{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1502436"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1502436","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τεχνολογικός εκσυγχρονισμός της διοίκησης και διακριτική ευχέρεια.","abstract":"Η εκ του νόμου προερχόμενη δέσμευση της Διοίκησης παρουσιάζει ένα αρκετά μεγάλο εύρος, που εκτείνεται μεταξύ της απόλυτης και λεπτομερέστατης διατύπωσης ειδικών και συγκεκριμένων επιταγών και απαγορεύσεων έως της πλήρους ελευθερίας κινήσεων, πάντοτε μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος και των νόμων. Τόσο η αδυναμία πλήρους πρόβλεψης όλων των περιπτώσεων που θα ισχύσουν στο μέλλον όσο και η ανέφικτη πλήρης γνώση από τον νομοθέτη, όλων των περιπτώσεων που ισχύουν κατά τον χρόνο θέσπισης του νόμου, επιβάλλουν την χορήγηση ελευθερίας, ήτοι της δυνατότητας να δράσουν κατά διακριτική ευχέρεια, προκειμένου να εξασφαλιστεί η απαραίτητη ευελιξία και προσαρμοστικότητα για την ορθή και δίκαιη διαχείριση όλων των περιπτώσεων. Ωστόσο, η διακριτική ευχέρεια την οποία διαθέτουν ορισμένοι δημόσιοι υπάλληλοι να λαμβάνουν αποφάσεις, αναφορικά με χορήγηση κρατικών παροχών ή επιβολή κυρώσεων στους πολίτες, έχει προκαλέσει μεγάλη ανησυχία, αναφορικά με τον δημοκρατικό έλεγχο και τη λογοδοσία τους, ώστε να προληφθεί η τυχόν εξέλιξή τους σε μικρούς ισχυρογνώμονες και ανεξέλεγκτους φορείς εξουσίας, μπροστά στους οποίους οι πολίτες θα ήταν πραγματικά ανυπεράσπιστοι. Η τεράστια δυναμική που προκαλείται από την εισαγωγή των Τεχνολογιών Επικοινωνίας και Πληροφορικής, εκτός από τις σημαντικές επιδράσεις που ασκεί σε πολλές από τις κλασσικές λειτουργίες της Δημόσιας Διοίκησης, έχει συμβάλλει σημαντικά στην μείωση του πεδίου της διακριτικής ευχέρειας της διοίκησης καθώς επίσης και σε ένα αρκετά μεγάλο βαθμό στην αντικατάστασή του από ψηφιακά δέντρα αποφάσεων, ενσωματωμένα στον κώδικα εξειδικευμένων πληροφοριακών συστημάτων. Η διαδικασία λήψης αποφάσεων τείνει να διενεργείται, είτε αποκλειστικά από κατάλληλα λογισμικά, σχεδιασμένα να εκδίδουν αποφάσεις, με την βοήθεια αυτοματοποιημένων και προτυποποιημένων μεθόδων εκτίμησης και αξιολόγησης των περιπτώσεων, είτε συνδυαστικά με την συμβολή, τόσο ειδικών προγραμμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών, όσο και γραφειοκρατών στους οποίους έχει αποδοθεί ο περιορισμένος ρόλος της αποδοχής ή απόρριψης των αποφάσεων που προτείνονται από τα πληροφοριακά συστήματα. Η εισαγωγή των ΤΠΕ στην Διοίκηση, έχει οδηγήσει στην κατακόρυφη αύξηση των δυνατοτήτων για αποτελεσματικό έλεγχο και επιτήρηση των δημόσιων οργανισμών από την ηγεσία, γεγονός το οποίο δείχνει να συμβάλλει στην αύξηση της διαφάνειας, καθώς και στον περιορισμό των δυνατοτήτων για δωροδοκία και διαφθορά. Η μελέτη που διενεργήθηκε στα πλαίσια της εκπόνησης της παρούσας εργασίας, αναφορικά με την συσχέτιση μεταξύ του επιπέδου ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και του επιπέδου διαφθοράς μιας χώρας, επιβεβαίωσε την ύπαρξη θετικής συσχέτισης μεταξύ των δύο φαινομένων. Εντούτοις, η επίδραση του τεχνολογικού εκσυγχρονισμού της Διοίκησης στην διαδικασία έκδοσης αποφάσεων κατά διακριτική ευχέρεια, έχει δώσει ώθηση σε νέους προβληματισμούς σχετικά με την ανάγκη ψηφιοποίησης των νόμων και των κανόνων και την παρεπόμενη μεταφορά της διακριτικής ευχέρειας από το επίπεδο των κλασσικών γραφειοκρατών, στο επίπεδο των ειδικών των τεχνολογιών της πληροφορικής, των προγραμματιστών και των σχεδιαστών ηλεκτρονικών συστημάτων, οι οποίοι συνιστούν τη σύγχρονη εκδοχή των κλασσικών γραφειοκρατών. Ο έλεγχος και η λογοδοσία