{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1502417"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1502417","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων: Η περίπτωση του φαρμακευτικού επαγγέλματος","abstract":"Η πίεση για την απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων στην Ελλάδα, ενόψει κυρίως του μνημονίου, έχει αναδείξει τη συζήτηση για το άνοιγμα του φαρμακευτικού επαγγέλματος. Σε αυτό το πλαίσιο υπήρξαν τα τελευταία δύο χρόνια αλλαγές στο εθνικό ρυθμιστικό πλαίσιο του επαγγέλματος των φαρμακοποιών, οι οποίες επέφεραν μια μικρή χαλάρωση των περιορισμών. Η βασική υπόθεση που αναλύεται σε αυτή την έρευνα αφορά την αναγκαιότητα ρύθμισης του φαρμακευτικού επαγγέλματος σε σχέση με τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας. Η εργασία δομείται σε δύο μέρη. Στο θεωρητικό μέρος γίνεται νομολογιακή, νομική και θεωρητική επισκόπηση των επιχειρημάτων αναφορικά με τη ρύθμιση του φαρμακευτικού επαγγέλματος. Στο εμπειρικό εξετάζονται οι πληθυσμιακές και γεωγραφικές παράμετροιπου επηρεάζουν τη διασπορά των φαρμακείων στην Ελλάδα.Ειδικότερα, για τη διερεύνηση του μεγέθους της ανισοκατανομής των φαρμακείων χρησιμοποιούνται μονομετάβλητοι δείκτες ανισότητας: 1) Gini (G), 2) Theil (T) και μέση λογαριθμική απόκλιση Theil (Ν), 3) και ο δείκτης Atkinson για e=0.5 (ATK 0.5), και για e=2 (ATK 2). Επιπλέον, εφαρμόζεται ο διμετάβλητος δείκτης συγκέντρωσης (C) προκειμένου να αναδειχθούν οι τάσεις συγκέντρωσης των φαρμακείων, και οι παράγοντες που την επηρεάζουν. Οι παραπάνω δείκτες χρησιμοποιούνται για την μέτρηση της ανισότητας ως προς την προσφορά και τη ζήτηση στον κλάδο. Κατά τη θεωρητική ανάλυση, το φαρμακευτικό επάγγελμα εμφανίζεται με διττό χαρακτήρα. Αφενός έχει σαφή χαρακτηριστικά λειτουργήματος, καθότι το φάρμακο αποτελεί κοινωνικό αγαθό, και ο φαρμακοποιός εγγυάται την ασφαλή και ποιοτική παροχή των πολιτών με επαρκείς φαρμακευτικές υπηρεσίες. Αφετέρου το φαρμακευτικό επάγγελμα αποτελεί παράλληλα μια επιχειρηματική δραστηριότητα, οπότε το φάρμακο λαμβάνει χαρακτηριστικά ιδιωτικού αγαθού. Κατά την εμπειρική ανάλυση, στην Ελλάδα υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός φαρμακείων σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Διαχρονικά παρατηρείται μια πολύ χαμηλή ανισοκατανομή για τις μεταβλητές που μετράνε τη ζήτηση, και ιδίως την κάθετη ισότητα πρόσβασης. Παράλληλα, όμως, προκύπτει ότι τα φαρμακεία έχουν τη τάση να συγκεντρώνονται κυρίως σε περιοχές α) με μεγάλο πληθυσμό, β) υψηλή πυκνότητα πληθυσμού, γ) πεδινές. δ) αστικές, ε) με υψηλό εισόδημα, και στ) εκείνες που παρουσιάζουν υψηλή ζήτηση. Το γενικότερο συμπέρασμα είναι ότι ο κλάδος του φαρμακευτικού επαγγέλματος είναι αναγκαίο να συνεχίζει να ρυθμίζεται, καθότι η ρύθμισή του είναι προς την κατεύθυνση της διασφάλισης της δημόσιας υγείας. Οι πληθυσμιακοί και γεωγραφικοί περιορισμοί αποτελούν ένα πρόσφορο, αναγκαίο και ικανό μέτρο για την εξασφάλιση της ισότιμης πρόσβασης όλων των πολιτών σε ποιοτικές και επαρκείς φαρμακευτικές υπηρεσίες. Ωστόσο, ο σχεδιασμός θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες που χαρακτηρίζουν των νησιωτικών και ορεινών περιοχών.","abstract_html":"Η πίεση για την απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων στην Ελλάδα, ενόψει κυρίως του μνημονίου, έχει αναδείξει τη συζήτηση για το άνοιγμα του φαρμακευτικού επαγγέλματος. Σε αυτό το πλαίσιο υπήρξαν τα τελευταία δύο χρόνια αλλαγές στο εθνικό ρυθμιστικό πλαίσιο του επαγγέλματος των φαρμακοποιών, οι οποίες επέφεραν μια μικρή χαλάρωση των περιορισμών. Η βασική υπόθεση που αναλύεται σε αυτή την έρευνα αφορά την αναγκαιότητα ρύθμισης του φαρμακευτικού επαγγέλματος σε σχέση με τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας. Η εργασία δομείται σε δύο μέρη. Στο θεωρητικό μέρος γίνεται νομολογιακή, νομική και θεωρητική επισκόπηση των επιχειρημάτων αναφορικά με τη ρύθμιση του φαρμακευτικού επαγγέλματος. Στο εμπειρικό εξετάζονται οι πληθυσμιακές και γεωγραφικές παράμετροιπου επηρεάζουν τη διασπορά των φαρμακείων στην Ελλάδα.