{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1449626"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1449626","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ζητήματα συρροής ενδοσυμβατικής και αδικοπρακτικής ευθύνης από τη νομολογία","abstract":"Πολλές φορές το ίδιο βιοτικό συμβάν είναι δυνατόν να πληροί το πραγματικό τόσο της αθέτησης συμβάσεως όσο και της αδικοπραξίας, δηλαδή πληροί το πραγματικό δύο ή και περισσοτέρων κανόνων δικαίου. Αυτό σημαίνει ότι το ίδιο πραγματικό περιστατικό υπόκειται σε πολλαπλή αξιολόγηση και κρίνεται από διάφορες νομικές απόψεις. Πρόκειται δηλαδή για συρροή αξιώσεων και συγκεκριμένα παράλληλη παρουσία της αδικοπρακτικής και δικαιοπρακτικής ευθύνης. Για το ζήτημα αυτό, υποστηρίζονται τρεις διαφορετικές απόψεις που πραγματεύονται τη σχέση των δύο νόμιμων λόγων ευθύνης μεταξύ τους. Η \"θεωρία της ελεύθερης συρροής\", η \"θεωρία της επενεργούσης συρροής\" και η \"θεωρία περί ενιαίας αξιώσεως πολλαπλώς θεμελιωμένης\". Η υιοθέτηση της μίας ή της άλλης άποψης έχει ουσιώδεις συνέπειες από άποψη ουσιαστικού δικαίου. Η αυτοτέλεια ή η αλληλεπίδραση των συρρεουσών αξιώσεων, οδηγούν κατ’ ανάγκη και σε διαφορετικές προϋποθέσεις αναφορικά με τη γένεση, το περιεχόμενο, τη μεταβίβαση, την παραγραφή, την εξασφάλιση και την απόσβεση της κάθε αξίωσης, με αποτέλεσμα να παρουσιάζεται αβεβαιότητα ως προς τη διαμόρφωση της ευθύνης του οφειλέτη και των δυνατοτήτων προστασίας του δανειστή, σε τελική δε ανάλυση έντονη ανασφάλεια δικαίου. Ταυτόχρονα, η κάθε θεωρία καταλήγει και σε διαφορετικά αποτελέσματα που επηρεάζουν δικονομικούς θεσμούς, όπως το περιεχόμενο του δικογράφου της αγωγής, η σώρευση αγωγών, η εκκρεμοδικία, η απαγορευμένη μεταβολή της βάσης της αγωγής, το δεδικασμένο. Ζήτημα αποτελεί και αυτό της ικανοποίησης της ηθικής βλάβης, με την κρατούσα γνώμη να τάσσεται υπέρ της ικανοποιήσεώς της μόνον στα πλαίσια της ευθύνης εξ αδικοπραξίας. Πάντως, το αν τελικά υπάρχουν στο ζήτημα αυτού του είδους συρροής περισσότερες αυτοτελείς αξιώσεις ή μία με περισσότερες θεμελιώσεις, δεν είναι κάτι που μπορεί να κριθεί με την τυπική λογική, ούτε αποτελεί πρόβλημα υπαγωγής, αλλά τελολογικής ερμηνείας και ορθής εφαρμογής του δικαίου. Πράγματι, η νομολογία δεν έχει καταλήξει σε συγκεκριμένες και σταθερές λύσεις αναφορικά με τα ζητήματα αυτά. Αντιθέτως, αυτές μπορεί να ποικίλουν και να διαφέρουν, ενώ ρόλο παίζει το είδος της συρρέουσας σύμβασης, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των δύο μερών και άλλα. Γι’ αυτό και όλοι οι προβληματισμοί που μπορεί να προκύψουν αναφορικά με το ζήτημα της συρροής των δύο ειδών ευθύνης, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται τελικά \"in concreto\" και με βάση τις συνθήκες τις κάθε ιδιαίτερης περίπτωσης. Θα πρέπει να ερευνάται κάθε φορά η τελολογία των κανόνων δικαίου. Μερικές φορές πρόκριμα μπορεί να είναι η ταχεία εκκαθάριση των διαφορών. Άλλες, να είναι η προστασία του κοινωνικοοικονομικά ασθενέστερου μέρους της επίδικης διαφοράς.","abstract_html":"Πολλές φορές το ίδιο βιοτικό συμβάν είναι δυνατόν να πληροί το πραγματικό τόσο της αθέτησης συμβάσεως όσο και της αδικοπραξίας, δηλαδή πληροί το πραγματικό δύο ή και περισσοτέρων κανόνων δικαίου. Αυτό σημαίνει ότι το ίδιο πραγματικό περιστατικό υπόκειται σε πολλαπλή αξιολόγηση και κρίνεται από διάφορες νομικές απόψεις. Πρόκειται δηλαδή για συρροή αξιώσεων και συγκεκριμένα παράλληλη παρουσία της αδικοπρακτικής και δικαιοπρακτικής ευθύνης. Για το ζήτημα αυτό, υποστηρίζονται τρεις διαφορετικές απόψεις που πραγματεύονται τη σχέση των δύο νόμιμων λόγων ευθύνης μεταξύ τους. Η &quot;θεωρία