των ειδικών της πληροφορικής αναφορικά με τον ρόλο που θα έχουν στην διαδικασία μετατροπής της νομοθεσίας σε ψηφιακά συστήματα, τα οποία θα καθορίζουν αποφασιστικά την φύση, την ποσότητα και την ποιότητα των κυρώσεων και των παροχών που θα εγκρίνονται προς τους πολίτες, αλλά και μια ενδεχόμενη ψηφιακή νομική ακαμψία κατά την εφαρμογή της διακριτικής ευχέρειας από έξυπνα ψηφιακά συστήματα, που θα οδηγούσε σε στέρηση της δυνατότητας παρεκκλίσεων από τους ψηφιακά αποτυπωμένους κανόνες, δημιουργούν εύλογες ανησυχίες, για την ορθή και ανεμπόδιστη απονομή δικαιοσύνης κατά την αξιολόγηση μεμονωμένων περιπτώσεων. Δεδομένου όμως του απρόβλεπτου χαρακτήρα της τεχνολογίας και της αδυναμίας ασφαλών προβλέψεων για τις εν γένει κατευθύνσεις τις οποίες μπορεί να πάρει στο μέλλον, θα ήταν παρακινδυνευμένη οποιαδήποτε απόλυτη εκτίμηση της επίδρασης που δύναται να ασκήσει στην διαδικασία λήψης αποφάσεων κατά διακριτική ευχέρεια. Η διενέργεια οποιασδήποτε προβλέψεως γίνεται ακόμα δυσκολότερη, ειδικά στην περίπτωση της ελληνικής Διοίκησης, η οποία παρά την τεχνολογική έκρηξη, που λαμβάνει χώρα εδώ και περίπου τρεις δεκαετίες, δεν έχει καταφέρει ακόμη, να αναπτύξει νέου τύπου μετα-γραφειοκρατικές οργανωτικές δομές, περισσότερο ευέλικτες και προσανατολισμένες στην επίτευξη αποτελεσμάτων, σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, παρά το γεγονός ότι λαμβάνουν χώρα πολύ αξιόλογες προσπάθειες.","abstract_html":"Η εκ του νόμου προερχόμενη δέσμευση της Διοίκησης παρουσιάζει ένα αρκετά μεγάλο εύρος, που εκτείνεται μεταξύ της απόλυτης και λεπτομερέστατης διατύπωσης ειδικών και συγκεκριμένων επιταγών και απαγορεύσεων έως της πλήρους ελευθερίας κινήσεων, πάντοτε μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος και των νόμων. Τόσο η αδυναμία πλήρους πρόβλεψης όλων των περιπτώσεων που θα ισχύσουν στο μέλλον όσο και η ανέφικτη πλήρης γνώση από τον νομοθέτη, όλων των περιπτώσεων που ισχύουν κατά τον χρόνο θέσπισης του νόμου, επιβάλλουν την χορήγηση ελευθερίας, ήτοι της δυνατότητας να δράσουν κατά διακριτική ευχέρεια, προκειμένου να εξασφαλιστεί η απαραίτητη ευελιξία και προσαρμοστικότητα για την ορθή και δίκαιη διαχείριση όλων των περιπτώσεων. Ωστόσο, η διακριτική ευχέρεια την οποία διαθέτουν ορισμένοι δημόσιοι υπάλληλοι να λαμβάνουν αποφάσεις, αναφορικά με χορήγηση κρατικών παροχών ή επιβολή κυρώσεων στους πολίτες, έχει προκαλέσει μεγάλη ανησυχία, αναφορικά με τον δημοκρατικό έλεγχο και τη λογοδοσία τους, ώστε να προληφθεί η τυχόν εξέλιξή τους σε μικρούς ισχυρογνώμονες και ανεξέλεγκτους φορείς εξουσίας, μπροστά στους οποίους οι πολίτες θα ήταν πραγματικά ανυπεράσπιστοι. Η τεράστια δυναμική που προκαλείται από την εισαγωγή των Τεχνολογιών Επικοινωνίας και Πληροφορικής, εκτός από τις σημαντικές επιδράσεις που ασκεί σε πολλές από τις κλασσικές λειτουργίες της Δημόσιας Διοίκησης, έχει συμβάλλει σημαντικά στην μείωση του πεδίου της διακριτικής ευχέρειας της διοίκησης καθώς επίσης και σε ένα αρκετά μεγάλο βαθμό στην αντικατάστασή του από ψηφιακά δέντρα αποφάσεων, ενσωματωμένα στον κώδικα εξειδικευμένων πληροφοριακών συστημάτων. Η διαδικασία λήψης αποφάσεων τείνει να διενεργείται, είτε αποκλειστικά από κατάλληλα λογισμικά, σχεδιασμένα να εκδίδουν αποφάσεις, με την βοήθεια αυτοματοποιημένων και προτυποποιημένων μεθόδων εκτίμησης και αξιολόγησης των περιπτώσεων, είτε συνδυαστικά με την συμβολή, τόσο ειδικών προγραμμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών, όσο και γραφειοκρατών στους οποίους έχει αποδοθεί ο περιορισμένος ρόλος της αποδοχής ή απόρριψης των αποφάσεων που