{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1668066"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1668066","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος ενός εξατομικευμένου προγράμματος διατροφής και σωματικής άσκησης στην αντιμετώπιση της παιδικής και εφηβικής παχυσαρκίας και υπερβαρότητας","abstract":"Εισαγωγή: Η παχυσαρκία αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα δημόσιας υγείας παγκοσμίως. Τις τελευταίες δεκαετίες, μάλιστα, έχει λάβει επιδημικές διαστάσεις, καθώς η επίπτωσή της έχει διπλασιαστεί από το 1980 έως σήμερα. Συγκεκριμένα, η επίπτωση της παχυσαρκίας στον παγκόσμιο πληθυσμό αγγίζει το 13%, ενώ της υπερβαρότητας το 39%. Όσον αφορά στα παιδιά, 41 εκατ. παιδιά μικρότερα των 5 ετών είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα. Στην Ελλάδα το ποσοστό της παιδικής και εφηβικής υπερβαρότητας και παχυσαρκίας υπερβαίνει πλέον το 30-35%, και είναι υψηλότερο από τα αντίστοιχα ποσοστά που παρατηρούνται τόσο στην υπόλοιπη Ευρώπη όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Η αντιμετώπιση και η πρόληψη του αυξημένου βάρους σώματος αποτελούν, πλέον επιτακτική ανάγκη. Σκοπός: Η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας ενός εξατομικευμένου προγράμματος διατροφής και σωματικής δραστηριότητας στην αντιμετώπιση της υπερβαρότητας και παχυσαρκίας κατά την παιδική και εφηβική ηλικία. Ασθενείς και Μέθοδοι: Μελετήσαμε 2.400 παιδιά και εφήβους [1.088 αγόρια και 1.312 κορίτσια, με μέση ηλικία (± τυπική απόκλιση): 10,09 ± 0,07 έτη]. Εννιακόσια εβδομήντα δύο από αυτά τα παιδιά παρακολουθήθηκαν για ένα έτος. Κατά την αρχική αξιολόγηση, αξιολογήθηκαν το ατομικό και οικογενειακό ιστορικό, και τα ανθρωπομετρικά δεδομένα (ύψος, βάρος, ΔΜΣ, λόγος περιμέτρου μέσης/ισχίων). Επιπλέον, έγινε κλινική εξέταση και πλήρης αιματολογικός, βιοχημικός και ενδοκρινολογικός έλεγχος. Στη συνέχεια, τα παιδιά και οι έφηβοι εντάχθηκαν σε ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα διατροφής και άσκησης. Η κλινική παρακολούθηση και αξιολόγηση της συμμόρφωσης των παιδιών ήταν τακτική: των παχύσαρκων παιδιών ανά μήνα, των υπέρβαρων ανά δύο μήνες και των φυσιολογικού ΔΜΣ ανά τρεις μήνες. Ένα έτος μετά, επαναλήφθηκε ο πλήρης εργαστηριακός έλεγχος προς αξιολόγηση των αιματολογικών παραμέτρων. Η μελέτη έλαβε έγκριση από την Επιτροπή Ηθικής και Δεοντολογίας του ΓΝ. Παίδων ‘Η Αγία Σοφία’ και έγγραφη συγκατάθεση λήφθηκε από όλους τους γονείς. Αποτελέσματα: Κατά την αρχική αξιολόγηση, 58,1% των παιδιών και εφήβων ήταν παχύσαρκοι, 29,6% ήταν υπέρβαροι και 12,3% είχαν φυσιολογικό ΔΜΣ. Τα αγόρια είχαν υψηλότερα ποσοστά παχυσαρκίας (66,3% έναντι 49,5%, P<0.0001) αλλά χαμηλότερα ποσοστά υπερβαρότητας (25% έναντι 30,7%, P<0.0001) συγκριτικά με τα κορίτσια. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς τα ποσοστά παχυσαρκίας (57,1% έναντι 58,9%) και υπερβαρότητας (28,6% έναντι 28%) μεταξύ προεφηβικών παιδιών και εφήβων. Ένα έτος μετά την εφαρμογή των παραμβάσεων, τα ποσοστά παχυσαρκίας ελαττώθηκαν κατά 30% και της υπερβαρότητας κατά 27%. Συμπεράσματα: Ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα διατροφής και σωματικής δραστηριότητας έχει ιδιαίτερα σημαντικά αποτελέσματα ως προς την αποτελεσματική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας κατά την παιδική και εφηβική ηλικία","abstract_html":"Εισαγωγή: Η παχυσαρκία αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα δημόσιας υγείας παγκοσμίως. Τις τελευταίες δεκαετίες, μάλιστα, έχει λάβει επιδημικές διαστάσεις, καθώς η επίπτωσή της έχει διπλασιαστεί από το 1980 έως σήμερα. Συγκεκριμένα, η επίπτωση της παχυσαρκίας στον παγκόσμιο πληθυσμό αγγίζει το 13%, ενώ της υπερβαρότητας το 39%. Όσον αφορά στα παιδιά, 41 εκατ. παιδιά μικρότερα των 5 ετών είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα. Στην Ελλάδα το ποσοστό της παιδικής και εφηβικής υπερβαρότητας και παχυσαρκίας υπερβαίνει πλέον το 30-35%, και είναι υψηλότερο από τα αντίστοιχα ποσοστά που παρατηρούνται τόσο στην υπόλοιπη Ευρώπη όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Η αντιμετώπιση και η πρόληψη του αυξημένου βάρους σώματος αποτελούν, πλέον επιτακτική ανάγκη. Σκοπός: Η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας ενός εξατομικευμένου προγράμματος διατροφής και σωματικής δραστηριότητας στην αντιμετώπιση της υπερβαρότητας και παχυσαρκίας κατά την παιδική και εφηβική ηλικία. Ασθενείς και Μέθοδοι: Μελετήσαμε 2.400 παιδιά και εφήβους [1.088 αγόρια και 1.312 κορίτσια, με μέση ηλικία (± τυπική απόκλιση): 10,09 ± 0,07 έτη]. Εννιακόσια εβδομήντα δύο από αυτά τα παιδιά παρακολουθήθηκαν για ένα έτος. Κατά την αρχική αξιολόγηση, αξιολογήθηκαν το ατομικό και οικογενειακό ιστορικό, και τα ανθρωπομετρικά δεδομένα (ύψος, βάρος, ΔΜΣ, λόγος περιμέτρου μέσης/ισχίων). Επιπλέον, έγινε κλινική εξέταση και πλήρης αιματολογικός, βιοχημικός και ενδοκρινολογικός έλεγχος. Στη συνέχεια, τα παιδιά και οι έφηβοι εντάχθηκαν σε ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα διατροφής και άσκησης. Η κλινική παρακολούθηση και αξιολόγηση της συμμόρφωσης των παιδιών ήταν τακτική: των παχύσαρκων παιδιών ανά μήνα, των υπέρβαρων ανά δύο μήνες και των φυσιολογικού ΔΜΣ ανά τρεις μήνες. Ένα έτος μετά, επαναλήφθηκε ο πλήρης εργαστηριακός έλεγχος προς αξιολόγηση των αιματολογικών παραμέτρων. Η μελέτη έλαβε έγκριση από την Επιτροπή Ηθικής και Δεοντολογίας του ΓΝ. Παίδων ‘Η Αγία Σοφία’ και έγγραφη συγκατάθεση λήφθηκε από όλους τους γονείς. Αποτελέσματα: Κατά την αρχική αξιολόγηση, 58,1% των παιδιών και εφήβων ήταν παχύσαρκοι, 29,6% ήταν υπέρβαροι και 12,3% είχαν φυσιολογικό ΔΜΣ. Τα αγόρια είχαν υψηλότερα ποσοστά παχυσαρκίας (66,3% έναντι 49,5%, P&lt;0.0001) αλλά χαμηλότερα ποσοστά υπερβαρότητας (25% έναντι 30,7%, P&lt;0.0001) συγκριτικά με τα κορίτσια. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς τα ποσοστά παχυσαρκίας (57,1% έναντι 58,9%) και υπερβαρότητας (28,6% έναντι 28%) μεταξύ προεφηβικών παιδιών και εφήβων. Ένα έτος μετά την εφαρμογή των παραμβάσεων, τα ποσοστά παχυσαρκίας ελαττώθηκαν κατά 30% και της υπερβαρότητας κατά 27%. Συμπεράσματα: Ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα διατροφής και σωματικής δραστηριότητας έχει ιδιαίτερα σημαντικά αποτελέσματα ως προς την αποτελεσματική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας κατά την παιδική και εφηβική ηλικία","abstract_has_math":false,"creators":["Γενιτσαρίδη Σοφία-Μαρία","Genitsaridi Sofia-Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:00Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1668066"],"render_values":[{"text":"uoadl:1668066","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1668066","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1668066","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1668066","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γενιτσαρίδη Σοφία-Μαρία","Genitsaridi Sofia-Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1668066","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1668066"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η παχυσαρκία αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα δημόσιας υγείας παγκοσμίως. Τις τελευταίες δεκαετίες, μάλιστα, έχει λάβει επιδημικές διαστάσεις, καθώς η επίπτωσή της έχει διπλασιαστεί από το 1980 έως σήμερα. Συγκεκριμένα, η επίπτωση της παχυσαρκίας στον παγκόσμιο πληθυσμό αγγίζει το 13%, ενώ της υπερβαρότητας το 39%. Όσον αφορά στα παιδιά, 41 εκατ. παιδιά μικρότερα των 5 ετών είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα. Στην Ελλάδα το ποσοστό