{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1605564"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1605564","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίδραση της επιβάρυνσης στον κορμό και στα άκρα κατά τη μετάβαση της βάδισης σε τρέξιμο στο έδαφος: Κρίσιμες μεταβλητές","abstract":"Η μετάβαση της βάδισης σε τρέξιμο (ΜΒΤ) έχει εξεταστεί εκτενώς σε μηχανικό διάδρομο αλλά ανεπαρκώς στο έδαφος. Η έλλειψη δεδομένων στο έδαφος ενδέχεται να ευθύνεται για την αδυναμία προσδιορισμού της κρίσιμης μεταβλητής, αν και υπάρχουν ενδείξεις για τη συνεισφορά του μήκους βήματος, το οποίο επηρεάζεται από τη μέγιστη γωνία μεταξύ των μηρών (ΓΜΜmax) (Minetti et al 1994). Η κρίσιμη μεταβλητή θα πρέπει να ικανοποιεί τα κριτήρια του μοντέλου του Hreljac (1995a) και τις προβλέψεις της δυναμικής θεωρίας των Diedrich και Warren (1995), όπως οι κρίσιμες διακυμάνσεις. Επίσης, ασαφείς παραμένουν οι επιδράσεις της επιβάρυνσης στη ΜΒΤ, ενώ ελάχιστες μελέτες έχουν αξιοποιήσει τους αδρανειακούς αισθητήρες. Σκοπός της μελέτης ήταν να εξεταστεί η επίδραση της επιβάρυνσης στον κορμό και τα άκρα κατά τη ΜΒΤ στο έδαφος και η ανάδειξη των κρίσιμων μεταβλητών. 23 υγιείς άνδρες 18-26 ετών πραγματοποίησαν τη ΜΒΤ σε εργαστηριακό χώρο. Χρησιμοποιήθηκαν: α) πέντε αδρανειακοί αισθητήρες 3D Xsens τύπου MTx (50 Hz) προσδεμένοι στην οσφύ και στο ΚΜ των μηρών και των κνημών με ελαστικές ζώνες Velcro και β) ψηφιακή VC Sony 25 Hz (deinterlacing σε 50 fps). Η επιβάρυνση (15% της σωματικής μάζας) επετεύχθη στον κορμό με αθλητικό γιλέκο 10,2 kg και στα άκρα (ίδιο ποσοστό) με τέσσερα βάρη 2,3-5,0 kg. Σε κάθε συνθήκη (Χωρίς Επιβάρυνση-ΧΕ, Επιβάρυνση Κορμού-ΕΚ και Επιβάρυνση Άκρων-ΕΑ) ελήφθησαν τρεις έγκυρες προσπάθειες. Υπολογίστηκαν το μήκος του μεταβατικού βήματος (ΜΜΒ) και η προτιμώμενη ταχύτητα μετάβασης της βάδισης σε τρέξιμο (ΠΤΜΒΤ). Επίσης, ορίστηκαν οι χρόνοι επαφής της πτέρνας και άρσης των δακτύλων (Aminian et al 2002) και υπολογίστηκαν η ΓΜΜmax, ο χρόνος επίτευξης της ΓΜΜmax ως ποσοστό της διάρκειας βήματος (t% ΓΜΜmax), η συχνότητα βήματος και η διάρκεια διπλής στήριξης ή πτήσης ως ποσοστό της διάρκειας βήματος (t% dble-fli). Πραγματοποιήθηκαν: α) one-way ANOVA repeated measures (ΜΜΒ και ΠΤΜΒΤ), two-way ANOVA repeated measures (ΓΜΜmax, t% ΓΜΜmax, συχνότητα βήματος και t% dble-fli) και trend analysis για τη σχέση των μεταβλητών αυτών με τα βήματα, β) δίπλευροι έλεγχοι t για εξαρτημένα δείγματα, one-way ANOVA repeated measures και F-test για την επιβεβαίωση του μοντέλου του Hreljac (1995a) και των προβλέψεων της δυναμικής θεωρίας της μετακίνησης των Diedrich και Warren (1995) και γ) stepwise analysis για την πρόβλεψη της ΠΤΜΒΤ. Η ΠΤΜΒΤ διέφερε σημαντικά (p<0,05) μεταξύ των συνθηκών ΧΕ (2,56 ± 0,34 m/s) και ΕΚ (2,46 ± 0,36 m/s), αλλά όχι μεταξύ των συνθηκών ΧΕ και ΕΑ (2,49 ± 0,39 m/s). Οι ίδιες διαφορές βρέθηκαν σημαντικές και για το ΜΜΒ. Η επίδραση του βήματος βρέθηκε σημαντική (p<0,001) σε όλες τις μεταβλητές ενώ η επίδραση της συνθήκης βρέθηκε σημαντική στη