{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1455000"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1455000","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Φυσικοθεραπευτική προσέγγιση σε ασθενείς με παλαιά οστεοπορωτικά σπονδυλικά κατάγματα","abstract":"Τα σπονδυλικά κατάγματα παρουσιάζονται συνήθως χωρίς φανερό τραυματισμό της σπονδυλικής στήλης ή μετά από μικρή επιβάρυνση όπως λανθασμένο σήκωμα βάρους, κάμψη ή στροφή του κορμού. Ακόμη και ο απλός βήχας μπορεί να προκαλέσει συμπιεστικό σπονδυλικό κάταγμα. Ο ασθενής αισθάνεται μια διαρκή ραχιαλγία ή οσφυαλγία στις καθημερινές του δραστηριότητες. Το άλγος επιτείνεται στην όρθια θέση ή όταν ο ασθενής είναι ξαπλωμένος. Κατά την κλινική εξέταση μπορεί να υπάρχει αδυναμία βάδισης ή το άτομο γέρνει προς τα εμπρός. Επίσης έχει απώλεια ύψους, κύφωση, προβολή της κοιλίας, ο πόνος αναπαράγεται με την επίκρουση των ακανθωδών αποφύσεων στο επίπεδο της βλάβης, ενώ νευρολογικά συμπτώματα είναι ασυνήθη. Η παρουσία ενός σπονδυλικού κατάγματος είναι παράγοντας κίνδυνου για μελλοντικά κατάγματα, περιορισμό των δραστηριοτήτων της καθημερινής ζωής, αυξημένη νοσηρότητα και θάνατο από ποικίλες επιπλοκές. Ο ρόλος της φυσικοθεραπείας είναι πολύ σημαντικός και έγκειται στην πρόληψη νέων καταγμάτων μέσω της αύξησης της κινητικότητας, της ευλυγισίας και της μυϊκής δύναμης, ενώ βελτιώνει την αυτοπεποίθηση και την ανεξαρτησία των ασθενών. Ο ασθενής θα πρέπει να κάνει ασκήσεις για διόρθωση της στάσης του σώματός του, όπως διατατικές ασκήσεις για τους βραχυμένους μυς, ασκήσεις ενδυνάμωσης (για ραχιαίους, κοιλιακούς, γλουτιαίους). Επίσης θα πρέπει να εφαρμόζεται αναπνευστική φυσικοθεραπεία σε όσους ασθενείς έχουν αναπνευστική δυσχέρεια και κύφωση. Η μάλαξη, οι τεχνικές χαλάρωσης, η θερμοθεραπεία (διαθερμία, θερμά επιθέματα), η ηλεκτροθεραπεία (διασταυρούμενα ρεύματα, TENS, υπέρηχοι) είναι πολύ χρήσιμες για την αντιμετώπιση του πόνου, καθώς και οι τεχνικές manual therapy. Τα σπονδυλικά κατάγματα είναι συχνά σε οστεοπορωτικούς ανθρώπους και προκαλούν σημαντική έκπτωση της λειτουργικότητας σε μια ιδιαιτέρα ευαίσθητη ομάδα πληθυσμού. Η πρόληψη της γενεσιουργού αιτίας της οστεοπόρωσης είναι πρωταρχική, όπως και η πρόληψη των πτώσεων στα ηλικιωμένα άτομα. Η πρόληψη και η αποκατάσταση γίνονται με φαρμακευτική αγωγή, με διακοπή καπνίσματος και αλκοόλ, με χρήση ναρθήκων και με τις χειρουργικές επεμβάσεις της κυφοπλαστικής και σπονδυλοπλαστικής που αναπτύχτηκαν τα τελευταία χρόνια με καλά αποτελέσματα. Ο ρόλος της φυσικοθεραπείας είναι πολύ σημαντικός, γιατί βοηθάει τον ασθενή να γίνει ανεξάρτητος και να αποκτήσει ποιότητα ζωής.","abstract_html":"Τα σπονδυλικά κατάγματα παρουσιάζονται συνήθως χωρίς φανερό τραυματισμό της σπονδυλικής στήλης ή