{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1666197"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1666197","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αναερόβια ικανότητα και άτομα με κινητικές αναπηρίες: πιλοτική μελέτη ταχοδυναμικών χαρακτηριστικών αθλητών σε αναπηρικό αμαξίδιο","abstract":"Η αναερόβια ικανότητα των ατόμων με κινητικές αναπηρίες (ΑΚΑ) προσέλκυσε το ερευνητικό ενδιαφέρον από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 και για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκε το Wingate Anaerobic Test για τα άνω άκρα από όλους σχεδόν τους ερευνητές. Με το παραπάνω διερευνήθηκε η μέση και η κορυφαία παραγόμενη ισχύς και ο δείκτης κόπωσης των ΑΚΑ. Δοκιμασίες όπως η ταχοδυναμική (Τ–Δ) σχέση για τον καθορισμό της Αναερόβιας Παραγωγής Ισχύος (Π.Ι.) και της Βέλτιστης Επιβάρυνσης που έχουν διερευνηθεί ευρέως στον γενικό πληθυσμό δεν έχουν διεξαχθεί μέχρι σήμερα σε ΑΚΑ. Σε άλλες έρευνες έχει γίνει σύγκριση της ισχύος των άνω άκρων σε άτομα με και χωρίς αναπηρίες αλλά τα τεστ αυτά στην πλειοψηφία τους αφορούσαν συνεχόμενη άσκηση για τον καθορισμό της VO2peak. Αντιθέτως η κόπωση όπως προκύπτει από την μέγιστη διαλειμματική άσκηση δεν έχει διερευνηθεί στα ΑΚΑ. Τέλος δεν έχει γίνει συσχέτιση της αναερόβιας Παραγόμενης ισχύος με την άλιπη σωματική μάζα και τον όγκο των άνω άκρων. Ο σκοπός λοιπόν της παρούσας μελέτης ήταν να αναδείξει τα βιβλιογραφικά κενά που αφορούν τις μεθόδους μέτρησης της αναερόβιας ικανότητας σε ΑΚΑ και να επισημάνει τους περιορισμούς στις συγκεκριμένες μεθόδους. Επίσης αναφέρονται έρευνες που αφορούν την αναερόβια ικανότητα των ΑΚΑ, την μυϊκή κόπωση και την σύγκριση των τιμών στην Π.Ι. σε άτομα με και χωρίς αναπηρίες από το 1985 και μετά και παρουσιάζονται τα αποτελέσματα πιλοτικής έρευνας που συγκρίνει την ταχοδυναμική σχέση ατόμων με και χωρίς αναπηρίες. Έξι άτομα συμμετείχαν στην έρευνα, οι τρείς ήταν αθλητές μπάσκετ στο αναπηρικό αμαξίδιο με χαμηλό τραυματισμό της ΣΣ (Θ6 – Θ8), πολιομυελίτιδα, ακρωτηριασμό του κάτω άκρου και τρείς βετεράνοι αθλητές στίβου χωρίς αναπηρίες, μέλη της Ελληνικής Ομοσπονδίας Βετεράνων Αθλητών Στίβου (ΕΟΒΑΣ), που συμμετείχαν σε ριπτικά αγωνίσματα. Οι αθλητές με και χωρίς αναπηρίες αντιστοιχίστηκαν στα χαρακτηριστικά της ηλικίας, του σωματικού ύψους, του σωματικού λίπους, και της άλιπης σωματικής μάζας του βραχίονα. Για τον προσδιορισμό της Τ–Δ σχέσης χρησιμοποιήθηκε το αναπηρικό αμαξίδιο – εργόμετρο κινούμενο σε κυλίνδρους (Κ.Ε), στο οποίο οι δοκιμαζόμενοι πραγματοποίησαν πέντε μέγιστες προσπάθειες διάρκειας 6sec με διάλειμμα 5min και από τις οποίες προέκυψαν η μέγιστη ταχύτητα κίνησης, η μέγιστη παραγόμενη δύναμη, η βέλτιστη ταχύτητα κίνησης και η κορυφαία ισχύς. Ακόμα μετρήθηκε το καθιστό ύψος των δοκιμαζομένων, η σωματική σύσταση με την μέθοδο των δερματοπτυχών, ο όγκος του κορμού και των άνω άκρων και τέλος η εγκάρσια διατομή του βραχίονα (ΕΔΒ) και του κορμού στην περιοχή του στήθους. Η σύγκριση των δοκιμαζομένων για την ηλικία και τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά έγινε με t-test για ανεξάρτητα δείγματα, ενώ ο προσδιορισμός της F–V σχέσης έγινε με γραμμική παλινδρόμηση. Ως επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας για όλες τις αναλύσεις, ορίστηκε το p<0,05. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα άτομα με κινητικές αναπηρίες επιτυγχάνουν καλύτερες τιμές μέγιστης ταχύτητας σε σχέση με τα άτομα χωρίς αναπηρίες (16,34 km/h Vs. 9,64 km/h, p<0,05). Επιπλέον τα ΑΚΑ επιτυγχάνουν καλύτερες τιμές στην δύναμη των άνω άκρων (8,82 N.m Vs. 6,11 N.m, p<0,05). Παρόμοια είναι τα αποτελέσματα και ως προς την κορυφαία παραγόμενη ισχυ (1205,35 W Vs. 596,26 W p<0,05). Στατιστικά σημαντικές διαφορές παρατηρήθηκαν και στην βέλτιστη ταχύτητα κίνησης του αναπηρικού αμαξιδίου (11,36 ± 1,08 km/h για τα ΑΚΑ Vs.7,94± 1,33 km/h για τους βετεράνους αθλητές, p<0,05).","abstract_html":"Η αναερόβια ικανότητα των ατόμων με κινητικές αναπηρίες (ΑΚΑ) προσέλκυσε το ερευνητικό ενδιαφέρον από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 και για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκε το Wingate Anaerobic Test για τα άνω άκρα από όλους σχεδόν τους ερευνητές. Με το παραπάνω διερευνήθηκε η μέση και η κορυφαία παραγόμενη ισχύς και ο δείκτης κόπωσης των ΑΚΑ. Δοκιμασίες όπως η ταχοδυναμική (Τ–Δ) σχέση για τον καθορισμό της Αναερόβιας Παραγωγής Ισχύος (Π.Ι.) και της Βέλτιστης Επιβάρυνσης που έχουν διερευνηθεί ευρέως στον γενικό πληθυσμό δεν έχουν διεξαχθεί μέχρι σήμερα σε ΑΚΑ. Σε άλλες έρευνες έχει γίνει σύγκριση της ισχύος των άνω άκρων σε άτομα με και χωρίς αναπηρίες αλλά τα τεστ αυτά στην πλειοψηφία τους αφορούσαν συνεχόμενη άσκηση για τον καθορισμό της VO2peak. Αντιθέτως η κόπωση όπως προκύπτει από την μέγιστη διαλειμματική άσκηση δεν έχει διερευνηθεί στα ΑΚΑ. Τέλος δεν έχει γίνει συσχέτιση της αναερόβιας Παραγόμενης ισχύος με την άλιπη σωματική μάζα και τον όγκο των άνω άκρων. Ο σκοπός λοιπόν της παρούσας μελέτης ήταν να αναδείξει τα βιβλιογραφικά κενά που αφορούν τις μεθόδους μέτρησης της αναερόβιας ικανότητας σε ΑΚΑ και να επισημάνει τους περιορισμούς στις συγκεκριμένες μεθόδους. Επίσης αναφέρονται έρευνες που αφορούν την αναερόβια ικανότητα των ΑΚΑ, την μυϊκή κόπωση και την σύγκριση των τιμών στην Π.Ι. σε άτομα με και χωρίς αναπηρίες από το 1985 και μετά και παρουσιάζονται τα αποτελέσματα πιλοτικής έρευνας που συγκρίνει την ταχοδυναμική σχέση ατόμων με και χωρίς αναπηρίες. Έξι άτομα συμμετείχαν στην έρευνα, οι τρείς ήταν αθλητές μπάσκετ στο αναπηρικό αμαξίδιο με χαμηλό τραυματισμό της ΣΣ (Θ6 – Θ8), πολιομυελίτιδα, ακρωτηριασμό του κάτω άκρου και τρείς βετεράνοι αθλητές στίβου χωρίς αναπηρίες, μέλη της Ελληνικής Ομοσπονδίας Βετεράνων Αθλητών Στίβου (ΕΟΒΑΣ), που συμμετείχαν σε ριπτικά αγωνίσματα. Οι αθλητές με και χωρίς αναπηρίες αντιστοιχίστηκαν στα χαρακτηριστικά της ηλικίας, του σωματικού ύψους, του σωματικού λίπους, και της άλιπης σωματικής μάζας του βραχίονα. Για τον προσδιορισμό της Τ–Δ σχέσης χρησιμοποιήθηκε το αναπηρικό αμαξίδιο – εργόμετρο κινούμενο σε κυλίνδρους (Κ.