{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1453119"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1453119","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"To Μέγαρο των Παιδιών: Μια εθνογραφική προσέγγιση των κυριακάτικων εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Συλλόγου οι Φίλοι της Μουσικής στην Ελλάδα της κρίσης","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά μια σειρά κυριακάτικων εκπαιδευτικών παραστάσεων και προγραμμάτων για παιδιά του Συλλόγου οι Φίλοι της Μουσικής, καθώς επίσης και τη σχέση τους με το κοινωνικοπολιτισμικό γίγνεσθαι της ελληνικής κρίσης. Τα πρωινά της Κυριακής ο θεσμός του ΣΦΜ θέτει σε πρώτο πλάνο την παιδική ηλικία και την προσκαλεί να αποθησαυρίσει μουσικά ακούσματα και πληροφορίες αλλά και να συγκροτήσει μια πολιτισμική ταυτότητα μέσω της συμμετοχής σε ένα σταθερό και καθιερωμένο κύκλο παραστάσεων κομμένων και ραμμένων στα μέτρα της. Τοποθετώντας αυτή την εκπαιδευτική προσπάθεια στο κοινωνικό και πολιτισμικό της πλαίσιο, τα ζητήματα που προκύπτουν και που χρήζουν ενδελεχούς διερεύνησης είναι πολλά. Η ελληνική κοινωνία το 2017 αναθρέφει τα παιδιά της πάνω σε ένα υπόστρωμα ηθικής απογοήτευσης που θυμίζει λεπτή επιφάνεια πάγου έτοιμη να σπάσει. Το νέο τοπίο, όπως διαμορφώνεται, δεν αφήνει πολλά περιθώρια για πολιτισμικές πρωτοβουλίες, πολλώ δε ήττον στο χώρο της έντεχνης δυτικής μουσικής, ένα ιδίωμα ταυτισμένο με την αστική τάξη και την κουλτούρα της ελίτ. Στην αντίπερα όχθη, οι απόπειρες ανασύστασης και επανεφεύρεσης του πολιτισμού σε δύσκολους καιρούς από θεσμούς όπως ο Σύλλογος Φίλοι της Μουσικής στοιχειοθετεί, αν μη τι άλλο, μια ελκυστική αντίφαση. Κάθε κίνηση και συνέργεια προς την κατεύθυνση της πνευματικής καλλιέργειας των νέων, ερχόμενη αντιμέτωπη με τη δυστοπία της ελληνικής κρίσης δοκιμάζεται από τη μοίρα της: ή θα νικήσει τις δυσκολίες και θα ατσαλώσει τη δυναμική της ή θα καταδικαστεί σε αποτυχία. Οι εκπαιδευτικές προτάσεις του ΣΦΜ σήμερα φέρουν αυτήν ακριβώς την απόχρωση της επιμονής και της ανθεκτικότητας απολύτως αναγκαίας ως μηχανισμού αυτοσυντήρησης.Τα Κυριακάτικα Πρωινά επιβιώνουν σε σκοτεινούς καιρούς και διακονούν τη μουσική και τις ευεργετικές της επιδράσεις στο νεανικό κοινό διαχωρίζοντας κατά το δυνατόν με ταχυδακτυλουργικές κινήσεις τη θέση τους από το κλίμα πεσιμισμού και την παρακμή της ελληνικής κοινωνίας. Από μεθοδολογικής απόψεως, η συγκεκριμένη μελέτη περίπτωσης οίκοι στηρίχθηκε στην επιτόπια έρευνα μιας σειράς εκδηλώσεων από τον Οκτώβριο του 2016 έως τον Ιανουάριο του 2017. Ο συνδυασμός της συμμετοχικής παρατήρησης μεμονωμένων παραστάσεων, των σημειώσεων πεδίου αλλά και των ανοιχτών ημι-δομημένων συνεντεύξεων τόσο από τους φορείς διοργάνωσης όσο και από ορισμένα μέλη του κοινού αποτυπώνει τις πολλαπλές διαστάσεις ενός πολύχρονου πολιτισμικού εγχειρήματος που ακροβατεί αριστοτεχνικά μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας στην Ελλάδα της κρίσης.