{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1506849"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1506849","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μετάβαση από την αναπαραγωγική ηλικία στην εμμηνόπαυση και στρες","abstract":"Περίληψη Εισαγωγή Το στρες και η ψυχολογία μπορεί να επιδρούν στα κλιμακτηριακά συμπτώματα που βιώνουν οι γυναίκες κατά την μετάβαση στην εμμηνόπαυση και αντίστοιχα αυτά με τη σειρά τους μπορεί να επηρεάζουν τα επίπεδα στρες. Γι’ αυτό υποθέσαμε ότι σε αυτόν τον πληθυσμό με την εφαρμογή ενός συνόλου τεχνικών χαλάρωσης και υγιεινού τρόπου ζωής θα μειωθεί το στρες και κατ’επέκταση τα κλιμακτηριακά συμπτώματα των γυναικών. Σκοπός Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας προγράμματος διαχείρισης στρες στην μείωση του άγχους και των κλιμακτηριακών συμπτωμάτων πρόσφατα μετεμμηνοπαυσιακών Ελληνίδων. Δευτερογενείς σκοποί ήταν: 1) Η περιγραφή των δεικτών υγείας, του ιατρικού ιστορικού, της καθημερινής ρουτίνας, της ποιότητας και του τρόπου ζωής του δείγματος, 2) η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της παρέμβασης στην αυτοεκτίμηση των γυναικών και 3) ο εντοπισμός παραγόντων σχετιζομένων με την εμμηνόπαυση που συμβάλλουν στην πρόκληση στρες. Υπό μελέτη πληθυσμός και μέθοδος Πρόκειται για μια τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη που γίνεται για πρώτη φορά, απ’ όσο μπορούμε να γνωρίζουμε, σε αυτόν τον πληθυσμό. Η μελέτη διεξήχθη στo τμήμα κλιμακτηρίου-εμμηνόπαυσης της Β΄ Γυναικολογικής και Μαιευτικής κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Αρεταίειο Νοσοκομείο. Περιλάμβανε 61 γυναίκες ηλικίας 40-65 ετών, που βρίσκονταν στην πρώτη δεκαετία της εμμηνόπαυσης και παρουσίαζαν κλιμακτηριακά συμπτώματα και συμπτώματα στρες. Το δείγμα χωρίστηκε στην ομάδα παρέμβασης (31 άτομα) και στην ομάδα ελέγχου (30 άτομα). Και οι δύο ομάδες απάντησαν το ίδιο ερωτηματολόγιο κατά την έναρξη της μελέτης. Η ομάδα παρέμβασης παρακολούθησε πρόγραμμα διαχείρισης στρες 8 συνεδριών (1 ανά εβδομάδα) ως προς τα οφέλη της συστηματικής άσκησης, υγιεινής διατροφής, γνωσιακής αναδόμησης-ευγνωμοσύνης και εκμάθηση τεχνικών χαλάρωσης όπως διαφραγματικές αναπνοές, προοδευτική νευρομυϊκή χαλάρωση και καθοδηγούμενο οραματισμό. Η ομάδα ελέγχου δεν παρακολούθησε αρχικά το πρόγραμμα, παρόλο που στην 1η συνεδρία απάντησε το ίδιο ερωτηματολόγιο, αλλά μόνο πήρε συμβουλές για διατροφή, άσκηση και χαλάρωση. Μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος της ομάδας παρέμβασης, η ομάδα ελέγχου παρακολούθησε τις ίδιες συνεδρίες που είχε κάνει η ομάδα παρέμβασης. Τέλος, και οι δύο ομάδες μετά την παρέμβαση απάντησαν πάλι στο αρχικό ερωτηματολόγιο για να ελεγχθεί αν επήλθαν αλλαγές στις απαντήσεις τους. Αποτελέσματα Από τα αποτελέσματα της έρευνας φαίνεται ότι η ομάδα παρέμβασης βελτιώθηκε σημαντικά σε όλες τις παραμέτρους σε σχέση και με τις αρχικές της απαντήσεις (στρες πριν την παρέμβαση Μean:8,10, S.D:4,735, στρες μετά την παρέμβαση Μean: 5,03 S.D:3,886, p-value:0,001<0,05, κλιμακτηριακά συμπτώματα πριν την παρέμβαση Mean:4,3226, S.D:2,39982, κλιμακτηριακά συμπτώματα μετά την παρέμβαση Μean: 1,2581 S.D:1,12451, p-value: 0,000<0,05) και σε σχέση με τις αντίστοιχες απαντήσεις της ομάδας ελέγχου (στρες Ο.Ε μετά τις 8 εβδομάδες Μean:13,8000, S.D:4,90882, στρες Ο.Π μετά τις 8 εβδομάδες Μean: 5,0323 S.D:3,88573, p-value:0,000<0,05, κλιμακτηριακά συμπτώματα Ο.