της παιδικής και εφηβικής υπερβαρότητας και παχυσαρκίας υπερβαίνει πλέον το 30-35%, και είναι υψηλότερο από τα αντίστοιχα ποσοστά που παρατηρούνται τόσο στην υπόλοιπη Ευρώπη όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Η αντιμετώπιση και η πρόληψη του αυξημένου βάρους σώματος αποτελούν, πλέον επιτακτική ανάγκη. Σκοπός: Η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας ενός εξατομικευμένου προγράμματος διατροφής και σωματικής δραστηριότητας στην αντιμετώπιση της υπερβαρότητας και παχυσαρκίας κατά την παιδική και εφηβική ηλικία. Ασθενείς και Μέθοδοι: Μελετήσαμε 2.400 παιδιά και εφήβους [1.088 αγόρια και 1.312 κορίτσια, με μέση ηλικία (± τυπική απόκλιση): 10,09 ± 0,07 έτη]. Εννιακόσια εβδομήντα δύο από αυτά τα παιδιά παρακολουθήθηκαν για ένα έτος. Κατά την αρχική αξιολόγηση, αξιολογήθηκαν το ατομικό και οικογενειακό ιστορικό, και τα ανθρωπομετρικά δεδομένα (ύψος, βάρος, ΔΜΣ, λόγος περιμέτρου μέσης/ισχίων). Επιπλέον, έγινε κλινική εξέταση και πλήρης αιματολογικός, βιοχημικός και ενδοκρινολογικός έλεγχος. Στη συνέχεια, τα παιδιά και οι έφηβοι εντάχθηκαν σε ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα διατροφής και άσκησης. Η κλινική παρακολούθηση και αξιολόγηση της συμμόρφωσης των παιδιών ήταν τακτική: των παχύσαρκων παιδιών ανά μήνα, των υπέρβαρων ανά δύο μήνες και των φυσιολογικού ΔΜΣ ανά τρεις μήνες. Ένα έτος μετά, επαναλήφθηκε ο πλήρης εργαστηριακός έλεγχος προς αξιολόγηση των αιματολογικών παραμέτρων. Η μελέτη έλαβε έγκριση από την Επιτροπή Ηθικής και Δεοντολογίας του ΓΝ. Παίδων ‘Η Αγία Σοφία’ και έγγραφη συγκατάθεση λήφθηκε από όλους τους γονείς. Αποτελέσματα: Κατά την αρχική αξιολόγηση, 58,1% των παιδιών και εφήβων ήταν παχύσαρκοι, 29,6% ήταν υπέρβαροι και 12,3% είχαν φυσιολογικό ΔΜΣ. Τα αγόρια είχαν υψηλότερα ποσοστά παχυσαρκίας (66,3% έναντι 49,5%, P<0.0001) αλλά χαμηλότερα ποσοστά υπερβαρότητας (25% έναντι 30,7%, P<0.0001) συγκριτικά με τα κορίτσια. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς τα ποσοστά παχυσαρκίας (57,1% έναντι 58,9%) και υπερβαρότητας (28,6% έναντι 28%) μεταξύ προεφηβικών παιδιών και εφήβων. Ένα έτος μετά την εφαρμογή των παραμβάσεων, τα ποσοστά παχυσαρκίας ελαττώθηκαν κατά 30% και της υπερβαρότητας κατά 27%. Συμπεράσματα: Ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα διατροφής και σωματικής δραστηριότητας έχει ιδιαίτερα σημαντικά αποτελέσματα ως προς την αποτελεσματική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας κατά την παιδική και εφηβική ηλικία","Background: Obesity in childhood and adolescence represents a major health problem of our century, and accounts for a significant increase in morbidity and mortality in adulthood. Over the last decades, it has been an epidemic, as its prevalence has doubled since 1980. Particularly, the incidence of obesity in the world population is 13%, while overweight is 39%. Regarding childhood obesity, 41 million children under the age of 5 years old are obese or overweight. In Greece, more than 30-35% of children and adolescents are overweight or obese. This rate is higher than the corresponding rates observed both in the rest of Europe and the United States of America. Treating and preventing obesity is now an imperative need. Objective and Hypotheses: To investigate the effectiveness of a comprehensive and personalized plan of diet and action in reducing the prevalence of overweight and obesity in childhood and adolescence. Patients and Methods: Two thousand four hundred children and adolescents (mean age ± SEM: 10,09 ± 0,07 yrs; 1.088 males, 1.312 females; 1.292 prepubertal, 1.066 pubertal) were studied. Of these, 972 children and adolescents were studied prospectively for one year. According to their body mass index (BMI), subjects were classified