{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1455094"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1455094","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η σχέση ηγεμόνα - λαού στη σκέψη του Μακιαβέλι","abstract":"Η παρούσα εργασία, μέσα από την μελέτη των έργων του Μακιαβέλι «Ο Ηγεμών» και «Διατριβές», έχει σκοπό να εξετάσει τη σχέση ηγεμόνα – λαού έτσι όπως αυτή αναδεικνύεται από τη σκέψη του μεγάλου πολιτικού Φλωρεντινού στοχαστή καθώς και τις αρχές, τις ιδέες και τις αξίες που προβάλλονται μέσα από αυτή τη σχέση. Προκειμένου η εργασία να είναι όσο το δυνατόν πιο εμπεριστατωμένη, πραγματοποιείται βιβλιογραφική επισκόπηση επί του θέματος σε έργα σύγχρονων και σημαντικών μελετητών της μακιαβελικής σκέψης. Πιο συγκεκριμένα, στην εισαγωγή αναπτύσσονται προλεγόμενα τόσο για το βίο του Μακιαβέλι όσο και για το ιστορικό και πολιτικό πλαίσιο, το οποίο επέδρασε καθοριστικά στη ανάπτυξη της πολιτικής σκέψης του. Επίσης, αναλύεται διεξοδικά η μέθοδος του Μακιαβέλι, ως επισκόπηση της ιστορίας και των παραδειγμάτων της, με σκοπό την χρήση τους είτε ως παραδείγματα προς μίμηση είτε προς αποφυγή. Γίνεται ιδιαίτερη αναφορά τόσο στην πολιτική κατάσταση όσο και στις ουμανιστικές επιρροές στη Φλωρεντία του Μεσαίωνα. Στο πρώτο κεφάλαιο αναλύονται οι βασικές αρχές του Ηγεμόνα όσο και η (μεγάλη, σύμφωνα με τον Μακιαβέλι) ανάγκη δημιουργίας μόνιμου στρατού ώστε το κράτος να είναι αποτελεσματικό στην αντιμετώπιση των εξωτερικών κινδύνων. Μέσα από την περιγραφή της πολιτικής κατάστασης της Ιταλίας αναδεικνύεται η ανάγκη ενοποίησης όλων των κρατών της σε μια συγκεντρωτική αστική εξουσία με χαρακτηριστικό την ελεγχόμενη δημοκρατία του λαού. Στο δεύτερο κεφάλαιο παρουσιάζεται η καινοτομία της μακιαβελικής σκέψης αναφορικά με την ύπαρξη δύο διακριτών σφαιρών ηθικής με διαφορετική πολιτική διάσταση το καθένα, ενώ ακολουθεί ο ορισμός του κράτους έτσι όπως ο Μακιαβέλι το οραματίστηκε και τέλος γίνεται συσχετισμός της μακιαβελικής και της αριστοτελικής πολιτικής σκέψης σε κάποια κύρια σημεία. Στο τρίτο κεφάλαιο, που αποτελεί και τη βασική προβληματική της εργασίας, η ανάλυση επικεντρώνεται στη σχέση ηγεμόνα- λαού και πιο συγκεκριμένα στα χαρακτηριστικά τόσο του ηγεμόνα όσο και των αρχόμενων. Εν συνεχεία παρουσιάζεται το ιδανικό πολίτευμα που για τον Μακιαβέλι ήταν συνδυασμός δημοκρατίας- ηγεμονίας, με πρότυπο τη δημοκρατία των αρχαίων ελληνορωμαϊκών χρόνων. Καταλήγουμε στην μελέτη των όρων virtu και fortuna ως παραγόντων για τη σύσταση του συγκεντρωτικού κράτους και συγκρίνουμε τα δύο πολιτικά μακιαβελικά έργα (Ηγεμόνας, Διατριβές) ως προς τους όρους ηθική και ελευθερία μεταξύ ηγεμόνα- λαού. Στον επίλογο αναφέρεται η επίδραση της μακιαβελικής πολιτικής φιλοσοφίας από την Αναγέννηση ως τις μέρες μας.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία, μέσα από την μελέτη των έργων του Μακιαβέλι «Ο Ηγεμών» και «Διατριβές», έχει σκοπό να εξετάσει τη σχέση ηγεμόνα – λαού έτσι όπως αυτή αναδεικνύεται από τη σκέψη του μεγάλου πολιτικού Φλωρεντινού στοχαστή καθώς και τις αρχές, τις ιδέες και τις αξίες που προβάλλονται μέσα από αυτή τη σχέση. Προκειμένου η εργασία να είναι όσο το δυνατόν πιο εμπεριστατωμένη, πραγματοποιείται βιβλιογραφική επισκόπηση επί του θέματος σε έργα σύγχρονων και σημαντικών μελετητών της