Ε), στο οποίο οι δοκιμαζόμενοι πραγματοποίησαν πέντε μέγιστες προσπάθειες διάρκειας 6sec με διάλειμμα 5min και από τις οποίες προέκυψαν η μέγιστη ταχύτητα κίνησης, η μέγιστη παραγόμενη δύναμη, η βέλτιστη ταχύτητα κίνησης και η κορυφαία ισχύς. Ακόμα μετρήθηκε το καθιστό ύψος των δοκιμαζομένων, η σωματική σύσταση με την μέθοδο των δερματοπτυχών, ο όγκος του κορμού και των άνω άκρων και τέλος η εγκάρσια διατομή του βραχίονα (ΕΔΒ) και του κορμού στην περιοχή του στήθους. Η σύγκριση των δοκιμαζομένων για την ηλικία και τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά έγινε με t-test για ανεξάρτητα δείγματα, ενώ ο προσδιορισμός της F–V σχέσης έγινε με γραμμική παλινδρόμηση. Ως επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας για όλες τις αναλύσεις, ορίστηκε το p&lt;0,05. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα άτομα με κινητικές αναπηρίες επιτυγχάνουν καλύτερες τιμές μέγιστης ταχύτητας σε σχέση με τα άτομα χωρίς αναπηρίες (16,34 km/h Vs. 9,64 km/h, p&lt;0,05). Επιπλέον τα ΑΚΑ επιτυγχάνουν καλύτερες τιμές στην δύναμη των άνω άκρων (8,82 N.m Vs. 6,11 N.m, p&lt;0,05). Παρόμοια είναι τα αποτελέσματα και ως προς την κορυφαία παραγόμενη ισχυ (1205,35 W Vs. 596,26 W p&lt;0,05). Στατιστικά σημαντικές διαφορές παρατηρήθηκαν και στην βέλτιστη ταχύτητα κίνησης του αναπηρικού αμαξιδίου (11,36 ± 1,08 km/h για τα ΑΚΑ Vs.7,94± 1,33 km/h για τους βετεράνους αθλητές, p&lt;0,05).","abstract_has_math":false,"creators":["Κρικώνης Κωνσταντίνος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:28:58Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1666197"],"render_values":[{"text":"uoadl:1666197","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1666197","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1666197","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1666197","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κρικώνης Κωνσταντίνος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1666197","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1666197"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αναερόβια ικανότητα των ατόμων με κινητικές αναπηρίες (ΑΚΑ) προσέλκυσε το ερευνητικό ενδιαφέρον από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 και για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκε το Wingate Anaerobic Test για τα άνω άκρα από όλους σχεδόν τους ερευνητές. Με το παραπάνω διερευνήθηκε η μέση και η κορυφαία παραγόμενη ισχύς και ο δείκτης κόπωσης των ΑΚΑ. Δοκιμασίες όπως η ταχοδυναμική (Τ–Δ) σχέση για τον καθορισμό της Αναερόβιας Παραγωγής Ισχύος (Π.Ι.) και της Βέλτιστης Επιβάρυνσης που έχουν διερευνηθεί ευρέως στον γενικό πληθυσμό δεν έχουν διεξαχθεί μέχρι σήμερα σε ΑΚΑ. Σε άλλες έρευνες έχει γίνει σύγκριση της ισχύος των άνω άκρων σε άτομα με και χωρίς αναπηρίες αλλά τα τεστ αυτά στην πλειοψηφία τους αφορούσαν συνεχόμενη άσκηση για τον καθορισμό της VO2peak. Αντιθέτως η κόπωση όπως προκύπτει από την μέγιστη διαλειμματική άσκηση δεν έχει διερευνηθεί στα ΑΚΑ. Τέλος δεν έχει γίνει συσχέτιση της αναερόβιας Παραγόμενης ισχύος με την άλιπη σωματική μάζα και τον όγκο των άνω άκρων. Ο σκοπός λοιπόν της παρούσας μελέτης ήταν να αναδείξει τα βιβλιογραφικά κενά που αφορούν τις μεθόδους μέτρησης της αναερόβιας ικανότητας σε ΑΚΑ και να επισημάνει τους περιορισμούς στις συγκεκριμένες μεθόδους. Επίσης αναφέρονται έρευνες που αφορούν την αναερόβια ικανότητα των ΑΚΑ, την μυϊκή κόπωση και την σύγκριση των τιμών στην Π.