{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1452818"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1452818","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"“Asylum and the evolution of international protection in Europe through the case law of the CJEU and the ECtHR”","abstract":"Το πρόσφατο κύμα διασυνοριακής μετακίνησης ανθρώπων, όπως αποτυπώνεται στις στατιστικές της UNHCR (2015), έχει φέρει το άσυλο καθώς και ζητήματα που άπτονται αυτού στο προσκήνιο. Παρόλο που η Ευρώπη φιλοξενεί συγκριτικά μικρό αριθμό αιτούντων άσυλο και προσφύγων, έχει μακράν δεχτεί το μεγαλύτερο αριθμό νέων αιτήσεων. Για τους λόγους αυτούς, η μελέτη αναφορικά με το καθεστώς του ασύλου και της διεθνούς προστασίας με επίκεντρο στην χορήγηση προστασίας και την πρόσβαση στη διαδικασία, καθίσταται επίκαιρη και εξαιρετικά σημαντική καθώς ορίζει τo υφιστάμενο επίπεδο προστασίας των αιτούντων άσυλο οι οποίοι καταφθάνουν στην Ευρώπη, όπως αυτη περιέχεται και διαμορφώνεται απο την νομολογία των ευρωπαϊκών υπερεθνικών δικαστηρίων, το ΕΔΔΑ και το ΔΕΕ, τα οποία και ελέγχουν την εφαρμογή των προαναφερθέντων εκ μέρους των εθνικών δικαστηρίων. Η διεθνής προστασία περιλαμβάνει και αποτελείται, αφενός από ένα στατικό στοιχείο, της προστασίας ως έχει, αφετέρου απο ένα δυναμικό στοιχείο, της προστασίας όπως δύναται να εξελιχθεί. Για την κατανόηση των ανωτέρω, η αλληλεπίδραση μεταξύ των δύο Δικαστηρίων όπως αυτή καταδεικνύεται μέσω της νομολογίας τους είναι απαραίτητη και θεμελιώδης. Στα δύο πρώτα κεφάλαια παρατίθενται τα βασικά χαρακτηριστικά της «αρχιτεκτονικής» των δυο υπερεθνικών συστημάτων προστασίας όπως αυτά έχουν εξελιχθεί και υφίστανται (εφαρμοστέο δίκαιο, εδαφικά όρια προστασίας, locus standi, έννομες συνέπειες των αποφάσεων), ενώ εν συνεχεία, τα ευρήματα του πρώτου μέρους χρησιμοποιούνται και εφαρμόζονται τόσο επί ζητημάτων ουσίας (δίωξη λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού) στο κεφάλαιο τρία όσο και επί ζητημάτων διαδικασίας (μεταφορές «Δουβλίνου») στο κεφάλαιο τέσσερα, προκειμένου να αξιολογηθεί και να εξεταστεί ποια έννομη τάξη παρέχει πιο αποτελεσματική προστασία στους αιτούντες άσυλο.","abstract_html":"Το πρόσφατο κύμα διασυνοριακής μετακίνησης ανθρώπων, όπως αποτυπώνεται στις στατιστικές της UNHCR (2015), έχει φέρει το άσυλο καθώς και ζητήματα που άπτονται αυτού στο προσκήνιο. Παρόλο που η Ευρώπη φιλοξενεί συγκριτικά μικρό αριθμό αιτούντων άσυλο και προσφύγων, έχει μακράν δεχτεί το μεγαλύτερο αριθμό νέων αιτήσεων. Για τους λόγους αυτούς, η μελέτη αναφορικά με το καθεστώς του ασύλου και της διεθνούς προστασίας με επίκεντρο στην χορήγηση προστασίας και την πρόσβαση στη διαδικασία, καθίσταται επίκαιρη και εξαιρετικά σημαντική καθώς ορίζει τo υφιστάμενο επίπεδο προστασίας των αιτούντων άσυλο οι οποίοι καταφθάνουν στην Ευρώπη, όπως αυτη περιέχεται και διαμορφώνεται απο την νομολογία των ευρωπαϊκών υπερεθνικών δικαστηρίων, το ΕΔΔΑ και το ΔΕΕ, τα οποία και ελέγχουν την εφαρμογή των προαναφερθέντων εκ μέρους των εθνικών δικαστηρίων. Η διεθνής προστασία περιλαμβάνει και αποτελείται, αφενός από ένα στατικό στοιχείο, της προστασίας ως έχει, αφετέρου απο ένα δυναμικό στοιχείο, της προστασίας όπως δύναται να εξελιχθεί. Για την κατανόηση των ανωτέρω, η αλληλεπίδραση μεταξύ των δύο Δικαστηρίων όπως αυτή καταδεικνύεται μέσω της νομολογίας τους είναι απαραίτητη και θεμελιώδης. Στα δύο πρώτα κεφάλαια παρατίθενται τα βασικά χαρακτηριστικά της «αρχιτεκτονικής» των δυο υπερεθνικών συστημάτων προστασίας όπως αυτά έχουν εξελιχθεί και υφίστανται (εφαρμοστέο δίκαιο, εδαφικά όρια προστασίας, locus standi, έννομες συνέπειες των αποφάσεων), ενώ εν συνεχεία, τα ευρήματα του πρώτου μέρους χρησιμοποιούνται και εφαρμόζονται τόσο επί ζητημάτων ουσίας (δίωξη λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού) στο κεφάλαιο τρία όσο και επί ζητημάτων διαδικασίας (μεταφορές «Δουβλίνου») στο κεφάλαιο τέσσερα, προκειμένου να αξιολογηθεί και να εξεταστεί ποια έννομη τάξη παρέχει πιο αποτελεσματική προστασία στους αιτούντες άσυλο.","abstract_has_math":false,"creators":["Κλης