προτείνονται από τα πληροφοριακά συστήματα. Η εισαγωγή των ΤΠΕ στην Διοίκηση, έχει οδηγήσει στην κατακόρυφη αύξηση των δυνατοτήτων για αποτελεσματικό έλεγχο και επιτήρηση των δημόσιων οργανισμών από την ηγεσία, γεγονός το οποίο δείχνει να συμβάλλει στην αύξηση της διαφάνειας, καθώς και στον περιορισμό των δυνατοτήτων για δωροδοκία και διαφθορά. Η μελέτη που διενεργήθηκε στα πλαίσια της εκπόνησης της παρούσας εργασίας, αναφορικά με την συσχέτιση μεταξύ του επιπέδου ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και του επιπέδου διαφθοράς μιας χώρας, επιβεβαίωσε την ύπαρξη θετικής συσχέτισης μεταξύ των δύο φαινομένων. Εντούτοις, η επίδραση του τεχνολογικού εκσυγχρονισμού της Διοίκησης στην διαδικασία έκδοσης αποφάσεων κατά διακριτική ευχέρεια, έχει δώσει ώθηση σε νέους προβληματισμούς σχετικά με την ανάγκη ψηφιοποίησης των νόμων και των κανόνων και την παρεπόμενη μεταφορά της διακριτικής ευχέρειας από το επίπεδο των κλασσικών γραφειοκρατών, στο επίπεδο των ειδικών των τεχνολογιών της πληροφορικής, των προγραμματιστών και των σχεδιαστών ηλεκτρονικών συστημάτων, οι οποίοι συνιστούν τη σύγχρονη εκδοχή των κλασσικών γραφειοκρατών. Ο έλεγχος και η λογοδοσία των ειδικών της πληροφορικής αναφορικά με τον ρόλο που θα έχουν στην διαδικασία μετατροπής της νομοθεσίας σε ψηφιακά συστήματα, τα οποία θα καθορίζουν αποφασιστικά την φύση, την ποσότητα και την ποιότητα των κυρώσεων και των παροχών που θα εγκρίνονται προς τους πολίτες, αλλά και μια ενδεχόμενη ψηφιακή νομική ακαμψία κατά την εφαρμογή της διακριτικής ευχέρειας από έξυπνα ψηφιακά συστήματα, που θα οδηγούσε σε στέρηση της δυνατότητας παρεκκλίσεων από τους ψηφιακά αποτυπωμένους κανόνες, δημιουργούν εύλογες ανησυχίες, για την ορθή και ανεμπόδιστη απονομή δικαιοσύνης κατά την αξιολόγηση μεμονωμένων περιπτώσεων. Δεδομένου όμως του απρόβλεπτου χαρακτήρα της τεχνολογίας και της αδυναμίας ασφαλών προβλέψεων για τις εν γένει κατευθύνσεις τις οποίες μπορεί να πάρει στο μέλλον, θα ήταν παρακινδυνευμένη οποιαδήποτε απόλυτη εκτίμηση της επίδρασης που δύναται να ασκήσει στην διαδικασία λήψης αποφάσεων κατά διακριτική ευχέρεια. Η διενέργεια οποιασδήποτε προβλέψεως γίνεται ακόμα δυσκολότερη, ειδικά στην περίπτωση της ελληνικής Διοίκησης, η οποία παρά την τεχνολογική έκρηξη, που λαμβάνει χώρα εδώ και περίπου τρεις δεκαετίες, δεν έχει καταφέρει ακόμη, να αναπτύξει νέου τύπου μετα-γραφειοκρατικές οργανωτικές δομές, περισσότερο ευέλικτες και προσανατολισμένες στην επίτευξη αποτελεσμάτων, σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, παρά το γεγονός ότι λαμβάνουν χώρα πολύ αξιόλογες προσπάθειες.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζαφειροπούλου Μαρία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:28:26Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1502436"],"render_values":[{"text":"uoadl:1502436","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1502436","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1502436","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1502436","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζαφειροπούλου Μαρία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1502436","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1502436"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εκ του νόμου προερχόμενη δέσμευση της Διοίκησης παρουσιάζει ένα αρκετά μεγάλο εύρος, που εκτείνεται μεταξύ της απόλυτης και λεπτομερέστατης διατύπωσης ειδικών και συγκεκριμένων επιταγών και απαγορεύσεων έως της πλήρους ελευθερίας κινήσεων, πάντοτε μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος