{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1668108"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1668108","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Απόψεις και εμπειρίες του παιδαγωγικού προσωπικού ενός ιδρύματος προστασίας παιδιών σχετικά με τη δημιουργία δεσμού ανάμεσα στο προσωπικό και τα παιδιά με αναπηρία που φιλοξενούνται από το ίδρυμα αυτό»","abstract":"Οι πρώτες εμπειρίες και σχέσεις που δημιουργούνται στην βρεφική ηλικία έχουν αποτελέσει εδώ και αρκετά χρόνια αντικείμενο έρευνας της ψυχολογίας, εξ' αιτίας της επιρροής που έχουν στην εξέλιξη του ατόμου. Μία από τις σημαντικότερες σχέσεις που δημιουργείται κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου της ζωής του βρέφους είναι αυτή με το βασικό πρόσωπο φροντίδας, το οποίο είναι συνήθως η μητέρα. Σύμφωνα με τη θεωρία του δεσμού, η δημιουργία μιας στενής συναισθηματικής σχέσης μεταξύ μητέρας και βρέφους στα πρώτα χρόνια της ζωής, αποτελεί τη βάση της μετέπειτα ανάπτυξης του ατόμου. Εάν όμως δεν είναι εφικτό το παιδί να μεγαλώσει με τους φυσικούς του γονείς και πρέπει να μεγαλώσει σε κάποιο ίδρυμα; Πολυάριθμες μελέτες στις δεκαετίες του 1940 και του 1950, έδειξαν ότι τα παιδιά που έχουν ανατραφεί σε ίδρυματικά περιβάλλοντα, κυρίως κατά τα πρώτα χρόνια ζωής τους, συχνά υφίστανται συναισθηματικές βλάβες (Johnson, Browne & Hamilton- Giachritsis, 2006). Αιτία είναι ότι η ανατροφή των παιδιών σε ιδρύματα τυπικά στερείται της υποστηρικτικής, εντατικής και διαπροσωπικής σχέσης που αναπτύσσεται μεταξύ του παιδιού και του ατόμου κύριας φροντίδας. Αυτή η σχέση θεωρείται απαραίτητη για την ομαλή ανάπτυξη και ευημερία του αναπτυσσόμενου ατόμου. Μελέτες έχουν δείξει ότι βρέφη που είχαν καταφέρει να δημιουργήσουν ασφαλή δεσμό με την υπεύθυνη βρεφοκόμο, είχαν καλύτερη ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη και παρουσίασαν λιγότερες δυσκολίες σε σχέση με τα βρέφη που δεν είχαν δημιουργήσει δεσμό (Vorria et all, 2006). Αναδεικνύεται επομένως η σημασία της δημιουργίας δεσμού μέσω ζεστών, υποστηρικτικών σχέσεων μεταξύ των παιδιών και του προσωπικού των ιδρυμάτων. Όσον αφορά την αναπηρία υπάρχουν πολλές πιθανότητες, να δημιουργηθούν δυσκολίες ή εμπόδια στη δημιουργία δεσμού των βρεφών που μεγαλώνουν με τους γονείς τους. Οι δυσκολίες αυτές, οφείλονται κατά κύριο λόγο στην αποδοχή της αναπηρίας του παιδιού από την πλευρά των γονέων, την ικανότητα τους να αναγνωρίζουν και να κατανοούν τα μηνύματα του παιδιού και την εμπιστοσύνη που έχουν στον εαυτό τους για το γονεϊκό τους ρόλο σε ότι αφορά την αντιμετώπιση της αναπηρίας του παιδιού τους. Η παρούσα διπλωματική εργασία- έρευνα, είναι μία ποιοτική έρευνα η οποία έχει ως πρωταρχικό σκοπό της να ερευνήσει τις απόψεις και τις εμπειρίες του παιδαγωγικού προσωπικού του ενός Ιδρύματος Προστασίας Παιδιού σχετικά με την δημιουργία δεσμού ανάμεσα στο παιδαγωγικό προσωπικό και τα παιδιά με αναπηρία που φιλοξενούνται στο ανωτέρω Κέντρο. Το δείγμα της έρευνας αντλήθηκε από το παιδαγωγικό προσωπικό του ιδρύματος αυτού που αποτελείται από Βρεφονηπιοκόμους και βοηθούς βρεφοκόμους. Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας το παιδαγωγικό προσωπικό του ιδρύματος αυτού θεωρεί καίριας σημασίας την δημιουργία δεσμού με τα παιδιά με αναπηρία. Τονίζουν ότι είναι πρωταρχικός τους στόχος η δημιουργία δεσμού με τα παιδιά που έχουν αναλάβει τη φροντίδα τους, αφού έχουν διαπιστωθεί πολύ θετικές αλλαγές στην ανάπτυξη-εξέλιξη των παιδιών με τα οποία έχουν δημιουργήσει δεσμό. Επιπλέον, αναφέρουν ότι η ύπαρξη αναπηρίας δεν τους εμποδίζει στην δημιουργία δεσμού. Επισημαίνουν όμως τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην καθημερινή επαφή τους και την δημιουργία δεσμού με τα παιδιά με αναπηρία, γι' αυτό προτείνεται διαρκής επιστημονική συνεργασία για την αποδοτικότερη λειτουργία στην εργασία τους.","abstract_html":"Οι πρώτες εμπειρίες και σχέσεις που δημιουργούνται στην βρεφική ηλικία έχουν αποτελέσει εδώ και αρκετά χρόνια αντικείμενο έρευνας της ψυχολογίας, εξ&#x27; αιτίας της επιρροής που έχουν στην εξέλιξη του ατόμου. Μία από τις σημαντικότερες σχέσεις που δημιουργείται κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου της ζωής του βρέφους είναι αυτή με το βασικό πρόσωπο φροντίδας, το οποίο είναι συνήθως η μητέρα. Σύμφωνα με τη θεωρία του δεσμού, η δημιουργία μιας στενής συναισθηματικής σχέσης μεταξύ μητέρας και βρέφους στα πρώτα χρόνια της ζωής, αποτελεί τη βάση της μετέπειτα ανάπτυξης του ατόμου. Εάν όμως δεν είναι εφικτό το παιδί να μεγαλώσει με τους φυσικούς του γονείς και πρέπει να μεγαλώσει σε κάποιο ίδρυμα; Πολυάριθμες μελέτες στις δεκαετίες του 1940 και του 1950, έδειξαν ότι τα παιδιά που έχουν ανατραφεί σε ίδρυματικά περιβάλλοντα, κυρίως κατά τα πρώτα χρόνια ζωής τους, συχνά υφίστανται συναισθηματικές βλάβες (Johnson, Browne &amp; Hamilton- Giachritsis, 2006). Αιτία είναι ότι η ανατροφή των παιδιών σε ιδρύματα τυπικά στερείται της υποστηρικτικής, εντατικής και διαπροσωπικής σχέσης που αναπτύσσεται μεταξύ του παιδιού και του ατόμου κύριας φροντίδας. Αυτή η σχέση θεωρείται απαραίτητη για την ομαλή ανάπτυξη και ευημερία του αναπτυσσόμενου ατόμου. Μελέτες έχουν δείξει ότι βρέφη που είχαν καταφέρει να δημιουργήσουν ασφαλή δεσμό με την υπεύθυνη βρεφοκόμο, είχαν καλύτερη ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη και παρουσίασαν λιγότερες δυσκολίες σε σχέση με τα βρέφη που δεν είχαν δημιουργήσει δεσμό (Vorria et all, 2006). Αναδεικνύεται επομένως η σημασία της δημιουργίας δεσμού μέσω ζεστών, υποστηρικτικών σχέσεων μεταξύ των παιδιών και του προσωπικού των ιδρυμάτων. Όσον αφορά την αναπηρία υπάρχουν πολλές πιθανότητες, να δημιουργηθούν δυσκολίες ή εμπόδια στη δημιουργία δεσμού των βρεφών που μεγαλώνουν με τους γονείς τους. Οι δυσκολίες αυτές, οφείλονται κατά κύριο λόγο στην αποδοχή της αναπηρίας του παιδιού από την πλευρά των γονέων, την ικανότητα τους να αναγνωρίζουν και να κατανοούν τα μηνύματα του παιδιού και την εμπιστοσύνη που έχουν στον εαυτό τους για το γονεϊκό τους ρόλο σε ότι αφορά την αντιμετώπιση της αναπηρίας του παιδιού τους. Η παρούσα διπλωματική εργασία- έρευνα, είναι μία ποιοτική έρευνα η οποία έχει ως πρωταρχικό σκοπό της να ερευνήσει τις απόψεις και τις εμπειρίες του παιδαγωγικού προσωπικού του ενός Ιδρύματος Προστασίας Παιδιού σχετικά με την δημιουργία δεσμού ανάμεσα στο παιδαγωγικό προσωπικό και τα παιδιά με αναπηρία που φιλοξενούνται στο ανωτέρω Κέντρο. Το δείγμα της έρευνας αντλήθηκε από το παιδαγωγικό προσωπικό του ιδρύματος αυτού που αποτελείται από Βρεφονηπιοκόμους και βοηθούς βρεφοκόμους. Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας το παιδαγωγικό προσωπικό του ιδρύματος αυτού θεωρεί καίριας σημασίας την δημιουργία δεσμού με τα παιδιά με αναπηρία. Τονίζουν ότι είναι πρωταρχικός τους στόχος η δημιουργία δεσμού με τα παιδιά που έχουν αναλάβει τη φροντίδα τους, αφού έχουν διαπιστωθεί πολύ θετικές αλλαγές στην ανάπτυξη-εξέλιξη των παιδιών με τα οποία έχουν δημιουργήσει δεσμό. Επιπλέον, αναφέρουν ότι η ύπαρξη αναπηρίας δεν τους εμποδίζει στην δημιουργία δεσμού. Επισημαίνουν όμως τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην καθημερινή επαφή τους και την δημιουργία δεσμού με τα παιδιά με αναπηρία, γι&#x27; αυτό προτείνεται διαρκής επιστημονική συνεργασία για την αποδοτικότερη λειτουργία στην εργασία τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζηαναγνώστου Γιασεμίνα-Ευαγγελία","Chatzianagnostou Giasemina-Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:00Z","subjects":["Ειδική Εκπαίδευση","Special education"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1668108"],"render_values":[{"text":"uoadl:1668108","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1668108","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1668108","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1668108","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζηαναγνώστου Γιασεμίνα-Ευαγγελία","Chatzianagnostou Giasemina-Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ειδική Εκπαίδευση","Special education"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1668108","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1668108"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι πρώτες εμπειρίες και σχέσεις που δημιουργούνται στην βρεφική ηλικία έχουν αποτελέσει εδώ και αρκετά χρόνια αντικείμενο έρευνας της ψυχολογίας, εξ' αιτίας της επιρροής που έχουν στην εξέλιξη του ατόμου. Μία από τις σημαντικότερες σχέσεις που δημιουργείται κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου της ζωής του βρέφους είναι αυτή με το βασικό πρόσωπο φροντίδας, το οποίο είναι συνήθως η μητέρα. Σύμφωνα με τη θεωρία του δεσμού, η δημιουργία μιας στενής συναισθηματικής σχέσης μεταξύ μητέρας και βρέφους στα πρώτα χρόνια της ζωής, αποτελεί τη βάση της μετέπειτα ανάπτυξης του ατόμου. Εάν όμως δεν είναι εφικτό το παιδί να μεγαλώσει με τους φυσικούς του γονείς και πρέπει να μεγαλώσει σε κάποιο ίδρυμα; Πολυάριθμες μελέτες στις δεκαετίες του 1940 και του 1950, έδειξαν ότι τα παιδιά που έχουν ανατραφεί σε ίδρυματικά περιβάλλοντα, κυρίως κατά τα πρώτα χρόνια ζωής τους, συχνά υφίστανται συναισθηματικές βλάβες (Johnson, Browne & Hamilton- Giachritsis, 2006). Αιτία είναι ότι η ανατροφή των παιδιών σε ιδρύματα τυπικά στερείται της υποστηρικτικής, εντατικής και διαπροσωπικής σχέσης που αναπτύσσεται μεταξύ του παιδιού και του ατόμου κύριας φροντίδας. Αυτή η σχέση θεωρείται απαραίτητη για την ομαλή ανάπτυξη και ευημερία του αναπτυσσόμενου ατόμου. Μελέτες έχουν δείξει ότι βρέφη που είχαν καταφέρει να δημιουργήσουν ασφαλή δεσμό με την υπεύθυνη βρεφοκόμο, είχαν καλύτερη ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη και παρουσίασαν λιγότερες δυσκολίες σε σχέση με τα βρέφη που δεν είχαν δημιουργήσει δεσμό (Vorria et all, 2006). Αναδεικνύεται επομένως η σημασία της δημιουργίας δεσμού μέσω ζεστών, υποστηρικτικών σχέσεων μεταξύ των παιδιών και του προσωπικού των ιδρυμάτων. Όσον αφορά την αναπηρία υπάρχουν πολλές πιθανότητες, να δημιουργηθούν δυσκολίες ή εμπόδια στη δημιουργία δεσμού των βρεφών που μεγαλώνουν με τους γονείς τους. Οι δυσκολίες αυτές, οφείλονται κατά κύριο λόγο στην αποδοχή της αναπηρίας του παιδιού από την πλευρά των γονέων, την ικανότητα τους να αναγνωρίζουν και να κατανοούν τα μηνύματα του παιδιού και την εμπιστοσύνη που έχουν στον εαυτό τους για το γονεϊκό τους ρόλο σε ότι αφορά την αντιμετώπιση της αναπηρίας του παιδιού τους. Η παρούσα διπλωματική εργασία- έρευνα, είναι μία ποιοτική έρευνα η οποία έχει ως πρωταρχικό σκοπό της να ερευνήσει τις απόψεις και τις εμπειρίες του παιδαγωγικού προσωπικού του ενός Ιδρύματος Προστασίας Παιδιού σχετικά με την δημιουργία δεσμού ανάμεσα στο παιδαγωγικό προσωπικό και τα παιδιά με αναπηρία που φιλοξενούνται στο ανωτέρω Κέντρο. Το δείγμα της έρευνας αντλήθηκε από το παιδαγωγικό προσωπικό του ιδρύματος αυτού που αποτελείται από Βρεφονηπιοκόμους και βοηθούς βρεφοκόμους. Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας το παιδαγωγικό προσωπικό του ιδρύματος αυτού θεωρεί καίριας σημασίας την δημιουργία δεσμού με τα παιδιά με αναπηρία. Τονίζουν ότι είναι πρωταρχικός τους στόχος η δημιουργία δεσμού με τα παιδιά που έχουν αναλάβει τη φροντίδα τους, αφού έχουν διαπιστωθεί πολύ θετικές αλλαγές στην ανάπτυξη-εξέλιξη των παιδιών με τα οποία έχουν δημιουργήσει δεσμό. Επιπλέον, αναφέρουν ότι η ύπαρξη αναπηρίας δεν τους εμποδίζει στην δημιουργία δεσμού. Επισημαίνουν όμως τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην καθημερινή επαφή τους και την δημιουργία δεσμού με τα παιδιά με αναπηρία, γι' αυτό προτείνεται διαρκής επιστημονική συνεργασία για την αποδοτικότερη λειτουργία στην εργασία τους.","For many years now, the first experiences and relationships, created in early childhood have been studied and researched by psychology experts due to their influence in the development of the individual. One of the most important relationships created during the first year of the infant life is the one with the main person of care, who is usually the mother. According to the attachment theory, the creation of a strong emotional relationship between the mother and the infant in the early years of life is the basis of development of the individual later in life. What if it is not possible for the child to be raised by its birth parents and should be institutionalized? Many studies in 1940s and 1950s have shown evidence that children, who have been raised in institutions in the first years of their life, experience emotional traumas. This is happening mainly because the nurturing process in institutions lack in supportive, intensive and personal relationships between the child and the person of main care. This kind of relationship is considered necessary for the normal development and welfare of the individual. Studies show evidence that infants who have succeeded in creating a safe attachment with the baby nurse in change have better emotional – psychological development and less difficulties than infants who have not created such an attachment. Therefore, research indicates the importance of an attachment between the children and the staff (personnel) of institutions via supportive relationships. As far as disability is concerned, there are many probabilities for the infants growing up with their parents, to encounter difficulties in the process of creation of an attachment. This difficulties exist due to the inability of the parents to accept the disability of their child, their inability to identify and understand the messages of the child and at last their lack of self–confidence as parents on how to deal with the disability. The current thesis is a research whose vital purpose is to study the aspects and experiences of the pedagogical personnel of this Centre of Child Protection concerning the creation of an attachment between the staff and the children hosted there. The sample for this research was taken from the pedagogical personnel of this center which consists of the baby nurses and assistants baby nurses. According to the research findings the personnel, considers the creation of an attachment of children with disability as one of great importance. Their primary goal is the creation of such an attachment as they have seen positive changes in the development of the children in their care. Moreover, they mention that the existence of disability does not prevent the creation of an attachment. However, they indicate the difficulties they face and they ask for special knowledge and assistance from other areas of expertise in order to be able to help the children in a more efficient way."