{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1449489"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1449489","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αναζητώντας την ορθογραφία της παλαιάς βυζαντινής σημειογραφίας: μουσικολογική και τεχνολογική προσέγγιση","abstract":"Το περί της ορθογραφίας της βυζαντινής σημειογραφίας ερώτημα, ερώτημα δηλαδή περί του ορθού και ενδεδειγμένου τρόπου (μεμονωμένης ή συμπεπλεγμένης) χρήσης των επιμέρους σημείων της παρασημαντικής κατά την καταγραφή οποιασδήποτε (βραχείας ή εκτενούς) μουσικής πληροφορίας, αναδύεται αυτόχρημα στο νου κάθε επιστήμονα μουσικού· συνήθως δε προσεγγίζεται ενστικτωδώς, γι' αυτό και (τις περισσότερες φορές) ανεπιγνώστως. Κι ενώ για την ισχύουσα εκδοχή της ψαλτικής σημειογραφίας, τη λεγομένη της Νέας Μεθόδου, που στο σύνολό της προσεγγίζεται πλέον μέσα από σχετικές έντυπες (αλλά και ηλεκτρονικές ήδη) εκδόσεις, υφίστανται αρμόδιες (βιβλιογραφικές και πρακτικές) αναφορές, για την ανάλογη της παλαιάς λεγομένης βυζαντινής σημειογραφίας, που διασώζεται και γνωρίζεται αποκλειστικά σε χειρόγραφη εκδοχή, ουδεμία παρεμφερής αναφορά έχει ως τώρα επιχειρηθεί. Αυτό το προκύπτον (βιβλιογραφικό αλλά και ουσιαστικό) γνωστικό έλλειμμα επιχειρείται, πρωτογενώς και πρωτοτύπως, να συμπληρωθεί μέσα από την παρούσα έρευνα. Ως ακλινής οδηγός της επιλέγεται εξαρχής το θεμελιώδες κείμενο της Προθεωρίας της Παπαδικής· ιδιαίτερα αναδεικνύεται (σε μιαν παράλληλη απόπειρα αναλυτικής καταγραφής και ηλεκτρονικής επεξεργασίας του) το κατά το έτος 1766 παραδεδομένο από το χέρι του περιώνυμου πρωτοψάλτη Ιωάννη του Τραπεζούντιου σχετικό κείμενο (θησαυρισμένο στον ιδιόγραφό του κώδικα ΒΚΨ 72/222), κείμενο στα περιεχόμενα του οποίου ανιχνεύονται υπαινικτικά όλα τα μεθοδολογικά desiderata της παρούσας έρευνας: Η αναγωγική χρήση και λειτουργία των επιμέρους σημείων της ψαλτικής παρασημαντικής, η (κατά το φιλολογικό πρότυπο: γράμματα – συλλαβές – λέξεις – φράσεις – προτάσεις) σταδιακά μορφοποιούμενη σε σημειογραφικούς σχηματισμούς και μελικές θέσεις Η διττή, οριζόντια και κάθετη, διάσταση της καταγραφόμενης μελικής κίνησης, όπως αισθητοποιείται μέσα από την όποια μελωδική εξέλιξη, καθώς υποστηρίζεται από την κεφαλαιώδη παράμετρο του χρόνου, του ρυθμού, με το αδιαπραγμάτευτο και αδιασάλευτο παράλληλο υπόβαθρο ενός ποιητικού κειμένου να τις υποστηρίζει, μη διακρίνοντας εκάτερες αλλ’ ενοποιώντας αμφότερες Τεχνολογικά, θα αναλυθεί δειγματικά (και με αποκλειστική χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή) τυχούσα μουσική σύνθεση, προς ανεύρεση (μικροδομικών και μακροδομικών) επαναληπτικών μοτιβικών σχηματισμών σε καταγεγραμμένη κατά την παλαιά βυζαντινή σημειογραφία μουσική πληροφορία. Παρόμοια ανάλυση (που θα επιχειρηθεί με τη βοήθεια λογισμικού, εξαρχής κατασκευασμένου, κατά τη γλώσσα προγραμματισμού python) πιστεύεται ότι θα συντελέσει όχι απλώς στη διατύπωση (αλλά και κυρίως στην κατανόηση) κανόνων «ορθογραφίας» της παλαιάς βυζαντινής σημειογραφίας, κανόνων κατανοούμενων μέσα από την κανονικότητα της ακολουθίας σημείων ή και σχηματισμών, αλλ’ ιδιαίτερα (μετά και την απαραίτητη κωδικοποίηση των παραπάνω πληροφοριών) στην εν επιγνώσει προσπέλαση της εσωστρεφούς (άρρητης, γιαυτό και