και των νόμων. Τόσο η αδυναμία πλήρους πρόβλεψης όλων των περιπτώσεων που θα ισχύσουν στο μέλλον όσο και η ανέφικτη πλήρης γνώση από τον νομοθέτη, όλων των περιπτώσεων που ισχύουν κατά τον χρόνο θέσπισης του νόμου, επιβάλλουν την χορήγηση ελευθερίας, ήτοι της δυνατότητας να δράσουν κατά διακριτική ευχέρεια, προκειμένου να εξασφαλιστεί η απαραίτητη ευελιξία και προσαρμοστικότητα για την ορθή και δίκαιη διαχείριση όλων των περιπτώσεων. Ωστόσο, η διακριτική ευχέρεια την οποία διαθέτουν ορισμένοι δημόσιοι υπάλληλοι να λαμβάνουν αποφάσεις, αναφορικά με χορήγηση κρατικών παροχών ή επιβολή κυρώσεων στους πολίτες, έχει προκαλέσει μεγάλη ανησυχία, αναφορικά με τον δημοκρατικό έλεγχο και τη λογοδοσία τους, ώστε να προληφθεί η τυχόν εξέλιξή τους σε μικρούς ισχυρογνώμονες και ανεξέλεγκτους φορείς εξουσίας, μπροστά στους οποίους οι πολίτες θα ήταν πραγματικά ανυπεράσπιστοι. Η τεράστια δυναμική που προκαλείται από την εισαγωγή των Τεχνολογιών Επικοινωνίας και Πληροφορικής, εκτός από τις σημαντικές επιδράσεις που ασκεί σε πολλές από τις κλασσικές λειτουργίες της Δημόσιας Διοίκησης, έχει συμβάλλει σημαντικά στην μείωση του πεδίου της διακριτικής ευχέρειας της διοίκησης καθώς επίσης και σε ένα αρκετά μεγάλο βαθμό στην αντικατάστασή του από ψηφιακά δέντρα αποφάσεων, ενσωματωμένα στον κώδικα εξειδικευμένων πληροφοριακών συστημάτων. Η διαδικασία λήψης αποφάσεων τείνει να διενεργείται, είτε αποκλειστικά από κατάλληλα λογισμικά, σχεδιασμένα να εκδίδουν αποφάσεις, με την βοήθεια αυτοματοποιημένων και προτυποποιημένων μεθόδων εκτίμησης και αξιολόγησης των περιπτώσεων, είτε συνδυαστικά με την συμβολή, τόσο ειδικών προγραμμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών, όσο και γραφειοκρατών στους οποίους έχει αποδοθεί ο περιορισμένος ρόλος της αποδοχής ή απόρριψης των αποφάσεων που προτείνονται από τα πληροφοριακά συστήματα. Η εισαγωγή των ΤΠΕ στην Διοίκηση, έχει οδηγήσει στην κατακόρυφη αύξηση των δυνατοτήτων για αποτελεσματικό έλεγχο και επιτήρηση των δημόσιων οργανισμών από την ηγεσία, γεγονός το οποίο δείχνει να συμβάλλει στην αύξηση της διαφάνειας, καθώς και στον περιορισμό των δυνατοτήτων για δωροδοκία και διαφθορά. Η μελέτη που διενεργήθηκε στα πλαίσια της εκπόνησης της παρούσας εργασίας, αναφορικά με την συσχέτιση μεταξύ του επιπέδου ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και του επιπέδου διαφθοράς μιας χώρας, επιβεβαίωσε την ύπαρξη θετικής συσχέτισης μεταξύ των δύο φαινομένων. Εντούτοις, η επίδραση του τεχνολογικού εκσυγχρονισμού της Διοίκησης στην διαδικασία έκδοσης αποφάσεων κατά διακριτική ευχέρεια, έχει δώσει ώθηση σε νέους προβληματισμούς σχετικά με την ανάγκη ψηφιοποίησης των νόμων και των κανόνων και την παρεπόμενη μεταφορά της διακριτικής ευχέρειας από το επίπεδο των κλασσικών γραφειοκρατών, στο επίπεδο των ειδικών των τεχνολογιών της πληροφορικής, των προγραμματιστών και των σχεδιαστών ηλεκτρονικών συστημάτων, οι οποίοι συνιστούν τη σύγχρονη εκδοχή των κλασσικών γραφειοκρατών. Ο έλεγχος και η λογοδοσία των ειδικών της πληροφορικής αναφορικά με τον ρόλο που θα έχουν στην διαδικασία μετατροπής της νομοθεσίας σε ψηφιακά συστήματα, τα οποία θα καθορίζουν αποφασιστικά την φύση, την ποσότητα και την ποιότητα των κυρώσεων και των παροχών που θα εγκρίνονται προς τους πολίτες, αλλά και μια ενδεχόμενη ψηφιακή νομική ακαμψία κατά την εφαρμογή της διακριτικής ευχέρειας από έξυπνα ψηφιακά συστήματα, που θα οδηγούσε σε στέρηση της δυνατότητας παρεκκλίσεων από τους ψηφιακά αποτυπωμένους κανόνες, δημιουργούν εύλογες ανησυχίες, για την ορθή και