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά μια σειρά κυριακάτικων εκπαιδευτικών παραστάσεων και προγραμμάτων για παιδιά του Συλλόγου οι Φίλοι της Μουσικής, καθώς επίσης και τη σχέση τους με το κοινωνικοπολιτισμικό γίγνεσθαι της ελληνικής κρίσης. Τα πρωινά της Κυριακής ο θεσμός του ΣΦΜ θέτει σε πρώτο πλάνο την παιδική ηλικία και την προσκαλεί να αποθησαυρίσει μουσικά ακούσματα και πληροφορίες αλλά και να συγκροτήσει μια πολιτισμική ταυτότητα μέσω της συμμετοχής σε ένα σταθερό και καθιερωμένο κύκλο παραστάσεων κομμένων και ραμμένων στα μέτρα της. Τοποθετώντας αυτή την εκπαιδευτική προσπάθεια στο κοινωνικό και πολιτισμικό της πλαίσιο, τα ζητήματα που προκύπτουν και που χρήζουν ενδελεχούς διερεύνησης είναι πολλά. Η ελληνική κοινωνία το 2017 αναθρέφει τα παιδιά της πάνω σε ένα υπόστρωμα ηθικής απογοήτευσης που θυμίζει λεπτή επιφάνεια πάγου έτοιμη να σπάσει. Το νέο τοπίο, όπως διαμορφώνεται, δεν αφήνει πολλά περιθώρια για πολιτισμικές πρωτοβουλίες, πολλώ δε ήττον στο χώρο της έντεχνης δυτικής μουσικής, ένα ιδίωμα ταυτισμένο με την αστική τάξη και την κουλτούρα της ελίτ. Στην αντίπερα όχθη, οι απόπειρες ανασύστασης και επανεφεύρεσης του πολιτισμού σε δύσκολους καιρούς από θεσμούς όπως ο Σύλλογος Φίλοι της Μουσικής στοιχειοθετεί, αν μη τι άλλο, μια ελκυστική αντίφαση. Κάθε κίνηση και συνέργεια προς την κατεύθυνση της πνευματικής καλλιέργειας των νέων, ερχόμενη αντιμέτωπη με τη δυστοπία της ελληνικής κρίσης δοκιμάζεται από τη μοίρα της: ή θα νικήσει τις δυσκολίες και θα ατσαλώσει τη δυναμική της ή θα καταδικαστεί σε αποτυχία. Οι εκπαιδευτικές προτάσεις του ΣΦΜ σήμερα φέρουν αυτήν ακριβώς την απόχρωση της επιμονής και της ανθεκτικότητας απολύτως αναγκαίας ως μηχανισμού αυτοσυντήρησης.Τα Κυριακάτικα Πρωινά επιβιώνουν σε σκοτεινούς καιρούς και διακονούν τη μουσική και τις ευεργετικές της επιδράσεις στο νεανικό κοινό διαχωρίζοντας κατά το δυνατόν με ταχυδακτυλουργικές κινήσεις τη θέση τους από το κλίμα πεσιμισμού και την παρακμή της ελληνικής κοινωνίας. Από μεθοδολογικής απόψεως, η συγκεκριμένη μελέτη περίπτωσης οίκοι στηρίχθηκε στην επιτόπια έρευνα μιας σειράς εκδηλώσεων από τον Οκτώβριο του 2016 έως τον Ιανουάριο του 2017. Ο συνδυασμός της συμμετοχικής παρατήρησης μεμονωμένων παραστάσεων, των σημειώσεων πεδίου αλλά και των ανοιχτών ημι-δομημένων συνεντεύξεων τόσο από τους φορείς διοργάνωσης όσο και από ορισμένα μέλη του κοινού αποτυπώνει τις πολλαπλές διαστάσεις ενός πολύχρονου πολιτισμικού εγχειρήματος που ακροβατεί αριστοτεχνικά μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας στην Ελλάδα της κρίσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Λίβα Μαργαρίτα","Liva Margarita"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:28:17Z","subjects":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1453119"],"render_values":[{"text":"uoadl:1453119","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1453119","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1453119","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1453119","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λίβα Μαργαρίτα","Liva Margarita"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1453119","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1453119"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά μια σειρά κυριακάτικων εκπαιδευτικών παραστάσεων και προγραμμάτων για παιδιά του Συλλόγου οι Φίλοι της Μουσικής, καθώς επίσης και τη σχέση