Ε μετά τις 8 εβδομάδες Μean:2,8667, S.D:2,09652, κλιμακτηριακά συμπτώματα Ο.Π μετά τις 8 εβδομάδες Μean:1,2581 S.D:1,12451, p-value:0,001<0,05). Οι στόχοι της έρευνας επιτεύχθηκαν καθώς η μείωση των επιπέδων στρες, άγχους, καταθλιπτικών και κλιμακτηριακών συμπτωμάτων ήταν σημαντική για την ομάδα παρέμβασης κάτι που δεν έγινε στην ομάδα ελέγχου. Ακόμη, στην ομάδα παρέμβασης βελτιώθηκε σημαντικά ο ύπνος των γυναικών, το αίσθημα ευεξίας σχετικά με την πνευματικότητα και θρησκευτικότητα, καθώς και η ικανοποίηση από όλες τις πλευρές της ζωής. Επίσης, και στις δύο ομάδες αλλά κυρίως στην ομάδα παρέμβασης, βελτιώθηκε η αυτοεκτίμηση των γυναικών όπως και το αντιλαμβανόμενο στρες, ο υγιεινός τρόπος ζωής και οι γνωστικές τους δεξιότητες. Συμπεράσματα Στην παρούσα έρευνα, οι δύο ομάδες είχαν παρόμοια περιγραφικά χαρακτηριστικά ως προς την ηλικία, την οικογενειακή κατάσταση, των αριθμό των παιδιών, το εκπαιδευτικό επίπεδο, τον δείκτη μάζας σώματος και τα έτη εμμηνόπαυσης. Αυτό σημαίνει πως οι αλλαγές στην ομάδα παρέμβασης οφείλονται στις συνεδρίες διαχείρισης του στρες και προαγωγής της υγείας. Συνεπώς, η εφαρμογή προγραμμάτων διαχείρισης στρες μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική επιλογή στη θεραπεία των εμμηνοπαυσιακών συμπτωμάτων.","abstract_html":"Περίληψη Εισαγωγή Το στρες και η ψυχολογία μπορεί να επιδρούν στα κλιμακτηριακά συμπτώματα που βιώνουν οι γυναίκες κατά την μετάβαση στην εμμηνόπαυση και αντίστοιχα αυτά με τη σειρά τους μπορεί να επηρεάζουν τα επίπεδα στρες. Γι’ αυτό υποθέσαμε ότι σε αυτόν τον πληθυσμό με την εφαρμογή ενός συνόλου τεχνικών χαλάρωσης και υγιεινού τρόπου ζωής θα μειωθεί το στρες και κατ’επέκταση τα κλιμακτηριακά συμπτώματα των γυναικών. Σκοπός Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας προγράμματος διαχείρισης στρες στην μείωση του άγχους και των κλιμακτηριακών συμπτωμάτων πρόσφατα μετεμμηνοπαυσιακών Ελληνίδων. Δευτερογενείς σκοποί ήταν: 1) Η περιγραφή των δεικτών υγείας, του ιατρικού ιστορικού, της καθημερινής ρουτίνας, της ποιότητας και του τρόπου ζωής του δείγματος, 2) η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της παρέμβασης στην αυτοεκτίμηση των γυναικών και 3) ο εντοπισμός παραγόντων σχετιζομένων με την εμμηνόπαυση που συμβάλλουν στην πρόκληση στρες. Υπό μελέτη πληθυσμός και μέθοδος Πρόκειται για μια τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη που γίνεται για πρώτη φορά, απ’ όσο μπορούμε να γνωρίζουμε, σε αυτόν τον πληθυσμό. Η μελέτη διεξήχθη στo τμήμα κλιμακτηρίου-εμμηνόπαυσης της Β΄ Γυναικολογικής και Μαιευτικής κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Αρεταίειο Νοσοκομείο. Περιλάμβανε 61 γυναίκες ηλικίας 40-65 ετών, που βρίσκονταν στην πρώτη δεκαετία της εμμηνόπαυσης και παρουσίαζαν κλιμακτηριακά συμπτώματα και συμπτώματα στρες. Το δείγμα χωρίστηκε στην ομάδα παρέμβασης (31 άτομα) και στην ομάδα ελέγχου (30 άτομα). Και οι δύο ομάδες απάντησαν το ίδιο ερωτηματολόγιο κατά την έναρξη της μελέτης. Η ομάδα παρέμβασης παρακολούθησε πρόγραμμα διαχείρισης στρες 8 συνεδριών (1 ανά εβδομάδα) ως προς τα οφέλη της συστηματικής άσκησης, υγιεινής διατροφής, γνωσιακής αναδόμησης-ευγνωμοσύνης και εκμάθηση τεχνικών χαλάρωσης όπως διαφραγματικές αναπνοές, προοδευτική νευρομυϊκή χαλάρωση και καθοδηγούμενο οραματισμό. Η ομάδα ελέγχου δεν παρακολούθησε αρχικά το πρόγραμμα, παρόλο που στην 1η συνεδρία απάντησε το ίδιο ερωτηματολόγιο, αλλά μόνο πήρε συμβουλές