{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1450046"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1450046","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ρήξη καταφυτικού τένοντα δικεφάλου βραχιονίου μυ σε αθλητές","abstract":"Η αντιμετώπιση των ρήξεων του καταφυτικού τένοντα της μακράς κεφαλής του δικεφάλου βραχιονίου μυ έχει αποτελέσει αντικείμενο εκτεταμένης μελέτης τα τελευταία χρόνια στην ορθοπεδική κοινότητα. Οι αυξημένες ανάγκες και απαιτήσεις των ατόμων μέσης ηλικίας καθώς και τα μεγάλα άλματα στα υλικά αποκατάστασης και την χειρουργική τεχνική έχουν θέσει τα θεμέλια για την καλύτερη και ταχύτερη επαναφορά της λειτουργικότητας και αποκατάσταση της πλήρης ρήξης του καταφυτικού τένοντα του δικεφάλου βραχιονίου μυ. Επιπρόσθετα, νέες μέθοδοι αποκατάστασης συμβάλουν στον περιορισμό και την ελαχιστοποίηση κάποιων επιπλοκών που παρατηρούνται με τις παραδοσιακές μεθόδους - τεχνικές χειρουργικής αποκατάστασης. Αν και η συντηρητική μέθοδος αποκατάστασης πλεονεκτεί ακόμα και σήμερα σε κάποιες κατηγορίες ασθενών με συγκεκριμένες ενδείξεις (κυρίως σε ασθενείς με μερική ρήξη και σε ασθενείς που δεν είναι σε σταθερή κατάσταση υγείας για να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση), έχει αποδειχθεί ότι η άμεση (μετά τον τραυματισμό) χειρουργική αποκατάσταση σε συνδυασμό με ένα πρόγραμμα αποκατάστασης που έχει ως σκοπό την γρήγορη κινητοποίηση του πάσχοντος μέλους σε πλήρες εύρος κίνησης πλεονεκτούν σημαντικά. Η βέλτιστη τεχνική αποκατάστασης είναι αυτή που παρέχει άρτια ανατομική αποκατάσταση σε συνδυασμό με μικρή πιθανότητα επιπλοκών και ταυτόχρονα επιτρέπει γρήγορη κινητοποίηση. Σκοπός της παρούσας μελέτης αποτελεί η επιμέλεια και ανάλυση μιας σειράς περιπτώσεων ρήξης του δικεφάλου βραχιονίου μυ σε Έλληνες αθλητές. Η μελέτη αυτή περιλαμβάνει την ανάλυση του είδους του τραυματισμού, τη διάγνωση της πάθησης, την επιλογή της χειρουργικής μεθόδου-τεχνικής αποκατάστασης και την περιγραφή αυτής και τέλος την τελική αποκατάσταση και παρακολούθηση των ασθενών για ένα χρονικό διάστημα που κυμαίνεται από δύο έως οκτώ έτη. ΜΕΘΟΔΟΣ Το δείγμα της παρούσας μελέτης αποτελείται από 8 αθλητές του Ελληνικού χώρου που ασχολούνται συστηματικά με αθλητικές δραστηριότητες και έχει ηλικιακό φάσμα από 22 έως 35 έτη. Οι εξεταζόμενοι που συμμετέχουν στην παρούσα μελέτη είναι υγιείς και το μόνο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν είναι αυτό της ρήξης του καταφυτικού τένοντα του δικεφάλου βραχιονίου. Η παρούσα ερευνητική διαδικασία έχει ως στόχο της την εξέταση της επίδρασης της συγκεκριμένης θεραπευτικής παρέμβασης στην αποκατάσταση (ανατομική και λειτουργική) των ατόμων με πλήρη ρήξη του καταφυτικού τένοντα του δικεφάλου βραχιονίου . Οι ασθενείς κατά την προσέλευση τους στο νοσοκομείο υποβλήθηκαν σε χειρουργική αποκατάσταση με τη συγκεκριμένη μέθοδο που περιγράφηκε καθώς και σε πλήρες πρόγραμμα αποκατάστασης. Μετά το πέρας της θεραπευτικής παρέμβασης, η οποία περιλαμβάνει την χειρουργική αποκατάσταση και το πρόγραμμα αποθεραπείας-προοδευτικής λειτουργικής αποκατάστασης μετρήθηκε και αξιολογήθηκε το εύρος κίνησης του πάσχοντος μέλους στους άξονες κάμψης-έκτασης και πρηνισμού-υπτιασμού, ο πόνος του πάσχοντος μέλους με τη βοήθεια της κλίμακας VAS και η μυϊκή δύναμη που μπορεί να αναπτύσεται από τους μυς του πάσχοντος μέλους στους άξονες κάμψης-έκτασης και πρηνισμού-υπτιασμού του αγκώνα. Οι ίδιες αξιολογήσεις-μετρήσεις επαναλήφθηκαν για το υγιές μέλος. Αυτό επιχειρήθηκε προκειμένου να εξεταστεί σε τι ποσοστό του υγιούς μέλους έχει επιτευχθεί η αποκατάσταση. Όλες οι προαναφερθείσες μετρήσεις-αξιολογήσεις επαναλήφθηκαν σε ομάδα ελέγχου με τα ίδια κινητικά και σωματικά χαρακτηριστικά με το δείγμα (ηλικία, επίπεδο άθλησης, κυριαρχία μέλους), και τα αποτελέσματα των μετρήσεων-αξιολογήσεων συγκρίθηκαν και συσχετίστηκαν με τα αντίστοιχα της πειραματικής ομάδας. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το Στατιστικό Πρόγραμμα SPSS 17.0. Αρχικά, πραγματοποιήθηκε ανάλυση των περιγραφικών στατιστικών της εξαρτημένης μεταβλητής καθώς επίσης και των αρχικών δεδομένων των δοκιμαζομένων. Στη συνέχεια διεξήχθη έλεγχος κανονικότητας προκειμένου να διευκρινισθεί κατά πόσο τα δεδομένα ακολουθούν την κανονική τιμή, εφ’ όσον το δείγμα ακολουθεί την κανονική κατανομή. Κατόπιν έγινε η σύγκριση των αποτελεσμάτων προκειμένου να δούμε εάν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στις δύο επιμέρους μετρήσεις-αξιολογήσεις. Εκτός από την περιγραφική ανάλυση των στατιστικών δεδομένων χρησιμοποιήθηκε επίσης paired t- test για τον επιμέρους καθορισμό των διαφορών ανάμεσα στις επιμέρους ομάδες δεδομένων που προέκυψαν από τις μετρήσεις της εξαρτημένης μεταβλητής. To επίπεδο σημαντικότητας ορίσθηκε στο p<0,05. ΣΥΖΗΤΗΣΗ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης έδειξαν ότι στους αθλούμενους που χειρουργήθηκαν με τη συγκεκριμένη χειρουργική μέθοδο αποκατάστασης της πλήρους ρήξης του καταφυτικού τένοντα του δικεφάλου βραχιονίου που περιγράφηκε δεν υπήρξαν στατιστικά σημαντικές διαφοροποιήσεις σε σχέση με το γενικό πληθυσμό στις παραμέτρους που επιλέξαμε να μελετήσουμε καθώς και στη συνολική λειτουργικότητα του άνω άκρου για την εκτέλεση τόσο των καθημερινών όσο και πιο απαιτητικών λειτουργιών που σχετίζονται με το άνω άκρο και με την άρθρωση του αγκώνα.","abstract_html":"Η αντιμετώπιση των ρήξεων του καταφυτικού τένοντα της μακράς κεφαλής του δικεφάλου βραχιονίου μυ έχει αποτελέσει αντικείμενο εκτεταμένης μελέτης τα τελευταία χρόνια στην ορθοπεδική κοινότητα. Οι αυξημένες ανάγκες και απαιτήσεις των ατόμων μέσης ηλικίας καθώς και τα μεγάλα άλματα στα υλικά αποκατάστασης και την χειρουργική τεχνική έχουν θέσει τα θεμέλια για την καλύτερη και ταχύτερη επαναφορά της λειτουργικότητας και αποκατάσταση της πλήρης ρήξης του καταφυτικού τένοντα του δικεφάλου βραχιονίου μυ. Επιπρόσθετα, νέες μέθοδοι αποκατάστασης συμβάλουν στον περιορισμό και την ελαχιστοποίηση κάποιων επιπλοκών που παρατηρούνται με τις παραδοσιακές μεθόδους - τεχνικές χειρουργικής αποκατάστασης. Αν και η συντηρητική μέθοδος αποκατάστασης πλεονεκτεί ακόμα και σήμερα σε κάποιες κατηγορίες ασθενών με συγκεκριμένες ενδείξεις (κυρίως σε ασθενείς με μερική ρήξη και σε ασθενείς που δεν είναι σε σταθερή κατάσταση υγείας για να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση), έχει αποδειχθεί ότι η άμεση (μετά τον τραυματισμό) χειρουργική αποκατάσταση σε συνδυασμό με ένα πρόγραμμα αποκατάστασης που έχει ως σκοπό την γρήγορη κινητοποίηση του πάσχοντος μέλους σε πλήρες εύρος κίνησης πλεονεκτούν σημαντικά. Η βέλτιστη τεχνική αποκατάστασης είναι αυτή που παρέχει άρτια ανατομική αποκατάσταση σε συνδυασμό με μικρή πιθανότητα επιπλοκών και ταυτόχρονα επιτρέπει γρήγορη κινητοποίηση. Σκοπός της παρούσας μελέτης αποτελεί η επιμέλεια και ανάλυση μιας σειράς περιπτώσεων ρήξης του δικεφάλου βραχιονίου μυ σε Έλληνες αθλητές. Η μελέτη αυτή περιλαμβάνει την ανάλυση του είδους του τραυματισμού, τη διάγνωση της πάθησης, την επιλογή της χειρουργικής μεθόδου-τεχνικής αποκατάστασης και την περιγραφή αυτής και τέλος την τελική αποκατάσταση και παρακολούθηση των ασθενών για ένα χρονικό διάστημα που κυμαίνεται από δύο έως οκτώ έτη. ΜΕΘΟΔΟΣ Το δείγμα της παρούσας μελέτης αποτελείται από 8 αθλητές