{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1453060"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1453060","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος της πρασουγρέλης στην αντιμετώπιση καρδιαγγειακών συμβαμάτων - Νεότερα δεδομένα","abstract":"Η διπλή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή παραμένει ο ακρογωνιαίος λίθος της φαρμακευτικής αντιμετώπισης των ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο. Ο συνδυασμός της ασπιρίνης και του P2Y12 αναστολέα μειώνει τα ποσοστά θρόμβωσης του stent και των μείζονων καρδιαγγειακών συμβαμάτων στους ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο που αντιμετωπίζονται με αγγειοπλαστική. Παρ᾽ όλα αυτά οι ασθενείς παραμένουν σε αυξημένο κίνδυνο υποτροπής καρδιαγγειακών συμβαμάτων παρά την υπάρχουσα φαρμακευτική θεραπεία. Για αυτούς τους λόγους και λόγω της ποικίλης και καθυστερημένης αντιαιμοπεταλιακής δράσης της κλοπιδογρέλης, έχουν αναπτυχθεί νέοι αναστολείς P2Y12. Η πρασουγρέλη είναι ένα προφάρμακο που χρειάζεται βιολογική μετατροπή στους ενεργούς μεταβολίτες της. Είναι εκλεκτικός αναστολέας των υποδοχέων ADP με θεραπευτική ένδειξη τα οξέα στεφανιαία σύνδρομα. Η πρασουγρέλη έχει ταχύτερη έναρξη δράσης και παρέχει μεγαλύτερη αναστολή των αιμοπεταλίων σε σχέση με την κλοπιδογρέλη. Η μεγάλη, πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, διπλή τυφλή μελέτη TRITON TIMI 38 απέδειξε ότι η πρασουγρέλη είναι πιο αποτελεσματική από την κλοπιδογρέλη στη μείωση των πρωτογενών καταληκτικών σημείων (μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και καρδιαγγειακός θάνατος) στους ασθενείς με οξέα στεφανιαία επεισόδια. Η πρασουγρέλη μείωσε ακόμα και τη θνητότητα (ανεξαρτήτως αιτιολογίας) στη μελέτη αυτή. Το κλινικό όφελος της πρασουγρέλης φάνηκε στους ασθενείς που αντιμετωπίζονταν επεμβατικά. Ο κίνδυνος όμως μείζονων αιμορραγιών με την πρασουγρέλη (σχετιζόμενων και μη με CABG) είναι πολύ μεγαλύτερος σε σχέση με την κλοπιδογρέλη. Η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι παρά το μεγαλύτερο ποσοστό αιμορραγιών, το κλινικό όφελος από τη χρησιμοποίηση της πρασουγρέλης είναι μεγαλύτερο σε σχέση με την κλοπιδογρέλη. Οι μόνες κατηγορίες που δεν έχουν κλινικό όφελος είναι οι ασθενείς με ιστορικό αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου, παροδικού εγκεφαλικού επεισοδίου, ασθενείς >75 ετών και ασθενείς με βάρος <60 kg. H μελέτη TRILOGY ACS συνέκρινε την πρασουγρέλη και την κλοπιδογρέλη σε ασθενείς που αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά χωρίς να αναδείξει κάποια σαφή υπεροχή του ενός ή του άλλου φαρμάκου. Οι οδηγίες της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας παρουσιἀζουν αυτή τη στιγμή την πρασουγρέλη και την τικαγρελόρη ως τα αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα πρώτης γραμμής στην αντιμετώπιση των οξέων στεφανιαίων επεισοδίων (NSTE-ACS και STEMI). Οι οδηγίες αυτές βασίζονται σε μεγάλες τυχαιοποιημένες μελέτες που απέδειξαν το κλινικό όφελος των φαρμάκων αυτών σε σχέση με την κλοπιδογρέλη. Το 2009 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ο FDA ενέκριναν τη χρήση της πρασουγρέλης σε συνδυασμό με την ασπιρίνη για τη μείωση καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε ασθενείς με οξύ στεφανιαίο επεισόδιο που πρόκειται να αντιμετωπιστούν επεμβατικά (συμπεριλαμβανομένων και αυτών της θρόμβωσης του stent). H πρασουγρέλη αμφισβητείται πλέον από την τικαγρελόρη, ένα αναστολέα του υποδοχέα P2Y12 με διαφορετικές φαρμακοκινητικές και φαρμακοδυναμικές ιδιότητες. Η ανωτερότητα του ενός σε σχέση με το άλλο φάρμακο δεν έχει πλήρως αποσαφηνιστεί από τις έως τώρα δημοσιευμένες μελέτες. Περαιτέρω μακροπρόθεσμα δεδομένα για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της πρασουγρέλης είναι αναγκαία για να ξεκαθαρίσουν τον ακριβή ρόλο της πρασουγρέλης σε σχέση με τα άλλα αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα. Υπάρχουν ήδη τρέχουσες μελέτες προς αυτή την κατεύθυνση. Από την υπάρχουσα βιβλιογραφία