{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1503738"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1503738","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σχέση ψυχολογικών χαρακτηριστικών και αυτοαποτελεσματικότητας σε προπονητές ομαδικών αθλημάτων","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ. Η θεωρία της αυτοαποτελεσματικότητας (Bandura, 1977) σχετίζεται άμεσα με τη βελτίωση της αθλητικής απόδοσης και η υπάρχουσα βιβλιογραφία επιβεβαιώνει αυτή τη σχέση σε ότι αφορά αθλητές ή προπονητές. Βασιζόμενη στην παραπάνω θεωρία, αλλά και σε μελέτες που αφορούσαν στη διδακτική αποτελεσματικότητα, η Feltz και συν. (1999) ανέπτυξε το εννοιολογικό μοντέλο της προπονητικής αποτελεσματικότητας. Σκοπός της μελέτης είναι να αξιολογήσει τη σχέση μεταξύ των ψυχολογικών χαρακτηριστικών, της ηγετικής συμπεριφοράς, καθώς και άλλων χαρακτηριστικών των προπονητών σε σχέση με την αυτοαποτελεσματικότητα τους. ΜΕΘΟΔΟΣ. Το δείγμα αποτέλεσαν 340 προπονητές ομαδικών αθλημάτων (ποδοσφαίριση, καλαθοσφαίριση, χειροσφαίριση, πετοσφαίριση και υδατοσφαίριση). Οι άνδρες προπονητές ήταν 293 με μέση χρονολογική ηλικία 39.6±6.9 έτη και οι γυναίκες προπονήτριες ήταν 47 με μέση χρονολογική ηλικία 34.1±7.2 έτη, οι οποίοι εργάζονται σε 5 διαφορετικά αγωνιστικά επίπεδα χωρισμένα ως εξής: 1) Α1 Εθνική κατηγορία, 2) Α2 Εθνική κατηγορία, 3) Β & Γ Εθνική κατηγορία, 4) Τοπικό επίπεδο, 5) Αναπτυξιακές ηλικίες. Το δείγμα προέρχεται από αστικές και ημιαστικές περιοχές. Για τις ανάγκες της έρευνας χρησιμοποιήθηκαν τα παρακάτω ερωτηματολόγια: (α) Κλίμακα Ηγετικής Συμπεριφοράς στον Αθλητισμό (Leadership Sport Scale; LSS; Chelladurai & Saleh, 1980; Αγγελονίδης, 1995). (β) Ερωτηματολόγιο Αυτοαποτελεσματικότητας του Προπονητή (Coaching efficacy Scale; Feltz, Chase, Moritz, & Sullivan, 1999; Τσορμπατζούδης, Ζαχαριάδης, Δαρόγλου, & Γρούιος, 2000), (γ) Ερωτηματολόγιο Αγωνιστικού Άγχους Προδιάθεσης (SCAT; Martens, 1977; Ζέρβας & Κάκκος, 1990), (δ) Ερωτηματολόγιο Αθλητικής Αυτοπεποίθησης Προδιάθεσης (Vealey, 1986). Επίσης, απαντήθηκε από τους προπονητές ερωτηματολόγιο που αφορούσε στα ατομικά στοιχεία και αντιλήψεις για το περιβάλλον και την ομάδα. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ. Το μοντέλο των κανονικών συσχετίσεων ανέδειξε δύο κανονικές συσχετίσεις που εξηγούν το 64,7% της συνολικής μεταβλητότητας των εξαρτημένων μεταβλητών. Στην πρώτη κανονική συσχέτιση, υψηλή φόρτιση παρουσιάζει ο παράγοντας αυτοπεποίθηση προδιάθεσης και ακολουθεί ο παράγοντας προπόνηση και οδηγίες. Με τη σειρά της, η πρώτη κανονική συσχέτιση συσχετίζεται πολύ ισχυρά με τον παράγοντα επιλογή στρατηγικής στον αγώνα, ακολουθεί ο παράγοντας ανάπτυξη κινήτρων και, τέλος, ο παράγοντας ανάπτυξη τεχνικής. Η δεύτερη κανονική συσχέτιση εξηγεί το 16,6% της συνολικής μεταβλητότητας των εξαρτημένων μεταβλητών. Στην κανονική αυτή συσχέτιση φορτίζουν δύο παράγοντες της κλίμακας ηγετικής συμπεριφοράς στον αθλητισμό, κοινωνική υποστήριξη και θετική ανατροφοδότηση, οι οποίες και οδηγούν σε συσχέτιση της κανονικής μεταβλητής με τον παράγοντα δημιουργία αθλητικού χαρακτήρα. Τέλος, οι ανεξάρτητες συμμεταβλητές αγωνιστικό άγχος προδιάθεσης, καθώς και η δημοκρατική και αυταρχική συμπεριφορά δεν φορτίζουν ισχυρά σε καμία από τις δύο κανονικές μεταβλητές. ΣΥΖΗΤΗΣΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ. Η προπονητική αυτοαποτελεσματικότητα σχετίζεται με τις περισσότερες εξεταζόμενες μεταβλητές. Από τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά των προπονητών η αυτοπεποίθηση προδιάθεσης παίζει κυρίαρχο ρόλο στην αυτοαποτελεσματικότητα. Τα χαρακτηριστικά των προπονητών φαίνεται να σχετίζονται σε μικρό ή μεγάλο βαθμό με την αυτοαποτελεσματικότητα, εκτός από τον παράγοντα επίπεδο αθλητικής εμπειρίας που δεν παρουσιάζει σχέση. Η αντιλαμβανόμενη υποστήριξη από τους αθλητές και σε δεύτερο επίπεδο από την οικογένεια, σχετίζονται με την αυτοαποτελεσματικότητα. Η προοπτική και η εξέλιξη της ομάδας παρουσιάζεται ως ισχυρότερος παράγοντας αυτοαποτελεσματικότητας απ’ ό,τι η επίτευξη του αγωνιστικού στόχου.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ. Η θεωρία της αυτοαποτελεσματικότητας (Bandura, 1977) σχετίζεται άμεσα με τη βελτίωση της αθλητικής απόδοσης και η υπάρχουσα βιβλιογραφία επιβεβαιώνει αυτή τη σχέση σε ότι αφορά αθλητές ή προπονητές. Βασιζόμενη στην παραπάνω θεωρία, αλλά και σε μελέτες που αφορούσαν στη διδακτική αποτελεσματικότητα, η Feltz και συν. (1999) ανέπτυξε το εννοιολογικό μοντέλο της προπονητικής αποτελεσματικότητας. Σκοπός της μελέτης είναι να αξιολογήσει τη σχέση μεταξύ των ψυχολογικών χαρακτηριστικών, της ηγετικής συμπεριφοράς, καθώς και άλλων χαρακτηριστικών των προπονητών σε σχέση με την αυτοαποτελεσματικότητα τους. ΜΕΘΟΔΟΣ. Το δείγμα αποτέλεσαν 340 προπονητές ομαδικών αθλημάτων (ποδοσφαίριση, καλαθοσφαίριση, χειροσφαίριση, πετοσφαίριση και υδατοσφαίριση). Οι άνδρες προπονητές ήταν 293 με μέση χρονολογική ηλικία 39.6±6.9 έτη και οι γυναίκες προπονήτριες ήταν 47 με μέση χρονολογική ηλικία 34.1±7.2 έτη, οι οποίοι εργάζονται σε 5 διαφορετικά αγωνιστικά επίπεδα χωρισμένα ως εξής: 1) Α1 Εθνική κατηγορία, 2) Α2 Εθνική κατηγορία, 3) Β &amp; Γ Εθνική κατηγορία, 4) Τοπικό επίπεδο, 5) Αναπτυξιακές ηλικίες. Το δείγμα προέρχεται από αστικές και ημιαστικές περιοχές. Για τις ανάγκες της έρευνας χρησιμοποιήθηκαν τα παρακάτω ερωτηματολόγια: (α) Κλίμακα Ηγετικής Συμπεριφοράς στον Αθλητισμό (Leadership Sport Scale; LSS; Chelladurai &amp; Saleh, 1980; Αγγελονίδης, 1995). (β) Ερωτηματολόγιο Αυτοαποτελεσματικότητας του Προπονητή (Coaching efficacy Scale; Feltz, Chase, Moritz, &amp; Sullivan, 1999; Τσορμπατζούδης, Ζαχαριάδης, Δαρόγλου, &amp; Γρούιος, 2000), (γ) Ερωτηματολόγιο Αγωνιστικού Άγχους Προδιάθεσης (SCAT; Martens, 1977; Ζέρβας &amp; Κάκκος, 1990), (δ) Ερωτηματολόγιο Αθλητικής Αυτοπεποίθησης Προδιάθεσης (Vealey, 1986). Επίσης, απαντήθηκε από τους προπονητές ερωτηματολόγιο που αφορούσε στα ατομικά στοιχεία και αντιλήψεις για το περιβάλλον και την ομάδα. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ. Το μοντέλο των κανονικών συσχετίσεων ανέδειξε δύο κανονικές συσχετίσεις που εξηγούν το 64,7% της συνολικής μεταβλητότητας των εξαρτημένων μεταβλητών. Στην πρώτη κανονική συσχέτιση, υψηλή φόρτιση παρουσιάζει ο παράγοντας αυτοπεποίθηση προδιάθεσης και ακολουθεί ο παράγοντας προπόνηση και οδηγίες. Με τη σειρά της, η πρώτη κανονική συσχέτιση συσχετίζεται πολύ ισχυρά με τον παράγοντα επιλογή στρατηγικής στον αγώνα, ακολουθεί ο παράγοντας ανάπτυξη κινήτρων και, τέλος, ο παράγοντας ανάπτυξη τεχνικής. Η δεύτερη κανονική συσχέτιση εξηγεί το 16,6% της συνολικής