τους με το κοινωνικοπολιτισμικό γίγνεσθαι της ελληνικής κρίσης. Τα πρωινά της Κυριακής ο θεσμός του ΣΦΜ θέτει σε πρώτο πλάνο την παιδική ηλικία και την προσκαλεί να αποθησαυρίσει μουσικά ακούσματα και πληροφορίες αλλά και να συγκροτήσει μια πολιτισμική ταυτότητα μέσω της συμμετοχής σε ένα σταθερό και καθιερωμένο κύκλο παραστάσεων κομμένων και ραμμένων στα μέτρα της. Τοποθετώντας αυτή την εκπαιδευτική προσπάθεια στο κοινωνικό και πολιτισμικό της πλαίσιο, τα ζητήματα που προκύπτουν και που χρήζουν ενδελεχούς διερεύνησης είναι πολλά. Η ελληνική κοινωνία το 2017 αναθρέφει τα παιδιά της πάνω σε ένα υπόστρωμα ηθικής απογοήτευσης που θυμίζει λεπτή επιφάνεια πάγου έτοιμη να σπάσει. Το νέο τοπίο, όπως διαμορφώνεται, δεν αφήνει πολλά περιθώρια για πολιτισμικές πρωτοβουλίες, πολλώ δε ήττον στο χώρο της έντεχνης δυτικής μουσικής, ένα ιδίωμα ταυτισμένο με την αστική τάξη και την κουλτούρα της ελίτ. Στην αντίπερα όχθη, οι απόπειρες ανασύστασης και επανεφεύρεσης του πολιτισμού σε δύσκολους καιρούς από θεσμούς όπως ο Σύλλογος Φίλοι της Μουσικής στοιχειοθετεί, αν μη τι άλλο, μια ελκυστική αντίφαση. Κάθε κίνηση και συνέργεια προς την κατεύθυνση της πνευματικής καλλιέργειας των νέων, ερχόμενη αντιμέτωπη με τη δυστοπία της ελληνικής κρίσης δοκιμάζεται από τη μοίρα της: ή θα νικήσει τις δυσκολίες και θα ατσαλώσει τη δυναμική της ή θα καταδικαστεί σε αποτυχία. Οι εκπαιδευτικές προτάσεις του ΣΦΜ σήμερα φέρουν αυτήν ακριβώς την απόχρωση της επιμονής και της ανθεκτικότητας απολύτως αναγκαίας ως μηχανισμού αυτοσυντήρησης.Τα Κυριακάτικα Πρωινά επιβιώνουν σε σκοτεινούς καιρούς και διακονούν τη μουσική και τις ευεργετικές της επιδράσεις στο νεανικό κοινό διαχωρίζοντας κατά το δυνατόν με ταχυδακτυλουργικές κινήσεις τη θέση τους από το κλίμα πεσιμισμού και την παρακμή της ελληνικής κοινωνίας. Από μεθοδολογικής απόψεως, η συγκεκριμένη μελέτη περίπτωσης οίκοι στηρίχθηκε στην επιτόπια έρευνα μιας σειράς εκδηλώσεων από τον Οκτώβριο του 2016 έως τον Ιανουάριο του 2017. Ο συνδυασμός της συμμετοχικής παρατήρησης μεμονωμένων παραστάσεων, των σημειώσεων πεδίου αλλά και των ανοιχτών ημι-δομημένων συνεντεύξεων τόσο από τους φορείς διοργάνωσης όσο και από ορισμένα μέλη του κοινού αποτυπώνει τις πολλαπλές διαστάσεις ενός πολύχρονου πολιτισμικού εγχειρήματος που ακροβατεί αριστοτεχνικά μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας στην Ελλάδα της κρίσης.","The present essay explores a series of Sunday educational programs and performances of the Friends of Music Society as well as their relationship with the social, cultural and political background of the greek crisis. On Sunday mornings FMS propounds children and invites them to absorb musical sounds and information in addition to constructing a cultural identity through the participation in a solid series of musical events perfectly suited for them. The context of those programs -a country deeply immersed in an economic and political crisis- raises a variety of issues, questions and problems to be addressed. The current Greek society lives on a substrate of ethical disillusionment that resembles a thin surface of ice ready to crack. The new landscape does not leave much space for any