του Ελληνικού χώρου που ασχολούνται συστηματικά με αθλητικές δραστηριότητες και έχει ηλικιακό φάσμα από 22 έως 35 έτη. Οι εξεταζόμενοι που συμμετέχουν στην παρούσα μελέτη είναι υγιείς και το μόνο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν είναι αυτό της ρήξης του καταφυτικού τένοντα του δικεφάλου βραχιονίου. Η παρούσα ερευνητική διαδικασία έχει ως στόχο της την εξέταση της επίδρασης της συγκεκριμένης θεραπευτικής παρέμβασης στην αποκατάσταση (ανατομική και λειτουργική) των ατόμων με πλήρη ρήξη του καταφυτικού τένοντα του δικεφάλου βραχιονίου . Οι ασθενείς κατά την προσέλευση τους στο νοσοκομείο υποβλήθηκαν σε χειρουργική αποκατάσταση με τη συγκεκριμένη μέθοδο που περιγράφηκε καθώς και σε πλήρες πρόγραμμα αποκατάστασης. Μετά το πέρας της θεραπευτικής παρέμβασης, η οποία περιλαμβάνει την χειρουργική αποκατάσταση και το πρόγραμμα αποθεραπείας-προοδευτικής λειτουργικής αποκατάστασης μετρήθηκε και αξιολογήθηκε το εύρος κίνησης του πάσχοντος μέλους στους άξονες κάμψης-έκτασης και πρηνισμού-υπτιασμού, ο πόνος του πάσχοντος μέλους με τη βοήθεια της κλίμακας VAS και η μυϊκή δύναμη που μπορεί να αναπτύσεται από τους μυς του πάσχοντος μέλους στους άξονες κάμψης-έκτασης και πρηνισμού-υπτιασμού του αγκώνα. Οι ίδιες αξιολογήσεις-μετρήσεις επαναλήφθηκαν για το υγιές μέλος. Αυτό επιχειρήθηκε προκειμένου να εξεταστεί σε τι ποσοστό του υγιούς μέλους έχει επιτευχθεί η αποκατάσταση. Όλες οι προαναφερθείσες μετρήσεις-αξιολογήσεις επαναλήφθηκαν σε ομάδα ελέγχου με τα ίδια κινητικά και σωματικά χαρακτηριστικά με το δείγμα (ηλικία, επίπεδο άθλησης, κυριαρχία μέλους), και τα αποτελέσματα των μετρήσεων-αξιολογήσεων συγκρίθηκαν και συσχετίστηκαν με τα αντίστοιχα της πειραματικής ομάδας. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το Στατιστικό Πρόγραμμα SPSS 17.0. Αρχικά, πραγματοποιήθηκε ανάλυση των περιγραφικών στατιστικών της εξαρτημένης μεταβλητής καθώς επίσης και των αρχικών δεδομένων των δοκιμαζομένων. Στη συνέχεια διεξήχθη έλεγχος κανονικότητας προκειμένου να διευκρινισθεί κατά πόσο τα δεδομένα ακολουθούν την κανονική τιμή, εφ’ όσον το δείγμα ακολουθεί την κανονική κατανομή. Κατόπιν έγινε η σύγκριση των αποτελεσμάτων προκειμένου να δούμε εάν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στις δύο επιμέρους μετρήσεις-αξιολογήσεις. Εκτός από την περιγραφική ανάλυση των στατιστικών δεδομένων χρησιμοποιήθηκε επίσης paired t- test για τον επιμέρους καθορισμό των διαφορών ανάμεσα στις επιμέρους ομάδες δεδομένων που προέκυψαν από τις μετρήσεις της εξαρτημένης μεταβλητής. To επίπεδο σημαντικότητας ορίσθηκε στο p&lt;0,05. ΣΥΖΗΤΗΣΗ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης έδειξαν ότι στους αθλούμενους που χειρουργήθηκαν με τη συγκεκριμένη χειρουργική μέθοδο αποκατάστασης της πλήρους ρήξης του καταφυτικού τένοντα του δικεφάλου βραχιονίου που περιγράφηκε δεν υπήρξαν στατιστικά σημαντικές διαφοροποιήσεις σε σχέση με το γενικό πληθυσμό στις παραμέτρους που επιλέξαμε να μελετήσουμε καθώς και στη συνολική λειτουργικότητα του άνω άκρου για την εκτέλεση τόσο των καθημερινών όσο και πιο απαιτητικών λειτουργιών που σχετίζονται με το άνω άκρο και με την άρθρωση του αγκώνα.","abstract_has_math":false,"creators":["Ανδρίτσος Γεώργιος","Andritsos Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:28:13Z","subjects":["Αθλητισμός","Athletic"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1450046"],"render_values":[{"text":"uoadl:1450046","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1450046","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1450046","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1450046","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ανδρίτσος