{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1665040"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1665040","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Φυσική δραστηριότητα σε προέφηβους και έφηβους με επιληψία","abstract":"Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να αξιολογηθούν τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας προεφήβων με επιληψία της Δ΄, Ε΄, ΣΤ΄ τάξης Δημοτικού Σχολείου, καθώς και εφήβων με επιληψία που φοιτούν σε γυμνάσια / λύκεια, στους νομούς Αχαΐας, Αιτωλοακαρνανίας και Αττικής, η διερεύνηση των διαφορών στη φυσική δραστηριοποίηση προεφήβων και εφήβων με επιληψία με τους συνομηλίκους τους χωρίς επιληψία και το επίπεδο καθιστικών δραστηριοτήτων για όλους τους συμμετέχοντες. Μέθοδος: Εξετάστηκαν 90 μαθητές με επιληψία και 90 μαθητές χωρίς επιληψία ηλικίας 10-17 ετών, οι οποίοι αντιστοιχήθηκαν ως προς την ηλικία, το φύλο, το σχολείο και την τάξη φοίτησης. Η φυσική δραστηριότητα αξιολογήθηκε με το με το ερωτηματολόγιο «Αυτο-αναφερόμενη Αξιολόγηση Φυσικής Δραστηριότητας» (SAPAC), το οποίο όλοι οι μαθητές συμπλήρωσαν για τρεις διαφορετικές ημέρες της εβδομάδας, δύο φορές καθημερινή και μία Σαββατοκύριακο. Το ερωτηματολόγιο περιελάμβανε το χρόνο, την ένταση και τη διάρκεια διάφορων αθλητικών και ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων που οι δοκιμαζόμενοι είχαν εκτελέσει πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το σχολείο και υπολογίστηκαν ο συνολικός χρόνος της φυσικής δραστηριότητας, ο σταθμικός δείκτης δραστηριότητας (λεπτά δραστηριότητας Χ ΜΕΤ Χ δείκτη έντασης φυσικής δραστηριότητας) και ο συνολικός χρόνος των καθιστικών δραστηριοτήτων. Η στατιστική ανάλυση περιελάμβανε παραμετρικές και απαραμετρικές συσχετίσεις μεταξύ των μεταβλητών και μια σειρά από(MANOVAς) και (ANOVAς) για τον έλεγχο διαφορών μεταξύ των ανεξάρτητων μεταβλητών (επιληψία, ηλικία, φάρμακα, συχνότητα κρίσεων, μορφωτικό επίπεδο γονέων) ως προς τη φυσική δραστηριότητα και τις καθιστικές δραστηριότητες. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι μαθητές χωρίς επιληψία είχαν σημαντικά υψηλότερες επιδόσεις στο χρόνο συμμετοχής σε αθλητικές δραστηριότητες (F= 79,953 p= ,000 και n2= ,310) και στο σταθμικό δείκτη ΦΔ (F= 42,286 p= ,000 και n2= ,192) συγκριτικά με τους μαθητές με επιληψία, αλλά ως προς τις καθιστικές τους δραστηριότητες, δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους. Κατά τη σύγκριση όμως των ομάδων με επιληψία μόνο, οι προέφηβοι με επιληψία είχαν σημαντικά χαμηλότερα αποτελέσματα στις καθιστικές δραστηριότητες (F= 8,405 p= ,005 και n2= ,) συγκριτικά με τους εφήβους με επιληψία. Όσον αφορά τους μαθητές με επιληψία, βρέθηκε σημαντικά αρνητική συσχέτιση ανάμεσα σε καθιστικές δραστηριότητες και χρόνο συμμετοχής στις φυσικές δραστηριότητες (r = -,253 και p = ,016) όπως επίσης και στο Σταθμικό Δείκτη ΦΔ (r = -,250 και p = ,018). Όμως, στους μαθητές χωρίς επιληψία δεν υπήρχε σημαντικά αρνητική συσχέτιση σε καμία από τις προηγούμενες παραμέτρους αν και η συσχέτιση ανάμεσα στις καθιστικές συνήθειες και στο Σταθμικό Δείκτη ΦΔ ( r = -,196 και p = ,164) πλησίασε το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας. Συμπέρασμα: Οι μαθητές 10-17 ετών με επιληψία έχουν μειωμένα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας που πιθανώς να οφείλεται σε μύθους και προκαταλήψεις που συνδέονται με την επιληψία, όπως, ότι η άσκηση επιδεινώνει τις επιληπτικές κρίσεις και ο στιγματισμός που αδικαιολόγητα υπάρχει μεταξύ των συνανθρώπων για τα άτομα με επιληψία. Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί πρέπει να ενημερώνονται για τα οφέλη της άσκησης και να δίνουν αρκετές ευκαιρίες στα παιδιά και εφήβους με επιληψία για παιχνίδι και αθλητισμό στον ελεύθερο χρόνο τους αντί να τα στρέφουν σε καθιστικές δραστηριότητες.","abstract_html":"Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να αξιολογηθούν τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας προεφήβων με επιληψία της Δ΄, Ε΄, ΣΤ΄ τάξης Δημοτικού Σχολείου, καθώς και εφήβων με επιληψία που φοιτούν σε γυμνάσια / λύκεια, στους νομούς Αχαΐας, Αιτωλοακαρνανίας και Αττικής, η διερεύνηση των διαφορών στη φυσική δραστηριοποίηση προεφήβων και εφήβων με επιληψία με τους συνομηλίκους τους χωρίς επιληψία και το επίπεδο καθιστικών δραστηριοτήτων για όλους τους συμμετέχοντες. Μέθοδος: Εξετάστηκαν 90 μαθητές με επιληψία και 90 μαθητές χωρίς επιληψία ηλικίας 10-17 ετών, οι οποίοι αντιστοιχήθηκαν ως προς την ηλικία, το φύλο, το σχολείο και την τάξη φοίτησης. Η φυσική δραστηριότητα αξιολογήθηκε με το με το ερωτηματολόγιο «Αυτο-αναφερόμενη Αξιολόγηση Φυσικής Δραστηριότητας» (SAPAC), το οποίο όλοι οι μαθητές συμπλήρωσαν για τρεις διαφορετικές ημέρες της εβδομάδας, δύο φορές καθημερινή και μία Σαββατοκύριακο. Το ερωτηματολόγιο περιελάμβανε το χρόνο, την ένταση και τη διάρκεια διάφορων αθλητικών και ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων που οι δοκιμαζόμενοι είχαν εκτελέσει πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το σχολείο και υπολογίστηκαν ο συνολικός χρόνος της φυσικής δραστηριότητας, ο σταθμικός δείκτης δραστηριότητας (λεπτά δραστηριότητας Χ ΜΕΤ Χ δείκτη έντασης φυσικής δραστηριότητας) και ο συνολικός χρόνος των καθιστικών δραστηριοτήτων. Η στατιστική ανάλυση περιελάμβανε παραμετρικές και απαραμετρικές συσχετίσεις μεταξύ των μεταβλητών και μια σειρά από(MANOVAς) και (ANOVAς) για τον έλεγχο διαφορών μεταξύ των ανεξάρτητων μεταβλητών (επιληψία, ηλικία, φάρμακα, συχνότητα κρίσεων, μορφωτικό επίπεδο γονέων) ως προς τη φυσική δραστηριότητα και τις καθιστικές δραστηριότητες. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι μαθητές χωρίς επιληψία είχαν σημαντικά υψηλότερες επιδόσεις στο χρόνο συμμετοχής σε αθλητικές δραστηριότητες (F= 79,953 p= ,000 και n2= ,310) και στο σταθμικό δείκτη ΦΔ (F= 42,286 p= ,000 και n2= ,192) συγκριτικά με τους μαθητές με επιληψία, αλλά ως προς τις καθιστικές τους δραστηριότητες, δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους. Κατά τη σύγκριση όμως των ομάδων με επιληψία μόνο, οι προέφηβοι με επιληψία είχαν σημαντικά χαμηλότερα αποτελέσματα στις καθιστικές δραστηριότητες (F= 8,405 p= ,005 και n2= ,) συγκριτικά με τους εφήβους με επιληψία. Όσον αφορά τους μαθητές με επιληψία, βρέθηκε σημαντικά αρνητική συσχέτιση ανάμεσα σε καθιστικές δραστηριότητες και χρόνο συμμετοχής στις φυσικές δραστηριότητες (r = -,253 και p = ,016) όπως επίσης και στο Σταθμικό Δείκτη ΦΔ (r = -,250 και p = ,018). Όμως, στους μαθητές χωρίς επιληψία δεν υπήρχε σημαντικά αρνητική συσχέτιση σε καμία από τις προηγούμενες παραμέτρους αν και η συσχέτιση ανάμεσα στις καθιστικές συνήθειες και στο Σταθμικό Δείκτη ΦΔ ( r = -,196 και p = ,164) πλησίασε το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας. Συμπέρασμα: Οι μαθητές 10-17 ετών με επιληψία έχουν μειωμένα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας που πιθανώς να οφείλεται σε μύθους και προκαταλήψεις που συνδέονται με την επιληψία, όπως, ότι η άσκηση επιδεινώνει τις επιληπτικές κρίσεις και ο στιγματισμός που αδικαιολόγητα υπάρχει μεταξύ των συνανθρώπων για τα άτομα με επιληψία. Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί πρέπει να ενημερώνονται για τα οφέλη της άσκησης και να δίνουν αρκετές ευκαιρίες στα παιδιά και εφήβους με επιληψία για παιχνίδι και αθλητισμό στον ελεύθερο χρόνο τους αντί να τα στρέφουν σε καθιστικές δραστηριότητες.