{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1453091"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1453091","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συσχέτιση των μοριακών αλλαγών στο δίκτυο κυτταρικής απόκρισης στις βλάβες του DNA με την εξέλιξη του καρκίνου και την επιτυχία της χημειοθεραπείας: Διερεύνηση σε ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα","abstract":"Σκοπός: Στην παρούσα έρευνα διερευνήθηκε η συσχέτιση των μοριακών αλλαγών που συμβαίνουν στο δίκτυο απόκρισης στη βλάβη του DNA, με τα στάδια εξέλιξης του πολλαπλούν μυελώματος (MGUS-SMM-ΠΜ) και με την επιτυχία ή μη της χημειοθεραπείας με μελφαλάνη. Επιπλέον, αξιολογήθηκε το κατά πόσο οι μετρήσεις που έχουν ληφθεί από τα λεμφοκύτταρα περιφερικού αίματος και τα πλασματοκύτταρα του μυελού των οστών συσχετίζονται και οδηγούν σε ισοδύναμα συμπεράσματα. Μέθοδοι: Για την μέτρηση των μοριακών αλλαγών αξιολογήθηκαν 12 παράμετροι, οι τιμές των οποίων είχαν ληφθεί από δυο ιστούς: τα λεμφοκύτταρα περιφερικού αίματος (PBMCs) και τα πλασματοκύτταρα του μυελού των οστών (BMPCs). Στη μελέτη συμμετείχαν 89 άτομα: 20 MGUS, 29 SMM, 15 ΠΜ και 25 υγιείς (μετρήσεις μόνο από το αίμα). Δημιουργήθηκαν σκορ απόκρισης στη βλάβη του DNA, τα οποία βασίστηκαν στα απλά αθροίσματα 1: των τυποποιημένων τιμών των 12 αρχικών παραμέτρων (score 1 & 2), 2: των δίτιμων μεταβλητών (score 3, 4 & 5), όπως αυτές ορίστηκαν από τα βέλτιστα σημεία διαχωρισμού της ανάλυσης ROC. Τέλος, αξιολογήθηκε η διακριτική ικανότητα των παραπάνω σκορ όσον αφορά στο διαχωρισμό των σταδίων της νόσου και την απόκριση ή μη των ασθενών στο χημειοθεραπευτικό σχήμα. Αποτελέσματα: Οι 12 παράμετροι μοριακών αλλαγών μεταβάλλονται σε σημαντικό βαθμό με την εξέλιξη της νόσου (MGUS->SMM->MM). Σημαντική διαφορά στις τιμές των 12 παραμέτρων παρατηρήθηκε μεταξύ ασθενών που ανταποκρίνονται και ασθενών που δεν ανταποκρίνονται στη χημειοθερεπεία με μελφαλάνη. Όσον αφορά στη κατεύθυνση της μεταβολής των 12 παραμέτρων, τα αποτελέσματα ήταν αντίστοιχα για τους δύο ιστούς (BMPCs-PBMCs). Για τις μετρήσεις των BMPCs το score 5, το οποίο βασίζεται και στις 12 παραμέτρους, φαίνεται να αποτελεί το βέλτιστο σκορ, τόσο για τη κατάταξη των ασθενών στα στάδια της νόσου, όσο και για την πρόβλεψη της επιτυχίας ή μη της χημειοθεραπείας (MGUS vs. SMM: τέλειος διαχωρισμός, SMM vs. MM: AUC=0.935, responders vs. non-responders: τέλειος διαχωρισμός). Το ίδιο σκορ διαχωρίζει τέλεια τους ασθενείς ως προς την απόκριση στη θεραπεία και για τις μετρήσεις των PBMCs. Για τις μετρήσεις των PBMCs, τα score 1 & score 3 που βασίζονται μόνο στις 9 παραμέτρους η μέση τιμή των οποίων αυξάνεται με την επιδείνωση της νόσου, φαίνεται να διαχωρίζουν καλύτερα τα στάδια της νόσου (score 1: Υγιείς vs. MGUS AUC=0.822, MGUS vs. SMM AUC=0.9207, SMM vs. MM AUC=0.8851 και score 3: Υγιείς vs. MGUS AUC=0.876, MGUS vs. SMM AUC=0.9155, SMM vs. MM AUC=0.8425). Η μεταβλητή RNA synthesis, στις μετρήσεις των PBMCs, φαίνεται να έχει ιδιαίτερα υψηλή διακριτική ικανότητα (Υγιείς vs. MGUS: AUC=0.990, MGUS vs. SMM: AUC=0.992, SMM vs. MM: τέλειος διαχωρισμός, responders vs. non-responders AUC=0.907). Συμπεράσματα: Ο βαθμός επιδιόρθωσης του DNA, όπως αυτός μετριέται στον εύκολα προσβάσιμο ιστό του αίματος, μπορεί να αποτελέσει έναν δείκτη