Γεώργιος","Andritsos Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Αθλητισμός","Athletic"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1450046","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1450046"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αντιμετώπιση των ρήξεων του καταφυτικού τένοντα της μακράς κεφαλής του δικεφάλου βραχιονίου μυ έχει αποτελέσει αντικείμενο εκτεταμένης μελέτης τα τελευταία χρόνια στην ορθοπεδική κοινότητα. Οι αυξημένες ανάγκες και απαιτήσεις των ατόμων μέσης ηλικίας καθώς και τα μεγάλα άλματα στα υλικά αποκατάστασης και την χειρουργική τεχνική έχουν θέσει τα θεμέλια για την καλύτερη και ταχύτερη επαναφορά της λειτουργικότητας και αποκατάσταση της πλήρης ρήξης του καταφυτικού τένοντα του δικεφάλου βραχιονίου μυ. Επιπρόσθετα, νέες μέθοδοι αποκατάστασης συμβάλουν στον περιορισμό και την ελαχιστοποίηση κάποιων επιπλοκών που παρατηρούνται με τις παραδοσιακές μεθόδους - τεχνικές χειρουργικής αποκατάστασης. Αν και η συντηρητική μέθοδος αποκατάστασης πλεονεκτεί ακόμα και σήμερα σε κάποιες κατηγορίες ασθενών με συγκεκριμένες ενδείξεις (κυρίως σε ασθενείς με μερική ρήξη και σε ασθενείς που δεν είναι σε σταθερή κατάσταση υγείας για να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση), έχει αποδειχθεί ότι η άμεση (μετά τον τραυματισμό) χειρουργική αποκατάσταση σε συνδυασμό με ένα πρόγραμμα αποκατάστασης που έχει ως σκοπό την γρήγορη κινητοποίηση του πάσχοντος μέλους σε πλήρες εύρος κίνησης πλεονεκτούν σημαντικά. Η βέλτιστη τεχνική αποκατάστασης είναι αυτή που παρέχει άρτια ανατομική αποκατάσταση σε συνδυασμό με μικρή πιθανότητα επιπλοκών και ταυτόχρονα επιτρέπει γρήγορη κινητοποίηση. Σκοπός της παρούσας μελέτης αποτελεί η επιμέλεια και ανάλυση μιας σειράς περιπτώσεων ρήξης του δικεφάλου βραχιονίου μυ σε Έλληνες αθλητές. Η μελέτη αυτή περιλαμβάνει την ανάλυση του είδους του τραυματισμού, τη διάγνωση της πάθησης, την επιλογή της χειρουργικής μεθόδου-τεχνικής αποκατάστασης και την περιγραφή αυτής και τέλος την τελική αποκατάσταση και παρακολούθηση των ασθενών για ένα χρονικό διάστημα που κυμαίνεται από δύο έως οκτώ έτη. ΜΕΘΟΔΟΣ Το δείγμα της παρούσας μελέτης αποτελείται από 8 αθλητές του Ελληνικού χώρου που ασχολούνται συστηματικά με αθλητικές δραστηριότητες και έχει ηλικιακό φάσμα από 22 έως 35 έτη. Οι εξεταζόμενοι που συμμετέχουν στην παρούσα μελέτη είναι υγιείς και το μόνο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν είναι αυτό της ρήξης του καταφυτικού τένοντα του δικεφάλου βραχιονίου. Η παρούσα ερευνητική διαδικασία έχει ως στόχο της την εξέταση της επίδρασης της συγκεκριμένης θεραπευτικής παρέμβασης στην αποκατάσταση (ανατομική και λειτουργική) των ατόμων με πλήρη ρήξη του καταφυτικού τένοντα του δικεφάλου βραχιονίου . Οι ασθενείς κατά την προσέλευση τους στο νοσοκομείο υποβλήθηκαν σε χειρουργική αποκατάσταση με τη συγκεκριμένη μέθοδο που περιγράφηκε καθώς και σε πλήρες πρόγραμμα αποκατάστασης. Μετά το πέρας της θεραπευτικής παρέμβασης, η οποία περιλαμβάνει την χειρουργική αποκατάσταση και το πρόγραμμα αποθεραπείας-προοδευτικής λειτουργικής αποκατάστασης μετρήθηκε και αξιολογήθηκε το εύρος κίνησης του πάσχοντος μέλους στους άξονες κάμψης-έκτασης και πρηνισμού-υπτιασμού, ο πόνος του πάσχοντος μέλους με τη βοήθεια της κλίμακας VAS και η μυϊκή δύναμη που μπορεί να αναπτύσεται από τους μυς του πάσχοντος μέλους στους άξονες κάμψης-έκτασης και πρηνισμού-υπτιασμού του αγκώνα. Οι ίδιες αξιολογήσεις-μετρήσεις επαναλήφθηκαν για το υγιές μέλος. Αυτό επιχειρήθηκε προκειμένου να εξεταστεί σε τι ποσοστό του υγιούς μέλους έχει επιτευχθεί η αποκατάσταση. Όλες οι προαναφερθείσες μετρήσεις-αξιολογήσεις επαναλήφθηκαν σε ομάδα ελέγχου με τα ίδια κινητικά και σωματικά χαρακτηριστικά με το δείγμα (ηλικία, επίπεδο άθλησης, κυριαρχία μέλους), και τα αποτελέσματα των μετρήσεων-αξιολογήσεων συγκρίθηκαν και συσχετίστηκαν με τα αντίστοιχα της πειραματικής ομάδας. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το Στατιστικό Πρόγραμμα SPSS 17.0. Αρχικά, πραγματοποιήθηκε ανάλυση των περιγραφικών στατιστικών της εξαρτημένης μεταβλητής καθώς επίσης και των αρχικών δεδομένων των δοκιμαζομένων. Στη συνέχεια διεξήχθη έλεγχος κανονικότητας προκειμένου να διευκρινισθεί κατά πόσο τα δεδομένα ακολουθούν την κανονική τιμή, εφ’ όσον το δείγμα ακολουθεί την κανονική κατανομή. Κατόπιν έγινε η σύγκριση των αποτελεσμάτων προκειμένου να δούμε εάν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στις δύο επιμέρους μετρήσεις-αξιολογήσεις. Εκτός από την περιγραφική ανάλυση των στατιστικών δεδομένων χρησιμοποιήθηκε επίσης paired t- test για τον επιμέρους καθορισμό των διαφορών ανάμεσα στις επιμέρους ομάδες δεδομένων που προέκυψαν από τις μετρήσεις της εξαρτημένης μεταβλητής. To επίπεδο σημαντικότητας ορίσθηκε στο p<0,05. ΣΥΖΗΤΗΣΗ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης έδειξαν ότι στους αθλούμενους που χειρουργήθηκαν με τη συγκεκριμένη χειρουργική μέθοδο αποκατάστασης της πλήρους ρήξης του καταφυτικού τένοντα του δικεφάλου βραχιονίου που περιγράφηκε δεν υπήρξαν στατιστικά σημαντικές διαφοροποιήσεις σε σχέση με το γενικό πληθυσμό στις παραμέτρους που επιλέξαμε να μελετήσουμε καθώς και στη συνολική λειτουργικότητα του άνω άκρου για την εκτέλεση τόσο των καθημερινών όσο και πιο απαιτητικών λειτουργιών που σχετίζονται με το άνω άκρο και με την άρθρωση του αγκώνα.","The reconstruction of the distal biceps tendon rupture has been an upcoming and challenging issue in the orthopedic society for the last few years. The increase on human needs, especially those of middle-aged people followed by the tremendous steps-forward of the reconstruction hardware have set the landmark for better and sooner recovery of distal biceps tendon rupture and return of people in their previous activity. New reconstruction methods contribute in minimizing some of the complications reported when using the old-fashioned ways of recovery. Even if the conservative method of recovery is still present and preferred in patients that are not in good condition to undergo a reconstructive surgery, the indication is that the immediate (after the injury) surgical reconstruction of the ruptured tendon remains the gold standard for this kind of injuries. The best recovery procedure is the one, which provides full anatomic repositioning of the tendon in combination with small possibility of complications followed by early mobilization of the injured upper limb. The purpose of this study is to evaluate a series of cases of distal biceps tendon ruptures in Greek athletes. The total evaluation consists of analyzing the injury, setting the clinical diagnosis, the decision and description of the surgical reconstruction method and the followed recovery program, with monitoring the patient in a time that varies from two to eight years post-operatively. METHOD The sample of our study consists of eight Greek athletes who exercise systematically their athletic activities and with ages varying from 22 to 35 years of age. The participants are generally in good physical health and their only bother is their ruptured distal biceps tendon. The goal of this study is to analyze the effect and outcome of a specific