, επί της ουσίας, ήτοι επί του δια της αγωγής ασκουμένου ουσιαστικού δικαιώματος, η επί του δικονομικού ζητήματος αποφαινόμενη απόφαση, δεν δημιουργεί δεδικασμένο και συνεπώς δεν αποκλείεται η επανάληψη της δια τυπικούς λόγους απορριφθείσης αγωγής. Αν απορριφθεί δηλαδή μια αγωγή για τυπικούς λόγους, αντικείμενο της αποφάσεως, είναι τότε, μόνο το ζήτημα του παραδεκτού της αγωγής, ακριβέστερα δε, η διάγνωση του απαραδέκτου της αγωγής σε σχέση με το συγκεκριμένο ελάττωμα που προκάλεσε το απαράδεκτο. Επανάσκηση της αγωγής, που περιέχει το ίδιο ελάττωμα, αποκλείεται. Απόφαση που απέρριψε την αγωγή για τυπικό λόγο, δεσμεύει κάθε μεταγενέστερο δικαστήριο, μόνο εάν ασκηθεί εκ νέου η απορριφθείσα αγωγή με την ίδια δικονομική έλλειψη, χωρίς δηλαδή να συμπληρωθεί η διαδικαστική προϋπόθεση που έλλειπε ή να παρακαμφθεί το δικονομικό κώλυμα που συνέτρεχε. Εάν αντίθετα, θεραπευθεί το ελάττωμα της αγωγής, το δεδικασμένο της αποφάσεως δεν εμποδίζει τον ενάγοντα να επανέλθει.","abstract_html":"Αντικείμενο της παρούσης εργασίας είναι το ζήτημα, εάν το (ουσιαστικό) δεδικασμένο εκτείνεται και επί του δικονομικού ζητήματος που κρίθηκε, ή μόνο επί του ουσιαστικού ζητήματος. Το άρθρο 322 παρ. 1 εδ. β&#x27; ΚΠολΔ, ορίζοντας ότι &quot;το δεδικασμένο εκτείνεται και επί του δικονομικού ζητήματος που κρίθηκε οριστικά&quot; , προέβλεψε, τη δημιουργία δεδικασμένου και από αποφάσεις, οι οποίες περιορίζονται στη κρίση δικονομικών ζητημάτων και δεν υπεισέρχονται στην ουσία της διαφοράς, διευθετώντας έτσι αμφισβητήσεις που είχαν προκύψει στο προϊσχύσαν δίκαιο. Γίνεται δεκτό όμως ότι, επί της ουσίας, ήτοι επί του δια της αγωγής ασκουμένου ουσιαστικού δικαιώματος, η επί του δικονομικού ζητήματος αποφαινόμενη απόφαση, δεν δημιουργεί δεδικασμένο και συνεπώς δεν αποκλείεται η επανάληψη της δια τυπικούς λόγους απορριφθείσης αγωγής. Αν απορριφθεί δηλαδή μια αγωγή για τυπικούς λόγους, αντικείμενο της αποφάσεως, είναι τότε, μόνο το ζήτημα του παραδεκτού της αγωγής, ακριβέστερα δε, η διάγνωση του απαραδέκτου της αγωγής σε σχέση με το συγκεκριμένο ελάττωμα που προκάλεσε το απαράδεκτο. Επανάσκηση της αγωγής, που περιέχει το ίδιο ελάττωμα, αποκλείεται. Απόφαση που απέρριψε την αγωγή για τυπικό λόγο, δεσμεύει κάθε μεταγενέστερο δικαστήριο, μόνο εάν ασκηθεί εκ νέου η απορριφθείσα αγωγή με την ίδια δικονομική έλλειψη, χωρίς δηλαδή να συμπληρωθεί η διαδικαστική προϋπόθεση που έλλειπε ή να παρακαμφθεί το δικονομικό κώλυμα που συνέτρεχε. Εάν αντίθετα, θεραπευθεί το ελάττωμα της αγωγής, το δεδικασμένο της αποφάσεως δεν εμποδίζει τον ενάγοντα να επανέλθει.","abstract_has_math":false,"creators":["Ματζούνη Ματίνα","Matzouni Matina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:28:11Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1449442"],"render_values":[{"text":"uoadl:1449442","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1449442","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1449442","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1449442","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ματζούνη Ματίνα","Matzouni Matina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1449442","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1449442"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο της παρούσης εργασίας είναι το ζήτημα, εάν το (ουσιαστικό) δεδικασμένο εκτείνεται και επί του δικονομικού ζητήματος που κρίθηκε, ή μόνο επί του ουσιαστικού