μεταβλητότητας των εξαρτημένων μεταβλητών. Στην κανονική αυτή συσχέτιση φορτίζουν δύο παράγοντες της κλίμακας ηγετικής συμπεριφοράς στον αθλητισμό, κοινωνική υποστήριξη και θετική ανατροφοδότηση, οι οποίες και οδηγούν σε συσχέτιση της κανονικής μεταβλητής με τον παράγοντα δημιουργία αθλητικού χαρακτήρα. Τέλος, οι ανεξάρτητες συμμεταβλητές αγωνιστικό άγχος προδιάθεσης, καθώς και η δημοκρατική και αυταρχική συμπεριφορά δεν φορτίζουν ισχυρά σε καμία από τις δύο κανονικές μεταβλητές. ΣΥΖΗΤΗΣΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ. Η προπονητική αυτοαποτελεσματικότητα σχετίζεται με τις περισσότερες εξεταζόμενες μεταβλητές. Από τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά των προπονητών η αυτοπεποίθηση προδιάθεσης παίζει κυρίαρχο ρόλο στην αυτοαποτελεσματικότητα. Τα χαρακτηριστικά των προπονητών φαίνεται να σχετίζονται σε μικρό ή μεγάλο βαθμό με την αυτοαποτελεσματικότητα, εκτός από τον παράγοντα επίπεδο αθλητικής εμπειρίας που δεν παρουσιάζει σχέση. Η αντιλαμβανόμενη υποστήριξη από τους αθλητές και σε δεύτερο επίπεδο από την οικογένεια, σχετίζονται με την αυτοαποτελεσματικότητα. Η προοπτική και η εξέλιξη της ομάδας παρουσιάζεται ως ισχυρότερος παράγοντας αυτοαποτελεσματικότητας απ’ ό,τι η επίτευξη του αγωνιστικού στόχου.","abstract_has_math":false,"creators":["Μελετάκος Παναγιώτης","Meletakos Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2009,"date_issued":"2009","date_published":"2009","updated_at":"2026-11-19T05:28:43Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1503738"],"render_values":[{"text":"uoadl:1503738","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1503738","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1503738","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1503738","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μελετάκος Παναγιώτης","Meletakos Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2009"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1503738","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1503738"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ. Η θεωρία της αυτοαποτελεσματικότητας (Bandura, 1977) σχετίζεται άμεσα με τη βελτίωση της αθλητικής απόδοσης και η υπάρχουσα βιβλιογραφία επιβεβαιώνει αυτή τη σχέση σε ότι αφορά αθλητές ή προπονητές. Βασιζόμενη στην παραπάνω θεωρία, αλλά και σε μελέτες που αφορούσαν στη διδακτική αποτελεσματικότητα, η Feltz και συν. (1999) ανέπτυξε το εννοιολογικό μοντέλο της προπονητικής αποτελεσματικότητας. Σκοπός της μελέτης είναι να αξιολογήσει τη σχέση μεταξύ των ψυχολογικών χαρακτηριστικών, της ηγετικής συμπεριφοράς, καθώς και άλλων χαρακτηριστικών των προπονητών σε σχέση με την αυτοαποτελεσματικότητα τους. ΜΕΘΟΔΟΣ. Το δείγμα αποτέλεσαν 340 προπονητές ομαδικών αθλημάτων (ποδοσφαίριση, καλαθοσφαίριση, χειροσφαίριση, πετοσφαίριση και υδατοσφαίριση). Οι άνδρες προπονητές ήταν 293 με μέση χρονολογική ηλικία 39.6±6.9 έτη και οι γυναίκες προπονήτριες ήταν 47 με μέση χρονολογική ηλικία 34.1±7.2 έτη, οι οποίοι εργάζονται σε 5 διαφορετικά αγωνιστικά επίπεδα χωρισμένα ως εξής: 1) Α1 Εθνική κατηγορία, 2) Α2 Εθνική κατηγορία, 3) Β & Γ Εθνική κατηγορία, 4) Τοπικό επίπεδο, 5) Αναπτυξιακές ηλικίες. Το δείγμα προέρχεται από αστικές και ημιαστικές περιοχές. Για τις ανάγκες της έρευνας χρησιμοποιήθηκαν τα