Ι. σε άτομα με και χωρίς αναπηρίες από το 1985 και μετά και παρουσιάζονται τα αποτελέσματα πιλοτικής έρευνας που συγκρίνει την ταχοδυναμική σχέση ατόμων με και χωρίς αναπηρίες. Έξι άτομα συμμετείχαν στην έρευνα, οι τρείς ήταν αθλητές μπάσκετ στο αναπηρικό αμαξίδιο με χαμηλό τραυματισμό της ΣΣ (Θ6 – Θ8), πολιομυελίτιδα, ακρωτηριασμό του κάτω άκρου και τρείς βετεράνοι αθλητές στίβου χωρίς αναπηρίες, μέλη της Ελληνικής Ομοσπονδίας Βετεράνων Αθλητών Στίβου (ΕΟΒΑΣ), που συμμετείχαν σε ριπτικά αγωνίσματα. Οι αθλητές με και χωρίς αναπηρίες αντιστοιχίστηκαν στα χαρακτηριστικά της ηλικίας, του σωματικού ύψους, του σωματικού λίπους, και της άλιπης σωματικής μάζας του βραχίονα. Για τον προσδιορισμό της Τ–Δ σχέσης χρησιμοποιήθηκε το αναπηρικό αμαξίδιο – εργόμετρο κινούμενο σε κυλίνδρους (Κ.Ε), στο οποίο οι δοκιμαζόμενοι πραγματοποίησαν πέντε μέγιστες προσπάθειες διάρκειας 6sec με διάλειμμα 5min και από τις οποίες προέκυψαν η μέγιστη ταχύτητα κίνησης, η μέγιστη παραγόμενη δύναμη, η βέλτιστη ταχύτητα κίνησης και η κορυφαία ισχύς. Ακόμα μετρήθηκε το καθιστό ύψος των δοκιμαζομένων, η σωματική σύσταση με την μέθοδο των δερματοπτυχών, ο όγκος του κορμού και των άνω άκρων και τέλος η εγκάρσια διατομή του βραχίονα (ΕΔΒ) και του κορμού στην περιοχή του στήθους. Η σύγκριση των δοκιμαζομένων για την ηλικία και τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά έγινε με t-test για ανεξάρτητα δείγματα, ενώ ο προσδιορισμός της F–V σχέσης έγινε με γραμμική παλινδρόμηση. Ως επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας για όλες τις αναλύσεις, ορίστηκε το p<0,05. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα άτομα με κινητικές αναπηρίες επιτυγχάνουν καλύτερες τιμές μέγιστης ταχύτητας σε σχέση με τα άτομα χωρίς αναπηρίες (16,34 km/h Vs. 9,64 km/h, p<0,05). Επιπλέον τα ΑΚΑ επιτυγχάνουν καλύτερες τιμές στην δύναμη των άνω άκρων (8,82 N.m Vs. 6,11 N.m, p<0,05). Παρόμοια είναι τα αποτελέσματα και ως προς την κορυφαία παραγόμενη ισχυ (1205,35 W Vs. 596,26 W p<0,05). Στατιστικά σημαντικές διαφορές παρατηρήθηκαν και στην βέλτιστη ταχύτητα κίνησης του αναπηρικού αμαξιδίου (11,36 ± 1,08 km/h για τα ΑΚΑ Vs.7,94± 1,33 km/h για τους βετεράνους αθλητές, p<0,05).","Biological aspects of people with moving disabilities as aerobic and anaerobic power, distribution of muscle fibers and rest physiological parameters are well documented over the last years. Those previous reported parameters have been tested with several methodological tools, as the Wingate Anaerobic Test for Upper Extremities. Also the study of muscle fiber type redistribution on people with moving disabilities has only focus to the paralyzed limbs of these people. Finally there are no enough studies to correlate power output with muscle mass, volume or the training status of those people The purpose of this review was therefore to find the spaces of the literature of these studies and to show the failure of several methodological tools to explain some biological parameters people with moving disabilities. This review is referred to papers that are searching biological parameters of people with moving disabilities, the