{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1502377"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1502377","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση διαφορετικών μεθόδων καθορισμού στόχων στη βελτίωση δεξιοτήτων σε νεαρούς καλαθοσφαιριστές","abstract":"Ο καθορισμός στόχων είναι μία δημοφιλής μέθοδος αύξησης της παρακίνησης και της απόδοσης στο αθλητικό περιβάλλον. Πολλές είναι οι έρευνες που έχουν ασχοληθεί με το θέμα, αλλά ελάχιστες είναι αυτές που έχουν ασχοληθεί με αθλητές ή αθλητικές ομάδες. Παράλληλα, καμία έρευνα δεν έχει διεξαχθεί με νεαρούς, αλλά όχι αρχάριους, αθλητές καλαθοσφαίρισης. Σκοπός λοιπόν, της παρούσας έρευνας ήταν να εξετάσει την επίδραση διαφορετικών μεθόδων καθορισμού στόχων στη βελτίωση τεχνικών δεξιοτήτων (διείσδυση και βολή). Σαράντα πέντε νεαροί αθλητές, από τρεις ομάδες καλαθοσφαίρισης (n = 15) της Νοτιοανατολικής Αττικής, έλαβαν μέρος στη συγκεκριμένη έρευνα. Οι δοκιμαζόμενοι ήταν ηλικίας 12 – 13 ετών και προπονητικής ηλικίας τουλάχιστον δύο ετών. Πριν την έναρξη της πειραματικής διαδικασίας, έγινε διαχωρισμός των ομάδων σε δύο πειραματικές ομάδες (αυτοκαθοριζόμενων στόχων και εξατομικευμένων βραχυπρόθεσμων στόχων καθορισμένων από τον προπονητή) και σε μία ομάδα ελέγχου χωρίς στόχους. Κάθε ομάδα καλαθοσφαίρισης αποτέλεσε διαφορετική πειραματική συνθήκη. Οι δοκιμαζόμενοι αξιολογήθηκαν σε δύο δοκιμασίες από τη δέσμη δοκιμασιών του Heidelberger Basketball Test (ΗΒΤ) του Boss (1988): (α) τις συνεχόμενες διεισδύσεις για ένα λεπτό και (β) τις συνεχόμενες βολές από τέσσερις διαφορετικές θέσεις, επίσης για ένα λεπτό. Μετά την αρχική μέτρηση, όλες οι ομάδες ακολούθησαν το ίδιο πρόγραμμα προπόνησης με τη διαφορά ότι, στις συγκεκριμένες ενότητες εξάσκησης των διεισδύσεων και των βολών, διεξήχθη διαφορετική παρέμβαση. Οι αθλητές της πρώτης ομάδας, σε κάθε προπονητική μονάδα, καθόριζαν μόνοι τους το στόχο στο ημερολόγιο τους για τις δύο δεξιότητες, ενώ στη δεύτερη ομάδα καθορίζονταν εξατομικευμένοι βραχυπρόθεσμοι στόχοι από τον προπονητή. Οι αθλητές της ομάδας ελέγχου δεν συμπλήρωναν ημερολόγιο καθορισμού στόχων. Η παρέμβαση είχε διάρκεια οκτώ εβδομάδες και συχνότητα τρεις φορές την εβδομάδα. Η πρώτη επαναληπτική μέτρηση έγινε στο τέλος της τέταρτης εβδομάδας, ενώ η δεύτερη επαναληπτική μέτρηση στο τέλος της όγδοης εβδομάδας. Τα αποτελέσματα υποστήριξαν εν μέρει τις υποθέσεις της έρευνας. Η πολυμεταβλητή ανάλυση έδειξε σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ Ομάδων στόχων και Μετρήσεων και στις δύο δεξιότητες. Πιο συγκεκριμένα, οι δύο πειραματικές ομάδες είχαν υψηλότερη απόδοση από την ομάδα ελέγχου στις δύο επαναληπτικές μετρήσεις και στις δύο δοκιμασίες. Δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο πειραματικών συνθηκών, παρότι η ομάδα με τους αυτοκαθοριζόμενους στόχους παρουσίασε υψηλότερη βελτίωση. Συμπεραίνεται ότι ο καθορισμός στόχων σε περιβάλλον με οικολογική εγκυρότητα σε συνδυασμό με τη συστηματική εξάσκηση οδηγεί σε υψηλότερη βελτίωση σε σχέση με το μη καθορισμό στόχων. Τα αποτελέσματα από τις διερευνητικές ερωτήσεις έδειξαν ότι και οι τρεις ομάδες κατέβαλλαν υψηλή προσπάθεια κατά τη διάρκεια των μετρήσεων. Οι δύο πειραματικές ομάδες δεν διέφεραν μεταξύ τους στην αντιλαμβανόμενη δυσκολία στόχου και στην προτιθέμενη προσπάθεια, ενώ οι περισσότεροι αθλητές δήλωσαν ότι μετέφεραν τον καθορισμό στόχων και σε άλλες δεξιότητες. Τα αποτελέσματα