{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1502415"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1502415","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η εκτίμηση της εξουθένωσης σε εθελοντές επαγγελματίες ψυχοκοινωνικών υπηρεσιών και οργανώσεων","abstract":"Σκοπός: Η παρούσα έρευνα στόχο είχε την εκτίμηση των διαστάσεων φαινομένου της επαγγελματικής εξουθένωσης σε εθελοντές επαγγελματίες ψυχοκοινωνικών υπηρεσιών και οργανώσεων - απόφοιτους Κοινωνικών & Ανθρωπιστικών Επιστημών ή και Επιστημών Υγείας, καθώς και την διερεύνηση των πιθανών συσχετίσεων ανάμεσα σε διαστάσεις της εθελοντικής εργασίας και στις διαστάσεις της επαγγελματικής εξουθένωσης. Μέθοδος: Στην μελέτη συμμετείχαν 90 εθελοντές επαγγελματίες σε 14 φορείς – παρόχους εθελοντικής εργασίας, εντός Αττικής. Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο με ερωτήσεις σχετικά με τις συνθήκες της εθελοντικής τους εργασίας και την καθημερινότητα τους, ενώ η εκτίμηση των επιπέδων της επαγγελματικής εξουθένωσης έγινε με την χρήση της ελληνικής εκδοχής του Ερωτηματολογίου Καταγραφής Επαγγελματικής Εξουθένωσης της Maslach (ΜΒΙ). Αποτελέσματα: Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες (83,3%) και η επαγγελματική ιδιότητα των συμμετεχόντων ήταν κυρίως ψυχολόγοι (58,9%). Τα επίπεδα της επαγγελματικής εξουθένωσης του δείγματος ήταν χαμηλά, με αθροιστικούς μέσους όρους για τις υποκλίμακες της συναισθηματικής εξάντλησης Μ.Ο.=14,14, των προσωπικών επιτευγμάτων Μ.Ο.=36,51 και της αποπροσωποποίησης Μ.Ο.=4,23. Μικρές διαφορές υπήρξαν σε επιμέρους ομάδες του δείγματος, με σημαντικότερο εύρημα πως οι πιο επιβαρυμένοι συμμετέχοντες ήταν όσοι δεν ασκούνταν καθόλου, ενώ οι λιγότερο επιβαρυμένοι ήταν όσοι ασκούνταν συστηματικά κατά τον τελευταίο μήνα. Ακόμη, όσοι βρίσκονταν σε κάποιου είδους ψυχοθεραπευτική διαδικασία την περίοδο της μελέτης ή στο παρελθόν φάνηκε να ήταν ελαφρώς πιο επιβαρυμένοι σε σχέση με όσους δεν βρίσκονταν σε θεραπεία στις αντίστοιχες περιόδους. Τέλος η αίσθηση επαρκούς εκπαίδευσης, ενημέρωσης, εποπτείας, ικανοποίησης και ανταπόκρισης στα κίνητρα και τις προσδοκίες των συμμετεχόντων, καθώς και η σκέψη για πιθανή διακοπή της εθελοντικής εργασίας φάνηκε να συσχετίζονται με επιμέρους θέματα των υποκλιμάκων της επαγγελματικής εξουθένωσης. Συμπεράσματα: Οι κατάλληλες συνθήκες εθελοντικής εργασίας και η συστηματική σωματική άσκηση πιθανά προφυλάσσουν τους εθελοντές από την επαγγελματική εξουθένωση. Τέλος, η δημιουργία ενός εξειδικευμένου εργαλείου ανίχνευσης πρόδρομων εκφάνσεων του αισθήματος της εξουθένωσης σε ενεργούς εθελοντές, η διερεύνηση του ρόλου των ατομικών τους χαρακτηριστικών και της χρήσης στρατηγικών προφύλαξης και διαχείρισης επιβαρυντικών παραγόντων θα συντελούσαν τόσο στην κατανόηση του φαινομένου της επαγγελματικής εξουθένωσης, όσο και στην πρώιμη ανίχνευση και παρέμβαση για την προφύλαξη των εθελοντών.","abstract_html":"Σκοπός: Η παρούσα έρευνα στόχο είχε την εκτίμηση των διαστάσεων φαινομένου της επαγγελματικής εξουθένωσης σε εθελοντές επαγγελματίες ψυχοκοινωνικών υπηρεσιών και οργανώσεων - απόφοιτους Κοινωνικών &amp; Ανθρωπιστικών Επιστημών ή και Επιστημών Υγείας, καθώς και την διερεύνηση των πιθανών συσχετίσεων ανάμεσα σε διαστάσεις της εθελοντικής εργασίας και στις διαστάσεις της επαγγελματικής εξουθένωσης. Μέθοδος: Στην μελέτη συμμετείχαν 90 εθελοντές επαγγελματίες σε 14 φορείς – παρόχους εθελοντικής εργασίας, εντός Αττικής. Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο με ερωτήσεις σχετικά με τις συνθήκες της εθελοντικής τους εργασίας και την καθημερινότητα τους, ενώ η εκτίμηση των επιπέδων της επαγγελματικής εξουθένωσης έγινε με την χρήση της ελληνικής εκδοχής του Ερωτηματολογίου Καταγραφής Επαγγελματικής Εξουθένωσης της Maslach (ΜΒΙ). Αποτελέσματα: Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες (83,3%) και η επαγγελματική ιδιότητα των συμμετεχόντων ήταν κυρίως ψυχολόγοι (58,9%). Τα επίπεδα της επαγγελματικής εξουθένωσης του δείγματος ήταν χαμηλά, με αθροιστικούς μέσους όρους για τις υποκλίμακες της συναισθηματικής εξάντλησης Μ.Ο.=14,14, των προσωπικών επιτευγμάτων Μ.Ο.=36,51 και της αποπροσωποποίησης Μ.Ο.=4,23. Μικρές διαφορές υπήρξαν σε επιμέρους ομάδες του δείγματος, με σημαντικότερο εύρημα πως οι πιο επιβαρυμένοι συμμετέχοντες ήταν όσοι δεν ασκούνταν καθόλου, ενώ οι λιγότερο επιβαρυμένοι ήταν όσοι ασκούνταν συστηματικά κατά τον τελευταίο μήνα. Ακόμη, όσοι βρίσκονταν σε κάποιου είδους ψυχοθεραπευτική διαδικασία την περίοδο της μελέτης ή στο παρελθόν φάνηκε να ήταν ελαφρώς πιο επιβαρυμένοι σε σχέση με όσους δεν βρίσκονταν σε θεραπεία στις αντίστοιχες περιόδους. Τέλος η αίσθηση επαρκούς εκπαίδευσης, ενημέρωσης, εποπτείας, ικανοποίησης και ανταπόκρισης στα κίνητρα και τις προσδοκίες των συμμετεχόντων, καθώς και η σκέψη για πιθανή διακοπή της εθελοντικής εργασίας φάνηκε να συσχετίζονται με επιμέρους θέματα των υποκλιμάκων της επαγγελματικής εξουθένωσης. Συμπεράσματα: Οι κατάλληλες συνθήκες εθελοντικής εργασίας και η συστηματική σωματική άσκηση πιθανά προφυλάσσουν τους εθελοντές από την επαγγελματική εξουθένωση. Τέλος, η δημιουργία ενός εξειδικευμένου εργαλείου ανίχνευσης πρόδρομων εκφάνσεων του αισθήματος της εξουθένωσης σε ενεργούς εθελοντές, η διερεύνηση του ρόλου των ατομικών τους χαρακτηριστικών και της χρήσης στρατηγικών προφύλαξης και διαχείρισης επιβαρυντικών παραγόντων θα συντελούσαν τόσο στην κατανόηση του φαινομένου της επαγγελματικής εξουθένωσης, όσο και στην πρώιμη ανίχνευση και παρέμβαση για την προφύλαξη των εθελοντών.","abstract_has_math":false,"creators":["Αντωνοπούλου Άννα-Μαρία","Antonopoulou Anna-Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:28:26Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1502415"],"render_values":[{"text":"uoadl:1502415","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1502415","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1502415","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1502415","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αντωνοπούλου Άννα-Μαρία","Antonopoulou Anna-Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1502415","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1502415"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Η παρούσα έρευνα στόχο είχε την εκτίμηση των διαστάσεων φαινομένου της επαγγελματικής εξουθένωσης σε εθελοντές επαγγελματίες ψυχοκοινωνικών υπηρεσιών και οργανώσεων - απόφοιτους Κοινωνικών & Ανθρωπιστικών Επιστημών ή και Επιστημών Υγείας, καθώς και την διερεύνηση των πιθανών συσχετίσεων ανάμεσα σε διαστάσεις της εθελοντικής εργασίας και στις διαστάσεις της επαγγελματικής εξουθένωσης. Μέθοδος: Στην μελέτη συμμετείχαν 90 εθελοντές επαγγελματίες σε 14 φορείς – παρόχους εθελοντικής εργασίας, εντός Αττικής. Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο με ερωτήσεις σχετικά με τις συνθήκες της εθελοντικής τους εργασίας και την καθημερινότητα τους, ενώ η εκτίμηση των επιπέδων της επαγγελματικής εξουθένωσης έγινε με την χρήση της ελληνικής εκδοχής του Ερωτηματολογίου Καταγραφής Επαγγελματικής Εξουθένωσης της Maslach (ΜΒΙ). Αποτελέσματα: Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες (83,3%) και η επαγγελματική ιδιότητα των συμμετεχόντων ήταν κυρίως ψυχολόγοι (58,9%). Τα επίπεδα της επαγγελματικής εξουθένωσης του δείγματος ήταν χαμηλά, με αθροιστικούς μέσους όρους για τις υποκλίμακες της συναισθηματικής εξάντλησης Μ.Ο.=14,14, των προσωπικών επιτευγμάτων Μ.Ο.=36,51 και της αποπροσωποποίησης Μ.Ο.=4,23. Μικρές διαφορές υπήρξαν σε επιμέρους ομάδες του δείγματος, με σημαντικότερο εύρημα πως οι πιο επιβαρυμένοι συμμετέχοντες ήταν όσοι δεν ασκούνταν καθόλου, ενώ οι λιγότερο επιβαρυμένοι ήταν όσοι ασκούνταν συστηματικά κατά τον τελευταίο μήνα. Ακόμη, όσοι βρίσκονταν σε κάποιου είδους ψυχοθεραπευτική διαδικασία την περίοδο της μελέτης ή στο παρελθόν φάνηκε να ήταν ελαφρώς πιο επιβαρυμένοι σε σχέση με όσους δεν βρίσκονταν σε θεραπεία στις αντίστοιχες περιόδους. Τέλος η αίσθηση επαρκούς εκπαίδευσης, ενημέρωσης, εποπτείας, ικανοποίησης και ανταπόκρισης στα κίνητρα και τις προσδοκίες των συμμετεχόντων, καθώς και η σκέψη για πιθανή διακοπή της εθελοντικής εργασίας φάνηκε να συσχετίζονται με επιμέρους θέματα των υποκλιμάκων της επαγγελματικής εξουθένωσης. Συμπεράσματα: Οι κατάλληλες συνθήκες εθελοντικής εργασίας και η συστηματική σωματική άσκηση πιθανά προφυλάσσουν τους εθελοντές από την επαγγελματική εξουθένωση. Τέλος, η δημιουργία ενός εξειδικευμένου εργαλείου ανίχνευσης πρόδρομων εκφάνσεων του αισθήματος της εξουθένωσης σε ενεργούς εθελοντές, η διερεύνηση του ρόλου των ατομικών τους χαρακτηριστικών και της χρήσης στρατηγικών προφύλαξης και διαχείρισης επιβαρυντικών παραγόντων θα συντελούσαν τόσο στην κατανόηση του φαινομένου της επαγγελματικής εξουθένωσης, όσο και στην πρώιμη ανίχνευση και παρέμβαση για την προφύλαξη των εθελοντών.","Aim: This study aimed at assessing burnout levels among volunteers in psycho-social services and organizations, with a degree in Social Sciences & Humanities and/or Health Sciences. Further, it aimed at discovering any possible correlations between the burnout levels and the duration of volunteer work. Method: 90 volunteer practitioners, providing work for 14 entities in Attica participated in this study. Participants were asked to complete a questionnaire with questions on the conditions of their voluntary work and everyday life. Burnout levels were assessed using the Greek version of the Maslach Burnout Inventory (MBI). Results: The majority of participants were women (83.3%) and psychologists (58.9%) by profession. Burnout levels among the sample were low. The aggregate average for the sub-scales of emotional exhaustion amounted to M= 14.14; of personal achievement to M = 36.51; and depersonalization to M = 4.23. Minor differences were discovered in various sample groups. The most important finding was that participants who do not exercise at all