{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1668121"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1668121","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αντιμετώπιση του υποφωσφοραιμικού ραχιτισμού κατά την περίοδο της σκελετικής ανάπτυξης και μέχρι την επίτευξη της κορυφαίας οστικής πυκνότητας","abstract":"Ο υποφωσφοραιμικός ραχιτισμός αποτελεί σπάνια χρόνια νόσο, η οποία κληρονομείται με τον φυλοσύνδετο ή αυτοσωματικό χαρακτήρα. Η αιτιοπαθογένεια της νόσου οφείλεται στην απώλεια του φωσφόρου από τους νεφρούς (είτε μέσω αυξημένης δραστικότητας του ινοβλαστικού αυξητικού παράγοντα 23, FGF-23, είτε μέσω διαταραχής της λειτουργίας των νεφρικών σωληναρίων) και συνεπάγεται την μειωμένη επιμετάλλωση των οστών. Ως εκ τούτου, θεραπεία εκλογής από την βρεφική ηλικία μέχρι και την επίτευξη της κορυφαίας οστικής μάζας στην τρίτη δεκαετία ζωής είναι η χορήγηση φωσφόρου σε συνδυασμό με την βιταμίνη D καθημερινά. Για να αποφευχθούν οι παρενέργειες από την χορηγούμενη φαρμακευτική αγωγή αλλά και για να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητα της αγωγής συνιστάται τακτικός εργαστηριακός και κλινικός έλεγχος των ασθενών. Η αγωγή αυτή βελτιώνει σημαντικά την κλινική εικόνα των ασθενών. Πλέον, έχει περιοριστεί η αναγκαιότητα χειρουργικών επεμβάσεων για την διόρθωση σκελετικών παραμορφώσεων στα κάτω άκρα, μετά από την ολοκλήρωση της ανάπτυξης. Ωστόσο, αν και το τελικό ύψος των ασθενών βελτιώνεται παραμένει αρκετά χαμηλό. Μελετάται η χορήγηση αυξητικής ορμόνης στους ασθενείς αλλά τα αποτελέσματα των μελετών είναι αντικρουόμενα. Ο φώσφορος σε συνδυασμό με την βιταμίνη D δεν αποτρέπουν την εμφάνιση ενθεσοπάθειας και της εκφυλιστικής οστεοαρθρίτιδας που περιορίζουν την λειτουργικότητα του ασθενούς. Η φυσικοθεραπεία παίζει σημαντικό ρόλο στην αποτροπή των επιπλοκών αυτών. Επιπλέον της φαρμακευτική αγωγής απαιτείται και αυξημένη οδοντιατρική παρακολούθηση λόγω της υψηλής επίπτωσης περιοδοντολογικών προβλημάτων στους ασθενείς με υποφωσφοραιμία. Τέλος, καινούριες θεραπείες βρίσκονται στο στάδιο της κλινικής δοκιμής στην Αμερική και τον Καναδά.","abstract_html":"Ο υποφωσφοραιμικός ραχιτισμός αποτελεί σπάνια χρόνια νόσο, η οποία κληρονομείται με τον φυλοσύνδετο ή αυτοσωματικό χαρακτήρα. Η αιτιοπαθογένεια της νόσου οφείλεται στην απώλεια του φωσφόρου από τους νεφρούς (είτε μέσω αυξημένης δραστικότητας του ινοβλαστικού αυξητικού παράγοντα 23, FGF-23, είτε μέσω διαταραχής της λειτουργίας των νεφρικών σωληναρίων) και συνεπάγεται την μειωμένη επιμετάλλωση των οστών. Ως εκ τούτου, θεραπεία εκλογής από την βρεφική ηλικία μέχρι και την επίτευξη της κορυφαίας οστικής μάζας στην τρίτη δεκαετία ζωής είναι η χορήγηση φωσφόρου σε συνδυασμό με την βιταμίνη D καθημερινά. Για να αποφευχθούν οι παρενέργειες από την χορηγούμενη φαρμακευτική αγωγή αλλά και για να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητα της αγωγής συνιστάται τακτικός εργαστηριακός και κλινικός έλεγχος των ασθενών. Η αγωγή αυτή βελτιώνει σημαντικά την κλινική εικόνα των ασθενών. Πλέον, έχει περιοριστεί η αναγκαιότητα χειρουργικών επεμβάσεων για την διόρθωση σκελετικών παραμορφώσεων στα κάτω άκρα, μετά από την ολοκλήρωση της ανάπτυξης. Ωστόσο, αν και το τελικό ύψος των ασθενών βελτιώνεται παραμένει αρκετά χαμηλό. Μελετάται η χορήγηση αυξητικής ορμόνης στους ασθενείς αλλά τα αποτελέσματα των μελετών είναι αντικρουόμενα. Ο φώσφορος σε συνδυασμό με την βιταμίνη D δεν αποτρέπουν την εμφάνιση ενθεσοπάθειας και της εκφυλιστικής οστεοαρθρίτιδας που περιορίζουν την λειτουργικότητα του ασθενούς. Η φυσικοθεραπεία παίζει σημαντικό ρόλο στην αποτροπή των επιπλοκών αυτών. Επιπλέον της φαρμακευτική αγωγής απαιτείται και αυξημένη οδοντιατρική παρακολούθηση λόγω της υψηλής επίπτωσης περιοδοντολογικών προβλημάτων στους ασθενείς με υποφωσφοραιμία. Τέλος, καινούριες θεραπείες βρίσκονται στο στάδιο της κλινικής δοκιμής στην Αμερική και τον Καναδά.