{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1455086"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1455086","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η δράση αστυνομικών μονάδων στο έδαφος έτερου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πόσο εφικτή είναι η αναβάθμιση της Europol σε μια υπερεθνική αστυνομία;","abstract":"Η παρούσα εργασία ξεκινάει με την εξέλιξη της ευρωπαϊκής αστυνομικής συνεργασίας, η οποία ξεκινάει με τη δημιουργία της ομάδας Pompidou στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης, τη σύσταση της ομάδας TREVI από την ΕΟΚ μέχρι την υπογραφή της Συνθήκης Schengen το 1985 από τις χώρες της Μπενελούξ, τη Γαλλία και την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Με την υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ, δημιουργείται η Πολιτική Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων υπό τον Τίτλο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, εντασσόμενη στον διακυβερνητικό 3ο πυλώνα. Η δυσφορία από τις διακυβερνητικές διαδικασίες - ασάφεια για το νομοθετικό πλαίσιο, περιορισμένη δημοκρατική λογοδοσία και απουσία μηχανισμών εθνικής επικύρωσης - οδήγησε στην σταδιακή κοινοτικοποίηση της πολιτικής. Αρχικά με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ ενσωματώνεται στην Ένωση το κεκτημένο Schengen, μεταφέρθηκαν στον πρώτο πυλώνα ορισμένες πολιτικές, όπως η μετανάστευση, εισήχθη η αυξημένη πλειοψηφία ως τρόπος λήψης αποφάσεων και προβλέφθηκε η δυνατότητα ενισχυμένης συνεργασίας μεταξύ ορισμένων κρατών μελών που το επιθυμούν. Ακόμα, καθιερώθηκε η υποχρέωση των κρατών να αποδείξουν ότι έχουν επιτύχει την <<ωριμότητα Schengen>> προτού ενσωματωθούν στη Ζώνη. Η κοινοτικοποίηση συνεχίστηκε με τις Συνθήκες της Νίκαιας και της Λισσαβώνας, όταν ο στόχος για τη δημιουργία ενός Χώρου Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης τέθηκε στο ίδιο επίπεδο με αυτόν του ενιαίου νομίσματος και της Ενιαίας Αγοράς. Σε αυτό το χώρο ξεχωρίζει η δυνατότητα που έχει δοθεί σε αστυνομικές δυνάμεις να δρούν στο έδαφος άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ειδικότερα, οι περιπτώσεις αυτές είναι: α) οι Κοινές Ομάδες Έρευνας, β) η διασυνοριακή παρακολούθηση γ) η διασυνοριακή καταδίωξη (οι δυο τελευταίες προβλέπονται μόνο στη ζώνη Schengen) και δ) οι ειδικές μονάδες επέμβασης. Αξιοσημείωτο σε όλες τις περιπτώσεις είναι ότι οι αστυνομικές δυνάμεις , υπό προϋποθέσεις που αναλύονται στην εργασία, διατηρούν τον αστυνομικό χαρακτήρα τους και μπορούν να επιτελούν ορισμένες από τις λειτουργίες και στο έδαφος ενός άλλου κράτους μέλους, θεωρούμενα ως ισότιμα με τα εγχώρια αστυνομικά όργανα. Η δυνατότητα τέτοιας δράσεις οδηγεί στο ερώτημα αν η Ευρωπόλ μπορεί να αναβαθμίστει σε παρόμοιο βαθμό με το αμερικανικό FBI, αποτελώντας μια υπερεθνική αστυνομία. Στο παρόν πόνημα, η απάντηση αυτή είναι ότι δεν είναι εφικτή μια τέτοιου μεγέθους αναβάθμιση, λόγω της άρνησης των κρατών μελών να εκχωρήσουν μια αρμοδιότητα που βρίσκεται στον πυρήνα του κράτους και της μεγάλης ετερογένειας της Ένωσης, όσον αφορά τη γλώσσα, τις υποδομές και το δικαιικό σύστημα, αλλά κυρίως, λόγω της περιορισμένης δημοκρατικής νομιμοποίησης της δράσης ενός τέτοιου υπερεθνικού οργάνου. Ως εναλλακτική παρουσιάζεται η αναβάθμιση των υφιστάμενων αρμοδιοτήτων της Ευρωπόλ, με την παροχή δυνατότητας δημιουργίας επιχειρησιακών μονάδων, ανεξάρτητη ανακριτική δράση και η δυνατότητα επιβολης καταναγκαστικών μέτρων, όπως συλλήψεις.