{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1664462"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1664462","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παράγοντες ευθυνόμενοι για τη σωματική και συναισθηματική υγεία ατόμων μετά απο Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο","abstract":"Εισαγωγή: Οι ασθενείς που έχουν υποστεί οξύ στεφανιαίο σύνδρομο έχουν υψηλότερη νοσηρότητα και θνητότητα σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό. Η αλλαγή του τρόπου ζωής, και η εστίαση στους τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου για στεφανιαία νόσο μειώνουν την επανεμφάνιση ή επιδείνωση των συμπτωμάτων της νόσου. Η άσκηση και η βελτίωση της φυσικής κατάστασης έχει ως αποτέλεσμα τις μειωμένες ανάγκες σε O2, την αύξηση της ηλεκτρικής σταθερότητας και της αποτελεσματικότητας του μυοκαρδίου, την αύξηση της HDL χοληστερόλης με μείωση των τριγλυκεριδίων, του σωματικού βάρους και της αρτηριακής πίεσης. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση της σχέσης της φυσικής δραστηριότητας στη μακροχρόνια νοσηρότητα και θνητότητα των ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο Υλικό & Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 150 ασθενείς που νοσηλεύτηκαν για ΟΕΜ στο Γ.Ν.Α. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ» κατά το χρονικό διάστημα 2007-2008 συμμετείχαν στη μελέτη GREEKS. Για τη συλλογή των στοιχείων χρησιμοποιήθηκε το «Ερωτηματολόγιο 10ετούς παρακολούθησης 2003 – 2013» της επιδημιολογικής μελέτης GREEKS και τα στοιχεία συλλέχθηκαν με τηλεφωνική επικοινωνία με τους ασθενείς. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS-22 και εφαρμόστηκαν οι στατιστικές δοκιμασίες t-test, anova, Pearson Correlation και .x2-test.Το επίπεδο σημαντικότητας τέθηκε στο p<0,05. Αποτελέσματα: Από τους 150 ασθενείς της μελέτης το 82,75 ήταν άνδρες και το 24,7% είχε αποβιώσει μεταξύ των ετών 2007-2015 από καρδιαγγειακή αιτιολογία σε ποσοστό 65,5%. Βρέθηκε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση της δραστηριότητας με την αναφερόμενη από τους ασθενείς επανεισαγωγή στο νοσοκομείο (p<0,001) και με την ένταση του άγχους και της κατάθλιψης, (p<0,001), αντίστοιχα Επίσης, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική θετική σχέση της δραστηριότητας και της υιοθέτησης της μεσογειακής διατροφής (p=0,001) και καλύτερη αυτοαναφερόμενη κατάσταση υγείας (p<0,001). Δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά των επιπέδων της φυσικής δραστηριότητας και των 77 συννοσηροτήτων, της φαρμακευτικής αγωγής, και του Δείκτη Μάζας Σώματος, (p>0,05). Συμπεράσματα: Υψηλότερης έντασης σωματική δραστηριότητα σχετίζεται με μειωμένη μακροχρόνια νοσηρότητα, βελτιωμένη κατάσταση σωματικής και ψυχικής υγείας, και μεγαλύτερη συμμόρφωση σε διατροφικές συνήθειες που μειώνουν τη νοσηρότητα και θνητότητα μετά από Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι ασθενείς που έχουν υποστεί οξύ στεφανιαίο σύνδρομο έχουν υψηλότερη νοσηρότητα και θνητότητα σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό. Η αλλαγή του τρόπου ζωής, και η εστίαση στους τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου για στεφανιαία νόσο μειώνουν την επανεμφάνιση ή επιδείνωση των συμπτωμάτων της νόσου. Η άσκηση και η βελτίωση της φυσικής κατάστασης έχει ως αποτέλεσμα τις μειωμένες ανάγκες σε O2, την αύξηση της ηλεκτρικής σταθερότητας και της αποτελεσματικότητας του μυοκαρδίου, την αύξηση της HDL χοληστερόλης με μείωση των τριγλυκεριδίων, του σωματικού βάρους και της αρτηριακής πίεσης. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση της σχέσης της φυσικής δραστηριότητας στη μακροχρόνια νοσηρότητα και θνητότητα των ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο Υλικό &amp; Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 150 ασθενείς που νοσηλεύτηκαν για ΟΕΜ στο Γ.Ν.Α. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ» κατά το χρονικό διάστημα 2007-2008 συμμετείχαν στη μελέτη GREEKS. Για τη συλλογή των στοιχείων χρησιμοποιήθηκε το «Ερωτηματολόγιο 10ετούς παρακολούθησης 2003 – 2013» της επιδημιολογικής μελέτης GREEKS και τα στοιχεία συλλέχθηκαν με τηλεφωνική επικοινωνία με τους ασθενείς. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS-22 και εφαρμόστηκαν οι στατιστικές δοκιμασίες t-test, anova, Pearson Correlation και .x2-test.Το επίπεδο σημαντικότητας τέθηκε στο p&lt;0,05. Αποτελέσματα: Από τους 150 ασθενείς της μελέτης το 82,75 ήταν άνδρες και το 24,7% είχε αποβιώσει μεταξύ των ετών 2007-2015 από καρδιαγγειακή αιτιολογία σε ποσοστό 65,5%. Βρέθηκε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση της δραστηριότητας με την αναφερόμενη από τους ασθενείς επανεισαγωγή στο νοσοκομείο (p&lt;0,001) και με την ένταση του άγχους και της κατάθλιψης, (p&lt;0,001), αντίστοιχα Επίσης, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική θετική σχέση της δραστηριότητας και της υιοθέτησης της μεσογειακής διατροφής (p=0,001) και καλύτερη αυτοαναφερόμενη κατάσταση υγείας (p&lt;0,001). Δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά των επιπέδων της φυσικής δραστηριότητας και των 77 συννοσηροτήτων, της φαρμακευτικής αγωγής, και του Δείκτη Μάζας Σώματος, (p&gt;0,05). Συμπεράσματα: Υψηλότερης έντασης σωματική δραστηριότητα σχετίζεται με μειωμένη μακροχρόνια νοσηρότητα, βελτιωμένη κατάσταση σωματικής και ψυχικής υγείας, και μεγαλύτερη συμμόρφωση σε διατροφικές συνήθειες που μειώνουν τη νοσηρότητα και θνητότητα μετά από Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο.","abstract_has_math":false,"creators":["Λόλου Μαρία","Lolou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:28:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1664462"],"render_values":[{"text":"uoadl:1664462","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1664462","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1664462","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1664462","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λόλου Μαρία","Lolou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1664462","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1664462"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι ασθενείς που έχουν υποστεί οξύ στεφανιαίο σύνδρομο έχουν υψηλότερη νοσηρότητα και θνητότητα σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό. Η αλλαγή του τρόπου ζωής, και η εστίαση στους τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου για στεφανιαία νόσο μειώνουν την επανεμφάνιση ή επιδείνωση των συμπτωμάτων της νόσου. Η άσκηση και η βελτίωση της φυσικής κατάστασης έχει ως αποτέλεσμα τις μειωμένες ανάγκες σε O2, την αύξηση της ηλεκτρικής σταθερότητας και της αποτελεσματικότητας του μυοκαρδίου, την αύξηση της HDL χοληστερόλης με μείωση των τριγλυκεριδίων, του σωματικού βάρους και της αρτηριακής πίεσης. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση της σχέσης της φυσικής δραστηριότητας στη μακροχρόνια νοσηρότητα και θνητότητα των ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο Υλικό & Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 150 ασθενείς που νοσηλεύτηκαν για ΟΕΜ στο Γ.Ν.Α. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ» κατά το χρονικό διάστημα 2007-2008 συμμετείχαν στη μελέτη GREEKS. Για τη συλλογή των στοιχείων χρησιμοποιήθηκε το «Ερωτηματολόγιο 10ετούς παρακολούθησης 2003 – 2013» της επιδημιολογικής μελέτης GREEKS και τα στοιχεία συλλέχθηκαν με τηλεφωνική επικοινωνία με τους ασθενείς. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS-22 και εφαρμόστηκαν οι στατιστικές δοκιμασίες t-test, anova, Pearson Correlation και .x2-test.Το επίπεδο σημαντικότητας τέθηκε στο p<0,05. Αποτελέσματα: Από τους 150 ασθενείς της μελέτης το 82,75 ήταν άνδρες και το 24,7% είχε αποβιώσει μεταξύ των ετών 2007-2015 από καρδιαγγειακή αιτιολογία σε ποσοστό 65,5%. Βρέθηκε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση της δραστηριότητας με την αναφερόμενη από τους ασθενείς επανεισαγωγή στο νοσοκομείο (p<0,001) και με την ένταση του άγχους και της κατάθλιψης, (p<0,001), αντίστοιχα Επίσης, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική θετική σχέση της δραστηριότητας και της υιοθέτησης της μεσογειακής διατροφής (p=0,001) και καλύτερη αυτοαναφερόμενη κατάσταση