{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1666178"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1666178","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Coccolithophore export production in NE Mediterranean: comparison from sediment trap fluxes.","abstract":"Στην παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή μελετήθηκε η εξαγόμενη παραγωγικότητα των κοκκολιθοφόρων της ΒΑ Μεσογείου και έγινε σύγκριση των ροών από δείγματα ιζηματοπαγίδων. Η εξαγόμενη παραγωγικότητα των κοκκολιθοφόρων μελετήθηκε σε δείγματα ιζηματοπαγίδων που συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια διαφόρων χρονικών διαστημάτων από τρεις περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου: το μεσοτροφικό Βόρειο Αιγαίο (λεκάνη Άθου) σε βάθος 500m από την επιφάνεια της θάλασσας κατά το διάστημα Ιούνιος 2011-Νοέμβριος 2015, το υπερ-ολιγοτροφικό Νότιο Αιγαίο / Κρητικό Πέλαγος σε βάθος 1500m στο διάστημα Φεβρουάριος 2001-Ιανουάριος 2002, Ιανουάριος 2015 -Δεκέμβριος 2015) και το ολιγοτροφικό ΝΑ Ιόνιο Πέλαγος σε βάθος 2000m στο διάστημα Ιανουάριος 2010-Σεπτέμβριος 2015. Τα δεδομένα συγκρίθηκαν προκειμένου να καθοριστεί η χωρική και εποχική μεταβλητότητα στη σύνθεση των συναθροίσεων των κοκκολιθοφόρων και στις ροές των κοκκοσφαιρών σε διαφορετικά βάθη. Με την παρούσα μελέτη αντικατοπτρίζεται στην εξαγόμενη παραγωγικότητα των κοκκολιθοφόρων το πλαίσιο της βιογενούς ιζηματογένεσης στην υδάτινη στήλη. Κατά τη διάρκεια του Δεκεμβρίου 2014-Δεκεμβρίου 2015, οι ροές των κοκκολιθοφόρων αποκαλύπτουν έντονη εποχικότητα, με μέγιστες τιμές να καταγράφονται από τον Φεβρουάριο έως τον Μάρτιο (Ν. Αιγαίο Πέλαγος: μέγιστο 8,56 x 106 coccospheres m-2 day-1, Ιόνιο Πέλαγος: μέγιστο 0,81 x 106 coccospheres m-2 day-1 και Κρητικό Πέλαγος: μέγιστο 3.37 x 106 coccospheres m-2 day-1). Τα μέγιστα ροής συνέβησαν κατά τη φάση της ανάμιξης της υδάτινης στήλης και συμπίπτουν με το διάστημα παρουσίας μειωμένων θερμοκρασιών της επιφάνειας της θάλασσας. Η ροή των κοκκοσφαιρών κυριαρχείται από το είδος Emiliania huxleyi (75% κατά μέσο όρο στο Βόρειο Αιγαίο, με μέσο όρο ελαφρώς πάνω από 50% στο Κρητικό και στο Ιόνιo πέλαγος), ακολουθούμενα από τα είδη Syracosphaera spp. (14% κατά μέσο όρο στο Βόρειο Αιγαίο, ~ 10% κατά μέσο όρο στο Κρητικό και στο Ιόνιο Πέλαγος) και το είδος Algirosphaera robusta (έως 14% κατά μέσο όρο στο Ιόνιο Πέλαγος, πάνω από 45% τον Φεβρουάριο του 2015). Το είδος Umbilicosphaera sibogae είναι το σημαντικότερο από τα είδη με μικρότερες εμφανίσεις, ιδιαίτερα στο Κρητικό Πέλαγος (13% κατά μέσο όρο, μέγιστη ροή 1,01 x 106 coccospheres m-2 day-1 το Μάρτιο του 2015). Όπως παρατηρείται, η συνολική ροή των κοκκοσφαιρών στο Β. Αιγαίο είναι σημαντικά υψηλότερη, λόγω της ιδιαίτερα υψηλής εποχικής αύξησης του είδους Ε. huxleyi (> 95% της συνάθροισης των κοκκολιθοφόρων τον Ιανουάριο του 2015, μέγιστη ροή Ε. huxleyi: 7,92 x 106 coccospheres m-2 day-1). Ένα παρόμοιο εποχιακό σήμα στις ροές των κοκκοσφαιρών παρατηρήθηκε επίσης σε προηγούμενες δειγματοληπτικές χρονοσειρές στις ίδιες θέσεις. Ωστόσο, παρατηρείται τάση αύξησης των ροών των κοκκοσφαιρών κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών στο Κρητικό Πέλαγος (μέγιστο 0,4 x 106 coccospheres m-2 day-1 το 2001) και το Β. Αιγαίο (μέγιστο 0,29 x 106 coccospheres m-2 day-1 το 2011). Συνολικά, οι ροές εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τον εμπλουτισμό της υδάτινης στήλης σε θρεπτικές ουσίες λόγω της κάθετης ανάμειξης των υδάτων το χειμώνα στο Βόρειο Αιγαίο και / ή τη επίδραση των επεισοδίων εισόδου Αφρικανικής σκόνης στο Νότιο Αιγαίο και στο Ιόνιο Πέλαγος, γεγονός που αυξάνει τα θρεπτικά συστατικά σε αυτές τις ολιγοτροφικές περιοχές, όπως αποδεικνύεται από τις ροές λιθογενετικού υλικού και θρεπτικών ουσιών. Μια συγκριτική μελέτη σχετικά με τη μορφολογία και το βαθμό ασβεστοποίησης των κοκκόλιθων του είδους