{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1450084"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1450084","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συστήματα συντονισμού της κυβερνητικής δράσης στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση.","abstract":"Η παρούσα εργασία σκοπεύει να αποτυπώσει την κυβερνητική λειτουργία και να διευκρινίσει το κυβερνητικό κέντρο , δηλαδή το σύνολο των αυτοτελών υπηρεσιών στον πυρήνα της κυβέρνησης, που υπάγονται απευθείας στον πρωθυπουργό, απεικονίζοντας τη stricto sensu διοικητική διάσταση του Κέντρου Διακυβέρνησης Η εισαγωγή του νεολογισμού «ΚΚ» έγκειται αφενός στον απαραίτητο μεθοδολογικό και εννοιολογικό διαχωρισμό της «Διακυβέρνησης» από την «Κυβέρνηση» (Μανιτάκης, 2009) και αφετέρου, στην αναγκαία επιστημονική διαφοροποίηση του ΚΚ απέναντι στην ορθοδοξία του ΝΔΜ από άποψη περιεχομένου, αφού η βάση της θεωρητικής του θεμελίωσης φαίνεται να κρατά αποστάσεις από την περαιτέρω εσωτερική και εξωτερική, πολυποίκιλη και πολυεπίπεδη αποσυγκέντρωση και αποκέντρωση της κρατικής εξουσίας (Πασσάς, 2009, Τσέκος, 2009). Γι’ αυτό το λόγο η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στη μελέτη της συντονιστικής λειτουργίας του ελληνικού κυβερνητικού και διοικητικού μηχανισμού αποτυπώνοντας με αυτόν τον τρόπο την επίδρασή της στην κυβερνητική δράση. Στο κεφάλαιο 1, θα παρουσιαστεί το θεωρητικό υπόβαθρο οργάνωσης και λειτουργίας των παραδοσιακών (κάθετων-ιεραρχικών) και σύγχρονων (οριζόντιων) συντονιστικών μηχανισμών. Επιπλέον, θα μελετηθεί ο διαδικαστικός και ουσιαστικός συντονισμός καθώς και τα στάδια συντονισμού με σκοπό την κατηγοριοποίηση και ανάλυση τους από το επίπεδο της έλλειψης συντονισμού μέχρι την πλήρη κυβερνητική συνοχή (κλίμακα Guttman). Η βιβλιογραφική επισκόπηση συνεχίζεται με την ανάλυση των προϋποθέσεων για την επίτευξη συντονισμού στην κυβερνητική δράση, με ιδιαίτερη έμφαση στο θεσμικό πλαίσιο οργάνωσης του κυβερνο-διοικητικού μηχανισμού, στην λειτουργία του, στην οργανωσιακή κουλτούρα των δρώντων στον κρατικό μηχανισμό, στην στοχοθεσία και στην οργανωσιακή επικοινωνία. Στο κεφάλαιο 2 θα περιγραφεί, οργανωτικά και λειτουργικά, ο ισχύων εθνικός συντονιστικός μηχανισμός, τόσο διϋπουργικά , όσο και ενδοϋπουργικά με σκοπό την κριτική αξιολόγησή του. Σε διυπουργικό επίπεδο , θα μελετηθεί ο συντονιστικός ρόλος του πρωθυπουργού και των υπηρεσιών που υπάγονται σε αυτόν, των συλλογικών κυβερνητικών οργάνων και των επιτελικών υπηρεσιών. Η μελέτη της συντονιστικής λειτουργίας θα συνεχιστεί και στο κατώτερο ιεραρχικό επίπεδο με την ανάλυση της λειτουργίας διαρκών ή μικτών επιτροπών πολιτικών ή διοικητικών στελεχών από διάφορα υπουργεία. Επιπλέον, η ιστορική αναδρομή μας επιτρέπει να κατανοήσουμε την εξέλιξη του συντονισμού από την απαρχή ανάγκης συντονισμού, που εντοπίζεται κατά το 1945, ως σήμερα βάσει των συντονιστικών μηχανισμών που χρησιμοποιήθηκαν από τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Στο κεφάλαιο 3 επιχειρείται να αναλυθεί το συνταγματικό πλαίσιο και ο τρόπος οργάνωσης του συντονισμού στις ευρωπαϊκές χώρες της Βρετανίας, της Γαλλίας , της Γερμανίας και της Ιταλίας. Σκοπός της παρουσίασης των ιδιαίτερων διοικητικών και πολιτικών χαρακτηριστικών των συγκεκριμένων χωρών είναι η ανάδειξη των διαφορετικών συστημάτων συντονισμού που ίδιες προσλαμβάνουν στην κυβερνητική τους δράση. Τα συμπεράσματα διαμορφώνονται στο πλαίσιο της ανασκόπησης των