{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1455108"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1455108","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο δικαστικός έλεγχος των γενικών αρχών του δικαίου περιβάλλοντος μέσα απότην νομολογία του ΣΤΕ","abstract":"Η αυξημένη προστασία του φυσικού περιβάλλοντος είναι ασφαλώς τιμητική για το νομικό μας πολιτισμό, ευπρόσδεκτη και οπωσδήποτε βρίσκει σταθερά ερείσματα στο συνταγματικό κείμενο του Συντάγματος του 1975 και στις μεταγενέστερες αναθεωρήσεις του, με σημαντικότερη αυτή του 2001. Εξίσου, όμως, συνταγματικά επιβαλλόμενη, αλλά και εφικτή, είναι η εναρμόνιση του συνταγματικό αιτήματος για περιβαλλοντική προστασία και των εγγυήσεων των ατομικών δικαιωμάτων περιουσιακού χαρακτήρα και η επιδίωξη επίτευξης μιας μεταξύ τους ισόρροπης σχέσης .Η πρόκριση μιας επιλογής υποχώρησης του δικαιώματος του ιδιώτη μπροστά στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος πρέπει να είναι το αποτέλεσμα μιας επίμονης διαδικασίας ad hoc στάθμισης αντικρουόμενων συμφερόντων, αξιών και αρχών και προσπάθειας εξισορρόπησης τους. Η τιμή, όμως, αυτής της εξισορρόπησης των ιδιωτικών συμφερόντων με τις δημοσίου χαρακτήρα προτεραιότητες δεν μπορεί να είναι εκ των προτέρων σαφής και κυρίως αμετάβλητη. Η εξειδίκευση της αλλά και ο έλεγχος των πράξεων της Πολιτείας ως προς τον σεβασμό των συνταγματικών επιταγών είναι αρμοδιότητα της Δικαστικής Εξουσίας. Χρήσιμο μεθολογικό εργαλείο για την κρίση του εθνικού δικαστή είναι οι Γενικές Αρχές του Δικαίου Περιβάλλοντος, οι οποίες αποτελούν κανόνες με περιεχόμενο νομικό και αποτυπώνουν τις θεμελιώδεις και βασικές αξίες για την προστασία του περιβάλλοντος. Λόγω, όμως, του ευρύ χαρακτήρα τους και της αόριστης διατύπωσής τους, έχουν κυρίως κατευθυντήριο περιεχόμενο, πάρα συγκεκριμένη νομική δέσμευση. H παρούσα βιβλιογραφική εργασία πραγματεύεται το ζητήματα της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος με την εφαρμογή των συγκεκριμένων γενικών αρχών της πρόληψης, της προφύλαξης και της καταπολέμησης της μόλυνσης κατά προτεραιότητα στην πηγή, καθώς και αυτών της βιωσιμότητας ή της αειφορίας, του σεβασμού της φέρουσας ικανότητας των οικοσυστημάτων και της αρχή ο ρυπαίνων πληρώνει, όπως αυτές προβλέπονται και αναδύονται μέσα από τις πρόνοιες του Συντάγματος και εξειδικεύονται από νομολογία του Συμβουλίυ της Επικρατείας.","abstract_html":"Η αυξημένη προστασία του φυσικού περιβάλλοντος είναι ασφαλώς τιμητική για το νομικό μας πολιτισμό, ευπρόσδεκτη και οπωσδήποτε βρίσκει σταθερά ερείσματα στο συνταγματικό κείμενο του Συντάγματος του 1975 και στις μεταγενέστερες αναθεωρήσεις του, με σημαντικότερη αυτή του 2001. Εξίσου, όμως, συνταγματικά επιβαλλόμενη, αλλά και εφικτή, είναι η εναρμόνιση του συνταγματικό αιτήματος για περιβαλλοντική προστασία και των εγγυήσεων των ατομικών δικαιωμάτων περιουσιακού χαρακτήρα και η επιδίωξη επίτευξης μιας μεταξύ τους ισόρροπης σχέσης .Η πρόκριση μιας επιλογής υποχώρησης του δικαιώματος του ιδιώτη μπροστά στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος πρέπει να είναι το αποτέλεσμα μιας επίμονης διαδικασίας ad hoc στάθμισης αντικρουόμενων συμφερόντων, αξιών και αρχών και προσπάθειας εξισορρόπησης τους. Η τιμή, όμως, αυτής της εξισορρόπησης των ιδιωτικών συμφερόντων με τις δημοσίου χαρακτήρα προτεραιότητες δεν μπορεί να είναι εκ των προτέρων σαφής και κυρίως αμετάβλητη. Η εξειδίκευση της αλλά και ο έλεγχος των πράξεων της Πολιτείας ως προς τον σεβασμό των συνταγματικών επιταγών είναι αρμοδιότητα της Δικαστικής Εξουσίας. Χρήσιμο μεθολογικό εργαλείο για την κρίση του εθνικού δικαστή είναι οι Γενικές Αρχές του Δικαίου Περιβάλλοντος, οι οποίες αποτελούν κανόνες με περιεχόμενο νομικό και αποτυπώνουν τις θεμελιώδεις και βασικές αξίες για την προστασία του περιβάλλοντος. Λόγω, όμως, του ευρύ χαρακτήρα τους και της αόριστης διατύπωσής τους, έχουν κυρίως κατευθυντήριο περιεχόμενο, πάρα συγκεκριμένη νομική δέσμευση. H παρούσα βιβλιογραφική εργασία πραγματεύεται το ζητήματα της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος με την εφαρμογή των συγκεκριμένων γενικών αρχών της πρόληψης, της προφύλαξης και της καταπολέμησης της μόλυνσης κατά προτεραιότητα στην πηγή, καθώς και αυτών της βιωσιμότητας ή της αειφορίας, του σεβασμού της φέρουσας ικανότητας των οικοσυστημάτων και της αρχή ο ρυπαίνων πληρώνει, όπως αυτές προβλέπονται και αναδύονται μέσα από τις πρόνοιες του Συντάγματος και εξειδικεύονται από νομολογία του Συμβουλίυ της Επικρατείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Μακρυγιάννης