συχνότητα βήματος (p<0,001) και τη t% dble-fli (p<0,01), αλλά όχι στη ΓΜΜmax, όπου είναι πιθανή η παρουσία κρίσιμης τιμής. Πράγματι, η σημαντική μείωση της ΓΜΜmax μεταξύ των βημάτων -1 και 0 στη συνθήκη ΧΕ και οι μη σημαντικές διαφορές της μεταξύ των συνθηκών, όχι μόνο στο βήμα -1 (κρίσιμη τιμή 52,5 deg), αλλά και στα υπόλοιπα βήματα, καθιστούν τη ΓΜΜmax κρίσιμη μεταβλητή για τη ΜΒΤ σύμφωνα με τον Hreljac (1995a). Η μεταβλητότητα της ΓΜΜmax στη συνθήκη ΧΕ αυξήθηκε στα βήματα -2 και -1 (κρίσιμες διακυμάνσεις) και μειώθηκε στα βήματα τρεξίματος, επιβεβαιώνοντας τις προβλέψεις της δυναμικής θεωρίας των Diedrich και Warren (1995). Η ΓΜΜmax φαίνεται να είναι κρίσιμη μεταβλητή για τη ΜΒΤ, με δεδομένη την περιοχή μετακίνησης. Η σύγκριση ατόμων με διαφορετικό εύρος κίνησης των ισχίων πιθανόν να επιβεβαιώσει τη σχέση της ΓΜΜmax με την ΠΤΜΒΤ ενώ η ενσωμάτωση του μήκους βήματος στην ανάλυση θα απομονώσει τη συνεισφορά της.","abstract_html":"Η μετάβαση της βάδισης σε τρέξιμο (ΜΒΤ) έχει εξεταστεί εκτενώς σε μηχανικό διάδρομο αλλά ανεπαρκώς στο έδαφος. Η έλλειψη δεδομένων στο έδαφος ενδέχεται να ευθύνεται για την αδυναμία προσδιορισμού της κρίσιμης μεταβλητής, αν και υπάρχουν ενδείξεις για τη συνεισφορά του μήκους βήματος, το οποίο επηρεάζεται από τη μέγιστη γωνία μεταξύ των μηρών (ΓΜΜmax) (Minetti et al 1994). Η κρίσιμη μεταβλητή θα πρέπει να ικανοποιεί τα κριτήρια του μοντέλου του Hreljac (1995a) και τις προβλέψεις της δυναμικής θεωρίας των Diedrich και Warren (1995), όπως οι κρίσιμες διακυμάνσεις. Επίσης, ασαφείς παραμένουν οι επιδράσεις της επιβάρυνσης στη ΜΒΤ, ενώ ελάχιστες μελέτες έχουν αξιοποιήσει τους αδρανειακούς αισθητήρες. Σκοπός της μελέτης ήταν να εξεταστεί η επίδραση της επιβάρυνσης στον κορμό και τα άκρα κατά τη ΜΒΤ στο έδαφος και η ανάδειξη των κρίσιμων μεταβλητών. 23 υγιείς άνδρες 18-26 ετών πραγματοποίησαν τη ΜΒΤ σε εργαστηριακό χώρο. Χρησιμοποιήθηκαν: α) πέντε αδρανειακοί αισθητήρες 3D Xsens τύπου MTx (50 Hz) προσδεμένοι στην οσφύ και στο ΚΜ των μηρών και των κνημών με ελαστικές ζώνες Velcro και β) ψηφιακή VC Sony 25 Hz (deinterlacing σε 50 fps). Η επιβάρυνση (15% της σωματικής μάζας) επετεύχθη στον κορμό με αθλητικό γιλέκο 10,2 kg και στα άκρα (ίδιο ποσοστό) με τέσσερα βάρη 2,3-5,0 kg. Σε κάθε συνθήκη (Χωρίς Επιβάρυνση-ΧΕ, Επιβάρυνση Κορμού-ΕΚ και Επιβάρυνση Άκρων-ΕΑ) ελήφθησαν τρεις έγκυρες προσπάθειες. Υπολογίστηκαν το μήκος του μεταβατικού βήματος (ΜΜΒ) και η προτιμώμενη ταχύτητα μετάβασης της βάδισης σε τρέξιμο (ΠΤΜΒΤ). Επίσης, ορίστηκαν οι χρόνοι επαφής της πτέρνας και άρσης των δακτύλων (Aminian et al 2002) και υπολογίστηκαν η ΓΜΜmax, ο χρόνος επίτευξης της ΓΜΜmax ως ποσοστό της διάρκειας βήματος (t% ΓΜΜmax), η συχνότητα βήματος και η διάρκεια διπλής στήριξης ή πτήσης ως ποσοστό της διάρκειας βήματος (t% dble-fli). Πραγματοποιήθηκαν: α) one-way ANOVA repeated measures (ΜΜΒ και ΠΤΜΒΤ), two-way ANOVA repeated measures (ΓΜΜmax, t% ΓΜΜmax, συχνότητα βήματος και t% dble-fli) και trend analysis για τη σχέση των μεταβλητών αυτών με τα