προβλημάτων που συνετέλεσαν στην έλλειψη συντονισμού στην Ελλάδα, των παθογενειών του συστήματος και των περσοναλιστικών διαθέσεων του εκάστοτε πρωθυπουργού. Η μελέτη της υπάρχουσας κατάστασης όσον αφορά τον εθνικό μηχανισμό συντονισμού εμπλουτίστηκε από ημιδομημένες εστιασμένες συνεντεύξεις με στελέχη του κυβερνητικού και διοικητικού μηχανισμού. Πιο συγκεκριμένα , έλαβε χώρα σειρά συνεντεύξεων από το διάστημα 1-9-2014 έως 15-12-2014 με στελέχη της Γενικής Γραμματείας της Κυβέρνησης (Νομική Υπηρεσία) , της Γενικής Γραμματείας του Πρωθυπουργού και της Γενικής Γραμματείας του Συντονισμού του Κυβερνητικού Έργου. Με τον τρόπο αυτό αντλήθηκε και «πρωτογενής» πληροφορία για την λειτουργία του κυβερνητικού συντονισμού, των προβλημάτων που ανακύπτουν και των προσπαθειών αναμόρφωσής του στο πλαίσιο εξορθολογισμού της συνολικής κυβερνητικής λειτουργίας.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία σκοπεύει να αποτυπώσει την κυβερνητική λειτουργία και να διευκρινίσει το κυβερνητικό κέντρο , δηλαδή το σύνολο των αυτοτελών υπηρεσιών στον πυρήνα της κυβέρνησης, που υπάγονται απευθείας στον πρωθυπουργό, απεικονίζοντας τη stricto sensu διοικητική διάσταση του Κέντρου Διακυβέρνησης Η εισαγωγή του νεολογισμού «ΚΚ» έγκειται αφενός στον απαραίτητο μεθοδολογικό και εννοιολογικό διαχωρισμό της «Διακυβέρνησης» από την «Κυβέρνηση» (Μανιτάκης, 2009) και αφετέρου, στην αναγκαία επιστημονική διαφοροποίηση του ΚΚ απέναντι στην ορθοδοξία του ΝΔΜ από άποψη περιεχομένου, αφού η βάση της θεωρητικής του θεμελίωσης φαίνεται να κρατά αποστάσεις από την περαιτέρω εσωτερική και εξωτερική, πολυποίκιλη και πολυεπίπεδη αποσυγκέντρωση και αποκέντρωση της κρατικής εξουσίας (Πασσάς, 2009, Τσέκος, 2009). Γι’ αυτό το λόγο η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στη μελέτη της συντονιστικής λειτουργίας του ελληνικού κυβερνητικού και διοικητικού μηχανισμού αποτυπώνοντας με αυτόν τον τρόπο την επίδρασή της στην κυβερνητική δράση. Στο κεφάλαιο 1, θα παρουσιαστεί το θεωρητικό υπόβαθρο οργάνωσης και λειτουργίας των παραδοσιακών (κάθετων-ιεραρχικών) και σύγχρονων (οριζόντιων) συντονιστικών μηχανισμών. Επιπλέον, θα μελετηθεί ο διαδικαστικός και ουσιαστικός συντονισμός καθώς και τα στάδια συντονισμού με σκοπό την κατηγοριοποίηση και ανάλυση τους από το επίπεδο της έλλειψης συντονισμού μέχρι την πλήρη κυβερνητική συνοχή (κλίμακα Guttman). Η βιβλιογραφική επισκόπηση συνεχίζεται με την ανάλυση των προϋποθέσεων για την επίτευξη συντονισμού στην κυβερνητική δράση, με ιδιαίτερη έμφαση στο θεσμικό πλαίσιο οργάνωσης του κυβερνο-διοικητικού μηχανισμού, στην λειτουργία του, στην οργανωσιακή κουλτούρα των δρώντων στον κρατικό μηχανισμό, στην στοχοθεσία και στην οργανωσιακή επικοινωνία. Στο κεφάλαιο 2 θα περιγραφεί, οργανωτικά και λειτουργικά, ο ισχύων εθνικός συντονιστικός μηχανισμός, τόσο διϋπουργικά , όσο και ενδοϋπουργικά με σκοπό την κριτική αξιολόγησή του. Σε διυπουργικό επίπεδο , θα μελετηθεί ο συντονιστικός ρόλος του πρωθυπουργού και των υπηρεσιών που υπάγονται σε αυτόν, των συλλογικών κυβερνητικών οργάνων και των επιτελικών υπηρεσιών. Η μελέτη της συντονιστικής λειτουργίας θα συνεχιστεί και στο κατώτερο ιεραρχικό επίπεδο με την ανάλυση της λειτουργίας διαρκών ή μικτών επιτροπών πολιτικών ή διοικητικών στελεχών από διάφορα υπουργεία. Επιπλέον, η ιστορική αναδρομή μας επιτρέπει να κατανοήσουμε την εξέλιξη του συντονισμού από την απαρχή ανάγκης συντονισμού, που εντοπίζεται κατά