της ελεύθερης συρροής&quot;, η &quot;θεωρία της επενεργούσης συρροής&quot; και η &quot;θεωρία περί ενιαίας αξιώσεως πολλαπλώς θεμελιωμένης&quot;. Η υιοθέτηση της μίας ή της άλλης άποψης έχει ουσιώδεις συνέπειες από άποψη ουσιαστικού δικαίου. Η αυτοτέλεια ή η αλληλεπίδραση των συρρεουσών αξιώσεων, οδηγούν κατ’ ανάγκη και σε διαφορετικές προϋποθέσεις αναφορικά με τη γένεση, το περιεχόμενο, τη μεταβίβαση, την παραγραφή, την εξασφάλιση και την απόσβεση της κάθε αξίωσης, με αποτέλεσμα να παρουσιάζεται αβεβαιότητα ως προς τη διαμόρφωση της ευθύνης του οφειλέτη και των δυνατοτήτων προστασίας του δανειστή, σε τελική δε ανάλυση έντονη ανασφάλεια δικαίου. Ταυτόχρονα, η κάθε θεωρία καταλήγει και σε διαφορετικά αποτελέσματα που επηρεάζουν δικονομικούς θεσμούς, όπως το περιεχόμενο του δικογράφου της αγωγής, η σώρευση αγωγών, η εκκρεμοδικία, η απαγορευμένη μεταβολή της βάσης της αγωγής, το δεδικασμένο. Ζήτημα αποτελεί και αυτό της ικανοποίησης της ηθικής βλάβης, με την κρατούσα γνώμη να τάσσεται υπέρ της ικανοποιήσεώς της μόνον στα πλαίσια της ευθύνης εξ αδικοπραξίας. Πάντως, το αν τελικά υπάρχουν στο ζήτημα αυτού του είδους συρροής περισσότερες αυτοτελείς αξιώσεις ή μία με περισσότερες θεμελιώσεις, δεν είναι κάτι που μπορεί να κριθεί με την τυπική λογική, ούτε αποτελεί πρόβλημα υπαγωγής, αλλά τελολογικής ερμηνείας και ορθής εφαρμογής του δικαίου. Πράγματι, η νομολογία δεν έχει καταλήξει σε συγκεκριμένες και σταθερές λύσεις αναφορικά με τα ζητήματα αυτά. Αντιθέτως, αυτές μπορεί να ποικίλουν και να διαφέρουν, ενώ ρόλο παίζει το είδος της συρρέουσας σύμβασης, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των δύο μερών και άλλα. Γι’ αυτό και όλοι οι προβληματισμοί που μπορεί να προκύψουν αναφορικά με το ζήτημα της συρροής των δύο ειδών ευθύνης, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται τελικά &quot;in concreto&quot; και με βάση τις συνθήκες τις κάθε ιδιαίτερης περίπτωσης. Θα πρέπει να ερευνάται κάθε φορά η τελολογία των κανόνων δικαίου. Μερικές φορές πρόκριμα μπορεί να είναι η ταχεία εκκαθάριση των διαφορών. Άλλες, να είναι η προστασία του κοινωνικοοικονομικά ασθενέστερου μέρους της επίδικης διαφοράς.","abstract_has_math":false,"creators":["Γιαννίση Νικολίνα-Ευτυχία","Giannisi Nikolina-Eftychia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:28:11Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1449626"],"render_values":[{"text":"uoadl:1449626","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1449626","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1449626","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1449626","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γιαννίση Νικολίνα-Ευτυχία","Giannisi Nikolina-Eftychia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1449626","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1449626"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Πολλές φορές το ίδιο βιοτικό συμβάν είναι δυνατόν να πληροί το πραγματικό τόσο της αθέτησης συμβάσεως όσο και της αδικοπραξίας, δηλαδή πληροί το πραγματικό δύο ή και περισσοτέρων κανόνων δικαίου. Αυτό σημαίνει ότι το ίδιο πραγματικό περιστατικό υπόκειται σε πολλαπλή αξιολόγηση και κρίνεται από διάφορες νομικές απόψεις. Πρόκειται δηλαδή για συρροή αξιώσεων και συγκεκριμένα παράλληλη παρουσία της αδικοπρακτικής και δικαιοπρακτικής ευθύνης. Για το ζήτημα αυτό, υποστηρίζονται τρεις διαφορετικές απόψεις που πραγματεύονται τη σχέση των δύο νόμιμων λόγων ευθύνης μεταξύ τους. Η \"θεωρία της ελεύθερης συρροής\", η \"θεωρία της επενεργούσης συρροής\" και η \"θεωρία περί ενιαίας αξιώσεως πολλαπλώς