Κωνσταντίνος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:28:19Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1455108"],"render_values":[{"text":"uoadl:1455108","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1455108","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1455108","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1455108","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μακρυγιάννης Κωνσταντίνος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1455108","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1455108"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αυξημένη προστασία του φυσικού περιβάλλοντος είναι ασφαλώς τιμητική για το νομικό μας πολιτισμό, ευπρόσδεκτη και οπωσδήποτε βρίσκει σταθερά ερείσματα στο συνταγματικό κείμενο του Συντάγματος του 1975 και στις μεταγενέστερες αναθεωρήσεις του, με σημαντικότερη αυτή του 2001. Εξίσου, όμως, συνταγματικά επιβαλλόμενη, αλλά και εφικτή, είναι η εναρμόνιση του συνταγματικό αιτήματος για περιβαλλοντική προστασία και των εγγυήσεων των ατομικών δικαιωμάτων περιουσιακού χαρακτήρα και η επιδίωξη επίτευξης μιας μεταξύ τους ισόρροπης σχέσης .Η πρόκριση μιας επιλογής υποχώρησης του δικαιώματος του ιδιώτη μπροστά στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος πρέπει να είναι το αποτέλεσμα μιας επίμονης διαδικασίας ad hoc στάθμισης αντικρουόμενων συμφερόντων, αξιών και αρχών και προσπάθειας εξισορρόπησης τους. Η τιμή, όμως, αυτής της εξισορρόπησης των ιδιωτικών συμφερόντων με τις δημοσίου χαρακτήρα προτεραιότητες δεν μπορεί να είναι εκ των προτέρων σαφής και κυρίως αμετάβλητη. Η εξειδίκευση της αλλά και ο έλεγχος των πράξεων της Πολιτείας ως προς τον σεβασμό των συνταγματικών επιταγών είναι αρμοδιότητα της Δικαστικής Εξουσίας. Χρήσιμο μεθολογικό εργαλείο για την κρίση του εθνικού δικαστή είναι οι Γενικές Αρχές του Δικαίου Περιβάλλοντος, οι οποίες αποτελούν κανόνες με περιεχόμενο νομικό και αποτυπώνουν τις θεμελιώδεις και βασικές αξίες για την προστασία του περιβάλλοντος. Λόγω, όμως, του ευρύ χαρακτήρα τους και της αόριστης διατύπωσής τους, έχουν κυρίως κατευθυντήριο περιεχόμενο, πάρα συγκεκριμένη νομική δέσμευση. H παρούσα βιβλιογραφική εργασία πραγματεύεται το ζητήματα της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος με την εφαρμογή των συγκεκριμένων γενικών αρχών της πρόληψης, της προφύλαξης και της καταπολέμησης της μόλυνσης κατά προτεραιότητα στην πηγή, καθώς και αυτών της βιωσιμότητας ή της αειφορίας, του σεβασμού της φέρουσας ικανότητας των οικοσυστημάτων και της αρχή ο ρυπαίνων πληρώνει, όπως αυτές προβλέπονται και αναδύονται μέσα από τις πρόνοιες του Συντάγματος και εξειδικεύονται από νομολογία του Συμβουλίυ της Επικρατείας.","The increased legal protection of our natural environment is undoubtedly an asset to our judicial culture and it bases its pillars on the Greek Constitution of 1975 and to its subsequent revisions, with the most important the one of 2001. What is also required by the Constitution is the harmonisation of the constitutional imperatives for environmental protection and the guarantee of the individual property rights which can lead to a balanced interdependence. The option to limit the private rights in favour of the protection of our environment must be the outcome of a strenuous process of ad hoc weighing conflicting interests, values and principles which will lead to their balance. The price, however, of this balancing process of the private and public interests cannot be a priori precise and is subject to changes. The task of its individualisation as well as the control of the governmental acts and their compliance with the constitutional requirement lies with the Judicial Power. A valuable tool to that end that help the judges, at a national level, render their decisions are the General Principles of Environmental Law which are made up from rules with legal content and reflect the fundamental values for the protection of the environments. However, these principals tend to be generalist and vague despite the legal imperative for specific regulations. The present bibliographical dissertation deals with the issues of the implementation of the specific general principles of prevention, safeguarding and combat of pollution preferably that its source as well as the subjects of sustainability, the respect of the carrying capacity of our eco systems and the principle “the polluter should pay” as they are regulated and illustrated in the constitutional provision and are further specified by the case law of the Council of State."