το 1945, ως σήμερα βάσει των συντονιστικών μηχανισμών που χρησιμοποιήθηκαν από τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Στο κεφάλαιο 3 επιχειρείται να αναλυθεί το συνταγματικό πλαίσιο και ο τρόπος οργάνωσης του συντονισμού στις ευρωπαϊκές χώρες της Βρετανίας, της Γαλλίας , της Γερμανίας και της Ιταλίας. Σκοπός της παρουσίασης των ιδιαίτερων διοικητικών και πολιτικών χαρακτηριστικών των συγκεκριμένων χωρών είναι η ανάδειξη των διαφορετικών συστημάτων συντονισμού που ίδιες προσλαμβάνουν στην κυβερνητική τους δράση. Τα συμπεράσματα διαμορφώνονται στο πλαίσιο της ανασκόπησης των προβλημάτων που συνετέλεσαν στην έλλειψη συντονισμού στην Ελλάδα, των παθογενειών του συστήματος και των περσοναλιστικών διαθέσεων του εκάστοτε πρωθυπουργού. Η μελέτη της υπάρχουσας κατάστασης όσον αφορά τον εθνικό μηχανισμό συντονισμού εμπλουτίστηκε από ημιδομημένες εστιασμένες συνεντεύξεις με στελέχη του κυβερνητικού και διοικητικού μηχανισμού. Πιο συγκεκριμένα , έλαβε χώρα σειρά συνεντεύξεων από το διάστημα 1-9-2014 έως 15-12-2014 με στελέχη της Γενικής Γραμματείας της Κυβέρνησης (Νομική Υπηρεσία) , της Γενικής Γραμματείας του Πρωθυπουργού και της Γενικής Γραμματείας του Συντονισμού του Κυβερνητικού Έργου. Με τον τρόπο αυτό αντλήθηκε και «πρωτογενής» πληροφορία για την λειτουργία του κυβερνητικού συντονισμού, των προβλημάτων που ανακύπτουν και των προσπαθειών αναμόρφωσής του στο πλαίσιο εξορθολογισμού της συνολικής κυβερνητικής λειτουργίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Κωτσιοπούλου Κωνσταντίνα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:28:15Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1450084"],"render_values":[{"text":"uoadl:1450084","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1450084","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1450084","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1450084","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κωτσιοπούλου Κωνσταντίνα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1450084","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1450084"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία σκοπεύει να αποτυπώσει την κυβερνητική λειτουργία και να διευκρινίσει το κυβερνητικό κέντρο , δηλαδή το σύνολο των αυτοτελών υπηρεσιών στον πυρήνα της κυβέρνησης, που υπάγονται απευθείας στον πρωθυπουργό, απεικονίζοντας τη stricto sensu διοικητική διάσταση του Κέντρου Διακυβέρνησης Η εισαγωγή του νεολογισμού «ΚΚ» έγκειται αφενός στον απαραίτητο μεθοδολογικό και εννοιολογικό διαχωρισμό της «Διακυβέρνησης» από την «Κυβέρνηση» (Μανιτάκης, 2009) και αφετέρου, στην αναγκαία επιστημονική διαφοροποίηση του ΚΚ απέναντι στην ορθοδοξία του ΝΔΜ από άποψη περιεχομένου, αφού η βάση της θεωρητικής του θεμελίωσης φαίνεται να κρατά αποστάσεις από την περαιτέρω εσωτερική και εξωτερική, πολυποίκιλη και πολυεπίπεδη αποσυγκέντρωση και αποκέντρωση της κρατικής εξουσίας (Πασσάς, 2009, Τσέκος, 2009). Γι’ αυτό το λόγο η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στη μελέτη της συντονιστικής λειτουργίας του ελληνικού κυβερνητικού και διοικητικού μηχανισμού αποτυπώνοντας με αυτόν τον τρόπο την επίδρασή της στην κυβερνητική δράση. Στο κεφάλαιο 1, θα παρουσιαστεί το θεωρητικό υπόβαθρο οργάνωσης και λειτουργίας των παραδοσιακών (κάθετων-ιεραρχικών) και σύγχρονων (οριζόντιων) συντονιστικών μηχανισμών. Επιπλέον, θα μελετηθεί ο διαδικαστικός και ουσιαστικός συντονισμός