Ειδικότερα, για τη διερεύνηση του μεγέθους της ανισοκατανομής των φαρμακείων χρησιμοποιούνται μονομετάβλητοι δείκτες ανισότητας: 1) Gini (G), 2) Theil (T) και μέση λογαριθμική απόκλιση Theil (Ν), 3) και ο δείκτης Atkinson για e=0.5 (ATK 0.5), και για e=2 (ATK 2). Επιπλέον, εφαρμόζεται ο διμετάβλητος δείκτης συγκέντρωσης (C) προκειμένου να αναδειχθούν οι τάσεις συγκέντρωσης των φαρμακείων, και οι παράγοντες που την επηρεάζουν. Οι παραπάνω δείκτες χρησιμοποιούνται για την μέτρηση της ανισότητας ως προς την προσφορά και τη ζήτηση στον κλάδο. Κατά τη θεωρητική ανάλυση, το φαρμακευτικό επάγγελμα εμφανίζεται με διττό χαρακτήρα. Αφενός έχει σαφή χαρακτηριστικά λειτουργήματος, καθότι το φάρμακο αποτελεί κοινωνικό αγαθό, και ο φαρμακοποιός εγγυάται την ασφαλή και ποιοτική παροχή των πολιτών με επαρκείς φαρμακευτικές υπηρεσίες. Αφετέρου το φαρμακευτικό επάγγελμα αποτελεί παράλληλα μια επιχειρηματική δραστηριότητα, οπότε το φάρμακο λαμβάνει χαρακτηριστικά ιδιωτικού αγαθού. Κατά την εμπειρική ανάλυση, στην Ελλάδα υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός φαρμακείων σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Διαχρονικά παρατηρείται μια πολύ χαμηλή ανισοκατανομή για τις μεταβλητές που μετράνε τη ζήτηση, και ιδίως την κάθετη ισότητα πρόσβασης. Παράλληλα, όμως, προκύπτει ότι τα φαρμακεία έχουν τη τάση να συγκεντρώνονται κυρίως σε περιοχές α) με μεγάλο πληθυσμό, β) υψηλή πυκνότητα πληθυσμού, γ) πεδινές. δ) αστικές, ε) με υψηλό εισόδημα, και στ) εκείνες που παρουσιάζουν υψηλή ζήτηση. Το γενικότερο συμπέρασμα είναι ότι ο κλάδος του φαρμακευτικού επαγγέλματος είναι αναγκαίο να συνεχίζει να ρυθμίζεται, καθότι η ρύθμισή του είναι προς την κατεύθυνση της διασφάλισης της δημόσιας υγείας. Οι πληθυσμιακοί και γεωγραφικοί περιορισμοί αποτελούν ένα πρόσφορο, αναγκαίο και ικανό μέτρο για την εξασφάλιση της ισότιμης πρόσβασης όλων των πολιτών σε ποιοτικές και επαρκείς φαρμακευτικές υπηρεσίες. Ωστόσο, ο σχεδιασμός θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες που χαρακτηρίζουν των νησιωτικών και ορεινών περιοχών.","abstract_has_math":false,"creators":["Χαντζάρας Αθανάσιος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:28:26Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1502417"],"render_values":[{"text":"uoadl:1502417","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1502417","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1502417","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1502417","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χαντζάρας Αθανάσιος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1502417","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1502417"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η πίεση για την απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων στην Ελλάδα, ενόψει κυρίως του μνημονίου, έχει αναδείξει τη συζήτηση για το άνοιγμα του φαρμακευτικού επαγγέλματος. Σε αυτό το πλαίσιο υπήρξαν τα τελευταία δύο χρόνια αλλαγές στο εθνικό ρυθμιστικό πλαίσιο του επαγγέλματος των φαρμακοποιών, οι οποίες επέφεραν μια μικρή χαλάρωση των περιορισμών. Η βασική υπόθεση που αναλύεται σε αυτή την έρευνα αφορά την αναγκαιότητα ρύθμισης του φαρμακευτικού επαγγέλματος σε σχέση με τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας. Η εργασία δομείται σε δύο μέρη. Στο θεωρητικό μέρος γίνεται νομολογιακή, νομική και θεωρητική επισκόπηση των επιχειρημάτων αναφορικά με τη ρύθμιση του φαρμακευτικού επαγγέλματος. Στο εμπειρικό εξετάζονται οι πληθυσμιακές και γεωγραφικές παράμετροιπου επηρεάζουν τη διασπορά των φαρμακείων στην Ελλάδα.