βήματα, β) δίπλευροι έλεγχοι t για εξαρτημένα δείγματα, one-way ANOVA repeated measures και F-test για την επιβεβαίωση του μοντέλου του Hreljac (1995a) και των προβλέψεων της δυναμικής θεωρίας της μετακίνησης των Diedrich και Warren (1995) και γ) stepwise analysis για την πρόβλεψη της ΠΤΜΒΤ. Η ΠΤΜΒΤ διέφερε σημαντικά (p&lt;0,05) μεταξύ των συνθηκών ΧΕ (2,56 ± 0,34 m/s) και ΕΚ (2,46 ± 0,36 m/s), αλλά όχι μεταξύ των συνθηκών ΧΕ και ΕΑ (2,49 ± 0,39 m/s). Οι ίδιες διαφορές βρέθηκαν σημαντικές και για το ΜΜΒ. Η επίδραση του βήματος βρέθηκε σημαντική (p&lt;0,001) σε όλες τις μεταβλητές ενώ η επίδραση της συνθήκης βρέθηκε σημαντική στη συχνότητα βήματος (p&lt;0,001) και τη t% dble-fli (p&lt;0,01), αλλά όχι στη ΓΜΜmax, όπου είναι πιθανή η παρουσία κρίσιμης τιμής. Πράγματι, η σημαντική μείωση της ΓΜΜmax μεταξύ των βημάτων -1 και 0 στη συνθήκη ΧΕ και οι μη σημαντικές διαφορές της μεταξύ των συνθηκών, όχι μόνο στο βήμα -1 (κρίσιμη τιμή 52,5 deg), αλλά και στα υπόλοιπα βήματα, καθιστούν τη ΓΜΜmax κρίσιμη μεταβλητή για τη ΜΒΤ σύμφωνα με τον Hreljac (1995a). Η μεταβλητότητα της ΓΜΜmax στη συνθήκη ΧΕ αυξήθηκε στα βήματα -2 και -1 (κρίσιμες διακυμάνσεις) και μειώθηκε στα βήματα τρεξίματος, επιβεβαιώνοντας τις προβλέψεις της δυναμικής θεωρίας των Diedrich και Warren (1995). Η ΓΜΜmax φαίνεται να είναι κρίσιμη μεταβλητή για τη ΜΒΤ, με δεδομένη την περιοχή μετακίνησης. Η σύγκριση ατόμων με διαφορετικό εύρος κίνησης των ισχίων πιθανόν να επιβεβαιώσει τη σχέση της ΓΜΜmax με την ΠΤΜΒΤ ενώ η ενσωμάτωση του μήκους βήματος στην ανάλυση θα απομονώσει τη συνεισφορά της.","abstract_has_math":false,"creators":["Χαλκιαδάκης Ευάγγελος","Chalkiadakis Evagelos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:28:52Z","subjects":["Αθλητισμός","Athletic"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1605564"],"render_values":[{"text":"uoadl:1605564","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1605564","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1605564","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1605564","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χαλκιαδάκης Ευάγγελος","Chalkiadakis Evagelos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Αθλητισμός","Athletic"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1605564","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1605564"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μετάβαση της βάδισης σε τρέξιμο (ΜΒΤ) έχει εξεταστεί εκτενώς σε μηχανικό διάδρομο αλλά ανεπαρκώς στο έδαφος. Η έλλειψη δεδομένων στο έδαφος ενδέχεται να ευθύνεται για την αδυναμία προσδιορισμού της κρίσιμης μεταβλητής, αν και υπάρχουν ενδείξεις για τη συνεισφορά του μήκους βήματος, το οποίο επηρεάζεται από τη μέγιστη γωνία μεταξύ των μηρών (ΓΜΜmax) (Minetti et al 1994). Η κρίσιμη μεταβλητή θα πρέπει να ικανοποιεί τα κριτήρια του μοντέλου του Hreljac (1995a) και τις προβλέψεις της δυναμικής θεωρίας των Diedrich και Warren (1995), όπως οι κρίσιμες διακυμάνσεις. Επίσης, ασαφείς παραμένουν οι επιδράσεις της επιβάρυνσης στη ΜΒΤ, ενώ ελάχιστες μελέτες έχουν αξιοποιήσει τους αδρανειακούς αισθητήρες. Σκοπός της μελέτης ήταν να εξεταστεί η επίδραση της επιβάρυνσης στον κορμό και τα άκρα κατά τη ΜΒΤ στο έδαφος και η ανάδειξη των κρίσιμων μεταβλητών. 