{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1502204"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1502204","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Eυρωπαϊκές επιρροές στα Θεωρητικά της ψαλτικής τέχνης του 19ου και 20ου αιώνα","abstract":"Η Βυζαντινή μουσική, η οποία είχε κοινή συμπόρευση στο αρχικό της στάδιο με την Δυτική μουσική, σαφώς δέχθηκε επιρροές από την δεύτερη. Η ψαλτική τέχνη στην προσπάθειά της να επικοινωνήσει με τον ευρύτερο ευρωπαϊκό μουσικό κόσμο ήταν αναγκαίο να χρησιμοποιήσει την μουσική γλώσσα της Ευρώπης. Πρωτεργάτης της προσπάθειας αυτής ήταν ο Χρύσανθος εκ Μαδύτων. Ο εν λόγω άνδρας δεν μετείχε μόνο της ανατολικής μουσικής παιδείας, αλλά και της αντίστοιχης ευρωπαϊκής. Συνοδοιπόροι του στο έργο αυτό ήταν δύο άλλοι αξιόλογοι μουσικοί της εποχής, ο Γρηγόριος Πρωτοψάλτης και ο Χουρμούζιος Χαρτοφύλαξ. Η ψαλτική τέχνη μέχρι τον 19ο αιώνα ήταν '' στενογραφική\" στην οποία τα μεν φωνητικά σημάδια της διέγραφαν την κατεύθυνση της κινήσεως του μέλους επί το οξύ ή επί το βαρύ, τα δε άφωνα έδιναν το πλήρες σχήμα, έτσι ώστε να μιλούμε για \"Θέσεις\", τις οποίες ο μαθητής όφειλε να ξέρει για να μπορεί να ψάλλει. Διαπιστώνουμε ότι η εκμάθησή της απαιτούσε κόπο αλλά το κυριότερο πολύ χρόνο. Η μέθοδος αυτή, η οποία χαρακτηρίστηκε ως \"παλαιά\", παραχώρησε την θέση της στην \"Νέα μέθοδο\". Η καινούργια μέθοδος λοιπόν αφήνει τους πολυσύλλαβους φθόγγους (νότες) για να δημιουργήσει μονοσύλλαβους κατά την δυτική παραλλαγή Do, Re, Mi, Fa, Sol, La, Si, Do. Στην πρώτη αυτή κίνηση των τριών διδασκάλων γίνεται προσπάθεια εξήγησης των μεγάλων μουσικών υποστάσεων. Αυτή όμως η διαδικασία θα γίνει αφορμή ώστε η Βυζαντινή μουσική να δεχθεί επιρροές από την Ευρωπαϊκή μουσική. Αρκετές Θεωρητικές συγγραφές θα ασπασθούν τα ισοσυγκερασμένα ευρωπαϊκά διαστήματα με αποτέλεσμα να χάνεται η \"τροπικότητα\" της Βυζαντινής μουσικής. Ε Όλα σχεδόν τα Θεωρητικά εγχειρίδια του 20ου αιώνα θα ταυτίσουν τα ευρωπαϊκά μέτρα με τους αντίστοιχους ρυθμικούς πόδες της ψαλτικής τέχνης. Παρεστιγμένα γοργά, δίγοργα και τρίγοργα θα κάνουν την εμφάνιση τους λόγω της εξαντλητικής ανάλυσης των σημαδιών (φιλοσοφία της ευρωπαϊκής γραφής). Τελικά η Βυζαντινή μουσική είναι η μουσική τέχνη που καθίσταται αναγκαίο να δέχεται επιρροές( εν προκειμένω από την Ευρωπαϊκή μουσική), διότι αυτό συμβάλλει στην εξέλιξη και ανάπτυξή της. Το ζήτημα είναι όμως να διατηρήσει ανόθευτο το πυρήνα της και εκείνα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, ώστε να αποτελεί μια ανεξάρτητη και μοναδική μουσική.","abstract_html":"Η Βυζαντινή μουσική, η οποία είχε κοινή συμπόρευση στο αρχικό της στάδιο με την Δυτική μουσική, σαφώς δέχθηκε επιρροές από την δεύτερη. Η ψαλτική τέχνη στην προσπάθειά της να επικοινωνήσει με τον ευρύτερο ευρωπαϊκό μουσικό κόσμο ήταν αναγκαίο να χρησιμοποιήσει την μουσική γλώσσα της Ευρώπης. Πρωτεργάτης της προσπάθειας αυτής ήταν ο Χρύσανθος εκ Μαδύτων. Ο εν λόγω άνδρας δεν μετείχε μόνο της ανατολικής μουσικής παιδείας, αλλά και της αντίστοιχης ευρωπαϊκής. Συνοδοιπόροι του στο έργο αυτό ήταν δύο άλλοι αξιόλογοι μουσικοί της εποχής, ο Γρηγόριος Πρωτοψάλτης και ο Χουρμούζιος Χαρτοφύλαξ. Η ψαλτική τέχνη μέχρι τον 19ο αιώνα ήταν &#x27;&#x27; στενογραφική&quot; στην οποία τα μεν φωνητικά σημάδια της διέγραφαν την κατεύθυνση της κινήσεως του μέλους επί το οξύ ή επί το βαρύ, τα δε άφωνα έδιναν το πλήρες σχήμα, έτσι ώστε να μιλούμε για &quot;Θέσεις&quot;, τις οποίες ο μαθητής όφειλε να ξέρει για να μπορεί να ψάλλει. Διαπιστώνουμε ότι η εκμάθησή της απαιτούσε κόπο αλλά το κυριότερο πολύ χρόνο. Η μέθοδος αυτή, η οποία χαρακτηρίστηκε ως &quot;παλαιά&quot;, παραχώρησε την θέση της στην &quot;Νέα μέθοδο&quot;. Η καινούργια μέθοδος λοιπόν αφήνει τους πολυσύλλαβους φθόγγους (νότες) για να δημιουργήσει