μακιαβελικής σκέψης. Πιο συγκεκριμένα, στην εισαγωγή αναπτύσσονται προλεγόμενα τόσο για το βίο του Μακιαβέλι όσο και για το ιστορικό και πολιτικό πλαίσιο, το οποίο επέδρασε καθοριστικά στη ανάπτυξη της πολιτικής σκέψης του. Επίσης, αναλύεται διεξοδικά η μέθοδος του Μακιαβέλι, ως επισκόπηση της ιστορίας και των παραδειγμάτων της, με σκοπό την χρήση τους είτε ως παραδείγματα προς μίμηση είτε προς αποφυγή. Γίνεται ιδιαίτερη αναφορά τόσο στην πολιτική κατάσταση όσο και στις ουμανιστικές επιρροές στη Φλωρεντία του Μεσαίωνα. Στο πρώτο κεφάλαιο αναλύονται οι βασικές αρχές του Ηγεμόνα όσο και η (μεγάλη, σύμφωνα με τον Μακιαβέλι) ανάγκη δημιουργίας μόνιμου στρατού ώστε το κράτος να είναι αποτελεσματικό στην αντιμετώπιση των εξωτερικών κινδύνων. Μέσα από την περιγραφή της πολιτικής κατάστασης της Ιταλίας αναδεικνύεται η ανάγκη ενοποίησης όλων των κρατών της σε μια συγκεντρωτική αστική εξουσία με χαρακτηριστικό την ελεγχόμενη δημοκρατία του λαού. Στο δεύτερο κεφάλαιο παρουσιάζεται η καινοτομία της μακιαβελικής σκέψης αναφορικά με την ύπαρξη δύο διακριτών σφαιρών ηθικής με διαφορετική πολιτική διάσταση το καθένα, ενώ ακολουθεί ο ορισμός του κράτους έτσι όπως ο Μακιαβέλι το οραματίστηκε και τέλος γίνεται συσχετισμός της μακιαβελικής και της αριστοτελικής πολιτικής σκέψης σε κάποια κύρια σημεία. Στο τρίτο κεφάλαιο, που αποτελεί και τη βασική προβληματική της εργασίας, η ανάλυση επικεντρώνεται στη σχέση ηγεμόνα- λαού και πιο συγκεκριμένα στα χαρακτηριστικά τόσο του ηγεμόνα όσο και των αρχόμενων. Εν συνεχεία παρουσιάζεται το ιδανικό πολίτευμα που για τον Μακιαβέλι ήταν συνδυασμός δημοκρατίας- ηγεμονίας, με πρότυπο τη δημοκρατία των αρχαίων ελληνορωμαϊκών χρόνων. Καταλήγουμε στην μελέτη των όρων virtu και fortuna ως παραγόντων για τη σύσταση του συγκεντρωτικού κράτους και συγκρίνουμε τα δύο πολιτικά μακιαβελικά έργα (Ηγεμόνας, Διατριβές) ως προς τους όρους ηθική και ελευθερία μεταξύ ηγεμόνα- λαού. Στον επίλογο αναφέρεται η επίδραση της μακιαβελικής πολιτικής φιλοσοφίας από την Αναγέννηση ως τις μέρες μας.","abstract_has_math":false,"creators":["Κριτού Μαρίνα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:28:19Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1455094"],"render_values":[{"text":"uoadl:1455094","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1455094","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1455094","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1455094","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κριτού Μαρίνα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1455094","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1455094"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία, μέσα από την μελέτη των έργων του Μακιαβέλι «Ο Ηγεμών» και «Διατριβές», έχει σκοπό να εξετάσει τη σχέση ηγεμόνα – λαού έτσι όπως αυτή αναδεικνύεται από τη σκέψη του μεγάλου πολιτικού Φλωρεντινού στοχαστή καθώς και τις αρχές, τις ιδέες και τις αξίες που προβάλλονται μέσα από αυτή τη σχέση. Προκειμένου η εργασία να είναι όσο το δυνατόν πιο εμπεριστατωμένη, πραγματοποιείται βιβλιογραφική επισκόπηση επί του θέματος σε έργα σύγχρονων και σημαντικών μελετητών της μακιαβελικής σκέψης. Πιο συγκεκριμένα, στην εισαγωγή αναπτύσσονται προλεγόμενα τόσο για το βίο του Μακιαβέλι όσο και για το ιστορικό