για διατροφή, άσκηση και χαλάρωση. Μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος της ομάδας παρέμβασης, η ομάδα ελέγχου παρακολούθησε τις ίδιες συνεδρίες που είχε κάνει η ομάδα παρέμβασης. Τέλος, και οι δύο ομάδες μετά την παρέμβαση απάντησαν πάλι στο αρχικό ερωτηματολόγιο για να ελεγχθεί αν επήλθαν αλλαγές στις απαντήσεις τους. Αποτελέσματα Από τα αποτελέσματα της έρευνας φαίνεται ότι η ομάδα παρέμβασης βελτιώθηκε σημαντικά σε όλες τις παραμέτρους σε σχέση και με τις αρχικές της απαντήσεις (στρες πριν την παρέμβαση Μean:8,10, S.D:4,735, στρες μετά την παρέμβαση Μean: 5,03 S.D:3,886, p-value:0,001&lt;0,05, κλιμακτηριακά συμπτώματα πριν την παρέμβαση Mean:4,3226, S.D:2,39982, κλιμακτηριακά συμπτώματα μετά την παρέμβαση Μean: 1,2581 S.D:1,12451, p-value: 0,000&lt;0,05) και σε σχέση με τις αντίστοιχες απαντήσεις της ομάδας ελέγχου (στρες Ο.Ε μετά τις 8 εβδομάδες Μean:13,8000, S.D:4,90882, στρες Ο.Π μετά τις 8 εβδομάδες Μean: 5,0323 S.D:3,88573, p-value:0,000&lt;0,05, κλιμακτηριακά συμπτώματα Ο.Ε μετά τις 8 εβδομάδες Μean:2,8667, S.D:2,09652, κλιμακτηριακά συμπτώματα Ο.Π μετά τις 8 εβδομάδες Μean:1,2581 S.D:1,12451, p-value:0,001&lt;0,05). Οι στόχοι της έρευνας επιτεύχθηκαν καθώς η μείωση των επιπέδων στρες, άγχους, καταθλιπτικών και κλιμακτηριακών συμπτωμάτων ήταν σημαντική για την ομάδα παρέμβασης κάτι που δεν έγινε στην ομάδα ελέγχου. Ακόμη, στην ομάδα παρέμβασης βελτιώθηκε σημαντικά ο ύπνος των γυναικών, το αίσθημα ευεξίας σχετικά με την πνευματικότητα και θρησκευτικότητα, καθώς και η ικανοποίηση από όλες τις πλευρές της ζωής. Επίσης, και στις δύο ομάδες αλλά κυρίως στην ομάδα παρέμβασης, βελτιώθηκε η αυτοεκτίμηση των γυναικών όπως και το αντιλαμβανόμενο στρες, ο υγιεινός τρόπος ζωής και οι γνωστικές τους δεξιότητες. Συμπεράσματα Στην παρούσα έρευνα, οι δύο ομάδες είχαν παρόμοια περιγραφικά χαρακτηριστικά ως προς την ηλικία, την οικογενειακή κατάσταση, των αριθμό των παιδιών, το εκπαιδευτικό επίπεδο, τον δείκτη μάζας σώματος και τα έτη εμμηνόπαυσης. Αυτό σημαίνει πως οι αλλαγές στην ομάδα παρέμβασης οφείλονται στις συνεδρίες διαχείρισης του στρες και προαγωγής της υγείας. Συνεπώς, η εφαρμογή προγραμμάτων διαχείρισης στρες μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική επιλογή στη θεραπεία των εμμηνοπαυσιακών συμπτωμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Παλαιολόγου Αναστασία","Palaiologou Anastasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:28:45Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1506849"],"render_values":[{"text":"uoadl:1506849","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1506849","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1506849","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1506849","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παλαιολόγου Αναστασία","Palaiologou Anastasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1506849","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1506849"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Περίληψη Εισαγωγή Το στρες και η ψυχολογία μπορεί να επιδρούν στα κλιμακτηριακά συμπτώματα που βιώνουν οι γυναίκες κατά την μετάβαση στην εμμηνόπαυση και αντίστοιχα αυτά με τη σειρά τους μπορεί να επηρεάζουν τα επίπεδα στρες. Γι’ αυτό υποθέσαμε ότι σε αυτόν τον πληθυσμό με την εφαρμογή ενός συνόλου τεχνικών χαλάρωσης και υγιεινού τρόπου ζωής θα μειωθεί το στρες και κατ’επέκταση