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοτοπούλης Παναγιώτης","Kotopoulis Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2008,"date_issued":"2008","date_published":"2008","updated_at":"2026-11-19T05:28:53Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1665040"],"render_values":[{"text":"uoadl:1665040","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1665040","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1665040","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1665040","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοτοπούλης Παναγιώτης","Kotopoulis Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2008"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1665040","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1665040"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να αξιολογηθούν τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας προεφήβων με επιληψία της Δ΄, Ε΄, ΣΤ΄ τάξης Δημοτικού Σχολείου, καθώς και εφήβων με επιληψία που φοιτούν σε γυμνάσια / λύκεια, στους νομούς Αχαΐας, Αιτωλοακαρνανίας και Αττικής, η διερεύνηση των διαφορών στη φυσική δραστηριοποίηση προεφήβων και εφήβων με επιληψία με τους συνομηλίκους τους χωρίς επιληψία και το επίπεδο καθιστικών δραστηριοτήτων για όλους τους συμμετέχοντες. Μέθοδος: Εξετάστηκαν 90 μαθητές με επιληψία και 90 μαθητές χωρίς επιληψία ηλικίας 10-17 ετών, οι οποίοι αντιστοιχήθηκαν ως προς την ηλικία, το φύλο, το σχολείο και την τάξη φοίτησης. Η φυσική δραστηριότητα αξιολογήθηκε με το με το ερωτηματολόγιο «Αυτο-αναφερόμενη Αξιολόγηση Φυσικής Δραστηριότητας» (SAPAC), το οποίο όλοι οι μαθητές συμπλήρωσαν για τρεις διαφορετικές ημέρες της εβδομάδας, δύο φορές καθημερινή και μία Σαββατοκύριακο. Το ερωτηματολόγιο περιελάμβανε το χρόνο, την ένταση και τη διάρκεια διάφορων αθλητικών και ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων που οι δοκιμαζόμενοι είχαν εκτελέσει πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το σχολείο και υπολογίστηκαν ο συνολικός χρόνος της φυσικής δραστηριότητας, ο σταθμικός δείκτης δραστηριότητας (λεπτά δραστηριότητας Χ ΜΕΤ Χ δείκτη έντασης φυσικής δραστηριότητας) και ο συνολικός χρόνος των καθιστικών δραστηριοτήτων. Η στατιστική ανάλυση περιελάμβανε παραμετρικές και απαραμετρικές συσχετίσεις μεταξύ των μεταβλητών και μια σειρά από(MANOVAς) και (ANOVAς) για τον έλεγχο διαφορών μεταξύ των ανεξάρτητων μεταβλητών (επιληψία, ηλικία, φάρμακα, συχνότητα κρίσεων, μορφωτικό επίπεδο γονέων) ως προς τη φυσική δραστηριότητα και τις καθιστικές δραστηριότητες. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι μαθητές χωρίς επιληψία είχαν σημαντικά υψηλότερες επιδόσεις στο χρόνο συμμετοχής σε αθλητικές δραστηριότητες (F= 79,953 p= ,000 και n2= ,310) και στο σταθμικό δείκτη ΦΔ (F= 42,286 p= ,000 και n2= ,192) συγκριτικά με τους μαθητές με επιληψία, αλλά ως προς τις καθιστικές τους δραστηριότητες, δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους. Κατά τη σύγκριση όμως των ομάδων με επιληψία μόνο, οι προέφηβοι με επιληψία είχαν σημαντικά χαμηλότερα αποτελέσματα στις καθιστικές δραστηριότητες (F= 8,405 p= ,005 και n2= ,) συγκριτικά με τους εφήβους με επιληψία. Όσον αφορά τους μαθητές με επιληψία, βρέθηκε σημαντικά αρνητική συσχέτιση ανάμεσα σε καθιστικές δραστηριότητες και χρόνο συμμετοχής στις φυσικές δραστηριότητες (r = -,253 και p = ,016) όπως επίσης και στο Σταθμικό Δείκτη ΦΔ (r = -,250 και p = ,018). Όμως, στους μαθητές χωρίς επιληψία δεν υπήρχε σημαντικά αρνητική συσχέτιση σε καμία από τις προηγούμενες παραμέτρους αν και η συσχέτιση ανάμεσα στις καθιστικές συνήθειες και στο Σταθμικό Δείκτη ΦΔ ( r = -,196 και p = ,164) πλησίασε το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας. Συμπέρασμα: Οι μαθητές 10-17 ετών με επιληψία έχουν μειωμένα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας που πιθανώς να οφείλεται σε μύθους και προκαταλήψεις που συνδέονται με την επιληψία, όπως, ότι η άσκηση επιδεινώνει τις επιληπτικές κρίσεις και ο στιγματισμός που αδικαιολόγητα υπάρχει μεταξύ των συνανθρώπων για τα άτομα με επιληψία. Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί πρέπει να ενημερώνονται για τα οφέλη της άσκησης και να δίνουν αρκετές ευκαιρίες στα παιδιά και εφήβους με επιληψία για παιχνίδι και αθλητισμό στον ελεύθερο χρόνο τους αντί να τα στρέφουν σε καθιστικές δραστηριότητες.","Purpose: The purpose of this study was to assess the levels of physical activity of students with epilepsy in 4th , 5th , 6th grade of primary school, as well as students with epilepsy who study in high schools, in Achaia, Etoloakarnania and Attica, the differences in the physical activation between students of elementary school with those of high school and the relation of physical activity and sedentary habits for all participants. Method: Were examined 90 students with epilepsy and 90 students without epilepsy between of 10-17 years old, which classified based on the age, the sex, the school and the grade of study. The questionnaire “Self administered physical activity checklist-SAPAC”, measured the physical activity of the students and was provided it to the students three timer a week, two times daily during the week and one time during in Weekend. It consisted of a list of various athletic and recreational activities, in addition with sedentary pursuits. Every activity the children were engaged in the previous day, they reported the segment of the day, the number of minutes and a subjective intensity rating. Self-reported data were summarized with the following three variables: (a) total minutes of physical activity; (b) weighted activity MET score (min of activity x MET value x intensity rating); (c) minutes in sedentary pursuits. Pearson and Spearman correlation coefficients were used to assess the relations between the variables, while (MANOVAs) and (ANOVAs) were used to appraise the children’s differences to physical activity and sedentary pursuits. Results: According to the measures, students without epilepsy have higher levels in physical activities (F= 79,953 p=, 000 and n2=, 310) and in the gravimetric indicator (F= 42,286 p=, 000 and n2=, 192) when compared with students with epilepsy, but as for their sedentary habits, there were not exist important differences between each other. Comparing however teams with epilepsy, the children with epilepsy had considerably lower results in the sedentary activities (F= 8,405 p=, 005 and n2=,) comparatively with the adolescents with epilepsy. Regarding students with epilepsy, considerably negative cross-correlation between sedentary habits and time of attendance in the physical activities (r = -, 253 and p =, 016) was found as also and in the Gravimetric Indicator of Activity (r = -, 250 and p =, 018). Regarding students without epilepsy considerably negative cross-correlation did not exist in no one from the previous parameters even if the cross-correlation between the sedentary habits and in the Gravimetric Indicator of Activity (r = -, 196 and p =, 164) approached the level of statistical importance. Conclusion: The children of 10-17 years with epilepsy have decreased levels of physical activity is probably that due to bias connected with the epilepsy, for example that the exercise deteriorates the seizures and the stigma that unjustifiably exists towards the people for the adults with epilepsy. The parents and the teachers should be informed about the profits of exercise and reinforce the children and adolescents with epilepsy to participate in games and sports in their leisure time instead sedentary activities."