23 υγιείς άνδρες 18-26 ετών πραγματοποίησαν τη ΜΒΤ σε εργαστηριακό χώρο. Χρησιμοποιήθηκαν: α) πέντε αδρανειακοί αισθητήρες 3D Xsens τύπου MTx (50 Hz) προσδεμένοι στην οσφύ και στο ΚΜ των μηρών και των κνημών με ελαστικές ζώνες Velcro και β) ψηφιακή VC Sony 25 Hz (deinterlacing σε 50 fps). Η επιβάρυνση (15% της σωματικής μάζας) επετεύχθη στον κορμό με αθλητικό γιλέκο 10,2 kg και στα άκρα (ίδιο ποσοστό) με τέσσερα βάρη 2,3-5,0 kg. Σε κάθε συνθήκη (Χωρίς Επιβάρυνση-ΧΕ, Επιβάρυνση Κορμού-ΕΚ και Επιβάρυνση Άκρων-ΕΑ) ελήφθησαν τρεις έγκυρες προσπάθειες. Υπολογίστηκαν το μήκος του μεταβατικού βήματος (ΜΜΒ) και η προτιμώμενη ταχύτητα μετάβασης της βάδισης σε τρέξιμο (ΠΤΜΒΤ). Επίσης, ορίστηκαν οι χρόνοι επαφής της πτέρνας και άρσης των δακτύλων (Aminian et al 2002) και υπολογίστηκαν η ΓΜΜmax, ο χρόνος επίτευξης της ΓΜΜmax ως ποσοστό της διάρκειας βήματος (t% ΓΜΜmax), η συχνότητα βήματος και η διάρκεια διπλής στήριξης ή πτήσης ως ποσοστό της διάρκειας βήματος (t% dble-fli). Πραγματοποιήθηκαν: α) one-way ANOVA repeated measures (ΜΜΒ και ΠΤΜΒΤ), two-way ANOVA repeated measures (ΓΜΜmax, t% ΓΜΜmax, συχνότητα βήματος και t% dble-fli) και trend analysis για τη σχέση των μεταβλητών αυτών με τα βήματα, β) δίπλευροι έλεγχοι t για εξαρτημένα δείγματα, one-way ANOVA repeated measures και F-test για την επιβεβαίωση του μοντέλου του Hreljac (1995a) και των προβλέψεων της δυναμικής θεωρίας της μετακίνησης των Diedrich και Warren (1995) και γ) stepwise analysis για την πρόβλεψη της ΠΤΜΒΤ. Η ΠΤΜΒΤ διέφερε σημαντικά (p<0,05) μεταξύ των συνθηκών ΧΕ (2,56 ± 0,34 m/s) και ΕΚ (2,46 ± 0,36 m/s), αλλά όχι μεταξύ των συνθηκών ΧΕ και ΕΑ (2,49 ± 0,39 m/s). Οι ίδιες διαφορές βρέθηκαν σημαντικές και για το ΜΜΒ. Η επίδραση του βήματος βρέθηκε σημαντική (p<0,001) σε όλες τις μεταβλητές ενώ η επίδραση της συνθήκης βρέθηκε σημαντική στη συχνότητα βήματος (p<0,001) και τη t% dble-fli (p<0,01), αλλά όχι στη ΓΜΜmax, όπου είναι πιθανή η παρουσία κρίσιμης τιμής. Πράγματι, η σημαντική μείωση της ΓΜΜmax μεταξύ των βημάτων -1 και 0 στη συνθήκη ΧΕ και οι μη σημαντικές διαφορές της μεταξύ των συνθηκών, όχι μόνο στο βήμα -1 (κρίσιμη τιμή 52,5 deg), αλλά και στα υπόλοιπα βήματα, καθιστούν τη ΓΜΜmax κρίσιμη μεταβλητή για τη ΜΒΤ σύμφωνα με τον Hreljac (1995a). Η μεταβλητότητα της ΓΜΜmax στη συνθήκη ΧΕ αυξήθηκε στα βήματα -2 και -1 (κρίσιμες διακυμάνσεις) και μειώθηκε στα βήματα τρεξίματος, επιβεβαιώνοντας τις προβλέψεις της δυναμικής θεωρίας των Diedrich και Warren (1995). Η ΓΜΜmax φαίνεται να είναι κρίσιμη μεταβλητή για τη ΜΒΤ, με δεδομένη την περιοχή μετακίνησης. Η σύγκριση ατόμων με διαφορετικό εύρος κίνησης των ισχίων πιθανόν να επιβεβαιώσει τη σχέση της ΓΜΜmax με την ΠΤΜΒΤ ενώ η ενσωμάτωση του μήκους βήματος στην ανάλυση θα απομονώσει τη συνεισφορά