{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1453128"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1453128","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αντιμετώπιση καταγμάτων σε εμπόλεμες περιοχές και σε περιοχές όπου συνέβησαν φυσικές καταστροφές. Περίπτωση Συρίας και Αϊτής","abstract":"Η διαχείριση καταγμάτων σε περιόδους κρίσεων και κυρίως σε σεισμούς και σε εμπόλεμες ζώνες αποτελεί πρόκληση για τον ιατρικό κόσμο και κυρίως για τους ορθοπεδικούς. Στην περίπτωση της Αϊτής και της Συρίας οι κυριότεροι τραυματισμοί αφορούσαν το μυοσκελετικό σύστημα, κυρίως τα άνω και κάτω άκρα με ανοικτού και κλειστού τύπου κατάγματα, με την πιο συχνή επιπλοκή τις λοιμώξεις. Η συντηρητική αντιμετώπιση των καταγμάτων αφορούσε την χρήση νάρθηκα και γύψου για τη σταθεροποίηση του κατάγματος και η χειρουργική, τον χειρουργικό καθαρισμό, την εσωτερική και εξωτερική οστεοσύνθεση και τον ακρωτηριασμό. Ωστόσο, ενώ η εξωτερική οστεοσύνθεση συνδέεται με καλύτερη έκβαση των τραυματιών, στην πράξη η προτίμηση της μιας ή της άλλης τεχνικής βασίστηκε σε πολλά και σύνθετα κριτήρια. Επιπλέον, ο ακρωτηριασμός σε πολλές περιπτώσεις έπρεπε και θα μπορούσε να αποφευχθεί. Οι κυριότεροι φραγμοί που εντοπίστηκαν και στις δύο περιπτώσεις ήταν η έλλειψη υλικών και ανθρώπινων πόρων, ο ανεπαρκής συντονισμός, καθώς και η ασάφεια για την πιο ενδεδειγμένη αντιμετώπιση των καταγμάτων.","abstract_html":"Η διαχείριση καταγμάτων σε περιόδους κρίσεων και κυρίως σε σεισμούς και σε εμπόλεμες ζώνες αποτελεί πρόκληση για τον ιατρικό κόσμο και κυρίως για τους ορθοπεδικούς. Στην περίπτωση της Αϊτής και της Συρίας οι κυριότεροι τραυματισμοί αφορούσαν το μυοσκελετικό σύστημα, κυρίως τα άνω και κάτω άκρα με ανοικτού και κλειστού τύπου κατάγματα, με την πιο συχνή επιπλοκή τις λοιμώξεις. Η συντηρητική αντιμετώπιση των καταγμάτων αφορούσε την χρήση νάρθηκα και γύψου για τη σταθεροποίηση του κατάγματος και η χειρουργική, τον χειρουργικό καθαρισμό, την εσωτερική και εξωτερική οστεοσύνθεση και τον ακρωτηριασμό. Ωστόσο, ενώ η εξωτερική οστεοσύνθεση συνδέεται με καλύτερη έκβαση των τραυματιών, στην πράξη η προτίμηση της μιας ή της άλλης τεχνικής βασίστηκε σε πολλά και σύνθετα κριτήρια. Επιπλέον, ο ακρωτηριασμός σε πολλές περιπτώσεις έπρεπε και θα μπορούσε να αποφευχθεί. Οι κυριότεροι φραγμοί που εντοπίστηκαν και στις δύο περιπτώσεις ήταν η έλλειψη υλικών και ανθρώπινων πόρων, ο ανεπαρκής συντονισμός, καθώς και η ασάφεια για την πιο ενδεδειγμένη αντιμετώπιση των καταγμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσιμπούρης Γεώργιος","Tsimpouris Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:28:17Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1453128"],"render_values":[{"text":"uoadl:1453128","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1453128","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1453128","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1453128","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσιμπούρης Γεώργιος","Tsimpouris Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1453128","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1453128"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η διαχείριση καταγμάτων σε περιόδους κρίσεων και κυρίως σε σεισμούς και σε εμπόλεμες ζώνες αποτελεί πρόκληση για τον ιατρικό κόσμο και κυρίως για τους ορθοπεδικούς. Στην περίπτωση της Αϊτής και της Συρίας οι κυριότεροι τραυματισμοί αφορούσαν το μυοσκελετικό σύστημα, κυρίως τα άνω και κάτω άκρα με ανοικτού και κλειστού τύπου κατάγματα, με την πιο συχνή επιπλοκή τις λοιμώξεις. Η συντηρητική αντιμετώπιση των καταγμάτων αφορούσε την χρήση νάρθηκα και γύψου για τη σταθεροποίηση του κατάγματος και η χειρουργική, τον χειρουργικό καθαρισμό, την εσωτερική και εξωτερική οστεοσύνθεση και τον ακρωτηριασμό. Ωστόσο, ενώ η εξωτερική οστεοσύνθεση συνδέεται με καλύτερη έκβαση των τραυματιών, στην πράξη η προτίμηση της μιας ή της άλλης τεχνικής βασίστηκε σε πολλά και σύνθετα κριτήρια. Επιπλέον, ο ακρωτηριασμός σε πολλές περιπτώσεις έπρεπε και θα