και πολιτικό πλαίσιο, το οποίο επέδρασε καθοριστικά στη ανάπτυξη της πολιτικής σκέψης του. Επίσης, αναλύεται διεξοδικά η μέθοδος του Μακιαβέλι, ως επισκόπηση της ιστορίας και των παραδειγμάτων της, με σκοπό την χρήση τους είτε ως παραδείγματα προς μίμηση είτε προς αποφυγή. Γίνεται ιδιαίτερη αναφορά τόσο στην πολιτική κατάσταση όσο και στις ουμανιστικές επιρροές στη Φλωρεντία του Μεσαίωνα. Στο πρώτο κεφάλαιο αναλύονται οι βασικές αρχές του Ηγεμόνα όσο και η (μεγάλη, σύμφωνα με τον Μακιαβέλι) ανάγκη δημιουργίας μόνιμου στρατού ώστε το κράτος να είναι αποτελεσματικό στην αντιμετώπιση των εξωτερικών κινδύνων. Μέσα από την περιγραφή της πολιτικής κατάστασης της Ιταλίας αναδεικνύεται η ανάγκη ενοποίησης όλων των κρατών της σε μια συγκεντρωτική αστική εξουσία με χαρακτηριστικό την ελεγχόμενη δημοκρατία του λαού. Στο δεύτερο κεφάλαιο παρουσιάζεται η καινοτομία της μακιαβελικής σκέψης αναφορικά με την ύπαρξη δύο διακριτών σφαιρών ηθικής με διαφορετική πολιτική διάσταση το καθένα, ενώ ακολουθεί ο ορισμός του κράτους έτσι όπως ο Μακιαβέλι το οραματίστηκε και τέλος γίνεται συσχετισμός της μακιαβελικής και της αριστοτελικής πολιτικής σκέψης σε κάποια κύρια σημεία. Στο τρίτο κεφάλαιο, που αποτελεί και τη βασική προβληματική της εργασίας, η ανάλυση επικεντρώνεται στη σχέση ηγεμόνα- λαού και πιο συγκεκριμένα στα χαρακτηριστικά τόσο του ηγεμόνα όσο και των αρχόμενων. Εν συνεχεία παρουσιάζεται το ιδανικό πολίτευμα που για τον Μακιαβέλι ήταν συνδυασμός δημοκρατίας- ηγεμονίας, με πρότυπο τη δημοκρατία των αρχαίων ελληνορωμαϊκών χρόνων. Καταλήγουμε στην μελέτη των όρων virtu και fortuna ως παραγόντων για τη σύσταση του συγκεντρωτικού κράτους και συγκρίνουμε τα δύο πολιτικά μακιαβελικά έργα (Ηγεμόνας, Διατριβές) ως προς τους όρους ηθική και ελευθερία μεταξύ ηγεμόνα- λαού. Στον επίλογο αναφέρεται η επίδραση της μακιαβελικής πολιτικής φιλοσοφίας από την Αναγέννηση ως τις μέρες μας.","This paper, through the study of the works of Machiavelli’s \"The Prince\" and \"Discourses on Livy\", aims to examine the relationship between the sovereign and the people so as it emerges from the thought of the great statesman and Florentine political thinker and the principles, ideas and the values displayed through this relationship. In order for the work to be as thorough as possible, carried out a bibliographic review on the matter in works of modern and important scholars of Machiavellian thinking. More specifically, the introduction prolegomena developed both for the life of Machiavelli and the historical and political context, which decisively influenced the development of political thought of Machiavelli. Also analyzed in detail the method of Machiavelli as a review of the history and the examples, to their use as either good examples or to avoid. Particular reference is made to the political situation and the humanistic influences in medieval Florence. The first chapter analyzes the basic principles of the The Prince and the (large, according to Machiavelli) need to create a permanent/ national army to the state to be effective in dealing with external risks. Through the description of the political situation in Italy highlights the need for the integration of all countries of a centralized urban power with characteristic controlled