της.","The walk-to-run transition (WRT) has been extensively studied on the treadmill but inadequately overground. The shortage of overground data might be responsible for the inability to determine the critical variable that triggers the WRT, even though there is evidence for the contribution of step length, a variable largely affected by the maximal angle between the thighs (ABTmax) (Minetti et al 1994). The critical variable should meet the criteria of Hreljac (1995a) and the predictions of the dynamic theory of gait transitions supported by Diedrich & Warren (1995), such as the critical fluctuations. Moreover, the effects of loading while performing the WRT are still unknown while very few studies have used inertial sensors. The purpose of this study was to examine the effects of trunk and limb loading while performing the WRT and the determination of the critical variables. 23 healthy males aged 18-26 years old performed the WRT in a laboratory environment. Five 3D inertial sensors Xsens type MTx (50 Hz) attached to the lumbar area and the center of mass of thighs and calves and a digital video camera Sony 25 Hz (deinterlacing in 50 fps) were used. Trunk loading (15% of the body mass) was achieved by an athletic vest of 10.2 kg and limb loading (same percentage) was achieved by four weights of 2.3-5.0 kg. Three valid trials were performed in each condition (Without Loading-WL, Trunk Loading-TL and Limb Loading-LL). The length of the transition step (SL0) and the WRT speed were calculated. Heel strike and toe-off times were defined in each step according to Aminian et al (2002) and ABTmax, time of ABTmax as a percentage of step duration (t% ABTmax), step frequency (SF) and duration of double support (for walking) or flight (for running) as a percentage of step duration (t% dble-fli) were calculated. Statistical analysis performed were: a) one-way ANOVA repeated measures (SL0 and WRT speed), two-way ANOVA repeated measures (ABTmax, t% ABTmax, SF and t% dble-fli) and trend analysis of the latter variables with the steps, b) t-test for dependent samples, one-way ANOVA repeated measures and F-test for confirming the criteria of Hreljac (1995a) and the predictions of the dynamic theory of gait transitions supported by Diedrich & Warren (1995) and c) stepwise analysis for the prediction of WRT speed. WRT speed was significantly different (p<0.05) between the WL (2.56 ± 0.34 m/s) and TL (2.46 ± 0.36 m/s) conditions, but not significantly different between the WL and LL (2.49 ± 0.39 m/s) conditions. The same differences were found significant for the SL0. The effect of step was found significant (p<0.001) for all the variables while the effect of condition was found significant for SF (p<0.001) and t% dble-fli (p<0.01), but not for ABTmax which may indicate the same critical value across all the conditions. Indeed the significant decrease of ABTmax between the steps -1 and 0 in the WL condition and the non-significant differences of ABTmax across