θεμελιωμένης\". Η υιοθέτηση της μίας ή της άλλης άποψης έχει ουσιώδεις συνέπειες από άποψη ουσιαστικού δικαίου. Η αυτοτέλεια ή η αλληλεπίδραση των συρρεουσών αξιώσεων, οδηγούν κατ’ ανάγκη και σε διαφορετικές προϋποθέσεις αναφορικά με τη γένεση, το περιεχόμενο, τη μεταβίβαση, την παραγραφή, την εξασφάλιση και την απόσβεση της κάθε αξίωσης, με αποτέλεσμα να παρουσιάζεται αβεβαιότητα ως προς τη διαμόρφωση της ευθύνης του οφειλέτη και των δυνατοτήτων προστασίας του δανειστή, σε τελική δε ανάλυση έντονη ανασφάλεια δικαίου. Ταυτόχρονα, η κάθε θεωρία καταλήγει και σε διαφορετικά αποτελέσματα που επηρεάζουν δικονομικούς θεσμούς, όπως το περιεχόμενο του δικογράφου της αγωγής, η σώρευση αγωγών, η εκκρεμοδικία, η απαγορευμένη μεταβολή της βάσης της αγωγής, το δεδικασμένο. Ζήτημα αποτελεί και αυτό της ικανοποίησης της ηθικής βλάβης, με την κρατούσα γνώμη να τάσσεται υπέρ της ικανοποιήσεώς της μόνον στα πλαίσια της ευθύνης εξ αδικοπραξίας. Πάντως, το αν τελικά υπάρχουν στο ζήτημα αυτού του είδους συρροής περισσότερες αυτοτελείς αξιώσεις ή μία με περισσότερες θεμελιώσεις, δεν είναι κάτι που μπορεί να κριθεί με την τυπική λογική, ούτε αποτελεί πρόβλημα υπαγωγής, αλλά τελολογικής ερμηνείας και ορθής εφαρμογής του δικαίου. Πράγματι, η νομολογία δεν έχει καταλήξει σε συγκεκριμένες και σταθερές λύσεις αναφορικά με τα ζητήματα αυτά. Αντιθέτως, αυτές μπορεί να ποικίλουν και να διαφέρουν, ενώ ρόλο παίζει το είδος της συρρέουσας σύμβασης, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των δύο μερών και άλλα. Γι’ αυτό και όλοι οι προβληματισμοί που μπορεί να προκύψουν αναφορικά με το ζήτημα της συρροής των δύο ειδών ευθύνης, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται τελικά \"in concreto\" και με βάση τις συνθήκες τις κάθε ιδιαίτερης περίπτωσης. Θα πρέπει να ερευνάται κάθε φορά η τελολογία των κανόνων δικαίου. Μερικές φορές πρόκριμα μπορεί να είναι η ταχεία εκκαθάριση των διαφορών. Άλλες, να είναι η προστασία του κοινωνικοοικονομικά ασθενέστερου μέρους της επίδικης διαφοράς.","Many times, it is possible for the same event to fulfil two different legitimate reasons, both the failure of a convention and tort, thus fulfiling two or more rules of law. Then, that means that this fact is subject to a multiple evaluation and is being judged by different legal views. That refers, namely, to the cumulative claims and in particular the simultaneous presence of delict and contractual duty. For that matter, three different views, which refer to the relation between the two legitimate reasons of claim, are being supported. More specifically, these three views are, the \"theory of free cumulation\", the \"theory of influential cumulation\" and finally the \"theory of single claim with different bases\". The adoption of one of the aforementioned views has significant consequences in terms of substantive law. The autonomy or the interaction of the cumulative claims, necessarily lead to different conditions regarding the commencement, the context, the tranfer, the limitation period, the reassurance and the depreciation of every claim. This disagreement results in uncertainty, regarding the formation of the debtor's responsibility and the creditor's protection capabilities; in final analysis, resulting in legal uncertainty. At the same time, each theory concludes in different results that influence the rules of procedure, such as the content of the application, the cumulation of action, the \"Lis Pendens\", the prohibited change of legal basis and the \"res judicata\". Another matter is that of the satisfying of the non-material