{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1449800"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1449800","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της επίδρασης του φαρμάκου Ibrutinib, αναστολέα της τυροσινικής κινάσης Bruton, στην in vitro λειτουργικότητα αιμοπεταλίων ασθενών","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η τυροσινική κινάση του Bruton (BTK), είναι ένα σημαντικό μόριο σηματοδότησης και η παρουσία της στα Β-λεμφοκύτταρα την καθιστά σημαντικό στόχο για τη θεραπεία κακοηθειών που προέρχονται από τα Β-λεμφοκύτταρα. H BTK συμμετέχει και στα σηματοδοτικά μονοπάτια των αιμοπεταλίων που διεγείρονται από τους διάφορους υποδοχείς τους. Το Ibrutinib, αναστολέας της BTK, ενδείκνυται για τη θεραπεία των Β-λεμφοϋπερπλαστικών νοσημάτων. Το Ibrutinib συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας και υπάρχουν ενδείξεις που υποδηλώνουν ότι μπορεί να οφείλεται σε δυσλειτουργία των αιμοπεταλίων που σχετίζεται με το Ibrutinib. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της επίδρασης του Ibrutinib, στη λειτουργικότητα των αιμοπεταλίων ασθενών, in vitro. Η αναστολή της λειτουργίας της BTK των αιμοπεταλίων από το Ibrutinib, θα μπορούσε εν δυνάμει να επηρεάσει την λειτουργικότητά τους αναστέλλοντας τη λειτουργία τους με περαιτέρω επιπτώσεις στη αιμόσταση. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Ελέγχθηκαν 14 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία από του στόματος με Ibrutinib-Imbruvica (Janssen). Πραγματοποιήθηκε αιμοληψία πριν τη χορήγηση της θεραπείας καθώς και τουλάχιστον ένα μήνα μετά την έναρξη της θεραπείας. Παράλληλα εξετάστηκαν δείγματα υγιών εθελοντών δοτών (controls, n=14). Οι εργαστηριακές εξετάσεις πραγματοποιήθηκαν στο Εργαστήριο Αιμόστασης του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Λαϊκό». Ο έλεγχος λειτουργικότητας αιμοπεταλίων εκτιμήθηκε με: α) τη μέθοδο συσσώρευσης των αιμοπεταλίων Light Transmission Aggregometry (LTA) σε πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια (Platelet Rich Plasma, PRP) και σε εναιώρημα πλυμένων αιμοπεταλίων και β) τη μέθοδο Impedance Aggregometry (IA) σε δείγματα ολικού αίματος. Χρησιμοποιήθηκαν οι διεγέρτες ADP, κολλαγόνο (δύο διαφορετικές συγκεντρώσεις), αραχιδονικό οξύ, επινεφρίνη, ριστοσετίνη και Trap-6. Επίσης, μετρήθηκε η TxB2 στα δείγματα των πλυμένων αιμοπεταλίων μετά την ενεργοποίησή τους με αραχιδονικό οξύ. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: α) Κολλαγόνο: H συσσώρευση των αιμοπεταλίων σε ολικό αίμα των ασθενών υπό αγωγή παρουσίασε ελάχιστη μείωση σε σχέση με τις τιμές που βρέθηκαν προ αγωγής, μετά την προσθήκη κολλαγόνου (μέσος όρος: 25U και 26U, αντίστοιχα), παρά την αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων των ασθενών κατά την αγωγή και το γεγονός ότι η μέθοδος επηρεάζεται από τον αριθμό των αιμοπεταλίων. Η συσσώρευση των αιμοπεταλίων στα δείγματα ελέγχου ήταν 63 U. Η συσσώρευση των αιμοπεταλίων σε δείγματα πλυμένων αιμοπεταλίων ασθενών υπό αγωγή, παρουσίασε μειωμένη απόκριση σε διέγερση με κολλαγόνο σε σύγκριση με τα δείγματα ελέγχου (C=20μg/ml, μέσος όρος: 32% και 81%, αντίστοιχα, p<0.0001, C=10μg/ml, μέσος όρος: 18% και 73%, αντίστοιχα, p<0.0001). β) Ριστοσετίνη: Δείγματα ασθενών των οποίων τα αιμοπετάλια ήταν >100Κ/μL προ και υπό αγωγή (n=8), εμφάνισαν, υπό θεραπεία με Ibrutinib, σημαντικά μειωμένη απόκριση στη διέγερση με ριστοσετίνη σε σύγκριση με αυτά πριν τη θεραπεία (μέσος όρος: 21U και 34U, αντίστοιχα). Η απόκριση των δειγμάτων ελέγχου ήταν 109U. γ) Αραχιδονικό οξύ: Η απόκριση στη διέγερση με αραχιδονικό οξύ εναιωρήματος πλυμένων αιμοπεταλίων ασθενών υπό Ibrutinib βρέθηκε μειωμένη σε σχέση με αυτή των δειγμάτων ελέγχου (μέσος όρος: 49% και 59%, αντίστοιχα, p<0.014). δ) TXB2: Δείγματα των ασθενών υπό Ibrutinib παρουσίασαν σαφώς μειωμένη TXB2 σε σχέση με τα δείγματα ελέγχου (μέση τιμή TXB2: 750ng/ml και 1112ng/ml, αντίστοιχα). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η επίδραση του Ibrutinib στη λειτουργικότητα των αιμοπεταλίων διαφαίνεται περισσότερο στην επαγόμενη μέσω του κολλαγόνου και της ριστοσετίνης συσσώρευση. Τα δεδομένα της συσσώρευσης με αραχιδονικό οξύ δείχνουν μια ήπια διαταραχή στο συγκεκριμένο μονοπάτι. Η μέθοδος Impedance Aggregometry σε ολικό αίμα θα μπορούσε δυνητικά να χρησιμοποιηθεί ως μια απλή και γρήγορη μέθοδος εκτίμησης της επίδρασης του φαρμάκου στα αιμοπετάλια.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η τυροσινική κινάση του Bruton (BTK), είναι ένα σημαντικό μόριο σηματοδότησης και η παρουσία της στα Β-λεμφοκύτταρα την καθιστά σημαντικό στόχο για τη θεραπεία κακοηθειών που προέρχονται από τα Β-λεμφοκύτταρα. H BTK συμμετέχει και στα σηματοδοτικά μονοπάτια των αιμοπεταλίων που διεγείρονται από τους διάφορους υποδοχείς τους. Το Ibrutinib, αναστολέας της BTK, ενδείκνυται για τη θεραπεία των Β-λεμφοϋπερπλαστικών νοσημάτων. Το Ibrutinib συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας και υπάρχουν ενδείξεις που υποδηλώνουν ότι μπορεί να οφείλεται σε δυσλειτουργία των αιμοπεταλίων που σχετίζεται με το Ibrutinib. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της επίδρασης του Ibrutinib, στη λειτουργικότητα των αιμοπεταλίων ασθενών, in vitro. Η αναστολή της λειτουργίας της BTK των αιμοπεταλίων από το Ibrutinib, θα μπορούσε εν δυνάμει να επηρεάσει την λειτουργικότητά τους αναστέλλοντας τη λειτουργία τους με περαιτέρω επιπτώσεις στη αιμόσταση. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Ελέγχθηκαν 14 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία από του στόματος με Ibrutinib-Imbruvica (Janssen). Πραγματοποιήθηκε αιμοληψία πριν τη χορήγηση της θεραπείας καθώς και τουλάχιστον ένα μήνα μετά την έναρξη της θεραπείας. Παράλληλα εξετάστηκαν δείγματα υγιών εθελοντών δοτών (controls, n=14). Οι εργαστηριακές εξετάσεις πραγματοποιήθηκαν στο Εργαστήριο Αιμόστασης του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Λαϊκό». Ο έλεγχος λειτουργικότητας αιμοπεταλίων εκτιμήθηκε με: α) τη μέθοδο συσσώρευσης των αιμοπεταλίων Light Transmission Aggregometry (LTA) σε πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια (Platelet Rich Plasma, PRP) και σε εναιώρημα πλυμένων αιμοπεταλίων και β) τη μέθοδο Impedance Aggregometry (IA) σε δείγματα ολικού αίματος. Χρησιμοποιήθηκαν οι διεγέρτες ADP, κολλαγόνο (δύο διαφορετικές συγκεντρώσεις), αραχιδονικό οξύ, επινεφρίνη, ριστοσετίνη και Trap-6. Επίσης, μετρήθηκε η TxB2 στα δείγματα των πλυμένων αιμοπεταλίων μετά την ενεργοποίησή τους με αραχιδονικό οξύ. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: α) Κολλαγόνο: H συσσώρευση των αιμοπεταλίων σε ολικό αίμα των ασθενών υπό αγωγή παρουσίασε ελάχιστη μείωση σε σχέση με τις τιμές που βρέθηκαν προ αγωγής, μετά την προσθήκη κολλαγόνου (μέσος όρος: 25U και 26U, αντίστοιχα), παρά την αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων των ασθενών κατά την αγωγή και το γεγονός ότι η μέθοδος επηρεάζεται από τον αριθμό των αιμοπεταλίων. Η συσσώρευση των αιμοπεταλίων στα δείγματα ελέγχου ήταν 63 U. Η συσσώρευση των αιμοπεταλίων σε δείγματα πλυμένων αιμοπεταλίων ασθενών υπό αγωγή, παρουσίασε μειωμένη απόκριση σε διέγερση με κολλαγόνο σε σύγκριση με τα δείγματα ελέγχου (C=20μg/ml, μέσος όρος: 32% και 81%, αντίστοιχα, p&lt;0.0001, C=10μg/ml, μέσος όρος: 18% και 73%, αντίστοιχα, p&lt;0.0001). β) Ριστοσετίνη: Δείγματα ασθενών των οποίων τα αιμοπετάλια ήταν &gt;100Κ/μL προ και υπό αγωγή (n=8), εμφάνισαν, υπό θεραπεία με Ibrutinib, σημαντικά μειωμένη απόκριση στη διέγερση με ριστοσετίνη σε σύγκριση με αυτά πριν τη θεραπεία (μέσος όρος: 21U και 34U, αντίστοιχα). Η απόκριση των δειγμάτων ελέγχου ήταν 109U. γ) Αραχιδονικό οξύ: Η απόκριση στη διέγερση με αραχιδονικό οξύ εναιωρήματος πλυμένων αιμοπεταλίων ασθενών υπό Ibrutinib βρέθηκε μειωμένη σε σχέση με αυτή των δειγμάτων ελέγχου (μέσος όρος: 49% και 59%, αντίστοιχα, p&lt;0.014). δ) TXB2: Δείγματα των ασθενών υπό Ibrutinib παρουσίασαν σαφώς μειωμένη TXB2 σε σχέση με τα δείγματα ελέγχου (μέση τιμή TXB2: 750ng/ml και 1112ng/ml, αντίστοιχα). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η επίδραση του Ibrutinib στη λειτουργικότητα των αιμοπεταλίων διαφαίνεται περισσότερο στην επαγόμενη μέσω του κολλαγόνου και της ριστοσετίνης συσσώρευση. Τα δεδομένα της συσσώρευσης με αραχιδονικό οξύ δείχνουν μια ήπια διαταραχή στο συγκεκριμένο μονοπάτι. Η μέθοδος Impedance Aggregometry σε ολικό αίμα θα μπορούσε δυνητικά να χρησιμοποιηθεί ως μια απλή και γρήγορη μέθοδος εκτίμησης της επίδρασης του φαρμάκου στα αιμοπετάλια.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκότση Σοφία","Gkotsi Sofia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:28:13Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1449800"],"render_values":[{"text":"uoadl:1449800","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1449800","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1449800","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1449800","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκότση Σοφία","Gkotsi Sofia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1449800","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1449800"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η τυροσινική κινάση του Bruton (BTK), είναι ένα σημαντικό μόριο σηματοδότησης και η παρουσία της στα Β-λεμφοκύτταρα την καθιστά σημαντικό στόχο για τη θεραπεία κακοηθειών που προέρχονται από τα Β-λεμφοκύτταρα. H BTK συμμετέχει και στα σηματοδοτικά μονοπάτια των αιμοπεταλίων που διεγείρονται από τους διάφορους υποδοχείς τους. Το Ibrutinib, αναστολέας της BTK, ενδείκνυται για τη θεραπεία των Β-λεμφοϋπερπλαστικών νοσημάτων. Το Ibrutinib συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας και υπάρχουν ενδείξεις που υποδηλώνουν ότι μπορεί να οφείλεται σε δυσλειτουργία των αιμοπεταλίων που σχετίζεται με το Ibrutinib. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της επίδρασης του Ibrutinib, στη λειτουργικότητα των αιμοπεταλίων ασθενών, in vitro. Η αναστολή της λειτουργίας της BTK των αιμοπεταλίων από το Ibrutinib, θα μπορούσε εν δυνάμει να επηρεάσει την λειτουργικότητά τους αναστέλλοντας τη λειτουργία τους με περαιτέρω επιπτώσεις στη αιμόσταση. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Ελέγχθηκαν 14 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία από του στόματος με Ibrutinib-Imbruvica (Janssen). Πραγματοποιήθηκε αιμοληψία πριν τη χορήγηση της θεραπείας καθώς και τουλάχιστον ένα μήνα μετά την έναρξη της θεραπείας. Παράλληλα εξετάστηκαν δείγματα υγιών εθελοντών δοτών (controls, n=14). Οι εργαστηριακές εξετάσεις πραγματοποιήθηκαν στο Εργαστήριο Αιμόστασης του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Λαϊκό». Ο έλεγχος λειτουργικότητας αιμοπεταλίων εκτιμήθηκε με: α) τη μέθοδο συσσώρευσης των αιμοπεταλίων Light Transmission Aggregometry (LTA) σε πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια (Platelet Rich Plasma, PRP) και σε εναιώρημα πλυμένων αιμοπεταλίων και β) τη μέθοδο Impedance Aggregometry (IA) σε δείγματα ολικού αίματος. Χρησιμοποιήθηκαν οι διεγέρτες ADP, κολλαγόνο (δύο διαφορετικές συγκεντρώσεις), αραχιδονικό οξύ, επινεφρίνη, ριστοσετίνη και Trap-6. Επίσης, μετρήθηκε η TxB2 στα δείγματα των πλυμένων αιμοπεταλίων μετά την ενεργοποίησή τους με αραχιδονικό οξύ. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: α) Κολλαγόνο: H συσσώρευση των αιμοπεταλίων σε ολικό αίμα των ασθενών υπό αγωγή παρουσίασε ελάχιστη μείωση σε σχέση με τις τιμές που βρέθηκαν προ αγωγής, μετά την προσθήκη κολλαγόνου (μέσος όρος: 25U και 26U, αντίστοιχα), παρά την αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων των ασθενών κατά την αγωγή και το γεγονός ότι η μέθοδος επηρεάζεται από τον αριθμό των αιμοπεταλίων. Η συσσώρευση των αιμοπεταλίων στα δείγματα ελέγχου ήταν 63 U. Η συσσώρευση των αιμοπεταλίων σε δείγματα πλυμένων αιμοπεταλίων ασθενών υπό αγωγή, παρουσίασε μειωμένη απόκριση σε διέγερση με κολλαγόνο σε σύγκριση με τα δείγματα ελέγχου (C=20μg/ml, μέσος όρος: 32% και 81%, αντίστοιχα, p<0.0001, C=10μg/ml, μέσος όρος: 18% και 73%, αντίστοιχα, p<0.0001). β) Ριστοσετίνη: Δείγματα ασθενών των οποίων τα αιμοπετάλια ήταν >100Κ/μL προ και υπό αγωγή (n=8), εμφάνισαν, υπό θεραπεία με Ibrutinib, σημαντικά μειωμένη απόκριση στη διέγερση με ριστοσετίνη σε σύγκριση με αυτά πριν τη θεραπεία (μέσος όρος: 21U και 34U, αντίστοιχα). Η απόκριση των δειγμάτων ελέγχου ήταν 109U. γ) Αραχιδονικό οξύ: Η απόκριση στη διέγερση με αραχιδονικό οξύ εναιωρήματος πλυμένων αιμοπεταλίων ασθενών υπό Ibrutinib βρέθηκε μειωμένη σε σχέση με αυτή των δειγμάτων ελέγχου (μέσος όρος: 49% και 59%, αντίστοιχα, p<0.014). δ) TXB2: Δείγματα των ασθενών υπό Ibrutinib παρουσίασαν σαφώς μειωμένη TXB2 σε σχέση με τα δείγματα ελέγχου (μέση τιμή TXB2: 750ng/ml και 1112ng/ml, αντίστοιχα). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η επίδραση του Ibrutinib στη λειτουργικότητα των αιμοπεταλίων διαφαίνεται περισσότερο στην επαγόμενη μέσω του κολλαγόνου και της ριστοσετίνης συσσώρευση. Τα δεδομένα της συσσώρευσης με αραχιδονικό οξύ δείχνουν μια ήπια διαταραχή στο συγκεκριμένο μονοπάτι. Η μέθοδος Impedance Aggregometry σε ολικό αίμα θα μπορούσε δυνητικά να χρησιμοποιηθεί ως μια απλή και γρήγορη μέθοδος εκτίμησης της επίδρασης του φαρμάκου στα αιμοπετάλια.","INTRODUCTION: Bruton’s Tyrosine Kinase (BTK) is an important signaling molecule and its presence in B-lymphocytes renders it an important target for the treatment of B-cell malignancies. BTK also participates in platelets signaling pathways stimulated by various receptors. Ibrutinib, inhibitor of BTK, is used for the treatment of B-lymphoproliferative disorders. Ibrutinib is associated with an increased risk of bleeding, and there is evidence that bleeding may be caused by platelet dysfunction related to Ibrutinib. AIM: The aim of this project is to study the effect of Ibrutinib on platelet function in vitro. Inhibition of platelets’ BTK due to Ibrutinib, could potentially