all the conditions, not only at the step -1 (critical value of 52.5 deg just before the WRT) but across all the steps, are strong evidence that ABTmax can be considered a critical variable according to the criteria of Hreljac (1995a).The variability of ABTmax in the WL condition increased within the steps -2 and -1 (presence of critical fluctuations) and decreased within the running steps, confirming the predictions of the dynamic theory of gait transitions supported by Diedrich & Warren (1995). Taking into consideration the relatively small area of movement, ABTmax seems to be the critical value for the WRT. The comparison of people with different hip range of motion might possibly confirm the relationship of ABTmax with WRT speed while the incorporation of the step length into the analysis will isolate the pure contribution of ABTmax."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίδραση της επιβάρυνσης στον κορμό και στα άκρα κατά τη μετάβαση της βάδισης σε τρέξιμο στο έδαφος: Κρίσιμες μεταβλητές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χαλκιαδάκης Ευάγγελος","Chalkiadakis Evagelos"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η μετάβαση της βάδισης σε τρέξιμο (ΜΒΤ) έχει εξεταστεί εκτενώς σε μηχανικό διάδρομο αλλά ανεπαρκώς στο έδαφος. Η έλλειψη δεδομένων στο έδαφος ενδέχεται να ευθύνεται για την αδυναμία προσδιορισμού της κρίσιμης μεταβλητής, αν και υπάρχουν ενδείξεις για τη συνεισφορά του μήκους βήματος, το οποίο επηρεάζεται από τη μέγιστη γωνία μεταξύ των μηρών (ΓΜΜmax) (Minetti et al 1994). Η κρίσιμη μεταβλητή θα πρέπει να ικανοποιεί τα κριτήρια του μοντέλου του Hreljac (1995a) και τις προβλέψεις της δυναμικής θεωρίας των Diedrich και Warren (1995), όπως οι κρίσιμες διακυμάνσεις. Επίσης, ασαφείς παραμένουν οι επιδράσεις της επιβάρυνσης στη ΜΒΤ, ενώ ελάχιστες μελέτες έχουν αξιοποιήσει τους αδρανειακούς αισθητήρες. Σκοπός της μελέτης ήταν να εξεταστεί η επίδραση της επιβάρυνσης στον κορμό και τα άκρα κατά τη ΜΒΤ στο έδαφος και η ανάδειξη των κρίσιμων μεταβλητών. 23 υγιείς άνδρες 18-26 ετών πραγματοποίησαν τη ΜΒΤ σε εργαστηριακό χώρο. Χρησιμοποιήθηκαν: α) πέντε αδρανειακοί αισθητήρες 3D Xsens τύπου MTx (50 Hz) προσδεμένοι στην οσφύ και στο ΚΜ των μηρών και των κνημών με ελαστικές ζώνες Velcro και β) ψηφιακή VC Sony 25 Hz (deinterlacing σε 50 fps). Η επιβάρυνση (15% της σωματικής μάζας) επετεύχθη στον κορμό με αθλητικό γιλέκο 10,2 kg και στα άκρα (ίδιο ποσοστό) με τέσσερα βάρη 2,3-5,0 kg. Σε κάθε συνθήκη (Χωρίς Επιβάρυνση-ΧΕ, Επιβάρυνση Κορμού-ΕΚ και Επιβάρυνση Άκρων-ΕΑ) ελήφθησαν τρεις έγκυρες προσπάθειες. Υπολογίστηκαν το μήκος του μεταβατικού βήματος (ΜΜΒ) και η προτιμώμενη ταχύτητα μετάβασης της βάδισης σε τρέξιμο (ΠΤΜΒΤ). Επίσης, ορίστηκαν οι χρόνοι επαφής της πτέρνας και άρσης των δακτύλων (Aminian et al 2002) και υπολογίστηκαν η ΓΜΜmax, ο χρόνος επίτευξης της ΓΜΜmax ως ποσοστό της διάρκειας βήματος (t% ΓΜΜmax), η συχνότητα βήματος και η διάρκεια διπλής στήριξης ή πτήσης ως ποσοστό της διάρκειας βήματος (t% dble-fli). Πραγματοποιήθηκαν: α) one-way ANOVA repeated measures (ΜΜΒ και ΠΤΜΒΤ), two-way ANOVA repeated measures (ΓΜΜmax, t% ΓΜΜmax, συχνότητα βήματος και t% dble-fli) και trend analysis για τη σχέση των μεταβλητών αυτών με τα βήματα, β) δίπλευροι έλεγχοι t για εξαρτημένα δείγματα, one-way ANOVA repeated measures και F-test για την επιβεβαίωση του μοντέλου του Hreljac (1995a) και των προβλέψεων της δυναμικής θεωρίας της μετακίνησης των Diedrich και Warren (1995) και γ) stepwise analysis για την πρόβλεψη της ΠΤΜΒΤ. Η ΠΤΜΒΤ διέφερε σημαντικά (p<0,05) μεταξύ των συνθηκών ΧΕ (2,56 ± 0,34 m/s) και ΕΚ (2,46 ± 0,36 m/s), αλλά όχι μεταξύ των συνθηκών ΧΕ και ΕΑ (2,49 ± 0,39 m/s). Οι ίδιες διαφορές βρέθηκαν σημαντικές και για το ΜΜΒ. Η επίδραση του βήματος βρέθηκε σημαντική (p<0,001) σε όλες τις μεταβλητές ενώ η επίδραση της συνθήκης βρέθηκε σημαντική στη συχνότητα βήματος (p<0,001) και τη t% dble-fli (p<0,01), αλλά όχι στη ΓΜΜmax, όπου είναι πιθανή η παρουσία κρίσιμης τιμής. Πράγματι, η σημαντική μείωση της ΓΜΜmax μεταξύ των βημάτων -1 και 0 στη συνθήκη ΧΕ και οι μη σημαντικές διαφορές της μεταξύ των συνθηκών, όχι μόνο στο βήμα -1 (κρίσιμη τιμή 52,5 deg), αλλά και στα υπόλοιπα βήματα, καθιστούν τη ΓΜΜmax κρίσιμη μεταβλητή για τη ΜΒΤ σύμφωνα με τον Hreljac (1995a). Η μεταβλητότητα της ΓΜΜmax στη συνθήκη ΧΕ αυξήθηκε στα βήματα -2 και -1 (κρίσιμες διακυμάνσεις) και μειώθηκε στα βήματα τρεξίματος, επιβεβαιώνοντας τις προβλέψεις της δυναμικής θεωρίας των Diedrich και Warren (1995). Η ΓΜΜmax φαίνεται να είναι κρίσιμη μεταβλητή για τη ΜΒΤ, με δεδομένη την περιοχή μετακίνησης. Η σύγκριση ατόμων με διαφορετικό εύρος κίνησης των ισχίων πιθανόν να επιβεβαιώσει τη σχέση της ΓΜΜmax με την ΠΤΜΒΤ ενώ η ενσωμάτωση του μήκους βήματος στην ανάλυση θα απομονώσει τη συνεισφορά της.","The walk-to-run transition (WRT) has been extensively studied on the treadmill but inadequately overground. The shortage of overground data might be responsible for the inability to determine the critical variable that triggers the WRT, even though there is evidence for the contribution of step length, a variable largely affected by the maximal angle between the thighs (ABTmax) (Minetti et al 1994). The critical variable should meet the criteria of Hreljac (1995a) and the predictions of the dynamic theory of gait transitions supported by Diedrich & Warren (1995), such as the critical fluctuations. Moreover, the effects of loading while performing the WRT are still unknown while very few studies have used inertial sensors. The purpose of this study was to examine the effects of trunk and limb loading while performing the WRT and the determination of the critical variables. 