καθώς και τα στάδια συντονισμού με σκοπό την κατηγοριοποίηση και ανάλυση τους από το επίπεδο της έλλειψης συντονισμού μέχρι την πλήρη κυβερνητική συνοχή (κλίμακα Guttman). Η βιβλιογραφική επισκόπηση συνεχίζεται με την ανάλυση των προϋποθέσεων για την επίτευξη συντονισμού στην κυβερνητική δράση, με ιδιαίτερη έμφαση στο θεσμικό πλαίσιο οργάνωσης του κυβερνο-διοικητικού μηχανισμού, στην λειτουργία του, στην οργανωσιακή κουλτούρα των δρώντων στον κρατικό μηχανισμό, στην στοχοθεσία και στην οργανωσιακή επικοινωνία. Στο κεφάλαιο 2 θα περιγραφεί, οργανωτικά και λειτουργικά, ο ισχύων εθνικός συντονιστικός μηχανισμός, τόσο διϋπουργικά , όσο και ενδοϋπουργικά με σκοπό την κριτική αξιολόγησή του. Σε διυπουργικό επίπεδο , θα μελετηθεί ο συντονιστικός ρόλος του πρωθυπουργού και των υπηρεσιών που υπάγονται σε αυτόν, των συλλογικών κυβερνητικών οργάνων και των επιτελικών υπηρεσιών. Η μελέτη της συντονιστικής λειτουργίας θα συνεχιστεί και στο κατώτερο ιεραρχικό επίπεδο με την ανάλυση της λειτουργίας διαρκών ή μικτών επιτροπών πολιτικών ή διοικητικών στελεχών από διάφορα υπουργεία. Επιπλέον, η ιστορική αναδρομή μας επιτρέπει να κατανοήσουμε την εξέλιξη του συντονισμού από την απαρχή ανάγκης συντονισμού, που εντοπίζεται κατά το 1945, ως σήμερα βάσει των συντονιστικών μηχανισμών που χρησιμοποιήθηκαν από τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Στο κεφάλαιο 3 επιχειρείται να αναλυθεί το συνταγματικό πλαίσιο και ο τρόπος οργάνωσης του συντονισμού στις ευρωπαϊκές χώρες της Βρετανίας, της Γαλλίας , της Γερμανίας και της Ιταλίας. Σκοπός της παρουσίασης των ιδιαίτερων διοικητικών και πολιτικών χαρακτηριστικών των συγκεκριμένων χωρών είναι η ανάδειξη των διαφορετικών συστημάτων συντονισμού που ίδιες προσλαμβάνουν στην κυβερνητική τους δράση. Τα συμπεράσματα διαμορφώνονται στο πλαίσιο της ανασκόπησης των προβλημάτων που συνετέλεσαν στην έλλειψη συντονισμού στην Ελλάδα, των παθογενειών του συστήματος και των περσοναλιστικών διαθέσεων του εκάστοτε πρωθυπουργού. Η μελέτη της υπάρχουσας κατάστασης όσον αφορά τον εθνικό μηχανισμό συντονισμού εμπλουτίστηκε από ημιδομημένες εστιασμένες συνεντεύξεις με στελέχη του κυβερνητικού και διοικητικού μηχανισμού. Πιο συγκεκριμένα , έλαβε χώρα σειρά συνεντεύξεων από το διάστημα 1-9-2014 έως 15-12-2014 με στελέχη της Γενικής Γραμματείας της Κυβέρνησης (Νομική Υπηρεσία) , της Γενικής Γραμματείας του Πρωθυπουργού και της Γενικής Γραμματείας του Συντονισμού του Κυβερνητικού Έργου. Με τον τρόπο αυτό αντλήθηκε και «πρωτογενής» πληροφορία για την λειτουργία του κυβερνητικού συντονισμού, των προβλημάτων που ανακύπτουν και των προσπαθειών αναμόρφωσής του στο πλαίσιο εξορθολογισμού της συνολικής κυβερνητικής λειτουργίας.","This paper intends to reflect the governmental function and clarify the government center, namely the set of individual services in the core of the government reporting directly to the Prime Minister, reflecting the stricto sensu administrative dimension of Governance Center. For this reason, the present work focuses on the study of the coordinating function of the Greek government and administrative machinery reflecting thereby the impact on government action. Chapter 1 attempts to present the theoretical background of organization and operation of traditional (vertical-hierarchical) and modern (horizontal) coordination mechanisms. Furthermore, it examines the procedural and effective coordination and coordination