Γεώργιος","Klis Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:28:15Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1452818"],"render_values":[{"text":"uoadl:1452818","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1452818","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1452818","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1452818","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κλης Γεώργιος","Klis Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1452818","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1452818"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το πρόσφατο κύμα διασυνοριακής μετακίνησης ανθρώπων, όπως αποτυπώνεται στις στατιστικές της UNHCR (2015), έχει φέρει το άσυλο καθώς και ζητήματα που άπτονται αυτού στο προσκήνιο. Παρόλο που η Ευρώπη φιλοξενεί συγκριτικά μικρό αριθμό αιτούντων άσυλο και προσφύγων, έχει μακράν δεχτεί το μεγαλύτερο αριθμό νέων αιτήσεων. Για τους λόγους αυτούς, η μελέτη αναφορικά με το καθεστώς του ασύλου και της διεθνούς προστασίας με επίκεντρο στην χορήγηση προστασίας και την πρόσβαση στη διαδικασία, καθίσταται επίκαιρη και εξαιρετικά σημαντική καθώς ορίζει τo υφιστάμενο επίπεδο προστασίας των αιτούντων άσυλο οι οποίοι καταφθάνουν στην Ευρώπη, όπως αυτη περιέχεται και διαμορφώνεται απο την νομολογία των ευρωπαϊκών υπερεθνικών δικαστηρίων, το ΕΔΔΑ και το ΔΕΕ, τα οποία και ελέγχουν την εφαρμογή των προαναφερθέντων εκ μέρους των εθνικών δικαστηρίων. Η διεθνής προστασία περιλαμβάνει και αποτελείται, αφενός από ένα στατικό στοιχείο, της προστασίας ως έχει, αφετέρου απο ένα δυναμικό στοιχείο, της προστασίας όπως δύναται να εξελιχθεί. Για την κατανόηση των ανωτέρω, η αλληλεπίδραση μεταξύ των δύο Δικαστηρίων όπως αυτή καταδεικνύεται μέσω της νομολογίας τους είναι απαραίτητη και θεμελιώδης. Στα δύο πρώτα κεφάλαια παρατίθενται τα βασικά χαρακτηριστικά της «αρχιτεκτονικής» των δυο υπερεθνικών συστημάτων προστασίας όπως αυτά έχουν εξελιχθεί και υφίστανται (εφαρμοστέο δίκαιο, εδαφικά όρια προστασίας, locus standi, έννομες συνέπειες των αποφάσεων), ενώ εν συνεχεία, τα ευρήματα του πρώτου μέρους χρησιμοποιούνται και εφαρμόζονται τόσο επί ζητημάτων ουσίας (δίωξη λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού) στο κεφάλαιο τρία όσο και επί ζητημάτων διαδικασίας (μεταφορές «Δουβλίνου») στο κεφάλαιο τέσσερα, προκειμένου να αξιολογηθεί και να εξεταστεί ποια έννομη τάξη παρέχει πιο αποτελεσματική προστασία στους αιτούντες άσυλο.","The recent surge regarding the movement of people across borders as evinced by the latest UNHCR statistics (2015) has brought asylum and issues thereto related at the forefront. Although Europe hosts a relatively small amount of asylum seekers and refugees it has received by far the largest number of new asylum applications. For these reasons, a study regarding the status of asylum and international protection in Europe, focusing on the granting of protection and access to the procedure, as contained in and formulated by the case law of Europe’s two supranational Courts - the ECtHR and the CJEU - which are set to control the handling of the said issues on the part of national courts, becomes highly relevant and significant as it determines the actual level of protection available to asylum-seekers reaching Europe. International protection comprises of a static element, protection as it stands, and a dynamic one, as it is supposed to potentially develop in the future. For an understanding of the aforementioned the interplay between the two Courts as evinced through their case law is central. The analysis, while offering an overview of the “architecture” of the two supranational mechanisms of protection as the latter has evolved in the first two chapters (applicable law, territorial scope of protection, locus standi provisions and legal effect of rulings), shall subsequently apply those insights in practice, on both issues of substance in chapter three (granting protection for persecution owing to sexual orientation) and issues of procedure in chapter four (“Dublin” transfers), in an attempt to evaluate and examine which legal order provides more effective and efficient protection to asylum seekers."