are the mostly affected ones. On the contrary, those who had been exercising regularly during the last month were less affected. Furthermore, those who, during the study period or in the past, had undergone any kind of psychotherapy appear to be slightly more affected than those who had not undergone any kind of therapy during the respective periods. Finally, the sense of adequate training, information, monitoring, the feeling of satisfaction and achievement of one’s motives and expectations, as well as thinking about quitting the volunteer position, appear to correlate with specific issues of the burnout sub-scales. Conclusions: Appropriate volunteer working conditions and regular exercise possibly protect volunteers from burnout. Finally, the creation of a specialized tool for detection of precursor expressions of burnout feeling in active volunteers, the exploring of the role of individual characteristics, and the use of precautionary and aggravating factors management strategies would contribute both in the understanding of the burnout syndrome, and in the the early detection and intervention in order to protect volunteers."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η εκτίμηση της εξουθένωσης σε εθελοντές επαγγελματίες ψυχοκοινωνικών υπηρεσιών και οργανώσεων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αντωνοπούλου Άννα-Μαρία","Antonopoulou Anna-Maria"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Σκοπός: Η παρούσα έρευνα στόχο είχε την εκτίμηση των διαστάσεων φαινομένου της επαγγελματικής εξουθένωσης σε εθελοντές επαγγελματίες ψυχοκοινωνικών υπηρεσιών και οργανώσεων - απόφοιτους Κοινωνικών & Ανθρωπιστικών Επιστημών ή και Επιστημών Υγείας, καθώς και την διερεύνηση των πιθανών συσχετίσεων ανάμεσα σε διαστάσεις της εθελοντικής εργασίας και στις διαστάσεις της επαγγελματικής εξουθένωσης. Μέθοδος: Στην μελέτη συμμετείχαν 90 εθελοντές επαγγελματίες σε 14 φορείς – παρόχους εθελοντικής εργασίας, εντός Αττικής. Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο με ερωτήσεις σχετικά με τις συνθήκες της εθελοντικής τους εργασίας και την καθημερινότητα τους, ενώ η εκτίμηση των επιπέδων της επαγγελματικής εξουθένωσης έγινε με την χρήση της ελληνικής εκδοχής του Ερωτηματολογίου Καταγραφής Επαγγελματικής Εξουθένωσης της Maslach (ΜΒΙ). Αποτελέσματα: Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες (83,3%) και η επαγγελματική ιδιότητα των συμμετεχόντων ήταν κυρίως ψυχολόγοι (58,9%). Τα επίπεδα της επαγγελματικής εξουθένωσης του δείγματος ήταν χαμηλά, με αθροιστικούς μέσους όρους για τις υποκλίμακες της συναισθηματικής εξάντλησης Μ.Ο.=14,14, των προσωπικών επιτευγμάτων Μ.Ο.=36,51 και της αποπροσωποποίησης Μ.Ο.=4,23. Μικρές διαφορές υπήρξαν σε επιμέρους ομάδες του δείγματος, με σημαντικότερο εύρημα πως οι πιο επιβαρυμένοι συμμετέχοντες ήταν όσοι δεν ασκούνταν καθόλου, ενώ οι λιγότερο επιβαρυμένοι ήταν όσοι ασκούνταν συστηματικά κατά τον τελευταίο μήνα. Ακόμη, όσοι βρίσκονταν σε κάποιου είδους ψυχοθεραπευτική διαδικασία την περίοδο της μελέτης ή στο παρελθόν φάνηκε να ήταν ελαφρώς πιο επιβαρυμένοι σε σχέση με όσους δεν βρίσκονταν σε θεραπεία στις αντίστοιχες περιόδους. Τέλος η αίσθηση επαρκούς εκπαίδευσης, ενημέρωσης, εποπτείας, ικανοποίησης και ανταπόκρισης στα κίνητρα και τις προσδοκίες των