τα κλιμακτηριακά συμπτώματα των γυναικών. Σκοπός Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας προγράμματος διαχείρισης στρες στην μείωση του άγχους και των κλιμακτηριακών συμπτωμάτων πρόσφατα μετεμμηνοπαυσιακών Ελληνίδων. Δευτερογενείς σκοποί ήταν: 1) Η περιγραφή των δεικτών υγείας, του ιατρικού ιστορικού, της καθημερινής ρουτίνας, της ποιότητας και του τρόπου ζωής του δείγματος, 2) η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της παρέμβασης στην αυτοεκτίμηση των γυναικών και 3) ο εντοπισμός παραγόντων σχετιζομένων με την εμμηνόπαυση που συμβάλλουν στην πρόκληση στρες. Υπό μελέτη πληθυσμός και μέθοδος Πρόκειται για μια τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη που γίνεται για πρώτη φορά, απ’ όσο μπορούμε να γνωρίζουμε, σε αυτόν τον πληθυσμό. Η μελέτη διεξήχθη στo τμήμα κλιμακτηρίου-εμμηνόπαυσης της Β΄ Γυναικολογικής και Μαιευτικής κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Αρεταίειο Νοσοκομείο. Περιλάμβανε 61 γυναίκες ηλικίας 40-65 ετών, που βρίσκονταν στην πρώτη δεκαετία της εμμηνόπαυσης και παρουσίαζαν κλιμακτηριακά συμπτώματα και συμπτώματα στρες. Το δείγμα χωρίστηκε στην ομάδα παρέμβασης (31 άτομα) και στην ομάδα ελέγχου (30 άτομα). Και οι δύο ομάδες απάντησαν το ίδιο ερωτηματολόγιο κατά την έναρξη της μελέτης. Η ομάδα παρέμβασης παρακολούθησε πρόγραμμα διαχείρισης στρες 8 συνεδριών (1 ανά εβδομάδα) ως προς τα οφέλη της συστηματικής άσκησης, υγιεινής διατροφής, γνωσιακής αναδόμησης-ευγνωμοσύνης και εκμάθηση τεχνικών χαλάρωσης όπως διαφραγματικές αναπνοές, προοδευτική νευρομυϊκή χαλάρωση και καθοδηγούμενο οραματισμό. Η ομάδα ελέγχου δεν παρακολούθησε αρχικά το πρόγραμμα, παρόλο που στην 1η συνεδρία απάντησε το ίδιο ερωτηματολόγιο, αλλά μόνο πήρε συμβουλές για διατροφή, άσκηση και χαλάρωση. Μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος της ομάδας παρέμβασης, η ομάδα ελέγχου παρακολούθησε τις ίδιες συνεδρίες που είχε κάνει η ομάδα παρέμβασης. Τέλος, και οι δύο ομάδες μετά την παρέμβαση απάντησαν πάλι στο αρχικό ερωτηματολόγιο για να ελεγχθεί αν επήλθαν αλλαγές στις απαντήσεις τους. Αποτελέσματα Από τα αποτελέσματα της έρευνας φαίνεται ότι η ομάδα παρέμβασης βελτιώθηκε σημαντικά σε όλες τις παραμέτρους σε σχέση και με τις αρχικές της απαντήσεις (στρες πριν την παρέμβαση Μean:8,10, S.D:4,735, στρες μετά την παρέμβαση Μean: 5,03 S.D:3,886, p-value:0,001<0,05, κλιμακτηριακά συμπτώματα πριν την παρέμβαση Mean:4,3226, S.D:2,39982, κλιμακτηριακά συμπτώματα μετά την παρέμβαση Μean: 1,2581 S.D:1,12451, p-value: 0,000<0,05) και σε σχέση με τις αντίστοιχες απαντήσεις της ομάδας ελέγχου (στρες Ο.Ε μετά τις 8 εβδομάδες Μean:13,8000, S.D:4,90882, στρες Ο.Π μετά τις 8 εβδομάδες Μean: 5,0323 S.D:3,88573, p-value:0,000<0,05, κλιμακτηριακά συμπτώματα Ο.Ε μετά τις 8 εβδομάδες Μean:2,8667, S.D:2,09652, κλιμακτηριακά συμπτώματα Ο.Π μετά τις 8 εβδομάδες Μean:1,2581 S.D:1,12451, p-value:0,001<0,05). Οι στόχοι της έρευνας επιτεύχθηκαν καθώς η μείωση των επιπέδων στρες, άγχους, καταθλιπτικών και κλιμακτηριακών συμπτωμάτων ήταν σημαντική για την ομάδα παρέμβασης κάτι που δεν έγινε στην ομάδα ελέγχου. Ακόμη, στην ομάδα παρέμβασης βελτιώθηκε σημαντικά ο ύπνος των γυναικών, το αίσθημα ευεξίας σχετικά με την πνευματικότητα και θρησκευτικότητα, καθώς και η ικανοποίηση από όλες τις πλευρές της ζωής. Επίσης, και στις δύο ομάδες αλλά κυρίως στην ομάδα παρέμβασης, βελτιώθηκε η αυτοεκτίμηση των γυναικών