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["“Asylum and the evolution of international protection in Europe through the case law of the CJEU and the ECtHR”"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κλης Γεώργιος","Klis Georgios"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Το πρόσφατο κύμα διασυνοριακής μετακίνησης ανθρώπων, όπως αποτυπώνεται στις στατιστικές της UNHCR (2015), έχει φέρει το άσυλο καθώς και ζητήματα που άπτονται αυτού στο προσκήνιο. Παρόλο που η Ευρώπη φιλοξενεί συγκριτικά μικρό αριθμό αιτούντων άσυλο και προσφύγων, έχει μακράν δεχτεί το μεγαλύτερο αριθμό νέων αιτήσεων. Για τους λόγους αυτούς, η μελέτη αναφορικά με το καθεστώς του ασύλου και της διεθνούς προστασίας με επίκεντρο στην χορήγηση προστασίας και την πρόσβαση στη διαδικασία, καθίσταται επίκαιρη και εξαιρετικά σημαντική καθώς ορίζει τo υφιστάμενο επίπεδο προστασίας των αιτούντων άσυλο οι οποίοι καταφθάνουν στην Ευρώπη, όπως αυτη περιέχεται και διαμορφώνεται απο την νομολογία των ευρωπαϊκών υπερεθνικών δικαστηρίων, το ΕΔΔΑ και το ΔΕΕ, τα οποία και ελέγχουν την εφαρμογή των προαναφερθέντων εκ μέρους των εθνικών δικαστηρίων. Η διεθνής προστασία περιλαμβάνει και αποτελείται, αφενός από ένα στατικό στοιχείο, της προστασίας ως έχει, αφετέρου απο ένα δυναμικό στοιχείο, της προστασίας όπως δύναται να εξελιχθεί. Για την κατανόηση των ανωτέρω, η αλληλεπίδραση μεταξύ των δύο Δικαστηρίων όπως αυτή καταδεικνύεται μέσω της νομολογίας τους είναι απαραίτητη και θεμελιώδης. Στα δύο πρώτα κεφάλαια παρατίθενται τα βασικά χαρακτηριστικά της «αρχιτεκτονικής» των δυο υπερεθνικών συστημάτων προστασίας όπως αυτά έχουν εξελιχθεί και υφίστανται (εφαρμοστέο δίκαιο, εδαφικά όρια προστασίας, locus standi, έννομες συνέπειες των αποφάσεων), ενώ εν συνεχεία, τα ευρήματα του πρώτου μέρους χρησιμοποιούνται και εφαρμόζονται τόσο επί ζητημάτων ουσίας (δίωξη λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού) στο κεφάλαιο τρία όσο και επί ζητημάτων διαδικασίας (μεταφορές «Δουβλίνου») στο κεφάλαιο τέσσερα, προκειμένου να αξιολογηθεί και να εξεταστεί ποια έννομη τάξη παρέχει πιο αποτελεσματική προστασία στους αιτούντες άσυλο.","The recent surge regarding the movement of people across borders as evinced by the latest UNHCR statistics (2015) has brought asylum and issues thereto related at the forefront. Although Europe hosts a relatively small amount of asylum seekers and refugees it has received by far the largest number of new asylum applications. For these reasons, a study regarding the status of asylum and international protection in Europe, focusing on the granting of protection and access to the procedure, as contained in and formulated by the case law of Europe’s two supranational Courts - the ECtHR and the CJEU - which are set to control the handling of the said issues on the part of national courts, becomes highly relevant and significant as it determines the actual level of protection available to asylum-seekers reaching Europe. International protection comprises of a static element, protection as it stands, and a dynamic one, as it is supposed to potentially develop in the future. For an understanding of the aforementioned the interplay between the two Courts as evinced through their case law is central. The analysis, while offering an overview of the “architecture” of the two supranational mechanisms of protection as the latter has evolved in the first two chapters (applicable law, territorial scope of protection, locus standi provisions and legal effect of rulings), shall subsequently apply those insights in practice, on both issues of substance in chapter three (granting protection for persecution owing to sexual orientation) and issues of procedure in chapter four (“Dublin” transfers), in an attempt to evaluate and examine which legal order provides more effective and efficient protection to asylum seekers."],"dc:identifier":["uoadl:1452818","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1452818"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["“Asylum and the evolution of international protection in Europe through the case law of the CJEU and the ECtHR”"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:15Z"}