μετά από μικρή επιβάρυνση όπως λανθασμένο σήκωμα βάρους, κάμψη ή στροφή του κορμού. Ακόμη και ο απλός βήχας μπορεί να προκαλέσει συμπιεστικό σπονδυλικό κάταγμα. Ο ασθενής αισθάνεται μια διαρκή ραχιαλγία ή οσφυαλγία στις καθημερινές του δραστηριότητες. Το άλγος επιτείνεται στην όρθια θέση ή όταν ο ασθενής είναι ξαπλωμένος. Κατά την κλινική εξέταση μπορεί να υπάρχει αδυναμία βάδισης ή το άτομο γέρνει προς τα εμπρός. Επίσης έχει απώλεια ύψους, κύφωση, προβολή της κοιλίας, ο πόνος αναπαράγεται με την επίκρουση των ακανθωδών αποφύσεων στο επίπεδο της βλάβης, ενώ νευρολογικά συμπτώματα είναι ασυνήθη. Η παρουσία ενός σπονδυλικού κατάγματος είναι παράγοντας κίνδυνου για μελλοντικά κατάγματα, περιορισμό των δραστηριοτήτων της καθημερινής ζωής, αυξημένη νοσηρότητα και θάνατο από ποικίλες επιπλοκές. Ο ρόλος της φυσικοθεραπείας είναι πολύ σημαντικός και έγκειται στην πρόληψη νέων καταγμάτων μέσω της αύξησης της κινητικότητας, της ευλυγισίας και της μυϊκής δύναμης, ενώ βελτιώνει την αυτοπεποίθηση και την ανεξαρτησία των ασθενών. Ο ασθενής θα πρέπει να κάνει ασκήσεις για διόρθωση της στάσης του σώματός του, όπως διατατικές ασκήσεις για τους βραχυμένους μυς, ασκήσεις ενδυνάμωσης (για ραχιαίους, κοιλιακούς, γλουτιαίους). Επίσης θα πρέπει να εφαρμόζεται αναπνευστική φυσικοθεραπεία σε όσους ασθενείς έχουν αναπνευστική δυσχέρεια και κύφωση. Η μάλαξη, οι τεχνικές χαλάρωσης, η θερμοθεραπεία (διαθερμία, θερμά επιθέματα), η ηλεκτροθεραπεία (διασταυρούμενα ρεύματα, TENS, υπέρηχοι) είναι πολύ χρήσιμες για την αντιμετώπιση του πόνου, καθώς και οι τεχνικές manual therapy. Τα σπονδυλικά κατάγματα είναι συχνά σε οστεοπορωτικούς ανθρώπους και προκαλούν σημαντική έκπτωση της λειτουργικότητας σε μια ιδιαιτέρα ευαίσθητη ομάδα πληθυσμού. Η πρόληψη της γενεσιουργού αιτίας της οστεοπόρωσης είναι πρωταρχική, όπως και η πρόληψη των πτώσεων στα ηλικιωμένα άτομα. Η πρόληψη και η αποκατάσταση γίνονται με φαρμακευτική αγωγή, με διακοπή καπνίσματος και αλκοόλ, με χρήση ναρθήκων και με τις χειρουργικές επεμβάσεις της κυφοπλαστικής και σπονδυλοπλαστικής που αναπτύχτηκαν τα τελευταία χρόνια με καλά αποτελέσματα. Ο ρόλος της φυσικοθεραπείας είναι πολύ σημαντικός, γιατί βοηθάει τον ασθενή να γίνει ανεξάρτητος και να αποκτήσει ποιότητα ζωής.","abstract_has_math":false,"creators":["Παρασκευά Θεοδώρα","Paraskeva Theodora"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:28:19Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1455000"],"render_values":[{"text":"uoadl:1455000","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1455000","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1455000","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1455000","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παρασκευά