λανθάνουσας συνήθως) τεχνικής της μουσικής ποίησης, της μελικής σύνθεσης…","abstract_html":"Το περί της ορθογραφίας της βυζαντινής σημειογραφίας ερώτημα, ερώτημα δηλαδή περί του ορθού και ενδεδειγμένου τρόπου (μεμονωμένης ή συμπεπλεγμένης) χρήσης των επιμέρους σημείων της παρασημαντικής κατά την καταγραφή οποιασδήποτε (βραχείας ή εκτενούς) μουσικής πληροφορίας, αναδύεται αυτόχρημα στο νου κάθε επιστήμονα μουσικού· συνήθως δε προσεγγίζεται ενστικτωδώς, γι&#x27; αυτό και (τις περισσότερες φορές) ανεπιγνώστως. Κι ενώ για την ισχύουσα εκδοχή της ψαλτικής σημειογραφίας, τη λεγομένη της Νέας Μεθόδου, που στο σύνολό της προσεγγίζεται πλέον μέσα από σχετικές έντυπες (αλλά και ηλεκτρονικές ήδη) εκδόσεις, υφίστανται αρμόδιες (βιβλιογραφικές και πρακτικές) αναφορές, για την ανάλογη της παλαιάς λεγομένης βυζαντινής σημειογραφίας, που διασώζεται και γνωρίζεται αποκλειστικά σε χειρόγραφη εκδοχή, ουδεμία παρεμφερής αναφορά έχει ως τώρα επιχειρηθεί. Αυτό το προκύπτον (βιβλιογραφικό αλλά και ουσιαστικό) γνωστικό έλλειμμα επιχειρείται, πρωτογενώς και πρωτοτύπως, να συμπληρωθεί μέσα από την παρούσα έρευνα. Ως ακλινής οδηγός της επιλέγεται εξαρχής το θεμελιώδες κείμενο της Προθεωρίας της Παπαδικής· ιδιαίτερα αναδεικνύεται (σε μιαν παράλληλη απόπειρα αναλυτικής καταγραφής και ηλεκτρονικής επεξεργασίας του) το κατά το έτος 1766 παραδεδομένο από το χέρι του περιώνυμου πρωτοψάλτη Ιωάννη του Τραπεζούντιου σχετικό κείμενο (θησαυρισμένο στον ιδιόγραφό του κώδικα ΒΚΨ 72/222), κείμενο στα περιεχόμενα του οποίου ανιχνεύονται υπαινικτικά όλα τα μεθοδολογικά desiderata της παρούσας έρευνας: Η αναγωγική χρήση και λειτουργία των επιμέρους σημείων της ψαλτικής παρασημαντικής, η (κατά το φιλολογικό πρότυπο: γράμματα – συλλαβές – λέξεις – φράσεις – προτάσεις) σταδιακά μορφοποιούμενη σε σημειογραφικούς σχηματισμούς και μελικές θέσεις Η διττή, οριζόντια και κάθετη, διάσταση της καταγραφόμενης μελικής κίνησης, όπως αισθητοποιείται μέσα από την όποια μελωδική εξέλιξη, καθώς υποστηρίζεται από την κεφαλαιώδη παράμετρο του χρόνου, του ρυθμού, με το αδιαπραγμάτευτο και αδιασάλευτο παράλληλο υπόβαθρο ενός ποιητικού κειμένου να τις υποστηρίζει, μη διακρίνοντας εκάτερες αλλ’ ενοποιώντας αμφότερες Τεχνολογικά, θα αναλυθεί δειγματικά (και με αποκλειστική χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή) τυχούσα μουσική σύνθεση, προς ανεύρεση (μικροδομικών και μακροδομικών) επαναληπτικών μοτιβικών σχηματισμών σε καταγεγραμμένη κατά την παλαιά βυζαντινή σημειογραφία μουσική πληροφορία. Παρόμοια ανάλυση (που θα επιχειρηθεί με τη βοήθεια λογισμικού, εξαρχής κατασκευασμένου, κατά τη γλώσσα προγραμματισμού python) πιστεύεται ότι θα συντελέσει όχι απλώς στη διατύπωση (αλλά και κυρίως στην κατανόηση) κανόνων «ορθογραφίας» της παλαιάς βυζαντινής σημειογραφίας, κανόνων κατανοούμενων μέσα από την κανονικότητα της ακολουθίας σημείων ή και σχηματισμών, αλλ’ ιδιαίτερα (μετά και την απαραίτητη κωδικοποίηση των παραπάνω πληροφοριών) στην εν επιγνώσει προσπέλαση της εσωστρεφούς (άρρητης, γιαυτό και λανθάνουσας συνήθως) τεχνικής της μουσικής ποίησης, της μελικής σύνθεσης…","abstract_has_math":false,"creators":["Μπούρης