stages in order them to be classified and analyzed from the level of lack of coordination to full governmental consistency (Guttman scale). The literature review continues with the analysis of the conditions for achieving coordination in government action, with special emphasis on the institutional organization of cyber-administrative mechanism, its operation, the organizational culture of those who take action in the state apparatus, the goal setting and organizational communication. Chapter 2 attempts to describe, in terms of organization and function, the current national coordinating mechanism, the between-ministerial and inter-ministerial, in order to undergo critical evaluation. In inter-ministerial level, it shows the coordinating role of the prime minister and the departments under him, collective government bodies and executive services. The study of the steering operation will continue in the lower hierarchical levels by analyzing the operation of standing joint committees or political or administrative executives from various ministries. Moreover, the history allows us to understand the evolution of coordination from the beginning of the need for coordination, identified in 1945, till today based on the coordination mechanisms used by the respective governments. Chapter 3 attempts to analyze the constitutional framework and the way of organizing coordination in European countries of Britain, France, Germany and Italy. The purpose of presenting the special administrative or political characteristics of the countries is the emergence of different coordinate systems that they adopt in government action. The conclusions are formulated in the context of the review of the problems that contributed to the lack of coordination in Greece, the pathogens system and individual moods of each prime minister. The study of the current situation concerning the national coordination mechanism targeted was enriched by semi-structured interviews with members of the government and administrative machinery. In particular, Ι have held a series of interviews from the period 01.09.2014 to 12.15.2014 with officials of the General Secretariat of the Government (Legal Service), the General Secretariat of the Prime Minister and the General Secretariat of the Government Coordination Project. In this way \"primary\" information was drawn about the operation of government coordination, emerging problems and redevelopment efforts in the context of the overall rationalization of government operating."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συστήματα συντονισμού της κυβερνητικής δράσης στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κωτσιοπούλου Κωνσταντίνα"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία σκοπεύει να αποτυπώσει την κυβερνητική λειτουργία και να διευκρινίσει το κυβερνητικό κέντρο , δηλαδή το σύνολο των αυτοτελών υπηρεσιών στον πυρήνα της κυβέρνησης, που υπάγονται απευθείας στον πρωθυπουργό, απεικονίζοντας τη stricto sensu διοικητική διάσταση του Κέντρου Διακυβέρνησης Η εισαγωγή του νεολογισμού «ΚΚ» έγκειται αφενός στον απαραίτητο μεθοδολογικό και εννοιολογικό διαχωρισμό της «Διακυβέρνησης» από την «Κυβέρνηση» (Μανιτάκης, 2009) και αφετέρου, στην αναγκαία επιστημονική διαφοροποίηση του ΚΚ απέναντι στην ορθοδοξία του ΝΔΜ από άποψη περιεχομένου, αφού η βάση της θεωρητικής του θεμελίωσης φαίνεται να κρατά αποστάσεις από την