όπως και το αντιλαμβανόμενο στρες, ο υγιεινός τρόπος ζωής και οι γνωστικές τους δεξιότητες. Συμπεράσματα Στην παρούσα έρευνα, οι δύο ομάδες είχαν παρόμοια περιγραφικά χαρακτηριστικά ως προς την ηλικία, την οικογενειακή κατάσταση, των αριθμό των παιδιών, το εκπαιδευτικό επίπεδο, τον δείκτη μάζας σώματος και τα έτη εμμηνόπαυσης. Αυτό σημαίνει πως οι αλλαγές στην ομάδα παρέμβασης οφείλονται στις συνεδρίες διαχείρισης του στρες και προαγωγής της υγείας. Συνεπώς, η εφαρμογή προγραμμάτων διαχείρισης στρες μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική επιλογή στη θεραπεία των εμμηνοπαυσιακών συμπτωμάτων.","Abstract Introduction Stress and psychology may affect the climacteric symptoms experienced by women during the menopausal transition and accordingly these in turn may affect stress levels. We assumed therefore, that by implementing a stress – reducing intervention in this population, climacteric symptoms can be managed without medical treatment. Aim The main purpose of this study was to evaluate the effectiveness of a stress management program to reduce stress and climacteric symptoms in recently postmenopausal Greek women. Secondary objectives were: 1) to describe health indicators, medical history, daily routine and quality of life in this population 2) to assess the effectiveness of the intervention on self-esteem of women and 3) to identify which menopause - related factors contribute to stress occurrence. Population and methods This is a randomized clinical study performed for the first time, as far as we know, in a population of peri- and postmenopausal women. The study was conducted in the Menopause Clinic of the 2nd Department of Obstetrics and Gynecology, National and Kapodistrian University of Athens, Medical School, Aretaieio Hospital. The study included 61 women aged 40-65 years, who were either perimenopausal or within the 1st decade of menopause and presented with climacteric and stress symptoms. Women were randomly assigned either in the intervention group (31 people) or the control group (30 people). Both groups answered the same questionnaire at baseline. The intervention group attended eight sessions of a stress management program (1 per week) on the benefits of regular exercise, healthy diet, cognitive restructuring-positive thinking. Women were taught relaxation techniques such as diaphragmatic breathing, progressive neuromuscular relaxation and guided visualization. The control received only advise after the completion of the baseline questionnaire on diet, exercise and relaxation. At the end of the 8 week study period, both groups completed the original questionnaire to determine whether changes have been made in their responses. After the completion of the study, women in the control group were offered the same stress – reducing intervention which had been implemented in the study. Results The intervention group was significantly improved with regard to all parameters compared with the initial responses (stress before intervention Mean: 8,10, SD: 4,735, stress after intervention Mean: 5,03 SD: 3,886, p-value:0,001<0,05, climacteric symptoms before intervention Mean: 4,3226, SD: 2,39982, climacteric symptoms after intervention Mean: 1,2581 SD: 1,12451, p-value: 0,000<0,05) and compared with those in control responses (stress in Control Group after 8 weeks Mean: 13,8000, SD: 4,90882, stress