ανεμπόδιστη απονομή δικαιοσύνης κατά την αξιολόγηση μεμονωμένων περιπτώσεων. Δεδομένου όμως του απρόβλεπτου χαρακτήρα της τεχνολογίας και της αδυναμίας ασφαλών προβλέψεων για τις εν γένει κατευθύνσεις τις οποίες μπορεί να πάρει στο μέλλον, θα ήταν παρακινδυνευμένη οποιαδήποτε απόλυτη εκτίμηση της επίδρασης που δύναται να ασκήσει στην διαδικασία λήψης αποφάσεων κατά διακριτική ευχέρεια. Η διενέργεια οποιασδήποτε προβλέψεως γίνεται ακόμα δυσκολότερη, ειδικά στην περίπτωση της ελληνικής Διοίκησης, η οποία παρά την τεχνολογική έκρηξη, που λαμβάνει χώρα εδώ και περίπου τρεις δεκαετίες, δεν έχει καταφέρει ακόμη, να αναπτύξει νέου τύπου μετα-γραφειοκρατικές οργανωτικές δομές, περισσότερο ευέλικτες και προσανατολισμένες στην επίτευξη αποτελεσμάτων, σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, παρά το γεγονός ότι λαμβάνουν χώρα πολύ αξιόλογες προσπάθειες.","The statutory derived commitment of Public Administration presents a fairly large range, extending between absolute and very detailed formulation of special and specific imperatives and prohibitions to the full freedom of movements, always within the framework of the Constitution and laws. Both the inability to fully provision all of the cases that would apply in the future and legislators’ unattainable full knowledge of all cases, existing at the time the law is adopted, require freedom of movement, namely to act in discretion, in order to ensure flexibility and adaptability, necessary for the proper and fair management of all cases. However, some public officials’ discretion to make decisions with regard to the allocation of state benefits or sanctions against citizens, has caused great concern, regarding the democratic scrutiny and accountability, in order to prevent them from evolving into small stubborn and uncontrollable persons in authority, before whom people would be really defenseless . The tremendous momentum caused by the introduction of Information and Communication Technologies, besides the significant effects on many of the classic functions of the Public Service, has contributed significantly to reducing the scope of administrative discretion and its replacement, to a great extent, by digital decision trees, embedded in the code of specialized information systems. The decision-making process tends to be carried out, either by appropriate software, designed to issue decisions with the help of automated and standardized methods for assessing and evaluating cases, or in combination with the contribution of both specific computer programs, and bureaucrats, assigned with the limited role of the acceptance or rejection of decisions proposed by these information systems. The introduction of ICT in Administration, has led to a sharp increase in opportunities for effective control and supervision over public institutions from the leadership, which seems to contribute to greater transparency and to the restriction of opportunities for bribery and corruption. The study that was conducted as part of the preparation of this thesis, regarding the correlation between the level of e-government and the level of corruption in a country, confirmed the existence of positive correlation between the two phenomena. Nevertheless, the effect of technological modernization of administration in the process of issuing decisions in discretion, prompted new concerns about the need for the law and rules digitization and the consequent transfer of discretion from the classical level bureaucrats at the level of the information