περαιτέρω εσωτερική και εξωτερική, πολυποίκιλη και πολυεπίπεδη αποσυγκέντρωση και αποκέντρωση της κρατικής εξουσίας (Πασσάς, 2009, Τσέκος, 2009). Γι’ αυτό το λόγο η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στη μελέτη της συντονιστικής λειτουργίας του ελληνικού κυβερνητικού και διοικητικού μηχανισμού αποτυπώνοντας με αυτόν τον τρόπο την επίδρασή της στην κυβερνητική δράση. Στο κεφάλαιο 1, θα παρουσιαστεί το θεωρητικό υπόβαθρο οργάνωσης και λειτουργίας των παραδοσιακών (κάθετων-ιεραρχικών) και σύγχρονων (οριζόντιων) συντονιστικών μηχανισμών. Επιπλέον, θα μελετηθεί ο διαδικαστικός και ουσιαστικός συντονισμός καθώς και τα στάδια συντονισμού με σκοπό την κατηγοριοποίηση και ανάλυση τους από το επίπεδο της έλλειψης συντονισμού μέχρι την πλήρη κυβερνητική συνοχή (κλίμακα Guttman). Η βιβλιογραφική επισκόπηση συνεχίζεται με την ανάλυση των προϋποθέσεων για την επίτευξη συντονισμού στην κυβερνητική δράση, με ιδιαίτερη έμφαση στο θεσμικό πλαίσιο οργάνωσης του κυβερνο-διοικητικού μηχανισμού, στην λειτουργία του, στην οργανωσιακή κουλτούρα των δρώντων στον κρατικό μηχανισμό, στην στοχοθεσία και στην οργανωσιακή επικοινωνία. Στο κεφάλαιο 2 θα περιγραφεί, οργανωτικά και λειτουργικά, ο ισχύων εθνικός συντονιστικός μηχανισμός, τόσο διϋπουργικά , όσο και ενδοϋπουργικά με σκοπό την κριτική αξιολόγησή του. Σε διυπουργικό επίπεδο , θα μελετηθεί ο συντονιστικός ρόλος του πρωθυπουργού και των υπηρεσιών που υπάγονται σε αυτόν, των συλλογικών κυβερνητικών οργάνων και των επιτελικών υπηρεσιών. Η μελέτη της συντονιστικής λειτουργίας θα συνεχιστεί και στο κατώτερο ιεραρχικό επίπεδο με την ανάλυση της λειτουργίας διαρκών ή μικτών επιτροπών πολιτικών ή διοικητικών στελεχών από διάφορα υπουργεία. Επιπλέον, η ιστορική αναδρομή μας επιτρέπει να κατανοήσουμε την εξέλιξη του συντονισμού από την απαρχή ανάγκης συντονισμού, που εντοπίζεται κατά το 1945, ως σήμερα βάσει των συντονιστικών μηχανισμών που χρησιμοποιήθηκαν από τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Στο κεφάλαιο 3 επιχειρείται να αναλυθεί το συνταγματικό πλαίσιο και ο τρόπος οργάνωσης του συντονισμού στις ευρωπαϊκές χώρες της Βρετανίας, της Γαλλίας , της Γερμανίας και της Ιταλίας. Σκοπός της παρουσίασης των ιδιαίτερων διοικητικών και πολιτικών χαρακτηριστικών των συγκεκριμένων χωρών είναι η ανάδειξη των διαφορετικών συστημάτων συντονισμού που ίδιες προσλαμβάνουν στην κυβερνητική τους δράση. Τα συμπεράσματα διαμορφώνονται στο πλαίσιο της ανασκόπησης των προβλημάτων που συνετέλεσαν στην έλλειψη συντονισμού στην Ελλάδα, των παθογενειών του συστήματος και των περσοναλιστικών διαθέσεων του εκάστοτε πρωθυπουργού. Η μελέτη της υπάρχουσας κατάστασης όσον αφορά τον εθνικό μηχανισμό συντονισμού εμπλουτίστηκε από ημιδομημένες εστιασμένες συνεντεύξεις με στελέχη του κυβερνητικού και διοικητικού μηχανισμού. Πιο συγκεκριμένα , έλαβε χώρα σειρά συνεντεύξεων από το διάστημα 1-9-2014 έως 15-12-2014 με στελέχη της Γενικής Γραμματείας της Κυβέρνησης (Νομική Υπηρεσία) , της Γενικής Γραμματείας του Πρωθυπουργού και της Γενικής Γραμματείας του Συντονισμού του Κυβερνητικού Έργου. Με τον τρόπο αυτό αντλήθηκε και «πρωτογενής» πληροφορία για την λειτουργία του κυβερνητικού συντονισμού, των προβλημάτων που ανακύπτουν και των προσπαθειών αναμόρφωσής του στο πλαίσιο εξορθολογισμού της συνολικής κυβερνητικής λειτουργίας.","This paper intends to reflect the governmental function and clarify the government center, namely the