{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1455008"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1455008","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Στρες και θυρεοειδίτιδα Hashimoto","abstract":"Πολλές μελέτες έχουν συσχετίσει τα αυτοάνοσα νοσήματα με το στρες γενικότερα και με την αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα ειδικότερα. Όμως, ελάχιστα προγράμματα διαχείρισης του στρες έχουν ελεχθεί ως μέσο θεραπείας. Σκοπός της μελέτης είναι η εφαρμογή και η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας ενός προγράμματος διαχείρισης στρες, διάρκειας 8 εβδομάδων σε ασθενείς με θυρεοειδίτιδα Hashimoto. Εξήντα γυναίκες με θυρεοειδίτιδα Hashimoto ηλικίας 25 έως 76 ετών, συμπληρώσαν ειδικά ερωτηματολόγια για το στρες, το άγχος, την κατάθλιψη, τον τρόπο ζωής (HLPCQ) και το κέντρο ελέγχου υγείας (HLC), στην έναρξη και στο τέλος των 8 εβδομάδων του προγράμματος. Οι εργαστηριακές εξετάσεις που αφορούσαν στην λειτουργία του θυρεοειδούς τους ήταν διαθέσιμες στις δύο χρονικές στιγμές. Οι 60 συμμετέχοντες τυχαιοποιήθηκαν σε ομάδα ελέγχου και σε ομάδα παρέμβασης. Οι ασθενείς της ομάδας παρέμβασης παρουσίασαν σημαντική μείωση στην τιμή του ΔΜΣ, των αντι-TG, της τύχης και ισχυρών άλλων του HLC, του στρες, της κατάθλιψης και του άγχους και αύξηση της βαθμολογίας του HLPCQ και της τιμής του εσωτερικού HLC, κατά τη διάρκεια των 8 εβδομάδων σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Παρά το ότι παρατηρήθηκε μείωση και στα anti TPO (-307.4), δεν ήταν στατιστικά σημαντική (p=0,15). Η ισχυρότερη επίδραση του προγράμματος παρατηρήθηκε στον τρόπο ζωής, και στο εσωτερικό HLC. Το 8 εβδομάδων πρόγραμμα διαχείρισης στρες φαίνεται να έχει ευεργετικά αποτελέσματα στην ψυχολογική και βιοφυσιολογική κατάσταση των ασθενών με θυρεοειδίτιδα Hashimoto. Μελλοντικές έρευνες θα μπορούσαν να στραφούν προς την συστηματική μελέτη επίδρασης συνδυασμού ποικίλων προγραμμάτων διαχείρισης στρες στο προφίλ ανοσοανοχής ασθενών με αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα, ώστε να προκύψουν αποτελεματικότερες θεραπείες.","abstract_html":"Πολλές μελέτες έχουν συσχετίσει τα αυτοάνοσα νοσήματα με το στρες γενικότερα και με την αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα ειδικότερα. Όμως, ελάχιστα προγράμματα διαχείρισης του στρες έχουν ελεχθεί ως μέσο θεραπείας. Σκοπός της μελέτης είναι η εφαρμογή και η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας ενός προγράμματος διαχείρισης στρες, διάρκειας 8 εβδομάδων σε ασθενείς με θυρεοειδίτιδα Hashimoto. Εξήντα γυναίκες με θυρεοειδίτιδα Hashimoto ηλικίας 25 έως 76 ετών, συμπληρώσαν ειδικά ερωτηματολόγια για το στρες, το άγχος, την κατάθλιψη, τον τρόπο ζωής (HLPCQ) και το κέντρο ελέγχου υγείας (HLC), στην έναρξη και στο τέλος των 8 εβδομάδων του προγράμματος. Οι εργαστηριακές εξετάσεις που αφορούσαν στην λειτουργία του θυρεοειδούς τους ήταν διαθέσιμες στις δύο χρονικές στιγμές. Οι 60 συμμετέχοντες τυχαιοποιήθηκαν σε ομάδα ελέγχου και σε ομάδα παρέμβασης. Οι ασθενείς της ομάδας παρέμβασης παρουσίασαν σημαντική μείωση στην τιμή του ΔΜΣ, των αντι-TG, της τύχης και ισχυρών άλλων του HLC, του στρες, της κατάθλιψης και του άγχους και αύξηση της βαθμολογίας του HLPCQ και της τιμής του εσωτερικού HLC, κατά τη διάρκεια των 8 εβδομάδων σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Παρά το ότι παρατηρήθηκε μείωση και στα anti TPO (-307.4), δεν ήταν στατιστικά σημαντική (p=0,15). Η ισχυρότερη επίδραση του προγράμματος παρατηρήθηκε στον τρόπο ζωής, και στο εσωτερικό HLC. Το 8 εβδομάδων πρόγραμμα διαχείρισης στρες φαίνεται να έχει ευεργετικά αποτελέσματα στην ψυχολογική και βιοφυσιολογική κατάσταση των ασθενών με θυρεοειδίτιδα Hashimoto. Μελλοντικές έρευνες θα μπορούσαν να στραφούν προς την συστηματική μελέτη επίδρασης συνδυασμού ποικίλων προγραμμάτων διαχείρισης στρες στο προφίλ ανοσοανοχής ασθενών με αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα, ώστε να προκύψουν αποτελεματικότερες θεραπείες.