παρακάτω ερωτηματολόγια: (α) Κλίμακα Ηγετικής Συμπεριφοράς στον Αθλητισμό (Leadership Sport Scale; LSS; Chelladurai & Saleh, 1980; Αγγελονίδης, 1995). (β) Ερωτηματολόγιο Αυτοαποτελεσματικότητας του Προπονητή (Coaching efficacy Scale; Feltz, Chase, Moritz, & Sullivan, 1999; Τσορμπατζούδης, Ζαχαριάδης, Δαρόγλου, & Γρούιος, 2000), (γ) Ερωτηματολόγιο Αγωνιστικού Άγχους Προδιάθεσης (SCAT; Martens, 1977; Ζέρβας & Κάκκος, 1990), (δ) Ερωτηματολόγιο Αθλητικής Αυτοπεποίθησης Προδιάθεσης (Vealey, 1986). Επίσης, απαντήθηκε από τους προπονητές ερωτηματολόγιο που αφορούσε στα ατομικά στοιχεία και αντιλήψεις για το περιβάλλον και την ομάδα. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ. Το μοντέλο των κανονικών συσχετίσεων ανέδειξε δύο κανονικές συσχετίσεις που εξηγούν το 64,7% της συνολικής μεταβλητότητας των εξαρτημένων μεταβλητών. Στην πρώτη κανονική συσχέτιση, υψηλή φόρτιση παρουσιάζει ο παράγοντας αυτοπεποίθηση προδιάθεσης και ακολουθεί ο παράγοντας προπόνηση και οδηγίες. Με τη σειρά της, η πρώτη κανονική συσχέτιση συσχετίζεται πολύ ισχυρά με τον παράγοντα επιλογή στρατηγικής στον αγώνα, ακολουθεί ο παράγοντας ανάπτυξη κινήτρων και, τέλος, ο παράγοντας ανάπτυξη τεχνικής. Η δεύτερη κανονική συσχέτιση εξηγεί το 16,6% της συνολικής μεταβλητότητας των εξαρτημένων μεταβλητών. Στην κανονική αυτή συσχέτιση φορτίζουν δύο παράγοντες της κλίμακας ηγετικής συμπεριφοράς στον αθλητισμό, κοινωνική υποστήριξη και θετική ανατροφοδότηση, οι οποίες και οδηγούν σε συσχέτιση της κανονικής μεταβλητής με τον παράγοντα δημιουργία αθλητικού χαρακτήρα. Τέλος, οι ανεξάρτητες συμμεταβλητές αγωνιστικό άγχος προδιάθεσης, καθώς και η δημοκρατική και αυταρχική συμπεριφορά δεν φορτίζουν ισχυρά σε καμία από τις δύο κανονικές μεταβλητές. ΣΥΖΗΤΗΣΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ. Η προπονητική αυτοαποτελεσματικότητα σχετίζεται με τις περισσότερες εξεταζόμενες μεταβλητές. Από τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά των προπονητών η αυτοπεποίθηση προδιάθεσης παίζει κυρίαρχο ρόλο στην αυτοαποτελεσματικότητα. Τα χαρακτηριστικά των προπονητών φαίνεται να σχετίζονται σε μικρό ή μεγάλο βαθμό με την αυτοαποτελεσματικότητα, εκτός από τον παράγοντα επίπεδο αθλητικής εμπειρίας που δεν παρουσιάζει σχέση. Η αντιλαμβανόμενη υποστήριξη από τους αθλητές και σε δεύτερο επίπεδο από την οικογένεια, σχετίζονται με την αυτοαποτελεσματικότητα. Η προοπτική και η εξέλιξη της ομάδας παρουσιάζεται ως ισχυρότερος παράγοντας αυτοαποτελεσματικότητας απ’ ό,τι η επίτευξη του αγωνιστικού στόχου.","INTRODUCTION. The self-efficacy theory (Bandura, 1977) is directly related to the improvement of the athletic performance and the existing bibliography verifies this relation in concern to the athletes or trainers. Based on the above theory and other studies related to the teaching efficacy Feltz et al. (1999) introduced the conceptual model of coaching efficacy. The purpose of the research is to evaluate the relationship among the psychological characteristics, the leading behavior and other trainers’ characteristics of the environment and the team, with the self- efficacy of the team sports trainers. METHOD. The sample consisted of 340 team sports trainers (football, basketball, volleyball, handball and waterpolo). The male trainers were 293 with an average