democracy of the people. The second chapter presents the novelty of Machiavellian thinking regarding the existence of two distinct moral spheres with different political dimension each, followed by the definition of the state so as Machiavelli envisioned it and finally the Machiavellian political thought was correlated with the Aristotelian political thought in some main points. In the third chapter, which is the basic thesis of the paper, the analysis focuses on the relationship of the sovereign and the people and in particular the characteristics of both the ruler and the incipient. Then it presents the ideal regime that for Machiavelli was a combination of democracy and hegemony modeled democracy of ancient Greek-Roman times. We conclude the study of the conditions virtu and Fortuna as factors establishing the centralized state and compare the two political projects of Machiavelli (Prince, dissertations) concerning ethics and freedom, between the sovereign and the people. The epilogue refers to the effects of the Machiavellian political thought from the Renaissance to our days."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η σχέση ηγεμόνα - λαού στη σκέψη του Μακιαβέλι"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κριτού Μαρίνα"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία, μέσα από την μελέτη των έργων του Μακιαβέλι «Ο Ηγεμών» και «Διατριβές», έχει σκοπό να εξετάσει τη σχέση ηγεμόνα – λαού έτσι όπως αυτή αναδεικνύεται από τη σκέψη του μεγάλου πολιτικού Φλωρεντινού στοχαστή καθώς και τις αρχές, τις ιδέες και τις αξίες που προβάλλονται μέσα από αυτή τη σχέση. Προκειμένου η εργασία να είναι όσο το δυνατόν πιο εμπεριστατωμένη, πραγματοποιείται βιβλιογραφική επισκόπηση επί του θέματος σε έργα σύγχρονων και σημαντικών μελετητών της μακιαβελικής σκέψης. Πιο συγκεκριμένα, στην εισαγωγή αναπτύσσονται προλεγόμενα τόσο για το βίο του Μακιαβέλι όσο και για το ιστορικό και πολιτικό πλαίσιο, το οποίο επέδρασε καθοριστικά στη ανάπτυξη της πολιτικής σκέψης του. Επίσης, αναλύεται διεξοδικά η μέθοδος του Μακιαβέλι, ως επισκόπηση της ιστορίας και των παραδειγμάτων της, με σκοπό την χρήση τους είτε ως παραδείγματα προς μίμηση είτε προς αποφυγή. Γίνεται ιδιαίτερη αναφορά τόσο στην πολιτική κατάσταση όσο και στις ουμανιστικές επιρροές στη Φλωρεντία του Μεσαίωνα. Στο πρώτο κεφάλαιο αναλύονται οι βασικές αρχές του Ηγεμόνα όσο και η (μεγάλη, σύμφωνα με τον Μακιαβέλι) ανάγκη δημιουργίας μόνιμου στρατού ώστε το κράτος να είναι αποτελεσματικό στην αντιμετώπιση των εξωτερικών κινδύνων. Μέσα από την περιγραφή της πολιτικής κατάστασης της Ιταλίας αναδεικνύεται η ανάγκη ενοποίησης όλων των κρατών της σε μια συγκεντρωτική αστική εξουσία με χαρακτηριστικό την ελεγχόμενη δημοκρατία του λαού. Στο δεύτερο κεφάλαιο παρουσιάζεται η καινοτομία της μακιαβελικής σκέψης αναφορικά με την ύπαρξη δύο διακριτών σφαιρών ηθικής με διαφορετική πολιτική διάσταση το καθένα, ενώ ακολουθεί ο ορισμός του κράτους έτσι όπως ο Μακιαβέλι το οραματίστηκε και τέλος γίνεται συσχετισμός της μακιαβελικής και της αριστοτελικής πολιτικής σκέψης σε κάποια κύρια σημεία. Στο τρίτο κεφάλαιο, που αποτελεί και τη βασική προβληματική της εργασίας, η ανάλυση επικεντρώνεται στη σχέση ηγεμόνα- λαού και πιο συγκεκριμένα στα χαρακτηριστικά τόσο του ηγεμόνα