συζητούνται με βάση τη θεωρία των στόχων και τις σχετικές έρευνες στον αθλητισμό, ενώ αναλύονται εφαρμοσμένες προπονητικές προτάσεις.","abstract_html":"Ο καθορισμός στόχων είναι μία δημοφιλής μέθοδος αύξησης της παρακίνησης και της απόδοσης στο αθλητικό περιβάλλον. Πολλές είναι οι έρευνες που έχουν ασχοληθεί με το θέμα, αλλά ελάχιστες είναι αυτές που έχουν ασχοληθεί με αθλητές ή αθλητικές ομάδες. Παράλληλα, καμία έρευνα δεν έχει διεξαχθεί με νεαρούς, αλλά όχι αρχάριους, αθλητές καλαθοσφαίρισης. Σκοπός λοιπόν, της παρούσας έρευνας ήταν να εξετάσει την επίδραση διαφορετικών μεθόδων καθορισμού στόχων στη βελτίωση τεχνικών δεξιοτήτων (διείσδυση και βολή). Σαράντα πέντε νεαροί αθλητές, από τρεις ομάδες καλαθοσφαίρισης (n = 15) της Νοτιοανατολικής Αττικής, έλαβαν μέρος στη συγκεκριμένη έρευνα. Οι δοκιμαζόμενοι ήταν ηλικίας 12 – 13 ετών και προπονητικής ηλικίας τουλάχιστον δύο ετών. Πριν την έναρξη της πειραματικής διαδικασίας, έγινε διαχωρισμός των ομάδων σε δύο πειραματικές ομάδες (αυτοκαθοριζόμενων στόχων και εξατομικευμένων βραχυπρόθεσμων στόχων καθορισμένων από τον προπονητή) και σε μία ομάδα ελέγχου χωρίς στόχους. Κάθε ομάδα καλαθοσφαίρισης αποτέλεσε διαφορετική πειραματική συνθήκη. Οι δοκιμαζόμενοι αξιολογήθηκαν σε δύο δοκιμασίες από τη δέσμη δοκιμασιών του Heidelberger Basketball Test (ΗΒΤ) του Boss (1988): (α) τις συνεχόμενες διεισδύσεις για ένα λεπτό και (β) τις συνεχόμενες βολές από τέσσερις διαφορετικές θέσεις, επίσης για ένα λεπτό. Μετά την αρχική μέτρηση, όλες οι ομάδες ακολούθησαν το ίδιο πρόγραμμα προπόνησης με τη διαφορά ότι, στις συγκεκριμένες ενότητες εξάσκησης των διεισδύσεων και των βολών, διεξήχθη διαφορετική παρέμβαση. Οι αθλητές της πρώτης ομάδας, σε κάθε προπονητική μονάδα, καθόριζαν μόνοι τους το στόχο στο ημερολόγιο τους για τις δύο δεξιότητες, ενώ στη δεύτερη ομάδα καθορίζονταν εξατομικευμένοι βραχυπρόθεσμοι στόχοι από τον προπονητή. Οι αθλητές της ομάδας ελέγχου δεν συμπλήρωναν ημερολόγιο καθορισμού στόχων. Η παρέμβαση είχε διάρκεια οκτώ εβδομάδες και συχνότητα τρεις φορές την εβδομάδα. Η πρώτη επαναληπτική μέτρηση έγινε στο τέλος της τέταρτης εβδομάδας, ενώ η δεύτερη επαναληπτική μέτρηση στο τέλος της όγδοης εβδομάδας. Τα αποτελέσματα υποστήριξαν εν μέρει τις υποθέσεις της έρευνας. Η πολυμεταβλητή ανάλυση έδειξε σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ Ομάδων στόχων και Μετρήσεων και στις δύο δεξιότητες. Πιο συγκεκριμένα, οι δύο πειραματικές ομάδες είχαν υψηλότερη απόδοση από την ομάδα ελέγχου στις δύο επαναληπτικές μετρήσεις και στις δύο δοκιμασίες. Δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο πειραματικών συνθηκών, παρότι η ομάδα με τους αυτοκαθοριζόμενους στόχους παρουσίασε υψηλότερη βελτίωση. Συμπεραίνεται ότι ο καθορισμός στόχων σε περιβάλλον με οικολογική εγκυρότητα σε συνδυασμό με τη συστηματική εξάσκηση οδηγεί σε υψηλότερη βελτίωση σε σχέση με το μη καθορισμό στόχων. Τα αποτελέσματα από τις διερευνητικές ερωτήσεις έδειξαν ότι και οι τρεις ομάδες κατέβαλλαν υψηλή προσπάθεια κατά τη διάρκεια των μετρήσεων. Οι δύο πειραματικές ομάδες δεν διέφεραν μεταξύ τους στην αντιλαμβανόμενη δυσκολία στόχου και στην προτιθέμενη προσπάθεια, ενώ οι περισσότεροι αθλητές δήλωσαν ότι μετέφεραν τον καθορισμό στόχων και σε άλλες δεξιότητες. Τα αποτελέσματα συζητούνται με βάση τη θεωρία των στόχων και τις σχετικές έρευνες στον αθλητισμό, ενώ αναλύονται εφαρμοσμένες προπονητικές προτάσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Σαββάτης Παναγιώτης","Savvatis Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2008,"date_issued":"2008","date_published":"2008","updated_at":"2026-11-19T05:28:26Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1502377"],"render_values":[{"text":"uoadl:1502377","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1502377","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1502377","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1502377","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σαββάτης Παναγιώτης","Savvatis Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2008"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1502377","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1502377"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καθορισμός στόχων είναι μία δημοφιλής μέθοδος αύξησης της παρακίνησης και της απόδοσης στο αθλητικό περιβάλλον. Πολλές είναι οι έρευνες που έχουν ασχοληθεί με το θέμα, αλλά ελάχιστες είναι αυτές που έχουν ασχοληθεί με αθλητές ή αθλητικές ομάδες. Παράλληλα, καμία έρευνα δεν έχει διεξαχθεί με νεαρούς, αλλά όχι αρχάριους, αθλητές καλαθοσφαίρισης. Σκοπός λοιπόν, της παρούσας έρευνας ήταν να εξετάσει την επίδραση διαφορετικών μεθόδων καθορισμού στόχων στη βελτίωση τεχνικών δεξιοτήτων (διείσδυση και βολή). Σαράντα πέντε νεαροί αθλητές, από τρεις ομάδες καλαθοσφαίρισης (n = 15) της Νοτιοανατολικής Αττικής, έλαβαν μέρος στη συγκεκριμένη έρευνα. Οι δοκιμαζόμενοι ήταν ηλικίας 12 – 13 ετών και προπονητικής ηλικίας τουλάχιστον δύο ετών. Πριν την έναρξη της πειραματικής διαδικασίας, έγινε διαχωρισμός των ομάδων σε δύο πειραματικές ομάδες (αυτοκαθοριζόμενων στόχων και εξατομικευμένων βραχυπρόθεσμων στόχων καθορισμένων από τον προπονητή) και σε μία ομάδα ελέγχου χωρίς στόχους. Κάθε ομάδα καλαθοσφαίρισης αποτέλεσε διαφορετική πειραματική συνθήκη. Οι δοκιμαζόμενοι αξιολογήθηκαν σε δύο δοκιμασίες από τη δέσμη δοκιμασιών του Heidelberger Basketball Test (ΗΒΤ) του Boss (1988): (α) τις συνεχόμενες διεισδύσεις για ένα λεπτό και (β) τις συνεχόμενες βολές από τέσσερις διαφορετικές θέσεις, επίσης για ένα λεπτό. Μετά την αρχική μέτρηση, όλες οι ομάδες ακολούθησαν το ίδιο πρόγραμμα προπόνησης με τη διαφορά ότι, στις συγκεκριμένες ενότητες εξάσκησης των διεισδύσεων και των βολών, διεξήχθη διαφορετική παρέμβαση. Οι αθλητές της πρώτης ομάδας, σε κάθε προπονητική μονάδα, καθόριζαν μόνοι τους το στόχο στο ημερολόγιο τους για τις δύο δεξιότητες, ενώ στη δεύτερη ομάδα καθορίζονταν εξατομικευμένοι βραχυπρόθεσμοι στόχοι από τον προπονητή. Οι αθλητές της ομάδας ελέγχου δεν συμπλήρωναν ημερολόγιο καθορισμού στόχων. Η παρέμβαση είχε διάρκεια οκτώ εβδομάδες και συχνότητα τρεις φορές την εβδομάδα. Η πρώτη επαναληπτική μέτρηση έγινε στο τέλος της τέταρτης εβδομάδας, ενώ η δεύτερη επαναληπτική μέτρηση στο τέλος της όγδοης εβδομάδας. Τα αποτελέσματα υποστήριξαν εν μέρει τις υποθέσεις της έρευνας. Η πολυμεταβλητή ανάλυση έδειξε σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ Ομάδων στόχων και Μετρήσεων και στις δύο δεξιότητες. Πιο συγκεκριμένα, οι δύο πειραματικές ομάδες είχαν υψηλότερη απόδοση από την ομάδα ελέγχου στις δύο επαναληπτικές μετρήσεις και στις δύο δοκιμασίες. Δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο πειραματικών συνθηκών, παρότι η ομάδα με τους αυτοκαθοριζόμενους στόχους παρουσίασε υψηλότερη βελτίωση. Συμπεραίνεται