E. huxleyi πραγματοποιήθηκε μέσω εικόνων που φωτογραφήθηκαν σε ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης (SEM) από δείγματα ιζηματοπαγίδων του ΝΑ Ιονίου και Κρητικού πελάγους, αποκαλύπτοντας υψηλότερες τιμές σχετικού πλάτους των κρυσταλλικών στοιχείων της κεντρικής περιοχής (~ 0,3 στο Κρητικό Πέλαγος, > 0,35 στο Ιόνιο) κατά τη διάρκεια των περιόδων αυξημένης παραγωγικότητας των κοκκολιθοφόρων. Πολλές δειγματοληψίες από τη στήλη νερού του Αιγαίου έχουν ήδη δείξει ότι το είδος E. huxleyi έχει ελαφρώς μεγαλύτερα και σημαντικά πιο ασβεστοποιημένους κοκκόλιθους το χειμώνα και νωρίς την άνοιξη, διάστημα κατά το οποίο καταγράφονται χαμηλότερες θερμοκρασίες και υψηλότερη παραγωγικότητα σε σχέση με την περίοδο του καλοκαιριού. Τα δεδομένα που προέκυψαν από τις παρούσες δειγματοληψίες ιζηματοπαγίδων αποκαλύπτουν τις υψηλότερες τιμές σχετικού πλάτους κρυσταλλικών στοιχείων κεντρικής περιοχής στην ιζηματοπαγίδα του Ιονίου που παρατηρήθηκε τον Φεβρουάριο του 2015, σύμφωνα με τις ελάχιστες θερμοκρασίες θαλάσσιας επιφάνειας. Ομοίως, οι μέγιστες τιμές σχετικού πλάτους κρυσταλλικών στοιχείων κεντρικής περιοχής εμφανίστηκαν μέσα στον Απρίλιο του 2015 στην χρονοσειρά του Κρητικού πελάγους, παρουσιάζοντας μια καθυστέρηση ενός μηνός σε σχέση με την μικρότερη θερμοκρασία της επιφάνειας της θάλασσας, αλλά συνολικά διατηρώντας το πρότυπο εποχιακής ασβεστοποίησης του είδους Ε. huxleyi στην ΒΑ Μεσόγειο. Συνδυάζοντας τις πληροφορίες από τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας μπορούμε να αποκτήσουμε μια σαφή εικόνα για την χωρική και χρονική μεταβλητότητα των ροών των κοκκολιθοφόρων στο Αιγαίο και Ιόνιο πέλαγος καθώς και την απόκριση αυτών των οργανισμών στο αυξανόμενο CΟ2 της ατμόσφαιρας.","abstract_html":"Στην παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή μελετήθηκε η εξαγόμενη παραγωγικότητα των κοκκολιθοφόρων της ΒΑ Μεσογείου και έγινε σύγκριση των ροών από δείγματα ιζηματοπαγίδων. Η εξαγόμενη παραγωγικότητα των κοκκολιθοφόρων μελετήθηκε σε δείγματα ιζηματοπαγίδων που συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια διαφόρων χρονικών διαστημάτων από τρεις περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου: το μεσοτροφικό Βόρειο Αιγαίο (λεκάνη Άθου) σε βάθος 500m από την επιφάνεια της θάλασσας κατά το διάστημα Ιούνιος 2011-Νοέμβριος 2015, το υπερ-ολιγοτροφικό Νότιο Αιγαίο / Κρητικό Πέλαγος σε βάθος 1500m στο διάστημα Φεβρουάριος 2001-Ιανουάριος 2002, Ιανουάριος 2015 -Δεκέμβριος 2015) και το ολιγοτροφικό ΝΑ Ιόνιο Πέλαγος σε βάθος 2000m στο διάστημα Ιανουάριος 2010-Σεπτέμβριος 2015. Τα δεδομένα συγκρίθηκαν προκειμένου να καθοριστεί η χωρική και εποχική μεταβλητότητα στη σύνθεση των συναθροίσεων των κοκκολιθοφόρων και στις ροές των κοκκοσφαιρών σε διαφορετικά βάθη. Με την παρούσα μελέτη αντικατοπτρίζεται στην εξαγόμενη παραγωγικότητα των κοκκολιθοφόρων το πλαίσιο της βιογενούς ιζηματογένεσης στην υδάτινη στήλη. Κατά τη διάρκεια του Δεκεμβρίου 2014-Δεκεμβρίου 2015, οι ροές των κοκκολιθοφόρων αποκαλύπτουν έντονη εποχικότητα, με μέγιστες τιμές να καταγράφονται από τον Φεβρουάριο έως τον Μάρτιο (Ν. Αιγαίο Πέλαγος: μέγιστο 8,56 x 106 coccospheres m-2 day-1, Ιόνιο Πέλαγος: μέγιστο 0,81 x 106 coccospheres m-2 day-1 και Κρητικό Πέλαγος: μέγιστο 3.37 x 106 coccospheres m-2 day-1). Τα μέγιστα ροής συνέβησαν κατά τη φάση της ανάμιξης της υδάτινης στήλης και συμπίπτουν με το διάστημα παρουσίας μειωμένων θερμοκρασιών της επιφάνειας της θάλασσας. Η ροή των κοκκοσφαιρών κυριαρχείται από το είδος Emiliania huxleyi (75% κατά μέσο όρο στο Βόρειο Αιγαίο, με μέσο όρο ελαφρώς πάνω από 50% στο Κρητικό και στο Ιόνιo πέλαγος), ακολουθούμενα από τα είδη Syracosphaera spp. (14% κατά μέσο όρο στο Βόρειο Αιγαίο, ~ 10% κατά μέσο όρο στο Κρητικό και στο Ιόνιο Πέλαγος) και το είδος Algirosphaera robusta (έως 14% κατά μέσο όρο στο Ιόνιο Πέλαγος, πάνω από 45% τον