age of 39.6±6.9 years and the female trainers were 47 with an average age of 34.1±7.2 years, who are employed in five different playing categories: 1) Α1 National Category, 2) Α2 National Category, 3) Β & Γ National Category, 4) Local Category, 5) Developmental ages. The sample comes from urban and rurban areas. The following questionnaires were used for the research: (a) Leadership Sport Scale (LSS; Chelladurai & Saleh, 1980; Aggelonidis, 1995), (b) Coaching efficacy Scale, (Feltz, Chase, Moritz, & Sullivan, 1999; Tsormpatsoudis, Zaxariadis, Daroglou, & Grouios, 2000), (c) SCAT; (Martens, 1977; Zeras & Kakkos, 1990), (d) (Valey, 1986). In addition, the team trainers responded to a questionnaire that regarded their personal perceptions for the environment and the team. RESULTS. The model of the canonical correlation demonstrated two ordinary correlations that clarify the 64,7 % of the total volatility of the dependent variables. In the first canonical correlation, the factor of sport confidence-trait presents increased importance and the factor of training and instructions follows. This first correlation strongly affiliates with the factor of game strategy, the factor of motivation development follows and the factor of technique development comes at the end. The second canonical correlation clarifies the 16,6% of the total volatility of the dependent variables. In this second correlation, two factors of the leader behavior in sports, the social support and positive feedback, present increased importance, which lead to the relation of the variable with the factor of the character building. Finally, the dependent variables Competitive Trait Anxiety and democratic and autocratic behavior are not of great importance in none of the two canonical correlations. CONCLUSIONS. The coaching efficacy is related with more survey variables. The sport confidence-trait is more vital in the self-efficacy of all the psychological characteristics of the trainers. The trainers’ characteristics appear to relate in a big or smaller degree, except the factor of the level of the athletic experience that does not relate. The sense of support for the athletes at first, and the family influence self- efficacy. The prospect and the development of the team appear to be the major factor of the self- efficacy than the achievement of the team performance."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σχέση ψυχολογικών χαρακτηριστικών και αυτοαποτελεσματικότητας σε προπονητές ομαδικών αθλημάτων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μελετάκος Παναγιώτης","Meletakos Panagiotis"],"dc:date":["2009"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ. Η θεωρία της αυτοαποτελεσματικότητας (Bandura, 1977) σχετίζεται άμεσα με τη βελτίωση της αθλητικής απόδοσης και η υπάρχουσα βιβλιογραφία επιβεβαιώνει αυτή τη σχέση σε ότι αφορά αθλητές ή προπονητές. Βασιζόμενη στην παραπάνω θεωρία, αλλά και σε μελέτες που αφορούσαν στη διδακτική αποτελεσματικότητα, η Feltz και συν. (1999) ανέπτυξε το εννοιολογικό μοντέλο της προπονητικής αποτελεσματικότητας. Σκοπός της μελέτης είναι να αξιολογήσει τη σχέση μεταξύ των ψυχολογικών χαρακτηριστικών, της ηγετικής συμπεριφοράς, καθώς και άλλων χαρακτηριστικών των προπονητών σε σχέση με την αυτοαποτελεσματικότητα