συνάγεται το συμπέρασμα ότι η πρασουγρέλη αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο για την πρόληψη καρδιαγγειακών συμβαμάτων, τα οποία πρόκειται να αντιμετωπιστούν επεμβατικά.","abstract_html":"Η διπλή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή παραμένει ο ακρογωνιαίος λίθος της φαρμακευτικής αντιμετώπισης των ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο. Ο συνδυασμός της ασπιρίνης και του P2Y12 αναστολέα μειώνει τα ποσοστά θρόμβωσης του stent και των μείζονων καρδιαγγειακών συμβαμάτων στους ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο που αντιμετωπίζονται με αγγειοπλαστική. Παρ᾽ όλα αυτά οι ασθενείς παραμένουν σε αυξημένο κίνδυνο υποτροπής καρδιαγγειακών συμβαμάτων παρά την υπάρχουσα φαρμακευτική θεραπεία. Για αυτούς τους λόγους και λόγω της ποικίλης και καθυστερημένης αντιαιμοπεταλιακής δράσης της κλοπιδογρέλης, έχουν αναπτυχθεί νέοι αναστολείς P2Y12. Η πρασουγρέλη είναι ένα προφάρμακο που χρειάζεται βιολογική μετατροπή στους ενεργούς μεταβολίτες της. Είναι εκλεκτικός αναστολέας των υποδοχέων ADP με θεραπευτική ένδειξη τα οξέα στεφανιαία σύνδρομα. Η πρασουγρέλη έχει ταχύτερη έναρξη δράσης και παρέχει μεγαλύτερη αναστολή των αιμοπεταλίων σε σχέση με την κλοπιδογρέλη. Η μεγάλη, πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, διπλή τυφλή μελέτη TRITON TIMI 38 απέδειξε ότι η πρασουγρέλη είναι πιο αποτελεσματική από την κλοπιδογρέλη στη μείωση των πρωτογενών καταληκτικών σημείων (μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και καρδιαγγειακός θάνατος) στους ασθενείς με οξέα στεφανιαία επεισόδια. Η πρασουγρέλη μείωσε ακόμα και τη θνητότητα (ανεξαρτήτως αιτιολογίας) στη μελέτη αυτή. Το κλινικό όφελος της πρασουγρέλης φάνηκε στους ασθενείς που αντιμετωπίζονταν επεμβατικά. Ο κίνδυνος όμως μείζονων αιμορραγιών με την πρασουγρέλη (σχετιζόμενων και μη με CABG) είναι πολύ μεγαλύτερος σε σχέση με την κλοπιδογρέλη. Η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι παρά το μεγαλύτερο ποσοστό αιμορραγιών, το κλινικό όφελος από τη χρησιμοποίηση της πρασουγρέλης είναι μεγαλύτερο σε σχέση με την κλοπιδογρέλη. Οι μόνες κατηγορίες που δεν έχουν κλινικό όφελος είναι οι ασθενείς με ιστορικό αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου, παροδικού εγκεφαλικού επεισοδίου, ασθενείς &gt;75 ετών και ασθενείς με βάρος &lt;60 kg. H μελέτη TRILOGY ACS συνέκρινε την πρασουγρέλη και την κλοπιδογρέλη σε ασθενείς που αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά χωρίς να αναδείξει κάποια σαφή υπεροχή του ενός ή του άλλου φαρμάκου. Οι οδηγίες της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας παρουσιἀζουν αυτή τη στιγμή την πρασουγρέλη και την τικαγρελόρη ως τα αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα πρώτης γραμμής στην αντιμετώπιση των οξέων στεφανιαίων επεισοδίων (NSTE-ACS και STEMI). Οι οδηγίες αυτές βασίζονται σε μεγάλες τυχαιοποιημένες μελέτες που απέδειξαν το κλινικό όφελος των φαρμάκων αυτών σε σχέση με την κλοπιδογρέλη. Το 2009 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ο FDA ενέκριναν τη χρήση της πρασουγρέλης σε συνδυασμό με την ασπιρίνη για τη μείωση καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε ασθενείς με οξύ στεφανιαίο επεισόδιο που πρόκειται να αντιμετωπιστούν επεμβατικά (συμπεριλαμβανομένων και αυτών της θρόμβωσης του stent). H πρασουγρέλη αμφισβητείται πλέον από την τικαγρελόρη, ένα αναστολέα του υποδοχέα P2Y12 με διαφορετικές φαρμακοκινητικές και φαρμακοδυναμικές ιδιότητες. Η ανωτερότητα του ενός σε σχέση με το άλλο φάρμακο δεν έχει πλήρως αποσαφηνιστεί από τις έως τώρα δημοσιευμένες μελέτες. Περαιτέρω μακροπρόθεσμα δεδομένα για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της πρασουγρέλης είναι αναγκαία για να ξεκαθαρίσουν τον ακριβή ρόλο της πρασουγρέλης σε σχέση με τα άλλα αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα. Υπάρχουν ήδη τρέχουσες μελέτες προς αυτή την κατεύθυνση. Από την υπάρχουσα βιβλιογραφία συνάγεται το συμπέρασμα ότι η πρασουγρέλη αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο για την πρόληψη καρδιαγγειακών συμβαμάτων, τα οποία πρόκειται να αντιμετωπιστούν επεμβατικά.","abstract_has_math":false,"creators":["Σπάρταλης Μιχαήλ","Michael Spartalis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:28:17Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1453060"],"render_values":[{"text":"uoadl:1453060","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1453060","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1453060","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1453060","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σπάρταλης Μιχαήλ","Michael Spartalis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1453060","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1453060"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η διπλή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή παραμένει ο ακρογωνιαίος λίθος της φαρμακευτικής αντιμετώπισης των ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο. Ο συνδυασμός της ασπιρίνης και του P2Y12 αναστολέα μειώνει τα ποσοστά θρόμβωσης του stent και των μείζονων καρδιαγγειακών συμβαμάτων στους ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο που αντιμετωπίζονται με αγγειοπλαστική. Παρ᾽ όλα αυτά οι ασθενείς παραμένουν σε αυξημένο κίνδυνο υποτροπής καρδιαγγειακών συμβαμάτων παρά την υπάρχουσα φαρμακευτική θεραπεία. Για αυτούς τους λόγους και λόγω της ποικίλης και καθυστερημένης αντιαιμοπεταλιακής δράσης της κλοπιδογρέλης, έχουν αναπτυχθεί νέοι αναστολείς P2Y12. Η πρασουγρέλη είναι ένα προφάρμακο που χρειάζεται βιολογική μετατροπή στους ενεργούς μεταβολίτες της. Είναι εκλεκτικός αναστολέας των υποδοχέων ADP με θεραπευτική ένδειξη τα οξέα στεφανιαία σύνδρομα. Η πρασουγρέλη έχει ταχύτερη έναρξη δράσης και παρέχει μεγαλύτερη αναστολή των αιμοπεταλίων σε σχέση με την κλοπιδογρέλη. Η μεγάλη, πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, διπλή τυφλή μελέτη TRITON TIMI 38 απέδειξε ότι η πρασουγρέλη είναι πιο αποτελεσματική από την κλοπιδογρέλη στη μείωση των πρωτογενών καταληκτικών σημείων (μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και καρδιαγγειακός θάνατος) στους ασθενείς με οξέα στεφανιαία επεισόδια. Η πρασουγρέλη μείωσε ακόμα και τη θνητότητα (ανεξαρτήτως αιτιολογίας) στη μελέτη αυτή. Το κλινικό όφελος της πρασουγρέλης φάνηκε στους ασθενείς που αντιμετωπίζονταν επεμβατικά. Ο κίνδυνος όμως μείζονων αιμορραγιών με την πρασουγρέλη (σχετιζόμενων και μη με CABG) είναι πολύ μεγαλύτερος σε σχέση με την κλοπιδογρέλη. Η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι παρά το μεγαλύτερο ποσοστό αιμορραγιών, το κλινικό όφελος από τη χρησιμοποίηση της πρασουγρέλης είναι μεγαλύτερο σε σχέση με την κλοπιδογρέλη. Οι μόνες κατηγορίες που δεν έχουν κλινικό όφελος είναι οι ασθενείς με ιστορικό αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου, παροδικού εγκεφαλικού επεισοδίου, ασθενείς >75 ετών και ασθενείς με βάρος <60 kg. H μελέτη TRILOGY ACS συνέκρινε την πρασουγρέλη και την κλοπιδογρέλη σε ασθενείς που αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά χωρίς να αναδείξει κάποια σαφή υπεροχή του ενός ή του άλλου φαρμάκου. Οι οδηγίες της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας παρουσιἀζουν αυτή τη στιγμή την πρασουγρέλη και την τικαγρελόρη ως τα αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα πρώτης γραμμής στην αντιμετώπιση των οξέων στεφανιαίων επεισοδίων (NSTE-ACS και STEMI). Οι οδηγίες αυτές βασίζονται σε μεγάλες τυχαιοποιημένες μελέτες που απέδειξαν το κλινικό όφελος των φαρμάκων αυτών σε σχέση με την κλοπιδογρέλη. Το 2009 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ο FDA ενέκριναν τη χρήση της πρασουγρέλης σε συνδυασμό με την ασπιρίνη για τη μείωση καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε ασθενείς με οξύ στεφανιαίο επεισόδιο που πρόκειται να αντιμετωπιστούν επεμβατικά (συμπεριλαμβανομένων και αυτών της θρόμβωσης του stent). H πρασουγρέλη αμφισβητείται πλέον από την