in Intervention Group after 8 weeks Mean: 5,0323 SD: 3,88573, p-value: 0,000<0,05, climacteric symptoms in Control Group after 8 weeks Mean: 2,8667, SD: 2,09652, climacteric symptoms in Intervention Group after 8 weeks Mean: 1,2581 SD: 1,12451, p-value: 0,001<0,05). Reduction of stress levels, anxiety, depressive and climacteric symptoms were significant in the intervention group and non-significant in the control group. Furthermore, statistically significant improvements of sleep quality, spiritual and religious well-being and life satisfaction were observed only in the intervention group. Finally, self-esteem, healthy lifestyle and cognitive skills improved in both groups, the magnitude of the effect, however, was stronger in the intervention group. Conclusions In this study, both groups had similar descriptive characteristics in terms of age, marital status, number of children, education level, body mass index and years in menopause. The homogeneity of the two study group indicates that stress management alone can improve climacteric symptomatology and quality of life of peri- and postmenopausal women. This may prove an alternative non-pharmacological approach for the management of menopausal symptoms."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μετάβαση από την αναπαραγωγική ηλικία στην εμμηνόπαυση και στρες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παλαιολόγου Αναστασία","Palaiologou Anastasia"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Περίληψη Εισαγωγή Το στρες και η ψυχολογία μπορεί να επιδρούν στα κλιμακτηριακά συμπτώματα που βιώνουν οι γυναίκες κατά την μετάβαση στην εμμηνόπαυση και αντίστοιχα αυτά με τη σειρά τους μπορεί να επηρεάζουν τα επίπεδα στρες. Γι’ αυτό υποθέσαμε ότι σε αυτόν τον πληθυσμό με την εφαρμογή ενός συνόλου τεχνικών χαλάρωσης και υγιεινού τρόπου ζωής θα μειωθεί το στρες και κατ’επέκταση τα κλιμακτηριακά συμπτώματα των γυναικών. Σκοπός Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας προγράμματος διαχείρισης στρες στην μείωση του άγχους και των κλιμακτηριακών συμπτωμάτων πρόσφατα μετεμμηνοπαυσιακών Ελληνίδων. Δευτερογενείς σκοποί ήταν: 1) Η περιγραφή των δεικτών υγείας, του ιατρικού ιστορικού, της καθημερινής ρουτίνας, της ποιότητας και του τρόπου ζωής του δείγματος, 2) η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της παρέμβασης στην αυτοεκτίμηση των γυναικών και 3) ο εντοπισμός παραγόντων σχετιζομένων με την εμμηνόπαυση που συμβάλλουν στην πρόκληση στρες. Υπό μελέτη πληθυσμός και μέθοδος Πρόκειται για μια τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη που γίνεται για πρώτη φορά, απ’ όσο μπορούμε να γνωρίζουμε, σε αυτόν τον πληθυσμό. Η μελέτη διεξήχθη στo τμήμα κλιμακτηρίου-εμμηνόπαυσης της Β΄ Γυναικολογικής και Μαιευτικής κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Αρεταίειο Νοσοκομείο. Περιλάμβανε 61 γυναίκες ηλικίας 40-65 ετών, που βρίσκονταν στην πρώτη δεκαετία της εμμηνόπαυσης και παρουσίαζαν κλιμακτηριακά συμπτώματα και συμπτώματα στρες. Το δείγμα χωρίστηκε στην ομάδα παρέμβασης (31 άτομα) και στην ομάδα ελέγχου (30 άτομα). Και οι δύο ομάδες απάντησαν το ίδιο ερωτηματολόγιο κατά την έναρξη της μελέτης. Η ομάδα παρέμβασης παρακολούθησε πρόγραμμα διαχείρισης στρες 8 συνεδριών (1 ανά εβδομάδα) ως προς τα οφέλη της συστηματικής άσκησης, υγιεινής διατροφής, γνωσιακής αναδόμησης-ευγνωμοσύνης και εκμάθηση τεχνικών χαλάρωσης όπως