ότι ο καθορισμός στόχων σε περιβάλλον με οικολογική εγκυρότητα σε συνδυασμό με τη συστηματική εξάσκηση οδηγεί σε υψηλότερη βελτίωση σε σχέση με το μη καθορισμό στόχων. Τα αποτελέσματα από τις διερευνητικές ερωτήσεις έδειξαν ότι και οι τρεις ομάδες κατέβαλλαν υψηλή προσπάθεια κατά τη διάρκεια των μετρήσεων. Οι δύο πειραματικές ομάδες δεν διέφεραν μεταξύ τους στην αντιλαμβανόμενη δυσκολία στόχου και στην προτιθέμενη προσπάθεια, ενώ οι περισσότεροι αθλητές δήλωσαν ότι μετέφεραν τον καθορισμό στόχων και σε άλλες δεξιότητες. Τα αποτελέσματα συζητούνται με βάση τη θεωρία των στόχων και τις σχετικές έρευνες στον αθλητισμό, ενώ αναλύονται εφαρμοσμένες προπονητικές προτάσεις.","Goal setting is a popular method of increasing motivation and performance in a sports environment. There are numerous studies that have dealt with this subject, but few of them have done so with athletes or sports teams. Moreover, no research has dealt with young, but not novice, basketball players. The purpose of this study has been to investigate the effects of various goal setting methods in improving technical skills (lay-up and shot). Forty-five young athletes from three different basketball teams (n = 15) of Southeast Attica participated in it. The participants were 12-13 years old and had had at least two years of basketball experience. Prior to the onset of the experimental procedure, the three teams were assigned to two experimental groups (self-set goals and individualized coach-set short-term goals) and a control group with no goals. Each basketball team made up a separate experimental condition. The participants were assessed on two tests of the Heidelberger Basketball Test (ΗΒΤ) of Boss (1988): (a) one-minute lay-ups and (b) one-minute constant shots from four different spots. After baseline measurement, all three groups followed the same training program. However, in the particular practice sessions of lay-up and shot a different intervention was put into effect. The athletes of first experimental group set their own goals in their log for both skills in every practice, while the athletes of the second experimental group were assigned individualized short-term goals by the coach. The control group athletes did not keep a goal setting log. The intervention lasted eight weeks, three times weekly. The second measurement took place at the end of fourth week, while the third one took place at the end of the eighth week. The results supported the hypotheses in part. Repeated-measures multivariate analysis of variance indicated a significant groups by measurements interaction for both skills. More specifically, both experimental groups had a higher performance than the control group in the second and third measurement in both tests. Statistically, the differences between the experimental groups were negligible, even though the self-set group did indicate higher improvement. It is concluded that goal setting in an ecologically valid environment combined with a systematic practice leads to enhanced performance as compared to no goal setting. Manipulation checks revealed that all three groups athletes tried hard throughout the measurements. The two experimental groups did not differ from each other in the perceived goal difficulty and intended effort, while most athletes stated that they transferred goal setting to other skills. The results are discussed in terms of goal setting theory and relevant studies in sports, and applied coaching directions are analyzed."