{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1453160"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1453160","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τοξικότητα Οπιοειδών","abstract":"Ο πόνος αποτελεί ένα από τα πιο δύσκολα στην περιγραφή, την κατανόηση και αντιμετώπιση φαινόμενα. Πρόκειται για ένα σύμπτωμα το οποίο δυσχεραίνει την καθημερινότητα και την ποιότητα της ζωής των ανθρώπων, οι οποίοι για να το αντιμετωπίσουν καταφεύγουν στην ιατρική συμβουλή. Για τη θεραπεία μιας ασθένειας ή πάθησης χρησιμοποιούνται καθημερινά διάφορες δραστικές ουσίες. Οι ουσιές αυτές χαρακτηρίζονται ως φάρμακα. Το όπιο συνιστά μια μεγάλη δεξαμενή τέτοιων παραγόντων. Από το 3ο αιώνα π.Χ. το όπιο χρησιμοποιούνταν ως αναισθητικό αλλά και ως θεραπευτικό μέσο σε πολλές καταστάσεις. Η χρήση του έχει γιγαντωθεί και επικρατεί ακόμα και σήμερα. Μελέτες ετών ταξινομούν τα οπιοειδή αναλγητικά σε διάφορες κατηγορίες ανάλογα με την βιοχημεία που τα διακρίνει αλλά και την προέλευσή τους. Κάποια παράγονται από τον ίδιο τον οργανισμό και κάποια άλλα έχουν εξωγενή προέλευση προάγοντας το αποτέλεσμα τους συνδεόμενα με ειδικούς υποδοχείς. Οι υποδοχείς αυτοί κατανέμονται σε πέντε γενικές περιοχές του ΚΝΣ οι οποίες είναι γνωστό ότι σχετίζονται με την ολοκλήρωση των πληροφοριών για τον πόνο καθώς επίσης και στην περιφέρεια ελέγχοντας τα διάφορα οργανικά συστήματα. Οι υποδοχείς οπιοειδών διακρίνονται επιπλέον σε διάφορους τύπους αλλά και υπότυπους ανάλογα με την θέση τους και την αλληλεπίδρασή τους με τα οπιοειδή. Με βάση αυτή την αλληλεπίδραση τα οπιοειδή συμπεριφέρονται ευοδωτικά ή ανασταλτικά στους υποδοχείς επάγοντας ή αποσβένοντας μια περαιτέρω σηματοδότηση. Εξαιτίας αυτών των χαρακτηριστικών τους τα οπιοειδή χρησιμοποιούνται στην κλινική πράξη προκειμένου να επιτευχθεί αναλγησία ωστόσο όμως μπορεί να οδηγήσουν σε ανεπιθύμητα αποτελέσματα. Σε μια πιο γενική βάση τα οπιοειδή μπορεί να προκαλέσουν ανοχή, ανοσοκαταστολή, ορμονικά προβλήματα και υπεραλγησία. Όταν αυτά λαμβάνονται σε μεγάλες ποσότητες προκαλούν αναλγησία, ευφορία, καταστολή, δυσλειτουργία στο αναπνευστικό, το γαστρεντερικό και το καρδιαγγειακό σύστημα, μύση, υποθερμία κ.λ.π. Σε κάθε περίπτωση πίσω από μια προκύπτουσα ανεπιθύμητη ενέργεια που σχετίζεται με τον πόνο βρίσκεται η συσσώρευση ενός οπιοειδούς παράγοντα. Τα αποτελέσματα της συσσώρευσης επιδεινώνονται με τον δυσχερή μεταβολισμό και απέκκρισή του οπιοειδούς επιφέροντας αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής του ατόμου.","abstract_html":"Ο πόνος αποτελεί ένα από τα πιο δύσκολα στην περιγραφή, την κατανόηση και αντιμετώπιση φαινόμενα. Πρόκειται για ένα σύμπτωμα το οποίο δυσχεραίνει την καθημερινότητα και την ποιότητα της ζωής των ανθρώπων, οι οποίοι για να το αντιμετωπίσουν καταφεύγουν στην ιατρική συμβουλή. Για τη θεραπεία μιας ασθένειας ή πάθησης χρησιμοποιούνται καθημερινά διάφορες δραστικές ουσίες. Οι ουσιές αυτές χαρακτηρίζονται ως φάρμακα. Το όπιο συνιστά μια μεγάλη δεξαμενή τέτοιων παραγόντων. Από το 3ο αιώνα π.