Φεβρουάριο του 2015). Το είδος Umbilicosphaera sibogae είναι το σημαντικότερο από τα είδη με μικρότερες εμφανίσεις, ιδιαίτερα στο Κρητικό Πέλαγος (13% κατά μέσο όρο, μέγιστη ροή 1,01 x 106 coccospheres m-2 day-1 το Μάρτιο του 2015). Όπως παρατηρείται, η συνολική ροή των κοκκοσφαιρών στο Β. Αιγαίο είναι σημαντικά υψηλότερη, λόγω της ιδιαίτερα υψηλής εποχικής αύξησης του είδους Ε. huxleyi (&gt; 95% της συνάθροισης των κοκκολιθοφόρων τον Ιανουάριο του 2015, μέγιστη ροή Ε. huxleyi: 7,92 x 106 coccospheres m-2 day-1). Ένα παρόμοιο εποχιακό σήμα στις ροές των κοκκοσφαιρών παρατηρήθηκε επίσης σε προηγούμενες δειγματοληπτικές χρονοσειρές στις ίδιες θέσεις. Ωστόσο, παρατηρείται τάση αύξησης των ροών των κοκκοσφαιρών κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών στο Κρητικό Πέλαγος (μέγιστο 0,4 x 106 coccospheres m-2 day-1 το 2001) και το Β. Αιγαίο (μέγιστο 0,29 x 106 coccospheres m-2 day-1 το 2011). Συνολικά, οι ροές εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τον εμπλουτισμό της υδάτινης στήλης σε θρεπτικές ουσίες λόγω της κάθετης ανάμειξης των υδάτων το χειμώνα στο Βόρειο Αιγαίο και / ή τη επίδραση των επεισοδίων εισόδου Αφρικανικής σκόνης στο Νότιο Αιγαίο και στο Ιόνιο Πέλαγος, γεγονός που αυξάνει τα θρεπτικά συστατικά σε αυτές τις ολιγοτροφικές περιοχές, όπως αποδεικνύεται από τις ροές λιθογενετικού υλικού και θρεπτικών ουσιών. Μια συγκριτική μελέτη σχετικά με τη μορφολογία και το βαθμό ασβεστοποίησης των κοκκόλιθων του είδους E. huxleyi πραγματοποιήθηκε μέσω εικόνων που φωτογραφήθηκαν σε ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης (SEM) από δείγματα ιζηματοπαγίδων του ΝΑ Ιονίου και Κρητικού πελάγους, αποκαλύπτοντας υψηλότερες τιμές σχετικού πλάτους των κρυσταλλικών στοιχείων της κεντρικής περιοχής (~ 0,3 στο Κρητικό Πέλαγος, &gt; 0,35 στο Ιόνιο) κατά τη διάρκεια των περιόδων αυξημένης παραγωγικότητας των κοκκολιθοφόρων. Πολλές δειγματοληψίες από τη στήλη νερού του Αιγαίου έχουν ήδη δείξει ότι το είδος E. huxleyi έχει ελαφρώς μεγαλύτερα και σημαντικά πιο ασβεστοποιημένους κοκκόλιθους το χειμώνα και νωρίς την άνοιξη, διάστημα κατά το οποίο καταγράφονται χαμηλότερες θερμοκρασίες και υψηλότερη παραγωγικότητα σε σχέση με την περίοδο του καλοκαιριού. Τα δεδομένα που προέκυψαν από τις παρούσες δειγματοληψίες ιζηματοπαγίδων αποκαλύπτουν τις υψηλότερες τιμές σχετικού πλάτους κρυσταλλικών στοιχείων κεντρικής περιοχής στην ιζηματοπαγίδα του Ιονίου που παρατηρήθηκε τον Φεβρουάριο του 2015, σύμφωνα με τις ελάχιστες θερμοκρασίες θαλάσσιας επιφάνειας. Ομοίως, οι μέγιστες τιμές σχετικού πλάτους κρυσταλλικών στοιχείων κεντρικής περιοχής εμφανίστηκαν μέσα στον Απρίλιο του 2015 στην χρονοσειρά του Κρητικού πελάγους, παρουσιάζοντας μια καθυστέρηση ενός μηνός σε σχέση με την μικρότερη θερμοκρασία της επιφάνειας της θάλασσας, αλλά συνολικά διατηρώντας το πρότυπο εποχιακής ασβεστοποίησης του είδους Ε. huxleyi στην ΒΑ Μεσόγειο. Συνδυάζοντας τις πληροφορίες από τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας μπορούμε να αποκτήσουμε μια σαφή εικόνα για την χωρική και χρονική μεταβλητότητα των ροών των κοκκολιθοφόρων στο Αιγαίο και Ιόνιο πέλαγος καθώς και την απόκριση αυτών των οργανισμών στο αυξανόμενο CΟ2 της ατμόσφαιρας.","abstract_has_math":false,"creators":["Σκαμπά Ελισάβετ","Skampa Elisavet"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:28:58Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1666178"],"render_values":[{"text":"uoadl:1666178","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1666178","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1666178","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1666178","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σκαμπά Ελισάβετ","Skampa Elisavet"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1666178","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1666178"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή μελετήθηκε η εξαγόμενη παραγωγικότητα των κοκκολιθοφόρων της ΒΑ Μεσογείου και έγινε σύγκριση των ροών από δείγματα ιζηματοπαγίδων. Η εξαγόμενη παραγωγικότητα των κοκκολιθοφόρων μελετήθηκε σε δείγματα ιζηματοπαγίδων που συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια διαφόρων χρονικών διαστημάτων από τρεις περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου: το μεσοτροφικό Βόρειο Αιγαίο (λεκάνη Άθου) σε βάθος 500m από την επιφάνεια της θάλασσας κατά το διάστημα Ιούνιος 2011-Νοέμβριος 2015, το υπερ-ολιγοτροφικό Νότιο Αιγαίο / Κρητικό Πέλαγος σε βάθος 1500m στο διάστημα Φεβρουάριος 2001-Ιανουάριος 2002, Ιανουάριος 2015 -Δεκέμβριος 2015) και το ολιγοτροφικό ΝΑ Ιόνιο Πέλαγος σε βάθος 2000m στο διάστημα Ιανουάριος 2010-Σεπτέμβριος 2015. Τα δεδομένα συγκρίθηκαν προκειμένου να καθοριστεί η χωρική και εποχική μεταβλητότητα στη σύνθεση των συναθροίσεων των κοκκολιθοφόρων και στις ροές των κοκκοσφαιρών σε διαφορετικά βάθη. Με την παρούσα μελέτη αντικατοπτρίζεται στην εξαγόμενη παραγωγικότητα των κοκκολιθοφόρων το πλαίσιο της βιογενούς ιζηματογένεσης στην υδάτινη στήλη. Κατά τη διάρκεια του Δεκεμβρίου 2014-Δεκεμβρίου 2015, οι ροές των κοκκολιθοφόρων αποκαλύπτουν έντονη εποχικότητα, με μέγιστες τιμές να καταγράφονται από τον Φεβρουάριο έως τον Μάρτιο (Ν. Αιγαίο Πέλαγος: μέγιστο 8,56 x 106 coccospheres m-2 day-1, Ιόνιο Πέλαγος: μέγιστο 0,81 x 106 coccospheres m-2 day-1 και Κρητικό Πέλαγος: μέγιστο 3.37 x 106 coccospheres m-2 day-1). Τα μέγιστα ροής συνέβησαν κατά τη φάση της ανάμιξης της υδάτινης στήλης και συμπίπτουν με το διάστημα παρουσίας μειωμένων θερμοκρασιών της επιφάνειας της θάλασσας. Η ροή των κοκκοσφαιρών κυριαρχείται από το είδος Emiliania huxleyi (75% κατά μέσο όρο στο Βόρειο Αιγαίο, με μέσο όρο ελαφρώς πάνω από 50% στο Κρητικό και στο Ιόνιo πέλαγος), ακολουθούμενα από τα είδη Syracosphaera spp. (14% κατά μέσο όρο στο Βόρειο Αιγαίο, ~ 10% κατά μέσο όρο στο Κρητικό και στο Ιόνιο Πέλαγος) και το είδος Algirosphaera robusta (έως 14% κατά μέσο όρο στο Ιόνιο Πέλαγος, πάνω από 45% τον Φεβρουάριο του 2015). Το είδος Umbilicosphaera sibogae είναι το σημαντικότερο από τα είδη με μικρότερες εμφανίσεις, ιδιαίτερα στο Κρητικό Πέλαγος (13% κατά μέσο όρο, μέγιστη ροή 1,01 x 106 coccospheres m-2 day-1 το Μάρτιο του 2015). Όπως παρατηρείται, η συνολική ροή των κοκκοσφαιρών στο Β. Αιγαίο είναι σημαντικά υψηλότερη, λόγω της ιδιαίτερα υψηλής εποχικής αύξησης του είδους Ε. huxleyi (> 95% της συνάθροισης των κοκκολιθοφόρων τον Ιανουάριο του 2015, μέγιστη ροή Ε. huxleyi: 7,92 x 106 coccospheres m-2 day-1). Ένα παρόμοιο εποχιακό σήμα στις ροές των κοκκοσφαιρών παρατηρήθηκε επίσης σε προηγούμενες δειγματοληπτικές χρονοσειρές στις ίδιες θέσεις. Ωστόσο, παρατηρείται τάση αύξησης των ροών των κοκκοσφαιρών κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών στο Κρητικό Πέλαγος (μέγιστο 0,4 x 106 coccospheres m-2 day-1 το 2001) και το Β. Αιγαίο (μέγιστο 0,29 x 106 coccospheres m-2 day-1 το 2011). Συνολικά, οι ροές εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τον εμπλουτισμό της υδάτινης στήλης σε θρεπτικές ουσίες λόγω της κάθετης ανάμειξης των υδάτων το χειμώνα στο Βόρειο Αιγαίο και / ή τη επίδραση των επεισοδίων εισόδου Αφρικανικής σκόνης στο Νότιο Αιγαίο και στο Ιόνιο Πέλαγος, γεγονός που αυξάνει τα θρεπτικά συστατικά σε αυτές τις ολιγοτροφικές περιοχές, όπως αποδεικνύεται από τις ροές λιθογενετικού υλικού και θρεπτικών ουσιών. Μια συγκριτική μελέτη σχετικά με τη μορφολογία και το βαθμό ασβεστοποίησης των κοκκόλιθων του είδους E. huxleyi πραγματοποιήθηκε μέσω εικόνων που φωτογραφήθηκαν σε ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης (SEM) από δείγματα ιζηματοπαγίδων του ΝΑ Ιονίου και Κρητικού πελάγους, αποκαλύπτοντας υψηλότερες τιμές σχετικού πλάτους των κρυσταλλικών στοιχείων της κεντρικής περιοχής (~ 0,3 στο