Ειδικότερα, για τη διερεύνηση του μεγέθους της ανισοκατανομής των φαρμακείων χρησιμοποιούνται μονομετάβλητοι δείκτες ανισότητας: 1) Gini (G), 2) Theil (T) και μέση λογαριθμική απόκλιση Theil (Ν), 3) και ο δείκτης Atkinson για e=0.5 (ATK 0.5), και για e=2 (ATK 2). Επιπλέον, εφαρμόζεται ο διμετάβλητος δείκτης συγκέντρωσης (C) προκειμένου να αναδειχθούν οι τάσεις συγκέντρωσης των φαρμακείων, και οι παράγοντες που την επηρεάζουν. Οι παραπάνω δείκτες χρησιμοποιούνται για την μέτρηση της ανισότητας ως προς την προσφορά και τη ζήτηση στον κλάδο. Κατά τη θεωρητική ανάλυση, το φαρμακευτικό επάγγελμα εμφανίζεται με διττό χαρακτήρα. Αφενός έχει σαφή χαρακτηριστικά λειτουργήματος, καθότι το φάρμακο αποτελεί κοινωνικό αγαθό, και ο φαρμακοποιός εγγυάται την ασφαλή και ποιοτική παροχή των πολιτών με επαρκείς φαρμακευτικές υπηρεσίες. Αφετέρου το φαρμακευτικό επάγγελμα αποτελεί παράλληλα μια επιχειρηματική δραστηριότητα, οπότε το φάρμακο λαμβάνει χαρακτηριστικά ιδιωτικού αγαθού. Κατά την εμπειρική ανάλυση, στην Ελλάδα υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός φαρμακείων σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Διαχρονικά παρατηρείται μια πολύ χαμηλή ανισοκατανομή για τις μεταβλητές που μετράνε τη ζήτηση, και ιδίως την κάθετη ισότητα πρόσβασης. Παράλληλα, όμως, προκύπτει ότι τα φαρμακεία έχουν τη τάση να συγκεντρώνονται κυρίως σε περιοχές α) με μεγάλο πληθυσμό, β) υψηλή πυκνότητα πληθυσμού, γ) πεδινές. δ) αστικές, ε) με υψηλό εισόδημα, και στ) εκείνες που παρουσιάζουν υψηλή ζήτηση. Το γενικότερο συμπέρασμα είναι ότι ο κλάδος του φαρμακευτικού επαγγέλματος είναι αναγκαίο να συνεχίζει να ρυθμίζεται, καθότι η ρύθμισή του είναι προς την κατεύθυνση της διασφάλισης της δημόσιας υγείας. Οι πληθυσμιακοί και γεωγραφικοί περιορισμοί αποτελούν ένα πρόσφορο, αναγκαίο και ικανό μέτρο για την εξασφάλιση της ισότιμης πρόσβασης όλων των πολιτών σε ποιοτικές και επαρκείς φαρμακευτικές υπηρεσίες. Ωστόσο, ο σχεδιασμός θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες που χαρακτηρίζουν των νησιωτικών και ορεινών περιοχών.","The pressure for the deregulation of closed professions in Greece, in view of the memorandum, has brought out the discussion for the pharmaceutical profession. In this context reforms were made in the national regulatory framework of the profession of pharmacists in the last two years, which induced a relaxation of the restrictions concerned. The central hypothesis being analyzed concerns the necessity to regulate the pharmacy profession in order to ensure public health. The study is structured in two parts. In the theoretical part there is a case-law, legal and theoretical overview of the arguments regarding the regulation of the pharmaceutical profession. The empirical part examines population and geographic factors affecting the distribution of pharmacies in Greece. In particular, to investigate the magnitude of the unequal distribution of pharmacies, univariate, inequality indices are being used: 1) Gini (G), 2) Theil (T) and mean logarithmic deviation Theil (N), 3) and the Atkinson index for e = 0.5 (ATK 0.5), and e = 2 (ATK 2). In addition, bivariate concentration index (C) is being applied in order to highlight the concentration trends of pharmacies, and the factors affecting them. These indicators were used to measure inequality in relation to variables that represent