της απόκρισης στη θεραπεία σε ατομικό επίπεδο. Ταυτόχρονα, οι τιμές των 12 παραμέτρων φαίνεται να είναι ενδεικτικές και του σταδίου της νόσου. Περαιτέρω διερεύνηση κρίνεται αναγκαία.","abstract_html":"Σκοπός: Στην παρούσα έρευνα διερευνήθηκε η συσχέτιση των μοριακών αλλαγών που συμβαίνουν στο δίκτυο απόκρισης στη βλάβη του DNA, με τα στάδια εξέλιξης του πολλαπλούν μυελώματος (MGUS-SMM-ΠΜ) και με την επιτυχία ή μη της χημειοθεραπείας με μελφαλάνη. Επιπλέον, αξιολογήθηκε το κατά πόσο οι μετρήσεις που έχουν ληφθεί από τα λεμφοκύτταρα περιφερικού αίματος και τα πλασματοκύτταρα του μυελού των οστών συσχετίζονται και οδηγούν σε ισοδύναμα συμπεράσματα. Μέθοδοι: Για την μέτρηση των μοριακών αλλαγών αξιολογήθηκαν 12 παράμετροι, οι τιμές των οποίων είχαν ληφθεί από δυο ιστούς: τα λεμφοκύτταρα περιφερικού αίματος (PBMCs) και τα πλασματοκύτταρα του μυελού των οστών (BMPCs). Στη μελέτη συμμετείχαν 89 άτομα: 20 MGUS, 29 SMM, 15 ΠΜ και 25 υγιείς (μετρήσεις μόνο από το αίμα). Δημιουργήθηκαν σκορ απόκρισης στη βλάβη του DNA, τα οποία βασίστηκαν στα απλά αθροίσματα 1: των τυποποιημένων τιμών των 12 αρχικών παραμέτρων (score 1 &amp; 2), 2: των δίτιμων μεταβλητών (score 3, 4 &amp; 5), όπως αυτές ορίστηκαν από τα βέλτιστα σημεία διαχωρισμού της ανάλυσης ROC. Τέλος, αξιολογήθηκε η διακριτική ικανότητα των παραπάνω σκορ όσον αφορά στο διαχωρισμό των σταδίων της νόσου και την απόκριση ή μη των ασθενών στο χημειοθεραπευτικό σχήμα. Αποτελέσματα: Οι 12 παράμετροι μοριακών αλλαγών μεταβάλλονται σε σημαντικό βαθμό με την εξέλιξη της νόσου (MGUS-&gt;SMM-&gt;MM). Σημαντική διαφορά στις τιμές των 12 παραμέτρων παρατηρήθηκε μεταξύ ασθενών που ανταποκρίνονται και ασθενών που δεν ανταποκρίνονται στη χημειοθερεπεία με μελφαλάνη. Όσον αφορά στη κατεύθυνση της μεταβολής των 12 παραμέτρων, τα αποτελέσματα ήταν αντίστοιχα για τους δύο ιστούς (BMPCs-PBMCs). Για τις μετρήσεις των BMPCs το score 5, το οποίο βασίζεται και στις 12 παραμέτρους, φαίνεται να αποτελεί το βέλτιστο σκορ, τόσο για τη κατάταξη των ασθενών στα στάδια της νόσου, όσο και για την πρόβλεψη της επιτυχίας ή μη της χημειοθεραπείας (MGUS vs. SMM: τέλειος διαχωρισμός, SMM vs. MM: AUC=0.935, responders vs. non-responders: τέλειος διαχωρισμός). Το ίδιο σκορ διαχωρίζει τέλεια τους ασθενείς ως προς την απόκριση στη θεραπεία και για τις μετρήσεις των PBMCs. Για τις μετρήσεις των PBMCs, τα score 1 &amp; score 3 που βασίζονται μόνο στις 9 παραμέτρους η μέση τιμή των οποίων αυξάνεται με την επιδείνωση της νόσου, φαίνεται να διαχωρίζουν καλύτερα τα στάδια της νόσου (score 1: Υγιείς vs. MGUS AUC=0.822, MGUS vs. SMM AUC=0.9207, SMM vs. MM AUC=0.8851 και score 3: Υγιείς vs. MGUS AUC=0.876, MGUS vs. SMM AUC=0.9155, SMM vs. MM AUC=0.8425). Η μεταβλητή RNA synthesis, στις μετρήσεις των PBMCs, φαίνεται να έχει ιδιαίτερα υψηλή διακριτική ικανότητα (Υγιείς vs. MGUS: AUC=0.990, MGUS vs. SMM: AUC=0.992, SMM vs. MM: τέλειος διαχωρισμός, responders vs. non-responders AUC=0.907). Συμπεράσματα: Ο βαθμός επιδιόρθωσης του DNA, όπως αυτός μετριέται στον εύκολα προσβάσιμο ιστό του αίματος, μπορεί να αποτελέσει έναν δείκτη της απόκρισης στη θεραπεία σε ατομικό επίπεδο. Ταυτόχρονα, οι τιμές των 12 παραμέτρων φαίνεται να είναι ενδεικτικές και του σταδίου της νόσου. Περαιτέρω διερεύνηση κρίνεται