Χ. το όπιο χρησιμοποιούνταν ως αναισθητικό αλλά και ως θεραπευτικό μέσο σε πολλές καταστάσεις. Η χρήση του έχει γιγαντωθεί και επικρατεί ακόμα και σήμερα. Μελέτες ετών ταξινομούν τα οπιοειδή αναλγητικά σε διάφορες κατηγορίες ανάλογα με την βιοχημεία που τα διακρίνει αλλά και την προέλευσή τους. Κάποια παράγονται από τον ίδιο τον οργανισμό και κάποια άλλα έχουν εξωγενή προέλευση προάγοντας το αποτέλεσμα τους συνδεόμενα με ειδικούς υποδοχείς. Οι υποδοχείς αυτοί κατανέμονται σε πέντε γενικές περιοχές του ΚΝΣ οι οποίες είναι γνωστό ότι σχετίζονται με την ολοκλήρωση των πληροφοριών για τον πόνο καθώς επίσης και στην περιφέρεια ελέγχοντας τα διάφορα οργανικά συστήματα. Οι υποδοχείς οπιοειδών διακρίνονται επιπλέον σε διάφορους τύπους αλλά και υπότυπους ανάλογα με την θέση τους και την αλληλεπίδρασή τους με τα οπιοειδή. Με βάση αυτή την αλληλεπίδραση τα οπιοειδή συμπεριφέρονται ευοδωτικά ή ανασταλτικά στους υποδοχείς επάγοντας ή αποσβένοντας μια περαιτέρω σηματοδότηση. Εξαιτίας αυτών των χαρακτηριστικών τους τα οπιοειδή χρησιμοποιούνται στην κλινική πράξη προκειμένου να επιτευχθεί αναλγησία ωστόσο όμως μπορεί να οδηγήσουν σε ανεπιθύμητα αποτελέσματα. Σε μια πιο γενική βάση τα οπιοειδή μπορεί να προκαλέσουν ανοχή, ανοσοκαταστολή, ορμονικά προβλήματα και υπεραλγησία. Όταν αυτά λαμβάνονται σε μεγάλες ποσότητες προκαλούν αναλγησία, ευφορία, καταστολή, δυσλειτουργία στο αναπνευστικό, το γαστρεντερικό και το καρδιαγγειακό σύστημα, μύση, υποθερμία κ.λ.π. Σε κάθε περίπτωση πίσω από μια προκύπτουσα ανεπιθύμητη ενέργεια που σχετίζεται με τον πόνο βρίσκεται η συσσώρευση ενός οπιοειδούς παράγοντα. Τα αποτελέσματα της συσσώρευσης επιδεινώνονται με τον δυσχερή μεταβολισμό και απέκκρισή του οπιοειδούς επιφέροντας αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής του ατόμου.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλογέρης Αιμιλιανός","Kalogeris Aimilianos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:28:17Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1453160"],"render_values":[{"text":"uoadl:1453160","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1453160","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1453160","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1453160","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλογέρης Αιμιλιανός","Kalogeris Aimilianos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1453160","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1453160"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο πόνος αποτελεί ένα από τα πιο δύσκολα στην περιγραφή, την κατανόηση και αντιμετώπιση φαινόμενα. Πρόκειται για ένα σύμπτωμα το οποίο δυσχεραίνει την καθημερινότητα και την ποιότητα της ζωής των ανθρώπων, οι οποίοι για να το αντιμετωπίσουν καταφεύγουν στην ιατρική συμβουλή. Για τη θεραπεία μιας ασθένειας ή πάθησης χρησιμοποιούνται καθημερινά διάφορες δραστικές ουσίες. Οι ουσιές αυτές χαρακτηρίζονται ως φάρμακα. Το όπιο συνιστά μια μεγάλη δεξαμενή τέτοιων παραγόντων. Από το 3ο αιώνα π.Χ. το όπιο χρησιμοποιούνταν ως αναισθητικό αλλά και ως θεραπευτικό μέσο σε πολλές καταστάσεις. Η χρήση του έχει γιγαντωθεί και επικρατεί ακόμα και σήμερα. Μελέτες ετών ταξινομούν τα οπιοειδή αναλγητικά σε διάφορες κατηγορίες ανάλογα με την βιοχημεία που τα διακρίνει αλλά και την προέλευσή τους. Κάποια παράγονται από τον ίδιο τον οργανισμό και κάποια άλλα έχουν εξωγενή προέλευση προάγοντας το αποτέλεσμα τους συνδεόμενα με ειδικούς υποδοχείς. Οι υποδοχείς αυτοί κατανέμονται σε πέντε γενικές περιοχές του ΚΝΣ οι οποίες είναι γνωστό ότι σχετίζονται με την ολοκλήρωση των πληροφοριών για τον πόνο καθώς επίσης και στην περιφέρεια ελέγχοντας τα διάφορα οργανικά συστήματα. Οι υποδοχείς οπιοειδών διακρίνονται επιπλέον σε διάφορους τύπους αλλά και υπότυπους ανάλογα με την θέση τους και την αλληλεπίδρασή τους με τα οπιοειδή. Με βάση αυτή την αλληλεπίδραση τα οπιοειδή συμπεριφέρονται ευοδωτικά ή ανασταλτικά στους υποδοχείς επάγοντας