Κρητικό Πέλαγος, > 0,35 στο Ιόνιο) κατά τη διάρκεια των περιόδων αυξημένης παραγωγικότητας των κοκκολιθοφόρων. Πολλές δειγματοληψίες από τη στήλη νερού του Αιγαίου έχουν ήδη δείξει ότι το είδος E. huxleyi έχει ελαφρώς μεγαλύτερα και σημαντικά πιο ασβεστοποιημένους κοκκόλιθους το χειμώνα και νωρίς την άνοιξη, διάστημα κατά το οποίο καταγράφονται χαμηλότερες θερμοκρασίες και υψηλότερη παραγωγικότητα σε σχέση με την περίοδο του καλοκαιριού. Τα δεδομένα που προέκυψαν από τις παρούσες δειγματοληψίες ιζηματοπαγίδων αποκαλύπτουν τις υψηλότερες τιμές σχετικού πλάτους κρυσταλλικών στοιχείων κεντρικής περιοχής στην ιζηματοπαγίδα του Ιονίου που παρατηρήθηκε τον Φεβρουάριο του 2015, σύμφωνα με τις ελάχιστες θερμοκρασίες θαλάσσιας επιφάνειας. Ομοίως, οι μέγιστες τιμές σχετικού πλάτους κρυσταλλικών στοιχείων κεντρικής περιοχής εμφανίστηκαν μέσα στον Απρίλιο του 2015 στην χρονοσειρά του Κρητικού πελάγους, παρουσιάζοντας μια καθυστέρηση ενός μηνός σε σχέση με την μικρότερη θερμοκρασία της επιφάνειας της θάλασσας, αλλά συνολικά διατηρώντας το πρότυπο εποχιακής ασβεστοποίησης του είδους Ε. huxleyi στην ΒΑ Μεσόγειο. Συνδυάζοντας τις πληροφορίες από τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας μπορούμε να αποκτήσουμε μια σαφή εικόνα για την χωρική και χρονική μεταβλητότητα των ροών των κοκκολιθοφόρων στο Αιγαίο και Ιόνιο πέλαγος καθώς και την απόκριση αυτών των οργανισμών στο αυξανόμενο CΟ2 της ατμόσφαιρας.","The main objective of the present study is the investigation of coccolithophore export production in the NE Mediterranean Sea and the comparison of sediment trap fluxes. Coccolithophore export production has been studied in sediment trap samples collected during various time intervals from three Eastern Mediterranean sites: the mesotrophic North Aegean Sea (Athos Basin) at 500 m depth (June 2011-November 2015), the ultra-oligotrophic South Aegean/Cretan Sea at 1500 m depth (February 2001-January 2002, December 2014-December 2015) and the oligotrophic SE Ionian Sea at 2000 m depth (January 2010-September 2015). The data are compared in order to define the spatial and seasonal variability in assemblage composition and in coccosphere fluxes at different depths. Through the present study we can observe the water column biogenic sedimentation as reflected to the coccolithophore export production. During December 2014-December 2015, coccolithophore fluxes reveal a highly seasonal pattern, with a peak during February to March (N. Aegean: max. 8.56 x 106 coccospheres m-2 day-1, Ionian Sea: max. 0.81 x 106 coccospheres m-2 day-1 and Cretan Sea: max. 3.37 x 106 coccospheres m-2 day-1). The flux maxima occurred during the phase of water column mixing and coincide with the interval of decreased sea surface temperatures. Coccosphere fluxes are dominated by E. huxleyi (75% in average in the North Aegean, slightly exceeding 50% in average, in Cretan and Ionian Seas), followed by Syracosphaera spp. (14% in average in the North Aegean, ~10% in average in Cretan and Ionian Seas) and Algirosphaera robusta (up to 14% in average in the Ionian Sea; more than 45% in February 2015); Umbilicosphaera sibogae is the most important out of the minor species, particularly in the Cretan Sea (13% in average, max. flux 1.01 x 106 coccospheres m-2 day-1 in March 2015). Apparently, N. Aegean total coccosphere flux is considerably higher, due to the prominent seasonal peak of E. huxleyi (>95% of coccolithophore assemblage in January 2015, max. E. huxleyi flux: 7.92 x 106 coccospheres m-2 day-1). A comparable seasonal signal in coccosphere fluxes was also observed within previously sampled time-series at the same locations; however, a trend towards increasing coccosphere fluxes during the last years is observed in the Cretan Sea (max. 0.4 x 106 coccospheres m-2 day-1 in 2001) and the N. Aegean Sea (max. 0.29 x 