damage. The prevailing opinion is for the satisfying of non-material damage only as part of the tort liability. However, if there are, in this kind of matter, either more separate claims or one with different bases, cannot be judged neither by common sense nor can be regarded as an entitlement problem. On the contrary, this kind of matter can be better solved through a teleological interpretation and correct application of law. Case-law has not concluded in specific and stable solutions about matters relating to such matters. Contrary to that, these solutions may vary, while the type of cumulative convention as well as the specific characteristics of the parts play a significant role. For this reason, all aspects that may occur regarding the issue of cumulation of the two types of liability, should be faced \"in concreto\", based on the circumstances of every special case. In each case, the teleology of rules of law should be invesigated. Sometimes, a preliminary issue may be the rapid clearance of differences, while in other cases may be the protection of the weaker part of the legal dispute in terms of their socioeconomic status."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ζητήματα συρροής ενδοσυμβατικής και αδικοπρακτικής ευθύνης από τη νομολογία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γιαννίση Νικολίνα-Ευτυχία","Giannisi Nikolina-Eftychia"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Πολλές φορές το ίδιο βιοτικό συμβάν είναι δυνατόν να πληροί το πραγματικό τόσο της αθέτησης συμβάσεως όσο και της αδικοπραξίας, δηλαδή πληροί το πραγματικό δύο ή και περισσοτέρων κανόνων δικαίου. Αυτό σημαίνει ότι το ίδιο πραγματικό περιστατικό υπόκειται σε πολλαπλή αξιολόγηση και κρίνεται από διάφορες νομικές απόψεις. Πρόκειται δηλαδή για συρροή αξιώσεων και συγκεκριμένα παράλληλη παρουσία της αδικοπρακτικής και δικαιοπρακτικής ευθύνης. Για το ζήτημα αυτό, υποστηρίζονται τρεις διαφορετικές απόψεις που πραγματεύονται τη σχέση των δύο νόμιμων λόγων ευθύνης μεταξύ τους. Η \"θεωρία της ελεύθερης συρροής\", η \"θεωρία της επενεργούσης συρροής\" και η \"θεωρία περί ενιαίας αξιώσεως πολλαπλώς θεμελιωμένης\". Η υιοθέτηση της μίας ή της άλλης άποψης έχει ουσιώδεις συνέπειες από άποψη ουσιαστικού δικαίου. Η αυτοτέλεια ή η αλληλεπίδραση των συρρεουσών αξιώσεων, οδηγούν κατ’ ανάγκη και σε διαφορετικές προϋποθέσεις αναφορικά με τη γένεση, το περιεχόμενο, τη μεταβίβαση, την παραγραφή, την εξασφάλιση και την απόσβεση της κάθε αξίωσης, με αποτέλεσμα να παρουσιάζεται αβεβαιότητα ως προς τη διαμόρφωση της ευθύνης του οφειλέτη και των δυνατοτήτων προστασίας του δανειστή, σε τελική δε ανάλυση έντονη ανασφάλεια δικαίου. Ταυτόχρονα, η κάθε θεωρία καταλήγει και σε διαφορετικά αποτελέσματα που επηρεάζουν δικονομικούς θεσμούς, όπως το περιεχόμενο του δικογράφου της αγωγής, η σώρευση αγωγών, η εκκρεμοδικία, η απαγορευμένη μεταβολή της βάσης της αγωγής, το δεδικασμένο. Ζήτημα αποτελεί και αυτό της ικανοποίησης της ηθικής βλάβης, με την κρατούσα γνώμη να τάσσεται υπέρ της ικανοποιήσεώς της μόνον στα πλαίσια της ευθύνης εξ αδικοπραξίας. Πάντως, το αν τελικά υπάρχουν στο ζήτημα αυτού του είδους συρροής περισσότερες αυτοτελείς αξιώσεις ή μία με περισσότερες θεμελιώσεις, δεν είναι κάτι που μπορεί να κριθεί με την τυπική λογική, ούτε αποτελεί πρόβλημα υπαγωγής, αλλά τελολογικής ερμηνείας και ορθής εφαρμογής του δικαίου. Πράγματι, η νομολογία δεν έχει καταλήξει σε συγκεκριμένες και σταθερές λύσεις αναφορικά με τα ζητήματα αυτά. Αντιθέτως, αυτές μπορεί να ποικίλουν και να διαφέρουν, ενώ ρόλο παίζει το είδος της συρρέουσας