technologies experts, developers and designers of electronic systems, who constitute the modern version of the classical bureaucrats. Control and accountability of Information Technology experts, concerning the role will have over the process of the laws’ conversion into digital systems, which will decisively determine the nature, quantity and quality of sanctions and benefits that will be approved for citizens, plus the fact of a possible digital legal inflexibility of smart digital systems in applying discretion, that would lead to a denial of diversions from digitally imprinted rules, are reasonable concerns for the proper and unobstructed justice when assessing individual cases. Given, however, the unpredictability of technology and the inability to secure provisions for general directions which may get in the future, it would be risky any absolute estimate of the effect that can have on the process of making decisions in discretion. The performance of any provision becomes even more difficult, especially in the case of the Greek Public Administration, which, despite the technological explosion that takes place over about three decades, has not yet managed to develop a new type of post - bureaucratic organizational structures, more flexible and result-oriented, unlike other European countries, despite the considerable efforts, that take place."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τεχνολογικός εκσυγχρονισμός της διοίκησης και διακριτική ευχέρεια."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζαφειροπούλου Μαρία"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Η εκ του νόμου προερχόμενη δέσμευση της Διοίκησης παρουσιάζει ένα αρκετά μεγάλο εύρος, που εκτείνεται μεταξύ της απόλυτης και λεπτομερέστατης διατύπωσης ειδικών και συγκεκριμένων επιταγών και απαγορεύσεων έως της πλήρους ελευθερίας κινήσεων, πάντοτε μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος και των νόμων. Τόσο η αδυναμία πλήρους πρόβλεψης όλων των περιπτώσεων που θα ισχύσουν στο μέλλον όσο και η ανέφικτη πλήρης γνώση από τον νομοθέτη, όλων των περιπτώσεων που ισχύουν κατά τον χρόνο θέσπισης του νόμου, επιβάλλουν την χορήγηση ελευθερίας, ήτοι της δυνατότητας να δράσουν κατά διακριτική ευχέρεια, προκειμένου να εξασφαλιστεί η απαραίτητη ευελιξία και προσαρμοστικότητα για την ορθή και δίκαιη διαχείριση όλων των περιπτώσεων. Ωστόσο, η διακριτική ευχέρεια την οποία διαθέτουν ορισμένοι δημόσιοι υπάλληλοι να λαμβάνουν αποφάσεις, αναφορικά με χορήγηση κρατικών παροχών ή επιβολή κυρώσεων στους πολίτες, έχει προκαλέσει μεγάλη ανησυχία, αναφορικά με τον δημοκρατικό έλεγχο και τη λογοδοσία τους, ώστε να προληφθεί η τυχόν εξέλιξή τους σε μικρούς ισχυρογνώμονες και ανεξέλεγκτους φορείς εξουσίας, μπροστά στους οποίους οι πολίτες θα ήταν πραγματικά ανυπεράσπιστοι. Η τεράστια δυναμική που προκαλείται από την εισαγωγή των Τεχνολογιών Επικοινωνίας και Πληροφορικής, εκτός από τις σημαντικές επιδράσεις που ασκεί σε πολλές από τις κλασσικές λειτουργίες της Δημόσιας Διοίκησης, έχει συμβάλλει σημαντικά στην μείωση του πεδίου της διακριτικής ευχέρειας της διοίκησης καθώς επίσης και σε ένα αρκετά μεγάλο βαθμό στην αντικατάστασή του από ψηφιακά δέντρα αποφάσεων, ενσωματωμένα στον κώδικα εξειδικευμένων πληροφοριακών συστημάτων. Η διαδικασία λήψης αποφάσεων τείνει να διενεργείται, είτε αποκλειστικά από κατάλληλα λογισμικά, σχεδιασμένα να εκδίδουν αποφάσεις, με την βοήθεια αυτοματοποιημένων και προτυποποιημένων μεθόδων εκτίμησης και αξιολόγησης των περιπτώσεων, είτε συνδυαστικά με την συμβολή, τόσο ειδικών προγραμμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών, όσο και γραφειοκρατών στους οποίους έχει αποδοθεί ο περιορισμένος ρόλος της αποδοχής ή απόρριψης των αποφάσεων που προτείνονται από τα πληροφοριακά συστήματα. Η εισαγωγή των ΤΠΕ στην Διοίκηση, έχει οδηγήσει στην κατακόρυφη αύξηση των δυνατοτήτων για αποτελεσματικό έλεγχο και επιτήρηση των δημόσιων οργανισμών από την ηγεσία, γεγονός το οποίο δείχνει να συμβάλλει στην αύξηση της διαφάνειας, καθώς και στον περιορισμό των δυνατοτήτων για δωροδοκία και διαφθορά. Η μελέτη που διενεργήθηκε στα πλαίσια της εκπόνησης της παρούσας εργασίας, αναφορικά με την συσχέτιση μεταξύ του επιπέδου ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και του επιπέδου διαφθοράς μιας χώρας, επιβεβαίωσε την ύπαρξη θετικής συσχέτισης μεταξύ των δύο φαινομένων. Εντούτοις, η επίδραση του τεχνολογικού εκσυγχρονισμού της Διοίκησης στην διαδικασία έκδοσης αποφάσεων κατά διακριτική ευχέρεια, έχει δώσει ώθηση σε νέους προβληματισμούς σχετικά με την ανάγκη ψηφιοποίησης των νόμων και των κανόνων και την παρεπόμενη μεταφορά της διακριτικής ευχέρειας από το επίπεδο των κλασσικών γραφειοκρατών, στο επίπεδο των ειδικών των τεχνολογιών της πληροφορικής, των προγραμματιστών και των σχεδιαστών ηλεκτρονικών συστημάτων, οι οποίοι συνιστούν τη σύγχρονη εκδοχή των κλασσικών γραφειοκρατών. Ο έλεγχος και η λογοδοσία των ειδικών της πληροφορικής αναφορικά με τον ρόλο που θα έχουν στην διαδικασία μετατροπής της νομοθεσίας σε ψηφιακά συστήματα, τα οποία θα καθορίζουν αποφασιστικά την φύση, την ποσότητα και την ποιότητα των κυρώσεων και των παροχών που θα εγκρίνονται προς τους πολίτες, αλλά και μια ενδεχόμενη ψηφιακή νομική ακαμψία κατά την εφαρμογή της διακριτικής ευχέρειας από έξυπνα ψηφιακά συστήματα, που θα οδηγούσε σε στέρηση της δυνατότητας παρεκκλίσεων από τους ψηφιακά αποτυπωμένους κανόνες, δημιουργούν εύλογες ανησυχίες, για την ορθή και ανεμπόδιστη απονομή δικαιοσύνης κατά την αξιολόγηση μεμονωμένων περιπτώσεων. Δεδομένου όμως του απρόβλεπτου χαρακτήρα της τεχνολογίας και της αδυναμίας ασφαλών προβλέψεων για τις εν γένει κατευθύνσεις τις οποίες μπορεί να πάρει στο μέλλον, θα ήταν παρακινδυνευμένη οποιαδήποτε απόλυτη εκτίμηση της επίδρασης που δύναται να ασκήσει στην διαδικασία λήψης αποφάσεων κατά διακριτική ευχέρεια. Η διενέργεια οποιασδήποτε προβλέψεως γίνεται ακόμα δυσκολότερη, ειδικά στην περίπτωση της ελληνικής Διοίκησης, η οποία παρά την τεχνολογική έκρηξη, που λαμβάνει χώρα εδώ και περίπου τρεις δεκαετίες, δεν έχει καταφέρει ακόμη, να αναπτύξει νέου τύπου μετα-γραφειοκρατικές οργανωτικές δομές, περισσότερο ευέλικτες και προσανατολισμένες στην επίτευξη αποτελεσμάτων, σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, παρά το γεγονός ότι λαμβάνουν χώρα πολύ αξιόλογες προσπάθειες.","The statutory derived commitment of Public Administration presents a fairly large range, extending between absolute and very detailed formulation of special and specific imperatives and prohibitions to the full freedom of movements, always within the framework of the Constitution and laws. Both the inability to fully provision all of the cases that would apply in the future and legislators’ unattainable full knowledge of all cases, existing at the time the law is adopted, require freedom of movement, namely to act in discretion, in order to ensure flexibility and adaptability, necessary for the proper and fair management of all cases. However, some public officials’ discretion to make decisions with regard to the allocation of state benefits or sanctions against