106 coccospheres m-2 day-1 in 2011). Overall, the fluxes are strongly dependent on the regeneration of nutrients by vertical mixing in winter in the North Aegean and/or the fertilizing influence of episodic dust input events in the South Aegean and Ionian Seas, as this is evidenced by the lithogenic and nutrient fluxes. A comparative study on E. huxleyi coccolith morphology and degree of calcification was made through SEM images from SE Ionian and Cretan Sea sediment trap samples, revealing higher relative tube width values (~0.3 in the Cretan Sea, >0.35 in the Ionian) during the increased coccolithophore productivity time intervals. Several samplings from the Aegean water column, have shown that E. huxleyi has slightly larger and significantly more heavily calcified coccoliths during winter – early spring when lower temperatures and higher productivity take place, than in summer. The obtained data from the present sediment trap samplings reveal highest relative tube width values in the Ionian sediment trap observed in February 2015, in accordance with the minimum Sea Surface Temperatures. Similarly, the maximum relative tube width values occurred within April 2015 in the Cretan Sea time-series, exposing one month delay in respect to the minimum SSTs, but overall keeping with the E. huxleyi seasonal calcification pattern in the NE Mediterranean. The combination of the results can provide us a clear picture of the spatial and seasonal variability of the coccolithophore fluxes in the Aegean and Ionian Seas, as well as the response of these organisms to the increasing CO2 of the atmosphere."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Coccolithophore export production in NE Mediterranean: comparison from sediment trap fluxes."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σκαμπά Ελισάβετ","Skampa Elisavet"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Στην παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή μελετήθηκε η εξαγόμενη παραγωγικότητα των κοκκολιθοφόρων της ΒΑ Μεσογείου και έγινε σύγκριση των ροών από δείγματα ιζηματοπαγίδων. Η εξαγόμενη παραγωγικότητα των κοκκολιθοφόρων μελετήθηκε σε δείγματα ιζηματοπαγίδων που συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια διαφόρων χρονικών διαστημάτων από τρεις περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου: το μεσοτροφικό Βόρειο Αιγαίο (λεκάνη Άθου) σε βάθος 500m από την επιφάνεια της θάλασσας κατά το διάστημα Ιούνιος 2011-Νοέμβριος 2015, το υπερ-ολιγοτροφικό Νότιο Αιγαίο / Κρητικό Πέλαγος σε βάθος 1500m στο διάστημα Φεβρουάριος 2001-Ιανουάριος 2002, Ιανουάριος 2015 -Δεκέμβριος 2015) και το ολιγοτροφικό ΝΑ Ιόνιο Πέλαγος σε βάθος 2000m στο διάστημα Ιανουάριος 2010-Σεπτέμβριος 2015. Τα δεδομένα συγκρίθηκαν προκειμένου να καθοριστεί η χωρική και εποχική μεταβλητότητα στη σύνθεση των συναθροίσεων των κοκκολιθοφόρων και στις ροές των κοκκοσφαιρών σε διαφορετικά βάθη. Με την παρούσα μελέτη αντικατοπτρίζεται στην εξαγόμενη παραγωγικότητα των κοκκολιθοφόρων το πλαίσιο της βιογενούς ιζηματογένεσης στην υδάτινη στήλη. Κατά τη διάρκεια του Δεκεμβρίου 2014-Δεκεμβρίου 2015, οι ροές των κοκκολιθοφόρων αποκαλύπτουν έντονη εποχικότητα, με μέγιστες τιμές να καταγράφονται από τον Φεβρουάριο έως τον Μάρτιο (Ν. Αιγαίο Πέλαγος: μέγιστο 8,56 x 106 coccospheres m-2 day-1, Ιόνιο Πέλαγος: μέγιστο 0,81 x 106 coccospheres m-2 day-1 και Κρητικό Πέλαγος: μέγιστο 3.37 x 106 coccospheres m-2 day-1). Τα μέγιστα ροής συνέβησαν κατά τη φάση της ανάμιξης της υδάτινης στήλης και συμπίπτουν με το διάστημα παρουσίας μειωμένων θερμοκρασιών της επιφάνειας της θάλασσας. Η ροή των κοκκοσφαιρών κυριαρχείται από το είδος Emiliania huxleyi (75% κατά μέσο όρο στο Βόρειο Αιγαίο, με μέσο όρο ελαφρώς πάνω από 50% στο Κρητικό και στο Ιόνιo πέλαγος), ακολουθούμενα από τα είδη Syracosphaera spp. (14% κατά μέσο όρο στο Βόρειο