ή αποσβένοντας μια περαιτέρω σηματοδότηση. Εξαιτίας αυτών των χαρακτηριστικών τους τα οπιοειδή χρησιμοποιούνται στην κλινική πράξη προκειμένου να επιτευχθεί αναλγησία ωστόσο όμως μπορεί να οδηγήσουν σε ανεπιθύμητα αποτελέσματα. Σε μια πιο γενική βάση τα οπιοειδή μπορεί να προκαλέσουν ανοχή, ανοσοκαταστολή, ορμονικά προβλήματα και υπεραλγησία. Όταν αυτά λαμβάνονται σε μεγάλες ποσότητες προκαλούν αναλγησία, ευφορία, καταστολή, δυσλειτουργία στο αναπνευστικό, το γαστρεντερικό και το καρδιαγγειακό σύστημα, μύση, υποθερμία κ.λ.π. Σε κάθε περίπτωση πίσω από μια προκύπτουσα ανεπιθύμητη ενέργεια που σχετίζεται με τον πόνο βρίσκεται η συσσώρευση ενός οπιοειδούς παράγοντα. Τα αποτελέσματα της συσσώρευσης επιδεινώνονται με τον δυσχερή μεταβολισμό και απέκκρισή του οπιοειδούς επιφέροντας αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής του ατόμου.","ABSTRACT Pain is one of the most complicated and difficult phenomenon to define. It is characterized as a symptom that decreases the quality of life and patients that suffer frequently reach for medical care in order to cope with it. Several compounds are used to cure a medical condition or a disease. These substances are characterized as medicines. Opium has been used for centuries as a mean of sedation and as a cure agent in several circumstances. Both opium and its derivatives are widely used in the clinical practice until today. Based on the origin of opioids and their biochemical behavior they are categorized in different groups. Some opioids are produced by the human body while others are chemically synthesized. Their action takes place via binding to specific receptors. Opioid receptors are distributed throughout the CNS and peripherally where they regulate pain of several organ systems. They are also categorised in goups and subgroups based on their localization and interaction with opioids. Depending on this interaction opioids can induce or inhibit the receptor activation and downstream signaling. According to these characteristics opioids are used in clinical practise as analgesics but in some cases they can cause side effects. In general opioids can cause tolerance, immunosuppression, hormonal deregulation and hyperalgesia. If there is opioid abuse they can induce analgesia, euphoria, respiratory depression, cardiovascular dysfunction, miosis, hypothermia etc. The underline condition for every side effect related to pain is the opioid accumulation, it’s metabolism and finally its behavior as a toxic substance for human body."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τοξικότητα Οπιοειδών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλογέρης Αιμιλιανός","Kalogeris Aimilianos"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Ο πόνος αποτελεί ένα από τα πιο δύσκολα στην περιγραφή, την κατανόηση και αντιμετώπιση φαινόμενα. Πρόκειται για ένα σύμπτωμα το οποίο δυσχεραίνει την καθημερινότητα και την ποιότητα της ζωής των ανθρώπων, οι οποίοι για να το αντιμετωπίσουν καταφεύγουν στην ιατρική συμβουλή. Για τη θεραπεία μιας ασθένειας ή πάθησης χρησιμοποιούνται καθημερινά διάφορες δραστικές ουσίες. Οι ουσιές αυτές χαρακτηρίζονται ως φάρμακα. Το όπιο συνιστά μια μεγάλη δεξαμενή τέτοιων παραγόντων. Από το 3ο αιώνα π.