Νικόλαος","Bouris Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:28:11Z","subjects":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1449489"],"render_values":[{"text":"uoadl:1449489","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1449489","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1449489","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1449489","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπούρης Νικόλαος","Bouris Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1449489","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1449489"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το περί της ορθογραφίας της βυζαντινής σημειογραφίας ερώτημα, ερώτημα δηλαδή περί του ορθού και ενδεδειγμένου τρόπου (μεμονωμένης ή συμπεπλεγμένης) χρήσης των επιμέρους σημείων της παρασημαντικής κατά την καταγραφή οποιασδήποτε (βραχείας ή εκτενούς) μουσικής πληροφορίας, αναδύεται αυτόχρημα στο νου κάθε επιστήμονα μουσικού· συνήθως δε προσεγγίζεται ενστικτωδώς, γι' αυτό και (τις περισσότερες φορές) ανεπιγνώστως. Κι ενώ για την ισχύουσα εκδοχή της ψαλτικής σημειογραφίας, τη λεγομένη της Νέας Μεθόδου, που στο σύνολό της προσεγγίζεται πλέον μέσα από σχετικές έντυπες (αλλά και ηλεκτρονικές ήδη) εκδόσεις, υφίστανται αρμόδιες (βιβλιογραφικές και πρακτικές) αναφορές, για την ανάλογη της παλαιάς λεγομένης βυζαντινής σημειογραφίας, που διασώζεται και γνωρίζεται αποκλειστικά σε χειρόγραφη εκδοχή, ουδεμία παρεμφερής αναφορά έχει ως τώρα επιχειρηθεί. Αυτό το προκύπτον (βιβλιογραφικό αλλά και ουσιαστικό) γνωστικό έλλειμμα επιχειρείται, πρωτογενώς και πρωτοτύπως, να συμπληρωθεί μέσα από την παρούσα έρευνα. Ως ακλινής οδηγός της επιλέγεται εξαρχής το θεμελιώδες κείμενο της Προθεωρίας της Παπαδικής· ιδιαίτερα αναδεικνύεται (σε μιαν παράλληλη απόπειρα αναλυτικής καταγραφής και ηλεκτρονικής επεξεργασίας του) το κατά το έτος 1766 παραδεδομένο από το χέρι του περιώνυμου πρωτοψάλτη Ιωάννη του Τραπεζούντιου σχετικό κείμενο (θησαυρισμένο στον ιδιόγραφό του κώδικα ΒΚΨ 72/222), κείμενο στα περιεχόμενα του οποίου ανιχνεύονται υπαινικτικά όλα τα μεθοδολογικά desiderata της παρούσας έρευνας: Η αναγωγική χρήση και λειτουργία των επιμέρους σημείων της ψαλτικής παρασημαντικής, η (κατά το φιλολογικό πρότυπο: γράμματα – συλλαβές – λέξεις – φράσεις – προτάσεις) σταδιακά μορφοποιούμενη σε σημειογραφικούς σχηματισμούς και μελικές θέσεις Η διττή, οριζόντια και κάθετη, διάσταση της καταγραφόμενης μελικής κίνησης, όπως αισθητοποιείται μέσα από την όποια μελωδική εξέλιξη, καθώς υποστηρίζεται από την κεφαλαιώδη παράμετρο του χρόνου, του ρυθμού, με το αδιαπραγμάτευτο και αδιασάλευτο παράλληλο υπόβαθρο ενός ποιητικού κειμένου να τις υποστηρίζει, μη διακρίνοντας εκάτερες αλλ’ ενοποιώντας αμφότερες Τεχνολογικά, θα αναλυθεί δειγματικά (και με αποκλειστική χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή) τυχούσα μουσική σύνθεση, προς ανεύρεση (μικροδομικών και μακροδομικών) επαναληπτικών μοτιβικών σχηματισμών σε καταγεγραμμένη κατά την παλαιά βυζαντινή σημειογραφία μουσική πληροφορία. Παρόμοια ανάλυση (που θα επιχειρηθεί με τη βοήθεια λογισμικού, εξαρχής κατασκευασμένου, κατά τη γλώσσα προγραμματισμού python) πιστεύεται ότι θα συντελέσει όχι απλώς στη διατύπωση (αλλά και κυρίως στην κατανόηση) κανόνων «ορθογραφίας» της παλαιάς