Αιγαίο, ~ 10% κατά μέσο όρο στο Κρητικό και στο Ιόνιο Πέλαγος) και το είδος Algirosphaera robusta (έως 14% κατά μέσο όρο στο Ιόνιο Πέλαγος, πάνω από 45% τον Φεβρουάριο του 2015). Το είδος Umbilicosphaera sibogae είναι το σημαντικότερο από τα είδη με μικρότερες εμφανίσεις, ιδιαίτερα στο Κρητικό Πέλαγος (13% κατά μέσο όρο, μέγιστη ροή 1,01 x 106 coccospheres m-2 day-1 το Μάρτιο του 2015). Όπως παρατηρείται, η συνολική ροή των κοκκοσφαιρών στο Β. Αιγαίο είναι σημαντικά υψηλότερη, λόγω της ιδιαίτερα υψηλής εποχικής αύξησης του είδους Ε. huxleyi (> 95% της συνάθροισης των κοκκολιθοφόρων τον Ιανουάριο του 2015, μέγιστη ροή Ε. huxleyi: 7,92 x 106 coccospheres m-2 day-1). Ένα παρόμοιο εποχιακό σήμα στις ροές των κοκκοσφαιρών παρατηρήθηκε επίσης σε προηγούμενες δειγματοληπτικές χρονοσειρές στις ίδιες θέσεις. Ωστόσο, παρατηρείται τάση αύξησης των ροών των κοκκοσφαιρών κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών στο Κρητικό Πέλαγος (μέγιστο 0,4 x 106 coccospheres m-2 day-1 το 2001) και το Β. Αιγαίο (μέγιστο 0,29 x 106 coccospheres m-2 day-1 το 2011). Συνολικά, οι ροές εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τον εμπλουτισμό της υδάτινης στήλης σε θρεπτικές ουσίες λόγω της κάθετης ανάμειξης των υδάτων το χειμώνα στο Βόρειο Αιγαίο και / ή τη επίδραση των επεισοδίων εισόδου Αφρικανικής σκόνης στο Νότιο Αιγαίο και στο Ιόνιο Πέλαγος, γεγονός που αυξάνει τα θρεπτικά συστατικά σε αυτές τις ολιγοτροφικές περιοχές, όπως αποδεικνύεται από τις ροές λιθογενετικού υλικού και θρεπτικών ουσιών. Μια συγκριτική μελέτη σχετικά με τη μορφολογία και το βαθμό ασβεστοποίησης των κοκκόλιθων του είδους E. huxleyi πραγματοποιήθηκε μέσω εικόνων που φωτογραφήθηκαν σε ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης (SEM) από δείγματα ιζηματοπαγίδων του ΝΑ Ιονίου και Κρητικού πελάγους, αποκαλύπτοντας υψηλότερες τιμές σχετικού πλάτους των κρυσταλλικών στοιχείων της κεντρικής περιοχής (~ 0,3 στο Κρητικό Πέλαγος, > 0,35 στο Ιόνιο) κατά τη διάρκεια των περιόδων αυξημένης παραγωγικότητας των κοκκολιθοφόρων. Πολλές δειγματοληψίες από τη στήλη νερού του Αιγαίου έχουν ήδη δείξει ότι το είδος E. huxleyi έχει ελαφρώς μεγαλύτερα και σημαντικά πιο ασβεστοποιημένους κοκκόλιθους το χειμώνα και νωρίς την άνοιξη, διάστημα κατά το οποίο καταγράφονται χαμηλότερες θερμοκρασίες και υψηλότερη παραγωγικότητα σε σχέση με την περίοδο του καλοκαιριού. Τα δεδομένα που προέκυψαν από τις παρούσες δειγματοληψίες ιζηματοπαγίδων αποκαλύπτουν τις υψηλότερες τιμές σχετικού πλάτους κρυσταλλικών στοιχείων κεντρικής περιοχής στην ιζηματοπαγίδα του Ιονίου που παρατηρήθηκε τον Φεβρουάριο του 2015, σύμφωνα με τις ελάχιστες θερμοκρασίες θαλάσσιας επιφάνειας. Ομοίως, οι μέγιστες τιμές σχετικού πλάτους κρυσταλλικών στοιχείων κεντρικής περιοχής εμφανίστηκαν μέσα στον Απρίλιο του 2015 στην χρονοσειρά του Κρητικού πελάγους, παρουσιάζοντας μια καθυστέρηση ενός μηνός σε σχέση με την μικρότερη θερμοκρασία της επιφάνειας της θάλασσας, αλλά συνολικά διατηρώντας το πρότυπο εποχιακής ασβεστοποίησης του είδους Ε. huxleyi στην ΒΑ Μεσόγειο. Συνδυάζοντας τις πληροφορίες από τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας μπορούμε να αποκτήσουμε μια σαφή εικόνα για την χωρική και χρονική μεταβλητότητα των ροών των κοκκολιθοφόρων στο Αιγαίο και Ιόνιο πέλαγος καθώς και την απόκριση αυτών των οργανισμών στο αυξανόμενο CΟ2 της ατμόσφαιρας.","The main objective of the present study is the investigation of coccolithophore export production in the NE Mediterranean Sea and the comparison of sediment trap fluxes. Coccolithophore export production has been studied in sediment trap samples collected during various time intervals from three Eastern Mediterranean sites: the mesotrophic North Aegean Sea (Athos Basin) at 500 m depth (June 2011-November 2015), the ultra-oligotrophic South Aegean/Cretan Sea at 1500 m depth (February 2001-January 