sort of cultural initiative, much less for the field of Western Art music, an idiom directly related to the bourgeoise and the cultural elite. On the other hand, the attempts of reconstitution and reinvention of culture by organizations such as FMS compose an engaging contradiction. Each move and synergy towards the reinforcement of cultural innovation is being tested by its fate on the grounds of greek social and political decline; it will either steel its dynamic or be condemned to failure. The educational suggestions of FMS are endowed with the hue of persistence and resilience, an absolute necessity as a self-preservation mechanism. As to methodology, the case study is based on the field research of certain musical performances and programs that took place from October 2016 until January 2017 at the Megaron Concert Hall. The combination of participant observation, field notes and interviews from both organizational operators and participants imprints the multiple dimensions of a long-held cultural venture oscillating between survival and decay during one of the darkest chapters of the modern greek History."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["To Μέγαρο των Παιδιών: Μια εθνογραφική προσέγγιση των κυριακάτικων εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Συλλόγου οι Φίλοι της Μουσικής στην Ελλάδα της κρίσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λίβα Μαργαρίτα","Liva Margarita"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά μια σειρά κυριακάτικων εκπαιδευτικών παραστάσεων και προγραμμάτων για παιδιά του Συλλόγου οι Φίλοι της Μουσικής, καθώς επίσης και τη σχέση τους με το κοινωνικοπολιτισμικό γίγνεσθαι της ελληνικής κρίσης. Τα πρωινά της Κυριακής ο θεσμός του ΣΦΜ θέτει σε πρώτο πλάνο την παιδική ηλικία και την προσκαλεί να αποθησαυρίσει μουσικά ακούσματα και πληροφορίες αλλά και να συγκροτήσει μια πολιτισμική ταυτότητα μέσω της συμμετοχής σε ένα σταθερό και καθιερωμένο κύκλο παραστάσεων κομμένων και ραμμένων στα μέτρα της. Τοποθετώντας αυτή την εκπαιδευτική προσπάθεια στο κοινωνικό και πολιτισμικό της πλαίσιο, τα ζητήματα που προκύπτουν και που χρήζουν ενδελεχούς διερεύνησης είναι πολλά. Η ελληνική κοινωνία το 2017 αναθρέφει τα παιδιά της πάνω σε ένα υπόστρωμα ηθικής απογοήτευσης που θυμίζει λεπτή επιφάνεια πάγου έτοιμη να σπάσει. Το νέο τοπίο, όπως διαμορφώνεται, δεν αφήνει πολλά περιθώρια για πολιτισμικές πρωτοβουλίες, πολλώ δε ήττον στο χώρο της έντεχνης δυτικής μουσικής, ένα ιδίωμα ταυτισμένο με την αστική τάξη και την κουλτούρα της ελίτ. Στην αντίπερα όχθη, οι απόπειρες ανασύστασης και επανεφεύρεσης του πολιτισμού σε δύσκολους καιρούς από θεσμούς όπως ο Σύλλογος Φίλοι της Μουσικής στοιχειοθετεί, αν μη τι άλλο, μια ελκυστική αντίφαση. Κάθε κίνηση και συνέργεια προς την κατεύθυνση της πνευματικής καλλιέργειας των νέων, ερχόμενη αντιμέτωπη με τη δυστοπία της ελληνικής κρίσης δοκιμάζεται από τη μοίρα της: ή θα νικήσει τις δυσκολίες και θα ατσαλώσει τη δυναμική της ή θα καταδικαστεί σε αποτυχία. Οι εκπαιδευτικές προτάσεις του ΣΦΜ σήμερα φέρουν αυτήν ακριβώς την απόχρωση της επιμονής και της ανθεκτικότητας απολύτως αναγκαίας ως μηχανισμού αυτοσυντήρησης.