υγείας (p<0,001). Δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά των επιπέδων της φυσικής δραστηριότητας και των 77 συννοσηροτήτων, της φαρμακευτικής αγωγής, και του Δείκτη Μάζας Σώματος, (p>0,05). Συμπεράσματα: Υψηλότερης έντασης σωματική δραστηριότητα σχετίζεται με μειωμένη μακροχρόνια νοσηρότητα, βελτιωμένη κατάσταση σωματικής και ψυχικής υγείας, και μεγαλύτερη συμμόρφωση σε διατροφικές συνήθειες που μειώνουν τη νοσηρότητα και θνητότητα μετά από Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο.","Objective: Patients with history of Acute Coronary Syndrome (A.C.S.) have higher morbidity and mortality rates than the general population. Lifestyle changes and focus on modifiable risk factors for coronary heart disease reduce the recurrence or the worsening of its symptoms. Physical activity and higher fitness levels result in lower O2 myocardial needs, higher electrical stability and efficiency of the myocardium, increased HDL cholesterol, and reduced triglycerides levels, body weight and blood pressure Aim: The aim of the study was to evaluate the impact of physical activity at the physical and psychological health of patients with history of A.C.S.. Methods: Communication via telephone with patients that participated in the GREEKS study and were hospitalized at Ippokrateio G.H.A. with the diagnosis of A.C.S. during the years 2007-2008. Anthropometric data, information regarding medical history, dietary and smoking habits, the level of physical activity, and dietary, psychological evaluation and health level self evaluation data were collected. Descriptive statistical analysis was conducted, as well as study of correlation of physical activity levels and the data mentioned above, at a level of significance α=0,05 (SPSS 21.0). Results: Communication was successful with 150 patients. Of those, 37 (24,7%) died between the years +2007-2015, with cardiovascular disease being the cause for the majority of deaths. Statistically significant negative correlation of physical activity and patient reported rehospitalization was observed, with no statistically significant difference in its cause. Additionally, statistically significant positive correlation of physical activity and Mediterranean diet adherence (p=0,001), better self reported health condition (p<0,001), better scores at the depression and health scales (p<0,001) was found. No statistically significant difference was observed between the levels of physical activity and comorbidities, pharmaceutical treatments, and Body Mass Index. 79 Conclusion: Higher levels of physical activity are correlated with decreased long term morbidity, improved physical and mental health, and better adherence to dietary habits that reduce morbidity and mortality following an episode of A.C.S.."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παράγοντες ευθυνόμενοι για τη σωματική και συναισθηματική υγεία ατόμων μετά απο Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λόλου Μαρία","Lolou Maria"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι ασθενείς που έχουν υποστεί οξύ στεφανιαίο σύνδρομο έχουν υψηλότερη νοσηρότητα και θνητότητα σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό. Η αλλαγή του τρόπου ζωής, και η εστίαση στους τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου για στεφανιαία νόσο μειώνουν την επανεμφάνιση ή επιδείνωση των συμπτωμάτων της νόσου. Η άσκηση και η βελτίωση της φυσικής κατάστασης έχει ως αποτέλεσμα τις μειωμένες ανάγκες σε O2, την αύξηση της ηλεκτρικής σταθερότητας και της αποτελεσματικότητας του μυοκαρδίου, την αύξηση της HDL χοληστερόλης με μείωση των τριγλυκεριδίων, του σωματικού βάρους και της αρτηριακής πίεσης. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση της σχέσης της φυσικής δραστηριότητας στη μακροχρόνια νοσηρότητα και θνητότητα των ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο Υλικό & Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 150 ασθενείς που νοσηλεύτηκαν για ΟΕΜ στο Γ.Ν.Α. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ» κατά το χρονικό διάστημα 2007-2008 συμμετείχαν στη μελέτη GREEKS. Για τη συλλογή των στοιχείων χρησιμοποιήθηκε το «Ερωτηματολόγιο 10ετούς παρακολούθησης 2003 – 2013» της επιδημιολογικής μελέτης GREEKS και τα στοιχεία συλλέχθηκαν με τηλεφωνική επικοινωνία με τους ασθενείς. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS-22 και εφαρμόστηκαν οι στατιστικές δοκιμασίες t-test, anova, Pearson Correlation και .x2-test.Το επίπεδο σημαντικότητας τέθηκε στο p<0,05. Αποτελέσματα: Από τους 150 ασθενείς της μελέτης το 82,75 ήταν άνδρες και το 24,7% είχε αποβιώσει μεταξύ των ετών 2007-2015 από καρδιαγγειακή αιτιολογία σε ποσοστό 65,5%. Βρέθηκε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση της δραστηριότητας με την αναφερόμενη από τους ασθενείς επανεισαγωγή στο νοσοκομείο (p<0,001) και με την ένταση του άγχους και της κατάθλιψης, (p<0,001), αντίστοιχα Επίσης, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική θετική σχέση της δραστηριότητας και της υιοθέτησης της μεσογειακής διατροφής (p=0,001) και καλύτερη αυτοαναφερόμενη κατάσταση υγείας (p<0,001). Δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά των επιπέδων της φυσικής δραστηριότητας και των 77 συννοσηροτήτων, της φαρμακευτικής αγωγής, και του Δείκτη Μάζας Σώματος, (p>0,05). Συμπεράσματα: Υψηλότερης έντασης σωματική δραστηριότητα σχετίζεται με μειωμένη μακροχρόνια νοσηρότητα, βελτιωμένη κατάσταση σωματικής και ψυχικής υγείας, και μεγαλύτερη συμμόρφωση σε διατροφικές συνήθειες που μειώνουν τη νοσηρότητα και θνητότητα μετά από Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο.","Objective: Patients with history of Acute Coronary Syndrome (A.C.S.) have higher morbidity and mortality rates than the general population. Lifestyle changes and focus on modifiable risk factors for coronary heart disease reduce the recurrence or the worsening of its symptoms. Physical activity and higher fitness levels result in lower O2 myocardial needs, higher electrical stability and efficiency of the myocardium, increased HDL cholesterol, and reduced triglycerides levels, body weight and blood pressure Aim: The aim of the study was to evaluate the impact of physical activity at the physical and psychological health of patients with history of A.C.S.. Methods: Communication via telephone with patients that participated in the GREEKS study and were hospitalized at Ippokrateio G.H.A. with the diagnosis of A.C.S. during the years 2007-2008. Anthropometric data, information regarding medical history, dietary and smoking habits, the level of physical activity, and dietary, psychological evaluation and health level self evaluation data were collected. Descriptive statistical analysis was conducted, as well as study of correlation of physical activity levels and the data mentioned above, at a level of significance α=0,05 (SPSS 21.0). Results: Communication was successful with 150 patients. Of those, 37 (24,7%) died between the years +2007-2015, with cardiovascular disease being the cause for the majority of deaths. Statistically significant negative correlation of physical activity and patient reported rehospitalization was observed, with no statistically significant difference in its cause. Additionally, statistically significant positive correlation of physical activity and Mediterranean diet adherence (p=0,001), better self reported health condition (p<0,001), better scores at the depression and health scales (p<0,001) was found. No statistically significant difference was observed between the levels of physical activity and comorbidities, pharmaceutical treatments, and Body Mass Index. 79 Conclusion: Higher levels of physical activity are correlated with decreased long term morbidity, improved physical and mental health, and better adherence to dietary habits that reduce morbidity and mortality following an episode of A.C.S.."],"dc:identifier":["uoadl:1664462","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1664462"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Παράγοντες ευθυνόμενοι για τη σωματική και συναισθηματική υγεία ατόμων μετά απο Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:53Z"}