βυζαντινής σημειογραφίας, κανόνων κατανοούμενων μέσα από την κανονικότητα της ακολουθίας σημείων ή και σχηματισμών, αλλ’ ιδιαίτερα (μετά και την απαραίτητη κωδικοποίηση των παραπάνω πληροφοριών) στην εν επιγνώσει προσπέλαση της εσωστρεφούς (άρρητης, γιαυτό και λανθάνουσας συνήθως) τεχνικής της μουσικής ποίησης, της μελικής σύνθεσης…","The question concerning the orthography of Byzantine Notation, that is the correct and appropriate way of (isolated or interlaced) usage of individual signs of the Notation during the registration of any kind of – brief or extensive – musical information, emerges entirely in any scientist musician’s mind; it is usually approached instinctively, and that is why (the most of the times) unconsciously. And while there are competent – both bibliographical and practical – references for the current version of the Byzantine Notation, the one of the so – called New Method, which is overall approached through coherent, printed (but also, already, electronic) publication, no similar reference has been attempted up to now, for the equivalent one of the so-called Old Byzantine Notation, preserved and known exclusively in handwritten version. The resulting (bibliographical as much as substantial) gnostic deficiency, is being primarily and originally attempted to be filled through the present research. The fundamental text of the “Pre-Theory of the Papadiki” is initially chosen as its resolute guide; particularly highlighted (in a collateral undertaking to register it analytically and to process it electronically) is the relevant text, written in the year 1766, by the hand of the renowned Ioannis Protopsaltis from Trapezus (included in his autograph codex No. 72/222 of Psachos Library), a text in the index of which all the methodological “desiderata” of this current research are allusively scanned: • the reductive use and function of particular signs of the Byzantine Notation, (according to the literary model: letter – syllables – words – phrases – sentences) gradually shaped into notational formations and melodic motives. • The dual – horizontal and vertical – dimension of the recorded melodic gesture, as manifested through any fundamental parameter of rhythm, along with the firm, non-negotiable collateral background of a poetic text to support them, not setting them apart but unifying them both. Technologically, a random musical composition is to be analysed in sample (with the exclusive use of a computer), to seek for (micro-structural and macro-structural) repetitive pattern formations into any recorded with the Old Byzantine Notation musical information. Such an analysis (which will be undertaken with the aid of software, originally developed, according to the programming language “python”) is believed to be contributing not only to the formulation (but also to the understanding) of “orthography” rules of the Old Byzantine Notation, rules understood through the regularity of signal or formation sequence, but particularly (after necessary coding of the above information) to the conscious access of the unstated and therefore usually latent technique of musical poetry, of composing…"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αναζητώντας