comparison of results between people with and without moving disabilities, after 1985. Finally the results of a pilot study that compares the Force – Velocity Relationship of Athletes with and without moving disabilities. The results of this pilot study seem statistically significant differences in the maximal Anaerobic Power of the Athletes with moving disabilities, when compared with athletes without moving disabilities (Ρ ≤0, 05). The major finding is that those differences are due to the bigger % percentage of fast glycolytic type IIa muscle fibres of the first group."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αναερόβια ικανότητα και άτομα με κινητικές αναπηρίες: πιλοτική μελέτη ταχοδυναμικών χαρακτηριστικών αθλητών σε αναπηρικό αμαξίδιο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κρικώνης Κωνσταντίνος"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Η αναερόβια ικανότητα των ατόμων με κινητικές αναπηρίες (ΑΚΑ) προσέλκυσε το ερευνητικό ενδιαφέρον από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 και για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκε το Wingate Anaerobic Test για τα άνω άκρα από όλους σχεδόν τους ερευνητές. Με το παραπάνω διερευνήθηκε η μέση και η κορυφαία παραγόμενη ισχύς και ο δείκτης κόπωσης των ΑΚΑ. Δοκιμασίες όπως η ταχοδυναμική (Τ–Δ) σχέση για τον καθορισμό της Αναερόβιας Παραγωγής Ισχύος (Π.Ι.) και της Βέλτιστης Επιβάρυνσης που έχουν διερευνηθεί ευρέως στον γενικό πληθυσμό δεν έχουν διεξαχθεί μέχρι σήμερα σε ΑΚΑ. Σε άλλες έρευνες έχει γίνει σύγκριση της ισχύος των άνω άκρων σε άτομα με και χωρίς αναπηρίες αλλά τα τεστ αυτά στην πλειοψηφία τους αφορούσαν συνεχόμενη άσκηση για τον καθορισμό της VO2peak. Αντιθέτως η κόπωση όπως προκύπτει από την μέγιστη διαλειμματική άσκηση δεν έχει διερευνηθεί στα ΑΚΑ. Τέλος δεν έχει γίνει συσχέτιση της αναερόβιας Παραγόμενης ισχύος με την άλιπη σωματική μάζα και τον όγκο των άνω άκρων. Ο σκοπός λοιπόν της παρούσας μελέτης ήταν να αναδείξει τα βιβλιογραφικά κενά που αφορούν τις μεθόδους μέτρησης της αναερόβιας ικανότητας σε ΑΚΑ και να επισημάνει τους περιορισμούς στις συγκεκριμένες μεθόδους. Επίσης αναφέρονται έρευνες που αφορούν την αναερόβια ικανότητα των ΑΚΑ, την μυϊκή κόπωση και την σύγκριση των τιμών στην Π.Ι. σε άτομα με και χωρίς αναπηρίες από το 1985 και μετά και παρουσιάζονται τα αποτελέσματα πιλοτικής έρευνας που συγκρίνει την ταχοδυναμική σχέση ατόμων με και χωρίς αναπηρίες. Έξι άτομα συμμετείχαν στην έρευνα, οι τρείς ήταν αθλητές μπάσκετ στο αναπηρικό αμαξίδιο με χαμηλό τραυματισμό της ΣΣ (Θ6 – Θ8), πολιομυελίτιδα, ακρωτηριασμό του κάτω άκρου και τρείς βετεράνοι αθλητές στίβου χωρίς αναπηρίες, μέλη της Ελληνικής Ομοσπονδίας Βετεράνων Αθλητών Στίβου (ΕΟΒΑΣ), που συμμετείχαν σε ριπτικά αγωνίσματα. Οι αθλητές με και χωρίς αναπηρίες αντιστοιχίστηκαν στα χαρακτηριστικά της ηλικίας, του σωματικού ύψους, του σωματικού λίπους, και της άλιπης σωματικής μάζας του βραχίονα. Για τον προσδιορισμό της Τ–Δ σχέσης χρησιμοποιήθηκε το αναπηρικό αμαξίδιο – εργόμετρο κινούμενο σε κυλίνδρους (Κ.