αναγκαία.","abstract_has_math":false,"creators":["Μανούσου Κυριακή","Manousou Kyriaki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:28:17Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1453091"],"render_values":[{"text":"uoadl:1453091","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1453091","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1453091","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1453091","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μανούσου Κυριακή","Manousou Kyriaki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1453091","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1453091"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Στην παρούσα έρευνα διερευνήθηκε η συσχέτιση των μοριακών αλλαγών που συμβαίνουν στο δίκτυο απόκρισης στη βλάβη του DNA, με τα στάδια εξέλιξης του πολλαπλούν μυελώματος (MGUS-SMM-ΠΜ) και με την επιτυχία ή μη της χημειοθεραπείας με μελφαλάνη. Επιπλέον, αξιολογήθηκε το κατά πόσο οι μετρήσεις που έχουν ληφθεί από τα λεμφοκύτταρα περιφερικού αίματος και τα πλασματοκύτταρα του μυελού των οστών συσχετίζονται και οδηγούν σε ισοδύναμα συμπεράσματα. Μέθοδοι: Για την μέτρηση των μοριακών αλλαγών αξιολογήθηκαν 12 παράμετροι, οι τιμές των οποίων είχαν ληφθεί από δυο ιστούς: τα λεμφοκύτταρα περιφερικού αίματος (PBMCs) και τα πλασματοκύτταρα του μυελού των οστών (BMPCs). Στη μελέτη συμμετείχαν 89 άτομα: 20 MGUS, 29 SMM, 15 ΠΜ και 25 υγιείς (μετρήσεις μόνο από το αίμα). Δημιουργήθηκαν σκορ απόκρισης στη βλάβη του DNA, τα οποία βασίστηκαν στα απλά αθροίσματα 1: των τυποποιημένων τιμών των 12 αρχικών παραμέτρων (score 1 & 2), 2: των δίτιμων μεταβλητών (score 3, 4 & 5), όπως αυτές ορίστηκαν από τα βέλτιστα σημεία διαχωρισμού της ανάλυσης ROC. Τέλος, αξιολογήθηκε η διακριτική ικανότητα των παραπάνω σκορ όσον αφορά στο διαχωρισμό των σταδίων της νόσου και την απόκριση ή μη των ασθενών στο χημειοθεραπευτικό σχήμα. Αποτελέσματα: Οι 12 παράμετροι μοριακών αλλαγών μεταβάλλονται σε σημαντικό βαθμό με την εξέλιξη της νόσου (MGUS->SMM->MM). Σημαντική διαφορά στις τιμές των 12 παραμέτρων παρατηρήθηκε μεταξύ ασθενών που ανταποκρίνονται και ασθενών που δεν ανταποκρίνονται στη χημειοθερεπεία με μελφαλάνη. Όσον αφορά στη κατεύθυνση της μεταβολής των 12 παραμέτρων, τα αποτελέσματα ήταν αντίστοιχα για τους δύο ιστούς (BMPCs-PBMCs). Για τις μετρήσεις των BMPCs το score 5, το οποίο βασίζεται και στις 12 παραμέτρους, φαίνεται να αποτελεί το βέλτιστο σκορ, τόσο για τη κατάταξη των ασθενών στα στάδια της νόσου, όσο και για την πρόβλεψη της επιτυχίας ή μη της χημειοθεραπείας (MGUS vs. SMM: τέλειος διαχωρισμός, SMM vs. MM: AUC=0.935, responders vs. non-responders: τέλειος διαχωρισμός). Το ίδιο σκορ διαχωρίζει τέλεια τους ασθενείς ως προς την απόκριση στη θεραπεία και για τις μετρήσεις των PBMCs. Για τις μετρήσεις των PBMCs, τα score 1 & score 3 που βασίζονται μόνο στις 9 παραμέτρους η μέση τιμή των οποίων αυξάνεται με την επιδείνωση της νόσου, φαίνεται να διαχωρίζουν καλύτερα τα στάδια της νόσου (score 1: Υγιείς vs. MGUS AUC=0.822, MGUS vs. SMM AUC=0.9207, SMM vs. MM AUC=0.8851 και score 3: Υγιείς vs. MGUS AUC=0.876, MGUS vs. SMM AUC=0.9155, SMM vs. MM AUC=0.8425). Η μεταβλητή RNA synthesis, στις μετρήσεις των PBMCs, φαίνεται να έχει ιδιαίτερα υψηλή διακριτική ικανότητα (Υγιείς vs. MGUS: AUC=0.990, MGUS vs. SMM: AUC=0.992, SMM vs. MM: τέλειος διαχωρισμός, responders vs. non-responders AUC=0.907). Συμπεράσματα: Ο βαθμός επιδιόρθωσης του DNA, όπως αυτός μετριέται στον εύκολα προσβάσιμο ιστό του αίματος, μπορεί να αποτελέσει έναν δείκτη της απόκρισης στη θεραπεία σε ατομικό επίπεδο. Ταυτόχρονα, οι τιμές των 12 παραμέτρων φαίνεται να είναι ενδεικτικές και του σταδίου της νόσου. Περαιτέρω διερεύνηση κρίνεται αναγκαία.","Background: We studied the molecular changes that occur in the DNA damage response system (DDR) and their possible association with the stages of Multiple Myeloma (MGUS-SMM-MM) and patients’ response to melphalan treatment. Additionally, it was assessed whether the measurements taken from two tissues (peripheral blood lymphocytes and bone marrow plasma cells) are correlated and lead to equivalent conclusions. Methods: Molecular changes were evaluated using 12 parameters measured in two tissues: peripheral blood lymphocytes (PBMCs) and bone marrow plasma cells (BMPCs). In total, 89 subjects were included in the present study: 20 MGUS, 29 SMM, 15 MM and 25 healthy (only PBMCs measurements). Next, five scores measuring DNA damage response were calculated based on simple sums of 1) the standardized values of the 12 initially measured parameters (scores 1 & 2) and 2) the binary variables (score 3, 4 & 5), as defined by calculating the optimal cut-off values using ROC curve analysis. Finally, the discriminant ability of the above scores with respect to disease stages and patients’ response to treatment was evaluated. Results: The values of all 12 parameters varied significantly with disease progression (MGUS->SMM->MM). Significant difference in these parameters between responders and non-responders to melphalan treatment was observed. Regarding the direction of variation, the results were similar using either BMPCs or PBMCs measurments. Regarding their discriminant ability, for the BMPCs measurements, score 5 which was based on all 12 parameters seems to be the optimal score in classifiying patients to the disease stages and to responders/non-responders to chemotherapy (MGUS vs. SMM: perfect prediction, SMM vs. MM: AUC=0.935, responders vs. non-responders: perfect prediction). This score seems to also perfectly discriminate between responders and non-responders for the PBMCs measurements. For the PBMCs measurements, scores 1 and score 3 which were calculated using only the 9 parameters with increasing mean value with disease progression, seems to best differentiate among disease stages (score 1: Healthy vs. MGUS AUC=0.822, MGUS vs. SMM AUC=0.9207, SMM vs. MM AUC=0.8851 and score 3: Healthy vs. MGUS AUC=0.876, MGUS vs. SMM AUC=0.9155, SMM vs. MM AUC=0.8425). Variable RNA synthesis seems to have a particularly high discriminant ability in PBMCs (Healthy vs. MGUS: AUC=0.990, MGUS vs. SMM: AUC=0.992, SMM vs. MM: perfect prediction, responders vs. non-responders AUC=0.907). Conclusions: The DNA repair rate, as measured in the easily accessible blood tissue, can be indicative of patients’ response to therapy at an individual level. Meanwhile, the 12 parameters seem to also be indicative of MM stage. Further investigation is deemed necessary."