both supply and demand of the sector. According to the theoretical analysis, the pharmaceutical profession has a twofold character. On the one hand, drug is a social good, and the pharmacist ensures the safe and quality provision of the population with quality pharmacy services. On the other hand, the pharmaceutical profession is also a business activity, therefore drug holds also private good characteristics. According to the empirical analysis, Greece presents a very large number of pharmacies in relation to the other european countries. Over the time there is a very low unequal distribution of the variables that measure the demand, and in particular vertical equity of access. At the same time, however, pharmacies tend to be concentrated in areas a) with large populations, b) high population density, c) lowland, d) urban, e) with high income, and f) those with high demand. The overall conclusion is that the sector of pharmacies should continue to be regulated, since its regulation is towards ensuring public health. The population and geographic constraints are appropriate and necessary measures to ensure equal access for all citizens to quality pharmaceutical services. However, the regulatory framework must take into account the specificities of the islands and mountainous areas."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων: Η περίπτωση του φαρμακευτικού επαγγέλματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χαντζάρας Αθανάσιος"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Η πίεση για την απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων στην Ελλάδα, ενόψει κυρίως του μνημονίου, έχει αναδείξει τη συζήτηση για το άνοιγμα του φαρμακευτικού επαγγέλματος. Σε αυτό το πλαίσιο υπήρξαν τα τελευταία δύο χρόνια αλλαγές στο εθνικό ρυθμιστικό πλαίσιο του επαγγέλματος των φαρμακοποιών, οι οποίες επέφεραν μια μικρή χαλάρωση των περιορισμών. Η βασική υπόθεση που αναλύεται σε αυτή την έρευνα αφορά την αναγκαιότητα ρύθμισης του φαρμακευτικού επαγγέλματος σε σχέση με τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας. Η εργασία δομείται σε δύο μέρη. Στο θεωρητικό μέρος γίνεται νομολογιακή, νομική και θεωρητική επισκόπηση των επιχειρημάτων αναφορικά με τη ρύθμιση του φαρμακευτικού επαγγέλματος. Στο εμπειρικό εξετάζονται οι πληθυσμιακές και γεωγραφικές παράμετροιπου επηρεάζουν τη διασπορά των φαρμακείων στην Ελλάδα.Ειδικότερα, για τη διερεύνηση του μεγέθους της ανισοκατανομής των φαρμακείων χρησιμοποιούνται μονομετάβλητοι δείκτες ανισότητας: 1) Gini (G), 2) Theil (T) και μέση λογαριθμική απόκλιση Theil (Ν), 3) και ο δείκτης Atkinson για e=0.5 (ATK 0.5), και για e=2 (ATK 2). Επιπλέον, εφαρμόζεται ο διμετάβλητος δείκτης συγκέντρωσης (C) προκειμένου να αναδειχθούν οι τάσεις συγκέντρωσης των φαρμακείων, και οι παράγοντες που την επηρεάζουν. Οι παραπάνω δείκτες χρησιμοποιούνται για την μέτρηση της ανισότητας ως προς την προσφορά και τη ζήτηση στον κλάδο. Κατά τη θεωρητική ανάλυση, το φαρμακευτικό επάγγελμα εμφανίζεται με διττό χαρακτήρα. Αφενός έχει σαφή χαρακτηριστικά λειτουργήματος, καθότι το φάρμακο αποτελεί κοινωνικό αγαθό, και ο φαρμακοποιός εγγυάται την ασφαλή και ποιοτική παροχή των πολιτών με επαρκείς φαρμακευτικές υπηρεσίες. Αφετέρου το φαρμακευτικό επάγγελμα αποτελεί παράλληλα μια επιχειρηματική δραστηριότητα, οπότε το φάρμακο λαμβάνει χαρακτηριστικά ιδιωτικού αγαθού. Κατά την εμπειρική ανάλυση, στην Ελλάδα υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός φαρμακείων σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Διαχρονικά παρατηρείται μια πολύ χαμηλή ανισοκατανομή για τις μεταβλητές που μετράνε τη ζήτηση, και ιδίως την κάθετη ισότητα