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο δικαστικός έλεγχος των γενικών αρχών του δικαίου περιβάλλοντος μέσα απότην νομολογία του ΣΤΕ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μακρυγιάννης Κωνσταντίνος"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Η αυξημένη προστασία του φυσικού περιβάλλοντος είναι ασφαλώς τιμητική για το νομικό μας πολιτισμό, ευπρόσδεκτη και οπωσδήποτε βρίσκει σταθερά ερείσματα στο συνταγματικό κείμενο του Συντάγματος του 1975 και στις μεταγενέστερες αναθεωρήσεις του, με σημαντικότερη αυτή του 2001. Εξίσου, όμως, συνταγματικά επιβαλλόμενη, αλλά και εφικτή, είναι η εναρμόνιση του συνταγματικό αιτήματος για περιβαλλοντική προστασία και των εγγυήσεων των ατομικών δικαιωμάτων περιουσιακού χαρακτήρα και η επιδίωξη επίτευξης μιας μεταξύ τους ισόρροπης σχέσης .Η πρόκριση μιας επιλογής υποχώρησης του δικαιώματος του ιδιώτη μπροστά στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος πρέπει να είναι το αποτέλεσμα μιας επίμονης διαδικασίας ad hoc στάθμισης αντικρουόμενων συμφερόντων, αξιών και αρχών και προσπάθειας εξισορρόπησης τους. Η τιμή, όμως, αυτής της εξισορρόπησης των ιδιωτικών συμφερόντων με τις δημοσίου χαρακτήρα προτεραιότητες δεν μπορεί να είναι εκ των προτέρων σαφής και κυρίως αμετάβλητη. Η εξειδίκευση της αλλά και ο έλεγχος των πράξεων της Πολιτείας ως προς τον σεβασμό των συνταγματικών επιταγών είναι αρμοδιότητα της Δικαστικής Εξουσίας. Χρήσιμο μεθολογικό εργαλείο για την κρίση του εθνικού δικαστή είναι οι Γενικές Αρχές του Δικαίου Περιβάλλοντος, οι οποίες αποτελούν κανόνες με περιεχόμενο νομικό και αποτυπώνουν τις θεμελιώδεις και βασικές αξίες για την προστασία του περιβάλλοντος. Λόγω, όμως, του ευρύ χαρακτήρα τους και της αόριστης διατύπωσής τους, έχουν κυρίως κατευθυντήριο περιεχόμενο, πάρα συγκεκριμένη νομική δέσμευση. H παρούσα βιβλιογραφική εργασία πραγματεύεται το ζητήματα της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος με την εφαρμογή των συγκεκριμένων γενικών αρχών της πρόληψης, της προφύλαξης και της καταπολέμησης της μόλυνσης κατά προτεραιότητα στην πηγή, καθώς και αυτών της βιωσιμότητας ή της αειφορίας, του σεβασμού της φέρουσας ικανότητας των οικοσυστημάτων και της αρχή ο ρυπαίνων πληρώνει, όπως αυτές προβλέπονται και αναδύονται μέσα από τις πρόνοιες του Συντάγματος και εξειδικεύονται από νομολογία του Συμβουλίυ της Επικρατείας.","The increased legal protection of our natural environment is undoubtedly an asset to our judicial culture and it bases its pillars on the Greek Constitution of 1975 and to its subsequent revisions, with the most important the one of 2001. What is also required by the Constitution is the harmonisation of the constitutional imperatives for environmental protection and the guarantee of the individual property rights which can lead to a balanced interdependence. The option to limit the private rights in favour of the protection of our environment must be the outcome of a strenuous process of ad hoc weighing conflicting interests, values and principles which will lead to their balance. The price, however, of this balancing process of the private and public interests cannot be a priori precise and is subject to changes. The task of its individualisation as well as the control of the governmental acts and their compliance with the constitutional requirement lies with the Judicial Power. A valuable tool to that end that help the judges, at a national level, render their decisions are the General Principles of Environmental Law which are made up from rules with legal content and reflect the fundamental values for the protection of the environments. However, these principals tend to be generalist and vague despite the legal imperative for specific regulations. The present bibliographical dissertation deals with the issues of the implementation of the specific general principles of prevention, safeguarding and combat of pollution preferably that its source as well as the subjects of sustainability, the respect of the carrying capacity of our eco systems and the principle “the polluter should pay” as they are regulated and illustrated in the constitutional provision and are further specified by the case law of the Council of State."],"dc:identifier":["uoadl:1455108","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1455108"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Ο δικαστικός έλεγχος των γενικών αρχών του δικαίου περιβάλλοντος μέσα απότην νομολογία του ΣΤΕ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:19Z"}