τικαγρελόρη, ένα αναστολέα του υποδοχέα P2Y12 με διαφορετικές φαρμακοκινητικές και φαρμακοδυναμικές ιδιότητες. Η ανωτερότητα του ενός σε σχέση με το άλλο φάρμακο δεν έχει πλήρως αποσαφηνιστεί από τις έως τώρα δημοσιευμένες μελέτες. Περαιτέρω μακροπρόθεσμα δεδομένα για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της πρασουγρέλης είναι αναγκαία για να ξεκαθαρίσουν τον ακριβή ρόλο της πρασουγρέλης σε σχέση με τα άλλα αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα. Υπάρχουν ήδη τρέχουσες μελέτες προς αυτή την κατεύθυνση. Από την υπάρχουσα βιβλιογραφία συνάγεται το συμπέρασμα ότι η πρασουγρέλη αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο για την πρόληψη καρδιαγγειακών συμβαμάτων, τα οποία πρόκειται να αντιμετωπιστούν επεμβατικά.","Dual antiplatelet therapy remains the cornerstone of the medical management of patients with acute coronary syndrome (ACS). In ACS patients receiving a coronary stent, the combination of aspirin and a P2Y12 inhibitor reduces rates of stent thrombosis and major adverse cardiovascular events. However, patients with acute coronary syndrome still remain at risk of recurrent cardiovascular events despite the advance of medical therapy. Given the well‐known limitations of clopidogrel with variable antiplatelet effects and delayed onset of action, newer P2Y12 inhibitors have been developed. Prasugrel is a prodrug that requires biologic conversion to active metabolites. Prasugrel is a selective adenosine diphosphate (ADP) receptor antagonist indicated for use in patients with acute coronary syndromes (ACS). Prasugrel has a faster onset of action and provides greater inhibition of platelet aggregation than clopidogrel. in the large, randomized, double-blind, multicentre, TRITON TIMI 38 trial in adult patients with ACS, treatment with prasugrel was more effective than clopidogrel in reducing the incidence of the primary composite endpoint of non-fatal myocardial infarction, stroke, or cardiovascular (CV) death. Prasugrel also reduced all-cause mortality relative to clopidogrel. Benefit with prasugrel was seen in invasively managed patients. Prasugrel was generally well tolerated and was associated with an increased risk of major bleeding relative to clopidogrel. The risk of major bleeding with prasugrel (including bleeds related to CABG and non-CABG) was higher than with clopidogrel. After taking into account the higher bleeding rates, the net clinical benefit still favored prasugrel use compared with clopidogrel. However, patients with prior stroke or TIA, patients older than 75 years, and patients weighing <60 kg did not demonstrate a net clinical benefit with prasugrel use. The TRILOGY ACS trial found no benefit with prasugrel compared to clopidogrel in patients with medically treated ACS. Prasugrel and ticagrelor are now the recommended first-line agents in patients presenting with non-ST-segment elevation ACS and ST-segment elevation ACS, due to large-scale randomized trials that demonstrated net clinical benefit of these agents over clopidogrel, as stated in the European guidelines. In 2009, the European Commission and US Food and Drug Administration (FDA) approved the use of prasugrel in combination with aspirin for the reduction of thrombotic cardiovascular events (including stent thrombosis) in patients with acute coronary syndrome who are to be managed with PCI. Prasugrel is currently challenged by ticagrelor, a P2Y12 receptor antagonist with different pharmacokinetic/pharmacodynamic properties. The superiority of one drug to the other cannot be reliably estimated from the current trials. Further long-term and comparative efficacy and tolerability data are required to definitively position prasugrel with respect to other antiplatelet agents, including ticagrelor. Ongoing randomized and observational studies may help to provide valuable information on the safety and efficacy of these two drugs and their respective places with ACS patients. Current evidence indicates that prasugrel is a useful option for the prevention of thrombotic CV events in ACS patients managed invasively."