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Απόψεις και εμπειρίες του παιδαγωγικού προσωπικού ενός ιδρύματος προστασίας παιδιών σχετικά με τη δημιουργία δεσμού ανάμεσα στο προσωπικό και τα παιδιά με αναπηρία που φιλοξενούνται από το ίδρυμα αυτό»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζηαναγνώστου Γιασεμίνα-Ευαγγελία","Chatzianagnostou Giasemina-Evangelia"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Οι πρώτες εμπειρίες και σχέσεις που δημιουργούνται στην βρεφική ηλικία έχουν αποτελέσει εδώ και αρκετά χρόνια αντικείμενο έρευνας της ψυχολογίας, εξ' αιτίας της επιρροής που έχουν στην εξέλιξη του ατόμου. Μία από τις σημαντικότερες σχέσεις που δημιουργείται κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου της ζωής του βρέφους είναι αυτή με το βασικό πρόσωπο φροντίδας, το οποίο είναι συνήθως η μητέρα. Σύμφωνα με τη θεωρία του δεσμού, η δημιουργία μιας στενής συναισθηματικής σχέσης μεταξύ μητέρας και βρέφους στα πρώτα χρόνια της ζωής, αποτελεί τη βάση της μετέπειτα ανάπτυξης του ατόμου. Εάν όμως δεν είναι εφικτό το παιδί να μεγαλώσει με τους φυσικούς του γονείς και πρέπει να μεγαλώσει σε κάποιο ίδρυμα; Πολυάριθμες μελέτες στις δεκαετίες του 1940 και του 1950, έδειξαν ότι τα παιδιά που έχουν ανατραφεί σε ίδρυματικά περιβάλλοντα, κυρίως κατά τα πρώτα χρόνια ζωής τους, συχνά υφίστανται συναισθηματικές βλάβες (Johnson, Browne & Hamilton- Giachritsis, 2006). Αιτία είναι ότι η ανατροφή των παιδιών σε ιδρύματα τυπικά στερείται της υποστηρικτικής, εντατικής και διαπροσωπικής σχέσης που αναπτύσσεται μεταξύ του παιδιού και του ατόμου κύριας φροντίδας. Αυτή η σχέση θεωρείται απαραίτητη για την ομαλή ανάπτυξη και ευημερία του αναπτυσσόμενου ατόμου. Μελέτες έχουν δείξει ότι βρέφη που είχαν καταφέρει να δημιουργήσουν ασφαλή δεσμό με την υπεύθυνη βρεφοκόμο, είχαν καλύτερη ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη και παρουσίασαν λιγότερες δυσκολίες σε σχέση με τα βρέφη που δεν είχαν δημιουργήσει δεσμό (Vorria et all, 2006). Αναδεικνύεται επομένως η σημασία της δημιουργίας δεσμού μέσω ζεστών, υποστηρικτικών σχέσεων μεταξύ των παιδιών και του προσωπικού των ιδρυμάτων. Όσον αφορά την αναπηρία υπάρχουν πολλές πιθανότητες, να δημιουργηθούν δυσκολίες ή εμπόδια στη δημιουργία δεσμού των βρεφών που μεγαλώνουν με τους γονείς τους. Οι δυσκολίες αυτές, οφείλονται κατά κύριο λόγο στην αποδοχή της αναπηρίας του παιδιού από την πλευρά των γονέων, την ικανότητα τους να αναγνωρίζουν και να κατανοούν τα μηνύματα του παιδιού και την εμπιστοσύνη που έχουν στον εαυτό τους για το γονεϊκό τους ρόλο σε ότι αφορά την αντιμετώπιση της αναπηρίας του παιδιού τους. Η παρούσα διπλωματική εργασία- έρευνα, είναι μία ποιοτική έρευνα η οποία έχει ως πρωταρχικό σκοπό της να ερευνήσει τις απόψεις και τις εμπειρίες του παιδαγωγικού προσωπικού του ενός Ιδρύματος Προστασίας Παιδιού σχετικά με την δημιουργία δεσμού ανάμεσα στο παιδαγωγικό προσωπικό και τα παιδιά με αναπηρία που φιλοξενούνται στο ανωτέρω Κέντρο. Το δείγμα της έρευνας αντλήθηκε από το παιδαγωγικό προσωπικό του ιδρύματος αυτού που αποτελείται από Βρεφονηπιοκόμους και βοηθούς βρεφοκόμους. Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας το παιδαγωγικό προσωπικό του ιδρύματος αυτού θεωρεί καίριας σημασίας την δημιουργία δεσμού με τα παιδιά με αναπηρία. Τονίζουν ότι είναι πρωταρχικός τους στόχος η δημιουργία δεσμού με τα παιδιά που έχουν αναλάβει τη φροντίδα τους, αφού έχουν διαπιστωθεί πολύ θετικές αλλαγές στην ανάπτυξη-εξέλιξη των παιδιών με τα οποία έχουν δημιουργήσει δεσμό. Επιπλέον, αναφέρουν ότι η ύπαρξη αναπηρίας δεν τους εμποδίζει στην δημιουργία δεσμού. Επισημαίνουν όμως τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην καθημερινή επαφή τους και την δημιουργία δεσμού με τα παιδιά με αναπηρία, γι' αυτό προτείνεται διαρκής επιστημονική συνεργασία για την αποδοτικότερη λειτουργία στην εργασία τους.","For many years now, the first experiences and relationships, created in early childhood have been studied and researched by psychology experts due to their influence in the development of the individual. One of the most important relationships created during the first year of the infant life is the one with the main person of care, who is usually the mother. According to the attachment theory, the creation of a strong emotional relationship between the mother and the infant in the early years of life is the basis of development of the individual later in life. What if it is not possible for the child to be raised by its birth parents and should be institutionalized? Many studies in 1940s and 1950s have shown evidence that children, who have been raised in institutions in the first years of their life, experience emotional traumas. This is happening mainly because the nurturing process in institutions lack in supportive, intensive and personal relationships between the child and the person of main care. This kind of relationship is considered necessary for the normal development and welfare of the individual. Studies show evidence that infants who have succeeded in creating a safe attachment with the baby nurse in change have better emotional – psychological development and less difficulties than infants who have not created such an attachment. Therefore, research indicates the importance of an attachment between the children and the staff (personnel) of institutions via supportive relationships. As far as disability is concerned, there are many probabilities for the infants growing up with their parents, to encounter difficulties in the process of creation of an attachment. This difficulties exist due to the inability of the parents to accept the disability of their child, their inability to identify and understand the messages of the child and at last their lack of self–confidence as parents on how to deal with the disability. The current thesis is a research whose vital purpose is to study the aspects and experiences of the pedagogical personnel of this Centre of Child Protection concerning the creation of an attachment between the staff and the children hosted there. The sample for this research was taken from the pedagogical personnel of this center which consists of the baby nurses and assistants baby nurses. According to the research findings the personnel, considers the creation of an attachment of children with disability as one of great importance. Their primary goal is the creation of such an attachment as they have seen positive changes in the development of the children in their care. Moreover, they mention that the existence of disability does not prevent the creation of an attachment. However, they indicate the difficulties they face and they ask for special knowledge and assistance from other areas of expertise in order to be able to help the children in a more efficient way."],"dc:identifier":["uoadl:1668108","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1668108"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Ειδική Εκπαίδευση","Special education"],"dc:title":["«Απόψεις και εμπειρίες του παιδαγωγικού προσωπικού ενός ιδρύματος προστασίας παιδιών σχετικά με τη δημιουργία δεσμού ανάμεσα στο προσωπικό και τα παιδιά με αναπηρία που φιλοξενούνται από το ίδρυμα αυτό»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:00Z"}