{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1665142"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1665142","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκφάνσεις της κοινωνικοοικονομικής κρίσης στον σύγχρονο ευρωπαϊκό κινηματογράφο","abstract":"Η παρούσα μελέτη πραγματεύεται τον τρόπο με τον οποίο ο ευρωπαϊκός κινηματογράφος προβάλλει τις πτυχές της σύγχρονης κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής πραγματικότητας. Ιδιαίτερα από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης του 2009 και έπειτα, πολλοί Ευρωπαίοι σκηνοθέτες έθιξαν ζητήματα άμεσα σχετιζόμενα με τα αίτια και τις συνέπειες της πολιτικοοικονομικής αστάθειας και αβεβαιότητας. Για την εκπόνηση της παρούσας ανάλυσης επιλέχθηκαν τέσσερα χαρακτηριστικά παραδείγματα ταινιών από τον χώρο του σύγχρονου γαλλικού κινηματογράφου: Το Τσεκούρι (Le Couperet) του Κώστα Γαβρά (Γαλλία, 2006), τα Χιόνια του Κιλιμάντζαρο (Les neiges du Kilimandjaro) του Robert Guédiguian (Γαλλία, 2011), το Δυο Ημέρες, Μια Νύχτα (Deux Jours, Une Nuit) των Jean-Pierre και Luc Dardenne (Γαλλία-Βέλγιο-Ιταλία, 2014) και ο Νόμος της Αγοράς (La Loi Du Marché) του Stéphane Brizé (Γαλλία, 2015). Τα γνωρίσματα της σύγχρονης κρίσης θα αποτελέσουν κεντρικό αντικείμενο μελέτης με άξονα τις προαναφερθείσες ταινίες, οι οποίες τα θίγουν στο έπακρο: η εργασιακή καταπίεση και ο ανταγωνισμός, οι απολύσεις, η ανεργία και οι κοινωνικές συνέπειές της είναι μερικά από τα γνωρίσματα αυτά. Αυτό σημαίνει ότι η κοινωνικοπολιτική και οικονομική κρίση του 21ου αιώνα παρουσιάζεται στον κινηματογράφο υπό το πρίσμα του σύγχρονου νεοφιλελευθερισμού. Τα μεθοδολογικά εργαλεία της εργασίας αντλούνται από τον χώρο των πολιτισμικών και κινηματογραφικών σπουδών, αλλά και από την πλευρά της πολιτικής θεωρίας. Ο συνδυασμός αυτός συμβάλλει στην ιδεολογική προσέγγιση των εξεταζόμενων ταινιών, με στοιχεία από τον χώρο της πολιτικής οικονομίας και της κοινωνικής ανθρωπολογίας. Επίσης, σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η πολιτική των δημιουργών που είναι μια διακριτή προσέγγιση των κινηματογραφικών σπουδών. Στόχος των συνδυαστικών αυτών μεθόδων ανάλυσης είναι η απάντηση ερωτημάτων αναφορικά με την σχέση της κρίσης και της τέχνης. Αφενός, δηλαδή, ερευνάται η πορεία της κινηματογραφικής τέχνης στον χώρο και στον χρόνο, και ιδιαίτερα στον χωροχρόνο της σύγχρονης Ευρώπης, και αφετέρου αναλύονται οι οικονομικές και πολιτικές συνθήκες που επικρατούν στον συγκεκριμένο – και όχι μόνο – χωροχρόνο. Τα ερωτήματα που προκύπτουν από αυτόν τον συνδυασμό είναι: αποτελεί ο κινηματογράφος το κατάλληλο μέσο για να προβάλει την οικονομική κρίση, προτείνοντας, παράλληλα, στον θεατή γραμμές φυγής από το υπάρχον σύστημα; Κι αν ναι, τότε με ποιον τρόπο μπορεί ο κινηματογράφος, και η τέχνη γενικότερα, να απεικονίσει την σύγχρονη κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα;","abstract_html":"Η παρούσα μελέτη πραγματεύεται τον τρόπο με τον οποίο ο ευρωπαϊκός κινηματογράφος προβάλλει τις πτυχές της σύγχρονης κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής πραγματικότητας. Ιδιαίτερα από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης του 2009 και έπειτα, πολλοί Ευρωπαίοι σκηνοθέτες έθιξαν ζητήματα άμεσα σχετιζόμενα με τα αίτια και τις συνέπειες της πολιτικοοικονομικής αστάθειας και αβεβαιότητας. Για την εκπόνηση της παρούσας ανάλυσης επιλέχθηκαν τέσσερα χαρακτηριστικά παραδείγματα ταινιών από τον χώρο του σύγχρονου γαλλικού κινηματογράφου: Το Τσεκούρι (Le Couperet) του Κώστα Γαβρά (Γαλλία, 2006), τα Χιόνια του Κιλιμάντζαρο (Les neiges du Kilimandjaro) του Robert Guédiguian (Γαλλία, 2011), το Δυο Ημέρες, Μια Νύχτα (Deux Jours, Une Nuit) των Jean-Pierre και Luc Dardenne (Γαλλία-Βέλγιο-Ιταλία, 2014) και ο Νόμος της Αγοράς (La Loi Du Marché) του Stéphane Brizé (Γαλλία, 2015). Τα γνωρίσματα της σύγχρονης κρίσης θα αποτελέσουν κεντρικό αντικείμενο μελέτης με άξονα τις προαναφερθείσες ταινίες, οι οποίες τα θίγουν στο έπακρο: η εργασιακή καταπίεση και ο ανταγωνισμός, οι απολύσεις, η ανεργία και οι κοινωνικές