την ορθογραφία της παλαιάς βυζαντινής σημειογραφίας: μουσικολογική και τεχνολογική προσέγγιση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπούρης Νικόλαος","Bouris Nikolaos"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Το περί της ορθογραφίας της βυζαντινής σημειογραφίας ερώτημα, ερώτημα δηλαδή περί του ορθού και ενδεδειγμένου τρόπου (μεμονωμένης ή συμπεπλεγμένης) χρήσης των επιμέρους σημείων της παρασημαντικής κατά την καταγραφή οποιασδήποτε (βραχείας ή εκτενούς) μουσικής πληροφορίας, αναδύεται αυτόχρημα στο νου κάθε επιστήμονα μουσικού· συνήθως δε προσεγγίζεται ενστικτωδώς, γι' αυτό και (τις περισσότερες φορές) ανεπιγνώστως. Κι ενώ για την ισχύουσα εκδοχή της ψαλτικής σημειογραφίας, τη λεγομένη της Νέας Μεθόδου, που στο σύνολό της προσεγγίζεται πλέον μέσα από σχετικές έντυπες (αλλά και ηλεκτρονικές ήδη) εκδόσεις, υφίστανται αρμόδιες (βιβλιογραφικές και πρακτικές) αναφορές, για την ανάλογη της παλαιάς λεγομένης βυζαντινής σημειογραφίας, που διασώζεται και γνωρίζεται αποκλειστικά σε χειρόγραφη εκδοχή, ουδεμία παρεμφερής αναφορά έχει ως τώρα επιχειρηθεί. Αυτό το προκύπτον (βιβλιογραφικό αλλά και ουσιαστικό) γνωστικό έλλειμμα επιχειρείται, πρωτογενώς και πρωτοτύπως, να συμπληρωθεί μέσα από την παρούσα έρευνα. Ως ακλινής οδηγός της επιλέγεται εξαρχής το θεμελιώδες κείμενο της Προθεωρίας της Παπαδικής· ιδιαίτερα αναδεικνύεται (σε μιαν παράλληλη απόπειρα αναλυτικής καταγραφής και ηλεκτρονικής επεξεργασίας του) το κατά το έτος 1766 παραδεδομένο από το χέρι του περιώνυμου πρωτοψάλτη Ιωάννη του Τραπεζούντιου σχετικό κείμενο (θησαυρισμένο στον ιδιόγραφό του κώδικα ΒΚΨ 72/222), κείμενο στα περιεχόμενα του οποίου ανιχνεύονται υπαινικτικά όλα τα μεθοδολογικά desiderata της παρούσας έρευνας: Η αναγωγική χρήση και λειτουργία των επιμέρους σημείων της ψαλτικής παρασημαντικής, η (κατά το φιλολογικό πρότυπο: γράμματα – συλλαβές – λέξεις – φράσεις – προτάσεις) σταδιακά μορφοποιούμενη σε σημειογραφικούς σχηματισμούς και μελικές θέσεις Η διττή, οριζόντια και κάθετη, διάσταση της καταγραφόμενης μελικής κίνησης, όπως αισθητοποιείται μέσα από την όποια μελωδική εξέλιξη, καθώς υποστηρίζεται από την κεφαλαιώδη παράμετρο του χρόνου, του ρυθμού, με το αδιαπραγμάτευτο και αδιασάλευτο παράλληλο υπόβαθρο ενός ποιητικού κειμένου να τις υποστηρίζει, μη διακρίνοντας εκάτερες αλλ’ ενοποιώντας αμφότερες Τεχνολογικά, θα αναλυθεί δειγματικά (και με αποκλειστική χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή) τυχούσα μουσική σύνθεση, προς ανεύρεση (μικροδομικών και μακροδομικών) επαναληπτικών μοτιβικών σχηματισμών σε καταγεγραμμένη κατά την παλαιά βυζαντινή σημειογραφία μουσική πληροφορία. Παρόμοια ανάλυση (που θα επιχειρηθεί με τη βοήθεια λογισμικού, εξαρχής κατασκευασμένου, κατά τη γλώσσα προγραμματισμού python) πιστεύεται ότι θα συντελέσει όχι απλώς στη διατύπωση (αλλά και κυρίως στην κατανόηση) κανόνων «ορθογραφίας» της παλαιάς βυζαντινής σημειογραφίας, κανόνων κατανοούμενων μέσα από την κανονικότητα της ακολουθίας σημείων ή και σχηματισμών, αλλ’ ιδιαίτερα (μετά και την απαραίτητη κωδικοποίηση των παραπάνω πληροφοριών) στην εν επιγνώσει προσπέλαση της εσωστρεφούς (άρρητης, γιαυτό και λανθάνουσας συνήθως) τεχνικής της