τους. ΜΕΘΟΔΟΣ. Το δείγμα αποτέλεσαν 340 προπονητές ομαδικών αθλημάτων (ποδοσφαίριση, καλαθοσφαίριση, χειροσφαίριση, πετοσφαίριση και υδατοσφαίριση). Οι άνδρες προπονητές ήταν 293 με μέση χρονολογική ηλικία 39.6±6.9 έτη και οι γυναίκες προπονήτριες ήταν 47 με μέση χρονολογική ηλικία 34.1±7.2 έτη, οι οποίοι εργάζονται σε 5 διαφορετικά αγωνιστικά επίπεδα χωρισμένα ως εξής: 1) Α1 Εθνική κατηγορία, 2) Α2 Εθνική κατηγορία, 3) Β & Γ Εθνική κατηγορία, 4) Τοπικό επίπεδο, 5) Αναπτυξιακές ηλικίες. Το δείγμα προέρχεται από αστικές και ημιαστικές περιοχές. Για τις ανάγκες της έρευνας χρησιμοποιήθηκαν τα παρακάτω ερωτηματολόγια: (α) Κλίμακα Ηγετικής Συμπεριφοράς στον Αθλητισμό (Leadership Sport Scale; LSS; Chelladurai & Saleh, 1980; Αγγελονίδης, 1995). (β) Ερωτηματολόγιο Αυτοαποτελεσματικότητας του Προπονητή (Coaching efficacy Scale; Feltz, Chase, Moritz, & Sullivan, 1999; Τσορμπατζούδης, Ζαχαριάδης, Δαρόγλου, & Γρούιος, 2000), (γ) Ερωτηματολόγιο Αγωνιστικού Άγχους Προδιάθεσης (SCAT; Martens, 1977; Ζέρβας & Κάκκος, 1990), (δ) Ερωτηματολόγιο Αθλητικής Αυτοπεποίθησης Προδιάθεσης (Vealey, 1986). Επίσης, απαντήθηκε από τους προπονητές ερωτηματολόγιο που αφορούσε στα ατομικά στοιχεία και αντιλήψεις για το περιβάλλον και την ομάδα. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ. Το μοντέλο των κανονικών συσχετίσεων ανέδειξε δύο κανονικές συσχετίσεις που εξηγούν το 64,7% της συνολικής μεταβλητότητας των εξαρτημένων μεταβλητών. Στην πρώτη κανονική συσχέτιση, υψηλή φόρτιση παρουσιάζει ο παράγοντας αυτοπεποίθηση προδιάθεσης και ακολουθεί ο παράγοντας προπόνηση και οδηγίες. Με τη σειρά της, η πρώτη κανονική συσχέτιση συσχετίζεται πολύ ισχυρά με τον παράγοντα επιλογή στρατηγικής στον αγώνα, ακολουθεί ο παράγοντας ανάπτυξη κινήτρων και, τέλος, ο παράγοντας ανάπτυξη τεχνικής. Η δεύτερη κανονική συσχέτιση εξηγεί το 16,6% της συνολικής μεταβλητότητας των εξαρτημένων μεταβλητών. Στην κανονική αυτή συσχέτιση φορτίζουν δύο παράγοντες της κλίμακας ηγετικής συμπεριφοράς στον αθλητισμό, κοινωνική υποστήριξη και θετική ανατροφοδότηση, οι οποίες και οδηγούν σε συσχέτιση της κανονικής μεταβλητής με τον παράγοντα δημιουργία αθλητικού χαρακτήρα. Τέλος, οι ανεξάρτητες συμμεταβλητές αγωνιστικό άγχος προδιάθεσης, καθώς και η δημοκρατική και αυταρχική συμπεριφορά δεν φορτίζουν ισχυρά σε καμία από τις δύο κανονικές μεταβλητές. ΣΥΖΗΤΗΣΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ. Η προπονητική αυτοαποτελεσματικότητα σχετίζεται με τις περισσότερες εξεταζόμενες μεταβλητές. Από τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά των προπονητών η αυτοπεποίθηση προδιάθεσης παίζει κυρίαρχο ρόλο στην αυτοαποτελεσματικότητα. Τα χαρακτηριστικά των προπονητών φαίνεται να σχετίζονται σε μικρό ή μεγάλο βαθμό με την αυτοαποτελεσματικότητα, εκτός από τον παράγοντα επίπεδο αθλητικής εμπειρίας που δεν παρουσιάζει σχέση. Η αντιλαμβανόμενη υποστήριξη από τους αθλητές και σε δεύτερο επίπεδο από την οικογένεια, σχετίζονται με την αυτοαποτελεσματικότητα. Η προοπτική και η εξέλιξη της ομάδας παρουσιάζεται ως ισχυρότερος παράγοντας αυτοαποτελεσματικότητας απ’ ό,τι η επίτευξη του αγωνιστικού στόχου.","INTRODUCTION. The self-efficacy theory (Bandura, 1977) is directly related to the improvement of the athletic performance and the existing bibliography verifies