συνέπειές της είναι μερικά από τα γνωρίσματα αυτά. Αυτό σημαίνει ότι η κοινωνικοπολιτική και οικονομική κρίση του 21ου αιώνα παρουσιάζεται στον κινηματογράφο υπό το πρίσμα του σύγχρονου νεοφιλελευθερισμού. Τα μεθοδολογικά εργαλεία της εργασίας αντλούνται από τον χώρο των πολιτισμικών και κινηματογραφικών σπουδών, αλλά και από την πλευρά της πολιτικής θεωρίας. Ο συνδυασμός αυτός συμβάλλει στην ιδεολογική προσέγγιση των εξεταζόμενων ταινιών, με στοιχεία από τον χώρο της πολιτικής οικονομίας και της κοινωνικής ανθρωπολογίας. Επίσης, σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η πολιτική των δημιουργών που είναι μια διακριτή προσέγγιση των κινηματογραφικών σπουδών. Στόχος των συνδυαστικών αυτών μεθόδων ανάλυσης είναι η απάντηση ερωτημάτων αναφορικά με την σχέση της κρίσης και της τέχνης. Αφενός, δηλαδή, ερευνάται η πορεία της κινηματογραφικής τέχνης στον χώρο και στον χρόνο, και ιδιαίτερα στον χωροχρόνο της σύγχρονης Ευρώπης, και αφετέρου αναλύονται οι οικονομικές και πολιτικές συνθήκες που επικρατούν στον συγκεκριμένο – και όχι μόνο – χωροχρόνο. Τα ερωτήματα που προκύπτουν από αυτόν τον συνδυασμό είναι: αποτελεί ο κινηματογράφος το κατάλληλο μέσο για να προβάλει την οικονομική κρίση, προτείνοντας, παράλληλα, στον θεατή γραμμές φυγής από το υπάρχον σύστημα; Κι αν ναι, τότε με ποιον τρόπο μπορεί ο κινηματογράφος, και η τέχνη γενικότερα, να απεικονίσει την σύγχρονη κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα;","abstract_has_math":false,"creators":["Παπακυριακοπούλου Αικατερίνη"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:28:58Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1665142"],"render_values":[{"text":"uoadl:1665142","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1665142","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1665142","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1665142","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπακυριακοπούλου Αικατερίνη"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1665142","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1665142"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μελέτη πραγματεύεται τον τρόπο με τον οποίο ο ευρωπαϊκός κινηματογράφος προβάλλει τις πτυχές της σύγχρονης κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής πραγματικότητας. Ιδιαίτερα από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης του 2009 και έπειτα, πολλοί Ευρωπαίοι σκηνοθέτες έθιξαν ζητήματα άμεσα σχετιζόμενα με τα αίτια και τις συνέπειες της πολιτικοοικονομικής αστάθειας και αβεβαιότητας. Για την εκπόνηση της παρούσας ανάλυσης επιλέχθηκαν τέσσερα χαρακτηριστικά παραδείγματα ταινιών από τον χώρο του σύγχρονου γαλλικού κινηματογράφου: Το Τσεκούρι (Le Couperet) του Κώστα Γαβρά (Γαλλία, 2006), τα Χιόνια του Κιλιμάντζαρο (Les neiges du Kilimandjaro) του Robert Guédiguian (Γαλλία, 2011), το Δυο Ημέρες, Μια Νύχτα (Deux Jours, Une Nuit) των Jean-Pierre και Luc Dardenne (Γαλλία-Βέλγιο-Ιταλία, 2014) και ο Νόμος της Αγοράς (La Loi Du Marché) του Stéphane Brizé (Γαλλία, 2015). Τα γνωρίσματα της σύγχρονης κρίσης θα αποτελέσουν κεντρικό αντικείμενο μελέτης με άξονα τις προαναφερθείσες ταινίες, οι οποίες τα θίγουν στο έπακρο: η εργασιακή καταπίεση και ο ανταγωνισμός, οι απολύσεις, η ανεργία και οι κοινωνικές συνέπειές της είναι μερικά από τα γνωρίσματα αυτά. Αυτό σημαίνει ότι η κοινωνικοπολιτική και οικονομική κρίση του 21ου αιώνα παρουσιάζεται στον κινηματογράφο υπό το πρίσμα του σύγχρονου νεοφιλελευθερισμού. Τα μεθοδολογικά εργαλεία της εργασίας αντλούνται από τον χώρο των πολιτισμικών και κινηματογραφικών σπουδών, αλλά και από την πλευρά της πολιτικής θεωρίας. Ο συνδυασμός αυτός συμβάλλει στην ιδεολογική προσέγγιση των εξεταζόμενων ταινιών, με στοιχεία από τον χώρο της πολιτικής οικονομίας και της κοινωνικής ανθρωπολογίας. Επίσης, σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η πολιτική των δημιουργών που είναι μια διακριτή προσέγγιση των κινηματογραφικών σπουδών. Στόχος των συνδυαστικών αυτών μεθόδων ανάλυσης είναι η απάντηση ερωτημάτων