set of individual services in the core of the government reporting directly to the Prime Minister, reflecting the stricto sensu administrative dimension of Governance Center. For this reason, the present work focuses on the study of the coordinating function of the Greek government and administrative machinery reflecting thereby the impact on government action. Chapter 1 attempts to present the theoretical background of organization and operation of traditional (vertical-hierarchical) and modern (horizontal) coordination mechanisms. Furthermore, it examines the procedural and effective coordination and coordination stages in order them to be classified and analyzed from the level of lack of coordination to full governmental consistency (Guttman scale). The literature review continues with the analysis of the conditions for achieving coordination in government action, with special emphasis on the institutional organization of cyber-administrative mechanism, its operation, the organizational culture of those who take action in the state apparatus, the goal setting and organizational communication. Chapter 2 attempts to describe, in terms of organization and function, the current national coordinating mechanism, the between-ministerial and inter-ministerial, in order to undergo critical evaluation. In inter-ministerial level, it shows the coordinating role of the prime minister and the departments under him, collective government bodies and executive services. The study of the steering operation will continue in the lower hierarchical levels by analyzing the operation of standing joint committees or political or administrative executives from various ministries. Moreover, the history allows us to understand the evolution of coordination from the beginning of the need for coordination, identified in 1945, till today based on the coordination mechanisms used by the respective governments. Chapter 3 attempts to analyze the constitutional framework and the way of organizing coordination in European countries of Britain, France, Germany and Italy. The purpose of presenting the special administrative or political characteristics of the countries is the emergence of different coordinate systems that they adopt in government action. The conclusions are formulated in the context of the review of the problems that contributed to the lack of coordination in Greece, the pathogens system and individual moods of each prime minister. The study of the current situation concerning the national coordination mechanism targeted was enriched by semi-structured interviews with members of the government and administrative machinery. In particular, Ι have held a series of interviews from the period 01.09.2014 to 12.15.2014 with officials of the General Secretariat of the Government (Legal Service), the General Secretariat of the Prime Minister and the General Secretariat of the Government Coordination Project. In this way \"primary\" information was drawn about the operation of government coordination, emerging problems and redevelopment efforts in the context of the overall rationalization of government operating."],"dc:identifier":["uoadl:1450084","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1450084"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Συστήματα συντονισμού της κυβερνητικής δράσης στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:15Z"}