Τα Κυριακάτικα Πρωινά επιβιώνουν σε σκοτεινούς καιρούς και διακονούν τη μουσική και τις ευεργετικές της επιδράσεις στο νεανικό κοινό διαχωρίζοντας κατά το δυνατόν με ταχυδακτυλουργικές κινήσεις τη θέση τους από το κλίμα πεσιμισμού και την παρακμή της ελληνικής κοινωνίας. Από μεθοδολογικής απόψεως, η συγκεκριμένη μελέτη περίπτωσης οίκοι στηρίχθηκε στην επιτόπια έρευνα μιας σειράς εκδηλώσεων από τον Οκτώβριο του 2016 έως τον Ιανουάριο του 2017. Ο συνδυασμός της συμμετοχικής παρατήρησης μεμονωμένων παραστάσεων, των σημειώσεων πεδίου αλλά και των ανοιχτών ημι-δομημένων συνεντεύξεων τόσο από τους φορείς διοργάνωσης όσο και από ορισμένα μέλη του κοινού αποτυπώνει τις πολλαπλές διαστάσεις ενός πολύχρονου πολιτισμικού εγχειρήματος που ακροβατεί αριστοτεχνικά μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας στην Ελλάδα της κρίσης.","The present essay explores a series of Sunday educational programs and performances of the Friends of Music Society as well as their relationship with the social, cultural and political background of the greek crisis. On Sunday mornings FMS propounds children and invites them to absorb musical sounds and information in addition to constructing a cultural identity through the participation in a solid series of musical events perfectly suited for them. The context of those programs -a country deeply immersed in an economic and political crisis- raises a variety of issues, questions and problems to be addressed. The current Greek society lives on a substrate of ethical disillusionment that resembles a thin surface of ice ready to crack. The new landscape does not leave much space for any sort of cultural initiative, much less for the field of Western Art music, an idiom directly related to the bourgeoise and the cultural elite. On the other hand, the attempts of reconstitution and reinvention of culture by organizations such as FMS compose an engaging contradiction. Each move and synergy towards the reinforcement of cultural innovation is being tested by its fate on the grounds of greek social and political decline; it will either steel its dynamic or be condemned to failure. The educational suggestions of FMS are endowed with the hue of persistence and resilience, an absolute necessity as a self-preservation mechanism. As to methodology, the case study is based on the field research of certain musical performances and programs that took place from October 2016 until January 2017 at the Megaron Concert Hall. The combination of participant observation, field notes and interviews from both organizational operators and participants imprints the multiple dimensions of a long-held cultural venture oscillating between survival and decay during one of the darkest chapters of the modern greek History."],"dc:identifier":["uoadl:1453119","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1453119"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"],"dc:title":["To Μέγαρο των Παιδιών: Μια εθνογραφική προσέγγιση των κυριακάτικων εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Συλλόγου οι Φίλοι της Μουσικής στην Ελλάδα της κρίσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:17Z"}