Χ. το όπιο χρησιμοποιούνταν ως αναισθητικό αλλά και ως θεραπευτικό μέσο σε πολλές καταστάσεις. Η χρήση του έχει γιγαντωθεί και επικρατεί ακόμα και σήμερα. Μελέτες ετών ταξινομούν τα οπιοειδή αναλγητικά σε διάφορες κατηγορίες ανάλογα με την βιοχημεία που τα διακρίνει αλλά και την προέλευσή τους. Κάποια παράγονται από τον ίδιο τον οργανισμό και κάποια άλλα έχουν εξωγενή προέλευση προάγοντας το αποτέλεσμα τους συνδεόμενα με ειδικούς υποδοχείς. Οι υποδοχείς αυτοί κατανέμονται σε πέντε γενικές περιοχές του ΚΝΣ οι οποίες είναι γνωστό ότι σχετίζονται με την ολοκλήρωση των πληροφοριών για τον πόνο καθώς επίσης και στην περιφέρεια ελέγχοντας τα διάφορα οργανικά συστήματα. Οι υποδοχείς οπιοειδών διακρίνονται επιπλέον σε διάφορους τύπους αλλά και υπότυπους ανάλογα με την θέση τους και την αλληλεπίδρασή τους με τα οπιοειδή. Με βάση αυτή την αλληλεπίδραση τα οπιοειδή συμπεριφέρονται ευοδωτικά ή ανασταλτικά στους υποδοχείς επάγοντας ή αποσβένοντας μια περαιτέρω σηματοδότηση. Εξαιτίας αυτών των χαρακτηριστικών τους τα οπιοειδή χρησιμοποιούνται στην κλινική πράξη προκειμένου να επιτευχθεί αναλγησία ωστόσο όμως μπορεί να οδηγήσουν σε ανεπιθύμητα αποτελέσματα. Σε μια πιο γενική βάση τα οπιοειδή μπορεί να προκαλέσουν ανοχή, ανοσοκαταστολή, ορμονικά προβλήματα και υπεραλγησία. Όταν αυτά λαμβάνονται σε μεγάλες ποσότητες προκαλούν αναλγησία, ευφορία, καταστολή, δυσλειτουργία στο αναπνευστικό, το γαστρεντερικό και το καρδιαγγειακό σύστημα, μύση, υποθερμία κ.λ.π. Σε κάθε περίπτωση πίσω από μια προκύπτουσα ανεπιθύμητη ενέργεια που σχετίζεται με τον πόνο βρίσκεται η συσσώρευση ενός οπιοειδούς παράγοντα. Τα αποτελέσματα της συσσώρευσης επιδεινώνονται με τον δυσχερή μεταβολισμό και απέκκρισή του οπιοειδούς επιφέροντας αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής του ατόμου.","ABSTRACT Pain is one of the most complicated and difficult phenomenon to define. It is characterized as a symptom that decreases the quality of life and patients that suffer frequently reach for medical care in order to cope with it. Several compounds are used to cure a medical condition or a disease. These substances are characterized as medicines. Opium has been used for centuries as a mean of sedation and as a cure agent in several circumstances. Both opium and its derivatives are widely used in the clinical practice until today. Based on the origin of opioids and their biochemical behavior they are categorized in different groups. Some opioids are produced by the human body while others are chemically synthesized. Their action takes place via binding to specific receptors. Opioid receptors are distributed throughout the CNS and peripherally where they regulate pain of several organ systems. They are also categorised in goups and subgroups based on their localization and interaction with opioids. Depending on this interaction opioids can induce or inhibit the receptor activation and downstream signaling. According to these characteristics opioids are used in clinical practise as analgesics but in some cases they can cause side effects. In general opioids can cause tolerance, immunosuppression, hormonal deregulation and hyperalgesia. If there is opioid abuse they can induce analgesia, euphoria, respiratory depression, cardiovascular dysfunction, miosis, hypothermia etc. The underline condition for every side effect related to pain is the opioid accumulation, it’s metabolism and finally its behavior as a toxic substance for human body."],"dc:identifier":["uoadl:1453160","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1453160"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Τοξικότητα Οπιοειδών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:17Z"}