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία ξεκινάει με την εξέλιξη της ευρωπαϊκής αστυνομικής συνεργασίας, η οποία ξεκινάει με τη δημιουργία της ομάδας Pompidou στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης, τη σύσταση της ομάδας TREVI από την ΕΟΚ μέχρι την υπογραφή της Συνθήκης Schengen το 1985 από τις χώρες της Μπενελούξ, τη Γαλλία και την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Με την υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ, δημιουργείται η Πολιτική Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων υπό τον Τίτλο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, εντασσόμενη στον διακυβερνητικό 3ο πυλώνα. Η δυσφορία από τις διακυβερνητικές διαδικασίες - ασάφεια για το νομοθετικό πλαίσιο, περιορισμένη δημοκρατική λογοδοσία και απουσία μηχανισμών εθνικής επικύρωσης - οδήγησε στην σταδιακή κοινοτικοποίηση της πολιτικής. Αρχικά με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ ενσωματώνεται στην Ένωση το κεκτημένο Schengen, μεταφέρθηκαν στον πρώτο πυλώνα ορισμένες πολιτικές, όπως η μετανάστευση, εισήχθη η αυξημένη πλειοψηφία ως τρόπος λήψης αποφάσεων και προβλέφθηκε η δυνατότητα ενισχυμένης συνεργασίας μεταξύ ορισμένων κρατών μελών που το επιθυμούν. Ακόμα, καθιερώθηκε η υποχρέωση των κρατών να αποδείξουν ότι έχουν επιτύχει την &lt;&lt;ωριμότητα Schengen&gt;&gt; προτού ενσωματωθούν στη Ζώνη. Η κοινοτικοποίηση συνεχίστηκε με τις Συνθήκες της Νίκαιας και της Λισσαβώνας, όταν ο στόχος για τη δημιουργία ενός Χώρου Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης τέθηκε στο ίδιο επίπεδο με αυτόν του ενιαίου νομίσματος και της Ενιαίας Αγοράς. Σε αυτό το χώρο ξεχωρίζει η δυνατότητα που έχει δοθεί σε αστυνομικές δυνάμεις να δρούν στο έδαφος άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ειδικότερα, οι περιπτώσεις αυτές είναι: α) οι Κοινές Ομάδες Έρευνας, β) η διασυνοριακή παρακολούθηση γ) η διασυνοριακή καταδίωξη (οι δυο τελευταίες προβλέπονται μόνο στη ζώνη Schengen) και δ) οι ειδικές μονάδες επέμβασης. Αξιοσημείωτο σε όλες τις περιπτώσεις είναι ότι οι αστυνομικές δυνάμεις , υπό προϋποθέσεις που αναλύονται στην εργασία, διατηρούν τον αστυνομικό χαρακτήρα τους και μπορούν να επιτελούν ορισμένες από τις λειτουργίες και στο έδαφος ενός άλλου κράτους μέλους, θεωρούμενα ως ισότιμα με τα εγχώρια αστυνομικά όργανα. Η δυνατότητα τέτοιας δράσεις οδηγεί στο ερώτημα αν η Ευρωπόλ μπορεί να αναβαθμίστει σε παρόμοιο βαθμό με το αμερικανικό FBI, αποτελώντας μια υπερεθνική αστυνομία. Στο παρόν πόνημα, η απάντηση αυτή είναι ότι δεν είναι εφικτή μια τέτοιου μεγέθους αναβάθμιση, λόγω της άρνησης των κρατών μελών να εκχωρήσουν μια αρμοδιότητα που βρίσκεται στον πυρήνα του κράτους και της μεγάλης ετερογένειας της Ένωσης, όσον αφορά τη γλώσσα, τις υποδομές και το δικαιικό σύστημα, αλλά κυρίως, λόγω της περιορισμένης δημοκρατικής νομιμοποίησης της δράσης ενός τέτοιου υπερεθνικού οργάνου. Ως εναλλακτική παρουσιάζεται η αναβάθμιση των υφιστάμενων αρμοδιοτήτων της Ευρωπόλ, με την παροχή δυνατότητας δημιουργίας επιχειρησιακών μονάδων, ανεξάρτητη ανακριτική δράση και η δυνατότητα επιβολης καταναγκαστικών μέτρων, όπως συλλήψεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Φανουργιάκης Κωνσταντίνος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:28:19Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1455086"],"render_values":[{"text":"uoadl:1455086","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1455086","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1455086","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1455086","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φανουργιάκης Κωνσταντίνος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1455086","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1455086"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία ξεκινάει με την εξέλιξη της ευρωπαϊκής αστυνομικής συνεργασίας, η οποία ξεκινάει με τη δημιουργία της ομάδας Pompidou στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης, τη σύσταση της ομάδας TREVI από την ΕΟΚ μέχρι την υπογραφή της Συνθήκης Schengen το 1985 από τις χώρες της Μπενελούξ, τη Γαλλία και την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Με την υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ, δημιουργείται η Πολιτική Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων υπό τον