type of surgical reconstruction we performed in the patients and to evaluate the degree of recovery (anatomic and functional) in them. The patients came to our hospital and underwent the specific surgical reconstruction we describe followed by our physiotherapy program. Afterwards, we evaluated the range of movement of the injured upper limb in flexion-extension and supination-pronation, the pain they feel measured in VAS scale and the torque power they can produce in flexion-extension and supination-pronation. The same measurements made for the contralateral side. Then we compared the two sides to spot the differences. All the measurements mentioned above also made in a control group with the same physical characteristics (age, degree of athletic performance, limb dominance) with our sample and the findings compared with those of our sample. Our data underwent statistical analysis with Statistical Package SPSS 17. The first level of analysis consisted of descriptive statistics for all the groups in the sample. Then the analysis moved in testing the normality of our sample followed by paired t-test comparisons of all the associated groups. The level of significance is set to p<0,05. DISCUSSION The findings of the present study have shown that the athletes underwent the specific reconstructive surgery of their distal biceps tendon rupture had not statistically significant differences compared to people of the population with the same physical characteristics in the parameters we choosed to study as well as in the total functionality of their injured limb. This makes them capable of returning to their full activity they had before the time of the injury."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ρήξη καταφυτικού τένοντα δικεφάλου βραχιονίου μυ σε αθλητές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ανδρίτσος Γεώργιος","Andritsos Georgios"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Η αντιμετώπιση των ρήξεων του καταφυτικού τένοντα της μακράς κεφαλής του δικεφάλου βραχιονίου μυ έχει αποτελέσει αντικείμενο εκτεταμένης μελέτης τα τελευταία χρόνια στην ορθοπεδική κοινότητα. Οι αυξημένες ανάγκες και απαιτήσεις των ατόμων μέσης ηλικίας καθώς και τα μεγάλα άλματα στα υλικά αποκατάστασης και την χειρουργική τεχνική έχουν θέσει τα θεμέλια για την καλύτερη και ταχύτερη επαναφορά της λειτουργικότητας και αποκατάσταση της πλήρης ρήξης του καταφυτικού τένοντα του δικεφάλου βραχιονίου μυ. Επιπρόσθετα, νέες μέθοδοι αποκατάστασης συμβάλουν στον περιορισμό και την ελαχιστοποίηση κάποιων επιπλοκών που παρατηρούνται με τις παραδοσιακές μεθόδους - τεχνικές χειρουργικής αποκατάστασης. Αν και η συντηρητική μέθοδος αποκατάστασης πλεονεκτεί ακόμα και σήμερα σε κάποιες κατηγορίες ασθενών με συγκεκριμένες ενδείξεις (κυρίως σε ασθενείς με μερική ρήξη και σε ασθενείς που δεν είναι σε σταθερή κατάσταση υγείας για να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση), έχει αποδειχθεί ότι η άμεση (μετά τον τραυματισμό) χειρουργική αποκατάσταση σε συνδυασμό με ένα πρόγραμμα αποκατάστασης που έχει ως σκοπό την γρήγορη κινητοποίηση του πάσχοντος μέλους σε πλήρες εύρος κίνησης πλεονεκτούν σημαντικά. Η βέλτιστη τεχνική αποκατάστασης είναι αυτή που παρέχει άρτια ανατομική αποκατάσταση σε συνδυασμό με μικρή πιθανότητα επιπλοκών και ταυτόχρονα επιτρέπει γρήγορη κινητοποίηση. Σκοπός της παρούσας μελέτης αποτελεί η επιμέλεια και ανάλυση μιας σειράς περιπτώσεων ρήξης του δικεφάλου βραχιονίου μυ σε Έλληνες αθλητές. Η μελέτη αυτή περιλαμβάνει την ανάλυση του είδους του τραυματισμού, τη διάγνωση της πάθησης, την επιλογή της χειρουργικής