αναφορικά με την σχέση της κρίσης και της τέχνης. Αφενός, δηλαδή, ερευνάται η πορεία της κινηματογραφικής τέχνης στον χώρο και στον χρόνο, και ιδιαίτερα στον χωροχρόνο της σύγχρονης Ευρώπης, και αφετέρου αναλύονται οι οικονομικές και πολιτικές συνθήκες που επικρατούν στον συγκεκριμένο – και όχι μόνο – χωροχρόνο. Τα ερωτήματα που προκύπτουν από αυτόν τον συνδυασμό είναι: αποτελεί ο κινηματογράφος το κατάλληλο μέσο για να προβάλει την οικονομική κρίση, προτείνοντας, παράλληλα, στον θεατή γραμμές φυγής από το υπάρχον σύστημα; Κι αν ναι, τότε με ποιον τρόπο μπορεί ο κινηματογράφος, και η τέχνη γενικότερα, να απεικονίσει την σύγχρονη κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα;","The following work is an attempt to indicate the ways through which European cinema presents the aspects of the current social, political and economic reality. Especially after the beginning of the economic crisis in 2009, many European film directors identified issues that were strongly connected with the causes and consequences of political as well as economic instability and uncertainty. For the purposes of this analysis, four characteristic examples of modern French cinema’s films were selected: The Ax (Le Couperet) by Costas Gavras (France, 2006), The Snows of Kilimanjaro (Les neiges du Kilimandjaro) by Robert Guédiguian (France, 2011), Two Days, One Night (Deux Jours, Une Nuit) by Jean-Pierre and Luc Dardenne (France-Belgium-Italy, 2014) and La Loi Du Marché by Stéphane Brizé (France, 2015). The characteristics of the modern crisis will constitute a central object of study, focusing on the aforementioned films, which depict them perfectly: labor oppression and rivalry, layoffs, unemployment and its social consequences are some of these characteristics. This means that the social, political and economic crisis of the 21st century is presented in cinema in the light of modern neoliberalism. The study’s methodology is derived from culture and cinema studies as well as from political theory. This combination contributes to the ideological approach of the examined films, with the use of theories taken from political economy and social anthropology. In addition, auteur theory plays a crucial part. The purpose of these combinatorial analysis methods is to answer questions about the link between crisis and art (or the relation between). On the one hand, cinema is examined through time and space, especially in the time and space of modern Europe, while, on the other hand, economic and political conditions of modern Europe are analyzed. The questions that arise can be summarized as follows: is cinema a suitable medium to depict the economic crisis and, also, suggest ways of escaping the system? If so, then how could cinema, and art in general, illustrate modern reality?"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκφάνσεις της κοινωνικοοικονομικής κρίσης στον σύγχρονο ευρωπαϊκό κινηματογράφο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπακυριακοπούλου Αικατερίνη"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Η παρούσα μελέτη πραγματεύεται τον τρόπο με τον οποίο ο ευρωπαϊκός κινηματογράφος προβάλλει τις πτυχές της σύγχρονης κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής πραγματικότητας. Ιδιαίτερα από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης του 2009 και έπειτα, πολλοί Ευρωπαίοι σκηνοθέτες έθιξαν ζητήματα άμεσα σχετιζόμενα με τα αίτια και τις συνέπειες της πολιτικοοικονομικής αστάθειας και αβεβαιότητας. Για την εκπόνηση της παρούσας ανάλυσης επιλέχθηκαν τέσσερα χαρακτηριστικά παραδείγματα ταινιών από τον χώρο του σύγχρονου γαλλικού κινηματογράφου: Το Τσεκούρι (Le Couperet) του Κώστα Γαβρά (Γαλλία, 2006), τα Χιόνια του Κιλιμάντζαρο (Les neiges du Kilimandjaro) του Robert Guédiguian (Γαλλία, 2011), το Δυο Ημέρες, Μια Νύχτα (Deux Jours, Une Nuit) των Jean-Pierre και Luc Dardenne (Γαλλία-Βέλγιο-Ιταλία, 2014) και ο Νόμος της Αγοράς (La Loi Du Marché) του Stéphane Brizé (Γαλλία, 2015). Τα γνωρίσματα της σύγχρονης κρίσης θα αποτελέσουν