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος της πρασουγρέλης στην αντιμετώπιση καρδιαγγειακών συμβαμάτων - Νεότερα δεδομένα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σπάρταλης Μιχαήλ","Michael Spartalis"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η διπλή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή παραμένει ο ακρογωνιαίος λίθος της φαρμακευτικής αντιμετώπισης των ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο. Ο συνδυασμός της ασπιρίνης και του P2Y12 αναστολέα μειώνει τα ποσοστά θρόμβωσης του stent και των μείζονων καρδιαγγειακών συμβαμάτων στους ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο που αντιμετωπίζονται με αγγειοπλαστική. Παρ᾽ όλα αυτά οι ασθενείς παραμένουν σε αυξημένο κίνδυνο υποτροπής καρδιαγγειακών συμβαμάτων παρά την υπάρχουσα φαρμακευτική θεραπεία. Για αυτούς τους λόγους και λόγω της ποικίλης και καθυστερημένης αντιαιμοπεταλιακής δράσης της κλοπιδογρέλης, έχουν αναπτυχθεί νέοι αναστολείς P2Y12. Η πρασουγρέλη είναι ένα προφάρμακο που χρειάζεται βιολογική μετατροπή στους ενεργούς μεταβολίτες της. Είναι εκλεκτικός αναστολέας των υποδοχέων ADP με θεραπευτική ένδειξη τα οξέα στεφανιαία σύνδρομα. Η πρασουγρέλη έχει ταχύτερη έναρξη δράσης και παρέχει μεγαλύτερη αναστολή των αιμοπεταλίων σε σχέση με την κλοπιδογρέλη. Η μεγάλη, πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, διπλή τυφλή μελέτη TRITON TIMI 38 απέδειξε ότι η πρασουγρέλη είναι πιο αποτελεσματική από την κλοπιδογρέλη στη μείωση των πρωτογενών καταληκτικών σημείων (μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και καρδιαγγειακός θάνατος) στους ασθενείς με οξέα στεφανιαία επεισόδια. Η πρασουγρέλη μείωσε ακόμα και τη θνητότητα (ανεξαρτήτως αιτιολογίας) στη μελέτη αυτή. Το κλινικό όφελος της πρασουγρέλης φάνηκε στους ασθενείς που αντιμετωπίζονταν επεμβατικά. Ο κίνδυνος όμως μείζονων αιμορραγιών με την πρασουγρέλη (σχετιζόμενων και μη με CABG) είναι πολύ μεγαλύτερος σε σχέση με την κλοπιδογρέλη. Η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι παρά το μεγαλύτερο ποσοστό αιμορραγιών, το κλινικό όφελος από τη χρησιμοποίηση της πρασουγρέλης είναι μεγαλύτερο σε σχέση με την κλοπιδογρέλη. Οι μόνες κατηγορίες που δεν έχουν κλινικό όφελος είναι οι ασθενείς με ιστορικό αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου, παροδικού εγκεφαλικού επεισοδίου, ασθενείς >75 ετών και ασθενείς με βάρος <60 kg. H μελέτη TRILOGY ACS συνέκρινε την πρασουγρέλη και την κλοπιδογρέλη σε ασθενείς που αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά χωρίς να αναδείξει κάποια σαφή υπεροχή του ενός ή του άλλου φαρμάκου. Οι οδηγίες της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας παρουσιἀζουν αυτή τη στιγμή την πρασουγρέλη και την τικαγρελόρη ως τα αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα πρώτης γραμμής στην αντιμετώπιση των οξέων στεφανιαίων επεισοδίων (NSTE-ACS και STEMI). Οι οδηγίες αυτές βασίζονται σε μεγάλες τυχαιοποιημένες μελέτες που απέδειξαν το κλινικό όφελος των φαρμάκων αυτών σε σχέση με την κλοπιδογρέλη. Το 2009 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ο FDA ενέκριναν τη χρήση της πρασουγρέλης σε συνδυασμό με την ασπιρίνη για τη μείωση καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε ασθενείς με οξύ στεφανιαίο επεισόδιο που πρόκειται να αντιμετωπιστούν επεμβατικά (συμπεριλαμβανομένων και αυτών της θρόμβωσης του stent). H πρασουγρέλη αμφισβητείται πλέον από την τικαγρελόρη, ένα αναστολέα του υποδοχέα P2Y12 με διαφορετικές φαρμακοκινητικές και φαρμακοδυναμικές ιδιότητες. Η ανωτερότητα του ενός σε σχέση με το άλλο φάρμακο δεν έχει πλήρως αποσαφηνιστεί από τις έως τώρα δημοσιευμένες μελέτες. Περαιτέρω μακροπρόθεσμα δεδομένα για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της πρασουγρέλης είναι αναγκαία για να ξεκαθαρίσουν τον ακριβή ρόλο της πρασουγρέλης σε σχέση με τα άλλα αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα. Υπάρχουν ήδη τρέχουσες μελέτες προς αυτή την κατεύθυνση. Από την υπάρχουσα βιβλιογραφία συνάγεται το συμπέρασμα ότι η πρασουγρέλη αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο για την πρόληψη καρδιαγγειακών συμβαμάτων, τα οποία πρόκειται να αντιμετωπιστούν επεμβατικά.","Dual antiplatelet therapy remains the cornerstone of the medical management of patients with acute coronary syndrome (ACS). In ACS patients receiving a coronary stent, the combination of aspirin and a P2Y12 inhibitor reduces rates of stent thrombosis and major adverse cardiovascular events. However, patients with acute coronary syndrome still remain at risk of recurrent cardiovascular events despite the advance of medical therapy. Given the well‐known limitations of clopidogrel with variable antiplatelet effects and delayed onset of action, newer P2Y12 inhibitors have been developed. Prasugrel is a prodrug that requires biologic conversion to active metabolites. Prasugrel is a selective adenosine diphosphate (ADP) receptor antagonist indicated for use in patients with acute coronary syndromes (ACS). Prasugrel has a faster onset of action and provides greater inhibition of platelet aggregation than clopidogrel. in the large, randomized, double-blind, multicentre, TRITON TIMI 38 trial in adult patients with ACS, treatment with prasugrel was more effective than clopidogrel in reducing the incidence of the primary composite endpoint of non-fatal myocardial infarction, stroke, or cardiovascular (CV) death. Prasugrel also reduced all-cause mortality relative to clopidogrel. Benefit with prasugrel was seen in invasively managed patients. Prasugrel was generally well tolerated and was associated with an increased risk of major bleeding relative to clopidogrel. The risk of major bleeding with prasugrel (including bleeds related to CABG and non-CABG) was higher than with clopidogrel. After taking into account the higher bleeding rates, the net clinical benefit still favored prasugrel use compared with clopidogrel. However, patients with prior stroke or TIA, patients older than 75 years, and patients weighing <60 kg did not demonstrate a net clinical benefit with prasugrel use. The TRILOGY ACS trial found no benefit with prasugrel compared to clopidogrel in patients with medically treated ACS. Prasugrel and ticagrelor are now the recommended first-line agents in patients presenting with non-ST-segment elevation ACS and ST-segment elevation ACS, due to large-scale randomized trials that demonstrated net clinical benefit of these agents over clopidogrel, as stated in the European guidelines. In 2009, the European Commission and US Food and Drug Administration (FDA) approved the use of prasugrel in combination with aspirin for the reduction of thrombotic cardiovascular events (including stent thrombosis) in patients with acute coronary syndrome who are to be managed with PCI. Prasugrel is currently challenged by ticagrelor, a P2Y12 receptor antagonist with different pharmacokinetic/pharmacodynamic properties. The superiority of one drug to the other cannot be reliably estimated from the current trials. Further long-term and comparative efficacy and tolerability data are required to definitively position prasugrel with respect to other antiplatelet agents, including ticagrelor. Ongoing randomized and observational studies may help to provide valuable information on the safety and efficacy of these two drugs and their respective places with ACS patients. Current evidence indicates that prasugrel is a useful option for the prevention of thrombotic CV events in ACS patients managed invasively."],"dc:identifier":["uoadl:1453060","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1453060"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος της πρασουγρέλης στην αντιμετώπιση καρδιαγγειακών συμβαμάτων - Νεότερα δεδομένα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:17Z"}