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συσχέτιση των μοριακών αλλαγών στο δίκτυο κυτταρικής απόκρισης στις βλάβες του DNA με την εξέλιξη του καρκίνου και την επιτυχία της χημειοθεραπείας: Διερεύνηση σε ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μανούσου Κυριακή","Manousou Kyriaki"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Σκοπός: Στην παρούσα έρευνα διερευνήθηκε η συσχέτιση των μοριακών αλλαγών που συμβαίνουν στο δίκτυο απόκρισης στη βλάβη του DNA, με τα στάδια εξέλιξης του πολλαπλούν μυελώματος (MGUS-SMM-ΠΜ) και με την επιτυχία ή μη της χημειοθεραπείας με μελφαλάνη. Επιπλέον, αξιολογήθηκε το κατά πόσο οι μετρήσεις που έχουν ληφθεί από τα λεμφοκύτταρα περιφερικού αίματος και τα πλασματοκύτταρα του μυελού των οστών συσχετίζονται και οδηγούν σε ισοδύναμα συμπεράσματα. Μέθοδοι: Για την μέτρηση των μοριακών αλλαγών αξιολογήθηκαν 12 παράμετροι, οι τιμές των οποίων είχαν ληφθεί από δυο ιστούς: τα λεμφοκύτταρα περιφερικού αίματος (PBMCs) και τα πλασματοκύτταρα του μυελού των οστών (BMPCs). Στη μελέτη συμμετείχαν 89 άτομα: 20 MGUS, 29 SMM, 15 ΠΜ και 25 υγιείς (μετρήσεις μόνο από το αίμα). Δημιουργήθηκαν σκορ απόκρισης στη βλάβη του DNA, τα οποία βασίστηκαν στα απλά αθροίσματα 1: των τυποποιημένων τιμών των 12 αρχικών παραμέτρων (score 1 & 2), 2: των δίτιμων μεταβλητών (score 3, 4 & 5), όπως αυτές ορίστηκαν από τα βέλτιστα σημεία διαχωρισμού της ανάλυσης ROC. Τέλος, αξιολογήθηκε η διακριτική ικανότητα των παραπάνω σκορ όσον αφορά στο διαχωρισμό των σταδίων της νόσου και την απόκριση ή μη των ασθενών στο χημειοθεραπευτικό σχήμα. Αποτελέσματα: Οι 12 παράμετροι μοριακών αλλαγών μεταβάλλονται σε σημαντικό βαθμό με την εξέλιξη της νόσου (MGUS->SMM->MM). Σημαντική διαφορά στις τιμές των 12 παραμέτρων παρατηρήθηκε μεταξύ ασθενών που ανταποκρίνονται και ασθενών που δεν ανταποκρίνονται στη χημειοθερεπεία με μελφαλάνη. Όσον αφορά στη κατεύθυνση της μεταβολής των 12 παραμέτρων, τα αποτελέσματα ήταν αντίστοιχα για τους δύο ιστούς (BMPCs-PBMCs). Για τις μετρήσεις των BMPCs το score 5, το οποίο βασίζεται και στις 12 παραμέτρους, φαίνεται να αποτελεί το βέλτιστο σκορ, τόσο για τη κατάταξη των ασθενών στα στάδια της νόσου, όσο και για την πρόβλεψη της επιτυχίας ή μη της χημειοθεραπείας (MGUS vs. SMM: τέλειος διαχωρισμός, SMM vs. MM: AUC=0.935, responders vs. non-responders: τέλειος διαχωρισμός). Το ίδιο σκορ διαχωρίζει τέλεια τους ασθενείς ως προς την απόκριση στη θεραπεία και για τις μετρήσεις των PBMCs. Για τις μετρήσεις των PBMCs, τα score 1 & score 3 που βασίζονται μόνο στις 9 παραμέτρους η μέση τιμή των οποίων αυξάνεται με την επιδείνωση της νόσου, φαίνεται να διαχωρίζουν καλύτερα τα στάδια της νόσου (score 1: Υγιείς vs. MGUS AUC=0.822, MGUS vs. SMM AUC=0.9207, SMM vs. MM AUC=0.8851 και score 3: Υγιείς vs. MGUS AUC=0.876, MGUS vs. SMM AUC=0.9155, SMM vs. MM AUC=0.8425). Η μεταβλητή RNA synthesis, στις μετρήσεις των PBMCs, φαίνεται να έχει ιδιαίτερα υψηλή διακριτική ικανότητα (Υγιείς vs. MGUS: AUC=0.990, MGUS vs. SMM: AUC=0.992, SMM vs. MM: τέλειος διαχωρισμός, responders vs. non-responders AUC=0.907). Συμπεράσματα: Ο βαθμός επιδιόρθωσης του DNA, όπως αυτός μετριέται στον εύκολα προσβάσιμο ιστό του αίματος, μπορεί να αποτελέσει έναν δείκτη της απόκρισης στη θεραπεία σε ατομικό επίπεδο. Ταυτόχρονα, οι τιμές των 12 