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση διαφορετικών μεθόδων καθορισμού στόχων στη βελτίωση δεξιοτήτων σε νεαρούς καλαθοσφαιριστές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σαββάτης Παναγιώτης","Savvatis Panagiotis"],"dc:date":["2008"],"dc:description":["Ο καθορισμός στόχων είναι μία δημοφιλής μέθοδος αύξησης της παρακίνησης και της απόδοσης στο αθλητικό περιβάλλον. Πολλές είναι οι έρευνες που έχουν ασχοληθεί με το θέμα, αλλά ελάχιστες είναι αυτές που έχουν ασχοληθεί με αθλητές ή αθλητικές ομάδες. Παράλληλα, καμία έρευνα δεν έχει διεξαχθεί με νεαρούς, αλλά όχι αρχάριους, αθλητές καλαθοσφαίρισης. Σκοπός λοιπόν, της παρούσας έρευνας ήταν να εξετάσει την επίδραση διαφορετικών μεθόδων καθορισμού στόχων στη βελτίωση τεχνικών δεξιοτήτων (διείσδυση και βολή). Σαράντα πέντε νεαροί αθλητές, από τρεις ομάδες καλαθοσφαίρισης (n = 15) της Νοτιοανατολικής Αττικής, έλαβαν μέρος στη συγκεκριμένη έρευνα. Οι δοκιμαζόμενοι ήταν ηλικίας 12 – 13 ετών και προπονητικής ηλικίας τουλάχιστον δύο ετών. Πριν την έναρξη της πειραματικής διαδικασίας, έγινε διαχωρισμός των ομάδων σε δύο πειραματικές ομάδες (αυτοκαθοριζόμενων στόχων και εξατομικευμένων βραχυπρόθεσμων στόχων καθορισμένων από τον προπονητή) και σε μία ομάδα ελέγχου χωρίς στόχους. Κάθε ομάδα καλαθοσφαίρισης αποτέλεσε διαφορετική πειραματική συνθήκη. Οι δοκιμαζόμενοι αξιολογήθηκαν σε δύο δοκιμασίες από τη δέσμη δοκιμασιών του Heidelberger Basketball Test (ΗΒΤ) του Boss (1988): (α) τις συνεχόμενες διεισδύσεις για ένα λεπτό και (β) τις συνεχόμενες βολές από τέσσερις διαφορετικές θέσεις, επίσης για ένα λεπτό. Μετά την αρχική μέτρηση, όλες οι ομάδες ακολούθησαν το ίδιο πρόγραμμα προπόνησης με τη διαφορά ότι, στις συγκεκριμένες ενότητες εξάσκησης των διεισδύσεων και των βολών, διεξήχθη διαφορετική παρέμβαση. Οι αθλητές της πρώτης ομάδας, σε κάθε προπονητική μονάδα, καθόριζαν μόνοι τους το στόχο στο ημερολόγιο τους για τις δύο δεξιότητες, ενώ στη δεύτερη ομάδα καθορίζονταν εξατομικευμένοι βραχυπρόθεσμοι στόχοι από τον προπονητή. Οι αθλητές της ομάδας ελέγχου δεν συμπλήρωναν ημερολόγιο καθορισμού στόχων. Η παρέμβαση είχε διάρκεια οκτώ εβδομάδες και συχνότητα τρεις φορές την εβδομάδα. Η πρώτη επαναληπτική μέτρηση έγινε στο τέλος της τέταρτης εβδομάδας, ενώ η δεύτερη επαναληπτική μέτρηση στο τέλος της όγδοης εβδομάδας. Τα αποτελέσματα υποστήριξαν εν μέρει τις υποθέσεις της έρευνας. Η πολυμεταβλητή ανάλυση έδειξε σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ Ομάδων στόχων και Μετρήσεων και στις δύο δεξιότητες. Πιο συγκεκριμένα, οι δύο πειραματικές ομάδες είχαν υψηλότερη απόδοση από την ομάδα ελέγχου στις δύο επαναληπτικές μετρήσεις και στις δύο δοκιμασίες. Δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο πειραματικών συνθηκών, παρότι η ομάδα με τους αυτοκαθοριζόμενους στόχους παρουσίασε υψηλότερη βελτίωση. Συμπεραίνεται ότι ο καθορισμός στόχων σε περιβάλλον με οικολογική εγκυρότητα σε συνδυασμό με τη συστηματική εξάσκηση οδηγεί σε υψηλότερη βελτίωση σε σχέση με το μη καθορισμό στόχων. Τα αποτελέσματα από τις διερευνητικές ερωτήσεις έδειξαν ότι και οι τρεις ομάδες κατέβαλλαν υψηλή προσπάθεια κατά τη διάρκεια των μετρήσεων. Οι δύο πειραματικές ομάδες δεν διέφεραν μεταξύ τους στην αντιλαμβανόμενη δυσκολία στόχου και στην προτιθέμενη