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατσαρού Αθηνά","Katsarou Athina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:29:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1668121"],"render_values":[{"text":"uoadl:1668121","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1668121","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1668121","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1668121","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατσαρού Αθηνά","Katsarou Athina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1668121","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1668121"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο υποφωσφοραιμικός ραχιτισμός αποτελεί σπάνια χρόνια νόσο, η οποία κληρονομείται με τον φυλοσύνδετο ή αυτοσωματικό χαρακτήρα. Η αιτιοπαθογένεια της νόσου οφείλεται στην απώλεια του φωσφόρου από τους νεφρούς (είτε μέσω αυξημένης δραστικότητας του ινοβλαστικού αυξητικού παράγοντα 23, FGF-23, είτε μέσω διαταραχής της λειτουργίας των νεφρικών σωληναρίων) και συνεπάγεται την μειωμένη επιμετάλλωση των οστών. Ως εκ τούτου, θεραπεία εκλογής από την βρεφική ηλικία μέχρι και την επίτευξη της κορυφαίας οστικής μάζας στην τρίτη δεκαετία ζωής είναι η χορήγηση φωσφόρου σε συνδυασμό με την βιταμίνη D καθημερινά. Για να αποφευχθούν οι παρενέργειες από την χορηγούμενη φαρμακευτική αγωγή αλλά και για να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητα της αγωγής συνιστάται τακτικός εργαστηριακός και κλινικός έλεγχος των ασθενών. Η αγωγή αυτή βελτιώνει σημαντικά την κλινική εικόνα των ασθενών. Πλέον, έχει περιοριστεί η αναγκαιότητα χειρουργικών επεμβάσεων για την διόρθωση σκελετικών παραμορφώσεων στα κάτω άκρα, μετά από την ολοκλήρωση της ανάπτυξης. Ωστόσο, αν και το τελικό ύψος των ασθενών βελτιώνεται παραμένει αρκετά χαμηλό. Μελετάται η χορήγηση αυξητικής ορμόνης στους ασθενείς αλλά τα αποτελέσματα των μελετών είναι αντικρουόμενα. Ο φώσφορος σε συνδυασμό με την βιταμίνη D δεν αποτρέπουν την εμφάνιση ενθεσοπάθειας και της εκφυλιστικής οστεοαρθρίτιδας που περιορίζουν την λειτουργικότητα του ασθενούς. Η φυσικοθεραπεία παίζει σημαντικό ρόλο στην αποτροπή των επιπλοκών αυτών. Επιπλέον της φαρμακευτική αγωγής απαιτείται και αυξημένη οδοντιατρική παρακολούθηση λόγω της υψηλής επίπτωσης περιοδοντολογικών προβλημάτων στους ασθενείς με υποφωσφοραιμία. Τέλος, καινούριες θεραπείες βρίσκονται στο στάδιο της κλινικής δοκιμής στην Αμερική και τον Καναδά.","Hypophosphatemic rickets is a rare, chronic disease, inherited by X-linked or autosomal genes. The pathogenesis of the disease is the renal loss of phosphate (due to either elevated levels of the fibroblast growth factor 23, FGF-23, or renal tubular disorders) which results in deficient bone mineralization. Therefore, phosphorus combined with vitamin D daily is the mainstay of treatment from infancy to the acquisition of peak bone mass in the third decade of life. Periodic clinical evaluation and laboratory monitoring are indicated to assess the efficacy and complications of the treatment. The medical treatment improves patients’ clinical presentation significantly. Nowadays, surgical indications for severe leg deformities have considerably diminished, after the growth is complete. Despite general growth improvement during the treatment, the adult height is compromised. Studies about using growth hormone as adjunctive therapy have been conducted but there is no clear evidence of benefits of this therapy. Phosphorus and vitamin D do not prevent the complications of degenerative joint disease and enthesopathy, which lead to functional disability. Physiotherapy is important to prevent these complications. In addition to the medical treatment, regular dental follow up is necessary due to high prevalence of perionditis in hypophosphatemic patients. Finally, clinical trials of novel therapies are ongoing in the U.S.A. and Canada."