κεντρικό αντικείμενο μελέτης με άξονα τις προαναφερθείσες ταινίες, οι οποίες τα θίγουν στο έπακρο: η εργασιακή καταπίεση και ο ανταγωνισμός, οι απολύσεις, η ανεργία και οι κοινωνικές συνέπειές της είναι μερικά από τα γνωρίσματα αυτά. Αυτό σημαίνει ότι η κοινωνικοπολιτική και οικονομική κρίση του 21ου αιώνα παρουσιάζεται στον κινηματογράφο υπό το πρίσμα του σύγχρονου νεοφιλελευθερισμού. Τα μεθοδολογικά εργαλεία της εργασίας αντλούνται από τον χώρο των πολιτισμικών και κινηματογραφικών σπουδών, αλλά και από την πλευρά της πολιτικής θεωρίας. Ο συνδυασμός αυτός συμβάλλει στην ιδεολογική προσέγγιση των εξεταζόμενων ταινιών, με στοιχεία από τον χώρο της πολιτικής οικονομίας και της κοινωνικής ανθρωπολογίας. Επίσης, σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η πολιτική των δημιουργών που είναι μια διακριτή προσέγγιση των κινηματογραφικών σπουδών. Στόχος των συνδυαστικών αυτών μεθόδων ανάλυσης είναι η απάντηση ερωτημάτων αναφορικά με την σχέση της κρίσης και της τέχνης. Αφενός, δηλαδή, ερευνάται η πορεία της κινηματογραφικής τέχνης στον χώρο και στον χρόνο, και ιδιαίτερα στον χωροχρόνο της σύγχρονης Ευρώπης, και αφετέρου αναλύονται οι οικονομικές και πολιτικές συνθήκες που επικρατούν στον συγκεκριμένο – και όχι μόνο – χωροχρόνο. Τα ερωτήματα που προκύπτουν από αυτόν τον συνδυασμό είναι: αποτελεί ο κινηματογράφος το κατάλληλο μέσο για να προβάλει την οικονομική κρίση, προτείνοντας, παράλληλα, στον θεατή γραμμές φυγής από το υπάρχον σύστημα; Κι αν ναι, τότε με ποιον τρόπο μπορεί ο κινηματογράφος, και η τέχνη γενικότερα, να απεικονίσει την σύγχρονη κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα;","The following work is an attempt to indicate the ways through which European cinema presents the aspects of the current social, political and economic reality. Especially after the beginning of the economic crisis in 2009, many European film directors identified issues that were strongly connected with the causes and consequences of political as well as economic instability and uncertainty. For the purposes of this analysis, four characteristic examples of modern French cinema’s films were selected: The Ax (Le Couperet) by Costas Gavras (France, 2006), The Snows of Kilimanjaro (Les neiges du Kilimandjaro) by Robert Guédiguian (France, 2011), Two Days, One Night (Deux Jours, Une Nuit) by Jean-Pierre and Luc Dardenne (France-Belgium-Italy, 2014) and La Loi Du Marché by Stéphane Brizé (France, 2015). The characteristics of the modern crisis will constitute a central object of study, focusing on the aforementioned films, which depict them perfectly: labor oppression and rivalry, layoffs, unemployment and its social consequences are some of these characteristics. This means that the social, political and economic crisis of the 21st century is presented in cinema in the light of modern neoliberalism. The study’s methodology is derived from culture and cinema studies as well as from political theory. This combination contributes to the ideological approach of the examined films, with the use of theories taken from political economy and social anthropology. In addition, auteur theory plays a crucial part. The purpose of these combinatorial analysis methods is to answer questions about the link between crisis and art (or the relation between). On the one hand, cinema is examined through time and space, especially in the time and space of modern Europe, while, on the other hand, economic and political conditions of modern Europe are analyzed. The questions that arise can be summarized as follows: is cinema a suitable medium to depict the economic crisis and, also, suggest ways of escaping the system? If so, then how could cinema, and art in general, illustrate modern reality?"],"dc:identifier":["uoadl:1665142","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1665142"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Εκφάνσεις της κοινωνικοοικονομικής κρίσης στον σύγχρονο ευρωπαϊκό κινηματογράφο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:58Z"}