Θεοδώρα","Paraskeva Theodora"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1455000","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1455000"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα σπονδυλικά κατάγματα παρουσιάζονται συνήθως χωρίς φανερό τραυματισμό της σπονδυλικής στήλης ή μετά από μικρή επιβάρυνση όπως λανθασμένο σήκωμα βάρους, κάμψη ή στροφή του κορμού. Ακόμη και ο απλός βήχας μπορεί να προκαλέσει συμπιεστικό σπονδυλικό κάταγμα. Ο ασθενής αισθάνεται μια διαρκή ραχιαλγία ή οσφυαλγία στις καθημερινές του δραστηριότητες. Το άλγος επιτείνεται στην όρθια θέση ή όταν ο ασθενής είναι ξαπλωμένος. Κατά την κλινική εξέταση μπορεί να υπάρχει αδυναμία βάδισης ή το άτομο γέρνει προς τα εμπρός. Επίσης έχει απώλεια ύψους, κύφωση, προβολή της κοιλίας, ο πόνος αναπαράγεται με την επίκρουση των ακανθωδών αποφύσεων στο επίπεδο της βλάβης, ενώ νευρολογικά συμπτώματα είναι ασυνήθη. Η παρουσία ενός σπονδυλικού κατάγματος είναι παράγοντας κίνδυνου για μελλοντικά κατάγματα, περιορισμό των δραστηριοτήτων της καθημερινής ζωής, αυξημένη νοσηρότητα και θάνατο από ποικίλες επιπλοκές. Ο ρόλος της φυσικοθεραπείας είναι πολύ σημαντικός και έγκειται στην πρόληψη νέων καταγμάτων μέσω της αύξησης της κινητικότητας, της ευλυγισίας και της μυϊκής δύναμης, ενώ βελτιώνει την αυτοπεποίθηση και την ανεξαρτησία των ασθενών. Ο ασθενής θα πρέπει να κάνει ασκήσεις για διόρθωση της στάσης του σώματός του, όπως διατατικές ασκήσεις για τους βραχυμένους μυς, ασκήσεις ενδυνάμωσης (για ραχιαίους, κοιλιακούς, γλουτιαίους). Επίσης θα πρέπει να εφαρμόζεται αναπνευστική φυσικοθεραπεία σε όσους ασθενείς έχουν αναπνευστική δυσχέρεια και κύφωση. Η μάλαξη, οι τεχνικές χαλάρωσης, η θερμοθεραπεία (διαθερμία, θερμά επιθέματα), η ηλεκτροθεραπεία (διασταυρούμενα ρεύματα, TENS, υπέρηχοι) είναι πολύ χρήσιμες για την αντιμετώπιση του πόνου, καθώς και οι τεχνικές manual therapy. Τα σπονδυλικά κατάγματα είναι συχνά σε οστεοπορωτικούς ανθρώπους και προκαλούν σημαντική έκπτωση της λειτουργικότητας σε μια ιδιαιτέρα ευαίσθητη ομάδα πληθυσμού. Η πρόληψη της γενεσιουργού αιτίας της οστεοπόρωσης είναι πρωταρχική, όπως και η πρόληψη των πτώσεων στα ηλικιωμένα άτομα. Η πρόληψη και η αποκατάσταση γίνονται με φαρμακευτική αγωγή, με διακοπή καπνίσματος και αλκοόλ, με χρήση ναρθήκων και με τις χειρουργικές επεμβάσεις της κυφοπλαστικής και σπονδυλοπλαστικής που αναπτύχτηκαν τα τελευταία χρόνια με καλά αποτελέσματα. Ο ρόλος της φυσικοθεραπείας είναι πολύ σημαντικός, γιατί βοηθάει τον ασθενή να γίνει ανεξάρτητος και να αποκτήσει ποιότητα ζωής."