μουσικής ποίησης, της μελικής σύνθεσης…","The question concerning the orthography of Byzantine Notation, that is the correct and appropriate way of (isolated or interlaced) usage of individual signs of the Notation during the registration of any kind of – brief or extensive – musical information, emerges entirely in any scientist musician’s mind; it is usually approached instinctively, and that is why (the most of the times) unconsciously. And while there are competent – both bibliographical and practical – references for the current version of the Byzantine Notation, the one of the so – called New Method, which is overall approached through coherent, printed (but also, already, electronic) publication, no similar reference has been attempted up to now, for the equivalent one of the so-called Old Byzantine Notation, preserved and known exclusively in handwritten version. The resulting (bibliographical as much as substantial) gnostic deficiency, is being primarily and originally attempted to be filled through the present research. The fundamental text of the “Pre-Theory of the Papadiki” is initially chosen as its resolute guide; particularly highlighted (in a collateral undertaking to register it analytically and to process it electronically) is the relevant text, written in the year 1766, by the hand of the renowned Ioannis Protopsaltis from Trapezus (included in his autograph codex No. 72/222 of Psachos Library), a text in the index of which all the methodological “desiderata” of this current research are allusively scanned: • the reductive use and function of particular signs of the Byzantine Notation, (according to the literary model: letter – syllables – words – phrases – sentences) gradually shaped into notational formations and melodic motives. • The dual – horizontal and vertical – dimension of the recorded melodic gesture, as manifested through any fundamental parameter of rhythm, along with the firm, non-negotiable collateral background of a poetic text to support them, not setting them apart but unifying them both. Technologically, a random musical composition is to be analysed in sample (with the exclusive use of a computer), to seek for (micro-structural and macro-structural) repetitive pattern formations into any recorded with the Old Byzantine Notation musical information. Such an analysis (which will be undertaken with the aid of software, originally developed, according to the programming language “python”) is believed to be contributing not only to the formulation (but also to the understanding) of “orthography” rules of the Old Byzantine Notation, rules understood through the regularity of signal or formation sequence, but particularly (after necessary coding of the above information) to the conscious access of the unstated and therefore usually latent technique of musical poetry, of composing…"],"dc:identifier":["uoadl:1449489","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1449489"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"],"dc:title":["Αναζητώντας την ορθογραφία της παλαιάς βυζαντινής σημειογραφίας: μουσικολογική και τεχνολογική προσέγγιση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:11Z"}