Τίτλο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, εντασσόμενη στον διακυβερνητικό 3ο πυλώνα. Η δυσφορία από τις διακυβερνητικές διαδικασίες - ασάφεια για το νομοθετικό πλαίσιο, περιορισμένη δημοκρατική λογοδοσία και απουσία μηχανισμών εθνικής επικύρωσης - οδήγησε στην σταδιακή κοινοτικοποίηση της πολιτικής. Αρχικά με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ ενσωματώνεται στην Ένωση το κεκτημένο Schengen, μεταφέρθηκαν στον πρώτο πυλώνα ορισμένες πολιτικές, όπως η μετανάστευση, εισήχθη η αυξημένη πλειοψηφία ως τρόπος λήψης αποφάσεων και προβλέφθηκε η δυνατότητα ενισχυμένης συνεργασίας μεταξύ ορισμένων κρατών μελών που το επιθυμούν. Ακόμα, καθιερώθηκε η υποχρέωση των κρατών να αποδείξουν ότι έχουν επιτύχει την <<ωριμότητα Schengen>> προτού ενσωματωθούν στη Ζώνη. Η κοινοτικοποίηση συνεχίστηκε με τις Συνθήκες της Νίκαιας και της Λισσαβώνας, όταν ο στόχος για τη δημιουργία ενός Χώρου Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης τέθηκε στο ίδιο επίπεδο με αυτόν του ενιαίου νομίσματος και της Ενιαίας Αγοράς. Σε αυτό το χώρο ξεχωρίζει η δυνατότητα που έχει δοθεί σε αστυνομικές δυνάμεις να δρούν στο έδαφος άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ειδικότερα, οι περιπτώσεις αυτές είναι: α) οι Κοινές Ομάδες Έρευνας, β) η διασυνοριακή παρακολούθηση γ) η διασυνοριακή καταδίωξη (οι δυο τελευταίες προβλέπονται μόνο στη ζώνη Schengen) και δ) οι ειδικές μονάδες επέμβασης. Αξιοσημείωτο σε όλες τις περιπτώσεις είναι ότι οι αστυνομικές δυνάμεις , υπό προϋποθέσεις που αναλύονται στην εργασία, διατηρούν τον αστυνομικό χαρακτήρα τους και μπορούν να επιτελούν ορισμένες από τις λειτουργίες και στο έδαφος ενός άλλου κράτους μέλους, θεωρούμενα ως ισότιμα με τα εγχώρια αστυνομικά όργανα. Η δυνατότητα τέτοιας δράσεις οδηγεί στο ερώτημα αν η Ευρωπόλ μπορεί να αναβαθμίστει σε παρόμοιο βαθμό με το αμερικανικό FBI, αποτελώντας μια υπερεθνική αστυνομία. Στο παρόν πόνημα, η απάντηση αυτή είναι ότι δεν είναι εφικτή μια τέτοιου μεγέθους αναβάθμιση, λόγω της άρνησης των κρατών μελών να εκχωρήσουν μια αρμοδιότητα που βρίσκεται στον πυρήνα του κράτους και της μεγάλης ετερογένειας της Ένωσης, όσον αφορά τη γλώσσα, τις υποδομές και το δικαιικό σύστημα, αλλά κυρίως, λόγω της περιορισμένης δημοκρατικής νομιμοποίησης της δράσης ενός τέτοιου υπερεθνικού οργάνου. Ως εναλλακτική παρουσιάζεται η αναβάθμιση των υφιστάμενων αρμοδιοτήτων της Ευρωπόλ, με την παροχή δυνατότητας δημιουργίας επιχειρησιακών μονάδων, ανεξάρτητη ανακριτική δράση και η δυνατότητα επιβολης καταναγκαστικών μέτρων, όπως συλλήψεις.","The current essay begins recording the evolution of the European police cooperation, from the creation of the Pompidou group by the Council of Europe, the composition of the TREVI group by the EEC till the signing of Schengen Treaty in 1985 by the Benelux countries, France and the Federal Republic of Germany. With the Treaty of Maastricht, the Justice and Home affairs is created under the Title of Justice and Home affairs, which was included in the 3rd pillar. The discomfort by the intergovernmental processes -the vagueness of the legislative frame, the restricted democratic accountability, the absence of national confirmation mechanisms- led to the gradual communitarisation of this policy. Firstly, with the Treaty of Amsterdam the Schengen acquis was incorporated in the Union, a few policies, such as migration, were transferred in the 1st pillar, qualified majority was declared as the main decision making method and the possibility of enchased cooperation was also introduced. Moreover, it was established the obligation of Member States to confirm that they have achieved the \"Schengen maturity\", before they are accepted in the Schengen Zone. The communitarisation continued with the Treaties of Nice and Lisbon, when the target for the creation of an Area of Freedom, Security and Justice was declared as valuable as those of the common