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Φυσικοθεραπευτική προσέγγιση σε ασθενείς με παλαιά οστεοπορωτικά σπονδυλικά κατάγματα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παρασκευά Θεοδώρα","Paraskeva Theodora"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Τα σπονδυλικά κατάγματα παρουσιάζονται συνήθως χωρίς φανερό τραυματισμό της σπονδυλικής στήλης ή μετά από μικρή επιβάρυνση όπως λανθασμένο σήκωμα βάρους, κάμψη ή στροφή του κορμού. Ακόμη και ο απλός βήχας μπορεί να προκαλέσει συμπιεστικό σπονδυλικό κάταγμα. Ο ασθενής αισθάνεται μια διαρκή ραχιαλγία ή οσφυαλγία στις καθημερινές του δραστηριότητες. Το άλγος επιτείνεται στην όρθια θέση ή όταν ο ασθενής είναι ξαπλωμένος. Κατά την κλινική εξέταση μπορεί να υπάρχει αδυναμία βάδισης ή το άτομο γέρνει προς τα εμπρός. Επίσης έχει απώλεια ύψους, κύφωση, προβολή της κοιλίας, ο πόνος αναπαράγεται με την επίκρουση των ακανθωδών αποφύσεων στο επίπεδο της βλάβης, ενώ νευρολογικά συμπτώματα είναι ασυνήθη. Η παρουσία ενός σπονδυλικού κατάγματος είναι παράγοντας κίνδυνου για μελλοντικά κατάγματα, περιορισμό των δραστηριοτήτων της καθημερινής ζωής, αυξημένη νοσηρότητα και θάνατο από ποικίλες επιπλοκές. Ο ρόλος της φυσικοθεραπείας είναι πολύ σημαντικός και έγκειται στην πρόληψη νέων καταγμάτων μέσω της αύξησης της κινητικότητας, της ευλυγισίας και της μυϊκής δύναμης, ενώ βελτιώνει την αυτοπεποίθηση και την ανεξαρτησία των ασθενών. Ο ασθενής θα πρέπει να κάνει ασκήσεις για διόρθωση της στάσης του σώματός του, όπως διατατικές ασκήσεις για τους βραχυμένους μυς, ασκήσεις ενδυνάμωσης (για ραχιαίους, κοιλιακούς, γλουτιαίους). Επίσης θα πρέπει να εφαρμόζεται αναπνευστική φυσικοθεραπεία σε όσους ασθενείς έχουν αναπνευστική δυσχέρεια και κύφωση. Η μάλαξη, οι τεχνικές χαλάρωσης, η θερμοθεραπεία (διαθερμία, θερμά επιθέματα), η ηλεκτροθεραπεία (διασταυρούμενα ρεύματα, TENS, υπέρηχοι) είναι πολύ χρήσιμες για την αντιμετώπιση του πόνου, καθώς και οι τεχνικές manual therapy. Τα σπονδυλικά κατάγματα είναι συχνά σε οστεοπορωτικούς ανθρώπους και προκαλούν σημαντική έκπτωση της λειτουργικότητας σε μια ιδιαιτέρα ευαίσθητη ομάδα πληθυσμού. Η πρόληψη της γενεσιουργού αιτίας της οστεοπόρωσης είναι πρωταρχική, όπως και η πρόληψη των πτώσεων στα ηλικιωμένα άτομα. Η πρόληψη και η αποκατάσταση γίνονται με φαρμακευτική αγωγή, με διακοπή καπνίσματος και αλκοόλ, με χρήση ναρθήκων και με τις χειρουργικές επεμβάσεις της κυφοπλαστικής και σπονδυλοπλαστικής που αναπτύχτηκαν τα τελευταία χρόνια με καλά αποτελέσματα. Ο ρόλος της φυσικοθεραπείας είναι πολύ σημαντικός, γιατί βοηθάει τον ασθενή να γίνει ανεξάρτητος και να αποκτήσει ποιότητα ζωής."],"dc:identifier":["uoadl:1455000","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1455000"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Φυσικοθεραπευτική προσέγγιση σε ασθενείς με παλαιά οστεοπορωτικά σπονδυλικά κατάγματα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:19Z"}