μονοσύλλαβους κατά την δυτική παραλλαγή Do, Re, Mi, Fa, Sol, La, Si, Do. Στην πρώτη αυτή κίνηση των τριών διδασκάλων γίνεται προσπάθεια εξήγησης των μεγάλων μουσικών υποστάσεων. Αυτή όμως η διαδικασία θα γίνει αφορμή ώστε η Βυζαντινή μουσική να δεχθεί επιρροές από την Ευρωπαϊκή μουσική. Αρκετές Θεωρητικές συγγραφές θα ασπασθούν τα ισοσυγκερασμένα ευρωπαϊκά διαστήματα με αποτέλεσμα να χάνεται η &quot;τροπικότητα&quot; της Βυζαντινής μουσικής. Ε Όλα σχεδόν τα Θεωρητικά εγχειρίδια του 20ου αιώνα θα ταυτίσουν τα ευρωπαϊκά μέτρα με τους αντίστοιχους ρυθμικούς πόδες της ψαλτικής τέχνης. Παρεστιγμένα γοργά, δίγοργα και τρίγοργα θα κάνουν την εμφάνιση τους λόγω της εξαντλητικής ανάλυσης των σημαδιών (φιλοσοφία της ευρωπαϊκής γραφής). Τελικά η Βυζαντινή μουσική είναι η μουσική τέχνη που καθίσταται αναγκαίο να δέχεται επιρροές( εν προκειμένω από την Ευρωπαϊκή μουσική), διότι αυτό συμβάλλει στην εξέλιξη και ανάπτυξή της. Το ζήτημα είναι όμως να διατηρήσει ανόθευτο το πυρήνα της και εκείνα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, ώστε να αποτελεί μια ανεξάρτητη και μοναδική μουσική.","abstract_has_math":false,"creators":["Αντωνίου Γεώργιος","Antoniou Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:28:20Z","subjects":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1502204"],"render_values":[{"text":"uoadl:1502204","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1502204","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1502204","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1502204","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αντωνίου Γεώργιος","Antoniou Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1502204","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1502204"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Βυζαντινή μουσική, η οποία είχε κοινή συμπόρευση στο αρχικό της στάδιο με την Δυτική μουσική, σαφώς δέχθηκε επιρροές από την δεύτερη. Η ψαλτική τέχνη στην προσπάθειά της να επικοινωνήσει με τον ευρύτερο ευρωπαϊκό μουσικό κόσμο ήταν αναγκαίο να χρησιμοποιήσει την μουσική γλώσσα της Ευρώπης. Πρωτεργάτης της προσπάθειας αυτής ήταν ο Χρύσανθος εκ Μαδύτων. Ο εν λόγω άνδρας δεν μετείχε μόνο της ανατολικής μουσικής παιδείας, αλλά και της αντίστοιχης ευρωπαϊκής. Συνοδοιπόροι του στο έργο αυτό ήταν δύο άλλοι αξιόλογοι μουσικοί της εποχής, ο Γρηγόριος Πρωτοψάλτης και ο Χουρμούζιος Χαρτοφύλαξ. Η ψαλτική τέχνη μέχρι τον 19ο αιώνα ήταν '' στενογραφική\" στην οποία τα μεν φωνητικά σημάδια της διέγραφαν την κατεύθυνση της κινήσεως του μέλους επί το οξύ ή επί το βαρύ, τα δε άφωνα έδιναν το πλήρες σχήμα, έτσι ώστε να μιλούμε για \"Θέσεις\", τις οποίες ο μαθητής όφειλε να ξέρει για να μπορεί να ψάλλει. Διαπιστώνουμε ότι η εκμάθησή της απαιτούσε κόπο αλλά το κυριότερο πολύ χρόνο. Η μέθοδος αυτή, η οποία χαρακτηρίστηκε ως \"παλαιά\", παραχώρησε την θέση της στην \"Νέα μέθοδο\". Η καινούργια μέθοδος λοιπόν αφήνει τους πολυσύλλαβους φθόγγους (νότες) για να δημιουργήσει μονοσύλλαβους κατά την δυτική παραλλαγή Do, Re, Mi, Fa, Sol, La, Si, Do. Στην πρώτη αυτή κίνηση των τριών διδασκάλων γίνεται προσπάθεια εξήγησης των μεγάλων μουσικών υποστάσεων. Αυτή όμως η διαδικασία θα γίνει αφορμή ώστε η Βυζαντινή μουσική να δεχθεί επιρροές από την Ευρωπαϊκή μουσική. Αρκετές Θεωρητικές συγγραφές θα ασπασθούν τα ισοσυγκερασμένα ευρωπαϊκά διαστήματα με αποτέλεσμα να χάνεται η \"τροπικότητα\" της Βυζαντινής μουσικής. Ε Όλα σχεδόν τα Θεωρητικά εγχειρίδια του 20ου αιώνα θα ταυτίσουν τα ευρωπαϊκά μέτρα με τους αντίστοιχους ρυθμικούς πόδες της ψαλτικής τέχνης. Παρεστιγμένα γοργά, δίγοργα και τρίγοργα θα κάνουν την εμφάνιση τους λόγω της εξαντλητικής ανάλυσης των σημαδιών (φιλοσοφία της ευρωπαϊκής γραφής). Τελικά η Βυζαντινή μουσική είναι η μουσική τέχνη που καθίσταται αναγκαίο