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαρκομανωλάκη Ζωή","Markomanolaki Zoi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:28:19Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1455008"],"render_values":[{"text":"uoadl:1455008","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1455008","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1455008","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1455008","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαρκομανωλάκη Ζωή","Markomanolaki Zoi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1455008","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1455008"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Πολλές μελέτες έχουν συσχετίσει τα αυτοάνοσα νοσήματα με το στρες γενικότερα και με την αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα ειδικότερα. Όμως, ελάχιστα προγράμματα διαχείρισης του στρες έχουν ελεχθεί ως μέσο θεραπείας. Σκοπός της μελέτης είναι η εφαρμογή και η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας ενός προγράμματος διαχείρισης στρες, διάρκειας 8 εβδομάδων σε ασθενείς με θυρεοειδίτιδα Hashimoto. Εξήντα γυναίκες με θυρεοειδίτιδα Hashimoto ηλικίας 25 έως 76 ετών, συμπληρώσαν ειδικά ερωτηματολόγια για το στρες, το άγχος, την κατάθλιψη, τον τρόπο ζωής (HLPCQ) και το κέντρο ελέγχου υγείας (HLC), στην έναρξη και στο τέλος των 8 εβδομάδων του προγράμματος. Οι εργαστηριακές εξετάσεις που αφορούσαν στην λειτουργία του θυρεοειδούς τους ήταν διαθέσιμες στις δύο χρονικές στιγμές. Οι 60 συμμετέχοντες τυχαιοποιήθηκαν σε ομάδα ελέγχου και σε ομάδα παρέμβασης. Οι ασθενείς της ομάδας παρέμβασης παρουσίασαν σημαντική μείωση στην τιμή του ΔΜΣ, των αντι-TG, της τύχης και ισχυρών άλλων του HLC, του στρες, της κατάθλιψης και του άγχους και αύξηση της βαθμολογίας του HLPCQ και της τιμής του εσωτερικού HLC, κατά τη διάρκεια των 8 εβδομάδων σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Παρά το ότι παρατηρήθηκε μείωση και στα anti TPO (-307.4), δεν ήταν στατιστικά σημαντική (p=0,15). Η ισχυρότερη επίδραση του προγράμματος παρατηρήθηκε στον τρόπο ζωής, και στο εσωτερικό HLC. Το 8 εβδομάδων πρόγραμμα διαχείρισης στρες φαίνεται να έχει ευεργετικά αποτελέσματα στην ψυχολογική και βιοφυσιολογική κατάσταση των ασθενών με θυρεοειδίτιδα Hashimoto. Μελλοντικές έρευνες θα μπορούσαν να στραφούν προς την συστηματική μελέτη επίδρασης συνδυασμού ποικίλων προγραμμάτων διαχείρισης στρες στο προφίλ ανοσοανοχής ασθενών με αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα, ώστε να προκύψουν αποτελεματικότερες θεραπείες."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Στρες και θυρεοειδίτιδα Hashimoto"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαρκομανωλάκη Ζωή","Markomanolaki Zoi"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Πολλές μελέτες έχουν συσχετίσει τα αυτοάνοσα νοσήματα με το στρες γενικότερα και με την αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα ειδικότερα. Όμως, ελάχιστα προγράμματα διαχείρισης του στρες έχουν ελεχθεί ως μέσο θεραπείας. Σκοπός της μελέτης είναι η εφαρμογή και η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας ενός προγράμματος διαχείρισης στρες, διάρκειας 8 εβδομάδων σε ασθενείς με θυρεοειδίτιδα Hashimoto. Εξήντα γυναίκες με θυρεοειδίτιδα Hashimoto ηλικίας 25 έως 76 ετών, συμπληρώσαν ειδικά ερωτηματολόγια για το στρες, το άγχος, την κατάθλιψη, τον τρόπο ζωής (HLPCQ) και το κέντρο ελέγχου υγείας (HLC), στην έναρξη και στο τέλος των 8 εβδομάδων του προγράμματος. Οι εργαστηριακές εξετάσεις που αφορούσαν στην λειτουργία του θυρεοειδούς τους ήταν διαθέσιμες στις δύο χρονικές στιγμές. Οι 60 συμμετέχοντες τυχαιοποιήθηκαν σε ομάδα ελέγχου και σε ομάδα παρέμβασης. Οι ασθενείς της ομάδας παρέμβασης παρουσίασαν σημαντική μείωση στην τιμή του ΔΜΣ, των αντι-TG, της τύχης και ισχυρών άλλων του HLC, του στρες, της κατάθλιψης και του άγχους και αύξηση της βαθμολογίας του HLPCQ και της τιμής του εσωτερικού HLC, κατά τη διάρκεια των 8 εβδομάδων σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Παρά το ότι παρατηρήθηκε μείωση και στα anti TPO (-307.4), δεν ήταν στατιστικά σημαντική (p=0,15). Η ισχυρότερη επίδραση του προγράμματος παρατηρήθηκε στον τρόπο ζωής, και στο εσωτερικό HLC. Το 8 εβδομάδων πρόγραμμα διαχείρισης στρες φαίνεται να έχει ευεργετικά αποτελέσματα στην ψυχολογική και βιοφυσιολογική κατάσταση των ασθενών με θυρεοειδίτιδα Hashimoto. Μελλοντικές έρευνες θα μπορούσαν να στραφούν προς την συστηματική μελέτη επίδρασης συνδυασμού ποικίλων προγραμμάτων διαχείρισης στρες στο προφίλ ανοσοανοχής ασθενών με αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα, ώστε να προκύψουν αποτελεματικότερες θεραπείες."],"dc:identifier":["uoadl:1455008","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1455008"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Στρες και θυρεοειδίτιδα Hashimoto"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:19Z"}