as obese, overweight or of normal BMI. All subjects were evaluated by a multi-disciplinary team at frequent intervals, and received personalized advice on diet and exercise. The follow-up was every month for obese, every two months for overweight every three months for those with normal BMI. Endocrinologic and biochemical investigations were performed at the beginning and the end of the study. The study was approved by the Ethics Committee and written informed consent was obtained by all parents. Results: At initial evaluation, 58,1% of subjects were obese, 29,6% overweight and 12,3% of normal BMI. A significantly higher number of boys were obese compared with girls (66,3% vs. 49,5%, p<0.0001), while a higher number of girls were overweight (30,7% vs. 25%, P<0.0001). There was not a statistical significant difference in BMI of pre-pubertal and pubertal subjects, as it concerned in obesity (57,1% vs. 58,9%, p>0,05) or overweight (28,6% vs. 28%, p>0,05) subjects. Following one year of the multi-disciplinary management interventions, obesity decreased by 30% and percentage of overweight subjects decreased by 27%. Conclusions: A personalized multi-disciplinary management plan is effective in decreasing the prevalence of obesity in childhood and adolescence."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος ενός εξατομικευμένου προγράμματος διατροφής και σωματικής άσκησης στην αντιμετώπιση της παιδικής και εφηβικής παχυσαρκίας και υπερβαρότητας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γενιτσαρίδη Σοφία-Μαρία","Genitsaridi Sofia-Maria"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η παχυσαρκία αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα δημόσιας υγείας παγκοσμίως. Τις τελευταίες δεκαετίες, μάλιστα, έχει λάβει επιδημικές διαστάσεις, καθώς η επίπτωσή της έχει διπλασιαστεί από το 1980 έως σήμερα. Συγκεκριμένα, η επίπτωση της παχυσαρκίας στον παγκόσμιο πληθυσμό αγγίζει το 13%, ενώ της υπερβαρότητας το 39%. Όσον αφορά στα παιδιά, 41 εκατ. παιδιά μικρότερα των 5 ετών είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα. Στην Ελλάδα το ποσοστό της παιδικής και εφηβικής υπερβαρότητας και παχυσαρκίας υπερβαίνει πλέον το 30-35%, και είναι υψηλότερο από τα αντίστοιχα ποσοστά που παρατηρούνται τόσο στην υπόλοιπη Ευρώπη όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Η αντιμετώπιση και η πρόληψη του αυξημένου βάρους σώματος αποτελούν, πλέον επιτακτική ανάγκη. Σκοπός: Η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας ενός εξατομικευμένου προγράμματος διατροφής και σωματικής δραστηριότητας στην αντιμετώπιση της υπερβαρότητας και παχυσαρκίας κατά την παιδική και εφηβική ηλικία. Ασθενείς και Μέθοδοι: Μελετήσαμε 2.400 παιδιά και εφήβους [1.088 αγόρια και 1.312 κορίτσια, με μέση ηλικία (± τυπική απόκλιση): 10,09 ± 0,07 έτη]. Εννιακόσια εβδομήντα δύο από αυτά τα παιδιά παρακολουθήθηκαν για ένα έτος. Κατά την αρχική αξιολόγηση, αξιολογήθηκαν το ατομικό και οικογενειακό ιστορικό, και τα ανθρωπομετρικά δεδομένα (ύψος, βάρος, ΔΜΣ, λόγος περιμέτρου μέσης/ισχίων). Επιπλέον, έγινε κλινική εξέταση και πλήρης αιματολογικός, βιοχημικός και ενδοκρινολογικός έλεγχος. Στη συνέχεια, τα παιδιά και οι έφηβοι εντάχθηκαν σε ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα διατροφής και άσκησης. Η κλινική παρακολούθηση και αξιολόγηση της συμμόρφωσης των παιδιών ήταν τακτική: των παχύσαρκων παιδιών ανά μήνα, των υπέρβαρων ανά δύο μήνες και των φυσιολογικού ΔΜΣ ανά τρεις μήνες. Ένα έτος μετά, επαναλήφθηκε ο πλήρης εργαστηριακός έλεγχος προς αξιολόγηση των αιματολογικών παραμέτρων. Η μελέτη έλαβε έγκριση από την Επιτροπή Ηθικής και Δεοντολογίας του ΓΝ. Παίδων ‘Η Αγία Σοφία’ και έγγραφη συγκατάθεση λήφθηκε από όλους τους γονείς. Αποτελέσματα: Κατά την αρχική αξιολόγηση, 58,1% των παιδιών και εφήβων ήταν παχύσαρκοι, 29,6% ήταν υπέρβαροι και 12,3% είχαν φυσιολογικό ΔΜΣ. Τα αγόρια είχαν υψηλότερα ποσοστά παχυσαρκίας (66,3% έναντι 49,5%, P<0.0001) αλλά χαμηλότερα ποσοστά υπερβαρότητας (25% έναντι 30,7%, P<0.0001) συγκριτικά με τα κορίτσια. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς τα ποσοστά παχυσαρκίας (57,1% έναντι 58,9%) και υπερβαρότητας (28,6% έναντι 28%) μεταξύ προεφηβικών παιδιών και εφήβων. Ένα έτος μετά την εφαρμογή των παραμβάσεων, τα ποσοστά παχυσαρκίας ελαττώθηκαν κατά 30% και της υπερβαρότητας κατά 27%. Συμπεράσματα: Ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα διατροφής και σωματικής δραστηριότητας έχει ιδιαίτερα σημαντικά αποτελέσματα ως προς την αποτελεσματική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας κατά την παιδική και εφηβική ηλικία","Background: Obesity in childhood and adolescence represents a major health problem of our century, and accounts for a significant increase in morbidity and mortality in adulthood. Over the last decades, it has been an epidemic, as its prevalence has doubled since 1980. Particularly, the incidence of obesity in the world population is 13%, while overweight is 39%. Regarding childhood obesity, 41 million children under the age of 5 years old are obese or overweight. In Greece, more than 30-35% of children and adolescents are overweight or obese. This rate is higher than the corresponding rates observed both in the rest of Europe and the United States of America. Treating and preventing obesity is now an imperative need. Objective and Hypotheses: To investigate the effectiveness of a comprehensive and personalized plan of diet and action in reducing the prevalence of overweight and obesity in childhood and adolescence. Patients and Methods: Two thousand four hundred children and adolescents (mean age ± SEM: 10,09 ± 0,07 yrs; 1.088 males, 1.312 females; 1.292 prepubertal, 1.066 pubertal) were studied. Of these, 972 children and adolescents were studied prospectively for one year. According to their body mass index (BMI), subjects were classified as obese, overweight or of normal BMI. All subjects were evaluated by a multi-disciplinary team at frequent intervals, and received personalized advice on diet and exercise. The follow-up was every month for obese, every two months for overweight every three months for those with normal BMI. Endocrinologic and biochemical investigations were performed at the beginning and the end of the study. The study was approved by the Ethics Committee and written informed consent was obtained by all parents. Results: At initial evaluation, 58,1% of subjects were obese, 29,6% overweight and 12,3% of normal BMI. A significantly higher number of boys were obese compared with girls (66,3% vs. 49,5%, p<0.0001), while a higher number of girls were overweight (30,7% vs. 25%, P<0.0001). There was not a statistical significant difference in BMI of pre-pubertal and pubertal subjects, as it concerned in obesity (57,1% vs. 58,9%, p>0,05) or overweight (28,6% vs. 28%, p>0,05) subjects. Following one year of the multi-disciplinary management interventions, obesity decreased by 30% and percentage of overweight subjects decreased by 27%. Conclusions: A personalized multi-disciplinary management plan is effective in decreasing the prevalence of obesity in childhood and adolescence."],"dc:identifier":["uoadl:1668066","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1668066"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ο ρόλος ενός εξατομικευμένου προγράμματος διατροφής και σωματικής άσκησης στην αντιμετώπιση της παιδικής και εφηβικής παχυσαρκίας και υπερβαρότητας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:00Z"}