διαφραγματικές αναπνοές, προοδευτική νευρομυϊκή χαλάρωση και καθοδηγούμενο οραματισμό. Η ομάδα ελέγχου δεν παρακολούθησε αρχικά το πρόγραμμα, παρόλο που στην 1η συνεδρία απάντησε το ίδιο ερωτηματολόγιο, αλλά μόνο πήρε συμβουλές για διατροφή, άσκηση και χαλάρωση. Μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος της ομάδας παρέμβασης, η ομάδα ελέγχου παρακολούθησε τις ίδιες συνεδρίες που είχε κάνει η ομάδα παρέμβασης. Τέλος, και οι δύο ομάδες μετά την παρέμβαση απάντησαν πάλι στο αρχικό ερωτηματολόγιο για να ελεγχθεί αν επήλθαν αλλαγές στις απαντήσεις τους. Αποτελέσματα Από τα αποτελέσματα της έρευνας φαίνεται ότι η ομάδα παρέμβασης βελτιώθηκε σημαντικά σε όλες τις παραμέτρους σε σχέση και με τις αρχικές της απαντήσεις (στρες πριν την παρέμβαση Μean:8,10, S.D:4,735, στρες μετά την παρέμβαση Μean: 5,03 S.D:3,886, p-value:0,001<0,05, κλιμακτηριακά συμπτώματα πριν την παρέμβαση Mean:4,3226, S.D:2,39982, κλιμακτηριακά συμπτώματα μετά την παρέμβαση Μean: 1,2581 S.D:1,12451, p-value: 0,000<0,05) και σε σχέση με τις αντίστοιχες απαντήσεις της ομάδας ελέγχου (στρες Ο.Ε μετά τις 8 εβδομάδες Μean:13,8000, S.D:4,90882, στρες Ο.Π μετά τις 8 εβδομάδες Μean: 5,0323 S.D:3,88573, p-value:0,000<0,05, κλιμακτηριακά συμπτώματα Ο.Ε μετά τις 8 εβδομάδες Μean:2,8667, S.D:2,09652, κλιμακτηριακά συμπτώματα Ο.Π μετά τις 8 εβδομάδες Μean:1,2581 S.D:1,12451, p-value:0,001<0,05). Οι στόχοι της έρευνας επιτεύχθηκαν καθώς η μείωση των επιπέδων στρες, άγχους, καταθλιπτικών και κλιμακτηριακών συμπτωμάτων ήταν σημαντική για την ομάδα παρέμβασης κάτι που δεν έγινε στην ομάδα ελέγχου. Ακόμη, στην ομάδα παρέμβασης βελτιώθηκε σημαντικά ο ύπνος των γυναικών, το αίσθημα ευεξίας σχετικά με την πνευματικότητα και θρησκευτικότητα, καθώς και η ικανοποίηση από όλες τις πλευρές της ζωής. Επίσης, και στις δύο ομάδες αλλά κυρίως στην ομάδα παρέμβασης, βελτιώθηκε η αυτοεκτίμηση των γυναικών όπως και το αντιλαμβανόμενο στρες, ο υγιεινός τρόπος ζωής και οι γνωστικές τους δεξιότητες. Συμπεράσματα Στην παρούσα έρευνα, οι δύο ομάδες είχαν παρόμοια περιγραφικά χαρακτηριστικά ως προς την ηλικία, την οικογενειακή κατάσταση, των αριθμό των παιδιών, το εκπαιδευτικό επίπεδο, τον δείκτη μάζας σώματος και τα έτη εμμηνόπαυσης. Αυτό σημαίνει πως οι αλλαγές στην ομάδα παρέμβασης οφείλονται στις συνεδρίες διαχείρισης του στρες και προαγωγής της υγείας. Συνεπώς, η εφαρμογή προγραμμάτων διαχείρισης στρες μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική επιλογή στη θεραπεία των εμμηνοπαυσιακών συμπτωμάτων.","Abstract Introduction Stress and psychology may affect the climacteric symptoms experienced by women during the menopausal transition and accordingly these in turn may affect stress levels. We assumed therefore, that by implementing a stress – reducing intervention in this population, climacteric symptoms can be managed without medical treatment. Aim The main purpose of this study was to evaluate the effectiveness of a stress management program to reduce stress and climacteric symptoms in recently postmenopausal Greek women. Secondary objectives were: 1) to describe health indicators, medical history, daily routine and quality of life in this population 2) to assess the effectiveness of the intervention on self-esteem of women and 3) to identify which menopause - related factors contribute to stress occurrence. Population and methods This is a randomized clinical study