σύμβασης, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των δύο μερών και άλλα. Γι’ αυτό και όλοι οι προβληματισμοί που μπορεί να προκύψουν αναφορικά με το ζήτημα της συρροής των δύο ειδών ευθύνης, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται τελικά \"in concreto\" και με βάση τις συνθήκες τις κάθε ιδιαίτερης περίπτωσης. Θα πρέπει να ερευνάται κάθε φορά η τελολογία των κανόνων δικαίου. Μερικές φορές πρόκριμα μπορεί να είναι η ταχεία εκκαθάριση των διαφορών. Άλλες, να είναι η προστασία του κοινωνικοοικονομικά ασθενέστερου μέρους της επίδικης διαφοράς.","Many times, it is possible for the same event to fulfil two different legitimate reasons, both the failure of a convention and tort, thus fulfiling two or more rules of law. Then, that means that this fact is subject to a multiple evaluation and is being judged by different legal views. That refers, namely, to the cumulative claims and in particular the simultaneous presence of delict and contractual duty. For that matter, three different views, which refer to the relation between the two legitimate reasons of claim, are being supported. More specifically, these three views are, the \"theory of free cumulation\", the \"theory of influential cumulation\" and finally the \"theory of single claim with different bases\". The adoption of one of the aforementioned views has significant consequences in terms of substantive law. The autonomy or the interaction of the cumulative claims, necessarily lead to different conditions regarding the commencement, the context, the tranfer, the limitation period, the reassurance and the depreciation of every claim. This disagreement results in uncertainty, regarding the formation of the debtor's responsibility and the creditor's protection capabilities; in final analysis, resulting in legal uncertainty. At the same time, each theory concludes in different results that influence the rules of procedure, such as the content of the application, the cumulation of action, the \"Lis Pendens\", the prohibited change of legal basis and the \"res judicata\". Another matter is that of the satisfying of the non-material damage. The prevailing opinion is for the satisfying of non-material damage only as part of the tort liability. However, if there are, in this kind of matter, either more separate claims or one with different bases, cannot be judged neither by common sense nor can be regarded as an entitlement problem. On the contrary, this kind of matter can be better solved through a teleological interpretation and correct application of law. Case-law has not concluded in specific and stable solutions about matters relating to such matters. Contrary to that, these solutions may vary, while the type of cumulative convention as well as the specific characteristics of the parts play a significant role. For this reason, all aspects that may occur regarding the issue of cumulation of the two types of liability, should be faced \"in concreto\", based on the circumstances of every special case. In each case, the teleology of rules of law should be invesigated. Sometimes, a preliminary issue may be the rapid clearance of differences, while in other cases may be the protection of the weaker part of the legal dispute in terms of their socioeconomic status."],"dc:identifier":["uoadl:1449626","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1449626"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Ζητήματα συρροής ενδοσυμβατικής και αδικοπρακτικής ευθύνης από τη νομολογία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:11Z"}