affect their functionality with additional effects on hemostasis. MATERIALS AND METHODS: The study sample consisted of 14 patients receiving Ibrutinib-Imbruvica (Janssen) treatment. Samples were drawn before and at least one month after starting the treatment. Control samples of healthy donors were also tested (controls, n=14). Laboratory tests were carried out in Haemostasis Department of Laiko General Hospital, Athens. Platelet functionality was evaluated by: a) the method Impedance Aggregometry (IA) in whole blood samples, and b) Light Transmission Aggregometry (LTA) in platelet rich plasma samples (PRP) and in suspension of washed platelets. ADP, collagen (in two different concentrations), arachidonic acid, epinephrine, ristocetin and Trap-6 agonists were used. TxB2 was also measured in samples of washed platelets after activation with arachidonic acid. RESULTS: a) Collagen: The results of IA in whole blood samples after addition of collagen, showed that platelet aggregation, had minimal decrease in patients on treatment compared to values before treatment (mean value 25U and 26U, respectively), despite an improvement in platelet count during therapy and the fact that the method is affected by platelet number. Platelet aggregation of control samples was 63U. Results of LTA for samples of washed platelets (patients on Ibrutinib), showed reduced response to collagen compared to controls (C=20μg/ml, mean values: 32% and 81%, respectively, p<0.0001, C=10μg/ml, mean values: 18% and 73%, respectively, p<0.0001). b) Ristocetin: Samples with platelet count >100K/ml (pre and post-treatment), showed considerable reduction to stimulation with ristocetin under ibrutinib compared to the ones before treatment, as measured with IA (mean values: 21U and 34U, respectively). Response of control samples was 109U. c) Arachidonic acid: Response to arachidonic acid in suspension of washed platelets in patients under Ibrutinib was reduced compared with controls samples (mean values: 49% and 59%, respectively, p<0.014). d) TXB2: Patients’ platelets under Ibrutinib exhibited considerably reduced TXB2 compared to control samples (mean TXB2: 750ng/ml and 1112ng/ml, respectively). CONCLUSIONS: Ibrutinib had a more pronounced effect on platelet aggregation after collagen and ristocetin stimulation and a mild effect after arachidonic acid stimulation. Impedance Aggregometry of whole blood could potentially be used as a simple and fast method of assessing the effect of Ibrutinib on platelets."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της επίδρασης του φαρμάκου Ibrutinib, αναστολέα της τυροσινικής κινάσης Bruton, στην in vitro λειτουργικότητα αιμοπεταλίων ασθενών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκότση Σοφία","Gkotsi Sofia"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η τυροσινική κινάση του Bruton (BTK), είναι ένα σημαντικό μόριο σηματοδότησης και η παρουσία της στα Β-λεμφοκύτταρα την καθιστά σημαντικό στόχο για τη θεραπεία κακοηθειών που προέρχονται από τα Β-λεμφοκύτταρα. H BTK συμμετέχει και στα σηματοδοτικά μονοπάτια των αιμοπεταλίων που διεγείρονται από τους διάφορους υποδοχείς τους. Το Ibrutinib, αναστολέας της BTK, ενδείκνυται για τη θεραπεία των Β-λεμφοϋπερπλαστικών νοσημάτων. Το Ibrutinib συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας και υπάρχουν ενδείξεις που υποδηλώνουν ότι μπορεί να οφείλεται σε δυσλειτουργία των αιμοπεταλίων που σχετίζεται με το Ibrutinib. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της επίδρασης του Ibrutinib, στη λειτουργικότητα των αιμοπεταλίων ασθενών, in vitro. Η αναστολή της λειτουργίας της BTK των αιμοπεταλίων από το Ibrutinib, θα μπορούσε εν δυνάμει να επηρεάσει την λειτουργικότητά τους αναστέλλοντας τη λειτουργία τους με περαιτέρω επιπτώσεις στη αιμόσταση. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Ελέγχθηκαν 14 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία από του στόματος με Ibrutinib-Imbruvica (Janssen). Πραγματοποιήθηκε αιμοληψία πριν τη χορήγηση της θεραπείας καθώς και τουλάχιστον ένα μήνα μετά την έναρξη της θεραπείας. Παράλληλα εξετάστηκαν δείγματα υγιών εθελοντών δοτών (controls, n=14). Οι εργαστηριακές εξετάσεις πραγματοποιήθηκαν στο Εργαστήριο Αιμόστασης του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Λαϊκό». Ο έλεγχος λειτουργικότητας αιμοπεταλίων εκτιμήθηκε με: α) τη μέθοδο συσσώρευσης των αιμοπεταλίων Light Transmission Aggregometry (LTA) σε πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια (Platelet Rich Plasma, PRP) και σε εναιώρημα πλυμένων αιμοπεταλίων και β) τη μέθοδο Impedance Aggregometry (IA) σε δείγματα ολικού αίματος. Χρησιμοποιήθηκαν οι διεγέρτες ADP, κολλαγόνο (δύο διαφορετικές συγκεντρώσεις), αραχιδονικό οξύ, επινεφρίνη, ριστοσετίνη και Trap-6. Επίσης, μετρήθηκε η TxB2 στα δείγματα των πλυμένων αιμοπεταλίων μετά την ενεργοποίησή τους με αραχιδονικό οξύ. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: α) Κολλαγόνο: H συσσώρευση των αιμοπεταλίων σε ολικό αίμα των ασθενών υπό αγωγή παρουσίασε ελάχιστη μείωση σε σχέση με τις τιμές που βρέθηκαν προ αγωγής, μετά την προσθήκη κολλαγόνου (μέσος όρος: 25U και 26U, αντίστοιχα), παρά την αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων των ασθενών κατά την αγωγή και το γεγονός ότι η μέθοδος επηρεάζεται από τον αριθμό των αιμοπεταλίων. Η συσσώρευση των αιμοπεταλίων στα δείγματα ελέγχου ήταν 63 U. Η συσσώρευση των αιμοπεταλίων σε δείγματα πλυμένων αιμοπεταλίων ασθενών υπό αγωγή, παρουσίασε μειωμένη απόκριση σε διέγερση με κολλαγόνο σε σύγκριση με τα δείγματα ελέγχου (C=20μg/ml, μέσος όρος: 32% και 81%, αντίστοιχα, p<0.0001, C=10μg/ml, μέσος όρος: 18% και 73%, αντίστοιχα, p<0.0001). β) Ριστοσετίνη: Δείγματα ασθενών των οποίων τα αιμοπετάλια ήταν >100Κ/μL προ και υπό αγωγή (n=8), εμφάνισαν, υπό θεραπεία με Ibrutinib, σημαντικά μειωμένη απόκριση στη διέγερση με ριστοσετίνη σε σύγκριση με αυτά πριν τη θεραπεία (μέσος όρος: 21U και 34U, αντίστοιχα). Η απόκριση των δειγμάτων ελέγχου ήταν 109U. γ) Αραχιδονικό οξύ: Η απόκριση στη διέγερση με αραχιδονικό οξύ εναιωρήματος πλυμένων αιμοπεταλίων ασθενών υπό Ibrutinib βρέθηκε μειωμένη σε σχέση με αυτή των δειγμάτων ελέγχου (μέσος όρος: 49% και 59%, αντίστοιχα, p<0.014). δ) TXB2: Δείγματα των ασθενών υπό Ibrutinib παρουσίασαν σαφώς μειωμένη TXB2 σε σχέση με τα δείγματα ελέγχου (μέση τιμή TXB2: 750ng/ml και 1112ng/ml, αντίστοιχα). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η επίδραση του Ibrutinib στη λειτουργικότητα των αιμοπεταλίων διαφαίνεται περισσότερο στην επαγόμενη μέσω του κολλαγόνου και της ριστοσετίνης συσσώρευση. Τα δεδομένα της συσσώρευσης με αραχιδονικό οξύ δείχνουν μια ήπια διαταραχή στο συγκεκριμένο μονοπάτι. Η μέθοδος Impedance Aggregometry σε ολικό αίμα θα μπορούσε δυνητικά να χρησιμοποιηθεί ως μια απλή και γρήγορη μέθοδος εκτίμησης της επίδρασης του φαρμάκου στα αιμοπετάλια.","INTRODUCTION: Bruton’s Tyrosine Kinase (BTK) is an important signaling