23 healthy males aged 18-26 years old performed the WRT in a laboratory environment. Five 3D inertial sensors Xsens type MTx (50 Hz) attached to the lumbar area and the center of mass of thighs and calves and a digital video camera Sony 25 Hz (deinterlacing in 50 fps) were used. Trunk loading (15% of the body mass) was achieved by an athletic vest of 10.2 kg and limb loading (same percentage) was achieved by four weights of 2.3-5.0 kg. Three valid trials were performed in each condition (Without Loading-WL, Trunk Loading-TL and Limb Loading-LL). The length of the transition step (SL0) and the WRT speed were calculated. Heel strike and toe-off times were defined in each step according to Aminian et al (2002) and ABTmax, time of ABTmax as a percentage of step duration (t% ABTmax), step frequency (SF) and duration of double support (for walking) or flight (for running) as a percentage of step duration (t% dble-fli) were calculated. Statistical analysis performed were: a) one-way ANOVA repeated measures (SL0 and WRT speed), two-way ANOVA repeated measures (ABTmax, t% ABTmax, SF and t% dble-fli) and trend analysis of the latter variables with the steps, b) t-test for dependent samples, one-way ANOVA repeated measures and F-test for confirming the criteria of Hreljac (1995a) and the predictions of the dynamic theory of gait transitions supported by Diedrich & Warren (1995) and c) stepwise analysis for the prediction of WRT speed. WRT speed was significantly different (p<0.05) between the WL (2.56 ± 0.34 m/s) and TL (2.46 ± 0.36 m/s) conditions, but not significantly different between the WL and LL (2.49 ± 0.39 m/s) conditions. The same differences were found significant for the SL0. The effect of step was found significant (p<0.001) for all the variables while the effect of condition was found significant for SF (p<0.001) and t% dble-fli (p<0.01), but not for ABTmax which may indicate the same critical value across all the conditions. Indeed the significant decrease of ABTmax between the steps -1 and 0 in the WL condition and the non-significant differences of ABTmax across all the conditions, not only at the step -1 (critical value of 52.5 deg just before the WRT) but across all the steps, are strong evidence that ABTmax can be considered a critical variable according to the criteria of Hreljac (1995a).The variability of ABTmax in the WL condition increased within the steps -2 and -1 (presence of critical fluctuations) and decreased within the running steps, confirming the predictions of the dynamic theory of gait transitions supported by Diedrich & Warren (1995). Taking into consideration the relatively small area of movement, ABTmax seems to be the critical value for the WRT. The comparison of people with different hip range of motion might possibly confirm the relationship of ABTmax with WRT speed while the incorporation of the step length into the analysis will isolate the pure contribution of ABTmax."],"dc:identifier":["uoadl:1605564","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1605564"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Αθλητισμός","Athletic"],"dc:title":["Επίδραση της επιβάρυνσης στον κορμό και στα άκρα κατά τη μετάβαση της βάδισης σε τρέξιμο στο έδαφος: Κρίσιμες μεταβλητές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:52Z"}