{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1449809"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1449809","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οικοδομώντας την Ειρήνη: 20 χρόνια από την ίδρυση της επιτροπής για την οικοδόμηση της Ειρήνης των Ηνωμένων Εθνών","abstract":"Η εργασία επιχειρεί την αποτίμηση του έργου της Επιτροπής για την Οικοδόμηση της Ειρήνης εξετάζοντας την λειτουργία της σε μακρο-επίπεδο, στο πλαίσιο της στρατηγικής του ΟΗΕ από την ίδρυσή του έως σήμερα, και σε μικρο επίπεδο, στο πλαίσιο λειτουργίας της Επιτροπής, ώστε να εντοπίσει αποκλίσεις μεταξύ των δύο επιπέδων αλλά και για να εξετάσει την αποτελεσματικότητα των επιλογών του οργανισμού. Η ανάλυση είχε χωριστεί σε δύο βασικές περιόδους: από το 1945 έως το 2005 και από το 2005 έως σήμερα. Για την πρώτη περίοδο, η εξέταση της εφαρμογής της θεωρίας για την Οικοδόμηση της Ειρήνης έγινε μέσω της ανάλυσης τριών χαρακτηριστικών περιπτώσεων: του Κονγκό, του Κοσσόβου και του Ιράκ. Η εν λόγω εξέταση κατέδειξε το χάσμα που χώρισε την θεωρία από την πράξης. Οι αστοχίες αυτές οφείλονται σε τέσσερεις αιτίες: 1) το ζήτημα της μη επαρκούς χρηματοδότησης και το θέμα της διάρκειας των δραστηριοτήτων, 2) η αντιμετώπιση των δραστηριοτήτων για την Οικοδόμηση της Ειρήνης από το Συμβούλιο Ασφαλείας, 3) η έλλειψη συντονισμού μεταξύ των δρώντων στο έδαφος, σε πολλαπλά επίπεδα, και 4) η διεθνής παρουσία στηρίζεται σε τρομερά λεπτές ισορροπίες που διαταράζονται πολύ εύκολα, λόγω της σύνδεσης των προγραμμάτων με την συγκρότηση της ίδιας της φυσιογνωμίας του κράτους. Στη δεύτερη προς εξέταση περίοδο, ο Οργανισμός, για να καταφέρει να υπερβεί τα εν λόγω προβλήματα, προχώρησε στη δημιουργία της Επιτροπής για την Οικοδόμηση της Ειρήνης, το 2005, με τις βασικές λειτουργίες της να αντιστοιχούν στους βασικούς υπαιτίους για τις αστοχίες της προηγουμένης περιόδου. Δέκα χρόνια μετά τη δημιουργία της Αρχιτεκτονικής της Οικοδόμησης της Ειρήνης στο σύνολό της, τα προβλήματα αυτά παραμένουν, με μικρό το ποσοστό βελτίωσης, επιβεβαιώνεται, συνεπώς, και πάλι το χάσμα μεταξύ θεωρίας και πρακτικής για την Οικοδόμηση της Ειρήνης στα πλαίσια του ΟΗΕ.","abstract_html":"Η εργασία επιχειρεί την αποτίμηση του έργου της Επιτροπής για την Οικοδόμηση της Ειρήνης εξετάζοντας την λειτουργία της σε μακρο-επίπεδο, στο πλαίσιο της στρατηγικής του ΟΗΕ από την ίδρυσή του έως σήμερα, και σε μικρο επίπεδο, στο πλαίσιο λειτουργίας της Επιτροπής, ώστε να εντοπίσει αποκλίσεις μεταξύ των δύο επιπέδων αλλά και για να εξετάσει την αποτελεσματικότητα των επιλογών του οργανισμού. Η ανάλυση είχε χωριστεί σε δύο βασικές περιόδους: από το 1945 έως το 2005 και από το 2005 έως σήμερα. Για την πρώτη περίοδο, η εξέταση της εφαρμογής της θεωρίας για την Οικοδόμηση της Ειρήνης έγινε μέσω της ανάλυσης τριών χαρακτηριστικών περιπτώσεων: του Κονγκό, του Κοσσόβου και του Ιράκ. Η εν λόγω εξέταση κατέδειξε το χάσμα που χώρισε την θεωρία από την πράξης. Οι αστοχίες αυτές οφείλονται σε τέσσερεις αιτίες: 1) το ζήτημα της μη επαρκούς χρηματοδότησης και το θέμα της διάρκειας των δραστηριοτήτων, 2) η αντιμετώπιση των δραστηριοτήτων για την Οικοδόμηση της Ειρήνης από το Συμβούλιο Ασφαλείας, 3) η έλλειψη συντονισμού μεταξύ των δρώντων στο έδαφος, σε πολλαπλά επίπεδα, και 4) η διεθνής παρουσία στηρίζεται σε τρομερά λεπτές ισορροπίες που διαταράζονται πολύ εύκολα, λόγω της σύνδεσης των προγραμμάτων με την συγκρότηση της ίδιας της φυσιογνωμίας του κράτους. Στη δεύτερη προς εξέταση περίοδο, ο Οργανισμός, για να καταφέρει να υπερβεί τα εν λόγω προβλήματα, προχώρησε στη δημιουργία της Επιτροπής για την Οικοδόμηση της Ειρήνης, το 2005, με τις βασικές λειτουργίες της να αντιστοιχούν στους βασικούς υπαιτίους για τις αστοχίες της προηγουμένης περιόδου. Δέκα χρόνια μετά τη δημιουργία της Αρχιτεκτονικής της Οικοδόμησης της Ειρήνης στο σύνολό της, τα προβλήματα αυτά παραμένουν, με μικρό το ποσοστό βελτίωσης, επιβεβαιώνεται, συνεπώς, και πάλι το χάσμα μεταξύ θεωρίας και πρακτικής για την Οικοδόμηση της Ειρήνης στα πλαίσια του ΟΗΕ.","abstract_has_math":false,"creators":["Αποστολάκη