παραμέτρων φαίνεται να είναι ενδεικτικές και του σταδίου της νόσου. Περαιτέρω διερεύνηση κρίνεται αναγκαία.","Background: We studied the molecular changes that occur in the DNA damage response system (DDR) and their possible association with the stages of Multiple Myeloma (MGUS-SMM-MM) and patients’ response to melphalan treatment. Additionally, it was assessed whether the measurements taken from two tissues (peripheral blood lymphocytes and bone marrow plasma cells) are correlated and lead to equivalent conclusions. Methods: Molecular changes were evaluated using 12 parameters measured in two tissues: peripheral blood lymphocytes (PBMCs) and bone marrow plasma cells (BMPCs). In total, 89 subjects were included in the present study: 20 MGUS, 29 SMM, 15 MM and 25 healthy (only PBMCs measurements). Next, five scores measuring DNA damage response were calculated based on simple sums of 1) the standardized values of the 12 initially measured parameters (scores 1 & 2) and 2) the binary variables (score 3, 4 & 5), as defined by calculating the optimal cut-off values using ROC curve analysis. Finally, the discriminant ability of the above scores with respect to disease stages and patients’ response to treatment was evaluated. Results: The values of all 12 parameters varied significantly with disease progression (MGUS->SMM->MM). Significant difference in these parameters between responders and non-responders to melphalan treatment was observed. Regarding the direction of variation, the results were similar using either BMPCs or PBMCs measurments. Regarding their discriminant ability, for the BMPCs measurements, score 5 which was based on all 12 parameters seems to be the optimal score in classifiying patients to the disease stages and to responders/non-responders to chemotherapy (MGUS vs. SMM: perfect prediction, SMM vs. MM: AUC=0.935, responders vs. non-responders: perfect prediction). This score seems to also perfectly discriminate between responders and non-responders for the PBMCs measurements. For the PBMCs measurements, scores 1 and score 3 which were calculated using only the 9 parameters with increasing mean value with disease progression, seems to best differentiate among disease stages (score 1: Healthy vs. MGUS AUC=0.822, MGUS vs. SMM AUC=0.9207, SMM vs. MM AUC=0.8851 and score 3: Healthy vs. MGUS AUC=0.876, MGUS vs. SMM AUC=0.9155, SMM vs. MM AUC=0.8425). Variable RNA synthesis seems to have a particularly high discriminant ability in PBMCs (Healthy vs. MGUS: AUC=0.990, MGUS vs. SMM: AUC=0.992, SMM vs. MM: perfect prediction, responders vs. non-responders AUC=0.907). Conclusions: The DNA repair rate, as measured in the easily accessible blood tissue, can be indicative of patients’ response to therapy at an individual level. Meanwhile, the 12 parameters seem to also be indicative of MM stage. Further investigation is deemed necessary."],"dc:identifier":["uoadl:1453091","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1453091"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συσχέτιση των μοριακών αλλαγών στο δίκτυο κυτταρικής απόκρισης στις βλάβες του DNA με την εξέλιξη του καρκίνου και την επιτυχία της χημειοθεραπείας: Διερεύνηση σε ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:17Z"}