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αντιμετώπιση του υποφωσφοραιμικού ραχιτισμού κατά την περίοδο της σκελετικής ανάπτυξης και μέχρι την επίτευξη της κορυφαίας οστικής πυκνότητας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατσαρού Αθηνά","Katsarou Athina"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Ο υποφωσφοραιμικός ραχιτισμός αποτελεί σπάνια χρόνια νόσο, η οποία κληρονομείται με τον φυλοσύνδετο ή αυτοσωματικό χαρακτήρα. Η αιτιοπαθογένεια της νόσου οφείλεται στην απώλεια του φωσφόρου από τους νεφρούς (είτε μέσω αυξημένης δραστικότητας του ινοβλαστικού αυξητικού παράγοντα 23, FGF-23, είτε μέσω διαταραχής της λειτουργίας των νεφρικών σωληναρίων) και συνεπάγεται την μειωμένη επιμετάλλωση των οστών. Ως εκ τούτου, θεραπεία εκλογής από την βρεφική ηλικία μέχρι και την επίτευξη της κορυφαίας οστικής μάζας στην τρίτη δεκαετία ζωής είναι η χορήγηση φωσφόρου σε συνδυασμό με την βιταμίνη D καθημερινά. Για να αποφευχθούν οι παρενέργειες από την χορηγούμενη φαρμακευτική αγωγή αλλά και για να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητα της αγωγής συνιστάται τακτικός εργαστηριακός και κλινικός έλεγχος των ασθενών. Η αγωγή αυτή βελτιώνει σημαντικά την κλινική εικόνα των ασθενών. Πλέον, έχει περιοριστεί η αναγκαιότητα χειρουργικών επεμβάσεων για την διόρθωση σκελετικών παραμορφώσεων στα κάτω άκρα, μετά από την ολοκλήρωση της ανάπτυξης. Ωστόσο, αν και το τελικό ύψος των ασθενών βελτιώνεται παραμένει αρκετά χαμηλό. Μελετάται η χορήγηση αυξητικής ορμόνης στους ασθενείς αλλά τα αποτελέσματα των μελετών είναι αντικρουόμενα. Ο φώσφορος σε συνδυασμό με την βιταμίνη D δεν αποτρέπουν την εμφάνιση ενθεσοπάθειας και της εκφυλιστικής οστεοαρθρίτιδας που περιορίζουν την λειτουργικότητα του ασθενούς. Η φυσικοθεραπεία παίζει σημαντικό ρόλο στην αποτροπή των επιπλοκών αυτών. Επιπλέον της φαρμακευτική αγωγής απαιτείται και αυξημένη οδοντιατρική παρακολούθηση λόγω της υψηλής επίπτωσης περιοδοντολογικών προβλημάτων στους ασθενείς με υποφωσφοραιμία. Τέλος, καινούριες θεραπείες βρίσκονται στο στάδιο της κλινικής δοκιμής στην Αμερική και τον Καναδά.","Hypophosphatemic rickets is a rare, chronic disease, inherited by X-linked or autosomal genes. The pathogenesis of the disease is the renal loss of phosphate (due to either elevated levels of the fibroblast growth factor 23, FGF-23, or renal tubular disorders) which results in deficient bone mineralization. Therefore, phosphorus combined with vitamin D daily is the mainstay of treatment from infancy to the acquisition of peak bone mass in the third decade of life. Periodic clinical evaluation and laboratory monitoring are indicated to assess the efficacy and complications of the treatment. The medical treatment improves patients’ clinical presentation significantly. Nowadays, surgical indications for severe leg deformities have considerably diminished, after the growth is complete. Despite general growth improvement during the treatment, the adult height is compromised. Studies about using growth hormone as adjunctive therapy have been conducted but there is no clear evidence of benefits of this therapy. Phosphorus and vitamin D do not prevent the complications of degenerative joint disease and enthesopathy, which lead to functional disability. Physiotherapy is important to prevent these complications. In addition to the medical treatment, regular dental follow up is necessary due to high prevalence of perionditis in hypophosphatemic patients. Finally, clinical trials of novel therapies are ongoing in the U.S.A. and Canada."],"dc:identifier":["uoadl:1668121","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1668121"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αντιμετώπιση του υποφωσφοραιμικού ραχιτισμού κατά την περίοδο της σκελετικής ανάπτυξης και μέχρι την επίτευξη της κορυφαίας οστικής πυκνότητας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:29:00Z"}