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Φυσική δραστηριότητα σε προέφηβους και έφηβους με επιληψία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοτοπούλης Παναγιώτης","Kotopoulis Panagiotis"],"dc:date":["2008"],"dc:description":["Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να αξιολογηθούν τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας προεφήβων με επιληψία της Δ΄, Ε΄, ΣΤ΄ τάξης Δημοτικού Σχολείου, καθώς και εφήβων με επιληψία που φοιτούν σε γυμνάσια / λύκεια, στους νομούς Αχαΐας, Αιτωλοακαρνανίας και Αττικής, η διερεύνηση των διαφορών στη φυσική δραστηριοποίηση προεφήβων και εφήβων με επιληψία με τους συνομηλίκους τους χωρίς επιληψία και το επίπεδο καθιστικών δραστηριοτήτων για όλους τους συμμετέχοντες. Μέθοδος: Εξετάστηκαν 90 μαθητές με επιληψία και 90 μαθητές χωρίς επιληψία ηλικίας 10-17 ετών, οι οποίοι αντιστοιχήθηκαν ως προς την ηλικία, το φύλο, το σχολείο και την τάξη φοίτησης. Η φυσική δραστηριότητα αξιολογήθηκε με το με το ερωτηματολόγιο «Αυτο-αναφερόμενη Αξιολόγηση Φυσικής Δραστηριότητας» (SAPAC), το οποίο όλοι οι μαθητές συμπλήρωσαν για τρεις διαφορετικές ημέρες της εβδομάδας, δύο φορές καθημερινή και μία Σαββατοκύριακο. Το ερωτηματολόγιο περιελάμβανε το χρόνο, την ένταση και τη διάρκεια διάφορων αθλητικών και ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων που οι δοκιμαζόμενοι είχαν εκτελέσει πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το σχολείο και υπολογίστηκαν ο συνολικός χρόνος της φυσικής δραστηριότητας, ο σταθμικός δείκτης δραστηριότητας (λεπτά δραστηριότητας Χ ΜΕΤ Χ δείκτη έντασης φυσικής δραστηριότητας) και ο συνολικός χρόνος των καθιστικών δραστηριοτήτων. Η στατιστική ανάλυση περιελάμβανε παραμετρικές και απαραμετρικές συσχετίσεις μεταξύ των μεταβλητών και μια σειρά από(MANOVAς) και (ANOVAς) για τον έλεγχο διαφορών μεταξύ των ανεξάρτητων μεταβλητών (επιληψία, ηλικία, φάρμακα, συχνότητα κρίσεων, μορφωτικό επίπεδο γονέων) ως προς τη φυσική δραστηριότητα και τις καθιστικές δραστηριότητες. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι μαθητές χωρίς επιληψία είχαν σημαντικά υψηλότερες επιδόσεις στο χρόνο συμμετοχής σε αθλητικές δραστηριότητες (F= 79,953 p= ,000 και n2= ,310) και στο σταθμικό δείκτη ΦΔ (F= 42,286 p= ,000 και n2= ,192) συγκριτικά με τους μαθητές με επιληψία, αλλά ως προς τις καθιστικές τους δραστηριότητες, δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους. Κατά τη σύγκριση όμως των ομάδων με επιληψία μόνο, οι προέφηβοι με επιληψία είχαν σημαντικά χαμηλότερα αποτελέσματα στις καθιστικές δραστηριότητες (F= 8,405 p= ,005 και n2= ,) συγκριτικά με τους εφήβους με επιληψία. Όσον αφορά τους μαθητές με επιληψία, βρέθηκε σημαντικά αρνητική συσχέτιση ανάμεσα σε καθιστικές δραστηριότητες και χρόνο συμμετοχής στις φυσικές δραστηριότητες (r = -,253 και p = ,016) όπως επίσης και στο Σταθμικό Δείκτη ΦΔ (r = -,250 και p = ,018). Όμως, στους μαθητές χωρίς επιληψία δεν υπήρχε σημαντικά αρνητική συσχέτιση σε καμία από τις προηγούμενες παραμέτρους αν και η συσχέτιση ανάμεσα στις καθιστικές συνήθειες και στο Σταθμικό Δείκτη ΦΔ ( r = -,196 και p = ,164) πλησίασε το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας. Συμπέρασμα: Οι μαθητές 10-17 ετών με επιληψία έχουν μειωμένα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας που πιθανώς να οφείλεται σε μύθους και προκαταλήψεις που συνδέονται με την επιληψία, όπως, ότι η άσκηση επιδεινώνει τις επιληπτικές κρίσεις και ο στιγματισμός που αδικαιολόγητα υπάρχει μεταξύ των συνανθρώπων για τα άτομα με επιληψία. Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί πρέπει να ενημερώνονται για τα οφέλη της άσκησης και να δίνουν αρκετές ευκαιρίες στα παιδιά και εφήβους με επιληψία για παιχνίδι και αθλητισμό στον ελεύθερο χρόνο τους αντί να τα στρέφουν σε καθιστικές δραστηριότητες.","Purpose: The purpose of this study was to assess the levels of physical activity of students with epilepsy in 4th , 5th , 6th grade of primary school, as well as students with epilepsy who study in high schools, in Achaia, Etoloakarnania and Attica, the differences in the physical activation between students of elementary school with those of high school and the relation of physical activity and sedentary habits for all participants. Method: Were examined 90 students with epilepsy and 90 students without epilepsy between of 10-17 years old, which classified based on the age, the sex, the school and the grade of study. The questionnaire “Self administered physical activity checklist-SAPAC”, measured the physical activity of the students and was provided it to the students three timer a week, two times daily during the week and one time during in Weekend. It consisted of a list of various athletic and recreational activities, in addition with sedentary pursuits. Every activity the children were engaged in the previous day, they reported the segment of the day, the number of minutes and a subjective intensity rating. Self-reported data were summarized with the following three variables: (a) total minutes of physical activity; (b) weighted activity MET score (min of activity x MET value x intensity rating); (c) minutes in sedentary pursuits. Pearson and Spearman correlation coefficients were used to assess the relations between the variables, while (MANOVAs) and (ANOVAs) were used to appraise the children’s differences to physical activity and sedentary pursuits. Results: According to the measures, students without epilepsy have higher levels in physical activities (F= 79,953 p=, 000 and n2=, 310) and in the gravimetric indicator (F= 42,286 p=, 000 and n2=, 192) when compared with students with epilepsy, but as for their sedentary habits, there were not exist important differences between each other. Comparing however teams with epilepsy, the children with epilepsy had considerably lower results in the sedentary activities (F= 8,405 p=, 005 and n2=,) comparatively with the adolescents with epilepsy. Regarding students with epilepsy, considerably negative cross-correlation between sedentary habits and time of attendance in the physical activities (r = -, 253 and p =, 016) was found as also and in the Gravimetric Indicator of Activity (r = -, 250 and p =, 018). Regarding students without epilepsy considerably negative cross-correlation did not exist in no one from the previous parameters even if the cross-correlation between the sedentary habits and in the Gravimetric Indicator of Activity (r = -, 196 and p =, 164) approached the level of statistical importance. Conclusion: The children of 10-17 years with epilepsy have decreased levels of physical activity is probably that due to bias connected with the epilepsy, for example that the exercise deteriorates the seizures and the stigma that unjustifiably exists towards the people for the adults with epilepsy. The parents and the teachers should be informed about the profits of exercise and reinforce the children and adolescents with epilepsy to participate in games and sports in their leisure time instead sedentary activities."],"dc:identifier":["uoadl:1665040","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1665040"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Φυσική δραστηριότητα σε προέφηβους και έφηβους με επιληψία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:53Z"}