currency and the Single Market. In the Area, the possibility of police forces of a Member State to operate in the territory of another Member State is quite explicit. Particularly, the cases that this allowed are: a) Join Investigation Teams, b) cross border surveillance, c) cross border (hot) pursuit (the last two are allowed only in Schengen area) and d) Special Intervention Units. It is remarkable that in all cases the police forces, under circumstances that are analyzed in the essay, maintain their police character and are allowed to execute some of the functions that they are supposed to do and they are considered as equal with the local authorities. This ability points to the question, whether Europol can upgrade to a European FBI, consisting of a supranational police force. In the current essay, negatie answer is being given, due to the denial of Member States to code that jurisdiction, which is located at the core of the state and the heterogeneity of the Union, in language, infrastructure, but mostly due to the restricted democratic accountability of such a supranational organization. As alternative the upgrade of the current jurisdiction of Europol is presented by creating field units with idependent operational action and ability for imposition of coercive measures, such as arrest."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η δράση αστυνομικών μονάδων στο έδαφος έτερου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πόσο εφικτή είναι η αναβάθμιση της Europol σε μια υπερεθνική αστυνομία;"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φανουργιάκης Κωνσταντίνος"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία ξεκινάει με την εξέλιξη της ευρωπαϊκής αστυνομικής συνεργασίας, η οποία ξεκινάει με τη δημιουργία της ομάδας Pompidou στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης, τη σύσταση της ομάδας TREVI από την ΕΟΚ μέχρι την υπογραφή της Συνθήκης Schengen το 1985 από τις χώρες της Μπενελούξ, τη Γαλλία και την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Με την υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ, δημιουργείται η Πολιτική Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων υπό τον Τίτλο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, εντασσόμενη στον διακυβερνητικό 3ο πυλώνα. Η δυσφορία από τις διακυβερνητικές διαδικασίες - ασάφεια για το νομοθετικό πλαίσιο, περιορισμένη δημοκρατική λογοδοσία και απουσία μηχανισμών εθνικής επικύρωσης - οδήγησε στην σταδιακή κοινοτικοποίηση της πολιτικής. Αρχικά με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ ενσωματώνεται στην Ένωση το κεκτημένο Schengen, μεταφέρθηκαν στον πρώτο πυλώνα ορισμένες πολιτικές, όπως η μετανάστευση, εισήχθη η αυξημένη πλειοψηφία ως τρόπος λήψης αποφάσεων και προβλέφθηκε η δυνατότητα ενισχυμένης συνεργασίας μεταξύ ορισμένων κρατών μελών που το επιθυμούν. Ακόμα, καθιερώθηκε η υποχρέωση των κρατών να αποδείξουν ότι έχουν επιτύχει την <<ωριμότητα Schengen>> προτού ενσωματωθούν στη Ζώνη. Η κοινοτικοποίηση συνεχίστηκε με τις Συνθήκες της Νίκαιας και της Λισσαβώνας, όταν ο στόχος για τη δημιουργία ενός Χώρου Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης τέθηκε στο ίδιο επίπεδο με αυτόν του ενιαίου νομίσματος και της Ενιαίας Αγοράς. Σε αυτό το χώρο ξεχωρίζει η δυνατότητα που έχει δοθεί σε αστυνομικές δυνάμεις να δρούν στο έδαφος άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ειδικότερα, οι περιπτώσεις αυτές είναι: α) οι Κοινές Ομάδες Έρευνας, β) η διασυνοριακή παρακολούθηση γ) η διασυνοριακή καταδίωξη (οι δυο τελευταίες προβλέπονται μόνο στη ζώνη Schengen) και δ) οι ειδικές μονάδες επέμβασης. Αξιοσημείωτο σε όλες τις περιπτώσεις είναι ότι οι αστυνομικές δυνάμεις , υπό προϋποθέσεις που αναλύονται στην εργασία, διατηρούν τον αστυνομικό χαρακτήρα τους και μπορούν να επιτελούν ορισμένες από τις λειτουργίες και στο έδαφος ενός άλλου κράτους μέλους, θεωρούμενα ως ισότιμα με τα