citizens, has caused great concern, regarding the democratic scrutiny and accountability, in order to prevent them from evolving into small stubborn and uncontrollable persons in authority, before whom people would be really defenseless . The tremendous momentum caused by the introduction of Information and Communication Technologies, besides the significant effects on many of the classic functions of the Public Service, has contributed significantly to reducing the scope of administrative discretion and its replacement, to a great extent, by digital decision trees, embedded in the code of specialized information systems. The decision-making process tends to be carried out, either by appropriate software, designed to issue decisions with the help of automated and standardized methods for assessing and evaluating cases, or in combination with the contribution of both specific computer programs, and bureaucrats, assigned with the limited role of the acceptance or rejection of decisions proposed by these information systems. The introduction of ICT in Administration, has led to a sharp increase in opportunities for effective control and supervision over public institutions from the leadership, which seems to contribute to greater transparency and to the restriction of opportunities for bribery and corruption. The study that was conducted as part of the preparation of this thesis, regarding the correlation between the level of e-government and the level of corruption in a country, confirmed the existence of positive correlation between the two phenomena. Nevertheless, the effect of technological modernization of administration in the process of issuing decisions in discretion, prompted new concerns about the need for the law and rules digitization and the consequent transfer of discretion from the classical level bureaucrats at the level of the information technologies experts, developers and designers of electronic systems, who constitute the modern version of the classical bureaucrats. Control and accountability of Information Technology experts, concerning the role will have over the process of the laws’ conversion into digital systems, which will decisively determine the nature, quantity and quality of sanctions and benefits that will be approved for citizens, plus the fact of a possible digital legal inflexibility of smart digital systems in applying discretion, that would lead to a denial of diversions from digitally imprinted rules, are reasonable concerns for the proper and unobstructed justice when assessing individual cases. Given, however, the unpredictability of technology and the inability to secure provisions for general directions which may get in the future, it would be risky any absolute estimate of the effect that can have on the process of making decisions in discretion. The performance of any provision becomes even more difficult, especially in the case of the Greek Public Administration, which, despite the technological explosion that takes place over about three decades, has not yet managed to develop a new type of post - bureaucratic organizational structures, more flexible and result-oriented, unlike other European countries, despite the considerable efforts, that take place."],"dc:identifier":["uoadl:1502436","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1502436"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Τεχνολογικός εκσυγχρονισμός της διοίκησης και διακριτική ευχέρεια."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:26Z"}