Γεωργία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:28:13Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1449809"],"render_values":[{"text":"uoadl:1449809","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1449809","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1449809","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1449809","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αποστολάκη Γεωργία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1449809","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1449809"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εργασία επιχειρεί την αποτίμηση του έργου της Επιτροπής για την Οικοδόμηση της Ειρήνης εξετάζοντας την λειτουργία της σε μακρο-επίπεδο, στο πλαίσιο της στρατηγικής του ΟΗΕ από την ίδρυσή του έως σήμερα, και σε μικρο επίπεδο, στο πλαίσιο λειτουργίας της Επιτροπής, ώστε να εντοπίσει αποκλίσεις μεταξύ των δύο επιπέδων αλλά και για να εξετάσει την αποτελεσματικότητα των επιλογών του οργανισμού. Η ανάλυση είχε χωριστεί σε δύο βασικές περιόδους: από το 1945 έως το 2005 και από το 2005 έως σήμερα. Για την πρώτη περίοδο, η εξέταση της εφαρμογής της θεωρίας για την Οικοδόμηση της Ειρήνης έγινε μέσω της ανάλυσης τριών χαρακτηριστικών περιπτώσεων: του Κονγκό, του Κοσσόβου και του Ιράκ. Η εν λόγω εξέταση κατέδειξε το χάσμα που χώρισε την θεωρία από την πράξης. Οι αστοχίες αυτές οφείλονται σε τέσσερεις αιτίες: 1) το ζήτημα της μη επαρκούς χρηματοδότησης και το θέμα της διάρκειας των δραστηριοτήτων, 2) η αντιμετώπιση των δραστηριοτήτων για την Οικοδόμηση της Ειρήνης από το Συμβούλιο Ασφαλείας, 3) η έλλειψη συντονισμού μεταξύ των δρώντων στο έδαφος, σε πολλαπλά επίπεδα, και 4) η διεθνής παρουσία στηρίζεται σε τρομερά λεπτές ισορροπίες που διαταράζονται πολύ εύκολα, λόγω της σύνδεσης των προγραμμάτων με την συγκρότηση της ίδιας της φυσιογνωμίας του κράτους. Στη δεύτερη προς εξέταση περίοδο, ο Οργανισμός, για να καταφέρει να υπερβεί τα εν λόγω προβλήματα, προχώρησε στη δημιουργία της Επιτροπής για την Οικοδόμηση της Ειρήνης, το 2005, με τις βασικές λειτουργίες της να αντιστοιχούν στους βασικούς υπαιτίους για τις αστοχίες της προηγουμένης περιόδου. Δέκα χρόνια μετά τη δημιουργία της Αρχιτεκτονικής της Οικοδόμησης της Ειρήνης στο σύνολό της, τα προβλήματα αυτά παραμένουν, με μικρό το ποσοστό βελτίωσης, επιβεβαιώνεται, συνεπώς, και πάλι το χάσμα μεταξύ θεωρίας και πρακτικής για την Οικοδόμηση της Ειρήνης στα πλαίσια του ΟΗΕ.","This thesis attempts to assess the work of the Peacebuilding Commission. The analysis focuses on a marco-level and includes the UN strategy on peacebuilding, from its creation until today, and on a micro-level, that is how the Commission itself functions. The purpose of this analysis is to identify the deviations between the two levels and to assess the effectiveness of the choices made by the UN. The analysis is separated into two basic periods: from 1945 to 2005 and from 2005 until today. For the former period, the implementation of the peacebuilding theory was evaluated through the analysis of three very characteristic cases: the Congo, Kosovo and Iraq. The results of the said analysis established the chasm between the peacebuilding theory and practice. The said deviations are the result of four causes: 1) the issue of non sufficient financing and duration of the peacebuilding activities, 2) the handling of the peacebuilding activities by the Security Council, 3) the lack of co-ordination between the different actors on multiple levels, and 4) the international presence overstepping into the hard core of the state’s affairs. For the latter period, the UN established the Peacebuilding Commission in 2005, in order to overcome the abovementioned problems, with its main functions corresponding to the main causes of the deviations found in the previous period. Ten years later, these problems are still persisting, with very little percentage of improvement. Therefore, the chasm between the peacebuilding theory and practice in the context of the UN remains