molecule and its presence in B-lymphocytes renders it an important target for the treatment of B-cell malignancies. BTK also participates in platelets signaling pathways stimulated by various receptors. Ibrutinib, inhibitor of BTK, is used for the treatment of B-lymphoproliferative disorders. Ibrutinib is associated with an increased risk of bleeding, and there is evidence that bleeding may be caused by platelet dysfunction related to Ibrutinib. AIM: The aim of this project is to study the effect of Ibrutinib on platelet function in vitro. Inhibition of platelets’ BTK due to Ibrutinib, could potentially affect their functionality with additional effects on hemostasis. MATERIALS AND METHODS: The study sample consisted of 14 patients receiving Ibrutinib-Imbruvica (Janssen) treatment. Samples were drawn before and at least one month after starting the treatment. Control samples of healthy donors were also tested (controls, n=14). Laboratory tests were carried out in Haemostasis Department of Laiko General Hospital, Athens. Platelet functionality was evaluated by: a) the method Impedance Aggregometry (IA) in whole blood samples, and b) Light Transmission Aggregometry (LTA) in platelet rich plasma samples (PRP) and in suspension of washed platelets. ADP, collagen (in two different concentrations), arachidonic acid, epinephrine, ristocetin and Trap-6 agonists were used. TxB2 was also measured in samples of washed platelets after activation with arachidonic acid. RESULTS: a) Collagen: The results of IA in whole blood samples after addition of collagen, showed that platelet aggregation, had minimal decrease in patients on treatment compared to values before treatment (mean value 25U and 26U, respectively), despite an improvement in platelet count during therapy and the fact that the method is affected by platelet number. Platelet aggregation of control samples was 63U. Results of LTA for samples of washed platelets (patients on Ibrutinib), showed reduced response to collagen compared to controls (C=20μg/ml, mean values: 32% and 81%, respectively, p<0.0001, C=10μg/ml, mean values: 18% and 73%, respectively, p<0.0001). b) Ristocetin: Samples with platelet count >100K/ml (pre and post-treatment), showed considerable reduction to stimulation with ristocetin under ibrutinib compared to the ones before treatment, as measured with IA (mean values: 21U and 34U, respectively). Response of control samples was 109U. c) Arachidonic acid: Response to arachidonic acid in suspension of washed platelets in patients under Ibrutinib was reduced compared with controls samples (mean values: 49% and 59%, respectively, p<0.014). d) TXB2: Patients’ platelets under Ibrutinib exhibited considerably reduced TXB2 compared to control samples (mean TXB2: 750ng/ml and 1112ng/ml, respectively). CONCLUSIONS: Ibrutinib had a more pronounced effect on platelet aggregation after collagen and ristocetin stimulation and a mild effect after arachidonic acid stimulation. Impedance Aggregometry of whole blood could potentially be used as a simple and fast method of assessing the effect of Ibrutinib on platelets."],"dc:identifier":["uoadl:1449800","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1449800"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη της επίδρασης του φαρμάκου Ibrutinib, αναστολέα της τυροσινικής κινάσης Bruton, στην in vitro λειτουργικότητα αιμοπεταλίων ασθενών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:13Z"}