μεθόδου-τεχνικής αποκατάστασης και την περιγραφή αυτής και τέλος την τελική αποκατάσταση και παρακολούθηση των ασθενών για ένα χρονικό διάστημα που κυμαίνεται από δύο έως οκτώ έτη. ΜΕΘΟΔΟΣ Το δείγμα της παρούσας μελέτης αποτελείται από 8 αθλητές του Ελληνικού χώρου που ασχολούνται συστηματικά με αθλητικές δραστηριότητες και έχει ηλικιακό φάσμα από 22 έως 35 έτη. Οι εξεταζόμενοι που συμμετέχουν στην παρούσα μελέτη είναι υγιείς και το μόνο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν είναι αυτό της ρήξης του καταφυτικού τένοντα του δικεφάλου βραχιονίου. Η παρούσα ερευνητική διαδικασία έχει ως στόχο της την εξέταση της επίδρασης της συγκεκριμένης θεραπευτικής παρέμβασης στην αποκατάσταση (ανατομική και λειτουργική) των ατόμων με πλήρη ρήξη του καταφυτικού τένοντα του δικεφάλου βραχιονίου . Οι ασθενείς κατά την προσέλευση τους στο νοσοκομείο υποβλήθηκαν σε χειρουργική αποκατάσταση με τη συγκεκριμένη μέθοδο που περιγράφηκε καθώς και σε πλήρες πρόγραμμα αποκατάστασης. Μετά το πέρας της θεραπευτικής παρέμβασης, η οποία περιλαμβάνει την χειρουργική αποκατάσταση και το πρόγραμμα αποθεραπείας-προοδευτικής λειτουργικής αποκατάστασης μετρήθηκε και αξιολογήθηκε το εύρος κίνησης του πάσχοντος μέλους στους άξονες κάμψης-έκτασης και πρηνισμού-υπτιασμού, ο πόνος του πάσχοντος μέλους με τη βοήθεια της κλίμακας VAS και η μυϊκή δύναμη που μπορεί να αναπτύσεται από τους μυς του πάσχοντος μέλους στους άξονες κάμψης-έκτασης και πρηνισμού-υπτιασμού του αγκώνα. Οι ίδιες αξιολογήσεις-μετρήσεις επαναλήφθηκαν για το υγιές μέλος. Αυτό επιχειρήθηκε προκειμένου να εξεταστεί σε τι ποσοστό του υγιούς μέλους έχει επιτευχθεί η αποκατάσταση. Όλες οι προαναφερθείσες μετρήσεις-αξιολογήσεις επαναλήφθηκαν σε ομάδα ελέγχου με τα ίδια κινητικά και σωματικά χαρακτηριστικά με το δείγμα (ηλικία, επίπεδο άθλησης, κυριαρχία μέλους), και τα αποτελέσματα των μετρήσεων-αξιολογήσεων συγκρίθηκαν και συσχετίστηκαν με τα αντίστοιχα της πειραματικής ομάδας. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το Στατιστικό Πρόγραμμα SPSS 17.0. Αρχικά, πραγματοποιήθηκε ανάλυση των περιγραφικών στατιστικών της εξαρτημένης μεταβλητής καθώς επίσης και των αρχικών δεδομένων των δοκιμαζομένων. Στη συνέχεια διεξήχθη έλεγχος κανονικότητας προκειμένου να διευκρινισθεί κατά πόσο τα δεδομένα ακολουθούν την κανονική τιμή, εφ’ όσον το δείγμα ακολουθεί την κανονική κατανομή. Κατόπιν έγινε η σύγκριση των αποτελεσμάτων προκειμένου να δούμε εάν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στις δύο επιμέρους μετρήσεις-αξιολογήσεις. Εκτός από την περιγραφική ανάλυση των στατιστικών δεδομένων χρησιμοποιήθηκε επίσης paired t- test για τον επιμέρους καθορισμό των διαφορών ανάμεσα στις επιμέρους ομάδες δεδομένων που προέκυψαν από τις μετρήσεις της εξαρτημένης μεταβλητής. To επίπεδο σημαντικότητας ορίσθηκε στο p<0,05. ΣΥΖΗΤΗΣΗ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης έδειξαν ότι στους αθλούμενους που χειρουργήθηκαν με τη συγκεκριμένη χειρουργική μέθοδο αποκατάστασης της πλήρους ρήξης του καταφυτικού τένοντα του δικεφάλου βραχιονίου που περιγράφηκε δεν υπήρξαν στατιστικά σημαντικές διαφοροποιήσεις σε σχέση με το γενικό πληθυσμό στις παραμέτρους που επιλέξαμε να μελετήσουμε καθώς και στη συνολική λειτουργικότητα του άνω άκρου για την εκτέλεση τόσο των καθημερινών όσο και πιο απαιτητικών λειτουργιών που σχετίζονται με το άνω άκρο και με την άρθρωση του αγκώνα.","The reconstruction of the distal biceps tendon rupture has been an upcoming and challenging issue in the orthopedic society for the last few years. The increase on human needs, especially those of middle-aged people followed