Ε), στο οποίο οι δοκιμαζόμενοι πραγματοποίησαν πέντε μέγιστες προσπάθειες διάρκειας 6sec με διάλειμμα 5min και από τις οποίες προέκυψαν η μέγιστη ταχύτητα κίνησης, η μέγιστη παραγόμενη δύναμη, η βέλτιστη ταχύτητα κίνησης και η κορυφαία ισχύς. Ακόμα μετρήθηκε το καθιστό ύψος των δοκιμαζομένων, η σωματική σύσταση με την μέθοδο των δερματοπτυχών, ο όγκος του κορμού και των άνω άκρων και τέλος η εγκάρσια διατομή του βραχίονα (ΕΔΒ) και του κορμού στην περιοχή του στήθους. Η σύγκριση των δοκιμαζομένων για την ηλικία και τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά έγινε με t-test για ανεξάρτητα δείγματα, ενώ ο προσδιορισμός της F–V σχέσης έγινε με γραμμική παλινδρόμηση. Ως επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας για όλες τις αναλύσεις, ορίστηκε το p<0,05. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα άτομα με κινητικές αναπηρίες επιτυγχάνουν καλύτερες τιμές μέγιστης ταχύτητας σε σχέση με τα άτομα χωρίς αναπηρίες (16,34 km/h Vs. 9,64 km/h, p<0,05). Επιπλέον τα ΑΚΑ επιτυγχάνουν καλύτερες τιμές στην δύναμη των άνω άκρων (8,82 N.m Vs. 6,11 N.m, p<0,05). Παρόμοια είναι τα αποτελέσματα και ως προς την κορυφαία παραγόμενη ισχυ (1205,35 W Vs. 596,26 W p<0,05). Στατιστικά σημαντικές διαφορές παρατηρήθηκαν και στην βέλτιστη ταχύτητα κίνησης του αναπηρικού αμαξιδίου (11,36 ± 1,08 km/h για τα ΑΚΑ Vs.7,94± 1,33 km/h για τους βετεράνους αθλητές, p<0,05).","Biological aspects of people with moving disabilities as aerobic and anaerobic power, distribution of muscle fibers and rest physiological parameters are well documented over the last years. Those previous reported parameters have been tested with several methodological tools, as the Wingate Anaerobic Test for Upper Extremities. Also the study of muscle fiber type redistribution on people with moving disabilities has only focus to the paralyzed limbs of these people. Finally there are no enough studies to correlate power output with muscle mass, volume or the training status of those people The purpose of this review was therefore to find the spaces of the literature of these studies and to show the failure of several methodological tools to explain some biological parameters people with moving disabilities. This review is referred to papers that are searching biological parameters of people with moving disabilities, the comparison of results between people with and without moving disabilities, after 1985. Finally the results of a pilot study that compares the Force – Velocity Relationship of Athletes with and without moving disabilities. The results of this pilot study seem statistically significant differences in the maximal Anaerobic Power of the Athletes with moving disabilities, when compared with athletes without moving disabilities (Ρ ≤0, 05). The major finding is that those differences are due to the bigger % percentage of fast glycolytic type IIa muscle fibres of the first group."],"dc:identifier":["uoadl:1666197","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1666197"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Αναερόβια ικανότητα και άτομα με κινητικές αναπηρίες: πιλοτική μελέτη ταχοδυναμικών χαρακτηριστικών αθλητών σε αναπηρικό αμαξίδιο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:28:58Z"}