this relation in concern to the athletes or trainers. Based on the above theory and other studies related to the teaching efficacy Feltz et al. (1999) introduced the conceptual model of coaching efficacy. The purpose of the research is to evaluate the relationship among the psychological characteristics, the leading behavior and other trainers’ characteristics of the environment and the team, with the self- efficacy of the team sports trainers. METHOD. The sample consisted of 340 team sports trainers (football, basketball, volleyball, handball and waterpolo). The male trainers were 293 with an average age of 39.6±6.9 years and the female trainers were 47 with an average age of 34.1±7.2 years, who are employed in five different playing categories: 1) Α1 National Category, 2) Α2 National Category, 3) Β & Γ National Category, 4) Local Category, 5) Developmental ages. The sample comes from urban and rurban areas. The following questionnaires were used for the research: (a) Leadership Sport Scale (LSS; Chelladurai & Saleh, 1980; Aggelonidis, 1995), (b) Coaching efficacy Scale, (Feltz, Chase, Moritz, & Sullivan, 1999; Tsormpatsoudis, Zaxariadis, Daroglou, & Grouios, 2000), (c) SCAT; (Martens, 1977; Zeras & Kakkos, 1990), (d) (Valey, 1986). In addition, the team trainers responded to a questionnaire that regarded their personal perceptions for the environment and the team. RESULTS. The model of the canonical correlation demonstrated two ordinary correlations that clarify the 64,7 % of the total volatility of the dependent variables. In the first canonical correlation, the factor of sport confidence-trait presents increased importance and the factor of training and instructions follows. This first correlation strongly affiliates with the factor of game strategy, the factor of motivation development follows and the factor of technique development comes at the end. The second canonical correlation clarifies the 16,6% of the total volatility of the dependent variables. In this second correlation, two factors of the leader behavior in sports, the social support and positive feedback, present increased importance, which lead to the relation of the variable with the factor of the character building. Finally, the dependent variables Competitive Trait Anxiety and democratic and autocratic behavior are not of great importance in none of the two canonical correlations. CONCLUSIONS. The coaching efficacy is related with more survey variables. The sport confidence-trait is more vital in the self-efficacy of all the psychological characteristics of the trainers. The trainers’ characteristics appear to relate in a big or smaller degree, except the factor of the level of the athletic experience that does not relate. The sense of support for the athletes at first, and the family influence self- efficacy. The prospect and the development of the team appear to be the major factor of the self- efficacy than the achievement of the team performance."],"dc:identifier":["uoadl:1503738","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1503738"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Σχέση ψυχολογικών χαρακτηριστικών και αυτοαποτελεσματικότητας σε προπονητές ομαδικών αθλημάτων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:43Z"}