by the tremendous steps-forward of the reconstruction hardware have set the landmark for better and sooner recovery of distal biceps tendon rupture and return of people in their previous activity. New reconstruction methods contribute in minimizing some of the complications reported when using the old-fashioned ways of recovery. Even if the conservative method of recovery is still present and preferred in patients that are not in good condition to undergo a reconstructive surgery, the indication is that the immediate (after the injury) surgical reconstruction of the ruptured tendon remains the gold standard for this kind of injuries. The best recovery procedure is the one, which provides full anatomic repositioning of the tendon in combination with small possibility of complications followed by early mobilization of the injured upper limb. The purpose of this study is to evaluate a series of cases of distal biceps tendon ruptures in Greek athletes. The total evaluation consists of analyzing the injury, setting the clinical diagnosis, the decision and description of the surgical reconstruction method and the followed recovery program, with monitoring the patient in a time that varies from two to eight years post-operatively. METHOD The sample of our study consists of eight Greek athletes who exercise systematically their athletic activities and with ages varying from 22 to 35 years of age. The participants are generally in good physical health and their only bother is their ruptured distal biceps tendon. The goal of this study is to analyze the effect and outcome of a specific type of surgical reconstruction we performed in the patients and to evaluate the degree of recovery (anatomic and functional) in them. The patients came to our hospital and underwent the specific surgical reconstruction we describe followed by our physiotherapy program. Afterwards, we evaluated the range of movement of the injured upper limb in flexion-extension and supination-pronation, the pain they feel measured in VAS scale and the torque power they can produce in flexion-extension and supination-pronation. The same measurements made for the contralateral side. Then we compared the two sides to spot the differences. All the measurements mentioned above also made in a control group with the same physical characteristics (age, degree of athletic performance, limb dominance) with our sample and the findings compared with those of our sample. Our data underwent statistical analysis with Statistical Package SPSS 17. The first level of analysis consisted of descriptive statistics for all the groups in the sample. Then the analysis moved in testing the normality of our sample followed by paired t-test comparisons of all the associated groups. The level of significance is set to p<0,05. DISCUSSION The findings of the present study have shown that the athletes underwent the specific reconstructive surgery of their distal biceps tendon rupture had not statistically significant differences compared to people of the population with the same physical characteristics in the parameters we choosed to study as well as in the total functionality of their injured limb. This makes them capable of returning to their full activity they had before the time of the injury."],"dc:identifier":["uoadl:1450046","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1450046"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Αθλητισμός","Athletic"],"dc:title":["Ρήξη καταφυτικού τένοντα δικεφάλου βραχιονίου μυ σε αθλητές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:13Z"}