μπορούσε να αποφευχθεί. Οι κυριότεροι φραγμοί που εντοπίστηκαν και στις δύο περιπτώσεις ήταν η έλλειψη υλικών και ανθρώπινων πόρων, ο ανεπαρκής συντονισμός, καθώς και η ασάφεια για την πιο ενδεδειγμένη αντιμετώπιση των καταγμάτων.","Fracture management during crises mainly earthquakes and wars constitutes a challenge for the medical world and mostly for orthopedics. In the cases of Haiti and Syria the most important injuries concerned the musculoskeletal system, mainly the upper and lower extremities with open and closed fractures, with infections being the commonest complication. The conservative fracture management concerned the use of plaster and tourniquets for fracture stabilization and the surgical one, surgical debridement, external and internal fixation an amputation. However, while external fixation is associated with better outcomes of the injured, in practice the preference of one or the other method was based on many and complex criteria. Moreover, amputation in many cases could and should have been avoided. The major barriers towards effective fracture management in both cases were the lack of material and human resources, inadequate coordination as well as a lack of clarity concerning the optimal treatment for the fractures."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αντιμετώπιση καταγμάτων σε εμπόλεμες περιοχές και σε περιοχές όπου συνέβησαν φυσικές καταστροφές. Περίπτωση Συρίας και Αϊτής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσιμπούρης Γεώργιος","Tsimpouris Georgios"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η διαχείριση καταγμάτων σε περιόδους κρίσεων και κυρίως σε σεισμούς και σε εμπόλεμες ζώνες αποτελεί πρόκληση για τον ιατρικό κόσμο και κυρίως για τους ορθοπεδικούς. Στην περίπτωση της Αϊτής και της Συρίας οι κυριότεροι τραυματισμοί αφορούσαν το μυοσκελετικό σύστημα, κυρίως τα άνω και κάτω άκρα με ανοικτού και κλειστού τύπου κατάγματα, με την πιο συχνή επιπλοκή τις λοιμώξεις. Η συντηρητική αντιμετώπιση των καταγμάτων αφορούσε την χρήση νάρθηκα και γύψου για τη σταθεροποίηση του κατάγματος και η χειρουργική, τον χειρουργικό καθαρισμό, την εσωτερική και εξωτερική οστεοσύνθεση και τον ακρωτηριασμό. Ωστόσο, ενώ η εξωτερική οστεοσύνθεση συνδέεται με καλύτερη έκβαση των τραυματιών, στην πράξη η προτίμηση της μιας ή της άλλης τεχνικής βασίστηκε σε πολλά και σύνθετα κριτήρια. Επιπλέον, ο ακρωτηριασμός σε πολλές περιπτώσεις έπρεπε και θα μπορούσε να αποφευχθεί. Οι κυριότεροι φραγμοί που εντοπίστηκαν και στις δύο περιπτώσεις ήταν η έλλειψη υλικών και ανθρώπινων πόρων, ο ανεπαρκής συντονισμός, καθώς και η ασάφεια για την πιο ενδεδειγμένη αντιμετώπιση των καταγμάτων.","Fracture management during crises mainly earthquakes and wars constitutes a challenge for the medical world and mostly for orthopedics. In the cases of Haiti and Syria the most important injuries concerned the musculoskeletal system, mainly the upper and lower extremities with open and closed fractures, with infections being the commonest complication. The conservative fracture management concerned the use of plaster and tourniquets for fracture stabilization and the surgical one, surgical debridement, external and internal fixation an amputation. However, while external fixation is associated with better outcomes of the injured, in practice the preference of one or the other method was based on many and complex criteria. Moreover, amputation in many cases could and should have been avoided. The major barriers towards effective fracture management in both cases were the lack of material and human resources, inadequate coordination as well as a lack of clarity concerning the optimal treatment for the fractures."],"dc:identifier":["uoadl:1453128","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1453128"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αντιμετώπιση καταγμάτων σε εμπόλεμες περιοχές και σε περιοχές όπου συνέβησαν φυσικές καταστροφές. Περίπτωση Συρίας και Αϊτής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:17Z"}