να δέχεται επιρροές( εν προκειμένω από την Ευρωπαϊκή μουσική), διότι αυτό συμβάλλει στην εξέλιξη και ανάπτυξή της. Το ζήτημα είναι όμως να διατηρήσει ανόθευτο το πυρήνα της και εκείνα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, ώστε να αποτελεί μια ανεξάρτητη και μοναδική μουσική.","The Byzantine music, which in its early stage was consistent with the European music, was definitely influenied by the latter . The art of Psalm (chant), in attempt to communicate with the wider European music world, needed to use the music language of Europe. The leading figure of that endeavour was Chrisanthos from Maditos. The forementioned man took an active part not only in the Eastern music Education but also in the corresponding European. Two considerable musicians of that period, Grigorios Protopsaltis and Hourmouzios Hartofilax, were his companions in that task. Until the 19th century, the art of Psalm was \" stenographic\" in which its musical vocals formed the direction of the movement of the melody, on the high or low sound and the non vocals showed the complete shape, so that we could talk about \"Thesis\", which a student was obliged to learn so as to be able to chant. We realised that its acquisition required much effort but the most important of all is that it took a long time. That method, which was characterised as \"old\" gave way to the \" New method\". The new method abandοs the polysyllabic sounds (notes) so as to create monosyllabic ones, according to the west variation Do, Re, Mi, Fa, sol, La, Si, Do. An attempt of explanation of the great music existence was made during the three teachers' first steps. However, that attempt would be the motive and as a result the Byzantine music would be influenced by the European music. Enough theoritical musicwritings will embrace the European equal temperament and in consequence the \"modality\" of Byzantine music is dying out. Moreover almost every handbook of the 20th century will relate the European metres with the equivalent rythmic \"feet\" of the art of Psalm. Parestigmena gorga, digorga and trigorga will appear owing to the exhausting analysis of the marks (Philosophy of European style of writing). Finally it's a matter of necessity for the Byzantine music to be influenced (in this case by the European music), since this contributes to its progress and development. Nevertheless, it should keep its core and special features pure, so as to constitute an independent and unique music."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Eυρωπαϊκές επιρροές στα Θεωρητικά της ψαλτικής τέχνης του 19ου και 20ου αιώνα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αντωνίου Γεώργιος","Antoniou Georgios"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η Βυζαντινή μουσική, η οποία είχε κοινή συμπόρευση στο αρχικό της στάδιο με την Δυτική μουσική, σαφώς δέχθηκε επιρροές από την δεύτερη. Η ψαλτική τέχνη στην προσπάθειά της να επικοινωνήσει με τον ευρύτερο ευρωπαϊκό μουσικό κόσμο ήταν αναγκαίο να χρησιμοποιήσει την μουσική γλώσσα της Ευρώπης. Πρωτεργάτης της προσπάθειας αυτής ήταν ο Χρύσανθος εκ Μαδύτων. Ο εν λόγω άνδρας δεν μετείχε μόνο της ανατολικής μουσικής παιδείας, αλλά και της αντίστοιχης ευρωπαϊκής. Συνοδοιπόροι του στο έργο αυτό ήταν δύο άλλοι αξιόλογοι μουσικοί της εποχής, ο Γρηγόριος Πρωτοψάλτης και ο Χουρμούζιος Χαρτοφύλαξ. Η ψαλτική τέχνη μέχρι τον 19ο αιώνα ήταν '' στενογραφική\" στην οποία τα μεν φωνητικά σημάδια της διέγραφαν την κατεύθυνση της κινήσεως του μέλους επί το οξύ ή επί το βαρύ, τα δε άφωνα έδιναν το πλήρες σχήμα, έτσι ώστε να μιλούμε για \"Θέσεις\", τις οποίες ο μαθητής όφειλε να ξέρει για να μπορεί να ψάλλει. Διαπιστώνουμε ότι η εκμάθησή της απαιτούσε κόπο αλλά το κυριότερο πολύ χρόνο. Η μέθοδος αυτή, η