προσπάθεια, ενώ οι περισσότεροι αθλητές δήλωσαν ότι μετέφεραν τον καθορισμό στόχων και σε άλλες δεξιότητες. Τα αποτελέσματα συζητούνται με βάση τη θεωρία των στόχων και τις σχετικές έρευνες στον αθλητισμό, ενώ αναλύονται εφαρμοσμένες προπονητικές προτάσεις.","Goal setting is a popular method of increasing motivation and performance in a sports environment. There are numerous studies that have dealt with this subject, but few of them have done so with athletes or sports teams. Moreover, no research has dealt with young, but not novice, basketball players. The purpose of this study has been to investigate the effects of various goal setting methods in improving technical skills (lay-up and shot). Forty-five young athletes from three different basketball teams (n = 15) of Southeast Attica participated in it. The participants were 12-13 years old and had had at least two years of basketball experience. Prior to the onset of the experimental procedure, the three teams were assigned to two experimental groups (self-set goals and individualized coach-set short-term goals) and a control group with no goals. Each basketball team made up a separate experimental condition. The participants were assessed on two tests of the Heidelberger Basketball Test (ΗΒΤ) of Boss (1988): (a) one-minute lay-ups and (b) one-minute constant shots from four different spots. After baseline measurement, all three groups followed the same training program. However, in the particular practice sessions of lay-up and shot a different intervention was put into effect. The athletes of first experimental group set their own goals in their log for both skills in every practice, while the athletes of the second experimental group were assigned individualized short-term goals by the coach. The control group athletes did not keep a goal setting log. The intervention lasted eight weeks, three times weekly. The second measurement took place at the end of fourth week, while the third one took place at the end of the eighth week. The results supported the hypotheses in part. Repeated-measures multivariate analysis of variance indicated a significant groups by measurements interaction for both skills. More specifically, both experimental groups had a higher performance than the control group in the second and third measurement in both tests. Statistically, the differences between the experimental groups were negligible, even though the self-set group did indicate higher improvement. It is concluded that goal setting in an ecologically valid environment combined with a systematic practice leads to enhanced performance as compared to no goal setting. Manipulation checks revealed that all three groups athletes tried hard throughout the measurements. The two experimental groups did not differ from each other in the perceived goal difficulty and intended effort, while most athletes stated that they transferred goal setting to other skills. The results are discussed in terms of goal setting theory and relevant studies in sports, and applied coaching directions are analyzed."],"dc:identifier":["uoadl:1502377","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1502377"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Η επίδραση διαφορετικών μεθόδων καθορισμού στόχων στη βελτίωση δεξιοτήτων σε νεαρούς καλαθοσφαιριστές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:26Z"}