όσο και των αρχόμενων. Εν συνεχεία παρουσιάζεται το ιδανικό πολίτευμα που για τον Μακιαβέλι ήταν συνδυασμός δημοκρατίας- ηγεμονίας, με πρότυπο τη δημοκρατία των αρχαίων ελληνορωμαϊκών χρόνων. Καταλήγουμε στην μελέτη των όρων virtu και fortuna ως παραγόντων για τη σύσταση του συγκεντρωτικού κράτους και συγκρίνουμε τα δύο πολιτικά μακιαβελικά έργα (Ηγεμόνας, Διατριβές) ως προς τους όρους ηθική και ελευθερία μεταξύ ηγεμόνα- λαού. Στον επίλογο αναφέρεται η επίδραση της μακιαβελικής πολιτικής φιλοσοφίας από την Αναγέννηση ως τις μέρες μας.","This paper, through the study of the works of Machiavelli’s \"The Prince\" and \"Discourses on Livy\", aims to examine the relationship between the sovereign and the people so as it emerges from the thought of the great statesman and Florentine political thinker and the principles, ideas and the values displayed through this relationship. In order for the work to be as thorough as possible, carried out a bibliographic review on the matter in works of modern and important scholars of Machiavellian thinking. More specifically, the introduction prolegomena developed both for the life of Machiavelli and the historical and political context, which decisively influenced the development of political thought of Machiavelli. Also analyzed in detail the method of Machiavelli as a review of the history and the examples, to their use as either good examples or to avoid. Particular reference is made to the political situation and the humanistic influences in medieval Florence. The first chapter analyzes the basic principles of the The Prince and the (large, according to Machiavelli) need to create a permanent/ national army to the state to be effective in dealing with external risks. Through the description of the political situation in Italy highlights the need for the integration of all countries of a centralized urban power with characteristic controlled democracy of the people. The second chapter presents the novelty of Machiavellian thinking regarding the existence of two distinct moral spheres with different political dimension each, followed by the definition of the state so as Machiavelli envisioned it and finally the Machiavellian political thought was correlated with the Aristotelian political thought in some main points. In the third chapter, which is the basic thesis of the paper, the analysis focuses on the relationship of the sovereign and the people and in particular the characteristics of both the ruler and the incipient. Then it presents the ideal regime that for Machiavelli was a combination of democracy and hegemony modeled democracy of ancient Greek-Roman times. We conclude the study of the conditions virtu and Fortuna as factors establishing the centralized state and compare the two political projects of Machiavelli (Prince, dissertations) concerning ethics and freedom, between the sovereign and the people. The epilogue refers to the effects of the Machiavellian political thought from the Renaissance to our days."],"dc:identifier":["uoadl:1455094","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1455094"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Η σχέση ηγεμόνα - λαού στη σκέψη του Μακιαβέλι"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:19Z"}