συμμετεχόντων, καθώς και η σκέψη για πιθανή διακοπή της εθελοντικής εργασίας φάνηκε να συσχετίζονται με επιμέρους θέματα των υποκλιμάκων της επαγγελματικής εξουθένωσης. Συμπεράσματα: Οι κατάλληλες συνθήκες εθελοντικής εργασίας και η συστηματική σωματική άσκηση πιθανά προφυλάσσουν τους εθελοντές από την επαγγελματική εξουθένωση. Τέλος, η δημιουργία ενός εξειδικευμένου εργαλείου ανίχνευσης πρόδρομων εκφάνσεων του αισθήματος της εξουθένωσης σε ενεργούς εθελοντές, η διερεύνηση του ρόλου των ατομικών τους χαρακτηριστικών και της χρήσης στρατηγικών προφύλαξης και διαχείρισης επιβαρυντικών παραγόντων θα συντελούσαν τόσο στην κατανόηση του φαινομένου της επαγγελματικής εξουθένωσης, όσο και στην πρώιμη ανίχνευση και παρέμβαση για την προφύλαξη των εθελοντών.","Aim: This study aimed at assessing burnout levels among volunteers in psycho-social services and organizations, with a degree in Social Sciences & Humanities and/or Health Sciences. Further, it aimed at discovering any possible correlations between the burnout levels and the duration of volunteer work. Method: 90 volunteer practitioners, providing work for 14 entities in Attica participated in this study. Participants were asked to complete a questionnaire with questions on the conditions of their voluntary work and everyday life. Burnout levels were assessed using the Greek version of the Maslach Burnout Inventory (MBI). Results: The majority of participants were women (83.3%) and psychologists (58.9%) by profession. Burnout levels among the sample were low. The aggregate average for the sub-scales of emotional exhaustion amounted to M= 14.14; of personal achievement to M = 36.51; and depersonalization to M = 4.23. Minor differences were discovered in various sample groups. The most important finding was that participants who do not exercise at all are the mostly affected ones. On the contrary, those who had been exercising regularly during the last month were less affected. Furthermore, those who, during the study period or in the past, had undergone any kind of psychotherapy appear to be slightly more affected than those who had not undergone any kind of therapy during the respective periods. Finally, the sense of adequate training, information, monitoring, the feeling of satisfaction and achievement of one’s motives and expectations, as well as thinking about quitting the volunteer position, appear to correlate with specific issues of the burnout sub-scales. Conclusions: Appropriate volunteer working conditions and regular exercise possibly protect volunteers from burnout. Finally, the creation of a specialized tool for detection of precursor expressions of burnout feeling in active volunteers, the exploring of the role of individual characteristics, and the use of precautionary and aggravating factors management strategies would contribute both in the understanding of the burnout syndrome, and in the the early detection and intervention in order to protect volunteers."],"dc:identifier":["uoadl:1502415","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1502415"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η εκτίμηση της εξουθένωσης σε εθελοντές επαγγελματίες ψυχοκοινωνικών υπηρεσιών και οργανώσεων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:26Z"}