οποία χαρακτηρίστηκε ως \"παλαιά\", παραχώρησε την θέση της στην \"Νέα μέθοδο\". Η καινούργια μέθοδος λοιπόν αφήνει τους πολυσύλλαβους φθόγγους (νότες) για να δημιουργήσει μονοσύλλαβους κατά την δυτική παραλλαγή Do, Re, Mi, Fa, Sol, La, Si, Do. Στην πρώτη αυτή κίνηση των τριών διδασκάλων γίνεται προσπάθεια εξήγησης των μεγάλων μουσικών υποστάσεων. Αυτή όμως η διαδικασία θα γίνει αφορμή ώστε η Βυζαντινή μουσική να δεχθεί επιρροές από την Ευρωπαϊκή μουσική. Αρκετές Θεωρητικές συγγραφές θα ασπασθούν τα ισοσυγκερασμένα ευρωπαϊκά διαστήματα με αποτέλεσμα να χάνεται η \"τροπικότητα\" της Βυζαντινής μουσικής. Ε Όλα σχεδόν τα Θεωρητικά εγχειρίδια του 20ου αιώνα θα ταυτίσουν τα ευρωπαϊκά μέτρα με τους αντίστοιχους ρυθμικούς πόδες της ψαλτικής τέχνης. Παρεστιγμένα γοργά, δίγοργα και τρίγοργα θα κάνουν την εμφάνιση τους λόγω της εξαντλητικής ανάλυσης των σημαδιών (φιλοσοφία της ευρωπαϊκής γραφής). Τελικά η Βυζαντινή μουσική είναι η μουσική τέχνη που καθίσταται αναγκαίο να δέχεται επιρροές( εν προκειμένω από την Ευρωπαϊκή μουσική), διότι αυτό συμβάλλει στην εξέλιξη και ανάπτυξή της. Το ζήτημα είναι όμως να διατηρήσει ανόθευτο το πυρήνα της και εκείνα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, ώστε να αποτελεί μια ανεξάρτητη και μοναδική μουσική.","The Byzantine music, which in its early stage was consistent with the European music, was definitely influenied by the latter . The art of Psalm (chant), in attempt to communicate with the wider European music world, needed to use the music language of Europe. The leading figure of that endeavour was Chrisanthos from Maditos. The forementioned man took an active part not only in the Eastern music Education but also in the corresponding European. Two considerable musicians of that period, Grigorios Protopsaltis and Hourmouzios Hartofilax, were his companions in that task. Until the 19th century, the art of Psalm was \" stenographic\" in which its musical vocals formed the direction of the movement of the melody, on the high or low sound and the non vocals showed the complete shape, so that we could talk about \"Thesis\", which a student was obliged to learn so as to be able to chant. We realised that its acquisition required much effort but the most important of all is that it took a long time. That method, which was characterised as \"old\" gave way to the \" New method\". The new method abandοs the polysyllabic sounds (notes) so as to create monosyllabic ones, according to the west variation Do, Re, Mi, Fa, sol, La, Si, Do. An attempt of explanation of the great music existence was made during the three teachers' first steps. However, that attempt would be the motive and as a result the Byzantine music would be influenced by the European music. Enough theoritical musicwritings will embrace the European equal temperament and in consequence the \"modality\" of Byzantine music is dying out. Moreover almost every handbook of the 20th century will relate the European metres with the equivalent rythmic \"feet\" of the art of Psalm. Parestigmena gorga, digorga and trigorga will appear owing to the exhausting analysis of the marks (Philosophy of European style of writing). Finally it's a matter of necessity for the Byzantine music to be influenced (in this case by the European music), since this contributes to its progress and development. Nevertheless, it should keep its core and special features pure, so as to constitute an independent and unique music."],"dc:identifier":["uoadl:1502204","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1502204"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"],"dc:title":["Eυρωπαϊκές επιρροές στα Θεωρητικά της ψαλτικής τέχνης του 19ου και 20ου αιώνα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:20Z"}