ζητήματος. Το άρθρο 322 παρ. 1 εδ. β' ΚΠολΔ, ορίζοντας ότι \"το δεδικασμένο εκτείνεται και επί του δικονομικού ζητήματος που κρίθηκε οριστικά\" , προέβλεψε, τη δημιουργία δεδικασμένου και από αποφάσεις, οι οποίες περιορίζονται στη κρίση δικονομικών ζητημάτων και δεν υπεισέρχονται στην ουσία της διαφοράς, διευθετώντας έτσι αμφισβητήσεις που είχαν προκύψει στο προϊσχύσαν δίκαιο. Γίνεται δεκτό όμως ότι, επί της ουσίας, ήτοι επί του δια της αγωγής ασκουμένου ουσιαστικού δικαιώματος, η επί του δικονομικού ζητήματος αποφαινόμενη απόφαση, δεν δημιουργεί δεδικασμένο και συνεπώς δεν αποκλείεται η επανάληψη της δια τυπικούς λόγους απορριφθείσης αγωγής. Αν απορριφθεί δηλαδή μια αγωγή για τυπικούς λόγους, αντικείμενο της αποφάσεως, είναι τότε, μόνο το ζήτημα του παραδεκτού της αγωγής, ακριβέστερα δε, η διάγνωση του απαραδέκτου της αγωγής σε σχέση με το συγκεκριμένο ελάττωμα που προκάλεσε το απαράδεκτο. Επανάσκηση της αγωγής, που περιέχει το ίδιο ελάττωμα, αποκλείεται. Απόφαση που απέρριψε την αγωγή για τυπικό λόγο, δεσμεύει κάθε μεταγενέστερο δικαστήριο, μόνο εάν ασκηθεί εκ νέου η απορριφθείσα αγωγή με την ίδια δικονομική έλλειψη, χωρίς δηλαδή να συμπληρωθεί η διαδικαστική προϋπόθεση που έλλειπε ή να παρακαμφθεί το δικονομικό κώλυμα που συνέτρεχε. Εάν αντίθετα, θεραπευθεί το ελάττωμα της αγωγής, το δεδικασμένο της αποφάσεως δεν εμποδίζει τον ενάγοντα να επανέλθει.","-"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Δεδικασμένο επί δικονομικού ζητήματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ματζούνη Ματίνα","Matzouni Matina"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Αντικείμενο της παρούσης εργασίας είναι το ζήτημα, εάν το (ουσιαστικό) δεδικασμένο εκτείνεται και επί του δικονομικού ζητήματος που κρίθηκε, ή μόνο επί του ουσιαστικού ζητήματος. Το άρθρο 322 παρ. 1 εδ. β' ΚΠολΔ, ορίζοντας ότι \"το δεδικασμένο εκτείνεται και επί του δικονομικού ζητήματος που κρίθηκε οριστικά\" , προέβλεψε, τη δημιουργία δεδικασμένου και από αποφάσεις, οι οποίες περιορίζονται στη κρίση δικονομικών ζητημάτων και δεν υπεισέρχονται στην ουσία της διαφοράς, διευθετώντας έτσι αμφισβητήσεις που είχαν προκύψει στο προϊσχύσαν δίκαιο. Γίνεται δεκτό όμως ότι, επί της ουσίας, ήτοι επί του δια της αγωγής ασκουμένου ουσιαστικού δικαιώματος, η επί του δικονομικού ζητήματος αποφαινόμενη απόφαση, δεν δημιουργεί δεδικασμένο και συνεπώς δεν αποκλείεται η επανάληψη της δια τυπικούς λόγους απορριφθείσης αγωγής. Αν απορριφθεί δηλαδή μια αγωγή για τυπικούς λόγους, αντικείμενο της αποφάσεως, είναι τότε, μόνο το ζήτημα του παραδεκτού της αγωγής, ακριβέστερα δε, η διάγνωση του απαραδέκτου της αγωγής σε σχέση με το συγκεκριμένο ελάττωμα που προκάλεσε το απαράδεκτο. Επανάσκηση της αγωγής, που περιέχει το ίδιο ελάττωμα, αποκλείεται. Απόφαση που απέρριψε την αγωγή για τυπικό λόγο, δεσμεύει κάθε μεταγενέστερο δικαστήριο, μόνο εάν ασκηθεί εκ νέου η απορριφθείσα αγωγή με την ίδια δικονομική έλλειψη, χωρίς δηλαδή να συμπληρωθεί η διαδικαστική προϋπόθεση που έλλειπε ή να παρακαμφθεί το δικονομικό κώλυμα που συνέτρεχε. Εάν αντίθετα, θεραπευθεί το ελάττωμα της αγωγής, το δεδικασμένο της αποφάσεως δεν εμποδίζει τον ενάγοντα να επανέλθει.","-"],"dc:identifier":["uoadl:1449442","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1449442"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Δεδικασμένο επί δικονομικού ζητήματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:11Z"}