performed for the first time, as far as we know, in a population of peri- and postmenopausal women. The study was conducted in the Menopause Clinic of the 2nd Department of Obstetrics and Gynecology, National and Kapodistrian University of Athens, Medical School, Aretaieio Hospital. The study included 61 women aged 40-65 years, who were either perimenopausal or within the 1st decade of menopause and presented with climacteric and stress symptoms. Women were randomly assigned either in the intervention group (31 people) or the control group (30 people). Both groups answered the same questionnaire at baseline. The intervention group attended eight sessions of a stress management program (1 per week) on the benefits of regular exercise, healthy diet, cognitive restructuring-positive thinking. Women were taught relaxation techniques such as diaphragmatic breathing, progressive neuromuscular relaxation and guided visualization. The control received only advise after the completion of the baseline questionnaire on diet, exercise and relaxation. At the end of the 8 week study period, both groups completed the original questionnaire to determine whether changes have been made in their responses. After the completion of the study, women in the control group were offered the same stress – reducing intervention which had been implemented in the study. Results The intervention group was significantly improved with regard to all parameters compared with the initial responses (stress before intervention Mean: 8,10, SD: 4,735, stress after intervention Mean: 5,03 SD: 3,886, p-value:0,001<0,05, climacteric symptoms before intervention Mean: 4,3226, SD: 2,39982, climacteric symptoms after intervention Mean: 1,2581 SD: 1,12451, p-value: 0,000<0,05) and compared with those in control responses (stress in Control Group after 8 weeks Mean: 13,8000, SD: 4,90882, stress in Intervention Group after 8 weeks Mean: 5,0323 SD: 3,88573, p-value: 0,000<0,05, climacteric symptoms in Control Group after 8 weeks Mean: 2,8667, SD: 2,09652, climacteric symptoms in Intervention Group after 8 weeks Mean: 1,2581 SD: 1,12451, p-value: 0,001<0,05). Reduction of stress levels, anxiety, depressive and climacteric symptoms were significant in the intervention group and non-significant in the control group. Furthermore, statistically significant improvements of sleep quality, spiritual and religious well-being and life satisfaction were observed only in the intervention group. Finally, self-esteem, healthy lifestyle and cognitive skills improved in both groups, the magnitude of the effect, however, was stronger in the intervention group. Conclusions In this study, both groups had similar descriptive characteristics in terms of age, marital status, number of children, education level, body mass index and years in menopause. The homogeneity of the two study group indicates that stress management alone can improve climacteric symptomatology and quality of life of peri- and postmenopausal women. This may prove an alternative non-pharmacological approach for the management of menopausal symptoms."],"dc:identifier":["uoadl:1506849","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1506849"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:title":["Μετάβαση από την αναπαραγωγική ηλικία στην εμμηνόπαυση και στρες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:45Z"}