2002, December 2014-December 2015) and the oligotrophic SE Ionian Sea at 2000 m depth (January 2010-September 2015). The data are compared in order to define the spatial and seasonal variability in assemblage composition and in coccosphere fluxes at different depths. Through the present study we can observe the water column biogenic sedimentation as reflected to the coccolithophore export production. During December 2014-December 2015, coccolithophore fluxes reveal a highly seasonal pattern, with a peak during February to March (N. Aegean: max. 8.56 x 106 coccospheres m-2 day-1, Ionian Sea: max. 0.81 x 106 coccospheres m-2 day-1 and Cretan Sea: max. 3.37 x 106 coccospheres m-2 day-1). The flux maxima occurred during the phase of water column mixing and coincide with the interval of decreased sea surface temperatures. Coccosphere fluxes are dominated by E. huxleyi (75% in average in the North Aegean, slightly exceeding 50% in average, in Cretan and Ionian Seas), followed by Syracosphaera spp. (14% in average in the North Aegean, ~10% in average in Cretan and Ionian Seas) and Algirosphaera robusta (up to 14% in average in the Ionian Sea; more than 45% in February 2015); Umbilicosphaera sibogae is the most important out of the minor species, particularly in the Cretan Sea (13% in average, max. flux 1.01 x 106 coccospheres m-2 day-1 in March 2015). Apparently, N. Aegean total coccosphere flux is considerably higher, due to the prominent seasonal peak of E. huxleyi (>95% of coccolithophore assemblage in January 2015, max. E. huxleyi flux: 7.92 x 106 coccospheres m-2 day-1). A comparable seasonal signal in coccosphere fluxes was also observed within previously sampled time-series at the same locations; however, a trend towards increasing coccosphere fluxes during the last years is observed in the Cretan Sea (max. 0.4 x 106 coccospheres m-2 day-1 in 2001) and the N. Aegean Sea (max. 0.29 x 106 coccospheres m-2 day-1 in 2011). Overall, the fluxes are strongly dependent on the regeneration of nutrients by vertical mixing in winter in the North Aegean and/or the fertilizing influence of episodic dust input events in the South Aegean and Ionian Seas, as this is evidenced by the lithogenic and nutrient fluxes. A comparative study on E. huxleyi coccolith morphology and degree of calcification was made through SEM images from SE Ionian and Cretan Sea sediment trap samples, revealing higher relative tube width values (~0.3 in the Cretan Sea, >0.35 in the Ionian) during the increased coccolithophore productivity time intervals. Several samplings from the Aegean water column, have shown that E. huxleyi has slightly larger and significantly more heavily calcified coccoliths during winter – early spring when lower temperatures and higher productivity take place, than in summer. The obtained data from the present sediment trap samplings reveal highest relative tube width values in the Ionian sediment trap observed in February 2015, in accordance with the minimum Sea Surface Temperatures. Similarly, the maximum relative tube width values occurred within April 2015 in the Cretan Sea time-series, exposing one month delay in respect to the minimum SSTs, but overall keeping with the E. huxleyi seasonal calcification pattern in the NE Mediterranean. The combination of the results can provide us a clear picture of the spatial and seasonal variability of the coccolithophore fluxes in the Aegean and Ionian Seas, as well as the response of these organisms to the increasing CO2 of the atmosphere."],"dc:identifier":["uoadl:1666178","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1666178"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Coccolithophore export production in NE Mediterranean: comparison from sediment trap fluxes."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:58Z"}