εγχώρια αστυνομικά όργανα. Η δυνατότητα τέτοιας δράσεις οδηγεί στο ερώτημα αν η Ευρωπόλ μπορεί να αναβαθμίστει σε παρόμοιο βαθμό με το αμερικανικό FBI, αποτελώντας μια υπερεθνική αστυνομία. Στο παρόν πόνημα, η απάντηση αυτή είναι ότι δεν είναι εφικτή μια τέτοιου μεγέθους αναβάθμιση, λόγω της άρνησης των κρατών μελών να εκχωρήσουν μια αρμοδιότητα που βρίσκεται στον πυρήνα του κράτους και της μεγάλης ετερογένειας της Ένωσης, όσον αφορά τη γλώσσα, τις υποδομές και το δικαιικό σύστημα, αλλά κυρίως, λόγω της περιορισμένης δημοκρατικής νομιμοποίησης της δράσης ενός τέτοιου υπερεθνικού οργάνου. Ως εναλλακτική παρουσιάζεται η αναβάθμιση των υφιστάμενων αρμοδιοτήτων της Ευρωπόλ, με την παροχή δυνατότητας δημιουργίας επιχειρησιακών μονάδων, ανεξάρτητη ανακριτική δράση και η δυνατότητα επιβολης καταναγκαστικών μέτρων, όπως συλλήψεις.","The current essay begins recording the evolution of the European police cooperation, from the creation of the Pompidou group by the Council of Europe, the composition of the TREVI group by the EEC till the signing of Schengen Treaty in 1985 by the Benelux countries, France and the Federal Republic of Germany. With the Treaty of Maastricht, the Justice and Home affairs is created under the Title of Justice and Home affairs, which was included in the 3rd pillar. The discomfort by the intergovernmental processes -the vagueness of the legislative frame, the restricted democratic accountability, the absence of national confirmation mechanisms- led to the gradual communitarisation of this policy. Firstly, with the Treaty of Amsterdam the Schengen acquis was incorporated in the Union, a few policies, such as migration, were transferred in the 1st pillar, qualified majority was declared as the main decision making method and the possibility of enchased cooperation was also introduced. Moreover, it was established the obligation of Member States to confirm that they have achieved the \"Schengen maturity\", before they are accepted in the Schengen Zone. The communitarisation continued with the Treaties of Nice and Lisbon, when the target for the creation of an Area of Freedom, Security and Justice was declared as valuable as those of the common currency and the Single Market. In the Area, the possibility of police forces of a Member State to operate in the territory of another Member State is quite explicit. Particularly, the cases that this allowed are: a) Join Investigation Teams, b) cross border surveillance, c) cross border (hot) pursuit (the last two are allowed only in Schengen area) and d) Special Intervention Units. It is remarkable that in all cases the police forces, under circumstances that are analyzed in the essay, maintain their police character and are allowed to execute some of the functions that they are supposed to do and they are considered as equal with the local authorities. This ability points to the question, whether Europol can upgrade to a European FBI, consisting of a supranational police force. In the current essay, negatie answer is being given, due to the denial of Member States to code that jurisdiction, which is located at the core of the state and the heterogeneity of the Union, in language, infrastructure, but mostly due to the restricted democratic accountability of such a supranational organization. As alternative the upgrade of the current jurisdiction of Europol is presented by creating field units with idependent operational action and ability for imposition of coercive measures, such as arrest."],"dc:identifier":["uoadl:1455086","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1455086"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Η δράση αστυνομικών μονάδων στο έδαφος έτερου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πόσο εφικτή είναι η αναβάθμιση της Europol σε μια υπερεθνική αστυνομία;"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:19Z"}