πρόσβασης. Παράλληλα, όμως, προκύπτει ότι τα φαρμακεία έχουν τη τάση να συγκεντρώνονται κυρίως σε περιοχές α) με μεγάλο πληθυσμό, β) υψηλή πυκνότητα πληθυσμού, γ) πεδινές. δ) αστικές, ε) με υψηλό εισόδημα, και στ) εκείνες που παρουσιάζουν υψηλή ζήτηση. Το γενικότερο συμπέρασμα είναι ότι ο κλάδος του φαρμακευτικού επαγγέλματος είναι αναγκαίο να συνεχίζει να ρυθμίζεται, καθότι η ρύθμισή του είναι προς την κατεύθυνση της διασφάλισης της δημόσιας υγείας. Οι πληθυσμιακοί και γεωγραφικοί περιορισμοί αποτελούν ένα πρόσφορο, αναγκαίο και ικανό μέτρο για την εξασφάλιση της ισότιμης πρόσβασης όλων των πολιτών σε ποιοτικές και επαρκείς φαρμακευτικές υπηρεσίες. Ωστόσο, ο σχεδιασμός θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες που χαρακτηρίζουν των νησιωτικών και ορεινών περιοχών.","The pressure for the deregulation of closed professions in Greece, in view of the memorandum, has brought out the discussion for the pharmaceutical profession. In this context reforms were made in the national regulatory framework of the profession of pharmacists in the last two years, which induced a relaxation of the restrictions concerned. The central hypothesis being analyzed concerns the necessity to regulate the pharmacy profession in order to ensure public health. The study is structured in two parts. In the theoretical part there is a case-law, legal and theoretical overview of the arguments regarding the regulation of the pharmaceutical profession. The empirical part examines population and geographic factors affecting the distribution of pharmacies in Greece. In particular, to investigate the magnitude of the unequal distribution of pharmacies, univariate, inequality indices are being used: 1) Gini (G), 2) Theil (T) and mean logarithmic deviation Theil (N), 3) and the Atkinson index for e = 0.5 (ATK 0.5), and e = 2 (ATK 2). In addition, bivariate concentration index (C) is being applied in order to highlight the concentration trends of pharmacies, and the factors affecting them. These indicators were used to measure inequality in relation to variables that represent both supply and demand of the sector. According to the theoretical analysis, the pharmaceutical profession has a twofold character. On the one hand, drug is a social good, and the pharmacist ensures the safe and quality provision of the population with quality pharmacy services. On the other hand, the pharmaceutical profession is also a business activity, therefore drug holds also private good characteristics. According to the empirical analysis, Greece presents a very large number of pharmacies in relation to the other european countries. Over the time there is a very low unequal distribution of the variables that measure the demand, and in particular vertical equity of access. At the same time, however, pharmacies tend to be concentrated in areas a) with large populations, b) high population density, c) lowland, d) urban, e) with high income, and f) those with high demand. The overall conclusion is that the sector of pharmacies should continue to be regulated, since its regulation is towards ensuring public health. The population and geographic constraints are appropriate and necessary measures to ensure equal access for all citizens to quality pharmaceutical services. However, the regulatory framework must take into account the specificities of the islands and mountainous areas."],"dc:identifier":["uoadl:1502417","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1502417"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων: Η περίπτωση του φαρμακευτικού επαγγέλματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:26Z"}