still"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οικοδομώντας την Ειρήνη: 20 χρόνια από την ίδρυση της επιτροπής για την οικοδόμηση της Ειρήνης των Ηνωμένων Εθνών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αποστολάκη Γεωργία"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Η εργασία επιχειρεί την αποτίμηση του έργου της Επιτροπής για την Οικοδόμηση της Ειρήνης εξετάζοντας την λειτουργία της σε μακρο-επίπεδο, στο πλαίσιο της στρατηγικής του ΟΗΕ από την ίδρυσή του έως σήμερα, και σε μικρο επίπεδο, στο πλαίσιο λειτουργίας της Επιτροπής, ώστε να εντοπίσει αποκλίσεις μεταξύ των δύο επιπέδων αλλά και για να εξετάσει την αποτελεσματικότητα των επιλογών του οργανισμού. Η ανάλυση είχε χωριστεί σε δύο βασικές περιόδους: από το 1945 έως το 2005 και από το 2005 έως σήμερα. Για την πρώτη περίοδο, η εξέταση της εφαρμογής της θεωρίας για την Οικοδόμηση της Ειρήνης έγινε μέσω της ανάλυσης τριών χαρακτηριστικών περιπτώσεων: του Κονγκό, του Κοσσόβου και του Ιράκ. Η εν λόγω εξέταση κατέδειξε το χάσμα που χώρισε την θεωρία από την πράξης. Οι αστοχίες αυτές οφείλονται σε τέσσερεις αιτίες: 1) το ζήτημα της μη επαρκούς χρηματοδότησης και το θέμα της διάρκειας των δραστηριοτήτων, 2) η αντιμετώπιση των δραστηριοτήτων για την Οικοδόμηση της Ειρήνης από το Συμβούλιο Ασφαλείας, 3) η έλλειψη συντονισμού μεταξύ των δρώντων στο έδαφος, σε πολλαπλά επίπεδα, και 4) η διεθνής παρουσία στηρίζεται σε τρομερά λεπτές ισορροπίες που διαταράζονται πολύ εύκολα, λόγω της σύνδεσης των προγραμμάτων με την συγκρότηση της ίδιας της φυσιογνωμίας του κράτους. Στη δεύτερη προς εξέταση περίοδο, ο Οργανισμός, για να καταφέρει να υπερβεί τα εν λόγω προβλήματα, προχώρησε στη δημιουργία της Επιτροπής για την Οικοδόμηση της Ειρήνης, το 2005, με τις βασικές λειτουργίες της να αντιστοιχούν στους βασικούς υπαιτίους για τις αστοχίες της προηγουμένης περιόδου. Δέκα χρόνια μετά τη δημιουργία της Αρχιτεκτονικής της Οικοδόμησης της Ειρήνης στο σύνολό της, τα προβλήματα αυτά παραμένουν, με μικρό το ποσοστό βελτίωσης, επιβεβαιώνεται, συνεπώς, και πάλι το χάσμα μεταξύ θεωρίας και πρακτικής για την Οικοδόμηση της Ειρήνης στα πλαίσια του ΟΗΕ.","This thesis attempts to assess the work of the Peacebuilding Commission. The analysis focuses on a marco-level and includes the UN strategy on peacebuilding, from its creation until today, and on a micro-level, that is how the Commission itself functions. The purpose of this analysis is to identify the deviations between the two levels and to assess the effectiveness of the choices made by the UN. The analysis is separated into two basic periods: from 1945 to 2005 and from 2005 until today. For the former period, the implementation of the peacebuilding theory was evaluated through the analysis of three very characteristic cases: the Congo, Kosovo and Iraq. The results of the said analysis established the chasm between the peacebuilding theory and practice. The said deviations are the result of four causes: 1) the issue of non sufficient financing and duration of the peacebuilding activities, 2) the handling of the peacebuilding activities by the Security Council, 3) the lack of co-ordination between the different actors on multiple levels, and 4) the international presence overstepping into the hard core of the state’s affairs. For the latter period, the UN established the Peacebuilding Commission in 2005, in order to overcome the abovementioned problems, with its main functions corresponding to the main causes of the deviations found in the previous period. Ten years later, these problems are still persisting, with very little percentage of improvement. Therefore, the chasm between the peacebuilding theory and practice in the context of the UN remains still"],"dc:identifier":["uoadl:1449809","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1449809"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Οικοδομώντας την Ειρήνη: 20 χρόνια από την ίδρυση της επιτροπής για την οικοδόμηση της Ειρήνης των Ηνωμένων Εθνών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:13Z"}